Beranda / รักโบราณ / บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า / บทที่ 12 แท้จริงผู้ใดถูกใส่ร้าย (1/4)

Share

บทที่ 12 แท้จริงผู้ใดถูกใส่ร้าย (1/4)

last update Terakhir Diperbarui: 2024-12-23 12:57:53

12

แท้จริงผู้ใดถูกใส่ร้าย

เวลาผ่านไปสามวันเร็วจนน่าใจหาย นางไม่มีโอกาสแม้แต่บอกลาเขาด้วยซ้ำ เพราะในวันที่สามหลังจากเสร็จสิ้นการรักษาหยางฮูหยินก็พาตัวคนที่นอนไร้สติกลับจวน แม้ก่อนลาจากอีกฝ่ายจะกล่าวว่านางสามารถไปเยี่ยมเยียนเขาได้ทุกเมื่อ แต่นางก็คงไม่ไป นางไม่อยากเห็นแววตาห่างเหินราวกับจ้องมองคนแปลกหน้า

“เฮ้อ...”

“คุณหนู ท่านถอนหายใจหลายครั้งแล้วนะเจ้าคะ หากท่านคิดถึงคุณชายหยาง ท่านก็ไปเยี่ยมสิเจ้าคะ จวนหยางก็อยู่ไม่ไกล”

“เหตุใดเจ้าถึงคิดว่าข้ากำลังคิดถึงคุณชายหยาง”

“ตั้งแต่ฮูหยินท่านแม่ทัพใหญ่พาตัวคุณชายหยางกลับจวนไป ในแต่ละวันคุณหนูก็มักจะมานั่งที่สวนแล้วเหม่อมองเรือนรับรอง” เป็นเช่นนี้ซ้ำๆ จนพี่เสี่ยวปิงและตนได้แต่ถอนหายใจตามไปด้วย

“อืม เจ้าก็ทราบดีว่าข้าเพียงแค่ช่วยเหลือเขาที่สติฟั่นเฟือนเข้าใจผิดว่าข้าเป็นฮูหยินเพียงเท่านั้น เมื่อเขาหายดี ความสัมพันธ์ของข้าและเขาก็จบลง” ตอนนี้เขาอาจจะได้เจอกับสตรีที่รักฝังใจแม้แต่ยามสติฟั่นเฟือนยังมองว่านางเป็นสตรีผู้นั้น

“คุณหนูชื่นชอบคุณชายหยางถึงเพียงนี้ เหตุใดท
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 12 แท้จริงผู้ใดถูกใส่ร้าย (2/4)

    “หนิงเซียนเจ้าใจร้ายกับข้ามาก ทำลายชื่อเสียงของข้าที่เป็นสหายของเจ้าได้ลงคอ” ดวงตาใบหลิวจ้องมองนางก่อนจะมีหยาดน้ำรื้นขึ้นมาราวกับเสียใจเหลือคณา “ข้าไปทำเช่นไร เจ้ากล่าวให้ข้าฟังได้หรือไม่” “ก็เรื่องอาภรณ์ที่เจ้ามอบให้ข้าใส่ไปร่วมงานเลี้ยงฉลองการรับตำแหน่งของท่านรองเจ้ากรมอาญาที่จวนหยางอย่างไรเล่า” “เรื่องนั้น...” นางยังไม่ทันกล่าวอันใด สหายน่าตายก็กล่าววาจาแทรก “เจ้าจงใจมอบอาภรณ์สำหรับสาวใช้ให้กับข้า หวังให้ข้าอับอาย ไหนจะเรื่องที่ข้าเคยหยิบยืมอาภรณ์เจ้า เหตุใดถึงมีเสียงเล่าลือว่าตัวข้านั้นหน้าไม่อายทั้งที่ในหลายครั้งเป็นเจ้าคะยั้นคะยอให้ข้ารับอาภรณ์เหล่านั้นไป” “ข้า...” นางยังไม่ทันได้กล่าวอันใด หม่าลี่อินก็กล่าวแทรกอย่างไร้มารยาทอีกครั้ง “ตัวข้านั้นเห็นเจ้าเป็นสหาย จึงรักและหวังดีกับเจ้ามาตลอดแต่ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะปล่อยข่าวลือเสียหายหวังทำลายชื่อเสียงข้า” กล่าวจบหยาดน้ำตาก็ไหลรินเป็นสาย ดูน่าสงสารจนชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาหยุดมอง “เจ้า...” นางกำลังจะกล่าวอีกครั้งแต่บุตรสาวเจ้าหน้าที่ชันสูตรศ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-23
  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 12 แท้จริงผู้ใดถูกใส่ร้าย (3/4)

