Share

บทที่ 11

Author: เจียงจื่อหยา
วันถัดมา

บนอินเทอร์เน็ต ภาพถ่ายของแบรนด์"ถงเหยียน"ที่เจียงหนวนหนวนและเจียงเหยียนเหยียนเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ ได้รับความนิยมอย่างมากในทวิตเตอร์ และด้วยหน้าตาที่ดีแต่กำเนิดจึงทำให้พวกเขาติดอันดับสามในโลกออนไลน์ได้อย่างรวดเร็ว

#สนุกไร้ขีดจำกัด# รูปชุดนี้สุดยอดจริงๆ!

#ไม่ใช่บัวลอยไส้งาดำ# โอ้มายก็อต อะไรจะหล่อขนาดนี้ ใจจะละลาย~

#uหน้าร้อนu# ฉันอยากรู้ว่าพ่อแม่พวกเขาหน้าตาเป็นยังไง อย่าตีเรานะ

#นางฟ้าโหนสลิง# ทั้งๆที่เป็นเสื้อผ้าเด็กแท้ๆ แต่เมื่อเด็กสองคนนี้ใส่แล้วรู้สึกได้ถึงความหรูหราราคาแพงขึ้นมาทันที เป็นเพราะถงเหยียนเหรอ?...

คอมเมนต์ข้างล่างแทบระเบิด ส่วนใหญ่มุ่งไปที่หน้าตาของเด็กน้อยทั้งสอง

ซือเย่เจ๋วนั่งอยู่ที่ห้องผู้บริหารของTG บังเอิญเห็นหัวข้อการค้นหาที่ร้อนแรงนี้

ในภาพเด็กทั้งสองไม่เพียงไม่ตื่นเวทีขณะถ่ายทำ แต่ยังให้ความร่วมมืออย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับว่าพวกเขาเกิดมาเพื่ออยู่กับแสงสี

เพียงแต่ไม่รู้ทำไม ตัวเขาถึงได้สนใจในตัวพวกเขาอย่างไม่รู้ตัว

ในเวลานี้เองหลัวเชว่เคาะประตู แล้วเดินเข้าไปในห้องทำงาน "ท่านซือครับ ยอดขายของแบรนด์'ถงเหยียน'พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าเราจะคิดไม่ผิดที่ให้เด็กสองคนนี้มาเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์นะครับ"

ซือเย่เจ๋วพยักหน้ารับ โดยไม่ละสายตาออกไปจากหน้าจอ

หลัวเชว่คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงพูดต่อไปอีกว่า"อีกเรื่อง วันนี้บริษัทยิงหวงเอ็นเตอร์เทนเมนท์โทรมา เหมือนว่าอยากจะเซ็นสัญญากับเด็กสองคนนี้นะครับ"

บริษัทยิงหวงเอ็นเตอร์เทนเมนท์เป็นบริษัทบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง และเป็นบริษัทบันเทิงหนึ่งเดียวภายใต้TG กรุปอีกต่างหาก

ดาราดังในวงการบันเทิงหลายคนมาจากยิงหวง ศิลปินที่พวกเขาปลุกปั้นล้วนมีศักยภาพระดับสูง และหนทางวงการบันเทิงอนาคตไกลอย่างไม่มีขอบเขต

ซือเย่เจ๋วหรี่ตา "ถามความคิดเห็นของพ่อแม่เด็กก่อนเถอะ ยังไงอายุก็ยังน้อย เราไม่สะดวกที่จะตัดสินใจแทนได้หรอก"

หลัวเชว่หยุดชะงัก "แต่ในประวัติไม่ได้กรอกข้อมูลติดต่อผู้ปกครองไว้เลยนะครับ"

ซือเย่เจ๋วเงยหน้าขึ้น "ไม่ได้กรอกข้อมูลติดต่อผู้ปกครองงั้นเหรอ?"

"แต่กรอกหมายเลขโทรศัพท์เอาไว้ ไม่รู้ว่าใช่หรือไม่นะครับ" หลัวเชว่พลิกดูเอกสารในมือของเขา และก็ได้พบกับหมายเลขโทรศัพท์นิรนามที่เด็กทั้งสองได้กรอกเอาไว้

วิลล่าริมทะเล

"เด็กๆ แม่ไปทำงานก่อนนะ พวกหนูอยู่บ้านอย่าดื้อนะ มีเรื่องอะไรโทรหาแม่บุญธรรมของพวกหนูนะ"

เจียงเซิงใส่รองเท้า กำชับกับเจ้าตัวน้อยสามคนก่อนที่จะออกจากบ้าน

เจ้าตัวน้อยทั้งสามโบกมือ "บ๊ายบายมามี้~"

เจียงเซิงยิ้มพร้อมส่งจูบให้กับพวกเขา ทำให้อารมณ์ดีขึ้นก่อนออกไปจากบ้าน

และขณะที่เจียงเซิงออกไป โทรศัพท์ที่อยู่ข้างๆก็ดังขึ้น

เด็กทั้งสามเดินไปที่โทรศัพท์ มองดูสายแปลกๆที่โทรเข้ามา พวกเขาคิดว่ามันคงจะมีความเป็นไปได้เดียวเท่านั้น เพราะพวกเขาได้เขียนหมายเลขโทรศัพท์นี้ไว้ในประวัติของบริษัท TG

เจียงหนวนหนวนกดปุ่มรับสาย ยืนเขย่งเท้าแล้วพูดด้วยเสียงหวาน "สวัสดี ที่นี่คือบ้านของราชินีค่ะ~ คุณเป็นใครคะ?"

"ผม..." ซือเย่เจ๋วหยุดชะงัก จากนั้นก็กล่าวอย่างอ่อนโยนออกไปว่า "อาที่อุ้มหนูวันนั้นไงครับ"

"อาคนฉวย เป็นอานี่เอง~"

"พ่อแม่ของหนูอยู่บ้านหรือเปล่า?"

"มามี้ไปทำงานแล้วค่ะ อาคนฉวยมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?" เจียงหนวนหนวนเอามือเท้าคางก่อนถามอย่างสบายๆออกไป

มุมปากของซือเย่เจ๋วยกขึ้น "พวกหนูอยู่ที่ไหน อาจะไปรับพวกหนู"

หลัวเชว่ไม่อยากจะเชื่อสายตา เมื่อเขาเห็นรอยยิ้มของซือเย่เจ๋ว แถมยังไปรับเด็กทั้งสองคนด้วยทีท่าอ่อนโยนแบบนั้นอีก

หลังจากที่เธอให้ที่อยู่ไป ซือเย่เจ๋วก็วางสายโทรศัพท์ ก่อนหยิบกุญแจแล้วยืนขึ้น

"ท่านซือ ให้ผมไปรับดีไหมครับ?" จะให้ท่านซือไปรับด้วยตนเองได้ยังไง?

