Napansin kong bahagyang sumilay ang ngiti sa labi ni Tita Cassy bago siya tumango. "Hmm… well, totoo naman ‘yan. Matagal-tagal na rin simula noong huli tayong nagkita." Huminga ako nang maluwag. Mukhang hindi na niya ako pagtutulungan ng mga bodyguard niya. For now. "Halika, pumasok ka. Taman-tama, kakagawa ko lang ng lemon tea," anyaya niya bago lumingon sa isang guwardiya. "Sabihin mo kay Dark na huwag muna siyang magpakita rito, baka tumakbo pabalik ang bisita natin." Nanlaki ang mata ko. "A-Ano po?" Tiningnan ako ni Tita Cassy na may makahulugang ngiti. "Wala, wala. Pasok na." Tangina, bakit parang may binabalak ‘tong si Tita Cassy? "Ahm, may dala po pala akong cupcakes. Tamang-tama po sa lemon tea niyo po." "Ay, gusto ko yan! Hali ka. Usap tayo sa loob. By the way, kumusta na kayo ni Zuhair? Batang yun' di ka ulit dinala dito buti't napadalaw ka." Tangina! Si Eros agad ang topic? Napakamot ako sa batok, pilit na pinapanatili ang ngiti ko kahit gusto kong magla
Napapikit ako sa inis. Hindi ko ito maiintindihan nang buo, pero ilang keywords ang tumatak sa akin—pangalan, dates, at ilang confidential-looking na dokumento na mukhang hindi basta-bastang file lang. Mabilis kong inayos ang mga papeles at itinago ang folder sa ilalim ng suot kong leather jacket. Pinagtagpi-tagpi ko ang zipper at tiniyak na hindi ito halata. Huminga ako nang malalim at tumingin sa paligid. Hindi pa ako pwedeng umalis agad. Masyadong halata kung sakaling may nanonood sa akin. Napatingin ako sa kama ni Eros. Matigas ang mukha kong umupo rito, hindi dahil gusto ko kundi dahil kailangang magpahinga kahit saglit para hindi mahalata ang biglaan kong pagdating. Sa gilid ng mata ko, natanaw ko ang isang picture frame sa bedside table. Isang group photo. Sila Zebediah, Eros, Zeus, at Zephyr—nakangiti, nakayakap sa isa't isa, at halatang masaya. Ang setting? Probinsya. Napakurap ako. Hindi ko alam kung bakit may kumurot sa dibdib ko. Matagal akong hindi nakahinga nan
"Are you sure?" Muling tanong ni Monroe, bakas sa boses niya ang pag-aalinlangan. Napairap ako sa ere, bahagyang bumuntong-hininga bago sumagot. "Oo. Dito ako matutulog hangga't makakaya kong iwasan sila ni Eros," sagot ko. Monroe raised a brow, hindi pa rin kumbinsido. "Bakit ayaw mong tanungin si Zuhair nang harap-harapan?" Napatingin ako sa kanya na parang natanong niya ang pinaka-absurd na bagay sa mundo. "May sira ba utak mo?" Asik ko, hindi na nag-abalang itago ang iritasyon ko. "Sa palagay mo magsasabi siya ng totoo sa’kin?" Nagkibit-balikat siya, para bang hindi apektado sa pagsimangot ko. "Maybe. He's into you." Napangisi ako nang wala sa oras, pero may halong pang-aasar ang sagot ko. "Sabihin mo yan sa pagong." Napailing siya, halatang sawa na sa kakulitan ko, bago dahan-dahang itinaas ang bintana ng kotse. Alam kong gusto na lang niyang tapusin ang usapan bago pa ako tuluyang mapikon. "Okay. I'll just update you, ma'am. Keep safe," huling sabi niya bago tuluyang pi
