THIRD PERSON'S "Fuck! Who are y—..." napasinghap si Seb at biglang napatigil sa pagsasalita nang mapagsino ang nasa kanyang harapan. "Go on, continue," wika ng isang babaeng my edad na pero mahahalata mo sa mukha ang angkin nitong ganda at pagiging respetado. "M-Mom, dad," sambit ni Seb na nagulat sa mga taong nasa kanyang harapan ngayon. Hindi niya inaasahan ang biglang pagsulpot ng mga ito. "Hindi mo ba kami papasukin sa loob, son?" nakataas ang kilay na sambit ng mommy niya. Lumingon pa muna siya at atubiling nilakihan ang bukas sa pintuan para makapasok ang mga ito sa loob. Wala si Sandra sa sala maging sa dining area, siguro nasa kwarto ito at hiling niyang sana huwag lumabas ang babae. "Kailan pa kayo dumating sa pilipinas mom, dad?" tanong niya sa mga ito. "Last night, son," ang daddy niya ang sumagot samantalang ang mommy naman niya busy sa pagsuyod ng tingin sa kabuuan ng condo unit niya. "And where's Abi? Bakit nandito ka sa condo unit mo? Nag-away ba kayong d
SEBASTIAN Isang buwan na ang matulin na lumipas simula nang pumunta ang mommy ni Seb sa condo unit niya at nalaman ang tungkol sa kanila ni Sandra. Muli na naman sumagi sa isip niya ang mga binitawang salita noon ng mommy niya. Kung bakit hindi sila sumubok na pagpatingin ni Abi sa ibang doctor. Sumandal siya sa sandalan ng swivel chair, hinilot-hilot niya ang ulo niyang sumasakit. Ilang araw din na hindi pumapasok sa trabaho ang PA niyang si Rowan. Nagpaalam ito sa kanya na liliban muna sa trabaho at may sakit ang nanay nito. Kaya ngayon walang nag-aayos ng mga schedule niya. Nakaraan may investor siya na hindi niya napuntahan kaya ag ending nagback out ito sa planong pag-iinvest sa kumpanya niya. Pati sa mga check up ni Sandra ay hindi niya ito nasasamahan. Mabuti na lang at hindi nagtatampo sa kanya nag babae at okay lang rito kahit na hindi siya kasama. Nasa kalaliman siya ng pag-iisip nang biglang mag tumunog ang cellphone niya, dahilan para mapukaw siya mula sa malalim
SEBASTIAN "Rowan?" aniya sa pangalan ng PA. "Yes, sir?" anito. "Sinabi mo sa akin dati na may kapatid kang magaling na private investigator, tama?" tanong niya kay Rowan nang maalala ang sinabi nito noon tungkol sa kapatid. "Yes, tama po kayo," sagot ni Rowan. "Pwede mo bang tawagan ang kapatid mo para sa akin? Gusto ko siyang makausap ngayon din," pakisuyo niya rito pero naroon ang may awtoridad na boses. "Okay, sir, right away," mabilis na sagot ni Rowan. Saglit lang na tinawagan ni Rowan ang kapatid at ilang sandali lang ay dumating na ito sa mismong opisina ni Seb. "Gusto ko na imbestigahan mo ang mga taong 'to?" wika ni Seb at inilapag sa harapan ng PI ang mga larawan na dinala kanina ni Rowan na binigay sa kanya. "Gusto ko sa simulan mo ang pag iimbestiga sa doctora na yan. Malakas ang kutob ko na may tinatago sila sa akin," sambit niya na hindi inaalis ang tingin sa larawan ng doctora. "Makakaasa ka, sir," tugon ng PI. KANINA pa paikot-ikot si Seb sa loob