    “นางยังกล่าวไม่จบ อย่าเพิ่งเอ่ยวาจาแทรกราวกับสตรีไร้มารยาทที่ไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนมา” วาจาร้ายกาจของหมิงอี้เฉินทำให้หม่าลี่อินหยุดพูด “แต่เป็นความผิดข้าเองที่วันนั้นมีอาภรณ์อยู่ในห่อถึงสามชุดวางอยู่ด้วยกัน ด้วยเหตุนี้สาวใช้ของข้าจึงหยิบผิดไป หากข้าจำไม่ผิด นางพยายามจะเอ่ยถามย้ำเพื่อความแน่ใจ แต่เป็นเจ้าที่รีบคว้าอาภรณ์ห่อนั้นไปราวกับกลัวข้าเปลี่ยนใจ ข้าจึงมิทันได้เอะใจจนได้เห็นเจ้าสวมชุดนั้นไปร่วมงานเลี้ยงที่จวนหยาง ด้วยความหวังดีข้าจึงมิอยากให้เจ้าอับอายเลยไม่ได้ทักท้วงอันใด หากเจ้าจะกล่าวโทษข้าเรื่องนี้ข้ายอมรับผิดที่ให้เจ้ายืมอาภรณ์ผิดชุด ตอนนั้นคงเป็นเพราะข้าดีใจที่เจ้ารับปากว่าจะนำอาภรณ์และเครื่องประดับล้ำค่าที่ยืมข้าไปเกือบยี่สิบชุดในช่วงสองปีตั้งแต่เป็นสหายกันมาคืน จึงไม่ได้คิดจะตรวจสอบก่อนมอบให้กับเจ้า” ‘หน้าไม่อายจริงๆ นั่นเรียกว่ายืมหรือ มิใช่เป็นการยึดเอาไปเป็นของตนเองอย่างหน้าไม่อายหรือ’ ‘ข้าว่าเป็นคุณหนูหม่าแล้วที่คบหาคุณหนูซูเพราะผลประโยชน์’ ‘นั่นสิ ข้าก็ว่าอยู่ยามไปร่วมงานเลี้ยงเหตุใดคุณหนูซู บุตรสาวเจ้

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-23
  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 12 แท้จริงผู้ใดถูกใส่ร้าย (4/4)

    “ลี่อิน ข้าไม่ทราบจริงๆ ว่าเหตุใดเจ้าถึงคิดทำร้ายข้าเช่นนี้ แต่หากข้าทำอันใดให้เจ้าต้องริษยา ข้าต้องขอโทษด้วย” “เจ้าเป็นสหายข้า ข้าจะริษยาเจ้าได้อย่างไร ข้าต้องขอโทษที่เข้าใจเจ้าผิด” แม้จะอยากกรีดร้องทำลายข้าวของเพื่อระบายอารมณ์เพียงใด แต่ทว่าบัดนี้ยังอยู่ต่อหน้าผู้คนมากมายหม่าลี่อินจึงจำเป็นต้องเพียรพยายามระงับโทสะของตน “มิเป็นไร ขอเพียงแค่เจ้าเข้าใจข้าก็เพียงพอแล้ว แต่เรื่องราวนี้ช่างใหญ่โตนัก เกรงว่าหากเรื่องนี้ทราบถึงหูบิดาของข้าเขาก็คงมิอาจให้ข้าได้พบเจอเจ้าอีก” คำกล่าวเช่นนี้คล้ายกับการตัดสัมพันธ์ “หนิงเซียนนี่มันเป็นเพียงการเข้าใจผิด...” หม่าลี่อินยังเอ่ยวาจาไม่ทันจะจบ หมิงอี้เฉินที่ชมงิ้วอยู่นานรีบกล่าวตัดบททันที “ตั้งใจจะมาใส่ร้ายทำลายชื่อเสียงผู้อื่น แล้วมากล่าวว่าเข้าใจผิดช่างหน้าไม่อายเสียจริง หนิงเซียนกลับจวนเถิด เจ้าต้องรีบไปเตรียมของขวัญให้ท่านย่าของข้ามิใช่หรือ” “อืม ลี่อินข้าขอตัวก่อน ขอบคุณที่เป็นสหายกับข้า ส่วนอาภรณ์และเครื่องประดับทั้งหมดที่เจ้าหยิบยืมไปและยังไม่ได้คืน ข้ายกให้เจ้า หวังว่าต่อจากนี

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-23
  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 13 หวนคืนมาเพื่อเจ้า (1/4)

    13 หวนคืนมาเพื่อเจ้า เหตุการณ์ที่โต้เถียงกันในตลาดของคุณหนูทั้งสองถูกเล่าลือปากต่อปากจนลุกลามไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว โดยคนที่ถูกประณามเหมือนจะเป็นคุณหนูหม่าผู้เริ่มเปิดวาจาบีบน้ำตาหวังใส่ร้ายสหาย และเพราะเรื่องราวถูกเล่าลือใหญ่โตสุดท้ายมันจึงดังเข้าหูของเจ้ากรมอาญาผู้รักบุตรสาวดุจแก้วตาดวงใจ “ข้าขอโทษเจ้าค่ะท่านพ่อ ข้าไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นเช่นนี้” ซูหนิงเซียนที่ถูกบิดาเรียกมาสอบถามกล่าวด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ในคราแรกที่นางคิดจะให้เล่าลือกันปากต่อปากในหมู่คุณหนูพอหอมปากหอมคอ ใครจะคิดว่าอดีตสหายชั่วผู้นั้นจะเล่นงิ้วแสร้งเป็นผู้ถูกกระทำกลางตลาด เพื่อรักษาชื่อเสียงของตนนางจึงจำต้องตอบโต้กลับไป เพียงแต่อาจจะตอบโต้แรงไปสักหน่อย หลังจากนี้เกรงว่าหากใครได้ยินชื่อของหม่าลี่อิน ก็คงต้องเบือนหน้าหนีเป็นแน่ “พ่อไม่ได้ว่าอันใดเจ้า ที่เรียกมาเพราะพ่อเป็นห่วง” อยากเห็นสีหน้าว่าบุตรสาวเป็นเช่นไร กำลังโศกเศร้าเสียใจที่ถูกสหายหักหลังหรือไม่ “ข้ามิเป็นอันใดเจ้าค่ะ” นางตายเพราะหม่าลี่อินมาครั้งหนึ่งแล้ว เพียงแค่เรื่องใส่ร

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-23
  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 13 หวนคืนมาเพื่อเจ้า (2/4)

    “จะให้ข้าตอบจริงๆ หรือเจ้าคะศิษย์พี่” ศิษย์น้องที่ปลอมแปลงตนเป็นสาวใช้คนสนิทกล่าวถาม “ข้ามิได้ดื้อรั้นมากถึงเพียงนี้เสียหน่อย ข้าว่าบุตรชายข้าต้องดื้อรั้นได้บิดาเป็นแน่” “หากศิษย์พี่คิดเช่นนั้นแล้วสบายใจ ก็แล้วแต่ศิษย์พี่เถิดเจ้าค่ะ” “ข้าร้อนแล้ว เหตุใดผู้ติดตามของข้าจึงจัดการบุตรชายไม่ได้” “พวกเขาเป็นเพียงผู้น้อยจะกล้าลงมือกับคุณชายได้อย่างไรเจ้าคะ” “ต้องเป็นข้าอีกแล้วใช่หรือไม่” “หากมารดาไม่กล้าลงมือ ผู้ติดตามของท่านไหนจะกล้าทุบหัวคุณชายแล้วพากลับจวน” “เฮ้อ...กลับไปต้องไปอาบน้ำแช่ดอกไม้เสียหน่อยแล้ว ประเดี๋ยวสามีข้ากลับมาจะได้กลิ่นเหงื่อไคล” ตั้งใจว่าจะไม่ออกแรงให้เหนื่อยแต่คนพวกนี้ช่างทำให้ผิดหวัง “บุตรชายดื้อรั้นได้ใคร ศิษย์พี่ก็น่าจะทราบเพียงแค่ส่องกระจก” สาวใช้คนสนิทได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างเบื่อหน่าย “ไป กลับจวนได้” ฮูหยินท่านแม่ทัพใหญ่จัดอาภรณ์ให้เรียบร้อยดังเดิมก่อนจะบอกกล่าวศิษย์น้องของตน “รวดเร็วถึงเพียงนี้” ซ่างกวนเยว่เอ่ยถามพลางมองหลานชายที่ห

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-24
  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 13 หวนคืนมาเพื่อเจ้า (3/4)

    “มีอันใด มือปราบผู้นั้นกำลังทำให้เจ้าลำบากใจหรือ” “ใช่ ข้าไม่ชอบที่เขาพยายามเสนอตัวเข้ามาช่วยข้า” “คารวะหมิงซือเย่” “มือปราบกวาง ท่านมีอันใดกับข้าหรือ” “มิมีอันใดขอรับ เมื่อครู่ข้าเพียงเห็นคุณหนูซูใบหน้าซีดเซียวดูไม่ค่อยดี จึงอยากช่วยเหลือ” เพราะอีกฝ่ายมีตำแหน่งสูงกว่ากวางเหลียงอี้จึงต้องกล่าววาจาอย่างนอบน้อม “ขอบคุณมือปราบกวางที่ช่วยเหลือสหายข้า ประเดี๋ยวข้าจะดูแลนางเอง” “เป็นเช่นนั้นข้าก็เบาใจ ข้าขอตัวนะขอรับ” ประกายแห่งความเสียดายพาดผ่านดวงตาของมือปราบกวางก่อนจะเดินแยกตัวไป “ไม่เป็นอันใดแล้ว เข้าไปนั่งพักในร้านตำราสักครู่เถิด” “ขอบคุณ โชคดีจริงๆ ที่ได้เจอเจ้า” “มีอันใด ค่อยๆ เล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่” “เจ้าก็ทราบว่าเขาเป็นคู่หมั้นของสหายข้า เอ่อ...จะเรียกว่าอดีตสหายก็ได้ แต่การที่เขามาทักทายข้าและพยายามแสดงตัวช่วยเหลือข้าอย่างออกนอกหน้ามันทำให้ข้ารู้สึกไม่สบายใจ พอข้าปฏิเสธเขายิ่งเสนอตัวช่วยเหลือ ทำให้ข้าพยายามหลีกหนี แต่เขาก็ยังตามตื้อจนข้าพบเจอเจ้า เขา

