Ang sala ng pamilya Cristobal ay magulo. Bumaba si Rommel mula sa ikalawang palapag at nakita si Marcus na nakaupo sa sofa sa sala, may malungkot na mukha. Tumaas ang tono ng kanyang boses: "Anong ginagawa mo dito?""Nasaan ang asawa ko?" Tumayo si Marcus nang walang imik at hinawakan ang leeg ni Rommel Cristobal, "Sabihin mo, nasaan ang asawa ko! Kung mawalan ng kahit isang buhok ang asawa ko, gusto kong lahat kayo ay gumugol ng buong buhay niyo sa bilangguan!"Ipinagpag ni Marcus si Rommel at itinapon siya sa gilid, tinamaan ang antique shelf. Bumangga ito at bumagsak ang lahat ng mga antique sa sahig.Hinawakan ni Rommel ang kanyang leeg at naramdaman niyang nakaligtas siya sa isang malaking sakuna.Ang pakiramdam na malapit ka nang mamatay ay sobrang takot.Hindi siya nakapagsalita ng matagal.Sa oras na iyon, si Abby, na basang-basa, ay hindi na alintana ang galit kay Beatrice. Umiiyak siya at nagsabi kay Ian, na nakatali din ng lubid,"Kuya, please, sabihan mo ako kung nasaan s
Si Beatrice ay natakot kaya't napaatras ang kanyang puso.Ngunit mabilis siyang kumalma.Bilang isang buntis, hindi siya pwedeng magpakita ng labis na emosyon at kailangang alagaan ang kanyang sanggol.Kaya't tumango siya nang kalmado: "Oo, gising na ako."Pagkatapos, tumayo siya nang kalmado na parang hindi nakita ang daga.Alam niya na mas gusto ng kalaban na matakot siya, kaya't hindi siya pwedeng magpakita ng takot, kundi mag-iisip ang kalaban na nagtagumpay sila at magiging mas agresibo pa.Si George ay napatigil: "Hindi ka ba natatakot sa daga?""Noong bata ako, tumira kami sa probinsya at marami akong nakita na daga." Pinipigilan ni Beatrice ang kanyang takot at tumingin sa daga na hinihila ang buntot ni George, at nagsabi ng tiyak: "Bukod pa riyan, sasabihin ko sa'yo, lalaki ang daga na ito, hindi ako kakagatin.""Nagsisinungaling ka!" Tumingin si George sa daga na may pagdududa, may halong pagkasuklam sa kanyang noo, "Sigurado akong nagsisinungaling ka! Akala mo ba'y tatlong
"Oo!" Pinikit ni Marcus ang kanyang mga mata.Napansin ni Carlos ang isang bagay at bigla itong pumikit: "Boss, iniisip mo ba... na ang mga tao mula sa Black Hawk Hall ang kumidnap sa asawa ko?""Oo. Hindi mukhang nagsisinungaling sina Rommel at Koby." Nakakunot ang noo ni Marcus, "Simula nung minsang manipulahin ang kotse ni Beatrice at ang driver ay isang patay na tao, palagi ko nang inisip na buhay pa ang mga tao mula sa Black Hawk Hall. Kung isa sa kanila, lalo na ang taong iyon, kailangan nating mag-isip ng kabaligtaran."Tumango si Carlos: "Sige po, ipapacheck mo kaagad."Naglakad si Marcus sa Cristobal Family Ancestral Hall. Nang makita si Koby, sinipa niya ulit ito.Sinubukan ni Ian na magtago malapit sa kanyang ama at bawasan ang kanyang presensya. Mabuti sana kung hindi siya gumalaw. Paggalaw niya, tinaga siya ni Marcus."Lumuhod ka! Hindi ba't gusto mong lumuhod si Beatrice? Kung ganun, Lumuhod ka lang."Natakot si Koby at agad na lumuhod sa harap ng mga ninuno ng Cristob
