Ganun mismo ang sitwasyon ng mga lalaki. Sa kalasingan, nakasilip silang lahat sa nakakahalinang katawan ni Vicky. Kitang-kita sa mukha nila ang pagnanasa sa ilalim ng maskara nila. Kahit na ganun, biglang sumigaw si Vicky kay Sif, “Dahil hindi ka interesadong maging makatwiran, hindi ako susunod sa'yo!”Pagkatapos nito, maliksi siyang tumalon papunta sa mga tao para tumakas. Kahit na nasira ang cultivation niya dahil sa pagkalason noon, natulungan siya ng pill ni Frank na manumbalik ang lakas niya bilang isang martial artist. At kahit na hindi maipagmayabang ang lakas niya, kaya niyang manggulat. Kung kaya't nagpanggap siyang mahina simula nang dumating siya rito—alam niyang wala siyang makukuha kay Sif, kaya hinanda niya ang sarili niya para makatakas. “Ano?!” Dahan-dahan tumayo si Sif nang biglang tumalon palayo si Vicky. Gayunpaman, kahit na nagulat siya sa ginawa ni Vicky, nanatili siyang kalmado, at nagyabang pa nga, “Iniisip mo ba talagang makakatakas ka, Vicky?”
Tinapik ni Sif ang balikat ni Vicky habang tumatawa. “Wag kang mag-alala. Hindi kita hahayaang mamatay… Magdurusa ka lang nang matindi.”Nanlaki ang mga mata ni Vicky habang natakot siya sa pinakaunang beses. Sa kabila ng pride, karisma, at kagandahan niya, ito ang unang beses niyang mawalan ng pag-asa at matakot nang sobra-sobra sa puntong nasaktan siya. “Hindi… Wag…” bulong niya sa pagkataranta.“Hindi ka pa rin maghuhubad? Tulungan kita!” Sumigaw si Sif, sabay sinenyasan ang mga bodyguard niya para hawakan sa braso si Vicky. Pagkatapos, binunot ni Sif ang switchblade niya at hiniwa ang jacket niya, kung saan nakita ang maputing balat at puting underwear sa ilalim. “Oh?” Gulat na sabi ni Sif. “Nagulat ako, Vicky… Ang tapang-tapang mo sa panlabas, pero isa ka palang mahinhing babae sa loob! Kahit ang isang dalagang nasa highschool ay mahihiya sa suot mong underwear… Wag mong sabihing virgin ka pa rin?!”Pinagngitngit ni Vicky ang ngipin niya ngunit wala siyang sinabi, haban
Thud.Sa matinding paghihirap, bumagsak si Vicky sa lapag. Suminghal si Sir, “Ah, ang hinhin mo naman, hinimatay ka na bago pa ko natapos. Hindi ka man lang tatagal nang ilang araw, pero ayos lang. Gusto lang kitang makitang madurog sa pagsisisi.”Habang binitawan ang duguang kutsilyo, sinabihan niya ang mga bodyguard niya. “Dali. Isabit niyo siya sa stage—pipili na ako ng unang maswerteng panauhin mamaya.”“Sige, ma'am!”Binuhat si Vicky ng dalawa sa mga bodyguard ni Sif at hinila siya sa stage na inilawan ng mga bulang may sari-saring kulay, sabay sinabit siya sa mga pulso niya. “Gisingin niyo siya,” dagdag ni Sif, na sumandal sa sofa niya at nagsindi ng sigarilyo, pagkatapos ay dumekwatro habang pinanood niya ang palabas. Splash!Nagsaboy kay Vicky ng isang timba ng tubig ang isang bodyguard at nagising siya. Iniunat ni Sif ang mga braso niya sa sandaling iyon. “Oh, Vicky… Nasaan na ang pagmamataas mo ngayon? Para ka nang basang inahin ngayon. Natatawa talaga ako.”Pag
