Sa ilang araw na hindi nila pagkikita, nagulat si Tanya sa hitsura ni Tyler. Halos hindi na siya makilala. Kitang-kita ang pangangayayat niya, at animo’y hindi na siya natutulog. Ang dating maayos niyang hitsura—laging disente at maingat sa pananamit—ay naglaho. Ngayon, may mga malalalim na guhit sa ilalim ng kanyang mga mata, magulo ang buhok, at puno ng pula ang kanyang mga mata dahil sa puyat.Bago pa man siya pagalitan, nalungkot si Tanya sa kalagayan ng kanyang anak. Nawala na nga sa kanya ang isa pa niyang anak, hindi niya kayang mawalan muli."Anak, si Dianne ay isang walang pusong babae! Hindi ka niya minahal kailanman. Hindi sulit ang ginagawa mong pagpapahirap sa sarili mo para sa kanya!" wika niya habang pinupunasan ang kanyang mga luha.Naupo lang si Tyler sa sofa, tila wala sa sarili, at nakatitig sa kawalan. Mahina niyang sinabi, "Mom, sa tingin mo, saan kaya nagpunta si Dianne? Paano siya nawala nang walang bakas?"Ngayon lang niya napagtanto kung gaano niya kailangang-
Bahagyang naningkit ang mga mata ni Tyler, nag-aalinlangan sa kwento nito."Hindi mo kailangang magduda. May video akong magpapatunay!"Sabay labas ni Carlo ng kanyang cellphone, saka ipinakita ang isang maikling dalawang-segundong video.Sa video, nakahandusay si Tyler sa tabi ng ilog—walang malay at hindi gumagalaw.Pagkakita niya rito, agad siyang nanlamig.Lumalim ang tingin niya, at unti-unting kumunot ang kanyang noo."Nakita mo? Hindi ako nagsisinungaling." Ngiting-ngiti si Carlo, tila may hinanakit.Dahan-dahang lumapit si Tyler, at sa malamig na boses ay nagtanong,"Gusto mong sabihin na nang matagpuan mo ako, nakahandusay na ako sa tabi ng ilog? At si Lallaine ay simpleng napadaan lang at tinawag mo siya upang dalhin ako sa ospital?"Tumango si Carlo."Oo, nakahiga ka na roon. Ang lamig noon, umuulan ng niyebe. Kung natagalan pa ako ng kaunti, baka namatay ka sa ginaw."Lalong lumalim ang pagkunot ng noo ni Tyler.Malinaw pa sa kanyang alaala ang nangyari noong gabing iyon s
Biglang tumingin si Tyler, ang kanyang mga mata ay namumula sa galit. Sa pagitan ng kanyang mga ngipin, madiin niyang binitiwan ang mga salita, "Kung hindi mo tutuparin ang pangako mo, ipapapatay kita."Malamig ang titig niya na tumarak kay Carlo, dahilan upang manginig ito sa takot. Agad siyang tumango. "Oo! Siyempre! Hindi kita lolokohin!""Brandon," malamig na tawag ni Tyler.Agad lumapit si Brandon. "Boss.""Dalhin mo siya, ibigay ang isang milyon, at kunin ang video.""Oo." Tumango si Brandon at sinimulang isagawa ang utos."Salamat! Maraming salamat, Mr. Chavez! Napakabuti mo talaga! Hindi nagkamali si Alva sa pagpili sa’yo!" tuwang-tuwang sabi ni Carlobago siya tuluyang inilabas ni Brandon.Nang makaalis ang tao, napasandal si Tyler sa kanyang upuan, tila nawalan ng lakas. Para siyang lobo na nawalan ng hangin—walang buhay, walang sigla.Bigla, inimpit niya ang kanyang galit, at saka ibinagsak ang kanyang kamao sa solidong lamesa sa harapan niya.Isang malakas na tunog ang umal