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-24
  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 13 หวนคืนมาเพื่อเจ้า (4/4)

    “ขออภัยท่านมือปราบเจ้าคะข้าขอเสียมารยาทแล้ว ท่านพ่อต้องพักผ่อนแล้ว อย่างไรท่านกลับไปก่อนได้หรือไม่เจ้าคะ” “หนิงเซียนอย่าเสียมารยาทเช่นนั้น” ซูฉือห้ามปรามบุตรสาว “มิได้ๆ ขอรับ เป็นข้าที่เสียมารยาทเองที่ชวนท่านเจ้ากรมอาญาสนทนามากไป เช่นนั้นข้ามิรบกวนการพักผ่อนของเจ้ากรมอาญาแล้วขอรับ” “ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียน พ่อบ้านไปส่งท่านมือปราบให้ข้าด้วย” “ขอรับนายท่าน” สิ้นเสียงท่านพ่อบ้านก็เข้ามาเชิญลูกน้องใต้บังคับบัญชาของผู้เป็นนายออกไป “ข้าขอลาท่านเจ้ากรมอาญาและคุณหนูซูขอรับ” เขากล่าวพร้อมกับจ้องมองดวงหน้าหวานอีกครา ก่อนจะหมุนตัวเดินตามหลังพ่อบ้านอาวุโสไป ‘หรือจะเป็นฝีมือเขาที่ทำร้ายท่านพ่อเพื่อแผนการบางอย่าง’ จะกล่าวว่านางคิดในแง่ร้ายก็ไม่ได้ ในเมื่อบุรุษผู้นี้กับอดีตสหายชั่วเคยใช้แผนการมากมายกับนาง โชคดีที่ครั้งนี้บิดารอดชีวิตมาได้แม้จะโดนกระบี่แทงเข้าที่ท้อง แต่หากคราวหน้าไม่โชคดีเช่นนี้เล่า นางจะทำเช่นไร นางคงต้องปรึกษาหมิงอี้เฉินเกี่ยวกับการหาคนคุ้มกันบิดา แต่คงต้องกล่าวอ้างเรื่องความป

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-24
  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   บทที่ 14 การหวนคืนของทั้งสอง (1/4)

    14การหวนคืนของทั้งสอง เมื่อการแสดงจบลงคุณหนูซูที่บัดนี้โดดเด่นที่สุดกำลังตกเป็นเป้าหมายของบุรุษที่จับจ้อง “คุณหนูซู ท่านร่ายรำได้งดงามมาก” บุรุษอาภรณ์สีน้ำเงินเดินเข้ามาใกล้นาง “ขอบคุณเจ้าค่ะคุณชาย มิทราบว่าท่านคือ...” “ข้าลืมแนะนำตัวไป ข้าชุนหวังหย่ง” “คารวะท่านราชองครักษ์เจ้าค่ะ” “ข้าดีใจที่เจ้ารู้จักข้า” คำกล่าวของเขาทำให้ยกยิ้มเพียงเล็กน้อย แท้จริงแล้วนางเพิ่งจะทราบตำแหน่งของเขายามเขาแนะนำตน มีบุรุษที่เก่งกาจและเลิศล้ำผู้ใดบ้างที่หม่าลี่อินไม่เคยกล่าววาจาพร่ำเพ้อถึง อ่า...ใช่ มีอยู่หนึ่งคนที่อดีตสหายมิได้กล่าวถึง เขาคือหยางซีซวน อาจเพราะบุรุษผู้นั้นแทบจะไร้ตัวตนในเมืองหลวง ไม่เคยร่วมงานเลี้ยงใดๆ เสียงสนทนาในงานเลี้ยงพลันเงียบกริบ เมื่อนางมองตามสายตาผู้อื่นไปจึงได้พบบุรุษในอาภรณ์สีขาวสะอาดบริสุทธิ์ราวกับเทพเซียนรูปงามที่ลงมาเดินเล่นโปรยเสน่ห์ให้กับเหล่ามาร คุณหนูบางคนถึงขั้นยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมากัดพลางบิดตัวไปมาอย่างขวยเขิน “เซียนเอ๋อร์ เจ้าคิดถึงพี่หรือไม่” คำทักท