Sigaw ni Sif. “Talagang biniyayaan ka!”Sa kabila ng lahat ng pagpapahirap na ginawa ni Sif sa kanya, hindi lumuha si Vicky. Gayunpaman, sobrang nakakawalang dangal na makita ang mga lalaking nagbid nang buong lakas nila para sa katawan niya, at tahimik na tumulo ang mga luha niya sa pisngi niya. Natural na walang nakapansin nito sa gitna ng kaguluhan. “Isang milyon! Narinig niyo ba ako?! Isang milyon!” sigaw ng isang lalaking may maskarang baboy. “Puta, bobo ka ba? Isang milyon para sa unang beses ni Vicky Turnbull?”Sininghalan siya ng lalaking may maskarang aso at sumigaw, “Magbibigay ako ng limang milyon!”Tumawa ang isang lalaking may maskarang unggoy. “Imposible, masyadong mataas yan, at lalo na ngayong sugatan ang mukha niya. Magpipigil ako at nagbibid ng apat na milyon—ayos lang sa'king maging pangalawa.”“Oo nga. Hindi kailangang palakihin ang presyo ngayong walang kagandahang nakikita rito.”“Masasayang lang ang pera mo!”“Puta, limang milyon? Parang isang gabi
Ang basement floor ay isang eksena ng kahayupan. Nang makitang pumalpak ang banta niya, nanlaban si Vicky sa pagkakatali sa kanya sa abot ng makakaya niya. Lumuwang lang ang blouse niya at mas nakita ang maputing balat niya, na lalo lang nagpalakas sa pagnanasa ng mga nakamaskarang lalaki!Malokong tumawa ang lalaking may maskarang aso. “Wag kang mag-alala, Ms. Turnbull. Magdadahan-dahan ako dahil ito ang unang beses mo… Hahaha!!!”Pagkatapos nito, sumunggab siya kay Vicky. “Frank…” nanghihinang bulong ni Vicky sa sandaling iyon. Kumbinsido siyang kaya niyang ayusin ang isyung ito nang wala ang tulong ni Frank, ngunit sa sandali ng pangangailangan niya, hinihiling na naman niyang iligtas siya ng lalaking iyon. “Hahaha! Alam kong naghihintay ka para iligtas ka niya, pero sumuko ka na!”Tumawa si Sif, na para bang narinig niya ang mahinang bulong niya. “Nagmamanman ang mga tao ko para kay Frank, at handa silang atakihin siya sa sandaling makalapit siya sa lugar na'to! Hindi
Nagpatuloy na tumawa si Sif. “Napakaraming lalaki rin ang naghihintay sa tyansa nila… Inis na inis ka siguro, ano? Mabuti! Yan ang gusto kong makita sa mukha mo—pero wag kang mag-alala, mas nakakatawa pa ang magiging ekspresyon mo mamaya kapag napanood mo ang babae mong ginagahasa mula sa malayo habang wala kang magawa! Oh, ang sakit sa tiyan!”Pagkatapos, lumingon siya sa lalaking may maskarang aso na nanigas sa stage at sumigaw, “Sinabihan ba kitang tumigil?! Magpatuloy ka! Isa tong utos—nakatayi ang mga Lionheart sa pagitan niyo ni Frank Lawrence, kaya ligtas ka mula sa kanya! Ipapanood mo sa kanya kung paano mo aangkinin ang babae niya!”Habang lumingon si Sif kay Frank nang masayang nakataas ang mukha, mukhang nabigla ang lalaking may maskarang aso, ngunit tumawa rin siya kaagad nang matinis. “Hahaha! Nakakasabik! Gusto ko to!!!” sigaw niya at halos mautal sa sigla. “Wag kang mag-alala, Ms. Turnbull. Ipapakita ako sa'yo ang malalangit na sarap na hinding-hindi mo makakalimutan
Tinaas ni Frank ang mukha niya at sumigaw, “Mamatay ka na!”Doon lang napansin ni Sif na naging kasing pula ng dugo ang mga mata ni Frank. Kasabay nito, sobrang kapal ng death aura niya sa puntong halos solido na ito, at mabilis itong umikot nang parang isang buhawi. “Dali, subukan niyo!” sigaw niya habang sinalubong niya ang mga sumugod na Lionheart bodyguard nang hindi umaatras. Sumugod pa nga sya sa kanila at binasag ang macheteng nakatutok sa mukha niya. Habang gulat na nakatingin ang Lionheart bodyguard, sinuntok ni Frank ang mukha niya at sumabog ito nang parang pakwan. “Ano?!” Nakaramdam ng takot ang iba pang Lionheart bodyguards nang nakita nilang hindi man lang kayang hiwain ng machete ang balat ni Frank. Birthright rank sila, ngunit ang mga sword technique nila ay nanganagilangan ng sandata para tuluyang kuminang. At ang lalaking may pulang mga matang nakatayo sa harapan nila ay hindi tinatablan ng mga sandatang iyon!Anong rank niya?! Peak Ascendant?!"Hyah—
