Patience
Napakahalaga na parte ng ating buhay ang pasensya. Para sa kapayapaan ng ating damdamin. Hindi dapat tayo nagmamadali sa mga bagay na gusto nating mangyari. Kumbaga, may nakalaan na para sa'tin kaya dapat ay matiyaga natin itong hintayin na may kalakip na pasensya.👨‍⚕️ HIDEO ADONIS
Kasalukuyan akong nagra-rounds sa pasilyo ng 8th floor. Ito ang ward para ss mgs senior citizens. Ang Hospital namin ay by order ang mga pasyente. Mayroong ward na para lamang sa mga bata, expectant mothers, may malalalang kondisyon sa respiratory system upang maiwasan ang hawaan, ward para mga babies, mga nasa middle ages, teenagers, at ito nang senior citizen ward.
Mayroon akong pasyente na siyang dumaan ng surgery sa akin. Nakakatuwa, he's survive that critical surgery na ginawa namin. Abo't-abot ang dasal namin ng team ko na magtagumpay kami.
At nagtagumpay nga kami sa operasyon. Nagre-recover na siya ngayon.
Pagkatapat ko sa private room kung saan siya naka admit ay kumatok muna ako. May nagbukas ng pinto para sa akin.
Nakangiti akong pumasok sa loob. Naabutan ko na siya'y pinapakain.
"Good morning Mr. Santos." Bati ko sa kanya. Kaagad siyang napatingin sa akin at napangiti.
"Dok...good morning po."
Bati naman sa akin ng mga kasama niya sa loob ng room.
"Check ko po kayo." Lumapit ako sa kanya at inilagay stethoscope ko sa taenga ko. Itinapat ko sa kanya iyon at saka nag-record sa chart. Sunod kong ginawa ay inalam ang BP niya.
Normal na ang lahat ng vitals niya.
"Mukhang pwede na kayong mag discharge bukas." Sabi ko.
Gayon na lamang rin ang tuwa niya.
"Maraming salamat po talaga Dok, salamat sa buhay ko na dinugtungan ninyo." Taos pusong sambit niya.
I tapped his shoulder.
"Mr. Santos, naging instrumento lamang po ako. Alam niyo naman po siguro kung sino ang mas dapat ninyong pasalamatan, kailangan pa kayo ng mga mahal niyo sa buhay."
Sa Hospital na ito. May lumilisan, mayroon ding nadurugtungan ang buhay at saksi ako sa lahat ng iyon. I save life. Pero minsan kapag hindi nila kinakaya ay hindi na sila nagpapatuloy.
All through the years. To all the many lives I cured and saved.
Pero napapatanong pa rin ako.
Bakit siya? Hindi ko man lang nailigtas ang buhay niya?
Sabi nila kapag daw nakaligtas ka sa kamatayan ay kailangan ka pa ng mga mahal mo sa buhay.
Kailangan ko pa siya sa buhay ko. She deserves to live and continue her life.
My Sychelle deserves to live...
Pero bakit pinagkait na dugtungan ang buhay niya? Bakit ganoon lang kaikli?
Bakit kailangan kong maiwan.
When my parents died. Ilang linggo rin akong halos panawan ng bait. Pero nilabanan ko kasi nandiyan pa ang kapatid ko. Nakaligtas ang kapatid ko. Nadugtungan ang buhay niya. Para sa akin.
Life is so unfair to me. Nawala ang mga taong pinakamamahal ko. Kaya hindi ko alam kung worth it pa ba na ipagpatuloy ko ang buhay ko kung lagi naman akong nabubuhay sa kalungkutan.
Pero na-realized ko all through years. Hindi madaling gumaling ang mga sugat. Pero naniniwala pa rin ako naghihilom rin ang lahat. Mas makakaya ko na ang lahat. Nabubuhay ako para sa kapatid ko at mga pasyente dito sa HC.
Kailangan nila ako.
This is my pledge. To become a descendant of the sun. I am their uncovered fire on snow.
Hinawakan ko ang kamay ni Mr. Santos.
"Live life to the fullest Mr. Santos." Sabi ko.
Napatingin siya sakin at napangiti.
"Kulang ang salitang salamat para sa lahat, Dok Canliagn. Sana lahat ng Doktor ang kagaya mo." Wika nito.
"Ginagawa ko lamang po ang aking tungkulin."
Ilang minuto pa na nagkwentuhan kami ni Mr. Santos bago ako lumabas ng room niya.
