ด้วยความที่อยากอยู่ใกล้ชิดกับแฟนสาวจึงทำให้เขาเอ่ยปากถามเธอออกไป เขานั้นอยากมีเวหาอยู่กับเธอให้มากกว่านี้ เชอรีนที่ได้ยินก็ช้อนสายตาขึ้นมองไปยังเวหาแอบแปลกใจอยู่เล็กน้อยที่เขาถามแบบนั้น“ถามทำไมเหรอ”“เวอยากให้เชอย้ายมาอยู่ที่ห้องนี้ไง” หมายความว่าไงอย่าบอกนะว่าเขาคิดที่จะทำเรื่องแบบนั้นกับเธอ คนตัวเล็กอ้าปากค้างอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวเวหาที่มองเธออยู่จึงเอื้อมมือมาจับมือเล็กของเธอไว้“เว..” เชอรีนมองมือตัวเองที่โดนเขาจับเอาไว้อย่างหวั่นๆเธอยังไม่พร้อมในเรื่องนั้น“คิดอะไรอยู่ ห้องนี้มีสองห้องนอนครับคนสวย ก็แบบอยากอยู่ใกล้แฟนตัวเองไง ไม่ได้เลยเหรอ” ชายหนุ่มตัวร้ายยิ้มเยาะพลางส่งเสียงออดอ้อนไปยังแฟนสาว เขาเพียงแค่อยากอยู่ใกล้ชิดเธอไม่ได้คิดที่จะทำมิดีมิร้ายกับเธอเสียหน่อยแต่ถ้าเชอรีนยอมให้เขา เขาก็พร้อมที่จะรับเอาไว้ด้วยความเต็มใจเชอรีนนั่งหน้าบึ้งขมวดคิ้วมองหน้าแฟนหนุ่มด้วยความครุ่นคิดเขาคิดยังไงกับเธอกันแน่ คิดจริงจังหรือเพียงแค่คบเล่นๆไปวันๆเท่านั้น เอาละเธอตัดสินใจที่จะถามเขาออกไปตรงๆเลยก็แล้วกัน“เวจริงจังกับเราจริงๆใช่มั้ย เรื่องที่จะให้เราย้ายมาอยู่ด้วยนี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลยนะแล
สายตาของเวหานั้นมองจ้องไปที่เชอรีนแทบจะตลอดเวลา....ทำเอาธาวินที่นั่งมองหน้ามันอยู่ถึงกับส่ายหน้าไปมาอะไรจะหวงและคลั่งรักได้ถึงขนาดนั้น!!ไอ้เพื่อนเวร~“มึงคลั่งรักเชอรีนมากไอ้เวหา ดูดิทั้งหน้าจอมือถือทั้งพวงกุญแจห้อยกระเป๋าก็ยังเป็นรูปของเชอรีน อะไรจะขนาดนั้น กูละเชื่อเลยแล้วดูสายตาที่มึงมองเชอรีนอีกจะจับเธอกินเลยใช่มั้ย เลี่ยนฉิบหาย~”“เอาไว้ให้มึงลองมีแฟนดูแล้วจะรู้เองว่าทำไมกูถึงเป็นได้ขนาดนี้” เวหาหันกลับมาจ้องมองหน้าไอ้ธาวินแล้วค่อยๆคลี่ยิ้มขึ้นเพียงเล็กน้อยออกมา เขาจะคอยดูวันที่มันได้มีความรักได้มีแฟนเป็นของตัวเองจะคอยดูว่ามันจะเป็นเหมือนอย่างที่เขาเป็นหรือไม่ธาวินที่ได้ยินแบบนั้นรีบยักไหล่ เรื่องอะไรที่จะต้องทำตามอย่างที่ไอ้เวหามันบอกด้วยในเมื่ออยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว อิสระเสรีจะเอากับผู้หญิงคนไหนก็ได้เขายังไม่ต้องการที่จะมีพันธะกับใครทั้งนั้น“อยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว~”“แล้วนี่มึงกับเชอรีนลึกซึ้งกันยังวะ” สายฟ้าที่นั่งมองเพื่อนพูดคุยกันอยู่ก็เริ่มพูดขึ้นมาบ้างความอยากรู้ทำเขาถามมันออกไปถึงเรื่องนั้นระหว่างเพื่อนสนิทกับแฟนสาวของมันแต่ดูแล้วอย่างไอ้เวหาเนี่ยไม่น่าพลาดปล่อยให้เธอ
