Kahit anong gawin nila para isalba ang kanilang relasyon, patuloy pa rin itong gumuho, lalo na't nakasadlak sila sa malaking problema. May solusyon nga, ngunit si Neil ay palaging abala. Ang matamis na samahan nila ay unti-unting napapalitan ng malamig na ugnayan. Madalas nasa business trip si Neil dahil ang Tropical Air ay nag-eexpand sa ibang bansa, at hindi ito naintindihan ni Wilma habang wala si Neil sa ibang bansa.Tahimik ang gabi, ngunit sa loob ng isang bar na paborito ni Wilma at ng kanyang mga kaibigan, buhay na buhay ang mga ilaw at musika. Napapalibutan siya ng mga kaibigan, halakhak ng halakhak, tila walang alalahanin. Ngunit sa kabila ng lahat, si Wilma ay malayo ang isip. Kaharap niya ang isang basong alak na matagal na niyang hindi nauubos, at sa kanyang puso ay isang malalim na lungkot na hindi niya magawang ipahayag.“Kumusta ka na, Wilma?” tanong ng kaibigan niyang si Trina, habang binubuhat ang isang baso ng cocktail. “Mukhang seryoso ka na naman diyan. Alam ko na
Kinabukasan, bumalik sa isip ni Wilma ang tawag ni Joshua. Hindi niya maintindihan kung bakit siya pumayag sa imbitasyon nito, pero hindi na rin niya napigilan ang sarili. Matagal na siyang nakakulong sa isang relasyong tila nawalan na ng kulay. Isang matinding kalungkutan ang naramdaman niya mula nang lumayo ang loob nila ni Neil sa isa't isa. Siguro, sa pagkakataong ito, kailangan niya ng makikinig sa kanya, at si Joshua, ang kanyang unang pag-ibig, ang siyang naroroon para punan ang kakulangan na matagal na niyang nadarama.Maliit lang ang café na kanilang pinag-usapan. Wala masyadong tao, at mukhang hindi rin gaanong kapansin-pansin ang kanilang pagdating. Parang sinadya ng pagkakataon na magtagpo sila sa isang lugar na malayo sa ingay ng mundo, isang lugar kung saan pwedeng tahimik na mag-usap ang kanilang mga puso. Tahimik na tinutunton ni Wilma ang daan patungo sa kanilang mesa. Kitang-kita niya agad si Joshua na nakaupo, nakatingin sa labas ng bintana habang hinihintay siya.N
Ang araw na iyon ay tila isa lamang sa karaniwang mga araw para kay Neil Custodio—isang negosyante at CEO ng Tropical Air, laging abala sa trabaho at walang oras para sa personal na buhay. Dahil sa dami ng proyekto at negosyong inaasikaso, halos wala nang natitira para sa kanya upang huminga. Ngayong araw, may mahalagang business meeting siya sa New York, isang makabuluhang pagpupulong para sa expansion ng kanyang airline company. Ngunit dahil sa labis na pagod at hindi maayos na pagkain, nagsimulang sumakit ang kanyang tiyan mula sa stress, at agad siyang isinugod ng kanyang assistant sa pinakamalapit na ospital—ang New York Medical Center.Habang naghihintay sa emergency room, kumakabog ang dibdib ni Neil. Hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa labis na pag-iisip. Wala siyang oras para magkasakit! Paano na ang mga kliyente? Paano na ang mga kasunduan? Ngunit habang nakaupo siya sa waiting area, may kakaibang pakiramdam na tila bumabalot sa kanya—isang pagod na hindi kayang pawiin ng s
Habang si Neil ay naglalakad palabas ng clinic, hindi mawala sa kanyang isipan ang tila kakambal ni Alona na nakita niya kanina. Para siyang hinatak pabalik sa nakaraan, sa mga alaala nila ni Alona, sa mga hindi pa rin niya kayang kalimutan. Napakapit siya sa braso ng babae kanina, umaasang siya nga ito—ang babaeng minahal niya noon, at iniwan sa pagkakataong hindi niya pa rin maipaliwanag sa kanyang sarili.Nang bumaling ang babae sa kanya, may halong gulat at pagkalito sa mukha nito. "Who are you?" tanong ng babae, halatang naguguluhan sa di inaasahang paghawak sa kanya ni Neil.Napatigil si Neil. Nakaramdam siya ng lamig sa kanyang sikmura. Mali. Hindi si Alona ang babaeng ito. Agad siyang bumitaw at nagsalita nang mahina, puno ng pagkadismaya, “I’m sorry... I mistaken you for someone else.”Habang naglalakad siya palayo, tila ba wala siya sa sariling pag-iisip. Iniisip niya kung bakit biglang bumalik ang lahat ng nararamdaman niya kay Alona. Paano kung si Alona nga iyon? Baka naman