SEBASTIAN "Mr. Sebastian Ashford, patawarin mo ako sa nagawa ko. Napilitan lang akong gawin na palabasin na baog ang asawa niyo dahil sa utos sa akin ni Johnson Ashford. Pinagbantaan niya ang buhay ko na papatayin ako pati na anag pamilya ko kapag hindi ako sumunod sa gusto niya. Kaya niya ako binayran ng malaking halaga," kwento ng doctora sa isang recorded video na ginawa ng PI niya. Salubong na ang kilay ni Seb at hindi na maipinta ang mukha niya sa sobrang galit habang pinapanood ang video ng doctora sa ginawa nitong pag-amin. Nakakuyom ng mahigpit ang kamao niya sa labis na galit. Tama nga si Rowan na magaling ang kapatid nito sa ganitong bagay. Isang patunay ngayon ang ginawa nitong mapaamin si Dra. Mendez sa nagawa nitong kasalanan. "At sa'yo naman Sandra. Hindi ka naman totoong buntis. Tinakot niyo lang din ako ni Johnson at dinadamay niyo ang pamilya ko. Kaya wala akong magawa kundi ang magsinungaling at tanggapin ang bayad niyo kahit labag ito sa aking sinumpaang propesy
SEBASTIAN Nagising ang diwa ni Seb nang makarinig siya ng boses na ng mga taong nag-uusap. Pinakiramdaman niya ang sarili at nakaramdam siya ng kirot sa kanyang ulo. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at una niyang nakita ang puting kisame. Nakahiga siya sa kama at nakasuot ng pang hospital dress. Nilibot niya ang paningin at nakita niya ang mommy niya malapit sa pintuan at kausap ang isang doctor. Pero maya-maya lang ay umalis din ito. "Hayop ka Johnson! Magbabayad ka!" naikuyom niya ang kamao sa matinding galit. "Seb, anak! Thank God at gising ka na," narinig niyang wika ng mommy niya habang papalapit sa kanya. "Mom." "Ano ba talaga ang nangyari anak? Mabuti na lang at nakita ka ng isa sa mga staff natin sa condo," wika ng mommy niya na bakas sa mukha ang pag-aalala. Nakuyom ni Seb ang kamao at sinimulang ikuwento sa ina ang totoong nangyari kung bakit siya ngayon nasa hospital. Sobrang sakit ng ulo niya sa ginawang pagpukpok sa kanya ni Sandra dahilan para du
ABIGAIL Five years later... Go, go, go, tito daddy! Habulin mo kami," malalakas sa sigaw ng kambal habang tumatakbo ang mga ito sa malawak na bakuran sa harapan ng kanilang bahay. Pansin niyang pawisan na si Harry sa pakikipaglaro sa kambal. Panay na kasi ang punas nito sa noo, pero nakangiti pa rin na hinahabol ang mga anak niya. Makukulit talaga ang kambal. Yes, kambal ang anak niya. Lalaki at babae. Si Shane at si Sofia. Si Gavin naman ay six years old na. Nag-aaral na rin ang panganay niya. "Huli kayo!" sigaw ni Harry na parang bata habang yakap-yakap nito si Sofie at Shane. Napapatili naman ang kambal nang sinimulan itong kilitiin ni Harry. Napapatawa na lamang siya habang pinagmamasdan ang mga ito. Araw ng linggo ngayon kaya wala siyang pasok sa trabaho. Parehong pinaghahalikan ni Harry ang namumulang pisngi ng kambal pati na ang leeg ng mga ito. "Hmmn, ang bango amoy pawis. Asim kilig," komento ni Harry at umaktong nangangasim pa ang mukha. "Kahit amoy pawis
Flashback ABIGAIL Pagdating nila ni Abi sa bahay nina Lyca ay agad silang sinalubong ng ina nitong si Nanay Berta. Nakaabang na agad ang ginang sa bakuran at inaabangan sila. Malapad ang ngiti nito nang masilayan silang muli. Matapos yakapin ni Nay Berta ang anak nitong si Lyca ay siya naman ang binalingan nito. "Jusko, Abi. Ikaw na ba ito anak? Parang hindi tuloy kita nakilala. Ang ganda-ganda mong bata ka," komento ni Nay Berta at niyakap siya nang mahigpit. Gumanti rin siya ng yakap sa ginang at nagkaiyakan pa dahil pareho nilang na miss ang isa't-isa. Si Nay Berta lang naman kasi ang tumayong ina sa kanya nang maulila siya sa magulang. Itong pamilya ng kaibigan niya ang naging sandalan niya noong mga panahong lugmok na lugmok siya. At ngayon ang pamilya na naman itong muli ang magiging sandalan sa pangalawang pagkakataon. Kumalas sila sa yakap sa isa't-isa ni Aling Berta at niyaya sila nitong pumasok sa loib ng bahay. "Ito na ba ang anak mo, Abi? Kay gwapong bata naman nit