เชอรีนมองไปตามนิ้วมือของแฟนหนุ่มก่อนจะพบว่าภายในถุงของกินนั้นล้วนแล้วแต่เป็นของกินที่เธอชื่นชอบทั้งนั้นมือเล็กเอื้อมไปหยิบถุงของกินมากกมายมาวางไว้บนตักของตัวเธอเอง สายตามองไปยังถุงพวกนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าของกินถุงไหนบ้างนะที่จะอร่อยและถูกปากเธอ ไม่ช้าเชอรีนก็หยิบขนมขึ้นมากัดชิมเข้าปาก คำแรกที่ได้ลิ้มรสชาติเลยก็คือ..มันอร่อยมากและถูกปากของเธอมากเช่นกัน“อร่อยจริงด้วยแล้วนี่พวกเราจะไปพักกันที่ไหนเหรอ” เชอรีนพยักหน้าขึ้นลงไม่อยากจะเชื่อว่าขนมพวกนี้จะอร่อยได้มากขนาดนี้หญิงสาวเคี้ยวขนมไปพลางก็เลือกที่จะชวนเขาพูดคุยซึ่งเวหาที่โดนถามถึงยังที่พักก็เงียบพร้อมกับค่อยๆอ้าปากกว้าง สายตาชำเลืองมองไปยังคนรัก“ป้อนเวหน่อยยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า” เชอรีนชะงักไปเล็กน้อยมือเล็กเตรียมที่จะล้วงเข้าไปหยิบขนมชิ้นใหม่แต่แล้วมือหนาของเวหากลับจับเข้าที่ข้อมือของเธอในข้างที่ยังมีขนมที่ยังกินไม่หมด“ว เว..เรากำลังจะหยิบขนมชิ้นใหม่ให้”เชอรีบมองมือของตัวเองที่โดนแฟนหนุ่มจับกุมเอาไว้ เขาดึงมือของเธอให้เคลื่อนเข้าไปใกล้กับริมฝีปากของตัวเขาเองจากนั้นเขาจึงละสายตาจากทางข้างหน้าพร้อมกับหันหน้ามาจ้องมอ
“พูดอะไรของเวเนี่ย พวกเรารีบจัดของแล้วลงไปนั่งริมชายหาดกันดีกว่า” เชอรีนแกะมือของเวหาออกจากเอวเล็กของเธอพร้อมทั้งหันหน้ากลับมามองจ้องใบหน้าหล่อของแฟนหนุ่ม เธอรีบออกคำสั่งชวนเขาให้รีบจัดของให้เสร็จเพื่อที่จะได้ลงไปนั่งยังริมทะเลซึ่งเวหาก็ยอมทำตามในสิ่งที่เชอรีนพูดแต่โดยดีเขารีบเดินไปเปิดซิปกระเป๋าแล้วจัดการนำเสื้อผ้าออกมา“งั้นเดี๋ยวเวจัดของแปบนึงนะ”10นาทีต่อมาทั้งคู่เดินลงมานั่งอยู่ที่เก้าอี้ชายหาดทอดสายตามองไปยังทะเลสีสวยวิวทิวทัศน์ที่มองจากตรงนี้มันช่างดีมากลมก็เย็นสบายแดดก็ยังไม่ค่อยร้อน เชอรีนรีบสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอย่างเต็มที่โดยที่ไม่ทันได้สังเกตเลยว่าเวหานั้นกำลังมองเธอด้วยสายตาหวานหยดย้อย“ที่นี่สวยจัง..เวว่ามั้ย”“อื้มสวย สั่งอาหารเลยเนอะเวหิวแล้ว” เวหาที่มองเชอรีนอยู่ก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย ‘สวย’ ในคำพูดของเขาคือหมายถึง ‘เธอ’ ซึ่งเขาไม่ได้หมายถึงวิวทะเลหรอกนะ มือหนาเอื้อมไปหยิบเมนูอาหารที่มีพนักงานของร้านชายทะเลเป็นผู้ที่นำมาวางไว้ให้สายตาก็มองจ้องไปยังเมนูอาหารปากก็พูดเอ่ยถาม เขาอยากจะย้ำถามเธอให้มั่นใจว่าเธอนั้นจะเข้าศึกษาต่อยังมหาลัยเดียวกันกับเขาจริงๆใช่มั้ย“เชอจ