ซือเย่เจ๋วโยนกุญแจให้เขา "แกขับรถ"

หลัวเชว่ "..."

หลัวเชว่ขับรถมาที่วิวล่าริมทะเลหมายเลขเก้า ทันทีที่จอดรถไว้ด้านนอกวิวล่า พวกเขาก็เห็นเด็กสองคนวิ่งออกมาอย่างมีความสุข

หลัวเชว่รู้สึกขมขื่นในใจ ทำไมดูเหมือนท่านซือของเขากำลังลักพาตัวลูกของคนอื่นอยู่แบบนี้ล่ะ?

เจียงหนวนหนวนและเจียงเฉินเฉินขึ้นไปที่รถ เจียงหนวนหนวนเบียดเสียดเข้าไปนั่งข้างซือเย่เจ๋ว วันนี้เธอถักเปียสองข้าง สวมชุดกระโปรงลายดอกทานตะวัน น่ารักมากๆ

เจียงเฉินเฉินสวมชุดลายเดียวกันกับพี่ชายและน้องสาวของเขา วันนี้เขามาเป็นเพื่อนเจียงหนวนหนวนเพื่อมาพบผู้ชายคนนี้ในฐานะ"เจียงเหยียนเหยียน"

"คุณอา คุณจะพาพวกเราไปไหนหรือครับ?" เจียงเฉินเฉินถามอย่างสงสัย

ซือเย่เจ๋วหยุดชะงัก มองไปที่เจียงเฉินเฉินที่อยู่ข้างๆ เด็กคนนี้ทำไมรู้สึกต่างจากเมื่อวานนะ

"กินข้าวเที่ยงหรือยัง?"

"ยังเลยฮะ คุณอาจะเลี้ยงข้าวเราเหรอฮะ?"เจียงเฉินเฉินกะพริบตา

ซือเย่เจ๋วเห็นไฝที่หางตาของเขา เมื่อวันเขาไม่ทันได้สังเกตหรือเปล่า เขายกมือขึ้นลูบหัวของตัวเอง "วันนั้นหนูยังระวังอามากอยู่เลยนะ"

เจียงเฉินเฉินเกาแก้ม แลบลิ้นแล้วยิ้ม "นั่นเพราะผมคิดว่าอาเป็นคนไม่ดีฮะ"

"ถ้าพี่ชายของหนูคิดว่าเป็นคนไม่ดีเขาจะดุมากค่ะ" เจียงหนวนหนวนช่วยอธิบาย

มุมปากของซือเย่เจ๋วยกขึ้นเล็กน้อย แล้วเขาก็พูดกับหลัวเชว่ว่า "ไปที่โรงแรมหัวถิง"

ภายในร้านอาหารโรงแรมหัวถิง เนื่องจากซือเย่เจ๋วเหมาทั้งร้าน มันจึงทำให้ทั้งร้านมีเพียงพวกที่เป็นแขกเพียงโต๊ะเดียวเท่านั้น

ซือเย่เจ๋วมองไปที่พวกเขาทั้งสองแล้วยิ้มเบาๆ "อยากกินอะไรสั่งเลย"

เด็กทั้งสองหยิบเมนูขึ้นมาดู อาหารในเมนูนับว่าแพงจนหูฉี่เลยทีเดียว ทว่าเจียงหนวนหนวนกลับชี้ไปที่เมนูที่แพงที่สุดในภาพ "พี่ชาย ฉันอยากกินอันนี้"

"เอ่อ...ก็สั่งเลยสิ"

"และนี่!"

"สั่งเลย"

"อันนี้ๆ!"

เจียงเฉินเฉินรู้สึกดูแคลนเล็กน้อย "เธอเป็นหมูเหรอ?"

เจียงหนวนหนวนเบือนหน้าหนีอย่างไม่พอใจ

ถ้าเป็นพี่เหยียนเหยียน ต้องตามใจเธอแน่

ซือเย่เจ๋วหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ เด็กทั้งสองไม่รู้ว่าทำไมยิ่งดูก็ยิ่งชอบมากขึ้น

ผู้จัดการร้านอาหารยืนอยู่ข้างเด็กๆสั่งอาหาร เมื่อเขาเห็นเด็กๆสั่งกุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลีย ก็กล่าวอย่างลำบากใจขึ้นมากะทันหัน "ขอโทษนะเด็กๆ วันนี้กุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลียหมด ไม่เพียงแต่โรงแรมของเราจะหมด แต่ร้านอาหารอื่นก็หมดเหมือนกัน"

"อ่าว?" เจียงหนวนหนวนดูผิดหวังเล็กน้อย

เธอชอบทานกุ้งล็อบสเตอร์มากที่สุดเหมือนกับมามี้ของเธอ

ซือเย่เจ๋วเงยหน้าขึ้น "ขนส่งทางอากาศมาจากเมืองชายฝั่งใช้เวลานานเท่าไหร่?"

หลัวเชว่ตกตะลึง อะไรนะ เพื่อให้เด็กสองคนนี้ได้ทานกุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลีย ท่านซือถึงกับต้องเสียเงินขนส่งมาเลยเหรอ!

คิดว่าเป็นลูกของตนเองไปแล้วมั้ง?

แม้ว่าหน้าตาจะคล้ายกันมากก็เถอะ

ผู้จัดการร้านอาหารยิ้มแล้วพูดว่า "ท่านซือครับ ใช้เวลาเร็วที่สุดสองชั่วโมงในการขนส่งทางอากาศจากเมืองชายฝั่ง"

"ถ้างั้นก็ขนส่งทางอากาศมา"

"ได้ครับ" ผู้จัดการร้านอาหารพยักหน้า ก่อนเดินออกไปพร้อมกับเมนูที่เขาสั่ง

เจียงหนวนหนวนและเจียงเฉินเฉินหันไปที่เขาอย่างพร้อมเพรียงกัน "คุณอา คุณอารวยมาก"

หลัวเชว่ "..."

แน่อยู่แล้ว? ฟุ่มเฟือยขนาดนี้

ซือเย่เจ๋วยิ้มจางๆ "พวกหนูเคยคิดที่จะเดบิวต์บ้างไหม?"