Nang dumating si Tyler sa ospital, kakagising pa lang ni Lallaine.Bagamat takot siyang mamatay, ang ideya na "tuluyan na siyang iiwan ni Tyler" ay nagbigay sa kanya ng matinding desperasyon. Dahil dito, walang pag-aalinlangang hiniwa niya ang kanyang pulso upang magpakamatay.Malalim ang hiwa sa kanyang pulso.Kailangan niyang ipakita kay Tyler na hindi siya nagpapanggap sa pagkakataong ito.Kailangan niyang pilitin itong bumalik sa kanya at mahalin siyang muli—kahit na lang dahil sa awa o pagsisisi.Hindi niya maaaring hayaan na mawala si Tyler.Hindi dapat.Dahil kung mawawala si Tyler, mawawala rin ang lahat sa kanya.Wala nang marangyang pamumuhay, wala nang pagkataong hinahangaan ng marami. Mas gugustuhin pa niyang mamatay kaysa bumalik sa dating buhay niya bilang si Alva Santos.At kahit sa kanyang kamatayan, alam niyang mararamdaman pa rin ni Tyler ang bigat ng kanyang pagkawala. Alam niyang malulungkot ito at magiguilty.Ngunit nang imulat niya ang kanyang mga mata at mapagtan
"Boss, iniulat ng bodyguard na tinawagan ni Miss Santos si Carlo. Tinanong niya kung sinabi ni Carlo sa inyo na nagkasama sila sa kama."Tumigil sandali si Tyler sa pagsusulat. Napakunot ang noo nito at tila may kung anong iniisip. Sa isang malalim na tinig, iniutos niya, "Hanapin si Carlo at dalhin siya sa akin.""Yes, Boss." Lumabas si Lyka na hindi maitago ang lihim niyang kasiyahan.Hindi mahirap hanapin si Carlo.Sa isang malaking lungsod tulad ng manila, napakaraming tukso. Lalo na kay Carlo na kakakuha lang ng isang milyon mula kay Tyler. Ginagastos niya ito sa marangyang pamumuhay at wala siyang balak umuwi hangga't hindi ito nauubos.At kahit maubos man ito, hindi siya nag-aalala—nandiyan pa naman si Lallaine na maaari niyang gawing gatasang-baka.Nang gabing iyon, habang nagkakasiyahan siya kasama ang dalawang babae sa isang bar, bigla na lang siyang hinatak palabas ng dalawang lalaking tauhan ni Tyler.Sa sobrang takot, muntik na siyang maihi sa sarili. Pero nang malaman ni
At bakit, paggising niya kinaumagahan, si Lallaine ang nasa tabi niya?Planado ba ang lahat ng ito?Sino ang may pakana?Si Lallaine?At paano naman ang batang pinagbuntis at inilaglag ni Lallaine?Hindi maaaring kanya ang batang iyon.Anak iyon ni Carlo.Nilason si Lallaine at nawala ang kanyang dinadala, at ang sinisisi ay si Dianne. Pero bakit hindi niya ipinagtanggol ang sarili niya?May alam ba si Dianne?Ano ang nalalaman niya?Mistulang libu-libong bubuyog ang sumisiksik sa utak ni Tyler, lahat ay nagsisigawan at nagbubulungan.Muling sumakit ang ulo niya, parang may nagkakalas sa kanyang bungo."Dalhin niyo rito si Lallaine." mariing utos niya, bawat salita'y puno ng hinanakit at galit."Opo." Agad na tumawag si Brandon upang ipahatid si Lallaine.Ang tinutuluyang apartment ni Lallaine ay pagmamay-ari ni Tyler, at hindi ito kalayuan mula sa opisina niya.Pagkalipas ng sampung minuto, dumating na si Lallaine.Sa biyahe, hindi mapakali si Lallaine. Naghahalo ang takot at pananab
Tahimik siyang tinitigan ni Tyler, ang kanyang mga mata makitid at malamig. Mula sa tingin pa lang ni Lallaine, alam niyang hinding-hindi ito magsasabi ng totoo.Sapagkat kung umamin siya, mangangahulugan iyon na lahat ng nangyari noon ay bahagi ng kanyang plano.Alam niyang sakim at tanga si Lallaine, ngunit hindi siya tuluyang bobo.Sa paggunita ni Tyler sa lahat ng paghihirap na dinanas ni Dianne sa mga nakaraang taon dahil kay Lallaine, hindi lamang siya nasuklam kay Lallaine—mas matindi pa ang poot niya sa kanyang sarili.Ipinikit niya ang kanyang mga mata, saka iwinasiwas ang kanyang kamay bilang hudyat. "Ibalik silang dalawa sa kanilang pinanggalingan. Kapag sinubukan nilang bumalik dito sa maynila, baliin ang kanilang mga binti.""Nauunawaan ko, boss," sagot ni Brandon, bago buhatin si Lallaine at lumakad palayo."Hindi, ayoko! Ayokong bumalik! Hindi ako babalik!"Labis na nagpumiglas si Lallaine, nagsisisigaw at nagwawala.Mas pipiliin pa niyang mamatay kaysa bumalik sa hilag