“อ๊ะ” เชอรีนส่งเสียงครางออกมาเมื่อความรู้สึกที่ไม่ปลอดภัยได้เข้ามาเยือน เธอพยายามที่จะมองไปยังส่วนหน้าอกของตัวเองที่ตอนนี้กำลังโดนมือร้ายทั้งบีบทั้งนวดเฟล้นแถมยังเขี่ยสะกิดที่หัวนมของเธออย่างบ้าคลั่ง“อื้อ อื้อ ปล่อยนะ!” หญิงสาวส่งเสียงออกมาจากลำคอเป็นเรื่องยากมากที่เธอจะต่อสู้กับแรงพละกำลังมหาศาลจากคนอย่างเขา เวหายอมผละริมฝีปากออกจากริมฝีปากเล็กของเธอตามที่ร้องขอ เชอรีนรีบสูดลมหายใจเข้าปอดเขาจึงรีบใช้จังหวะนั้นเริ่มทำการรุกล้ำเธอต่อไปใบหน้าคมคายค่อยๆโน้มตัวซุกไซ้ไปตามต้นคออย่างเชี่ยวชาญพร้อมกับแลบลิ้นออกมาตวัดเลียไปตามผิวใสของคนตัวเล็ก มือยังคงบีบเคล้นอยู่แบบนั้นซึ่งมันทำให้เชอรีนเคลิบเคลิ้มอยู่ชั่ว ณ ขณะหนึ่ง มือร้ายกระตุกปมเชือกชุดคลุมอาบน้ำให้แยกออกจากกันทำให้ร่างบางนั้นเริ่มได้สติกลับมาเธอใช้มือตัวเองจับเข้าที่มือหนาของเขามือที่คลอเคลียหน้าอกเธอไม่ห่าง“นี่ปล่อยมือนะ..เวหา!!” ร่างบางส่งเสียงทักท้วงซึ่งเขาไม่คิดที่จะสนใจไปกับคำพูดของเธออีกต่อไปแล้วในเมื่อมีของล้ำค่าอยู่ตรงหน้าเขาแบบนี้ ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆเคลื่อนลงไปตามเรือนร่างขาวเนียนลงไปเรื่อยจนมาถึงยังบริเวณหน้าอกขนาดใหญ่ที่ม
ใบหน้าหล่อเหลาเม้มปากแน่นขอโทษจากใจอย่างสำนึกผิดพลางก้มต่ำเพราะไม่กล้าสู้หน้าเธอ เชอรีนที่เห็นแบบนั้นจึงยกมือขึ้นเชยคางของเวหาให้เชิดหน้าขึ้นมองที่เธอ“เวกำลังคิดอะไรอยู่บอกเราได้มั้ย” ซึ่งคนตัวสูงที่ได้ยินก็ชะงักไหนๆก็ไหนๆแล้วเขาจะบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องที่กังวลให้หมดเลยก็แล้วกัน“เรากลัวว่าถ้าหากขึ้นมหาลัยไปต่างคนก็ต่างเรียนคนละคณะ เวกลัวว่าเชออาจไปพบเจอคนที่ดีกว่าจึงอยากผูกมัดเชอเอาไว้ด้วยวิธีนี้” อ๋อแฟนหนุ่มของเธอคิดแบบนี้นี่เอง เชอรีนเช็ดคาบน้ำตาบนใบหน้าตัวเองแล้วเอื้อมมือไปประคองที่ใบหน้าหล่อเหลานั้น“เวฟังเราให้ดีๆนะ เราเป็นผู้หญิงที่รักใครแล้วรักจริงไม่ใช่เป็นคนที่เจ้าชู้ชอบเปลี่ยนผู้ชายไปเรื่อย”“….”“แล้วเรื่องไปชอบคนอื่นเนี่ยตัดทิ้งไปได้เลยเพราะเราเป็นคนที่ซื่อสัตย์มากรักใครก็จะรักคนเดียว ลองรัก..แม้ว่าจะไม่เคยมีความรักมาก่อนก็ตามแต่สัญญาเลยว่าเราจะทำให้ดีที่สุด”ตึกตัก~เสียงหัวใจของเวหาเต้นแรงขึ้นจนแทบจะหลุดร่วงออกมาด้านนอกนี่เหมือนว่าเขากำลังฟังเธอสารภาพรักกับเขาอยู่เลย ฟังดูแล้วเขินจังทำไมแฟนสาวของเขาน่ารักขนาดนี้ ขอโทษกับเรื่องเมื่อครู่นี้จริงๆนะ สัญญาเลยว่าถ้าเธอไม่พร้อ
“หึ~ เราล้อเล่น เชอเป็นแฟนเรานะเราจะเอาเรื่องของเชอไปบอกคนอื่นได้ยังไง” เวหาพูดประโยคหลังด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นเขาไม่มีทางที่จะเอาความลับนี้ไปบอกคนอื่นเด็ดขาด เชอรีนได้ยินแบบนั้นก็เบาใจแอบรู้สึกดีเล็กน้อยที่เขารับปากเธอ“อื้ม สัญญาแล้วนะ” หญิงสาวยิ้มแก้มปริหันมองไปยังหน้าจอทีวีอีกครั้งเมื่อเรื่องที่เธอกังวลได้ถูกเขารับปากแล้วเธอก็ไม่มีอะไรที่จะกังวลอีก“ครับ เวสัญญาว่าเวจะเก็บภาพเรือนร่างของเชอไว้กับตัวเวเองเพียงผู้เดียวแต่เวขอพูดอะไรหน่อยนะ” เวหายังคงพูดติดตลกออกไปตามนิสัยทำเชอรีนหันขวับกลับมาจ้องหน้าพร้อมกับจ้องตาถลึงใส่เขา“เดี๋ยวเถอะ…ว่าแต่จะพูดอะไรเหรอ”“เชอรีนนมใหญ่มากของจริงใช่มั้ย” เวหามองต่ำลงไปที่หน้าอกคัพดีทำเอาเชอรีนรีบมองตามก่อนจะตะโกนส่งเสียงเรียกชื่อเขาดังลั่นมือเล็กยกขึ้นปิดบังหน้าอกของตัวเอง นี่คือนิสัยจริงของเขาใช่มั้ยเรื่องใต้สะดือเนี่ยที่หนึ่งเลย“เว!! เดี๋ยวเถอะชักจะเอาใหญ่แล้วนะ”“ฮ่าฮ่า เวล้อเล่นรู้แหละว่าของจริงแม่ให้มา” ชายหนุ่มหัวเราะดังลั่นชอบจังเวลาที่เธอดุเหมือนเสือแบบนี้ คนตัวเล็กส่งสายตาดุเปลี่ยนมาใช้มือกอดอก ถ้าขืนว่าเขายังคงไม่เลิกพูดเรื่องพวกนี้ละก็ค
เชอรีนทำหน้ายู่ใบหน้าเริ่มแดงก่ำฮันนีมูนอะไรกันและพอนึกไปถึงเรื่องคืนวันนั้นก็ทำให้เธอถึงกับลอบกลืนน้ำลายใบหน้าร้อนวูบวาบลิ้นกับนิ้วมือของเขามันช่าง…..“เปิดใจหรือเปิดเสื้อผ้ากันน้า” ไอรีนมองมาที่ใบหน้าสวยของเพื่อนสาวราวกับจับจ้อง ริมฝีปากเล็กได้รูปยกยิ้มอย่างมีเลศนัยอย่าให้รู้แล้วกันว่าในวันที่ไปเที่ยวนั้นมีเรื่องอะไรดีๆเกิดขึ้นแล้วไม่ยอมเล่า“เปิดใจย่ะ” เชอรีนทำสีหน้าเลิ่กลั่กนอกจากวันนั้นจะเกือบมีเรื่องนั้นแล้วก็ยังมีเรื่องที่สองเราต่างก็เปิดใจยอมที่จะพูดคุยไปถึงเรื่องที่อยู่ภายในใจของกันและกัน“พวกฉันดีใจกับแกด้วยนะ คราวนี้ก็เหลือแต่ยัยไอรีนที่ยังไม่มีแฟน” เพียวที่นั่งฟังอยู่นานแล้วก็ยกยิ้มพูดแสดงความยินดีแล้วไม่ลืมที่แซวยัยไอรีนที่นางยังคงไม่มีแฟนทั้งที่ก็สวยไร้ที่ติซะขนาดนั้นแต่ก็เอาเถอะไว้ถ้าเข้ามหาลัยแล้วยังไม่มีเธอนี่แหละที่จะเป็นฝ่ายหาผู้ให้กับนางเอง“แล้วทำไมมาลงที่ฉัน ไม่มีแฟนแล้วไง เดี๋ยวมหาลัยก็มีเองนั่นแหละ ชิ” ไอรีนมองค้อนเพียวอย่างตรงไปตรงมาพูดคุยเรื่องเชอรีนอยู่ดีๆแล้วทำไมถึงได้แว้งมากัดเธอได้เนี่ย ร่างเล็กยืดตัวนั่งหลังตรงคนสวยอย่างเธอไว้ค่อยมีแฟนตอนขึ้นมหาลัยก็แล้
“หา~ ว่าไงนะ ทำไมล่ะหรือว่าจะเป็นเรื่องผู้หญิง” เชอรีนพยักหน้าเมื่อเพื่อนรักของเธอเดาถูก ยัยไอรีนนี่เดาเก่งเสียเหลือเกิน“อือ เขามีคนอื่น”“ว่าแล้วเชียวว่าคงต้องทะเลาะกันแต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นเลิกรากันแบบนี้” เพียวยังคงตกใจไปกับสิ่งที่ฉันพึ่งจะพูดออกไป ก็นะ..