"Heh."Walang takot na suminghal si Frank sa kabila ng banta ni Sif, at hinawakan pa nga niya ang mga binti niya. “Anong ginagawa mo—argh!!!”Inisip sandali ni Sif na pagsasamantalahan siya ni Frank, ngunit binali ni Frank ang mga binti niya nang napakadali at namilipit siya sa sakit. “Hindi ka na makakatakas ngayon,” masamang ngiti ni Frank habang pinakita ang maputing ngipin niya.Naintindihan na ni Sif ang takot sa sandaling iyon habang nakalupasay siya sa lapag. Nanood siya habang iniwan siya ni Frank at naglakad siya papunta kay Vicky. Gusto niya siyang murahin, ngunit sa sobrang sakit ay hindi niya nagawa. Ang naisip niya lang ay mas malakas pala si Frank kumpara sa inakala niya, at kakaunting tao lang sa pamilya niya ang kayang magpabagsak sa kanya…At hindi pa siya pwedeng mamatay dito!Habang pinagngitngit niya ang ngipin niya, nagsimula siyang gumalang sa hagdan gamit ng buong lakas niya. Pinalakas siya nang naisip niyang dapat siyang tumakas. At kapag nagawa n
“Tama!”Hinampas ni Gina ang noo niya pagkatapos marinig ang suhestyon ni Cindy at napasigaw sa realisasyon, “Bakit di ko naisip yan? Ang talino mo talaga, Cindy!”“Sigurado yan, pero…”Suminghal si Candy, sabay sandaling lumingon kay Helen habang nakasimangot. “May hindi nakakakita roon.”Alam ni Helen na siya ang ibig sabihin ni Cindy pero hindi siya bumaba sa lebel nila, at seryosong nagsabi, “Hindi gagana yan. Magiging matalino ang kahit na sinong may ganito kalaking halaga ng pera—hindi magiging kaakit-akit ang lupang iyon kahit bilang pain.”Malamig na tumawa si Cindy, hindi siya nabahala na gumagawa siya ng gulo. “Oh, sinasabi mo bang hindi matalino si Tita Gina? Palihim ang pang-iinsulto mo!”Sumama ang mukha ni Gina—kahit na nagkamali siyang paniwalaan si Peter, nainis pa rin siya na iinsultuhin siya ng anak niya nang ganito. “Hindi iyon ng ibig kong sabihin, Ma…”Bumuntong-hininga si Helen at umiling dahil wala na siyang lakas para ipaliwanag pa ang sarili niya. “Bah
Walang naisagot si Gina sa sagot ni Helen at bumangon mula sa kama para tumakbo papunta sa pader at iuntog ang ulo niya rito habang sumisigaw. “Oh, Helen! Pasensya na talaga… Wala akong ibang pagpipilian… Magpapakamatay na lang ako para makabawi sa'yo—”Sa ilang untog lang, tumulo na ang dugo mula sa benda niya. Gayunpaman, nahawakan siya ni Helen at sumigaw, “Tigil! Hindi ako makakapagbayad kapag namatay ka rito! Mag-isip ka ng paraan para mabawi ang pera! Tawagan mo si Peter at sabihan mo siyang pumunta rito ngayon din!”“S-Sige…” Dinampot ni Gina ang phone niya at mabilis na tinawagan ang numero ni Peter, ngunit binaba ito ni Peter pagkatapos itong tumunog nang kaunti. “Ano? Anong nangyayari?” Gulat na sabi ni Gina. Kasabay nito, lumingon si Helen kay Frank—hindi kaya nakuha na ni Kit Jameson si Peter?“Tatawagan ko siya.” Lumapit si Frank kay Gina, kinuha ang numero ni Peter mula sa kanya, at tumawag. Sumagot si Peter pagkatapos ng dalawang ring nang may kalmadong tono.
