Share

Episode 1

last update Huling Na-update: 2025-01-09 16:21:56

EPISODE 01

“อาการโดยรวมแล้วไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนะค่ะ มีแค่รอยฟกช้ำบางส่วนเท่านั้นค่ะ”

แพทย์หญิงที่มาตรวจอาการแพรพรรณบอกกับเด็กหนุ่ม ที่แต่งตัวดูดี และเนี้ยบกว่าเด็กวัยรุ่นทั่วไปด้วยรอยยิ้มหวาน เธออดรู้สึกประหม่าเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนนี้ไม่ได้ ถึงเธอจะอายุมากกว่าคนตรงหน้า แต่เธอก็ยังรู้สึกเขินอายไม่ได้กับบุคลิกเย็นชา แต่แสนสุภาพนั้น ยิ่งได้มองดูใกล้แบบนี้ เธอก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนญี่ปุ่นโดยแท้ อาจเป็นลูกครึ่งที่เธอก็ไม่อาจทราบได้ว่าประเทศอะไร

“แล้วเธอจะฟื้นเมื่อไหร่ครับ”

เด็กหนุ่มถามแพทย์หญิงเสียงนิ่ง แต่สุภาพตามอายุฟังแล้วไม่ได้กดดันจนน่ากลัว เหมือนที่เขาใช้กับบรรดาลูกน้อง

“อันนี้หมอยังระบุแน่ชัดไม่ได้ เพราะคนไข้ใช้ร่างกายหนักเกินความจำเป็นทำให้ร่างกายเกิดความอ่อนเพลีย และต้องการการพักผ่อนอย่างมากค่ะ” แพทย์หญิงบอกด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจถามเรื่องส่วนของเด็กหนุ่มออกไป “เอ่อ ไม่ทราบว่าเธอเป็นอะไรกับคุณหรือค่ะ”

“...”

ไม่มีคำตอบจากเด็กหนุ่ม แต่แค่เพียงแพทย์หญิงเผลอสบตาคมเข้า พลันก็ต้องรู้สึกขนลุกก่อนจะมีท่าทีลนลาน เหมือนกลัวอะไรบางอย่าง

“เอ่อ คือทางโรงพยาบาลต้องการข้อมูลของคนไข้ เพื่อไปกรอกนะค่ะเลยอยากทราบข้อมูลเกี่ยวกับเธอ...”

“รอให้เธอฟื้นขึ้นมาก่อน แล้วผมจะให้คำตอบกับคุณอีกที” พูดเพียงเท่านั้นร่างสูงร้อยเจ็ดสิบกว่าๆ ก็ลุกจากที่นั่ง มือเรียวจัดการกลัดกระดุมเสื้อสูทของเขา ก่อนจะเดินออกไปอย่างไม่สนใจแพทย์หญิงที่มองเขาเลยสักนิด

“เซกิ! ดูแล ‘ซันไชน์’ ที่นี่ถ้าเธอฟื้นรายงานฉันด้วย ส่วนเรนนายไปกับฉัน” สียงเย็นสั่งลูกน้องในตอนที่เดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องผู้ป่วย ‘พิเศษ’ ที่เขาเป็นเจ้าของไข้

และซันไชน์คือชื่อที่เขาใช่เรียกเด็กผู้หญิงคนนั้น ตอนแรกที่เขาเจอเธอนั้นสภาพร่างกายของเธอ รวมไปถึงเสื้อผ้าในการสวมใส่นั้นเหมือนกับคนยากจนไม่มีผิด แต่พอเขาพาเธอมารักษาตัวได้ทำความสะอาด จากเด็กผู้หญิงหน้าตามอมแมม ก็กลายมาเป็นเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารักราวกับลูกคุณหนู ไม่ใช่แค่หน้าตา แต่รวมไปถึงผิวพรรณของเธอด้วยที่สวยละเอียด เขาจึงเรียกเธอว่า ‘ซันไชน์’ ที่แปลว่า แสงแห่งดวงอาทิตย์

“ครับนายน้อย”

เซกิและเรนตอบรับคำสั่งของผู้เป็นนายเสียงแข็งขันด้วยความยินดี ก่อนที่ทั้งสองจะค่อมศีรษะลง ตอนที่นายน้อยของพวกเขาเดินผ่านไป

เวลา 06.30 น. ณ. ประเทศไทย

บรรยากาศของเมืองไทยก็ยังร้อนแรงเหมือนเดิม ถึงแม้ว่าจะเป็นแดดยามสายของวันก็ตาม ทุกอย่างยังเหมือนเดิมไม่ว่าจะเป็นการจราจรที่ติดขัด ผู้คนส่งเสียงคุยกันทั้งเด็กวัยรุ่น และผู้ใหญ่ เหล่าแม่ค้าในตลาดสดก็ยังส่งเสียงพูดคุยทักทายกันตามประสา คนคุ้นเคยและรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ที่แปลกกว่าทุกวันคือ ไม่มีร่างของเด็กหญิงแพรพรรณติดตามสาวใช้มาซื้อของเหมือนในตลาดไปทำกับข้าวเหมือนทุกครั้ง