FLASHBACK ABIGAIL Kinabukasan ay maagang nagising si Abi para tumulong kay Aling Berta sa pagluluto nang umagahan. Kasalukuyan na silang naghahanda ng almusal nang humahangos na tumakbo papasok sa loob ng bahay si Lea. "Nay, iyong bisita nyo po kahapon na mayamang babae nasa labas po ang sasakyan kakaparada lang po," mabilis na salita ni Lea. Bigla naman binundol ng kaba ang puso ni Abi lalo pa at siya ang pakay ng sinasabi ni Aling Berta na babaeng mayaman. Ang bilis ng tibok ng puso niya sa hindi niya malamang dahilan. Paano kung ang mother in law niya pala ito? At paano kung malaman nito ang tungkol sa pagbubuntis niya? Pakikinggan kaya siya nito o kakampi ito kay sa anak nitong si Seb at kay Sandra? "Sino kaya ang naghahanap sa'yo beshie?" ani Lyca na kalalabas lang ng kwarto buhat-buhat si baby Gav. "Ate, pahiram kay baby Gav," ani Lea at kinuha ang anak niya. "Oh, Abi, anak, nandiyaan na pala ang naghahanap sa iyo kahapon. Halika at haharapin natin sila," ani Nay
Ilang minuto rin siyang nanatili sa ga oong posisyon habang yakap siya ni Vaden. Parang sa isang yakap lang ng lalaki ay nawala agad ang kaninang takot na naramdaman niya. Ganito pala ang pakiramdam na mayakap ka ng lalaking matagal mo ng minamahal. Maya-maya ay walang salita na bumitaw ito sa kanya at umayos ng upo sa driver seat. Muli nitong binuhay ang makina ng sasakyan at muling nagmaneho, pero hindi na kagaya kanina na halos paliparin nito ang kotse. Ngayon ay mahinahon na itong nagmamaneho hanggang sa ilang sandali ay nakarating na sila sa condo. Pagbukas ni Vaden sa pinto ng condo unit nito ay bumungad sa kanila ang dalawang ginang na prenting nakaupo sa sofa habang nanonood ng tv. Kumakain pa ng pop corn ang dalawa na akala mo nasa sinehan lang ang peg. Binalingan ni Sofie ng tingin si Vaden sa tabi niya nakakunot ang noo nito. "Oh hi mga babies, nandito na pala kayo," nakangiting wika ni mommy Coleen nang makita sila ganun din ang mommy niya. "Why are you stil
"Hello?" aniya matapos sagutin ang tawag mula sa kabilang linya. "Get out of that fucking car, Sofie!" galit ang boses na bungad nito. Nailayo pa niya ng bahagya ang cellphone sa tainga niya sa tinis ng boses nito. "Why?" sa dinami-rami ng sasabihin ay iyon ang salitang lumabas sa bibig niya. "Don't ask me why, Sofie. I said, bumaba ka na diyan sa sasakyan ng lalaking iyan kung ayaw mong banggain ko ngayon din ang kotse niya," galit pa rin na sabi ni Vaden na may kasamang pagbabanta. Holy shit! Mura niya sa isipan nang makita niya sa sideview mirror ang kotse ni Vaden sa likuran ng sasakyan ng prof niya. Hindi niya tuloy alam ang gagawin, parang biglang sumakit 'ata ang ulo niya. Ano ba ang nakain ng lalaking ito at kanina hinatid siya pero sinungitan naman siya. Ngayon naman sinusundo rin siya tapos galit naman. Nahihiya tuloy siya sa prof niya. Subalit nataranta si Sofie nang biglang patayin ni Vaden ang tawag. Natatakot siya na baka totohanin nito ang banta kaya na