Napabugtong hininga na lamang ako. Nilulukuban na naman ako ng kalungkutan sa puso ko.
Masaya ako para sa mga pasyente kong makakauwi na sa kanilang bahay ngunit hindi maiwasan na sumagi sa isipan ko.
Sana nakaligtas siya.
Sana nakaligtas din ang mga magulang ko.
Sana nayayakap ko pa sila ng mahigpit at nasasabihan kung gaano ko sila kamahal.
Napasandal na lamang ako sa pader ng corridor. Napahawak ako sa dibdib ko and it's still pounded.
Please...wag ngayon...please...
Huminga ako ng malalim and I exhaled harder.
Nagtungo na ako sa may elevator at hinintay ang pababa. Siguro ay mag stay na muna ako sa clinic office ko upang i-approve ang mga bagong nag-apply na Nurses this month.
Sobrang kailangan ng mga bagong medical nurses and practitioner's kaya nag mass hiring kami. Nakakalungkot lamang isipin na karamihan sa mga nagtapos ng Nursing ay pinipili na mag-ibang bansa dahil sa hindi patas na trato ng gobyerno dito sa bansa para sa mga alagad ng medisina.
Pinipili nila na mga dayuhan ang paglingkuran kaysa sa sariling kababayan. Sobrang kailangan ng bansang ito ng mga katulad nila. Paano kung hindi maiiwasan ay magkaroon ng pandemiya?
Paano ang mga tao? Sino ang magbibigay ng medikal na atensyon sa kanila?
May mga artikulo akong nababasa patungkol sa isang virus na siyang kumakalat na ngayon sa mga karatig bansa. Mukhang reliable naman ang sources kaya sa ngayon ay isa iyon sa paghahandaan namin ng Hospital ko.
Ang Pandemya.
Ang siyang kikitil sa maraming buhay kapag hindi naagapan.
Ang virus na kumakalat ay unang tinatamaan ang nga mabababa ang Immune system. Kaya, nais ko na libreng ipa-immunization ang mga bata maging mga teenagers, middle ages lalo na ang mga seniors.
Ipapanukala ko na alagaan ang respiratory lalo na ang mga taong may sakit sa naturang sistema.
Mabuti na ang paghandaan ang lahat kaysa magkabiglaan. Po-protektahan ko rin ang aking mga Doctors and Nurses. Hindi ko hahayaan na isa sa kanila ay maapektuhan sa pandemyang darating.
Ipapa set ko ang Board Doctors meeting para sa hahagupit na pandemya pagdating ng araw.
Pero nawa, 'wag naman sana.
Ngunit, kailangan pa ring maghanda.
Napatingin ako sa elevator nang tumunog iyon. Pagkabukas ay bumungad sa akin ang isang sakay. Isang babaeng nakabelo kaya hindi ko makita ng maigi ang kanyang mukha.
Kunot-noo lamang akong pumasok sa loob ng elevator. Napatingin ako sa wrist watch ko. May pasyente pa pala akong dapat habulin na i-check kaso ay nasa second floor iyon.
Naaalala ko tuloy sa kanya iyong babae sa Cathedral. Hindi pa kasi ako muling bumalik doon dahil parang mas maiiwasan ko ang labis na kalungkutan kung hindi ko muna dadalawin ang puntod ni Sychelle.
But then, she wears a nurses uniform. Mukhang bagong trainee nurse siya na ia-approve ko ang papers. Nakita ko na sa first floor din siya lalabas.
Pagkabukas ng elevator ay sabay kaming naglakad palabas kaya nagkabanggaan ang mga balikat namin.
"So-sorry po...Dok..." hinging paumanhin niya at yumukod.
"No, it's okay. I'm so sorry too."
Pinaunlakan ko na siya na unang lumabas. Muli siyang yumukod saka tuloy-tuloy na naglakad.
Naglakad na rin ako at lumiko sa ibang pasilyo.
"Sychelle! Nurse Sychelle!"
Napahinto ako sa paghakbang nang marinig iyon.
Napalingon ako. Nakita ko ang Nurse na nakabelo na may kinawayan bago tuluyang lumiko.
Sychelle...
--
đź“ż
Marikah Sychelle MoralesAyokong mag-isip ng kung ano pang bagay pero muli na naman akong nabigla nang makasabay ko na naman siya sa elevator.
Nalaman ko na siya si Dr. Hideo Adonis Canliagn. Ang General Surgeon at CEO nitong HC Medical City.