พวกเธอคงจะยังตั้งตัวไม่ได้ ฉันเองก็เช่นกัน แต่ยังไงก็ต้องเข้มแข็งเอาไว้ก่อน เชอรีนเลือกที่จะพูดต่อไปเมื่อเห็นว่าเพื่อนของเธอต่างก็เงียบไปทั้งคู่“เราเข้าไปเห็นเขากำลังมีอะไรกับแฟนเก่าแล้วหลังจากนั้นยัยผู้หญิงนั่นก็ยังส่งคลิปลับของพวกเขาส่งมาให้เราดูด้วยนะ หึ~” หลังจากหัวเราะจบหยดน้ำตาก็ไหลออกมาอีกแล้ว นี่เธอเปราะบางขึ้นขั้นพูดหรือคิดถึงเขาไม่ได้เลยเหรอนี่ พูดหรือนึกถึงทีไรน้ำตาไหลทุกที“ฮึก~ พวกแกบอกฉันทีว่าฉันทำผิดอะไรทำไมเขาถึงได้..” เชอรีนมองไปยังเพียวกับไอรีนด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยคาบน้ำตา เธอร้องไห้ออกมาโดยที่ไม่แคร์สายตาใคร ในตอนนี้เธอเจ็บ เจ็บจนจุกรู้สึกอ่อนไหวเหลือเกิน“แกไม่ผิดอะไรเลยแต่ไอ้เวหามันเหี้ย” ไอรีนรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดทำความสะอาดใบหน้าให้เพื่อน ปากก็พูดด่าทอไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นที่มันบังอาจทำเชอรีนร้องไ
“ผู้ชายในคลิปไม่ใช่เว ยัยนั่นไปเอากับใครมาก็ไม่รู้” เขาเลือกที่บอกกับเธอไปตามตรงก็นะผู้ชายในคลิปนั่นไม่ใช่เขา ตั้งแต่ที่คบกับเชอรีนเขาไม่เคยที่จะนอนกับผู้หญิงคนไหนแล้วยิ่งเป็นพี่ริสาด้วยแล้วยิ่งไม่มีความเป็นไปได้ใหญ่เลยเฮ้อ~เสียงถอนหายใจดังขึ้นพร้อมกับเชอรีนที่ทำหน้ายิ้มมุมปากดูน่ากลัวเย็นชายังไงก็ไม่รู้“เราเคยบอกเวแล้วใช่มั้ยว่าถ้ามีเรื่องผู้หญิงเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยอีก เราเลิกกัน” เธอย้ำเรื่องนั้นซึ่งเขาจดจำมันได้เป็นอย่างดี เวหาส่ายหน้าเมื่อเขาไม่อยากเลิกกับเธอ“ไม่ เวไม่เลิก!!”“เรามาทีหลังพี่เขาจริงๆใช่มั้ย” เชอรีนยิ้มบางๆเลือกที่จะถามความในใจที่ยังคงอยากรู้ทำเอาเวหาชะงักเธอคงคิดว่าตัวเขาคบซ้อนจนทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงไม่ดีอย่างนั้นสินะ“อืมแต่ยัยนั่นเป็นแค่แฟนเก่า”“แล้วเป็นแค่แฟนเก่านอนด้วยกันได้ด้วยเหรอ”“….” จุก เขาจุกจนพูดไม่ออก จะพูดว่าไม่ได้เอาเดี๋ยวก็หาว่าปฏิเสธอีก ยังไงเธอก็ปักใจเชื่อไปแล้วด้วยว่าเขามีอะไรกับยัยนั่นอีกทั้งเขาเองก็ยังไม่มีหลักฐาน “เราเลิกกันเถอะขอให้จบกันแต่เพียงเท่านี้!!” เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของชายหนุ่มเมื่อเธอเอ่ยคำบอกเลิกที่มาพร้อมกับน้ำตาเม็ดใส เขา
“ต้องขอโทษด้วยนะคะ คุณหนูเชอรีนบอกว่าไม่ต้องการพบใครค่ะ เธอไม่สบายต้องการพักผ่อน เชิญคุณกลับไปก่อนเถอะนะคะ” หญิงวัยกลางคนบอกเพียงแค่นั้นก่อนที่จะสาวเท้าเดินกลับเข้าไปในบ้านเวหากดเปิดแอปพลิเคชันไลน์เขาก็เพียงแค่อยากพบและพูดคุยกับเธอเท่านั้นLineเวหา : เวรู้ว่าเชอโกรธแต่ช่วยฟังที่เวจะอธิบายหน่อยได้มั้ย ลงมาพบกันหน่อยครืด!!ใบหน้าสวยละสายตาจากจอทีวีใหญ่ เธอมองไปยังหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างลืมไปเสียซะสนิทเลยว่าเธอยังไม่ได้บล็อคผู้ชายคนนั้น“ให้ตายนี่เราลืมบล็อคไอ้บ้านั่นหรือเนี่ย” มือเล็กรีบจัดการกดบล็อคแชทของเขาทันทีแค่เพียงเท่านี้ก็เรียบร้อยเหลือก็เพียงแค่จัดการกับความรู้สึกของตัวเองเท่านั้น..