"Ha? May dugo ka!" Tinuro ni Beatrice ang kamay ni George at nagsalita nang may pag-aalala."Bakit ako magkakaroon ng dugo? Hindi mo ba alam?""Alam ko." Medyo nahihiya si Beatrice, "Sabi ko na sa'yo, sabi ng lola ko na ang ganitong klaseng gray rat na may maliit na ari ay isang lalaki. Ang mga lalaking daga ay hindi kumakagat ng babae, lalaki lang ang kinakagat nila. Hindi ka naniwala."Nagulat si George: "Lahat ba ng daga ay kulay gray?""Iba yun! Pero kahit na, may karanasan kami, kaya namin agad na matukoy kung lalaki o babae. Kung hindi ka naniniwala, pumunta ka at maghanap ng babae, subukan mo kung kakagat siya sa'kin." Sinubukan ni Beatrice na ngumiti ng tapat."Akala mo ba bobo ako!" Hinaplos ni George ang mga kamao at parang hahampasin si Beatrice."Huwag!" Pinigilan siya ni Beatrice, "Huwag kang magalit ngayon, at huwag gumawa ng malalaking galaw!""Bakit?" Takot na tanong ni Geirge."Kasi kinagat ka ng daga! Lahat ng lalaking daga ay may mga kamandag!""Mga kamandag ng daga
"Ano?" Nanlaki ang mga mata ni Beatrice , piniga ang bote ng Coke, "Sabi mo, nakipagtulungan ang salbaheng si Marcus Villamor kay Alana Monteverde?""Oo! Noong gabing iyon, papayag na sana si Alana sa akin at tinawagan ako na pumunta sa parke. Pero may natanggap siyang tawag at sinabi na may problema si Marcus Villamor at hindi niya ito pwedeng iwanan, kaya nagmadali siyang umalis.Sino ang mag-aakalang, bilang isang junior, mas inintindi pa niya si Marcus at natulog na lang kasama si Marcus Villamor."Ipinagmamalaki ni George na nagsasalita, pula ang mga mata, "Nakita ko mismo na nakipagtulungan si Marcus kay Alana. May dugo sa puting palda ni Alana. Si Marcus Villamor, hubad ang itaas, itinulak si Alana palabas ng kwarto.Kinabukasan, pinilit niyang palayasin si Alana at hindi pinayagan na manatili sa bansa!Sabihin mo, anong klaseng hayop siya! Nakipagtulungan siya sa isang tao, pero natatakot na malaman ng lahat, kaya pinadala siya sa ibang bansa at hindi pinayagang bumalik."Bigl
"Ay! Kumalat na ang lason, pero huli na!"Tinutok ni Beatrice ang kanyang seryosong ekspresyon, pilit na hindi tumawa sa mga matabang, pulang daliri na parang martilyo.Hindi pa rin siya naniniwala!Si George ay nakapaghulog ng lalaki ng maraming taon.Siya, hindi kaya!"Beatrice, akala mo madali akong lokohin, ha?" Kinalabit ni George ang kanyang mga ngipin, kumuha ng isang pang-akit, at naglakad patungo sa kanya, "Ngayon, hindi na kita muli paniniwalaan! Kung muli kitang paniwalaan, aso ako!"......Sa kabilang dako, dinala ni Marcus ang ilang tao mula sa pamilya Aragon pabalik sa kanyang pribadong teritoryo. Hangga't hindi pa natatagpuan ang kanyang asawa, hindi karapat-dapat ang pamilya Aragon na magpahinga at matulog, hindi rin sila karapat-dapat na kumain.Sino ang nakakaalam kung paano na ang kanyang Beatrice ngayon, at kung mayroon pa siyang makakain!Nang maisip iyon, naglabas ng malamig na hangin ang mukha ni Marcus.Bigla, isang kakaibang numero ang tumawag.Sa mga karaniwa
Sa loob ng kwarto ng hotel.Lumapit si George na may hawak na matalim na patalim sa kanyang matabang, pulang kamay.Dahil sa sakit ng kanyang daliri, umatungal siya ng sakit habang nagsasalita."Ah~ Anuman ang sabihin mo ngayon, ahhiss hindi ko na kayo paniwalaan! Ako... ahhiss Kung paniwalaan kita ulit, ako... aso ako!"Pilit na pinipigilan ni Beatrice ang pagtawa, nakaupo nang kalmado sa sofa, nakangiti na may hitsurang tila napaka-kredible."Sige, patayin mo na ako. Sa anumang kaso, kung patayin mo ako, wala nang makakapagsabi sa'yo kung paano mag-lason.""Lason?""Opo, sa totoo lang, ang daliri mo na ganyan ay magandang senyales."Dati si Beatrice ay guro, may malumanay na imahe, at ang paraan ng pagsasalita niya nang kalmado ay bahagyang nagpakita ng aura ng isang awtoritatibong guro, na nagpalito kay George nang sandali.Nakita ni Beatrice na nagsimula nang maniwala si George, kaya't ipinagpatuloy niya."Ang pinakamalala sa lason ay kapag kumalat na ito sa buong katawan. Bagamat