Hindi ko maiwasang mamangha sa kahiwagahan ng tadhana. Akalain mo, ang may-ari nitong Hospital na pagtatrabahuan ko ay ang lalaking binigyan ko ng payong.
Iba talaga kumilos nag Panginoon. Sobrang nakakamangha at nakakabilib.
Pero kinakabahan pa rin ako dahil balita ko ay ngayon siya mag-approve ng mga bagong apply na nurses. Siya rin ang mag-aasign sa amin kung kaninong Doctor kami mapupunta upang mag assist.
Kaya pagkabigay nitong Nurse uniform ay kaagad kong sinuot para maging presentable na haharap mamaya kay Doc Canliagn.
Pero, nakasabay ko na sa elevator.
"Sychelle! Nurse Sychelle!" tawag sa akin ni Nurse Mice.
Napangiti ako ng malapad at kinawayan siya. Iniangat ko ang belo ko mula sa pagkakatakip ng mukha ko. Saka lumapit sa kanya. Nakakatuwa na nagiging super close kami kahit ilang araw palang akong nagte-training.
"Nice! Bagay na bagay sayo ang uniform!"
"Salamat Nurse Mice..." nahihiyang sambit ko.
"Basta mamaya, smile ka lang kay Dok. Mabait 'yon. Sobra." Paalala niya.
"Talaga? Pero nakikita ko naman na tama ka. Kasi masayahin ang mga empleyado rito. Mukhang maganda ang pamamalakad."
"Yes, you're right! Kaya nga nasa tamang Hospital ka na paglilingkuran. Kasi dito, never kaming natrato ng hindi maganda. Masayang maglikod lalo na kung masaya ka sa propesyon mo." Masayang sambit niya.
"Tama ka, nurse Mice. Nasasabik na akong maglingkod sa Hospital na ito. Napakapalad ko. "
Napangiti siya. "Ala eh, siya, sige na. Magtungo ka na sa office ni Dok. Ayaw pa naman no'n sa nale- late."
Muli ko siyang kinawayan bago ako maglakad muli at lumikod patungo sa opisina ni Doktor Canliagn.
Nakakaramdam na tuloy ako ng labis na kaba. Sana naman ay pumasa ako sa final evaluation na ito. Pasado naman ako sa lahat pero mukhang ito ang basehan kung saan o kanino ka maa-assigned.
Nakita kong may pumasok sa opisina ni Dok Canliagn kaya sumunod lang din ako. May anim na nurse na siyang nakaupo sa couch na nasa opisina. Mukhang sila ang mga kasabayan ko na i-evaluate.
At mukhang pito nga lang kami. Naupo ako sa dulo ng couch. Kita sa mga mukla nila ang labis na kaba.
Kinuha ko ang rosary ko at sinimulang mag sign of the cross at magdasal. Napanatag naman ako kahit papaano.
Sabay-sabay kaming lumingon nang bumukas ang pinto ng opisina. Lahat kami ay nagsitayo.
Seryosong nakatingin sa amin si Doktor Canliagn.
Nagsiyukod kaming lahat.
"Good morning po Dok..." sabay-sabay naming bati.
Tumango lang siya at nagtungo sa table niya.
"You may all be seated." Utos niya.
Nagsi-upo kami at nagtinginan. Kinuha niya ang mga folders namin at isa-isang binuksan.
"I already approved all your requirements. Iyong ID card at cash card niyo ay on-process na rin. May mga finger print access na rin naman kayo 'diba?" He asked.
"Yes Dok..." Sabay-sabay naming sagot muli.
May binuksan siya na projector at nag appear iyon sa wall.
"You may all stand up for your pledge. Raise your right hand and put your left hand to your left chest." Utos niya.
Nagsinod kami. May lumabas na pledge letter sa projector at lahat kami ay doon napatuon.
"Repeat after me, let's start." Sabi ni Doc.
"I... say your name." Panimula niya.
"I Marikah Sychelle Morales."
Pagkasambit ko non ay napatingin siya sa'kin.
"I promise to pledge...to do my duty with integrity." Muling sabi niya.
Sumunod lang kami.
"I will keep my service with a heart for my future patients as a lifesaver." Tuloy na sambit ni Doc.
"Here at HC Medical City, our service serves with a heart." Sambit niya muli.
Tila gusto kong maluha sa ganda ng pledge na sinasambit ko. Totoo na ito. Maglilingkod na ako.
After naming magsambit ng pledge ay lumapit sa amin si Dok Canliagn at kinabitan niya ng nurse pins ang collar at ibibigay ang name plate.