เวหา : ว่าไง อ่านแล้วทำไมไม่ตอบเขากดส่งข้อความแต่มันดันขึ้นว่าไม่สามารถส่งข้อความไปได้“ถึงกับบล็อคกันเลยเหรอ ได้ แล้วเจอกัน!!”ตกดึกคืนนั้นเวหาแอบปีนขึ้นมาทางระเบียงห้องนอนของแฟนสาวด้วยความยากลำบาก ยังดีที่เธอไม่ได้ล็อคประตูระเบียง มือหนาเปิดประตูด้วยเสียงแผ่วเบาเดินเข้าไปในห้องได้อย่างง่ายดาย ชายหนุ่มเดินดุ่มๆเข้าไปยังเตียงใหญ่ที่มีคนตัวเล็กนอนหลับตาพริ้มใบหน้าของเธอยังคงสว
เพียว : ฉันว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆไอรีนที่ยังคงจับโทรศัพท์มือถืออยู่ก็รีบตอบกลับไปในทันทีไอรีน : เวหามันต้องทำอะไรให้ยัยเชอรีนโกรธแน่และน่าจะต้องเป็นอะไรที่หนักมาก ยัยเชอรีนไม่เคยโกรธใครเลยนะ ให้ตายสิ!!เพียว : ฉันว่าเรื่องผู้หญิงแน่เลย เอาไว้รอฟังจากปากเพื่อนเราวันพรุ่งนี้ วันนี้สลายตัวกันก่อนไอรีน : โอเคงั้นฉันไปนอนดูซีรี่ย์เกาหลีก่อนนะ กำลังสนุกเลยทางด้านเชอรีนล้มตัวลงนอนตอนนี้เธอปวดหัวมาก กะไว้ว่าถ้าวันพรุ่งนี้ยังไม่หายปวดคงต้องไปโรงพยาบาลแล้วละ“นอนต่อดีกว่าจะได้หายเร็วๆ” เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาปกคลุมดึงขึ้นมาปิดยันต้นคอ แล้วก่อนที่หนังตาจะปิดสนิทลงเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นมาเสียก่อนครืด~“ใครอีกเนี่ย~” ร่างบางพึมพำถามตัวเองมือเล็กควานหาโทรศัพท์ที่วางบนโต๊ะข้างเตียงทันใดนั้นก็คิดขึ้นมาได้ว่าอาจจะเป็นเขา บุคคลที่เธอไม่ต้องการและถ้าไม่ติดว่าต้องเปิดแจ้งเตือนไว้เพื่อคุยกับพี่สาว เพื่อนและครอบครัว เธอไม่มีทางปิดโหมดพระจันทร์นั่นหรอกนะ“หรือว่าจะเป็นไอ้บ้านั่น!! ถ้าใช่นะจะบล็อคให้”เชอรีนมองไปยังหน้าจอโทรศัพท์มือถือแล้วพบว่ามันเป็นแจ้งเตือนจากไลน์ซึ่งข้อความที่แจ้งเตือนนั้นไม่ใช่จากเข
"อย่าไปแซวมัน มันยิ่งช้ำใจอยู่" สายฟ้าชำเลืองมองไปที่เพื่อนรักที่กำลังทำหน้าซังกะตาย หน้าของมันเหมือนอย่างที่ไอ้ธาวินได้พูดไว้เลยหมา..ที่ถูกเจ้าของทิ้งและที่ต้องห้ามปรามไว้ว่าอย่าไปแซวมันก็เพราะกลัวว่าไอ้เวหามันอาจจะเครียดจนทนไม่ไหวแล้วบุกไปถึงบ้านของเชอรีนเอาน่ะสิ"เกิดอะไรขึ้นวะ" มาร์ชเอ่ยถามเมื่อเขาเกิดความอยากรู้ขึ้นหรือว่ามันจะทะเลาะกับเชอรีนแต่เพียวที่เป็นเพื่อนสนิทกับเชอรีนก็ไม่เห็นที่จะบอกอะไรเขาเลยนะ ทั้งธาวิน มาร์ชและออสตินต่างก็เฝ้ารอว่าใครที่จะเป็นฝ่ายอธิบายให้พวกเขาเข้าใจจนกระทั่งสายฟ้าหยัดกายลุกขึ้นยืน"ก็ยัยพี่ริสานั่นวางยาไอ้เวหามันแล้วคือแบบกำลังจะเกือบเข้าได้เข้าเข็ม เชอรีนดันเข้ามาเห็นพอดี" หลังคำพูดบอกกล่าวของสายฟ้าทำเอาทุกคนตาลุกวาว ถ้าเป็นนั้นก็ถือว่าไอ้เวหาน่ะซวยแล้วเผลอๆเชอรีนอาจถึงขั้นเลิกรากับมันเลยก็ได้"ฉิบหาย..ฉิบหายเลยนะนั่น!! แล้วมึงจะทำยังไงต่อเดาว่าเชอรีนคงไม่ยอมรับสายมึงสินะ" ธาวินหรี่ตามองเวหาที่เอาแต่นั่งซึมไม่ยอมพูดจาใดๆจนกระทั่งเขาได้ยินชื่อของเธอที่ออกมาจากปากของมันนั่นแหละจึงทำให้เขาได้สติเวหาเงยหน้าขึ้นมองธาวินพร้อมกับลอบถอนหายใจออกมา เครียด