Si George ay medyo nasasabik nang marinig ang boses ni Marcus."Ano ang gusto kong gawin?Gusto kong kunin si Alana!Gusto kong ilabas siya mula sa dagat ng paghihirap!Gusto kong dalhin siya sa malayo!Gusto kong protektahan ang aming dakilang pagmamahalan!"Agad na nakaramdam ng kilig si Beatrice.Hindi niya akalain na isa pala siyang 24k purong utak ng pagmamahal!"Dakilang pagmamahalan? Sino ang nagsabi sa iyo niyan?"Ang tono ng pagkamaliit na ito ay nagpaalala kay George kung paano siya kinausap ni Marcus maraming taon na ang nakalilipas, tinanong siya kung bakit niya iniisip na kaya niyang protektahan si Alana, at kung bakit niya iniisip na kaya niyang bigyan ng kaligayahan si Alana.Biglaang sumabog si George: "Sinabi sa akin ng babae mo! Siya ay isang napakabait na tao, hindi tulad mo na may itim na puso.Marcus, kung isang tao tulad niya ang susunod sa iyo, talagang parang bulaklak na nakatanim sa dumi ng baka."Nahulog ang ngiti ni Beatrice nang may kaunting pagkahiya.Nang
Sa kabilang panig, kakalabas lang ni Bryan mula sa club.Bago pa siya makapag-salita, dalawang tao ang sumulpot mula sa mga bulaklak, nagbunot ng kanilang mga kutsilyo, at sinaksak si Bryan.Nang makita ito, agad na inihagis ni Philip,ang bagong tauhan ni Bryan, ang thermos cup na hawak niya sa mga ito.Tumunog ito ng malakas at tumama sa nangungunang assasin.Pagkatapos, tinadyakan niya ang isa pang assasin palayo.Ang galaw ay mabilis at maliksi na pati ang mga bodyguard ni Bryan ay nagulat.Ang mga mata ni Bryan ay kumislap ng kaunting gulat, parang... medyo nadismaya si Marcus.Sa mga sandaling iyon, may isang bodyguard na napasigaw: "Ayos, Tito, ang bilis mong kumilos!"Ngumiti si Philip ng tapat: "Wala naman akong talent, baka dahil lang ako ang champion ng bansa sa martial arts ng sampung sunod-sunod na taon."Ang mga bodyguard na nakasuot ng itim:...Sampung sunod-sunod na taon!!!Kakalabas lang ni Conrad mula sa Club at nakita niyang ang taong nakahandusay sa lupa ay hindi pa
Hinalikan ni Marcus ang labi at leeg ng kanyang asawa, at nakipag-usap habang hinahalikan: "Asawa ko, may isang bagay... Pwede bang huwag mo na akong tawaging Maomao mula ngayon?"Natawa si Beatrice.Siguro ang pasan na idolo ng lalaking ito ay mga 10 tonelada!Gayunpaman, siya ay naging emosyonal din. Sa wakas, natagpuan niya ang kanyang matandang kaibigan, at ang kaibigan niyang iyon ay naging asawa niya na.Parang ang nawawalang piraso sa kanyang puso ay napuno.Ngayon, sa wakas ay naniwala siya na siya ang puting buwan ng liwanag sa buhay niya.Walang makakapagpalit noon.Sa kabilang dako, nakarating na si Gilbert sa paliparan.Inutusan ni Gilbert ang kanyang assistant na dalhin siya sa paliparan. Pagkababa niya ng sasakyan, nakita niya ang ilang pamilyar na mga lalaki na nakasuot ng itim. Mukhang mga bodyguard sila ng pamilya ni Marcus. Tinitingnan nila ang paligid at siguradong hinahanap siya. Natakot siya kaya agad siyang nagtago sa sasakyan."Mabilis, dalhin mo ako sa bahay ni