Pagkatapos murahin sandali ng lahat si Peter, binalik ni Helen ang usapan. “Ma, paano ka nasaktan?”Umiling si Cindy at mahinang nagsabi, “Hindi mahanap ni Tita Gina si Peter o si Larry, kaya nagpunta siya sa Zomber Group para bawiin ang pera niya. Tumanggi sila dahil pumirma siya sa kasunduan, kaya nakipagtalo siya. Pagkatapos, medyo nagkapisikalan sila at nauntog siya sa pader.”“Ma… Talagang ang laki ng pagkakamali mo ngayon!” Bumuntong-hininga si Helen dahil alam niyang hindi lang si Gina ang may kasalanan dito. Masyado lang talagang masama ang anak niyang lalaki, na niloko pa ang sarili niyang nanay at pagkatapos ay ginawa rin iyon sa ate niya. Binenta pa nga niya ang sarili niyang ate para sa pera. Masasabi ngang hindi lang siya walanghiya, napakasama pa niya. Kumunot ang noo ni Helen. “Kalma ka lang, Ma. Sabihin mo lang sa'kin—magkano ang nawala sa'yo? Titignan ko kung kaya kitang matulungang bayaran ito.”Binuksan ni Gina ang bibig niya, ngunit lumingon siya kay Cindy
“Oh? Helen, nandito ka na pala!” Sigaw ni Cindy Zonda habang pumasok siya sa ward ni Gina sa sandaling iyon, at bumuntong-hininga siya nang nakita niya si Helen. “Kailangan mo na talagang tulungan si Tita Gina ngayon.” “Ano yun?” Tanong ni Helen kahit na naiinip na siya. “Ano nang magsasabi sa kanya,” sabi ni Gina. Biglang naglaho ang galit niya habang sinubukan niyang umiyak, ngunit hindi niya ito magawa. “Oh, Helen… Patawad talaga!” sigaw niya at mukhang handa nang iuntog ang ulo niya sa pader, pero pinigilan siya ni Helen. “Anong nangyayari, Mama?” Takang-taka si Helen—anong problema na naman ang dinala ni Gina sa kanya?!“Helen, kilala mo ba si Larry Jameson? Isa sa Three Bears ng Zamri?” Tanong ni Cindy sa sandaling iyon. “Larry Jameson?” Napatalon ang puso ni Helen sa pangalang iyon. “Oo. Bakit?”“Bumalik kasi si Peter sa Riverton ilang araw ang nakaraan at dumiretso siya sa'kin, sabi niya may seryosong business deal siya para sa'kin…” huminto si Gina nang humihikbi.
Ang masaklap pa roon, parte nito ang kapatid ni Larry!Bumuntong-hininga si Helen. “Wala lang si Larry kumpara sa kapatid niya—ang lalaking iyon ang tunay na puso ng Zomber Group na nagtatago sa dilim. Siya ang nagplanong gamitin ka, dahil sinabi niya yun sa'kin!”Napaluhod si Peter at nanigas. Kapag nalaman ng kapatid ni Larry kung sinong pumatay kay Larry, tiyak na madudurog ang isang kagaya niyang hindi pinoprotektahan at hindi mahalaga!“A-Anong dapat kong gawin?! Helen… Frank! Pakiusap, kailangan niyo kong tulungan!”Pinagpatong ni Frank ang mga braso niya sa dibdib niya at suminghal, nang halatang hindi siya interesadong masangkot dito. “Hahayaan ko sanang mabuhay si Larry, pero nagpumilit kang patayin siya. Kailangan mo lang harapin ang kapalit nito ngayon.”“Tama si Frank. Harapin mo yan nang mag-isa,” malamig na pagsang-ayon ni Helen. “Sa tingin mo tutulungan pa rin kita pagkatapos mo kong ibenta, nang walang pakialam kung anong mangyayari sa Lanecorp o sa dangal ko?!”H