Mabilis siyang kumilos at nagtungo sa kwarto niya. Siniguro muna niya na hindi siya nakita ng dalawang ginang. Hindi pwede na malaman ng mga ito na magkahiwalay sila ng kwarto ni Vaden. Kung hindi, sigurado na magdududa ang mga ito kapag malaman na bukod ang kwarto niya.d Dali-dali siyang nagbihis ng school uniform at lumabas ng silid. Nakahinga lang siya nang maluwag nang matanaw na nasa kusina pa ang dalawang mommy niya. Hindi niya alam ang ginagawa ng dalawa pero mukhang busy ang mga ito. Si Vaden naman ay nakaupo sa sofa at naka de-kwatro ang mga paa. Bihis na bihis na rin ng pang opisina ang lalaki. Ang buong akala nga niya ay umalis na ito kanina pa, pero naririto pa pala ito. Agad nga itong tumayo nang makita siya. Mukhang naiinip ang hitsura. Pansin ni Sofie na papunta sa gawi nila ni Vaden ang kanilang mommy, kaya nagulat siya nang biglang hawakan ng lalaki ang kamay niya. "Ihahatid na kita," bulong nito sa punong tainga niya. Nanayo tuloy ang balahibo niya nang maramda
Matapos na gamutin ni Vaden ang sugat niya ay sunod-sunod naman silang nakarinig na may nag doorbell. Akmang tatayo na sana si Sofie nang pigilan siya ni Vaden. "Ako na," presenta nito at mabilis na tumalikod. Niligpit na lamang ni Sofie ang pinagkainan nila at dinala sa lababo. Sayang man magtapon ng pagkain pero itapon na lamang niya ito at wala na rin naman ng kakain pa. Tita Coleen? Mommy? Natigilan si Sofie nang marinig niya ang dalawang pamilyar na boses, habang abala siya sa lababo. Nakatalikod pa siya kaya naman unti-unti siyang pumihit paharap. Confirmed! Tama nga siya nang hinala, narito sa condo ang dalawang mommy niya. "Hello sweetie!" malawak ang pagkakangiti na bati sa kanya ni mommy Coleen. Agad siya nitong hinalikan sa pisngi at niyakap. "How are you, anak?" tanong naman ng mommy Abi niya at mahigpit siyang niyakap na para bang kaytagal niyang nawalay rito. Na miss niya rin naman ng sobrang ang mommy niya. "What are you doing here, mom?" m
Kinabukasan ay maaga pa ring nagising si Sofie kahit na madaling araw na siyang nakatulog. Puyat at inaantok pa siya at gusto pa sana niyang humilata sa higaan niya pero kailangan na niyang bumangon. Inayos na muna niya ang higaan at saka siya pumasok sa loob ng banyo para maligo. Gaya noong mga nakaraang araw ay nagigising siyang basa ng pawis dahil sa init. Pero ngayon mukang nasanay na rin siya. Siguro nga dapat lang na masanay siya sa ganitong buhay, alam niya na pagsubok lang ito at darating ang araw na magbabago rin ang lahat. Pagkatapos niyang maligo ay nagbihis na lamang siya ng puting sando at cycling shorts. Mamaya na siya magbihis ng school uniform after niyang magluto at mag almusal. Napabuntong hininga muna siya bago lumabas ng kanyang silid. Nakabalot pa ng tuwalya ang buhok niyang basa. This is it Sofie, kaya mo 'to! Pagpapalakas niya sa sarili. Dumaan siya sa sala para silipin si Vaden kung tulog pa ba o gising na, pero hindi niya ito nakita sa upuan kun
Halos mabingi si Sofie sa lakas ng kalabog ng dibdib niya nang huminto sa tapat niya si Vaden. Paano siya hindi kakabahan sa takot kung halos naninigkit ang mga mata nito sa galit. Simula nang ikasal sila ni hindi na ito nakangiti man lang at puro galit ang nakikita niya. Napayuko siya dahil hindi niya kayang labanan ang matalim nitong mga titig. Akmang iiwasan na sana niya ito para dumeretso sa kusina nang bigla nitong hawakan ang kaliwang braso niya. "Saan ka pupunta, huh?" galit na tanong nito. Napangiwi pa siya dahil medyo mahigpit ang pagkakahawak nito sa braso niya. "S-Sa k-kusina," nauutal niyang sagot. Totoo naman kasi na sa kusina siya pupunta dahil ihahatid niya itong mga pinamili niyang grocery. Pero bigla siya nitong hinarangan at hinigit sa braso. "Alam mo ba kung bakit bumalik ako, ha?" anito. Umiiling-iling siya ng ulo. "Iniwan na ako ni Theanna, Sofie. Umalis siya na hindi man lang sinasabi sa akin kung nasaan siya. Hindi niya sinasagot ang mga