Tuwing nagsusulat siya ng isang salita, binabaybay niya ito nang maingat at binibigkas nang may pasensya.Maganda ang boses niya, na parang may mahika na makakapagbigay siya ng lakas sa batang lalaki upang kontrolin ang kanyang mga damdamin.Sinabi niya sa batang lalaki na tuwing may demonyo sa kanyang puso na gustong makaapekto sa kanya, dapat niyang bigkasin ang "Heart Sutra."Ganoon, sa isang espesyal na bakasyong tag-init, nakuha ni Beatrice ang nag-iisang pinakamagandang kaibigan sa kanyang buhay — si Maomao.Dahil siya ay may maraming buhok sa katawan.Pero sa madilim at halos lumubog na panahon, biglang naliwanagan si Marcus ng isang sinag ng liwanag, na magbibigay gabay sa kanya sa buong buhay niya.Naalala pa niya na nang malapit nang matapos ang bakasyong tag-init ni Beatrice, dumaan siya upang magpaalam sa kanya sa loob ng tatlong magkasunod na araw.Umiiyak siya sa tatlong araw na iyon at sinabing hindi niya kayang iwan siya.Pagkatapos, milagrosong gumaling si Marcus.Nab
Sa pagiging iniiwasan sa paaralan, hindi pinapansin sa bahay, at na-isolate ng mga kaibigan ni Abby at ng pamilya Villamor, nakaramdam si Beatrice ng hindi magandang pakiramdam at madalas ay pumupunta siya sa likod ng bundok para maglaro mag-isa.Pagkatapos, sa isang pakikipagsapalaran, natagpuan niya ang isang maliit na halimaw na nakakulong sa isang puting bahay.Tila isang batang lalaki siya.Inisip niya na baka pareho silang uri ng tao, at pareho silang kawawa, kaya't pumunta siya doon araw-araw upang makipag-usap sa kanya.Pumunta siya doon kahit umuulan o maaraw.Palihim din siyang nag-iipon ng pagkain at dinadala ito sa kanya.Noong una, hindi nagsasalita ang batang lalaki, pero kalaunan, tila nahawaaan siya nito at paminsan-minsan ay tumutugon.Nagsimulang maexcite si Beatrice at naramdaman niyang nakatagpo siya ng isang maliit na kaibigan na talagang sa kanya lang.Upang maiwasan na kunin siya ng iba, hindi niya sinabi kaninuman, lalo na kay Abby!Sinabi niya sa batang lalak
“Siguro yun ang pinakamadilim na yugto ng buhay ko…”Nais ng mga tao ng Black Hawk Hall na gumawa ng isang virus sa bansa. Ang virus na ito ay ipapasa sa mga bata sa pamamagitan ng mga bakuna.Dahil ang mga bata ay ang pag-asa at kinabukasan ng bawat pamilya. Inaasahan nilang mangungutang ang mga magulang upang makabili ng mga gamot mula sa kanila para sa kanilang mga anak.Kaya, nais nilang kidnappin ang pangalawa kong kapatid at pilitin siyang isama ang virus sa bakuna.Ngunit noong mga panahong iyon, napansin na namin na may sariling pagsasaliksik din ang pangalawa kong kapatid tungkol sa virus na iyon.Sa lahat ng tao, siya ang may pinakamalaking pag-asa na masira ang virus.Kaya, nagdesisyon ako agad at inisip na ako na lang ang ipalit sa kapatid ko bilang hostage.Sinabi ko rin na hindi ako kasing kapaki pakinabang ng pangalawankong kapatid, dahil ako ang bunsong anak ng ama ko at ako ang pinaka-mahal nila.Sa huli, nahuli ako ng mga tao ng Black Hawk Hall at pinabalik nila ang
Ang general ay natuto ng bagong galaw kamakailan, at tuwing sinasabi ni Beatrice ang “mag-stand sa sulok”, siya’y lalong nasisiyahan.Sa oras na ito, hinaplos ni Beatrice ang ulo nito at sinabi, “Halika, ipakita mo sa tatay mo kung paano mag-stand sa sulok, okay?”“Woof~” Tugon ng general nang masaya, at agad na tumakbo patungo sa walang lamang pader, inilapat ang mga front paws sa pader, ini-extend ang mga likod na paa, itinutukod ang kanyang pwet, at masaya niyang ipinagulong ang kanyang buntot.Tumahol din ito kay Marcus: "WoofWoof"Ipinapakita kay Marcus na "Halika na, mag-stand ka dito para sa parusa~"Si Marcus:...Ngumiti si Beatrice sa kanya ng maligaya: "Sige lang, pumunta ka sa akin kapag gusto mong pag-usapan ang tungkol kay Maomao."Lumakad si Marcus patungo sa gilid ng general na may nakasimangot na mukha at humarap sa pader."Woof~Woof" Tumahol ulit ang general sa kanya, parang sinasabihan siya na kailangan niyang ipatong ang mga kamay niya sa pader para sa parusa.Kinam