มักมากคบซ้อนแบบนั้น พูดแล้วเกลียด ฮึย~เธอต้องรีบตัดใจจากคนอย่างเขาให้เร็วที่สุด..แต่ก็ไม่รู้เลยว่าจะต้องใช้เวลากี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปีเมื่อเขาคือรักแรกของเธอ....ซึ่งยากที่จะทำใจอีกทั้งแผลยังสดใหม่เหมือนอย่างที่พี่สาวเธอได้กล่าวเอาไว้“หึ~ ปากร้ายเหมือนกันนะเรา” แชมเปญหัวเราะไปกับท่าทางของน้องสาวเห็นเธอยังมีอารมณ์ขันแบบนี้ได้พี่สาวอย่างเธอก็ค่อยหมดห่วงเบาใจลงหน่อยเชอรีนมองหน้าพี่สาวตั้งแต่ที่เธอกลับมาก็เอาแต่คิดเรื่องบางเรื่องอยู่ในหัวและมันก็สำคัญมากด้วยริมฝีปากเล็กเอื้อนเอ่ยไปยังพี่สาวคนสวย“เชอมีเรื่องอยากปรึกษาพี่ค่ะ” เชอรีนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอหนักใจในเรื่องนี้และก็ยังไม่ได้พูดคุยกับเพื่อนทั้งสองเลย“เรื่องอะไรเหรอบอกพี่ได้ทุกเรื่องเลยนะ”“คือเชอคิดว่าเชออยากเข้าเรียนที่มหาลัยเดียวกับพี่แชมเปญค่ะ พี่คิดว่าไงบ้างคะ~”คือก่อนหน้านั้นเธอกับเพื่อนคิดเอาไว้ว่าจะสอบเข้ายังมหาลัยอีกที่ไง ที่เดียวกับที่เวหาจะเรียนต่อนั่นแหละ แต่พอมาเกิดเรื่องขึ้นแบบนี้จึงทำให้เธอไม่อยากที่จะเจอหน้าเขาอีกไง จึงคิดว่าถ้าเรียนต่อที่มหาลัยอื่นคงดีเสียกว่า“มาสิ เดี๋ยวพี่ดูแลเราเอง แล้วนายนั่นจะไม่ตา
มันนะมันสู้เอาเวลาที่ห่วงผู้หญิงมาห่วงตัวเองเสียยังดีกว่าเพราะไม่รู้เลยว่าไอ้นั่นของมันจะเลิกแข็งกี่โมง เพื่อนสนิทผู้หวังดีบอกให้เขารีบเข้าไปจัดการตัวเองด้วยการใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย“กูให้คนขับรถไปส่งเธอที่บ้านแล้ว มึงไปจัดการตัวเองเถอะ แข็งๆแบบนี้เผลอๆอีกนาน ไปโรงพยาบาลมั้ยล่ะเดี๋ยวกูพาไป”“อืม กูไปแต่งตัวก่อน”“กูถามไรหน่อย ไหนๆเชอก็เข้าใจผิดไปแล้วทำไมมึงไม่เอากับพี่ริสาต่อเลยวะ ของเคยๆกันอยู่แล้วอารมณ์ตอนนั้นก็คง..” ไม่อยากจะคิดว่ามันจะค้างมากสักแค่ไหนแล้วผู้หญิงคนนั้นก็ยั่วมันซะขนาดนั้นถ้าเป็นเขาจะอดใจไหวมั้ยนะ“ส้นตีนสิ!! ถ้ากูไม่โดนยัยนั่นวางยา กูไม่มีวันกลับไปใกล้ชิดกับเธอหรอก มึงก็รู้ว่าเดี๋ยวนี้กูรักเชอคนเดียว เฮ้อ~ พูดแล้วเกลียดตัวเองฉิบหาย เดี๋ยวกูมา” เวหาได้แต่โทษตัวเองก้มหน้าอย่างยอมรับผิด เขาเดินสาวเท้าเข้าห้องน้ำเพื่อไปจัดการตัวเอง“เออเร็วๆเลยกูมีนัดต่อ!!” สายฟ้าตะโกนส่งเสียงตามหลังเวหาไปติดๆ แม่งน่าจะเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำตั้งนานแล้ว ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าสภาพแม่งไม่ได่น่ามองเลยสักนิดสู้ของๆเขาก็ไม่ได้ของเขาน่ะใหญ่กว่าของมันตั้งเยอะ...บ้านเลิศกิจเดชารถยนต์สี่