"คุณอา มีบริษัทบันเทิงต้องการเซ็นสัญญากับเราเหรอคะ?"เจียงหนวนหนวนถามพร้อมกับเอียงศีรษะ

"ใช่ แน่นอน หากพวกเธอไม่ยินยอมอาก็ไม่บังคับ" ยังไงซะก็ยังเล็กอยู่ หากพ่อแม่ของพวกเขาไม่เห็นด้วย เขาก็ไม่สามารถบังคับได้

เมื่อพูดถึงพ่อแม่ของพวกเขา เขารู้สึกสงสัยจริงๆนั่นแหละ

"หนูตกลงค่ะ!" เจียงหนวนหนวนตอบ

ถ้าหาเงินให้มามี้ได้ ทำไมจะไม่ยอมล่ะ?

ซือเย่เจ๋วตกตะลึง แต่ไม่นานก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติอีกครั้ง "พ่อแม่ของพวกเธอก็ยินยอมงั้นเหรอ?"

"เราไม่มีพ่อ เรามีแต่ราชินีมามี้ค่ะ ราชินีมามี้ต้องหาเงินมาเลี้ยงเรา เธอลำบากมาก หากเราหาเงินให้มามี้ได้ มามี้ก็ไม่ต้องทำงานหนักเกินไป"

ไม่มีพ่องั้นเหรอ?

ดวงตาของซือเย่เจ๋วหม่นลง

"มามี้ของพวกหนูทำงานอะไร?"ซือเย่เจ๋วถามอีกครั้ง

เจียงเฉินเฉินวางมือบนหัวแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "มามี้ของเราเก่งมากๆ เธอเป็นดีไซเนอร์ครับ~"
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (3)
goodnovel comment avatar
Thunyapron Nana
อ่านมาสามเรื่อง เจอแต่พระเอกหน้าโง่ นางเอกหน้าโง่ โอ้ย ไม่อ่านมันแล้วเวปนี้แต่งแต่โง่ๆ
goodnovel comment avatar
มิ้น เอวี่
ให้เพชรยังไงค่ะ
goodnovel comment avatar
Piyapatta Samungkun
พระเอกเจอเด็กขนาดไม่รู้ว่าเป็นลูกยังตามใจเอาใจเว่อวังพาไปทานข้าวล็อบสเตอร์หมดยังจะให้เขาเอามาส่งทางเครื่องบินถ้ารู้ว่าเป็นลูกและแม่ของลูกคือเจียงเซิงทีนี้แหละเป็นทีนางเอกของเราเอาคืนบ้างผู้ชายโง่บ้าอำนาจชอบข่มขู่รังแกผู้อ่อนแอกว่าเสียใจทีหลังก็สายไปแล้ว5555
VIEW ALL COMMENTS

Related chapters

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 12

    ดีไซเนอร์?ใบหน้าของซือเย่เจ๋วหม่นลงเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่เจียงเฉินเฉิน "ชื่ออะไร""มามี้ของเราไม่ดังหรอกครับ บอกไปก็ไม่รู้จัก ใช่แล้วคุณอา คุณอามีแฟนมั้ย?"เจียงเฉินเฉินเปลี่ยนหัวข้ออย่างรวดเร็วซือเย่เจ๋วหรี่ตา แฟนเหรอ?ข้างกายเขามีผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ยอมรับว่าเธอเป็นแฟนของเขาเจียงเฉินเฉินยิ้มตาหยี "ถ้างั้นแนะนำมามี้ของเราให้ดีไหมครับ? แม้ว่ามามี้ของเราจะไม่โด่งดัง แต่เธอเก่งมาก แถมมามี้ของเราก็สวยมากอีกด้วย มามี้สามารถให้กำเนิดเราที่หน้าตาดีขนาดนี้ก็น่าจะรู้แล้วใช่ไหมล่ะครับ~"ซือเย่เจ๋วเม้มริมฝีปากแน่นไม่พูดอะไรแน่นอน ว่าเด็กสองคนนี้มีรูปร่างหน้าตาโดดเด่น ผู้หญิงที่ให้กำเนิดพวกเขาได้ก็ต้องหน้าตาไม่เลวเป็นแน่แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เมื่อเขามองดูหน้าตาของพวกเขา ยากที่จะไม่เชื่อว่าพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขา แต่เจียงเวยไม่ได้ตั้งครรภ์หรือให้กำเนิดลูกเลยนี่แถมหน้าตาของเด็กผู้หญิงยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคย...นาฬิกาอัจฉริยะของเจียงเฉินเฉินสั่น เขาก้มมองไปดู ก็เห็นสายเรียกเข้าจากพี่ชายของเขาเขาหาข้ออ้างแล้วลุกขึ้นยืน "คุณอาครับ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 13

    เมื่อเห็นว่าซือเย่เจ๋วโกรธจริงๆ เซียวหลานก็รู้ดีว่าการทำให้เขาโกรธนั้นไม่ส่งผลดีใดๆเธอกัดฟันกรอดๆ ก้มศีรษะลงให้กับเด็กทั้งสอง "ฉันขอโทษ หนูน้อยทั้งสอง มันเป็นความผิดของป้าเอง ยกโทษให้ป้าด้วยนะ"ให้ตายเถอะ เรื่องราวยังไม่ชัดเจนเธอจะต้องไม่ประมาทเด็ดขาดหากพวกเขาเป็นทายาทของนังเจียงเซิงจริงๆ จะปล่อยพวกเขาไว้ไม่ได้เป็นอันขาด!หลังจากที่เซียวหลานจากไป ซือเย่เจ๋วก็จ้องมองไปที่เจียงหนวนหนวนทันใดนั้นเจียงหนวนหนวนก็จริงจังขึ้นมา จูงมือของเจียงเฉินเฉิน "ขอโทษนะคะคุณอา เราไม่อยากทานอาหารแล้ว เราอยากกลับบ้าน"ซือเย่เจ๋วตกใจ แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เด็กๆคงจะตกใจเข้าเสียแล้ว "อืม อาจะไปส่งที่บ้านนะ""ไม่เป็นไรค่ะ เราจะกลับเองได้"เจียงหนวนหนวนจับมือของเจียงเฉินเฉินแล้วจากไปอย่างรวดเร็วหลัวเชว่จ้องมองด้วยความงุนงง "ท่านซือครับ เด็กสองคนนี้ทำไมจะแตกคอก็แตกคอแบบนี้เลยล่ะ"ซือเย่เจ๋วไม่พูดอะไร จ้องมองร่างเล็กทั้งสองจากด้านหลังโดยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่หลังจากออกมาจากโรงแรม น้ำตาของเจียงเฉินเฉินก็แห้งหายไปหมดแล้ว เขาพูดกับเจียงหนวนหนวนด้วยรอยยิ้ม "เป็นยังไงบ้าง การแสดงของ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 14