"Hindi ka talaga uuwi?" Ikatatlong tanong ko sa kanya.Sumulyap lang siya sa akin habang nakahiga sa kama, abala sa phone niya. Ilang araw na siyang nandito sa bahay ko at naging palamunin na."Sa susunod na. Di ka nag-open ng social media?" Biglang tanong nito."Hindi. Bakit?"Umupo siya sa kama at ibinigay ang phone niya sa akin. Nagtataka man, tinanggap ko ito at kumunot ang noo ko nang makita ko kung ano ang ipinakita niya sa akin."Si Selene?! Engaged na?" Gulat kong tanong, hindi makapaniwala.Nagkibit-balikat lang siya at biglang tumayo, tila wala lang sa kanya ang reaksyon ko. Hinayaan ko siya at napaupo ako sa dulo ng kama, patuloy na binabasa ang trending topics sa Twitter.Halos sila na yata ang topic sa lahat ng sulok ng internet. Takte! Ang bata pa ni Selene para mag-engaged! Oh, wait—hindi nga pala ito ang first wedding niya, second na pala. Edi wow."Happy Valentine's Day!"Napahawak ako sa dibdib ko sa gulat nang makita si Eros na papalapit sa akin, hawak ang isang bag
"Narnia?" Mabilis aking napalingon kay Ulysses. Tinignan ko lang siya. Nakita ko siyang tila nagdadalawang isip kung sasabihin niya ba sa akin o hindi habang mariin ang hawak nito sa kanyang phone. Bago pa ito makapagsalita ay pumasok si Monroe na humahangos. "Miss... there's a bad news." Anito. Bigla akong kinabahan. Huminga ito ng malalim. "Your twin got kidnapped by American Mafia, miss." Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Ano?! Biglang bumigat ang paligid. Hindi ko alam kung ang puso ko ba ang bumagal sa takot o bumilis dahil sa adrenaline. Naramdaman ko na lang ang masakit na kirot sa dibdib ko habang unti-unting lumilinaw sa utak ko ang sinabi ni Monroe. "My twin?" Pabulong kong tanong, hindi pa rin makapaniwala. "Yes, Miss. We just received the intel. The American Mafia took her—publicly. Ginawa nilang palabas ang pagdukot. Malinaw sa CCTV footage na sinadya nilang ipakita sa mundo kung paano nila siya kinuha." Tangina. Parang gusto kong itapon ang sarili ko s
Dalawang araw. Dalawang araw ng impyerno, walang tulog, at walang tigil na paghahanap. Dalawang araw ng gutom at pagod na hindi ko maramdaman dahil ang tanging iniisip ko lang ay kung ano na ang nangyari kay Urania. At ngayon, narito na kami. Nakasuot ako ng tactical gear, may headset sa isang tenga, at may baril na nakakabit sa thigh holster ko. Hindi ko naman sana kailangang humawak ng armas, pero sa sitwasyong ‘to, wala akong ibang pagpipilian. Kasama ko ang buong team ni Monroe, mga bihasang operatiba na walang alinlangan kung lumaban. Kasama rin ang piling awtoridad na pinagkakatiwalaan ni Kuya Benjamin, ang asawa ni Ate Esme. They’re handling the legal front—ensuring that whatever happens tonight, we have leverage. This is not just a rescue mission. This is a war declaration. Huminga ako nang malalim, pilit pinapatibay ang loob ko. Hindi ko alam kung ano ang madadatnan namin sa loob ng lunggang ‘to. Hindi ko alam kung anong klaseng impyerno ang pinagdaanan ng kakambal ko s
"P*ta ka! Pakyu times two. Di ako p*ta. Bartender ako. Alam kong maganda ako. Wag niyo ng ipagmukha sa akin." Naiinis kong sambit sa dalawang ugok na nakatitig sa akin habang pinaghalo ko ang mga alak.Di naman ito bago sa akin pero putcha talaga. Di ko sila bet at di ko rin sila bati. Pakialam ko sa kanila? Punyemas talaga. Kapag ako sasabog, pati titi nila ubos.Sumulyap ako sa kanila at nakitang nakatitig pa rin sa akin. May histura pero wala akong paki. Nakakunot ang noo kong napatingin sa suot ko. Di naman nakakasaludo ng talong ang suot ko ah. Ano ba nakain ng mga ito?I'm wearing black shirt at black pants. Litaw ang kaputian ng balat ko, napakakinis at napakalinis din tignan ang tattoo sa kaliwang banda ng collarbone ko, a minimalist of my name, Narnia.Patuloy akong naghalo ng mga alak habang pilit na hinahawi ang inis na bumabalot sa akin. Kung tutuusin, hindi na bago ang mga ganitong klaseng titig sa bar na ito. Pero iba ang araw na 'to, iba ang pakiramdam. Hindi ko maipali