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-25

Bab terbaru

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : ในกาลก่อนที่ข้ารักเจ้า (3/3)

    “เรื่องนั้นท่านอย่าได้ห่วงเลยเจ้าค่ะ พี่เหลียงอี้ เขาไปลาดตระเวนตรวจตราที่บริเวณจวนของนางอยู่บ่อยครั้ง ดังนั้นนางปลอดภัยไม่มีอันตรายแน่นอน” ‘สตรีโง่ ข้าอยากจะบอกเจ้าเหลือเกินว่า คู่หมั้นข้านางผู้นั้นมีของล้ำค่ามากกว่าปิ่นที่เจ้าจะซื้อให้อีก’ ยิ่งได้เห็นความใสซื่อของซูหนิงเซียน ความสนใจในตัวคู่หมั้นก็เริ่มลดลง หากไม่ติดที่ว่ามีบุญคุณช่วยชีวิตเขาก็คงไม่คิดสนใจไยดีแล้ว น่าแปลกที่เขาเชื่อวาจาที่ซูหนิงเซียนบอกกล่าวออกมามากกว่าที่ได้รับฟังจากหม่าลี่อิน “ข้าเลือกชิ้นนี้เจ้าค่ะ ลี่อินนางชอบไข่มุก ข้าว่านางต้องดีใจมากแน่นอนเจ้าค่ะที่ได้ปิ่นนี้” “อืม” รอยยิ้มจริงใจของคุณหนูซูทำให้เขาเอ่ยวาจาไม่ออก “คุณหนูซูท่านช่างโชคดีเหลือเกินขอรับ วันนี้นายท่านของร้านเราใจดี สั่งลดราคาเครื่องประดับให้กับลูกค้าคนที่สิบเก้า ซึ่งคือท่าน” “ลดราคาเช่นนั้นหรือเจ้าคะ” “ใช่ขอรับ เพื่อเป็นการแสดงความยินดีที่ม้าตัวโปรดของนายท่านคลอดลูกม้า นายท่านสั่งลดราคาเครื่องประดับให้ลูกค้าคนที่สิบเก้าครึ่งราคา นั่นเท่ากับว่าวันนี้คุณหน

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : ในกาลก่อนที่ข้ารักเจ้า (2/3)

    ดวงหน้าหวานที่โผล่ออกมาจากรถม้าทำให้ใจของเขาสั่นไหว เมื่อนางเผยรอยยิ้มเขาแทบจะกระโดดลงจากชั้นสองของโรงเตี๊ยมเพื่อไปหานาง “แม่นางหนิงเซียน” เสียงทุ้มของบุรุษที่ดังขึ้นดึงความสนใจของซูหนิงเซียนให้หันไปมอง “คารวะคุณชายซวนเจ้าค่ะ” ยามเห็นหน้ากากจึงจดจำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นคู่หมั้นของสหาย “ท่านมาคนเดียวหรือ” “เจ้าค่ะ วันนี้ข้าจะมาหาซื้อผ้าไปตัดชุดให้สาวใช้คนสนิท จึงตั้งใจมาด้วยตัวเองไม่ได้ชวนลี่อินมาด้วย” นางเข้าใจว่าเขาถามหาสตรีในดวงใจ “ข้ามีความรู้เรื่องผ้าไม่น้อย ให้ข้าช่วยเลือกดีหรือไม่ ไม่แน่เจ้าอาจจะได้ผ้าเนื้อดีที่ราคาถูก” “หากมิรบกวนคุณชายซวนเกินไป…” ซูหนิงเซียนยังกล่าวไม่ทันจบเขาก็รีบเอ่ยแทรกขึ้นก่อน “เรื่องนี้มิได้เหลือบ่ากว่าแรง จะถือว่ารบกวนข้าได้อย่างไร” “เช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ” นางตอบรับแล้วยกยิ้มเล็กน้อย บุรุษสวมหน้ากากช่วยนางเลือกผ้าได้หลายพับ แต่เมื่อจ่ายเงินนางกลับพบว่านางได้ของดีแต่ราคาถูกอย่างเหลือเชื่อ “ท่านหลงจู๊ ลองคิดเงินใหม่อีกครั้งดีหรือไม่

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : ในกาลก่อนที่ข้ารักเจ้า (1/3)