    เซียวหลานโกรธจัดจากเจียงเซิงไม่มีที่ระบาย จนเธอทนไม่ไหว เมื่อกลับถึงบ้านเธอรีบวิ่งไปฟ้องเจียงเซิ่นทันทีเจียงเซิ่นวางหนังสือพิมพ์ลง เห็นได้ชัดว่าเขาตกใจเล็กน้อย "เซิงเซิงกลับมาแล้วเหรอ?""ใช่ค่ะ ตอนนี้เธอเป็นดีไซเนอร์เครื่องประดับชื่อดังระดับสากลโซรา อย่าว่าแต่เวยเวยกับฉันเลย ฉันได้ยินเวยเวยบอกเธอกล้าดีแม้แต่หน้าของท่านซือยังไม่ไว้"หลังเจียงเซิ่นรู้ว่าลูกสาวของเขาเจียงเวยมีสัมพันธ์กับท่านซือ เขาก็ให้กับความสำคัญกับเจียงเวยมากและเจียงเซิงกล้าดีที่จะโต้แย้งกับท่านซือ เพราะงั้นเจียงเซิ่นจึงไม่สามารถนั่งอยู่เฉยๆได้ยังไงซะเจียงเซิ่นไม่เพียงแต่ต้องการรักษาหน้าเท่านั้น แต่เขาไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูกับตระกูลซือ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะทนเห็นลูกเขยที่ร่ำรวยโกรธเคืองได้อย่างไรเจียงเซิ่นพับหนังสือพิมพ์แล้ววางลง "นังตัวดี ไม่ได้เจอกันหกปี ทำไมถึงได้ยั่วยุท่านซือได้"เซียวหลานนั่งข้างเขาและจับแขนเขาไว้ ทำท่าทีเสียใจ "นั่นสิคะ วันนี้ฉันไปเตือนเธอที่บริษัท เธอยัง... เธอยังดุฉันอีก ที่รัก เซิงเซิงเชื่อฟังคุณมาตลอด ถ้าปล่อยให้เธอทำเช่นนี้ต่อไป ถึงตอนนั้นถ้าท่านซือจะต่อว่าเวยเวยไปด้วย คงจะแ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 15

    เจียงเซิงสูดหายใจเข้า เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนจะฉีกยิ้ม "ไม่ทราบว่าคุณซืออยากจะเห็นเรายังไง หากต้องการคำขอโทษ ถ้างั้นฉันต้องขอโทษคุณแทนเธอด้วยนะคะ"เขาแค่อยากเห็นเธอขอโทษไม่ใช่เหรอ?เจียงเซิงปรับทีท่าของตนเอง โค้งคำนับเขา "ขอโทษค่ะ คุณซือ"เมื่อเห็นว่าเธอมีทีท่านอบน้อม ซือเย่เจ๋วกลับพูดประชดไปเล็กน้อยว่า "ไม่คิดเลยว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเจียงจะยอมขอโทษเพื่อเพื่อน ดูไม่ออกเลยว่า คุณจะทำเรื่องที่ทำร้ายพี่สาวตัวเองได้"เจียงเซิงยืดตัวขึ้นด้วยความสับสน "คุณซือหมายความว่ายังไงคะ?"เธอทำร้ายพี่สาวของตัวเองงั้นเหรอ?เขากำลังพูดถึงเจียงเวยเหรอ?ซือเย่เจ๋วโน้มตัวเข้าใกล้ใบหน้าของเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ผมคิดว่าคุณกล้าทำกล้ารับ ดูเหมือนว่ามันก็คงเป็นแบบแหละนะ"ขณะที่พูด เขาก็หันหลังกลับอย่างเฉยเมย "เรื่องวันนี้ช่างเถอะ"จับจ้องแผ่นหลังของพวกเขาที่จากไป ในที่สุดเซียวเถียนเถียนก็หายใจหายคอขึ้นมาได้ แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาพูดกับเจียงเซิงเมื่อสักครู่นี้ "เซิงเซิง คำพูดของท่านซือหมายความว่ายังไง?""ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?"เจียงเซิงหัวเราะ "อาจจะเป็นเพราะคิดว่าฉันหาเรื่องเจียงเวยมั้ง เป็นผู้ชาย

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 16

    เจียงเซิงไม่พูดอะไร พยายามอย่างหนักเพื่อให้เธอมาทานข้าวที่บ้าน แถมยังเชิญซือเย่เจ๋วมาอีก ตอนนี้ยังจะให้เธออยู่ทานข้าวด้วยให้ได้ถ้างั้นเธอก็จะคอยดูว่า สองแม่ลูกคู่นี้คิดจะทำอะไรกันแน่เธอเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มจางๆ "ก็ได้ งั้นก็ทานข้าวด้วยกันก็ได้"เจียงเวยและเซียวหลานไม่คาดคิดว่าเธอจะตอบตกลง แต่ก็ดีอยู่เหมือนกัน เป็นไปตามแผนของพวกเธอในระหว่างทานอาหาร เจียงเซิงเพียงก้มศีรษะลงทานอาหารโดยไม่พูดไม่จา อาจเป็นเพราะการปรากฏตัวของซือเย่เจ๋ว ทำให้เจียงเซิ่นและเซียวหลานไม่พูดอะไรเลยซือเย่เจ๋วไม่ค่อยทานอาหาร ตอนที่เจียงเวยให้เขากลับมาที่บ้านตระกูลเจียง เดิมทีเขาเจตนาจะปฏิเสธ แต่เธอพูดถึงเจียงเซิงในเมื่อเจียงเวยบอกว่าเจียงเซิงเชิญเขาไปที่บ้านของตระกูลเจียง เขาจึงอยากรู้ว่าเจียงเซิงจะทำอะไรกันแน่"เซิงเซิง หลายปีมานี้แกอยู่ต่างประเทศเป็นยังไงบ้าง?" คงมีแต่เวลานี้เจียงเซิ่นถึงได้นึกเป็นห่วงใยลูกสาวคนนี้ขึ้นมา?เจียงเซิงไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น "เพราะคุณ ฉันจึงมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีไงล่ะคะ"ความอับอายบนใบหน้าของเจียงเซิ่นแข็งทื่ออยู่ครู่หนึ่งเซียวหลานบอกใบ้เจียงเวยด้วยสายตา เจียงเวยถึงได้เ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 17