Inuna niyang kabitan ang mga naunang pumasok kanina. Ako ang nasa dulo.
Nang sa akin na siya humarap ay nagkatitigan kami.
"Thank you for choosing HC Medical City...Nurse...Sychelle..." wika niya. Kita ko sa mag mata niya na tila maluluha na siya.
Ikinabit niya ang pin sa collab ng nurse uniform ko at ibinigay sakin ang name plate ko. Ikinabit ko iyon sa left chest ko.
Ayan. Complete uniform na talaga ako.
Sunod na nag-announce si Doc kung saan kami maa-assigned.
May mga inilagay sa OPD, Pharmacy, Emergency, at Nursery. May nga na-assigned din na maging assintant ng Doctor.
Hinihintay ko na banggitin ang pangalan ko.
"Nurse Sychelle, ikaw ay ia-aasigned ko na maging assistant Nurse ko." Banggit ni Dok.
Nagulat ako sa sinabi niya.
Sa lahat ng nurse na nandito ay ako lang ang na-assign niya na maging Assistant nurse.
"Dok?" Napalunok ako. Nabigla ako.
"Yes, you're my assistant Nurse. You may start tomorrow." Muling sabi niya.
At heto na nga, ang kakaibang pagrigodon ng puso ko.
Panginoon ko... ano ito?
--
FaithHangga't naniniwala ka. Malalagpasan mo ang lahat ng mga dagok na siyang darating sa buhay mo. May dahilan ang lahat ng nangyayari sa mundong it. Nakadepende sa'yo o sa tatahakin mong daan.👨‍⚕️HIDEO ADONISIsa na yata ito sa pinakamasayang pasko ng buhay ko habang ako'y nandito sa Barcelona. Hindi ko inaasahan na darating ang aking pinakamamahal na si Sychelle. Nakangiti ako habang hawak niya ang kamay ko. Nilingon niya ako habang tumatakbo siya at hila-hila ako."Mahaaaal! Dali! Baka mahuli tayo sa fountain show!" hiyaw niya habang patuloy akong hinihila.Ngumiti ako ng matamis at sinunod ang hiling niya.Natatanaw ko ang napakagandang Sagrada Cathedral na siyang paborito naming spot dito sa Barcelona ni Sychelle. Malapit na kami sa may fountain na sinasabi niya sapagkat malapit lang naman iyon doon.Napakaraming tao dahil Christmas eve. Napakasayang pamasko ito sa akin dahil nakasama ko ang aking pinamamahal.Napahinto kami. Nagtinginan kami at napangiti muli sa isa't-isa.S
HappinessKailan nga ba tayo huling naging tunay na masaya? Kailan natin nasabi sa ating sarili na masaya pala ang mabuhay? Kailan natin nadama ang maging masaya sa piling ng iba? Kailan ba natin naisip na dapat na tayong maging masaya? Kailan mo pipiliin na tuluyang sumaya?👨‍⚕️ DR. HIDEO ADONIS CANLIAGNKadalasan.Hinihiling ko na sana ay hindi na ako nagigising sa tuwing nakakasama ko siya sa mga panaginip ko. Kasi wala namang ibang ikasasaya ang puso ko kundi ang muli siyang mayakap, mahawakan, at makausap.Dito lagi sa panaginip. Natatanaw ko siya, nalalapitan at kung minsan ay masaya naming binabalikan ang aming mga magagandang ala-ala.Ginawa nga ba ang panaginip para sa mga taong nangangarap o para rin ito sa mga taong nangungulila, kagaya ko?Siya at ako lamang.Siya na kasiyahan ko.Siya na lagi kong hinihiling na muli kong makapiling.Sapagkat sobra ko na siyang sabik na makasama.Napakaraming bagay at pangarap na nais ko pang tuparin na kasama siya.Dito na lang ba sa pan
CourageAng pagbibigay ng tulong ng taos sa puso ay isa sa mga magandang katangian na dapat ipakita habang tayo ay nabubuhay. Ang lahat ng ginagawa ay mayroong balik sa atin, maging ito man ay mabuti o masama.👨‍⚕️DR. HIDEO ADONIS CANLIAGNKatatapos lamang ng duty ko at pauwi na ako habang lulan ng aking sasakyan. Hindi ko maiwasang mapangiti sapagkat successful ang mga naging operation ko kanina. May buhay na naman na muling nadugtungan. Hindi ko na nga mabilang ang mga naoperahan ko pero lahat ng iyon ay naging matagumpay. Pero minsan kung sakali man na mayroong hindi palarin na mailigtas ay kailangan na lamang iyon tanggapin kahit sobrang hirap.Napakahirap mawalan ng mga mahal sa buhay kaya kailangan lagi na patibayin ang loob dahil sa mundong ito ay mayroon talagang dumarating at siyang lilisan rin. Napatingin ako sa panyo na siyang ibinigay sa akin ng isang babae walong taon na ang nakalilipas. Magkaparehas pa sila ng pangalan ni Nurse Marikah. What a coincidence.Sayang lang k