    ในกาลก่อนที่ข้ารักเจ้า บริเวณชั้นบนของโรงเตี๊ยมเลี่ยงจิน บุรุษสวมหน้ากากจ้องมองคู่หมั้นของตนที่กำลังเดินอยู่ท่ามกลางผู้คน ดวงหน้าหวานแต่งแต้มรอยยิ้มสดใสพาลทำให้บุรุษรอบตัวต่างหันมามอง แต่เขากลับถูกสตรีนางหนึ่งดึงดูดสายตาให้จ้องมอง สตรีนางนั้นคล้ายจะเป็นสหายของคุณหนูหม่า แม้ดวงหน้านางจะแต่งแต้มรอยยิ้มบาง แต่ทว่ากลับดึงดูดเขาได้อย่างน่าประหลาด และดูเหมือนว่าแท้จริงบุรุษเหล่านั้นจะจ้องมองนางเสียมากกว่า พลันในอกรู้สึกไม่ชอบใจอย่างประหลาด ความรู้สึกหวงแหนก่อตัวขึ้นในใจของเขาอย่างไม่รู้ตัว เหตุใดกับคู่หมั้นตน เขาถึงไม่รู้สึกเช่นนี้ พรึ่บ ไวกว่าความคิดร่างสูงโปร่งของบุรุษรูปงามก็ปรากฏตัวด้านหลังสตรีทั้งสอง ก่อนจะเอ่ยทักทาย “ลี่อินเจ้ามาเดินเที่ยวเล่นหรือ” เขาทราบว่ามันเป็นคำถามที่ดูโง่งม แต่เขาไม่รู้จะเอ่ยถามอันใดออกไป “คารวะคุณชายซวนเจ๋อเจ้าค่ะ” สายตาที่มีประกายรังเกียจพาดผ่านทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่คู่หมั้นจะแสดงความเคารพเขา หลายครั้งที่นางมองเขาเช่นนี้ คงเพราะหวาดกลัวหน้ากากที่ปกปิดบนใบหน้าเขา การเป

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : คุณชายหมิงอี้เฉิน (2/2)

    “คนของเจ้าสืบได้ละเอียดถึงเพียงนั้น” หมิงอี้เฉินหรี่ตามองอย่างจับผิด “เรื่องที่คิดกำจัดนางกับท่านพ่อตา คนของข้าได้ยินหม่าลี่อินวาดฝันกับกวางเหลียงอี้ เมื่อเห็นว่าเป็นภัยต่อนาง คนของข้าจึงนำมารายงานข้าด้วย” “...” “เบื้องต้นข้ามีหลักฐานที่กลุ่มนักเลงพวกนั้นสารภาพ เจ้าอยากดูหรือไม่” “อืม” เขายกชามสุราขึ้นจิบก่อนจะตอบรับ “นี่คือจดหมายรับสารภาพของนักเลงที่ดักปล้นรถม้าแต่ถูกข้าซ้อนแผนจับเป็นทั้งหมด ก่อนจะนำมาทรมานเพื่อเค้นความจริง” หยางซีซวนยื่นจดหมายที่เพิ่งนำออกมาจากอกเสื้อให้เขา “หม่าลี่อินชั่วช้ายิ่งนัก คิดจะให้พวกนักเลงข่มเหงนาง” จากคำสารภาพของนักเลง กวางเหลียงอี้เพียงแต่ตั้งใจทำให้นางตกใจ แต่หม่าลี่อินกลับซ้อนแผนให้นักเลงพวกนั้นข่มเหงนางก่อนที่กวางเหลียงอี้จะไปช่วย คงกลัวว่าหากเหมยเขียวม้าไม้ไผ่ของตนได้พบเจอนางจะเปลี่ยนใจ จึงสร้างมลทินให้ซูหนิงเซียน “เพราะเหตุนี้ข้าจึงแสร้งสติฟั่นเฟือนเพื่อจะได้อยู่ในจวนตระกูลซูต่อไป เพื่อจะได้ปกป้องนางและบิดาด้วยตนเอง” “เรื่องนี้เจ้าสามารถใช้ผ

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : คุณชายหมิงอี้เฉิน (1/2)