“Asawa ko, pakinggan mo ang paliwanag ko.Ang gamot na ibinigay ni Minda sa’yo noong nakaraan ay sobrang lakas talaga...Nag-aalala ako na baka hindi kayanin ng katawan mo...”Noong una, talagang natatakot si Marcus na magalit ang asawa niya, kaya ipinaliwanag niya ito nang seryoso.Pero ang lugar kung saan siya lumuhod ay eksakto sa harap ni Beatrice, na nakaharap sa dalawang kumikislap na mahahabang mga binti.Maitim at puti.Walang anumang taba.Bigla siyang nabulag sa isip.Kaya habang nag-eexplain siya, nagsimula niyang idaan ang malaking kamay patungo sa hita ni Beatrice.“Asawa ko, sa totoo lang, ang magpanggap na may sakit... magpanggap na kawawa... ito ang itinuro sa akin ng tatay ko.”Pinagapang niya ang kamay niya sa mga tuhod ni Beatrice, na para bang nagmamasahe siya ng isang tao, at habang hinahaplos, nagpakita siya ng isang nahihiyang ekspresyon.“Sabi ko nga sa tatay ko noon, hindi maganda ‘to! Hindi maganda ‘to!Pero sabi ng tatay ko, siya rin ang nanalo sa nanay ko g
"Matagal ko nang gusto si Beatrice mula nang tumira ako sa maliit na bahay sa likod ng bundok.Pagkaalis ko sa maliit na bahay, nagsimula akong magmasid sa kanya, minamasdan siya ng mga taon, ine-analyze ang mga hilig niya, at matibay na ini-record ito sa isipan ko.Alam ko ang buwanang dalaw niya, ang kulay at sukat ng mga damit niya, pati na rin kung anong stationery at cartoons ang gusto niya."Nagbago ang mukha ni Marcus at mabilis niyang kinuha ang cellphone ni Gilbert.Tumingin si Beatrice kay Marcus ng malabo, may kakaibang pakiramdam na kumalat sa puso niya, sabay na pag-aasam at hindi makapaniwala."Anong maliit na bahay sa likod ng bundok? Ano ang relasyon mo sa maliit na bahay na iyon?""Asawa ko, isang hindi pagkakaintindihan lang ito..."Bago pa matapos magsalita si Marcus, si Gilbert ay bumagsak sa sofa at ipinagpag ang mga kamay: "Eh, anong masama don! Si Marcus ay nakulong sa maliit na bahay sa likod ng bundok ng isang panahon..."Masakit na kumirot ang puso ni Beatric
May bagong mananayaw sa entablado. Mas malusog ang pangangatawan niya kaysa kay Jennifer, may mas payat na bewang, at maganda ang mukha, pero nawalan siya ng interes matapos lang itong silipin.Kumuha si Bryan ng sigarilyo at nagsimulang manigarilyo.Sa totoo lang, gusto niyang makahanap ng isang tao na kasing talino ni Carlos para magkaroon siya ng pag-asa, pero sino ba naman ang mag-aakalang magiging tapunan lang pala ng mga matatanda?Magaling, Marcus, tatandaan ko 'to.Hindi nagtagal pagkatapos umupo, dumating si Gilbert, na may galit na ekspresyon sa mukha."Ano'ng ginagawa mo dito?" tumaas ang mga mata ni Bryan at tinignan siya."Sinabi ni Marcus na hindi pa nakapunta ang asawa nya sa Huangchao at gusto niyang makita ito. Sinabi niya na kung malapit lang ako, ay dumaan na lang ako para samahan siya at magsabi ng mga biro. Natatakot siya na baka mahihiya siya kasi wala naman siyang kilala dito."Nagmumukmok si Gilbert: "Anong mga biro naman ang maipapayo ko? Lahat ng magkasintaha