ACCEPTANCELiving a happy life means learning to embrace the circumstances that come your way. Challenges will always be present, but they vary with each situation.👨‍⚕️HIDEO ADONISQuarter to six in the morning ay nagising na ako sa tunog ng alarm clock ko dahil may duty at operation ako ng eight o'clock. Bumangon na ako at dumeretso sa restroom. Natutuwa ako na nitong mga nakaraang buwan at araw ay nagiging maganda na ang tulog ko at sana ay magtuloy-tuloy na. Pagkalabas ko sa restroom, I wear my usual hospital uniform at kumuha ng isang white long coat saka ko kinuha ang square bag ko na regalo sa akin ng hindi ko na maalala kung sino. Makakalimutin din kasi ako. Lumabas na ako ng kwarto ko. Habang naglalakad sa pasilyo ay napahinto at napalingon. Gayon na lamang ang gulat ko nang may makitang babae na nakamahabang puting damit at nakabelo na siyang nakatabon sa buong mukha niya. "Ay Diyos ko po!" Hindi ko naiwasang napasigaw sa gulat at napasandal pa ako sa pader, napahawak
ACTIONSSa ating mga kilos kung minsan naipapakita natin ang ating karakter na kung sino o ano ang ating natutuhan habang nabubuhay sa mundong ito.---👨‍⚕️ HIDEO ADONISPakasuot ko muli ng white coat ko after the six hours of surgery that I performed. Nangalay ang balikat at braso. Kaya inikot-ikot ko muna ang kaliwang balikat ko habang patungo sa clinic office ko. Habang palakad ay nakatuon ang mga mata ko sa Nurse station na katapat lamang ng clinic office ko. Napansin ko na wala si nurse Marikah doon, kundi ang kasama niya sa shift na si Nurse Chrystallene.Pagkatapat ko sa pinto at tinanong ko siya. "Where's Nurse Marikah?"Napatingin siya sa akin at magiliw na nginitian ako. Parang gusto ko rin na mag sign of the cross kapag nakikita ko siya. Sobrang kahawig niya ang birheng Maria. Kahit na nabibilang siya sa mayamang pamilya ay nag-pursue siya na makapasok dito at maging independent na tao."Nag-rounds po si veil girl Marikah, Dok."Tumango-tango ako. "Paki sabi sa kanya pagba
CompassionSa mundong nababalot ng mga taong hindi nakakaramdam ng awa sa kanilang kapwa, piliin palagi na maging mabuting tao, totoo man ang hindi ang langit para sa pabuya ng Diyos, ang mahalaga ay namuhay ka ng walang pag-iimbot.📿MARIKAH SYCHELLEEarlier...May isang linggo na ako rito sa kila Dok Hideo. Tama si Nurse Harmony na mas madalas ay hindi siya umuuwi. Siguro sa loob ng isang linggo ay dalawang beses ko lamang siya naabutan sa napakalaking tahanan nila. Kaya buong linggo ay si Nurse harmony lamang ang nakasama ko. Kung umuuwi man siya ay maaga siya ay nagkukulong siya sa kanyang silid o hindi naman kaya ay maaga siyang umaalis. Pero nung linggo ay nagkasama-sama naman kami na magsimba sa Sto. Domingo church. Pagkatapos non ay kumain kami sa isang chinese restaurant—iyon ang unang pagkakataon na makakain ako ng authentic na chinese food. Napag-alaman ko na purong Chinese ang kanilang Mama kaya ang middle name nila at 'Teh' hindi nakapagtataka na kaya magaling sila sa ne