    คุณชายหมิงอี้เฉิน เมื่อได้รับข่าวว่าสหายในวัยเด็กเดินทางกลับมาจากเมืองซานโจวแล้ว เขาจึงรีบไปหา แต่ใครจะคิดเล่าว่าการพบเจอครั้งนี้จะพ่วงบุรุษผู้นั้นมาด้วย ชายที่มองอย่างไรก็ไม่คล้ายคนสติฟั่นเฟือน ท่าทางออดอ้อนนั้นแลดูเหมือนบุรุษเจ้ามารยาเสียมากกว่า คุณชายหมิงเหม่อมองท้องฟ้ายามค่ำคืน แล้วยืนนิ่งราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง “คุณชายขอรับ นี่ก็เป็นปลายยามไฮ่ (21.00-22.59) แล้ว น้ำค้างก็ลงมากแล้วอย่างไร...” บ่าวรับใช้คนสนิทยังกล่าวไม่ทันจบ คุณชายเจ้าของจวนก็เอ่ยวาจาแทรกขึ้นก่อน “เจ้าไปนอนก่อนเถิด ข้าจะยืนชมดาวอีกสักหน่อยก็จะไปนอนแล้ว” “ขอรับ” เมื่อคุณชายกล่าวเช่นนั้น บ่าวรับใช้คนสนิทก็ได้แต่เดินจากไป พรึ่บ บุรุษชุดดำกระโดดลงมาตรงหน้าเขาหลังจากบ่าวรับใช้เดินหายไปไม่นาน “มาแล้วหรือ” คุณชายหมิงเอ่ยวาจาทักทายผู้มาเยือน “เจ้าอยากพบข้าด้วยเหตุใด” หากบุรุษผู้นี้ไม่ค้นพบการมีตัวตนของผู้ติดตาม เขาก็คงคิดว่า ซือเย่ผู้นี้เป็นเพียงบัณฑิตอ่อนปวกเปียกที่ไม่กล้าฆ่าแม้แต่ไก่ “ท่านควรแจ้งถึงจุดประสงค์ในก

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : ท่านแม่กำลังไปตามหาน้องให้ (3/3)

    “พี่ไม่ได้รังแกเจ้า พี่มอบความโปรดปรานให้เจ้า” “หน้าอกท่านแน่นเสียจริง” “หากเจ้าอยากลูบไล้ยามไร้อาภรณ์ ก็จงรีบกลับจวนกับพี่” “ไม่เอา ข้ายังไม่อยากกลับ กว่าจะได้ออกมาเที่ยวเช่นนี้ไม่ง่ายเลย ต้องขอบคุณท่านแม่นะเจ้าคะ ที่เมตตาข้า” “มิเป็นไรๆ เจ้าอยู่สนุกกับเหล่าชายงามต่อเถิด แม่ต้องกลับไปรับโทษ...ไม่ใช่ แม่ต้องรีบกลับแล้ว” กล่าวจบหยางฮูหยินก็หันไปมองใบหน้าบึ้งตึงของสามี ‘ครั้งนี้นางคงหยอกเย้าบุตรชายมากเกินไป จึงทำให้ฟูจวิน ของนางโกรธขึ้นมาจริงๆ’ ต่อจากนี้คงต้องทนปวดเอวเพื่อง้อท่านแม่ทัพใหญ่หลายคืนอีกแล้ว “ได้เจ้าค่ะ ประเดี๋ยวข้าจะสนุกกับพี่ชายคนงามแทนท่านแม่เองเจ้าค่ะ” นางกล่าวพลางลุกขึ้นแล้วทำท่าจะเดินโซซัดโซเซไปหากลุ่มชายงาม แต่กลับโดนสามีโอบรั้งเอวคอดกิ่วเอาไว้ “พี่ชายคนงามพวกนี้ อยากกลับไปพักผ่อนแล้ว เจ้าอย่าได้รบกวนพวกเขาเลย” น้ำเสียงที่เอ่ยกับฮูหยินตนช่างอ่อนโยนยิ่งนัก ต่างจากสายตาที่จ้องมองคล้ายจะเข้าขย้ำเหยื่อตรงหน้าของราชสีห์ “จริงหรือเจ้าคะพี่ชาย” “จริงขอรับ”

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : ท่านแม่กำลังไปตามหาน้องให้ (2/3)

    “ท่านพ่อ คราวนี้ท่านแม่ทำเกินไปขอรับ” เขารีบฟ้องบิดาในทันที มารดาพาฮูหยินของเขามาเที่ยวหอชายงามเช่นนี้ เกิดนางติดใจเข้าจะทำเช่นไร “อย่าได้ห่วง พ่อจะจัดการลงโทษนางตามกฎของพ่อ เข้าไปด้านในกันเถิด” เพียงแค่คิดถึงบทลงโทษที่จะได้ใช้กับฮูหยินตนแล้ว ท่านแม่ทัพใหญ่ก็คล้ายจะอารมณ์ดีขึ้นมาเล็กน้อย แต่พอจะก้าวเท้าเข้าหอชายงาม ผู้ติดตามที่ถูกสั่งให้กีดกันคุณชายก็โผล่ออกมาขัดขวางตามคำสั่งของหยางฮูหยิน “พวกเจ้ากล้าขัดขวางข้าหรือ” น้ำเสียงที่ไม่คล้ายจะพอใจทำให้ผู้ติดตามของหยางฮูหยินรีบคุกเข่า “มิได้ขอรับ แต่พวกข้าน้อยถูกสั่งให้ขัดขวางคุณชายไม่ให้เข้าไปในที่แห่งนี้ขอรับ” กลิ่นอายสังหารของท่านแม่ทัพใหญ่ทำให้บุรุษชุดดำทั้งหมดหวั่นเกรงยิ่งนัก “พวกเจ้ากล้าขัดขวางบุตรชายข้าหรือ นายที่แท้จริงของพวกเจ้าคือใครจำได้หรือไม่” “ท่านแม่ทัพขอรับ” บรรดาผู้ติดตามพร้อมใจกันตอบรับ หากเทียบกันแล้วหยางฮูหยินนั้นรับมือง่ายกว่าท่านแม่ทัพมากนัก ‘ต้องขออภัยฮูหยินแล้วขอรับที่พวกข้าต้องเลือกฝั่งท่านแม่ทัพใหญ่’ บรรดาผู้ติดตามได้แต่แสร้