“อ้าว! นังชะอมวันนี้ทำไมถึงมากับป้ากล้วยได้ นังหนูตัวเล็กๆไปไหนแล้วล่ะ” ป้าหอมที่ขายผักสดอยู่เอ่ยถามหญิงสาววัยรุ่นหน้าตาดีคนหนึ่งที่เดินตาม หญิงวัยกลางคนเสียงดังลั่น

‘ถ้ามีใครถามหานังแพร บอกพวกมันไปว่านังเด็กนั่นหนีออกจากบ้านแล้ว’ เสียงของคุณนายสร้อยงามบอกกับบรรดาสาวใช้ทุกคนเสียงเย็น ตบท้ายด้วยรอยยิ้มร้ายกาจก่อนจะเดินจากไป ทำให้สาวใช้ที่รู้สึกเอ็นดูแพรพรรณต่างพากันรู้สึกไม่ชอบนายจ้างคนนี้ไปด้วย แต่พวกเธอก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

“เอ่อ คือว่า...” ชะอมที่มีท่าทีอ้ำอึ้ง เดินไปสะกิดป้ากล้วยที่เดินอยู่ด้านหน้าเธออย่างขอความช่วยเหลือ

“คือ นังหนูกลับบ้านที่ต่างจังหวัดไปแล้วน่ะ” ป้ากล้วยที่ตอนแรกยังหาเหตุผลไม่ได้ แต่ไม่นานก็คิดได้จึงรีบตอบให้คนแถวนี้ทราบ เพราะมีหลายคนเลยที่อยากทราบความเป็นไปของเด็กหญิงแพรพรรณ และแน่นอนว่าคนในพื้นที่นี้ ไม่มีใครทราบว่า เด็กหญิงเป็นลูกสาวอีกคนของ ‘คุณท่าน’

“มิน่าล่ะ เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้วฉันก็ไม่เห็นนังหนู” เจ๊ที่ขายหมูบอกกับเพื่อนร่วมอาชีพค้าขายด้วยใบหน้าคลายความสงสัย ก่อนจะพูดขึ้นมา “แต่จะว่าไปนังหนูเนี่ยเป็นเด็กขยันนะ ตื่นเช้ามาก็มาซื้อกับข้าวหาซื้อของสดที่ตลาดซะแล้ว ถ้าฉันมีลูกสาวที่ขยับแบบนี้ฉันจะดีใจมากเลย”

ประโยคนั่นของเจ๊ที่ขายหมู ทำให้หญิงสาวต่างวัยที่พากันมาซื้อกับข้าวมีใบหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก และพวกเธอก็ไม่สามารถพูดให้ใครฟังได้ นอกจากเก็บความลับนี่ไว้ห้ามแพร่พรายออกไป ถ้าไม่อยากเดือดร้อน

“ป้าๆ เราจะบอกพวกเขาไปแบบนี้จริงๆหรอ” ชะอมที่ตอนนี้ตีตัวเดินมาอยู่ข้างหญิงวัยกลางคนแล้ว กระซิบถามเสียงเบาให้ได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้น

“เฮ้อ แล้วแกจะให้ข้าทำอย่างไรล่ะ แกก็รู้ว่าคุณนายเธอทำได้ทุกอย่าง ข้าไม่อยากเดือดร้อน...แต่อย่างน้อยเหตุผลนี้ก็ยังดีกว่าหนีออกจากบ้านไม่ใช่หรือวะ” ป้ากล้วยบอกกับสาวรุ่นลูกเสียงเหนื่อย

“...จริงด้วย นี่ดีนะที่ฉันกับป้าเป็นคนจับจ่ายซื้อของเอง ถ้าเป็นนังมดตะหน่อยกับยัยผักชีเน่านั้นมาป่านนี้โลกคงรู้ไปไหมแล้วว่า น้องแพรหนีออกจากบ้าน เผลอยัยสองคนนั้นอาจใส่สีตีไข่ให้มันโอเวอร์กว่านี้ก็ได้”

“...ใช่ เพราะฉะนั้นเราสองคนรีบซื้อจะได้รีบกลับข้าไม่อยากอยู่ที่นี้นาน” ป้ากล้วยที่รู้สึกผิดกับเด็กหญิงแพรพรรณบอกเสียงเรียบก่อนจะเดินไปยังร้านขายไข่ ที่ห่างไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว

“แหมป้า...ไปซื้อของไม่กี่อย่าง ทำไมไปนานแบบนี้ล่ะ” มดตะหน่อยเด็กสาววัยรุ่นถามป้าแม่บ้านเสียงกระแหนะกระแหนอย่างไม่ชอบใจ...ลืมแม้กระทั่งว่าเธอนั้นเป็นหลานสาวของอีกฝ่าย

“อ้าวนังมดฯ ของมันตั้งเยอะก็ต้องใช้เวลาเลือกซื้อนานหน่อยสิวะ” ป้ากล้วยที่วางของไว้บนโต๊ะในครัวแล้วเรียบร้อย หันกลับไปบอกหลานสาวด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ แทนที่จะมาช่วยกันถือของกลับมาถามอย่างจับผิดกันให้อารมณ์เสียอย่างนั้น

“แต่ก็ยังดีกว่าใครบางคนแถวนี้ ที่วันๆเอาแต่รับใช้เจ้านาย ไม่ยอมทำการทำงานอะไรล่ะหวา” ชะอมที่เดินตามหลังป้ากลัวเข้ามาในครัว บอกด้วยท่าทีเยาะเย้ย ก่อนจะวางของที่ซื้อมา

“นี่แกว่าฉันหรอนังชะอมเหม็น!”

“ใครอยากรับก็รับไปสิ ฉันไม่ได้พูดชื่อใครออกมาสักหน่อย” เด็กสาวลอยหน้าลอยตาพูดด้วยความมั่นไส้ “ไปๆ ออกไปได้แล้ว ฉันกับป้าจะทำอาหารให้คุณท่านกิน...ส่วนใครที่ไม่เกี่ยวกรุณาออกไปด้วยค่ะ” ชะอมบอกกับมดตะหน่อยด้วยความรำคาญ ในขณะที่หยิบถุงเครื่องปรุงที่เพิ่งซื้อมาใหม่ออกมาจัดวางไว้บนโต๊ะ โดยไม่สนใจอีกคนที่เธอเอ่ยถึงเลยสักนิด ทำราวกับว่าอีกฝ่ายคืออากาศไร้ความสนใจสำหรับเธอ

“คอยดูเถอะ ฉันจะฟ้องคุณนายให้ไล่แกออก!”

“ฟ้องไปเลย! ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคุณนายจะไล่ฉันออกมั้ย” ชะอมหันกลับมาเผชิญหน้ากับมดตะหน่อย ก่อนจะเชิ่ดหน้าใส่อีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัวคำขู่นั้นสักนิด

“กรี๊ด! นังชะอม!” กรีดร้องออกมาได้เพียงเท่านั้น ร่างบางก็วิ่งออกไปจาห้องครัว ราวกับถ้าเธออยู่ตรงนั้นอีกนิดไม่เธอก็นังชะอมเหม็นนั่นจะต้องตายกันไปข้างหนึ่ง

“ฮ่าๆ ป้าดูหลานป้าดิ่ ร้องแลกแหกกระเซิงไปโน่นแล้ว” ชะอมที่เห็นท่าปั้นปึงของมดตะหน่อย ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “แต่จะว่าไปนังมดดำนี่ ก็ไม่น่าเกิดเป็นหลานสาวของป้าเลยเนอะ นิสัยต่างกันมาก”

“ช่างมันเถอะนังชมอม มาทำอาหารให้คุณท่านดีกว่า...ข้าได้ยินแว่วๆเหมือนคุณท่านจะไม่สบาย”

“จริงป้า...ไม่รู้ฉันคิดไปเองหรือเปล่านะ เดี๋ยวนี้คุณท่านชอบนั่งเหม่ออยู่คนเดียว ตั้งแต่น้องแพรไม่แล้วล่ะ”

“แกพูดจริงหรอนังชะอม” ป้ากล้วยที่ได้ฟังก็หันกลับมาขมวดคิ้วสงสัย กับประโยคนั้นของสาวรุ่นลูก “ทำไมข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยวะ”

“เฮ้อ...ป้าจะรู้ได้ยังไงล่ะ วันๆก็ก็เอาแต่ทำงานในครัว...ฉันสังเกตหลายรอบแล้วนะป้า คุณท่านน่ะเวลาตอนอยู่บ้านชอบมาแอบดูน้องแพรทำงานบ่อยๆ” ชะอมพูดกับป้ากล้วยก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องบางอย่าง หลังจากที่มองดูลาดเลาในห้องนี้แล้วว่าปลอดคนจริงๆ