PurityAng purong kalooban na hindi dapat nawawala kahit pa sa paglipas ng panahon. 👨‍⚕️HIDEO ADONISNaka-monitor ako ngayon sa bawat cctv footages na siyang nasa appear sa tatlong Apple brand monitor ko. Konektado ito sa security team ng Hospital, pero ginusto ko na rin na magmonitor lalo na kung walang naka schedule na surgery. Nalilibang akong mag-monitor at mag-record ng ginagawang kakaiba ng bawat station. Sinisigurado ko rin ang kaligtasan ng bawat pasyente. Maging ang mga taong lumalabas pasok ng Hospital. Itinuturing kong tahanan ang Hospital na ito at pamilya ko ang mga Nurses at Doctors na siyang naglilingkod rito. Para kung mayroong man na mangyari na hindi inaasahan ay may kopya ako na records. Nakita ko ang ward kung nasaan ngayon si nurse Marikah. Ginalaw kong cursur at pinindot ang box kung nasaan siya at nag-expand ito sa monitor. Siya lang naman ang laging nakasuot ng veil kaya madali ko lamang siyang makita o mahanap parati sa cctv footages. Kasalukuyan siyang ma
Trigger warning ⚠️Depression and self harm.SolaceGustuhin man natin na makaalis kaagad sa madilim na parte ng ating buhay, subalit ito'y nakatakda nating lakaran hanggang sa matanaw natin ang kaliwanagan.👨‍⚕️HIDEO ADONISNapapikit ako habang dinaraman ang malamig na hangin na siyang nagmumula sa dagat. Napagtanto ko mabuti nalang at dito ang suhestiyon ni Dok Rat na mag-celebrate ng promotion ni Nurse Cat. Dahil mukhang hinahanap-hanap na rin ng aking paningin ang dagat, maging ang makalanghap ng sariwang hangin na siyang nagmumula rito.Naramdaman ko isang kamay na siyang tumapik sa balikat ko. Muli kong iminulat ang aking mga mata at bumaling sa kung sino ito."Salamat sa buong araw na pag-aasikaso, Dok Hideo." Nakangiting sambit niya, iniabot niya sa akin ang isang champagne glass.Tinanggap ko naman ito at idinikit sa hawak niya rin na champagne glass."Tumulong ka rin, kaya mas napadali."Parehas na kaming tumanaw sa pag-alon ng dagat. Mabuti at hindi naging masungit ang pan
HealingAng paghilom ay hindi nangangahulugang hindi kailanman nagkaroon ng sugat. Ibig sabihin, hindi na ang sakit ang may kontrol sa iyong buhay.đź“ż MARIKAH SYCHELLE Kaagad na sumilay ang ngiti sa aking mga labi nang matanaw ko sa Nurse station si Nurse Chrystallene. Mabilis lamang na sumapit ang lunes matapos ng makahulugang selebrasyon ng pagka-promote ni Nurse Cat bilang Headnurse.Hindi ko man siya madalas na makasama sa shift pero kilala siya ng lahat sa pagiging isang mabuti at may dedikasyon na Nurse dito sa HC Medical City. Kaya sa dalawang araw na day-off ko ay tinapos ko ang mga kwintas at bracelet na gawa sa nga kabibe na pinulot namin ni Dok Hideo sa dalampasigan. Ang iba naman ay ginawa kong pandisenyo sa picture frame. Hindi ko tuloy maiwasan na ma-miss ang Baryo, lalo na si Lolo at Lola. Ang mga bagay na ito ay itinuro sa akin ni Lola at Mama noong bata pa ako. Inilalako namin ito sa mga turista ba nagbabakasyon sa resort kung saan malapit ang aming Baryo. Ganito ri
BloomLife is a garden, and every challenge is a season—embrace the rain, soak in the sun, and trust that you will bloom in your time.👨‍⚕️HIDEO ADONIS"So, ano nga ang ginawa niyo? Bakit umaga na kayong natulog?" Sabay kaming napatingin ni Marikah sa tanong na iyon ni Athena, talagang hindi niya kami tatantanan sa tanong na iyan, kahit na nasagot ko na kanina ang patungkol d'yan. Nilabas ko ang cellphone ko at pinindot ang litrato ng sunrise na siyang kinuhanan ko. Ipinakita ko ito ay Athena. Medyo namamangha ako sa pagkakuha ko ng litrato na ito dahil hindi ko aklain na marunong pa rin pala akong mag photography na siyang inihinto ko simula ng mawala si Sychelle. This is was just my hobby, pero dahil lagi akong napupuri ni Sychelle na magaganda ang mga kinukuhanan kong subject kaya nag-take ako ng mga workshops and lessons about photography upang may mga side hobbies din ako bukod sa sa pagiging medical practitioner noon. Kita pa rin ang pagdududa sa mukha ni Athena, inilapit ni