Malinaw na alam na alam ni Helen kung sino ang nagdala sa kanya sa gulong ito. Kahapon lang, nang nagbalik si Peter, inisip niya sandaling pwede niya siyang bigyan ng trabaho hindi kagaya ni Cindy, ngunit binenta siya nito sa isang kurap. “Nataga na kita kung hindi lang kita kapatid!” Sigaw ni Helen. Napangiwi kang si Peter sa sarili niya nang nakayuko. Hindi pa niya nakitang nagalit nang ganito si Frank, at lalapit na sana siya para pakalmahin siya… ngunit siya na mismo ang yumakap sa kanya nang umiiyak, “Bakit, Frank?! Bakit ganito ang pamilya ko…?”“Ayos lang yan. Nandito ako.” Tinapik siya ni Frank sa likod habang maingat siyang dinadamayan. “P-Pasensya na, ate. Napilitan lang ako…” utal ni Peter sa sandaling iyon. “Kalimutan mo na yan. Hindi ko kailangan ang paliwanag mo,” sagot ni Helen, nang parang pa ring isang girlboss habang mabilis niyang pinakalma ang sarili niya at pinunasan ang mga luha niya. Habang tinataboy si Peter, bumuntong-hininga siya. “Pwede kang ma
Kahit na ganun, bumuntong-hininga si Larry habang nagsimula siya, “Nagkataong nakita ko ang babaeng iyon sa isang business trip sa Talnam. L-Lumapit siya sa'kin, at pinilit akong mag-invest sa dalawang piraso ng lupa na sinabi niyang kikita nang malaki. Naloko ako, at nilayasan niya ako ilang araw lang ang nakaraan habang tangay-tangay ang malaking parte ng ari-arian ng kumpanya ko..” Umubo nang malakas si Larry, na halatang naaalis sa galit habang nagtapos siya, “H-Hindi ako mag-aalala sa pag-akyat ng Lanecorp kung hindi dahil doon…”“Ganun ba.” Tumango si Frank sa mga sinabi ni Larry nang napagtanto niya ito. Sabi ni Larry, nakilala niya si Juno sa Talnam… Kung ganun, Talnamese siya?“S-Siya nga pala, Mr. Lawrence….”Nang makitang interesado si Frank kay Juno, mabilis na nagdagdag si Larry para lang makaligtas, “Allergic ang babaeng iyon sa lilies… at sa matinding lebel pa nga.”“Matinding allergy sa mga lily?” Bumulong si Frank habang tinandaan niya ito—mukhang tama siyang p
Banal na ang katawan ni Frank, pero ang pure vigor niya ay nanatiling Birthright rank. Bulong niya sa sarili niya nang naglalakbay ang isipan niya. “Kapag natuto akong sumakay sa ulap at gumamit ng salamangka, talaga bang magiging banal na ako? O kaya… Ascendant rank?”Hindi kaya lumampas na ang katawan niya sa Ascendant rank at nakarating sa Transcendent rank?At kakaunti lang ang mga Ascendant rank sa buong Draconia! Kahit na ganun, natauhan si Frank, tumingin sa mga sangganong nakaluhod sa kanya, at suminghal. “Layas.”“Oo, oo, oo… Aalis na kami ngayon din…”“Dali, tara na…”Nakatayo lang si Frank at hindi hinabol ang mga sanggano habang tumakas silang lahat. Hindi siya ganun kauhaw sa dugo. Kahit na nararapat na mamatay ang mga lalaking iyon, nawalan na sila ng kagustuhang lumaban at hindi sila hadlang para kay Frank kaya hindi siya nabahala. “Tama na yan.” Hinablot ni Frank si Peter sa kwelyo at hinila siya palayo kay Larry nang para ba siyang isang pusa. Duguan at
Splat!Muli, hindi ginamit ni Frank ang pure vigor niya. Sumipa lang siya, na humiwa sa katawan ni Vin sa dalawa. Namutla sina Larry, Peter, at iba pa nang tinitigan nila ang mga piraso ng laman at dugong nagkalat sa paligid. “Tao… ba siya?!” Bulong ni Larry, bago siya lumingon para titigan nang masama si Peter. Masasampal niya nang dalawang beses si Peter—anong kampon ng kamatayan ang dinala ni Peter sa pintuan niya?Hindi… Sinadya bang dalhin ni Peter si Frank para patayin siya?!“Ako… Imposible yan…” Halos maiyak si Peter at bumagsak siya sa lapag. Nanginig siya na para bang may humigop sa lahat ng lakas niya. Kapag hinabol siya ni Frank, tiyak na mapapatay siya!Lalo na sa ginawa niya at sa lahat ng insultong binato niya kay Frank, parang gusto niyang sampalin ang sarili niya roon. “A-Anong dapat kong gawin?” bulong niya, sabay desperadong naghanap ng ideya para makaligtas sa kabila ng gulat niya. Doon niya nakitang nakatitig sa kanya nang galit na galit si Larry.