Isang malakas na s*ntok ang sinalubong ko sa kanya nang bumaba siya sa motor matapos naming mailigaw ang mga baliw na humahabol sa amin. Di ko na inisip kung nasaan kami, wala akong pakialam. Ang gusto ko lang ay maipasa ang inis at takot na nararamdaman ko, at siya ang tamang target."Araaaay! Ano ba problema mo?!" reklamo niya habang napaatras at napahawak sa kanyang panga. Nakakunot ang noo niya, pero imbes na magalit, napangisi pa siya."Problema ko? Ikaw! Gago ka! Anong akala mo, trip ko ‘tong nangyari? Wala akong paki kung bakit ka hinahabol ng mga g*go na 'yon! Nadamay pa tuloy ako!" sigaw ko habang nakapamewang, ang init ng ulo ko abot hanggang langit.Ngumisi siya, kahit halatang masakit ang suntok ko. "Relax ka lang, miss sexy. Hindi ko naman sinasadya. In fact, nailigtas mo pa nga ako. Kaya dapat nagpapasalamat ka na naging hero ka ngayon," biro niya, pero alam kong hindi ako natutuwa."Hero? Shuta ka! Gusto mo bang sumunod diyan sa mga m*nyakis na 'yon? Hindi ako bayani, g
Dalawang araw. Dalawang araw ng impyerno, walang tulog, at walang tigil na paghahanap. Dalawang araw ng gutom at pagod na hindi ko maramdaman dahil ang tanging iniisip ko lang ay kung ano na ang nangyari kay Urania. At ngayon, narito na kami. Nakasuot ako ng tactical gear, may headset sa isang tenga, at may baril na nakakabit sa thigh holster ko. Hindi ko naman sana kailangang humawak ng armas, pero sa sitwasyong ‘to, wala akong ibang pagpipilian. Kasama ko ang buong team ni Monroe, mga bihasang operatiba na walang alinlangan kung lumaban. Kasama rin ang piling awtoridad na pinagkakatiwalaan ni Kuya Benjamin, ang asawa ni Ate Esme. They’re handling the legal front—ensuring that whatever happens tonight, we have leverage. This is not just a rescue mission. This is a war declaration. Huminga ako nang malalim, pilit pinapatibay ang loob ko. Hindi ko alam kung ano ang madadatnan namin sa loob ng lunggang ‘to. Hindi ko alam kung anong klaseng impyerno ang pinagdaanan ng kakambal ko s
"Narnia?" Mabilis aking napalingon kay Ulysses. Tinignan ko lang siya. Nakita ko siyang tila nagdadalawang isip kung sasabihin niya ba sa akin o hindi habang mariin ang hawak nito sa kanyang phone. Bago pa ito makapagsalita ay pumasok si Monroe na humahangos. "Miss... there's a bad news." Anito. Bigla akong kinabahan. Huminga ito ng malalim. "Your twin got kidnapped by American Mafia, miss." Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Ano?! Biglang bumigat ang paligid. Hindi ko alam kung ang puso ko ba ang bumagal sa takot o bumilis dahil sa adrenaline. Naramdaman ko na lang ang masakit na kirot sa dibdib ko habang unti-unting lumilinaw sa utak ko ang sinabi ni Monroe. "My twin?" Pabulong kong tanong, hindi pa rin makapaniwala. "Yes, Miss. We just received the intel. The American Mafia took her—publicly. Ginawa nilang palabas ang pagdukot. Malinaw sa CCTV footage na sinadya nilang ipakita sa mundo kung paano nila siya kinuha." Tangina. Parang gusto kong itapon ang sarili ko s
