Pinatay ni Bryan ang kanyang cellphone na may nakabukas na screen at tanong ng walang emosyon: "Ilan sila?""Nandiyan silang lahat." Basang-basa ng malamig na pawis ang noo ni Conraf, "Lahat sila'y mga kaibigan ng iyong lolo.""Hehe~ Mahahabang buhay ng mga matandang ito."Hinagis ni Bryan ang maikling baso ng banyagang alak sa kanyang kamay, at ang yelo sa loob ay tumama sa dingding ng baso, lumilikha ng tunog na matinis at kaaya-aya.Itinaas niya ang kanyang mata at tinanong si Conrad ng walang pakialam: "Anong ginagawa ng mga matandang ito na malapit nang mamatay dito?""Ano pa nga ba ang magagawa nila!" Excited na sumenyas si Conrad, "Sabi nila, nandiyan sila para ipatupad ang mga patakaran ng pamilya! Noong panaho'y, ang iyong lolo at ang mga ito ay nagtatag ng prinsipyo ng mapayapang pamumuhay at hindi pakikialam sa limang distrito. Nang dumating ang pamilya Sarmiento mula sa kabilang lungsod, hindi ka lang hindi nagpakita ng mainit na pagtanggap, kundi binugbog mo pa si Mr. Jul
Ang batang babae ay maliit, may mahahabang buhok na bumabagsak hanggang sa kanyang maliit na puting damit. Tinutok niya ang mga mata, para bang nawawala, parang isang maliit na kuneho na hindi sinasadyang nakapasok sa isang patibong, may mga pulang mata, at mukhang malapit nang umiyak ngunit pilit pinipigilan.Medyo nabanggit ang mukha ni Bryanr, at mabilis na nilapitan ito.Nang makita ni Philip Sarmiento, ang ama ni Julius si Bryan, natakot siya at agad na nagtago sa likod ng ilang matandang lalaki at tinuturo si Bryan, "Siya yun. Siya yung hindi nagpakita ng respeto sa relasyon at kasunduan ng aming District 6 at pinatalsik ang pangalawang anak ko nang walang dahilan.""Oo." Sinabi ng matandang lalaki mula sa matandang pamilya nang may malabnaw na boses, habang tinitingnan si Bryan, "Anong gusto mong sabihin?"Ngumiti si Bryan ng may pang-iinsulto, "Anong relasyon meron ako sa inyo?""Anong lakas ng loob mo!" Sa isang kalabog, itinapon ng matandang lalaki ng pamilya Sarmiento ang c
Habang papatayo ang matandang Sarmiento na parang magagalit na, narinig niya si Bryan na magsalita."Kahapon ng gabi, nanaginip ako tungkol sa lolo ko."Biglang napatigil ang matandang Sarmiento.Ngumiti si Bryan at nagpatuloy na parang nagkukuwento lang: "Sabi niya, miss na miss daw niya kayo. Pinakiusapan niya akong magpasabi at itanong kung kailan kayo bababa para samahan siya.""Ikaw!" Galit na galit ang matandang Sarmiento at tumingala, ang mga balbas niya ay tila maghahagalit.Nang marinig ng mga matandang naroroon ang sinabi ni Bryan, agad ding lumamlam ang kanilang mga mukha.Pinakamalaking kamalasan para sa matandang ito ang makarinig ng ibang tao na isinusuong siya sa mga pagmumura.Ang lahat ay nagmukhang galit.Umungol ang matandang Sarmiento at tinapik ang armrest: "Pipili ka na ba o hindi? Ano? Ayaw mo bang magbigay galang sa amin, mga matatanda?""Pipili ako." Ang mga mata ni Bryan na kanina'y walang pakialam ay biglang naging malamig, at tinapik ang sigarilyo sa kanyan
Sa puntong iyon, si Bryan ay naglakad sa daang uling nang hindi nagbago ang ekspresyon, at ilang lalaki nakasuot ng itim ang agad siyang pinalibutan.Wala ni isa sa kanila ang nagtangkang kumilos.Dahil ang aura ni Bryan ay napakalakas na naramdaman nila ang lamig na tumagos sa kanilang mga puso at kalamnan."Natatakot ba kayo sa akin?" may malamig na ngiti sa mga labi ni Bryan.Sa ilalim ng liwanag ng buwan, ang kanyang mukha ay malamig at mabagsik, at ang kanyang mga kilay na may mga peklat ay bahagyang nagpakita ng poot na tanging ang mga demonyo mula sa impyerno lamang ang may ganitong anyo.Ang mga lalaking nakasuot ng itim ay biglang umatras.Hinawakan ni Bryan ang kwelyo ng isang lalaking nakasuot ng itim sa harapan at itinataas siya. Ang kanyang mga braso na may masalimuot na mga pattern ay puno ng lakas, at mabilis at tumpak niyang tinamaan ang ilong ng kalaban.Isang kalabit lang ang narinig.At sumunod ang isang sumisirit na sigaw: "Ah——"Dahil sa sakit, agad na tinakpan ng