    "คุณซือ ฉันตั้งใจยังไง? ฉันหวังดีจับคู่ให้คุณกับเจียงเวยนะ?" เธอพูดพร้อมพยายามสลัดมือของเขาออกซือเย่เจ๋วกระชากอย่างแรง จนเจียงเซิงแทบจะเซเข้าสู่อ้อมกอดของเขาเขาพูดอย่างเย็นชา "คุณให้เจียงเวยเชิญผมไปที่บ้านตระกูลเจียง นี่ใช่ไหมที่คุณต้องการ?"เจียงเซิงนิ่งงันด้วยความสงสัยเธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างขบขันเล็กน้อย "ฉันให้เจียงเวยเชิญคุณไปที่บ้านตระกูลเจียง? ถ้างั้นคงเป็นเกียรติของฉันมากนะคะ?"ดวงตาของซือเย่เจ๋วเย็นชา "เจียงเซิง เรื่องของผมกับเจียงเวยคุณไม่ต้องมาชี้นิ้วสั่ง ผมไม่สนว่าคุณจะทำอะไร อย่าอวดฉลาดให้มากนัก""ซือเย่เจ๋ว วันนี้ฉันจะบอกอะไรให้ ฉันไม่ได้ให้เจียงเวยเชิญคุณมา แม้ฉันจะไม่รู้ว่าเจียงเวยพูดอะไรกับคุณบ้าง แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย"เจียงเซิงสะบัดมือของเขาออกแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม "เรื่องของพวกคุณสองคนฉันไม่อยากยุ่ง กลับไปบอกผู้หญิงคนนั้นของคุณด้วย อย่าโยนทุกเรื่องมาที่ฉัน ฉันเจียงเซิงไม่ใช่คนที่จะถูกรังแกได้ง่ายๆ!"เธอโกรธจัด เจียงเซิงไม่สนใจภาพลักษณ์อีกต่อไปเธอหมุนตัวคิดจะจากไป แต่จู่ๆซือเย่เจ๋วก็กระชากเธอเข้าไปในรถ"สกุลซือ คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ!" เจ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 18

    เจียงเซิงกอดอกจ้องมองเธอ "ทำไมเธอไม่ไปถามผู้ชายของเธอล่ะ เธอจะถามฉันทำไม?"ตลกสิ้นดี พูดเหมือนกับเธอขโมยผู้ชายของเธออย่างงั้นแหละเจียงเวยหน้าซีดด้วยความโกรธ "เจียงเซิง แกได้ใจไม่กี่วันหรอก คอยดู!"เธอทิ้งท้ายประโยค ก่อนเดินออกไปเมื่อจ้องมองเงาร่างที่จากไปของเจียงเวย เจียงเซิงก็หรี่ตาลง ใครกันแน่ที่ได้ใจ ไม่เสมอไปหรอกนะห้องทำงานเจียงเซิงกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เพื่อตรวจสอบบางสิ่งบางอย่าง ทันใดนั้น พนักงานคนหนึ่งก็รีบเดินเข้ามา "คุณโซราคะ เกิดเรื่องขึ้นแล้วค่ะ!"เมื่อเห็นว่าเธอร้อนใจมาก เจียงเซิงก็เงยหน้าขึ้นอย่างใจเย็น "เกิดอะไรขึ้น?""มีลูกค้าหลายรายซื้อเครื่องประดับของเราในร้านแล้วพบว่าเป็นของปลอมทั้งหมด ตอนนี้มาถึงบริษัทเราแล้วค่ะ คนของแผนกจัดซื้อบอกว่าวัตถุดิบจัดซื้อตามที่คุณสั่ง"หลังจากที่เธอพูดจบ เจียงเซิงก็ลดสายตาลง จากนั้นปิดคอมพิวเตอร์และยืนขึ้น "ไปดูกันเถอะ"ในล็อบบี้ ลูกค้าหลายคนเข้ามาด้วยความโกรธเพราะพวกเขาซื้อเครื่องประดับปลอมเอะอะโวยวายไปทั่ว"ไวน์เนอร์ จิวเวลรี่ของพวกคุณดำเนินธุรกิจมาหลายสิบปี แต่กลับทำสินค้าปลอม บริษัทของพวกคุณไม่อยากเปิดแล้วใช่ไหม?"

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 19

    เจียงเซิงเหลือบมองไปที่เจียงเวย วางสร้อยมุกในมือลงแล้วยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "ของปลอมล็อตนี้ ฉันไม่ได้เป็นคนนำเข้า ฉันไม่เป็นแพะรับบาปหรอกนะ"เจียงเวยเดินเข้ามา จับมือของเจียงเซิงเอาไว้ "เซิงเซิง พูดความจริงเถอะนะ ยังไงซะไวน์เนอร์จิวเวลรี่ ก็เป็นบริษัทของพ่อเธอ เธอคงไม่ทำลายเลือดเนื้อของพ่อเธอจริงๆหรอกใช่ไหม?""ฉันพูดความจริง" เจียงเซิงชักมือกลับด้วยสีหน้าเฉยชา หยิบสร้อยมุกขึ้นแล้วเดินไปทางหญิงสาว "คุณผู้หญิงคะ คุณซื้อเครื่องประดับปลอมในไวน์เนอร์ ฉันรู้ว่าคุณเองก็อารมณ์ไม่ดี ยังไงซะก็ควักกระเป๋าเสียเงินไปก้อนหนึ่งแล้ว""แต่พวกคุณไม่ต้องกังวลนะคะ ฉันไม่ปล่อยให้ชื่อเสียงของไวน์เนอร์ต้องมามัวหมองเพราะของปลอมอย่างแน่นอน หลังจากที่ฉันเปิดเผยความจริงเรื่องของปลอม ฉันรับประกัน ไม่เพียงแต่คืนเงินเท่านั้น แต่พวกคุณยังนำของจริงกลับไปได้อีกด้วยนะคะ"หญิงสาวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ได้เงินคืนแถมยังนำเครื่องประดับสุดรักกลับบ้านได้ เธอต้องยินยอมอยู่แล้ว"ก็ได้ เธอว่ามาเลย ของปลอมพวกนี้มันอะไรกัน วันนี้เราต้องการคำอธิบาย"เจียงเซิงเดินไปหาพนักงานแผนกจัดซื้อ "ตอนที่ฉันเอาใบจัดซื้อให้เธอได้บอกเธอแล้ว ห