"Hindi ka talaga uuwi?" Ikatatlong tanong ko sa kanya.Sumulyap lang siya sa akin habang nakahiga sa kama, abala sa phone niya. Ilang araw na siyang nandito sa bahay ko at naging palamunin na."Sa susunod na. Di ka nag-open ng social media?" Biglang tanong nito."Hindi. Bakit?"Umupo siya sa kama at ibinigay ang phone niya sa akin. Nagtataka man, tinanggap ko ito at kumunot ang noo ko nang makita ko kung ano ang ipinakita niya sa akin."Si Selene?! Engaged na?" Gulat kong tanong, hindi makapaniwala.Nagkibit-balikat lang siya at biglang tumayo, tila wala lang sa kanya ang reaksyon ko. Hinayaan ko siya at napaupo ako sa dulo ng kama, patuloy na binabasa ang trending topics sa Twitter.Halos sila na yata ang topic sa lahat ng sulok ng internet. Takte! Ang bata pa ni Selene para mag-engaged! Oh, wait—hindi nga pala ito ang first wedding niya, second na pala. Edi wow."Happy Valentine's Day!"Napahawak ako sa dibdib ko sa gulat nang makita si Eros na papalapit sa akin, hawak ang isang bag
"Are you sure?" Muling tanong ni Monroe, bakas sa boses niya ang pag-aalinlangan. Napairap ako sa ere, bahagyang bumuntong-hininga bago sumagot. "Oo. Dito ako matutulog hangga't makakaya kong iwasan sila ni Eros," sagot ko. Monroe raised a brow, hindi pa rin kumbinsido. "Bakit ayaw mong tanungin si Zuhair nang harap-harapan?" Napatingin ako sa kanya na parang natanong niya ang pinaka-absurd na bagay sa mundo. "May sira ba utak mo?" Asik ko, hindi na nag-abalang itago ang iritasyon ko. "Sa palagay mo magsasabi siya ng totoo sa’kin?" Nagkibit-balikat siya, para bang hindi apektado sa pagsimangot ko. "Maybe. He's into you." Napangisi ako nang wala sa oras, pero may halong pang-aasar ang sagot ko. "Sabihin mo yan sa pagong." Napailing siya, halatang sawa na sa kakulitan ko, bago dahan-dahang itinaas ang bintana ng kotse. Alam kong gusto na lang niyang tapusin ang usapan bago pa ako tuluyang mapikon. "Okay. I'll just update you, ma'am. Keep safe," huling sabi niya bago tuluyang pi
Napapikit ako sa inis. Hindi ko ito maiintindihan nang buo, pero ilang keywords ang tumatak sa akin—pangalan, dates, at ilang confidential-looking na dokumento na mukhang hindi basta-bastang file lang. Mabilis kong inayos ang mga papeles at itinago ang folder sa ilalim ng suot kong leather jacket. Pinagtagpi-tagpi ko ang zipper at tiniyak na hindi ito halata. Huminga ako nang malalim at tumingin sa paligid. Hindi pa ako pwedeng umalis agad. Masyadong halata kung sakaling may nanonood sa akin. Napatingin ako sa kama ni Eros. Matigas ang mukha kong umupo rito, hindi dahil gusto ko kundi dahil kailangang magpahinga kahit saglit para hindi mahalata ang biglaan kong pagdating. Sa gilid ng mata ko, natanaw ko ang isang picture frame sa bedside table. Isang group photo. Sila Zebediah, Eros, Zeus, at Zephyr—nakangiti, nakayakap sa isa't isa, at halatang masaya. Ang setting? Probinsya. Napakurap ako. Hindi ko alam kung bakit may kumurot sa dibdib ko. Matagal akong hindi nakahinga nan
Napansin kong bahagyang sumilay ang ngiti sa labi ni Tita Cassy bago siya tumango. "Hmm… well, totoo naman ‘yan. Matagal-tagal na rin simula noong huli tayong nagkita." Huminga ako nang maluwag. Mukhang hindi na niya ako pagtutulungan ng mga bodyguard niya. For now. "Halika, pumasok ka. Taman-tama, kakagawa ko lang ng lemon tea," anyaya niya bago lumingon sa isang guwardiya. "Sabihin mo kay Dark na huwag muna siyang magpakita rito, baka tumakbo pabalik ang bisita natin." Nanlaki ang mata ko. "A-Ano po?" Tiningnan ako ni Tita Cassy na may makahulugang ngiti. "Wala, wala. Pasok na." Tangina, bakit parang may binabalak ‘tong si Tita Cassy? "Ahm, may dala po pala akong cupcakes. Tamang-tama po sa lemon tea niyo po." "Ay, gusto ko yan! Hali ka. Usap tayo sa loob. By the way, kumusta na kayo ni Zuhair? Batang yun' di ka ulit dinala dito buti't napadalaw ka." Tangina! Si Eros agad ang topic? Napakamot ako sa batok, pilit na pinapanatili ang ngiti ko kahit gusto kong magla