Pagkalipas ng ilang hakbang, isang itim na payong ang maingat na inilagay sa kanyang ulo: "Nanalo ka ba?""Oo, pinatumba ko silang lahat." May kaunting pagmamalaki sa tono ni Bryan. Tumingala siya kay Marcus sa harapan niya at nagtanong ng may matinding ekspresyon, "Kailan ka dumating?"Seryosong tiningnan ni Marcus ang kanyang relo: "Dumating ako kalahating oras na ang nakalipas.""Pinapanood mo ba akong tinatadyakan?" Itinaas ni Bryan ang kanyang kilay nang hindi kuntento.Si Marcus ay magalang na itinulak ang kanyang salamin sa ilong: "Hindi ako pinapayagan ng asawa ko na makipaglaban."Bryan: ...Inabot ni Marcus at pinindot ang pasa sa gilid ng labi ni Bryan.Napaatras si Bryan sa sakit at tinignan siya ng masama.Ngumiti ng bahagya si Marcus, naglakad patungo sa matandang Sarmiento, at tinulungan siyang ayusin ang suit nito: "Matanda ka na, dapat sa bahay ka na lang at alagaan ang apo mo imbes na lumabas at makipag-away. Ang lipunan natin ay may batas, hindi ba?"Habang siya ay
"Ako?" Si Jennifer, na biglang tinawag, ay nakaramdam ng mabilis na tibok ng puso."Ayaw mo bang makita?" Tumawa si Bryan ng mahina, "Paano mo makikita kung hindi ka lalapit?""Hindi ko ginawa." Yumuko si Jennifer at kinagat ang mga labi.Kinuha ni Conrad ang kahon ng gamot at tiningnan si Bryan at Jennifer nang naguguluhan.Diyos ko, ang aking boss, nang-aakit ba siya ng mga babae?Pinili ni Bryan na sumimangot sa kanya: "Baka gusto mong magtumpla ng kape o kahit tsaa man lang, ano tayayo ka na lang dyn at panonoorin ang nangyayari?"Ang katawan ni Conrad ay nanginginig nang malakas, mabilis niyang inabot ang kahon ng gamot kay Jennifer at tumakbo palayo.Dahil may bagay na nakalgay sa kamay ni Jennifer , kinailangan niyang magpatuloy at maglakad nang dahan-dahan.Si Bryan ay sobrang galit kaya't natawa: "Mas mabilis pang maglakad ang kuhol kaysa sayo. Kapag nandiyan ka na, siguro'y masakit na ako."Nanginginig si Jennifer at mabilis na naglakad ng dalawang o tatlong hakbang, hanggan
Hindi na nailapat ang gamot.Sa daan pabalik, hindi niya alam kung galit ba siya o kung anong nararamdaman nya, hindi siya nagsalita, at tumingin lang siya sa labas ng bintana ng sasakyan, na may pulang mukha.Maingat siyang umuwi, at pagdapat niyang isara ang pinto, biglang lumiwanag ang madilim na sala.Si Jennifer ay parang isang batang nahuli, ang puso niya ay mabilis na tumitibok: "Tatay, Nanay, bakit hindi pa kayo natutulog?"—Sa oras na ito, pagkatapos manood ng isang espesyal na parusa ng pamilya, sobrang saya pa rin ni Beatrice nang umuwi."Diyos ko, asawa ko, hindi ba’t parang sa pelikula lang?""Ang lider ng gang ay ang lakas-lakas, kaya niyang talunin ang tatlumpung tao mag-isa!""Asawa ko, sa tingin mo ba may lakas pa yung mga tao ngayon?"Hindi alam ni Marcus kung tatawa o iiyak.Sino ba namang mag-aakalang pagkatapos marinig na tinawag siya ni Bryan, ang asawa niya ay nag-alala at nagpumilit na sumama sa kanya.Akala niya na ayon sa ugali nito, matatakot siya kapag naki
Pagkatapos, ipinaliwanag ni Joseph na kinailangan niyang tulungan ang kanyang asawa na magpatingin at mag-record ng video gamit ang isang kamay upang magkaroon ng ebidensya, kaya’t hindi maiiwasang hindi maayos ang pagkaka-record ng video.Maraming netizens ang tinanggap ang kanyang paliwanag, at may mga netizens naman na nagtanong kay Joseph."Anong klaseng ebidensya ito?""Hindi mo ba sasabihin na ito ay inayos ni Marcus Villamor?""Oo nga, kung pumunta ka sa isang mas malaking ospital, hindi ka nila tatanggihan!""Tama, ang health center sa inyong lugar ay tiyak na papupuntahin ka sa isang mas malaking ospital kapag nakita nila ang ganitong kalaking pagdurugo!""At ang kabilang partido ay may napakagandang ugali at hindi naman sila nagpapahirap."Tiningnan ni Joseph ang mga komento ng ilang netizens at pilit na inamin: "Oo, inaamin ko na mali ako. Kung kailangan ko humingi ng tawad, gagawin ko ito sa harap ng lahat ng netizens ngayon."Habang sinasabi ito, yumuko si Joseph sa kamer