"Si Dianne ay isang mabuting babae. Sa loob ng maraming taon, tahimik niyang tiniis ang lahat nang hindi nagpapaliwanag o nagsasabi ng kahit ano."Malalim na napabuntong-hininga si Alejandro at idinagdag, "Kahit noong binigyan mo ng gamot si Lallaine upang malaglag ang kanyang dinadala, tinanggap ni Dianne ang sisi para sa'yo at hindi siya nagsalita kahit kanino."Maging si Tanya ay nakaramdam ng magkahalong emosyon. Nang marinig niyang binanggit ng kanyang asawa ang tungkol sa pagpapasa ng sisi kay Dianne, dumilim ang kanyang mukha at mariing sinabi, "Bakit mo pa binabanggit 'yan ngayon? Gusto mo bang mas lalo pang makonsensya si Tyler kay Dianne?"Kumunot ang noo ni Alejandro. "Nakakaawa lang talaga si Dianne. Kasalanan mo, tinanggap niya."Lalong dumilim ang mukha ni Tanya."Kasalanan..." Bigla nilang narinig ang isang garalgal na boses na halos hindi makapagsalita, "...anong kasalanan?"Pareho silang nagulat at agad na lumingon.Sa hindi nila namamalayan, nagising na pala si Tyler
Tutal, ang sinumang hindi tanga ay yuyuko sa ganap na lakas."Oo, kung kailangan mo ako, ipaalam mo lang sa akin anumang oras," bilin din ni Xander.Tumango si Dexter at wala nang sinabing pasasalamat.Dahil ang relasyon sa pagitan nila ni Dianne ay matagal nang higit pa sa dalawang salitang "salamat".Matapos ipaliwanag ang lahat ng kailangang ipaliwanag, hindi na nagtagal pa sina Dianne at Xander sa ospital. Umalis sila nang direkta at pumunta sa airport pabalik sa Massachusetts.Gayunpaman, pagkasakay niya sa sasakyan, tumunog ang cell phone ni Dianne.Tumatawag muli si Jaime.Alam ni Jaime na nasa Kuala Lumpur siya, kaya gusto niyang imbitahan siya para makapagkita sila at magkaroon ng maayos na usapan."Mr. Ramirez, hindi imposible para sa akin na suportahan ka sa eleksyon, ngunit mayroon akong ilang kundisyon," sabi ni Dianne.Labis na natuwa si Jaime nang marinig ito. "Ano ang mga kundisyon? Sabihin mo sa akin.""Una, kung manunungkulan ka, dapat mong parusahan nang husto ang k
"Kung ipapaubaya sa kanila ang pamilya Suarez at ang Tailong Group, natatakot akong hindi magtatagal bago ako magalit at lumabas sa aking kabaong."Dahil maganda ang kanyang kalooban, nagsalita si Chairman Suarez nang may buong lakas at hindi man lang mukhang may sakit.Bumuntong-hininga siya at sinabi, "Hindi sa nagpapakita ako ng pabor, ngunit wala sa tatlong anak na babae ang mayroon...""Kailangan ko talaga ng isang taong may kakayahang pamahalaan ang Tailong Group. Ang Tailong ay bunga ng lahat ng aking pinaghirapan sa buhay. Hindi ko hahayaang bumagsak ito matapos akong mawala at hindi na muling maibalik sa dating kasikatan nito."Matapos niyang sabihin ito, natahimik ang lahat ng mamamahayag.Totoo nga, ang tatlong anak na babae ng pamilya Suarez ay walang kakayahang mamuno. Ang hilig lang nila ay magpakasaya, gumastos, at walang inatupag kundi ang sariling kaligayahan.Kahit noong nakaratay na sa kama si Chairman Suarez, wala ni isa sa kanila ang nagpakita ng malasakit o dumal