Habang nakaupo si Neil sa kama ng kanyang hotel room, pakiramdam niya ay parang kinukubkob siya ng lahat ng alaala at tanong na bumabalik sa kanyang isipan. Hindi niya maintindihan kung bakit ang mga batang nakita niya sa ospital ay tila ba may kakaibang epekto sa kanya—ang kanilang mga ngiti, ang kanilang mga mata, parang may pamilyar na koneksyon na hindi niya maipaliwanag. Para bang may nawawala sa buhay niya na biglang bumabalik, ngunit hindi niya ito mahagilap.Habang patuloy siyang nalulunod sa kanyang mga iniisip, biglang tumunog ang kanyang telepono. Naputol ang kanyang pagninilay-nilay at sumilip siya sa screen. Si Wilma, ang kanyang asawa, ang tumatawag. Sunod-sunod na mga missed calls at text messages ang dumating mula dito. Muli, nagiging demanding na naman ito sa oras niya.Nagbuntong-hininga si Neil at ipinagpaliban muna ang pagbasa sa mga mensahe. Sa mga nakalipas na buwan, tila nagiging mas mahirap ang kanilang relasyon. Parang mas nadarama niyang ang pagmamahal nila s
Kinabukasan, matatag ang isip ni Neil. Ang araw na ito ay hindi katulad ng iba; determinado siyang magpasya. Nakaupo siya sa kanyang opisina, nagmamasid sa mga papeles, ngunit ang kanyang isip ay naglalakbay pabalik sa nakaraan. Hindi niya maialis ang mga alaala ni Alona, ang babaeng minahal niya nang buong puso, at ang posibilidad ng mga anak nila. Kailangan niyang malaman ang buong katotohanan—kahit pa ito ay mangahulugan ng pagbabalik sa mga sugat na hindi pa tuluyang naghihilom.“Sir, may tawag po ang private investigator niyo,” sabi ng kanyang assistant, nag-aalangang pumasok.“Salamat, ipasa mo na dito,” sagot niya, umaasa na sa wakas ay makakakuha siya ng balita tungkol kay Alona.Nag-ring ang telepono, at saglit na tinanggap ito. “Hello?”“Neil, wala pang balita tungkol kay Alona,” tugon ng investigator sa kabilang linya, ang boses nito ay puno ng pagdududa. “Sa huli, narinig namin na siya ay nasa Australia, pero hindi pa kami nakakakuha ng konkretong impormasyon.”“Anong ibig
Habang nag-uusap sila, bumalik ang mga alaala ng mga sandaling kasama si Neil. Ang kanyang mga ngiti, ang mga yakap, at ang mga pangako na tila nawalan ng halaga. “Ano ba talaga ang nangyari sa atin?” tanong niya sa sarili. “Bakit siya naging bahagi ng nakaraan ko?”“Alona, kailangan mo bang dumaan sa mga ganitong damdamin?” tanong ni Ethan, tila alam ang pinagdadaanan niya.“Baka,” sagot niya, ang damdaming bumabalot sa kanyang puso ay tila isang pangarap na hindi natupad. “Minsan naiisip ko kung ano ang mangyayari kung nandiyan siya para sa akin at sa mga bata.”“Baka hindi pa huli ang lahat. Ang buhay ay puno ng sorpresa,” sabi ni Ethan, ang boses ay puno ng pag-asa. “Kung mahalaga ang pamilya sa kanya, baka balang-araw ay lumapit siya.”“Alam ko na may mga pagkakataon na hindi natin maiiwasan ang mga sugat ng nakaraan, pero ang mga bata ang kailangan ko ngayon. Sila ang aking priority,” sagot niya, ang damdamin ay nagiging matatag.Nang sumunod na araw, nagdesisyon si Alona na dal
Habang si Neil ay abala sa kanyang mga business dealings sa New York, si Wilma naman ay dahan-dahang nadadala ng damdaming hindi niya kayang tanggihan. Palagi siyang nakakaramdam ng kalungkutan, isang bagay na hindi na maibigay ni Neil sa kanya. Hindi niya mapigilan ang mga alaalang bumabalik tuwing nag-iisa siya—ang mga sandali ng kanilang matamis na pagmamahalan noong una, at ang pagkalamig ng kanilang relasyon ngayon.At sa gitna ng lahat ng ito, si Joshua—ang kanyang first love—ay biglang bumalik sa eksena. Isang araw, natanggap ni Wilma ang mensahe ni Joshua.Joshua: "Wilma, how are you? I'm glad you're finally replying to my texts."Wilma: "I'm okay, Joshua. I'm sorry I haven't been able to reply to you. You know I have a husband."Joshua: "If your husband doesn't have time for you, I'm here for you, Wilma. I still love you."Wilma: "I love my husband, Joshua. I'm really sorry..."Joshua: "I understand you love your husband, but as a friend, can we meet up? Just for coffee and s