Ano daw? Nakasalubong ko ang tingin ni Monroe—nakakunot ang noo niya, para bang seryoso sa sinabi niya. Mas lalong kumulo ang dugo ko. "Ano sabi mo? Pakiulit nga?" Siga kong tanong, may diin ang boses ko. Pero ang mokong? Hindi natinag. Tangina, may lakas pa ng loob ngumisi! "Ma’am, kasi po, para kayong lalaking handang rumatrat ng baril. Baka isipin ng mga tao dito, gera ang pakay niyo imbes na bisita lang kayo ni Ma’am Cassandra." Pinanliitan ko siya ng mata, gusto ko siyang sapakin pero nagtimpi ako. "Putangina ka, Monroe." Nanginginig na ang kamay ko sa gigil pero pinigilan ko ang sarili ko. "Hindi naman po ako nagsisinungaling, ma’am," sagot pa niya, hindi man lang kinakabahan. Napabuntong-hininga ako nang madiin. Hindi ko alam kung may suicidal tendencies lang talaga ‘tong gagong ‘to o trip lang niya akong asarin. "Tumahimik ka na lang, Monroe, kung ayaw mong iwan kita dito bilang peace offering kay Tito Dark." Doon na siya natahimik. Pero ramdam kong pinipigil niya an
Oo nga pala. Dating Mafia Lord si Tito Dark. Hindi lang basta Mafia Lord—siya ang isa sa mga pinakakinatatakutan at pinakarespetadong pangalan sa ilalim ng lupa. Anong pumasok sa isip kong sumugod dito nang walang babala? Mabilis kong kinapa ang pulso ko. Putcha, ang bilis! Parang ako na mismo ang nag-iihaw sa sarili kong kaluluwa. Buhay pa kaya ako ‘pag lumabas ako rito? Hindi ko alam. Pero andito na ako. Bahala na. Bumukas ang gate, at agad akong sinalubong ng tanawing nagpanginig sa kalamnan ko. Walang kahit anong sigaw o ingay—pero ramdam ko ang mabigat na presensya ng mga taong nakabantay sa paligid. Ang mga mata nilang matatalas ay nakatutok sa amin, para bang sinusuri kung dapat ba kaming patuluyin o hindi. Napalunok ako. Putangina talaga. Ang mansyon nina Tita Cassy at Tito Dark ay parang isang kastilyong itinayo sa gitna ng kadiliman—malawak, marangya, pero may halong hindi maipaliwanag na panganib. Kahit may pagka-elegante ang arkitektura nito, ramdam ko pa rin ang l
Bumuntong-hininga ako, pilit pinapakalma ang sarili ko habang papalapit kami sa Devil Village. Sa labas, mukhang kalmado lang ako—walang bakas ng kaba o pangamba. Pero sa loob, punong-puno ng tensyon ang dibdib ko. Alam kong hindi basta-basta ang papasukin ko. Ang Devil Village ay hindi lang isang ordinaryong gated community. Isa itong fortress ng mga may pinakamalalakas na pangalan sa mundo ng negosyo—at sa mundo sa ilalim ng lupa. Hindi ka makakapasok dito nang basta-basta. Kailangan ng matinding koneksyon o malakas na dahilan para makalagpas sa security. At ang dahilan ko? Si Tita Cassy. Napatingin ako kay Monroe. Tahimik lang siyang nagmamaneho, pero alam kong alam niya ang bigat ng gagawin ko. Kaya kahit inis ako sa kanya, hindi ko rin siya masisisi kung bakit gusto niyang siguraduhin na kalmado ako. "Tingin mo, papapasukin tayo nang ganito lang?" tanong ko, sinisilip ang labas ng bintana. Kitang-kita ko ang mahahabang pader ng village at ang mga high-tech security cameras n