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang
Pero mabilis din niyang naintindihan.Dahil dinala siya ni Beatrice sa isang silid ng mga kasambahay sa isang sulok ng ibaba.Bumukas ang pinto, at nang pumasok silang dalawa, agad na nagalit si Marcus.Ang silid ay wala pang 10 square meters, may bakal na kama sa magkabilang gilid.Ang ibabang kama ay para sa pagtulog, habang ang itaas ay puno ng mga papel, panlinis ng banyo, detergent at iba pang gamit na walang silbi.May mesa sa harap ng bintana, malinis at puno ng mga plano sa pagtuturo at isang desk lamp. Malinaw na ang silid na ito ay may buhay, pero hindi maiwasang makaramdam si Marcus ng galit sa kalagayan nito.Sa mga sandaling iyon, isinara ni Beatrice ang pinto at bahagyang naririnig ang musika mula sa labas.Itinaas niya ang kanyang labi ng matigas at ipinakilala: "Ito ang aking boudoir. Isang silid-pangkalakal ng isang alipin.Ang orihinal kong kwarto ay nasa ikalawang palapag. May ilang mga libro pa akong nakatago sa silid na iyon sa ikalawang palapag.Isang araw, sinab
"Hindi, hindi."May isang click at bumukas ang pinto ng balcony partition.Lumabas si Marcus na may seryosong ekspresyon sa mata.Napalunok si Samuel sa tindi ng titig ni Marcus, at hindi niya inaasahan ang takot na naramdaman."Mr. Samuel." Lumapit si Marcus kay Samuel at tiningnan siya ng seryoso. "Sa tingin ko, kung may makakita ng isang tao na nalunod sa dagat, dapat siya ay tumalon sa tubig upang iligtas siya kung kaya niyang protektahan ang sarili.Hindi dahil sa anumang dahilan, kundi dahil iyon ang nararapat gawin ng isang tao! Lalo pa't ang taong iniligtas mo ay iyong sariling kapatid na babae. Kaya't hindi ko akalaing may karapatan kang gamitin iyon bilang bayad-puri."Pumagitna siya at nagpatuloy, "Pinangalanan ka ng iyong ama bilang Samuel Aragon. Siguro mataas ang inaasahan niya sa'yo bilang panganay na anak. Nais niyang maging haligi ka ng pamilya, ang tagapangalaga ng katotohanan sa pamilya, at maglinis ng mga tradisyon ng pamilya, imbes na magbanta, magmatigas, at mang
Ayaw niyong malaman ko kung ano ang pinag-usapan ninyo?Bata pa.......Sa pagkakataong ito, tinignan ni Beatrice si Samuel ng magalang.Iniligtas siya ni Samuel noong bata pa siya, kaya't may magandang impression siya sa kanya."Anong gusto mong sabihin? Sabihin mo na.""Beatrice, sabihin mo sa akin, paano ka tinrato ng kuya mo noon? Tuwing binibigyan ko si Abby ng isang bagay, kailan ba ako hindi nagbigay sa iyo ng isa? Nang bumili ako ng pencil case para kay Abby, hindi ba't bumili rin ako ng isa para sa iyo?" Si Samuel ang panganay na anak, at mahilig siyang magsalita at kumilos nang tama, tulad ng magiging susunod na pinuno ng pamilya na pinapagalitan ang mga tao.Hinaplos ni Beatrice ang kanyang mga labi at hindi nagsalita.Inisip ni Samuel na pumayag siya."Matagal akong wala sa bahay ngayon, pero paano ba ang relasyon mo sa pamilya? Bakit ganito, at nagsign ka pa ng letter of severance? Beatrice, pamilya tayo, at konektado tayo kahit mabasag ang mga buto. Kahit magalit ang mga