Nang dumating sina Dianne at ang iba pa sa ospital, gising na si Chairman Suarez.Bagama't mahina ang tao, malinaw ang kanyang pag-iisip.Nang makita niya si Dexter, labis siyang natuwa kaya tumulo ang luha sa kanyang mukha. Nanginig ang kanyang bibig, nanginig ang buong katawan niya, at patuloy siyang humihingi ng tawad kay Dexter.Humihingi siya ng tawad sa kanyang ina at sa kanya."Chairman, dumating na ang lahat ng media reporters at senior executives ng grupo, naghihintay sa inyo at sa batang master na magpakita," bulong ng pinagkakatiwalaan kay Chairman Suarez.Alam na alam ni Chairman Suarez na malapit na siyang makipagkita sa Hari ng Impiyerno.Ngayong may malay pa siya, kailangan niyang malaman agad kung ano ang gagawin niya.Agad na tumango si Mr. Suarez at nagpabihis.Pansamantalang umalis sina Dianne, Dexter at ang iba pa."Kuya, kumain ka muna. Marami kang aasikasuhin mamaya," sabi ni Dianne."Ang sugat sa mukha ni Dexter..." tiningnan ni Xander ang pasa-pasang mukha ni S
Ngayon, hangga't pinapahalagahan ni Dianne ang isang bagay, susubukan niyang protektahan ito sa abot ng kanyang makakaya."Napakagaling!"Tinapik ni Dexter ang kanyang dibdib, at pagkatapos ay agad na huminto sa pagngiti, at matalim na sinulyapan si Mrs. Suarez at ang lahat ng tao sa pamilya Suarez.Naintindihan ni Dianne ang ibig niyang sabihin, at sinabi sa hepe ng pulisya na may kalahating ngiti, "Hepe, nakita niyo na kinidnap ng pamilya Suarez ang kuya kong si Dexter, at may hindi mapabulaanang ebidensya.""Dianne, hindi mo tinutupad ang iyong salita," galit na ungol ni Mrs. Suarez.Ngumiti si Dianne sa kanya nang humihingi ng paumanhin, "Mrs. Suarez, sa harap ng mga batas ng iyong bansa, paano ako magkakaroon ng huling salita?"Lumingon siya at sinabi sa direktor, "Direktor, pinaghihinalaan ko na sina Mrs. Suarez at ang kanyang tatlong anak na babae at mga manugang ay sangkot sa pagkidnap at blackmail sa kuya kong si Dexter. Pakiusap, arestuhin agad ang dalawang anak na babae at
Sa sandaling ito, natigilan sandali si Dianne habang nakatingin siya sa lalaking halos nakadikit ang mukha sa bintana ng sasakyan, binabasag ang bintana at sumisigaw sa kanya.Gaano kalaki ang pag-aalala ni Tyler sa kanya ngayon na parang buntot siya nito. Kahit saan siya pumunta, nag-aalala siya at kailangan siyang habulin.Habang natitigilan siya, si Xander, sa ilalim ng proteksyon ng bodyguard, ay tumakbo rin."Sige, sigaw mo ang pangalan niya!"Mabilis na nag-react si Dianne at akmang ibababa ang bintana, ngunit agad siyang pinigilan ni Maxine na nasa unahan."Miss, huwag mong ibaba ang bintana. Ako na ang kakausap kina President Chavez at President Zapanta," sabi ni Maxine nang may kasiguruhan.Si Maxine, na nakaupo sa passenger seat, ang mas malakas na tinamaan ng impact kaysa kay Dianne. Pero dahil sanay ito sa matinding propesyonal na pagsasanay at may pambihirang lakas ng katawan, mas mabilis siyang nakabawi.Kanina pa niya tinitingnan ng paligid, nagmamasid sa anumang posibl
Tinaas ni Dianne ang kilay, "Mrs. Suarez, inaanyayahan mo ba ako o pinupukaw mo ako?"Tinitigan ni Mrs. Suarez si Dianne, kumukulo ang galit sa kanyang malabong mga mata.Nabuhay siya sa halos buong buhay niya, at walang naglakas-loob na makipag-usap sa kanya sa ganitong saloobin at tono.Lalo na, si Dianne ay isang batang babae."Mrs. Suarez, sa halip na hayaang malanta ang pamilya Suarez, mas mabuting ipaubaya ito sa mga may kakayahang tao at hayaan itong patuloy na lumago at umunlad. Ano sa tingin mo?" sabi ni Dianne na may mahinang ngiti."Kahit kanino ipaubaya ang pamilya Suarez, hindi ko ito ipapaubaya sa bastos na iyon," sabi ni Mrs. Suarez na may luha sa kanyang mga mata.Dahan-dahang tumango si Dianne, nakangiti pa rin, at sinabi, "Matagal nang asawa ng pinakamayamang tao si Mrs. Suarez, dapat niyang maunawaan nang mabuti ang isang bagay.""Anong dahilan?""Ang pera ay umiikot sa mundo! Ay, hindi, pera ang nagpapaikot sa mundo," sabi ni Dianne."Nasa problema sina Mrs. Suarez