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : ท่านแม่กำลังไปตามหาน้องให้ (1/3)

    ท่านแม่กำลังไปตามหาน้องให้ สิ่งแรกที่เขามักจะมองหาเมื่อกลับถึงจวนคือฮูหยินของเขาที่มักจะมายืนส่งยิ้มให้ แต่วันนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น นัยน์ตาดำกวาดมองไปทั่วบริเวณ จึงพบเด็กชายตัวน้อยกำลังนั่งเล่นตัวต่อไม้โดยมีแม่นมและสาวใช้คอยดูแลอยู่ ไร้เงาของผู้เป็นมารดา “หนิงเฉิง กำลังเล่นอันใดอยู่หรือลูก” เขาโบกมือไล่แม่นมและสาวใช้ออกไป ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงสนทนากับบุตรชายวัยสามขวบที่คล้ายฉลาดเกินวัย “ตัวต่อไม้ขอรับท่านพ่อ” “นี่คืออันใด” หยางซีซวนชี้ไปยังตัวต่อที่ถูกต่อขึ้นมาคล้ายเรือนหลังเล็ก “เรือนของน้องชายขอรับ” “เรือนของหนิงเฉินหรือ น่าอยู่ไม่น้อย” เพราะบุตรชายคนเล็กอายุเพียงเจ็ดเดือน จึงต้องอยู่กับแม่นมไม่สามารถมาเล่นกับพี่ชายได้ “อืม...หรือเก็บไว้ให้น้องสาวดี” เด็กน้อยทำท่าครุ่นคิด “จะน้องชายหรือน้องสาว ก็เป็นน้องของเจ้าทั้งนั้น อย่าได้ลำเอียง เข้าใจหรือไม่” “ขอรับท่านพ่อ” “ท่านแม่ของเจ้าไปไหน เหตุใดพ่อจึงไม่เห็น” “ทะ ท่านแม่หรือขะ ขอรับ น่าจะนอนอยู่ระ เรือนนะขอรั

  • บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า   ตอนพิเศษ : เรื่องราวของท่านหมอ 2 (จบ) HAPPY(5/5)

    ยามอยู่ในงานเลี้ยงองค์ชายห้าเกาะติดนางไม่ห่าง ทำให้นางรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก “เจ้ากินเซาปิ่งมากถึงเพียงนี้ ระวังจะกินอาหารเลิศรสจานอื่นไม่ได้” “เซาปิ่งของจวนเสิ่นอร่อยถูกปากข้ามากเลยเจ้าค่ะ” ท่าทางกินของนางทำให้มุมปากหยักของเขายกยิ้มอย่างเอ็นดู “พี่ไม่แย่งเจ้าหรอก ค่อยๆ กินประเดี๋ยวติดคอ” “ข้า...” เซาปิ่งที่เซียวอ้ายช่างจับอยู่ตกลงบนพื้น สองมือของนางกุมอกเอาไว้ ท่าทางคล้ายจะขาดใจตายของนางทำให้เขาร้อนรน “อ้ายช่าง อ้ายช่างเจ้าเป็นอันใด เซาปิ่งติดคอใช่หรือไม่” หวงหลี่จื้อช่วยตบหลังให้นาง “ลี่จึ...ในเซาปิ่งมี อึกๆ” ท่าทางทุรนทุรายของคุณหนูเซียวและสีหน้าตื่นตระหนกขององค์ชายห้า ทำให้ผู้นำตระกูลเสิ่นรีบเข้ามาดูนางพร้อมกับเสิ่นฮูหยิน “เจ้าพยายามกินยานี้เข้าไปเร็วเข้า” “อึกๆ อึก” เพราะหายใจไม่ออก นางจึงดิ้นทุรนทุราย หวงหลี่จื้อเห็นท่าไม่ดี จึงเอายาใส่ปากแล้วป้อนให้นางด้วยปาก เขาบังคับให้นางกลืนยาลงไป การกระทำขององค์ชายคล้ายจะทำให้เกิดเสียงฮือฮา แต่มีหรือเขาจะสนใจ การช่วยช

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status