JoyAng tunay na saya ay nagmumula sa ating puso.👨‍⚕️HIDEO ADONISNaalimpungatan ako at napasilip sa harapan kung nasaan kami. Nasa mahabang traffic na pala kami ng Bocaue tollgate, wala naman ng bago sa parteng ito ng NLEX kapag dumaraan ako rito. Tumingin naman ako sa wrist watch ko at alas singko na ng hapon. Hindi ko maunawaan kung bakit ganito kabigat ang traffic dito sa NLEX lalo na kapag papasok ng Maynila. After lunch na kami umalis sa resort, mga alas sais na kasi ng umaga kami nakabalik ni Marikah sa cottage rooms namin at tuluyang nakatulog. Tapos ay ginising na lang ako ng kapatid ko dahil naghihintay na raw si Mang Guido. Kaya kahit antok na antok pa ay sumakay na lang ako ng sasakyan, gayon din si Marikah na halatang kulang din sa tulog. Magkatabi kami sa pasenger's seat. Nananatili siyang tulog habang may neck pillow, kinumutan ko rin siya kanina.Paidlip sana ako muli nang mapatingin ako kay Athena na siyang pinanliliitan ako ng mga mata."May problema ba?" tanong k
SerenitySiya ang aking bagong kapayapaan. Ang aking pahinga at mahimbing na pagtulog.👨‍⚕️HIDEO ADONIS"Dok?"Para bang bumalik ako sa wisyo. Napatingin ako kay Marikah na siyang nasa harapan ko ngayon. Naka long sleeves siya, mahabang palda na hanggang sakong niya, at naka sweater jacker siya. Ibang-iba sa nakita ko kanina.Nagha-hallucinate ba ako kanina na naka bimsuit siya sa paningin ko kanina? Dumako ang tingin ko mga sea shells na siyang nasa palad niya. Dahil hindi siya makasuot ng belo ay nanibago ako, ang pagkakulot ng buhok niya ay parang kay Nuestra señora de la Asuncion, deboto kasi non si Dad noong nabubuhay pa siya. Kaya talagang napatitig ako sa kanya. "Madaling araw palang, Marikah bakit ka nandirito?" tanong ko sa kanya. Napakagat labi siya at tumingin sa mga kabibe na nasa palad niya. "Nagising ako, akala ko umaga na. Hindi na ako makatulog muli kaya nagpasya po akong mamulot ng mga kabibe dito sa dalampasigan, Dok. Alam ko kasi kapag low tide ay mas maraming
BlissKung si Eba ay itinakda para kay Adan, siguro ay siya naman ang nakatakda para sa'kin. 👨‍⚕️HIDEO ADONISNakakadalawang bote na ako ng beer, samantalang si Dok Rat ay halos maubos na ang isang bote ng whiskey. Kanina ko pa napapansin na tila nawala siya sa mood, hindi katulad kaninang umaga na kita ang mga kita niya at todo asikaso siya sa selebrasyon na ito. Kaya nang magpaalam na si Dok Ivo at Dok Maxwell ay kami na lamang ang naiwan dito sa table. Buod sa tinamaan na ng antok ang dalawang Doktor ay nais na raw nilang magpahinga. Hindi naman ako gaano tinamaan ng alak sapagkat dalawang bote lamang ang ininom ko. Kaya tinitingnan ko lamang ngayon si Dok Rat kung paano niya ubusin ang natitira pang laman ng sa bote ng whiskey. Hinihintay ko siya na magsalita o mag-open up. Nais ko na siya ang unang magbukas ng usapan. Sa totoo lang ay talagang binabawasan ko na talaga ang pag-inom ko ng alak. Isa ito sa naging rason kaya naging high risk ako sa high blood. Kasalanan ko rin na