Umatras si Lucy: "Sige, kung gusto mong ibalik ang malas na bituin na 'yon, wala akong pakialam. Pwede bang sa susunod na lang?""Ngayong pagkakataon, plano ko munang imbitahan ang ating mga kamag-anak, si Mrs. Marquez, para mag-usap ang tungkol kay Abby.""Magkakaloko-loko ka lang kung ibabalik mo pa ang malas na bituin na 'yan. Kailan ba siya nagpakita at nagdala ng mabubuting bagay?""Huwag mong tawaging malas na bituin lagi!" seryosong sinabi ni Oscar. "Sya ay ang anak natin! Bilang ina, huwag mong gawing sobra!"Gusto sanang magsalita ni Lucy, pero pinigilan siya ni Abby.Si Oscar ay naglagay ng mga kamay sa likod niya, galit na naghanda na umakyat sa hagdan: "Tingnan mo, mas matalino si Abby kaysa sayo ngayon. Kung pupunta si Beatrice o hindi, wala nang kinalaman 'yan sa kasal ni Abby. Kung ano ang nararapat mangyari, mangyayari pa rin!"Pagkatapos noon, umakyat si Oscar sa itaas.Si Lucy ay labis na nagagalit: "Bakit mo ako pinipigilan? Hindi mo ba nakita na gusto ng tatay mo n
"Ninong, inis ba ulit sayo si Marcus?" tanong ni Beatrice.Naalala ng pamilya Salazar ang mapagmataas na mukha ni Marcus kagabi, na sinabing kung nakakaramdam kayo ng bigat, maaari niyong sabihin kay Beatrice ang katotohanan~Tingnan mo yun, nakakainis!Nababahala sila sa kalusugan ni Beatrice.Pumalakpak si Mr. Saalzar at ngumiti: "Hindi, huwag kang mag-isip ng masama. Dinalhan Kasi kami ni Marcus ng isang napakasarap na tsaa kagabi. Pagkainom namin, nagka-insomnia ang lahat."Ngumiti si Beatrice ng bahagya: "Ganun pala. Ako naman, huli na, at ang pag-inom ng tsaa ay nakakapag-insomnia rin sa akin."Sumagot ang pamilya Salazar ng may mga ngiti sa mga mukha, at lihim na tinukso si Marcus ng ilang beses.Pagkatapos ng almusal, natanggap ni Beatrice ang impormasyon mula kay Nikki tungkol sa imbestigasyon.Ito ay mga ebidensya na nagpapakita na si Abby ay nagkunwaring isang charity lady at tumulong kina Joseph at sa asawa niyang mangalap ng pera sa kanilang circle.Pagkatapos niyang basa
Nagmumuni si Mr. Salazar: “Tama nga ang sinabi mo.”Pakiramdam ni Mrs. Salazar ay medyo malungkot, may hindi komportableng nararamdaman, at bumulong mag-isa: “Sabi mo, ang blood type ni Beatrice ay O. Sana kung ang batang ito ay mula sa aming pamilya. Lahat kami sa pamilya namin ay may blood type na O.”Muling kumibot ang mga talukap ng mata ni Marcus nang marinig ito.Napabuntong-hininga rin si Mr. Salazar: "Tama, sinabi ko noong huling pagkakataon na kapag buntis si Beatrice, para siyang ikaw."Malungkot na ngumiti si Mrs. Salazar.Pareho nilang alam na isang buntong-hininga ito.Sa huli, ang kanilang anak ay nawala na sa dagat ng apoy at naging sunog na katawan ng isang batang babae.Pagkalipas ng ilang sandali, tumingin si Stell, ang pinaka-makatarungan sa lahat, kay Marcus: "So, mayroon ka palang sariling mga plano. Bakit mo kami pinuntahan at sinabi ang lahat ng ito?"Uminom ng kaunting tsaa si Marcus at iniangat ang mga gilid ng kanyang matalim na labi."Hindi ko pa natutulung
Pagkatapos makita ang lahat na umiinom ng unang tasa ng tsaa, ipinaliwanag ni Marcus ang relasyon ni Abby at Aling Nora.Pagkarinig nito, sobrang nagalit si Mrs. Salazar : "Bakit kaya may kanitong kasamang babae! Naiinis. Marcus, anong balak mong gawin?""Ang plano ko sana ay hayaang si Beatrice ang mag-asikaso, pero isipin mo, baka mahirapan siya dahil sa kanyang katayuan," sagot ni Marcue.Bago pa makapagtapos si Marcus, nagtangkang sumagot si Mr. Salazar."Siya nga ang sangkot, paano siya magiging hindi angkop? Sa tingin ko, dapat gamitin natin ang birthday party ni Oscar Aragon para hayaang ipakita ni Beatrice ang tunay na kulay ng dalawang masasamang babaeng ito sa harap ng lahat sa entablado. Magiging maganda iyon!""Oo nga!" sang-ayon ni Mrs. Salazar.Tumango si Marcus: "Naisip ko na rin iyan, pero paano kung si Aling Nora ang magtapat kay Beatrice sa harap ng lahat sa entablado na hindi siya anak nina Oscar at Lucy?""Ano?"Lahat ng miyembro ng pamilya Salazar ay nagulat na pa