Inaresto at dinala ang mag-ina ng mga Suarez pabalik sa istasyon ng pulis. Nagdaan sila sa mga kilos at nagtanong ng ilang naaangkop na tanong. Nang dumating ang oras, pinalaya sila nang direkta na parang walang nangyari.Ngunit napakatalino ng mga tao sa likod ni Dexter. Nauna sila ng isang hakbang at ginamit ang pandaigdigang network ng media para direktang ilantad ang usapin, pukawin ang emosyon ng publiko at pukawin ang galit ng publiko.Sa ganitong paraan, imposible para sa pulisya na walang gawin at hayaang umalis ang tao nang madali.Tutal, hindi na maliit na karakter si Dexter ngayon.Siya ang presidente ng Yuemei International Group. Ang Yuemei International ay may mga sangay sa higit sa 30 bansa at rehiyon sa buong mundo, na may halos 1 bilyong gumagamit.Mula sa mga karaniwang tao hanggang sa mayayamang babae, mula tatlo hanggang walumpung taong gulang, gagamitin ng lahat ng kababaihan ang mga produkto ng Yuemei Group.Siyempre, ang pinakanakakatakot na bagay ay hindi ang Y
"Dexter, ang kapal ng mukha mo!" biglang sigaw ni Miss Suarez, halatang galit na galit.Napangisi si Dexter. "Kapal ng mukha? Sa tingin niyo ba, karapat-dapat ko kayong igalang?" may halong pang-uuyam ang kanyang tono."Ikaw—!"Bago pa makapagsalita nang tuluyan si Miss Suarez, biglang pumasok ang mayordoma, halatang balisa."Madam, Miss, may masamang balita! May ilang pulis sa labas, dala ang higit isang dosenang tauhan. Pinaghahanap nila kayo dahil sa kasong kidnapping laban sa presidente ng Missha Group! Aarestuhin daw kayo ngayon at dadalhin sa korte!"Nag-apoy sa galit si Madam Suarez nang marinig ito. Mariing pinukpok niya ang mesa sa harapan niya. "Tingnan natin kung sino ang may lakas ng loob na hulihin ako!"Pagkatapos, tumingin siya kay Dexter nang may matalim na titig. "Mga tauhan, itali ang walang kwentang ‘yan at ikulong sa lihim na silid sa basement. Gutumin siya ng isang araw at isang gabi!""Opo, Madam." Agad na lumapit ang mga bodyguard at mahigpit na hinawakan si Dex
Kahit na may mga sugat siya sa kanyang mukha, hindi lang nila hindi naapektuhan ang kanyang kagwapuhan, ngunit sa halip ay nagdagdag ng pakiramdam ng pagkasira na nagpapadama sa mga tao ng awa sa kanya."Oo, ako si Dexter. Bakit, gusto ako ni Miss Suarez?"Nakagapos ang mga kamay ni Dexter, ngunit hindi nito naapektuhan ang kanyang pag-upo.Itinaas niya ang kanyang mga talukap ng mata at sinulyapan ang dalawang babae sa harap niya, pagkatapos ay umupo sa armchair nang nakarelaks, pagkatapos ay ipinatong ang isang mahabang binti sa tuhod ng kabilang binti, at nagsalita nang walang pakialam habang niyayanig ito."Oo, gusto kita nang sobra. Hindi ko inaasahan na magiging guwapo ka. Kung alam ko lang, pinakiusapan ko na sanang bumalik ka nang mas maaga para makasama ang ating pamilya," sabi ni Miss Suarez nang nakangiti."Isang family reunion!"Sinulyapan ni Dexter si Miss Suarez na nakataas ang kanyang mga talukap ng mata, pagkatapos ay ngumiti at itinaas ang kanyang nakagapos na mga kam