"Oh siya ano na Sofie? Magkwento ka kung bakit sabay kayo kanina ni prof na dumating at sa kotse ka pa niya nakasakay," pangungulit ni Myles. Lunch time ngayon at nasa canteen sila para kumain. Saktong sumusubo siya ng pagkain nang magtanong si Myles sa kanya. Tinapos muna niya ang pagnguya bago sumagot. "Pwede bang kumain na muna tayo?" aniya sa dalawa na hindi makapaghintay. Bigla namang pumalakpak ng kamay si Myles habang nakasimangot kay Sofie. "Ang sabi mo kanina pag lunch break magkukwento ka, tz ngayon lunch break na ayaw mo pa rin magkwento. Huwag kang madaya Sofie," himutok nito kaya natawa siya sa kaibigan. Si Ally naman tahimik lang sa gilid habang kumakain pero nakikinig naman sa usapan nila. "Okay," sagot ni Sofie at uminom muna ng tubig. Magkukwento na lang siya dahil hindi titigil itong dalawa hanggat hindi siya nagsasalita. "Nagkasabay kami ni prof sa elevator kanina at nagkagulatan kami nang makilala ang isa't-isa. Doon din pala siya nakatira sa
Laglag ang balikat na pinanood na lamang ni Sofie ang papalayong likod ng asawa niya hanggang sa tuluyan na itong naglaho sa paningin niya. Nagtungo na lang siya sa kitchen at doon kumain ng mag-isa. Ang lungkot ng buhay may asawa niya. Ganito pala ang feeling kapag hindi ka mahal ng taong mahal mo. Dahil sa lungkot ay mabagal na kumain si Sofie. Ni hindi niya namalayan na inabot na ata siya nang mahigit isang oras sa dining table. Naparami ang kain niya pero parang hindi man lang siya nabusog. Dinala niya sa kitchen sink ang pinagkainan niya at sinimulang hugasan ang mga ito. Nang matapos niya ang ginagaws ay bumalik naman siya sa sarili niyang silid para maligo. Mabilis siyang nagbihis ng school uniform niya, mabuti na lang at may steamer iron dito sa condo kaya hindi siya nahirapan na plantsahin ang uniform niya. Kailangan na talaga niyang matuto sa mga bagay-bagay sa buhay may asawa. Tama si Vaden wala na siya sa mansion nila para mag buhay prinsesa. Humarap siya sa
"Hey, wake up brat!" Isang maingay na boses ang gumising sa natutulog pang diwa ni Sofie, dinig na dinig niya ang pagtawag nito sa kanya na brat sa labas ng pinto habang kumakalampag ng katok. Nasasaktan siya kapag tinatawag siya ni Vaden ng brat, pero anong magagawa niya? Galit ito sa kanya dahil sa ginawa niya. Ang aga-aga pero pinapasakit ng lalaking to ang puso niya. Para makaganti ay hinayaan niya ito at pinanindigan na natutulog pa siya. Pasimple niyang sinilip ang oras at nakita na 4:30 am pa lang naman pala ng umaga pero gising na ang palalabs niya. Haistt. Para naman itong matanda na ang aga gumising. "Sofie, gumising ka na at tanghali na!" muling sigaw ni Vaden. Shit! Ang ingay ng lalaking to! Di ba nito alam na madaling araw na rin siya nakatulog dahil sa sobrang init sa loob ng kwarto niya. Wlaang aircon, walang electricfan. Kaya naman ang ginawa niya ay nakatatlong paligo siya sa loob nang maliit na banyo. Pabaling-baling siya sa higaan dahil sa sobrang init