SurrenderAng pagsuko ng tunay na nadarama upang makamit ang tunay na pagmamahal.👨‍⚕️HIDEO ADONIS“Kung sino ang may pinaka malayong naibato ay siyang unang mamimili kung truth or dare, game?” tanong ko kay Marikah. Inaya ko siya na gawin namin ang truth or dare na game. Katatapos niya lang magdasal dahil alas nueve na ng gabi. “Sige Dok...” nakangiti sambit niya. Sabay kaming kumuha ng bato. Napatingin kami sa kalmadong dagat at parehong ibinato ang mga hawak namin. Mas malayo ang binagsakan ng kanyang bato kaya siya ang nagwagi. “Truth ako, Dok.” Kailangan ko tuloy mag-isip ng itatanong sa kanya. “Sino'ng crush mong Doktor sa HC?” tanong ko sa kanya. Namilog ang mga mata niya. Hindi ko rin alam kung bakit gusto kong malaman. Masyado na rin akong curious patungkol sa kanya. At hindi ko rin malaman kung bakit. “Dok... wala po...” Tumango-tango ako. “Sabagay nakalaan ka sa Diyos...” napatingin ako sa kanya. “Ano'ng dare mo sa akin?” Napaisip siya. Hindi alintana sa akin an
Forgiveness Salitang kaakibat ng paghilom, isa ito sa pinakamahirap ibigay lalo na kung ay sugat ay matagal maghilom.đź“ż MARIKAH SYCHELLE Kahit na naka long sleeves na ako at mahaba ang aking kasuotan ay nanunuot pa rin ang lamig ng simoy ng hangin sa gabing ito. Kahit pa na nakaharap na kami sa isang apoy. Ngunit ang lamig ay sadyang mas lamang sa gabing ito. Nagpatuloy lamang ang laro. Wala akong alam sa kahit na ano'ng linya o palabas na kanilang nilalaro.Naramdaman ko na may pinatong na jacket sa akin si Dok Hideo. Napatingin ako rito, at maging sa kanya kaya nagtama ang aming mga mata. Ginawaran ko siya ng isang matamis na ngiti. "Salamat po, Dok." Tuluyan kong isinuot ang jacket, abot ito sa aking hita sapakat may broad ang pangangatawan ni Dok. Isama pa na matangkad siya, hanggang balikat lang niya ako. Halos lahat yata ng mga Doctors sa HC ay matatangkad dahil may ibang lahi sila. Kaya napawi ang ginaw na nararamdaman ko. Patuloy lamang ang palaro, hindi pa rin bumabali
GratitudeKatulad ng tiwala ay ibinibigay lamang din ito sa taong nararapat.👨‍⚕️HIDEO ADONISEarlier..."Alam mo ba Marikah, kanina kasi ano—" napahinto nang bumaling ako sa kanya. Nakita ko siya na tuluyang nakatulog sa kama. Napangiti ako at nailing at pinagpatuloy ang pag-aayos ng mga gamit niya na dinala ko kanina. Napansin ko na naka-slant lamang siya sa kama at nakalaylay pa rin ang mga paa niya. Nilapitan ko siya at inayos ang pagkakahiga niya. Siguro nga ay masyado siyang napagod sa biyahe. Kanina kasing natapos kami sa preparation ni Dok Rat ng maaga ay nakatulog din ako ng mahigit isang oras sa cottage room ko na katabi lang nitong kay Marikah, at katapat ng kay Harmony. Kahit sino naman ay talagang mapapagod, lalo na at galing pa siyang duty. Natungo ako sa may bintana upang isara ito ng mabuti dahil may sumisilip pa rin na liwanag mula sa labas. Gustuhin ko man lumabas muna pero na drained na ako sa pakikipag socialized simula kanina. Gusto ko munang mag-regained ng so
Trigger warning ⚠️anxiety, depression, panic attack, and hyperventilation.TrustMatapos suwain ni Eva at Adan ang utos ng Diyos, nagtiwala man muli ito sa kanila ay may kaakibat ng kaparusahan. Ngunit ang Diyos ay patuloy lamang na nagbibigay ng tiwala para sa mga nilikha at itinalaga niya.📿 MARIKAH SYCHELLEPinaunlakan ko ang pakiusap ni Dok Hideo na siya na lamang ang magdala ng bag na bitbit ko. Nasabi ko na rin sa kanya ang mensaheng pinapa-abot sa kanya ni Mang Guido.Pagkabungad sa akin ng dagat ay napangiti ako ng matamis. Napakapayapa nito at kalmado. Sumasabay pa ang ganda ng dapit hapon. Sabay lamang kaming naglalakad ni Dok Hideo at patungo kami ngayon sa kinaroroonan nila. Masaya akong kinawayan ni Harmony at Nurse Mice.Paglapit namin sa kanila ay kaagad akong nakipagbeso kay Headnurse Cat. Pagkatapos ang dalawa naman ayi sabay akong niyakap. Napakasarap sa pakiramdam na matrato ng tama ng mga tunay na kaibigan.Mabuti at hindi ako hinahanap ni Clarina sa HC Medical C