เวหาถอนหายใจทำไมพี่ริสาถึงได้ชอบพูดเรื่องเก่าๆแบบนี้นะ ชายหนุ่มตัวร้ายหันไปส่งยิ้มให้ลูกน้องสายฟ้าที่กำลังยืนมองเรือนร่างพี่ริสาอยู่สายตามันหลอกกันไม่ได้หรอกนะว่าลูกน้องของไอ้สายฟ้าน่ะอยากกินพี่ริสามากแค่ไหน....“กรี๊ด~ ไม่นะไม่เอาไอ้บ้านี่ตัวดำแถมตัวก็ใหญ่ กีฉันได้แหกกันพอดี” คนตัวเล็กกรีดร้องออกมาเมื่อชายคนนั้นเดินเข้ามาจับเรียวขาของเธอ เขาออกแรงดึงจนร่างเล็กตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา มือหนาบีบคว้าเต้าอวบไว้แน่นแล้วเริ่มบีบเคล้นทรวงอกด้วยความตั้งใจ“มานี่คนสวย พี่พร้อมเป็นผัวคนใหม่ให้เธอแล้ว” เขาอุ้มริสาไว้พร้อมกับดึงผ้าห่มให้ร่วงลงสู่เตียงนอน แอร์เย็นประทะผิวกายขาวผ่องทำเอาชายคนนั้นถึงกับลอบกลืนน้ำลาย เธอขาวนมโตมากไม่ไหวแล้วต้องรีบเข้าไปเอาสองเท้าใหญ่เดินลงจากเตียงเตรียมพร้อมที่จะเดินเข้าไปยังห้องฝั่งตรงข้าม ริสาดีดดิ้นรู้แล้วว่าต่อไปตัวเองจะต้องเจอกับอะไร ไม่นะ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้หล่อหรือดูดีอะไรเลย“กรี๊ดไม่นะ~”ผู้ชายคนนั้นเดินไปเปิดประตูแล้วพาตัวเองกับริสาเข้าไปในห้องนั้นพร้อมกับไม่ลืมที่จะกดล็อคประตู เขาวางเธอลงบนพื้นมองสังเกตปฏิกิริยาของเธอว่าจะทำอย่างไรริสายืนขึ้นพยายามที่จะเดิน
เวหาถอนหายใจทำไมพี่ริสาถึงได้ชอบพูดเรื่องเก่าๆแบบนี้นะ ชายหนุ่มตัวร้ายหันไปส่งยิ้มให้ลูกน้องสายฟ้าที่กำลังยืนมองเรือนร่างพี่ริสาอยู่สายตามันหลอกกันไม่ได้หรอกนะว่าลูกน้องของไอ้สายฟ้าน่ะอยากกินพี่ริสามากแค่ไหน....“กรี๊ด~ ไม่นะไม่เอาไอ้บ้านี่ตัวดำแถมตัวก็ใหญ่ กีฉันได้แหกกันพอดี” คนตัวเล็กกรีดร้องออกมาเมื่อชายคนนั้นเดินเข้ามาจับเรียวขาของเธอ เขาออกแรงดึงจนร่างเล็กตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา มือหนาบีบคว้าเต้าอวบไว้แน่นแล้วเริ่มบีบเคล้นทรวงอกด้วยความตั้งใจ“มานี่คนสวย พี่พร้อมเป็นผัวคนใหม่ให้เธอแล้ว” เขาอุ้มริสาไว้พร้อมกับดึงผ้าห่มให้ร่วงลงสู่เตียงนอน แอร์เย็นประทะผิวกายขาวผ่องทำเอาชายคนนั้นถึงกับลอบกลืนน้ำลาย เธอขาวนมโตมากไม่ไหวแล้วต้องรีบเข้าไปเอาสองเท้าใหญ่เดินลงจากเตียงเตรียมพร้อมที่จะเดินเข้าไปยังห้องฝั่งตรงข้าม ริสาดีดดิ้นรู้แล้วว่าต่อไปตัวเองจะต้องเจอกับอะไร ไม่นะ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้หล่อหรือดูดีอะไรเลย“กรี๊ดไม่นะ~”ผู้ชายคนนั้นเดินไปเปิดประตูแล้วพาตัวเองกับริสาเข้าไปในห้องนั้นพร้อมกับไม่ลืมที่จะกดล็อคประตู เข