Latest chapter

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 635

    *ถูกลูกเล่นของ Soul จิวเวลรี่ทำให้อ้วกแล้ว*แฟรงค์มองดูเธอ "เซิงเซิง จำนวนยอดขายของ Soul จิวเวลรี่ในวันนี้ลดลงอีกสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว บริษัทได้รับสายโทรศัพท์เพื่อสละออเดอร์และคืนเงินหลายออเดอร์แล้วดวงตาของเจียงเซิงขยับเขยื้อน "ดูท่าพวกเขาอยากจะบีบบังคับให้ฉันยอมจำนนสินะ""งั้นคุณวางแผนจะทำอย่างไร?" แฟรงค์รู้ว่าเธอไม่เปิดเผยตัวตนเพราะมีเหตุผลของเธอ ถ้าหากมีวิธีอื่นก็จะดีอย่างมากเจียงเซิงยื่นแท็บเล็ตไปให้เขา และหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "ทางด้านผิ่นเก๋อยืนยันเป็นมั่นว่าฉันลอกเลียนแบบทั้ง Soul จิวเวลรี่ ถึงเวลาที่ฉันควรจะตอบโต้แล้ว"ในขณะที่กระแส "การลอกเลียนแบบ" บนอินเทอร์เน็ตกำลังโด่งดัง คำค้นหายอดนิยมของเฟซบุ๊กก็มีเพิ่มขึ้นมาหนึ่งประเด็น*ผิ่นเก๋อของปลอม*ผิ่นเก๋อ จิวเวลรี่ถูกเปิดเผยออกมาว่าแอบลดวัสดุและขั้นตอนการก่อสร้าง ขายเครื่องประดับปลอมในราคาสูงและหลอกลวงลูกค้า และสร้างข่าวลือเรื่องที่โซราเสียชีวิต แม้กระทั่งข่าวลือที่เจ้าของผิ่นเก๋อมอมเหล้าเด็กสาวในคลับเฮ้าส์ก็ถูกเปิดโปงจนหมดเปลือกการเปิดเผยอย่างต่อเนื่องนี้ ทำให้เหตุการณ์ของ Soul จิวเวลรี่ถูกดันลงไปทันที เพียงแค่เรื่องที่

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 634

    "ทำไม่ได้" ซือเย่เจ๋วเสียงทุ้มต่ำ จากนั้นจูบเธออย่างแรง และยิ่งอยู่ยิ่งรุนแรงขึ้นอาจเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง เมื่อคืนฝนตกหนักทำให้อุณหภูมิเปลี่ยนไปหนาวเย็นกะทันหัน ใบไม้สีเหลืองที่แห้งเหี่ยวปกคลุมบนพื้น สัมผัสกับแอ่งน้ำเจียงเซิงกับซือเย่เจ๋วเพิ่งไปส่งเจ้าตัวเล็กทั้งสองคนที่โรงเรียนประถมเอกชน จากนั้นตอนที่เดินทางไปส่งเจียงเซิงที่ Soul จิวเวลรี่ เจียงเซิงง่วงจนพิงร่างกายของเขาแล้วงีบหลับซือเย่เจ๋วหันหน้าไปจ้องมองเธอ จากนั้นก็ยกมือขึ้นรวบไรผมที่อยู่ตรงหน้าผากของเธอ "ยังง่วงเหรอ?""อืม"เจียงเซิงบ่นอย่างซื่อตรง "โทษคุณเลย"เขายิ้ม จากนั้นก็มก้มตัวมาที่ข้างหูของเธอ "หรือว่าไม่ใช่ความผิดของคุณเหรอ?"เจียงเซิงเงยหน้าขึ้นและวางคางบนไหล่เพื่อมองดูเขา "ไม่ได้ให้คุณทำสองยกทั้งคืนสักหน่อย"ซือเย่เจ๋วที่สูญเสียความทรงจำไม่เพียงควบคุมอารมณ์ไม่ได้ แถมยังมีกำลังวังชาเต็มเปี่ยม เกือบพรากชีวิตแก่ ๆ ของเธอซือเย่เจ๋วไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจกลับรู้สึกพึ่งพอใจอย่างมากในตอนนี้โทรศัพท์ของเจียงเซิงดังขึ้น คุณอาแฟรงค์โทรมาหาเธอแต่เช้าเกรงว่าต้องมีเรื่องใหญ่แน่นอนเธอรับสาย "คุณอาแฟรงค์?""เซิงเซิง

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 633

    แต่ชาวเน็ตส่วนใหญ่คิดว่านี่ไม่ใช่การลอกเลียนแบบ ต่อให้สไตล์เหมือนกันแต่ยังมีจุดเด่นอื่นอีก สถานการณ์แบบนี้ไม่สามารถจำกัดความว่าเป็นการลอกเลียนแบบได้ ขอถามกลับว่าคนที่พูดว่าลอกเลียนแบบมีสิทธิอะไรคิดว่าคนเขาจะต้องลอกเลียนแบบแน่นอนน่าจะเป็นเพราะผู้บริหารของผิ่นเก๋อ จิวเวลรี่เห็นว่านี่ไม่เพียงไม่ได้กดหัวคนอื่น แต่กลับเป็นวิธีที่ "ใจร้อนอยากประสบความสำเร็จแต่กลับทำให้เสียการ" จึงอยากเพิกถอนคำค้นหายอดนิยมออกแต่คิดไม่ถึงว่า พวกเขาไม่สามารถเพิกถอนได้ เพราะว่ามีคนทุ่มเงินจำนวนมากซื้อคำค้นหายอดนิยมนี้ ผิ่นเก๋อของพวกเขาออกเงินสองเท่า ฝ่ายตรงข้ามก็ออกเงินสี่เท่า ตอนนี้เล่นเกมทุ่มเงินซื้อคำค้นหายอดนิยมแล้วเจียงเซิงนั่งดูหน้าแชทเฟซบุ๊กอยู่ตรงหน้าคอมพิวเตอร์ แฟรงค์เดินเข้ามา "เซิงเซิง ผิ่นเก๋อยอมแพ้การเพิกถอนคำค้นหายอดนิยมแล้ว ดูท่าว่าจะทุ่มเงินไม่ไหวแล้ว"เจียงเซิงหรี่ตาลง "พวกเขาทำใจทุ่มเงินไม่ได้ แต่น่าจะมีวิธีอื่นอีก"ทางด้านเจียงเซิงทุ่มเงินซื้อคำค้นหายอดนิยมกับผิ่นเก๋อ ทางด้านซือเย่เจ๋วก็ทุ่มเงินล้มธุรกิจของหานซื่อกรุ๊ป หลัวเชว่มองดูจนตกตะลึงตาค้าง สามีภรรยาคู่นี้ตอนนี้เป็นคนโง่ที่เงินเ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 632

    เซียวเถียนเถียนใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา เธอตกใจจนถอยหลังไปสองสามก้าว จากนั้นก็หันหลังวิ่งหนีไปเมื่อมาถึงนอกห้องทำงานของเจียงเซิง คนทั้งคนยังคงอยู่ในสภาพเครื่องรวน เมื่อเข้าไปข้างในก็ทรุดนั่งลงบนโซฟา ขาก็อ่อนแรงไปหมดเจียงเซิงเดินออกมาจากห้องทำงาน เห็นท่าทางเหม่อลอยของเซียวเถียนเถียน ก็ยิ้มบาง "เกิดอะไรขึ้น?"เซียวเถียนเถียนลุกนั่งทันที และวางกาแฟบนโต๊ะทำงานของเธอ "ซื้อ...ซื้อมาให้เธอ"เจียงเซิงเดินไปตรงหน้าโต๊ะแล้วหยิบกาแฟขึ้นมา เห็นเธอพูดจาติดขัดจึงถามขึ้น "เจอเรื่องอะไรมา ทำไมถึงตกใจขนาดนี้?""ก็...ก็ไม่ได้เจอเรื่องอะไร ก็แค่ระหว่างทางที่ซื้อกาแฟได้เจอกับหานเซิงเข้า เกือบจะทะเลาะกับเธอขึ้นมา"เจียงเซิงถือกาแฟเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน "แค่นั้นเหรอ?"เธอเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า "ใช่""งั้นเธอทำไมหน้าแดงขนาดนี้?""นั่นเป็นเพราะว่าฉันร้อน!" เซียวเถียนเถียนโกรธขึ้นมาทันที เจียงเซิงมองท่าทางประหม่าของเธอออก จึงหรี่ตาจ้องมองเธออยู่นานต่อให้เจอกับหานเซิงแล้วทะเลาะกัน ก็ไม่ถึงกับทำให้เธอกลายเป็นแบบนี้ ท่าทางแบบนี้เห็นได้ชัดว่า...ทำเรื่องไม่ดีอะไรมา"อ่อใช่เซิงเซิง บนเฟซบุ๊กเรื่องลอกเลียนแ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 631

    "เธอ…"“ผู้ชายทุกคนชอบผู้หญิงที่อ่อนโยนและน่ารัก คนปากคอเราะรายอย่างเธอชีวิตนี้คงไม่มีคนชอบเธอหรอก”ขณะพูด เธอก็พูดเหน็บแนม "ถ้าไม่ใช่ว่าเธอเป็นลูกสาวตระกูลเซียว จะมีการแต่งงานเกี่ยวดองกันกับตระกูลลู่ที่ดีขนาดนี้เหรอ คุณชายลู่แต่งงานกับเธอซวยไปแปดชาติจริง ๆ"เซียวเถียนเถียนสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที เธอง้างมือขึ้นจะฟาดหน้าของหานเซิงหานเซิงเงยหน้าขึ้นให้เธอตบแต่ฝ่ามือยังไม่ทันโดน ข้อมือก็ถูกคนจับเอาไว้ลู่ลี่เซินดึงเซียวเถียนเถียนไปข้างหลังแล้วมองดูเธอ "ลงมือต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ ไม่รู้จักอายบ้างเหรอ?"ผู้คนรอบตัวพากันมองมาทางนี้ เหมือนกำลังจะรอดูฉากเด็ดอยู่ ถ้าหากเมื่อครู่เซียวเถียนเถียนตบลงไปจริง ๆ ก็จะมีคนถ่ายรูปเอาไว้และเอาเรื่องนี้ไปพูดกันแต่เซียวเถียนเถียนไม่ยอมแพ้ เธอสะบัดมือของเขาออก "นายยุ่งอะไรกับฉันด้วย""คุณชายลู่ คุณมาได้พอดีเลย คู่หมั้นของคุณร้ายกาจ เมื่อครู่ยังอยากจะตบฉันด้วย ถ้าคุณไม่ห้ามไว้ หน้าของฉันคงบวมไปแล้วหานเซิงท่าทางน่าสงสาร เธอมีความมั่นใจคิดว่าผู้ชายชอบแบบนี้กันหมด แทบอยากจะให้ลู่ลี่เซินเห็นใจเธอ สงสารเธอ และทะเลาะกับเซียวเถียนเถียนขึ้นมาแต่หานเซิง

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 630

    กู้เฉินกวางยิ้มบางแต่ไม่ได้พูดอะไรหลัวเชว่มองไปที่ซือเย่เจ๋วและพูดไม่ออก นี่เห็นได้ชัดว่าถูกคุณเจียงควบคุมจนอยู่หมัดแล้ว......บริษัท Soul จิวเวลรี่สิบเจ็ดบอกว่าเจียงยี่กับผู้เฒ่าเจียงได้พาเจียงเฮงกลับเมืองจินเฉิงแล้วเงินห้าแสนกว่าบาทที่ต้ายฉิงใช้จ่ายไปตอนนี้ได้ตามกลับผ่านทางตำรวจแล้ว แต่ก็ตามกลับมาได้แค่แสนกว่าบาท แต่ต้ายฉิงถูกควบคุมการเดินทาง อยากจะหนีก็หนีไม่ได้เจียงเซิงก็ไม่ได้พูดอะไรมากมายหลังจากผ่านเรื่องนี้ไปผู้เฒ่าเจียงคงจะทำตัวดีไม่น้อย จากอายุของเธอในตอนนี้อยากจะดิ้นรนต่อไป เกรงว่าคงจะไม่มีโอกาสดิ้นรนแล้วหลายชายของตัวเองล้างผลาญครอบครัวใช้เงินสะสมของเธอจนหมด แถมยังถูกหลอก แม้แต่ลูกชายก็ยังไม่ยอมรับเธอ ตอนนี้เธอก็ไม่มีอารมณ์คิดถึงมรดกของพ่อของเธอแล้ว*อลิซลอกเลียนแบบโซรา*พาดหัวข่าวเฟซบุ๊กที่โดดเด่นบนหน้าจอทำให้เจียงเซิงที่เพิ่งดื่มน้ำแทบจะพ่นน้ำออกมาเธอลอกเลียนแบบตัวเอง?เมื่อเปิดดู ก็เป็นเรื่องประดับ*รุ่นคู่รัก*ที่เธอออกแบบคล้ายกับสไตล์การออกแบบของเธอก่อนหน้านี้ แต่ไม่รู้ว่าใครตั้งใจพูดตัดสินเรื่องนี้ว่าลอกเลียนแบบ ชาวเน็ตที่ไม่ผ่านกรองการครุ่นคิดก็เชื่อจ

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 629

    กู้เฉินกวางถอดแว่นกันแดดออกแล้วใส่ไว้ในกระเป๋าตรงหน้าอก "สถานการณ์ของนายแบบนี้ คงไม่ต้องให้ฉันแนะนำตัวเองใช่ไหม?"ซือเย่เจ๋วก็มองออกว่าเขาคือใคร "อยู่ในวงการบันเทิงได้ไม่เลวเลยสินะ"กู้เฉินกวางหัวเราะเบา ๆ “คนอื่นบอกว่านายความจำเสื่อมฉันยังไม่เชื่อ”เขาเดินไปที่โซฟาแล้วนั่งลงด้วยตัวเอง หลัวเชว่รินชาให้เขาหนึ่งแก้วซือเย่เจ๋วลุกขึ้นยืนและเดินอ้อมโต๊ะทำงานไปตรงหน้าโซฟา จากนั้นก็ปลดกระดุมชุดสูทออกแล้วนั่งลง "แขกหายากสินะ มีธุระอะไรกับฉัน?""มีธุระจริง ๆ นั่นแหละ" กู้เฉินกวางยกแก้วน้ำชาขึ้น "ฉันคิดว่านายคงจะเคยรู้จักกับหานจื้อเหนียนสินะ?"ในตอนที่ซือเย่เจ๋วกำลังครุ่นคิดว่าหานจื้อเหนียนคือใคร หลัวเชว่ก็ก้มตัวชี้แนะ "ประธานหานคนนั้นเมื่อครั้งที่แล้ว"ซือเย่เจ๋วหรี่ตาลงและยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง "ทำไม ตระกูลหานมุ่งเป้าไปที่นายเหรอ?"กู้เฉินกวางไม่ได้พูดอะไรซือเย่เจ๋วสีหน้าจริงจังขึ้นมา "ฉันว่านายก็อายุเยอะแล้ว ควรจะพิจารณาเรื่องการแต่งงานได้แล้ว?"กู้เฉินกวางวางแก้วชาลง และครุ่นคิด “เร่งให้ฉันแต่งงาน นายเป็นห่วงอะไร?”ซือเย่เจ๋วสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย จากนั้นกอดอกมองเขา "ตาข้าง

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 628

    เจียงเซิงไม่ปฏิเสธ "ใช่ค่ะ" เธอหัวเราะเบา ๆ "รวมทั้งเงินห้าล้านบาทนั่นด้วย นั่นก็เป็นเงินที่ฉันให้ คุณก็ไม่ได้บอกคุณย่าว่าคุณมีเงินห้าล้านบาทใช่ไหม?"ผู้เฒ่าเจียงหันหน้ามองไปทางเจียงยี่เจียงยี่ไม่ได้พูดอะไร เห็นได้ชัดว่ายอมรับแล้ว"คุณไม่อยากยอมรับแม่ ไม่อยากยอมรับลูกชาย ฉันก็ไม่ก้าวก่ายคุณ ในเมื่อเงินเอาให้คุณแล้ว คุณอยากจะใช้อะไรก็เรื่องของคุณ"เจียงเซิงกอดอก สายตาเย็นชา "แน่นอนว่าถ้าหากคุณยอมเอาเงินไปใช้ในทางที่ต้อง ฉันอาจจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง แต่น่าเสียดายที่คุณปรับเปลี่ยนตัวเองไม่ได้แล้ว เอาเงินให้คุณมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ใด ๆ"มือที่วางอยู่บนขาของเจียงยี่กำแน่นอย่างอดไม่ได้ สีหน้าก็รู้สึกอับอายผู้เฒ่าเจียงมองดูเจียงเซิง "เซิงเซิง ในเมื่อเธอยังมีชีวิตอยู่ และก็ยอมช่วยอาของเธอกับลูกพี่ลูกน้องของเธอ...""คุณย่า คุณคิดมากเกินไปหรือเปล่า?" เจียงเซิงขัดคำพูดของเธอทันที "ฉันไม่ได้ช่วยพวกเขาโดยไม่มีเหตุผลหรอกนะคะ ฉันก็แค่ช่วยให้คุณได้เห็นความโหดร้ายของโลกนี้อย่างชัดเจน"ผู้เฒ่าเจียงมองไปทางเธอด้วยความเหม่อลอยเจียงเซิงลุกขึ้นเดินไปตรงหน้าต่าง และหันข้างมองไปทางพวกเขา "เพราะว

  • ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน   บทที่ 627

    เพิ่งจะเข้าไปในห้อง เจียงยี่ก็อยู่ด้วย เจียงยี่นั่งอยู่บนเก้าอี้ บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านหลังวางมือบนไหล่ของเขาไม่ให้เขาหนีไปได้ตอนที่ผู้เฒ่าเจียงเห็นผู้หญิงแปลกหน้าถูกพาตัวเข้ามา และคุกเข่าลงบนพื้น ก็งุนงงไปหมด "นี่คือ..."สิบเจ็ดพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย "ฉิงฉิงที่หลานชายของคุณพูดถึง คุณให้เธออธิบายกับคุณเองเถอะ"ฉิงฉิง?ผู้เฒ่าเจียงสายตามองไปที่ผู้หญิงคนนี้อีกครั้ง ต้ายฉิงร้องไห้แล้วคลานมาที่ข้างเตียง "คุณย่าเจียง ขอโทษนะคะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่ควรหลอกลวงเจียงเฮง ขอร้องพวกคุณปล่อยฉันไปเถอะค่ะ"ผู้เฒ่าเจียงนึกขึ้นได้ว่าเจียงเฮงหลานชายของเธอนำเงินก้อนนั้นให้กับผู้หญิงคนนี้ เธอก็รู้สึกโมโหขึ้นมา และผลักฉิงฉิงออก "เธอยังมีหน้ามาหาฉันอีก? เงินของหลานชายฉันล่ะ?"ต้ายฉิงถูกผลักล้มลงกับพื้น ไหล่ของเธอสั่นเทา น้ำตาไหลลงแก้ม ชั่วขณะไม่รู้ว่าควรจะพูดเรื่องเงินก้อนนั้นที่เธอใช้ไปหมดแล้วอย่างไรดี“ฉิงฉิง!”เจียงเฮงปรากฏตัวนอกประตูและเห็นต้ายฉิงนั่งอยู่บนพื้น เขาจึงรีบเดินไปประคองเธอ "คุณย่า ฉิงฉิงมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร"“แกยังจะพูดอีก?” ผู้เฒ่าเจียงหน้าเขียวหน้าดำ "นังเด็กคนนี้หลอกเอาเงินของแก เ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status