“เฮ้ยจริงดิ่!” ป้ากล้วยที่ได้ฟังก็ร้องออกมา อย่างไม่ไม่อยากจะเชื่อ

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Kaugnay na kabanata

  • Thank you for Love บทรัก   Episode 2

    EPISODE 02“จริงป้า เดี๋ยวพอไอ้ลิ้นจี่กลับมาป้าก็ลองถามมันดูนะ รับรองมันจะเล่าให้ป้าฟังตั้งแต่ต้นจนจบเลยแหละ” ชะอมบอกอย่างมีเลศนัย“อ้าว! แล้วทำไมแกไม่เล่าให้ข้าฟังเลยวะ?” ป้ากล้วยบอกชะอมอย่างกับวัยรุ่นใจร้อน นางอยากจะฟังเรื่องทั้งหมดมันเสียเดี๋ยวนี้เลย แต่ก็ได้รอยยิ้มแหยๆของสาวรุ่นลูกกลับมาก่อนที่จะพูดว่า...“พอดี...ฉันรู้มาแค่นี้จริงๆจ้า ถ้าอยากรู้ลึกต้องถามไอ้ลิ้นจี่กับไอ้ใบตองมัน สองคนนี้มันเก็บความลับไว้เยอะมาก แม้กระทั่งใครเป็นคนตีหมาตายตรงหน้าปากซอยตอนกลางคืนมันยังรู้กันเลย” ประโยคท้ายชะอมบอกกับป้ากล้วยเสียงติดตลก ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้อย่างที่บอกป้าไปหรอก เธอแค่อยากจะเก็บความลับที่เคยให้ไว้กับคุณท่าน ในเมื่อสัญญาแล้ว ก็ต้องเป็นสัญญาสิ แต่ถ้าใครเป็นคนพูดนี่...มันก็อีกเรื่องหนึ่ง จริงมั้ย!“แกนี่ก็นะ มาทำให้ข้าอยากรู้และก็จากไปอย่างนิ่มๆ” หญิงวัยกลางคนส่ายหัวไปมา กับความฉลาดของสาวรุ่นลูกด้วยความเอ็นดู ฉับพลันก็ทำให้คิดถึงเด็กหญิงแพรพรรณขึ้นมาไม่ได้ รายนั้นเป็นเด็กดี ว่านอนสอนง่าย ถึงจะดูใสซื่อแต่ความฉลาดก็มีมากพอตัว แล้วแบบนี้ป้ากล้วยจะไม่รู้สึกรักและเอ็นดูเด็กน้อยได้อย่างไร“แ

    Huling Na-update : 2025-01-09
  • Thank you for Love บทรัก   Episode 3

    EPISODE 03หลังจากที่ออกมาจากโรงพยาบาล จนมาถึงตอนนี้ก็ผ่านมาแล้วสองปี!ตอนนี้ฉันก็อายุสิบเอ็ดปีแล้ว ฉันยังอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นและก็ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับมามี๊ทุกอย่าง โดยมีข้อแม้แค่อย่างเดียวคือ ฉัน ‘ต้องรัก’ พี่เคนให้มากที่สุด พอฉันถามมามี๊ว่าทำไมถึงต้องทำแบบนี้ ท่านก็จะยิ้มอบอุ่นกลับมาทุกครั้ง แล้วบอกกับฉันเสียงนุ่มว่า ‘เมื่อหนูแพรโตแล้วหนูจะเข้าใจทุกอย่าง’แรกๆฉันก็สงสัยพอเวลาเคลื่อนผ่านไป ฉันก็เริ่มปล่อยวางกับคำถามที่เคยถามมามี๊ ก่อนจะทำหน้าที่ของฉันตามสัญญาที่ให้ไว้กับท่าน ทุกคนในบ้าน ‘ยามาดะ’ นั่นใจดีกับฉันทุกคนโดยเฉพาะ ‘คุณปู่’ ท่านชอบเอาขนมมาให้ฉันกินทุกครั้งเมื่อเรามีโอกาสไปเยี่ยมท่านที่ต่างจังหวัดอ้อ...เกือบลืมเล่าไป หลังจากที่ฉันตกลงจะเป็น ‘ลูกบุญธรรม’ ของมามี๊และแด๊ดดี้แล้วพวกท่านก็ดำเนินการเอกสารและข้อมูต่างๆเกี่ยวกับตัวฉันอยู่ประมาณเกือบหนึ่ง ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเก้าเดือนได้แหละ...อันที่จริงเรื่องคงไม่จบเร็วแบบนี้ แต่มามี๊บอกว่าท่านใช้ ‘อิทธิพล’ ของตระกูลเราเข้าช่วย เรื่องทุกอย่างจึงจบเร็วแล้วไม่เกิดปัญหา แต่ท่านยังบอกอีกว่าเรื่องแบบนี้ไม่ควรเรียนแบบ แต่ที่ท่านทำเพราะต้

    Huling Na-update : 2025-01-09
  • Thank you for Love บทรัก   Episode 4

    EPISODE 04“น่ารัก...แล้วจะรักไหม?” แต่แล้วกลับแปลกไปจากทุกครั้ง พี่เคนกลับตั้งคำถามจากคำพูดของฉันอย่างไม่มีเหตุผล“รักสิค่ะ แพรรักพี่เคนที่สุดในโลกเลย” แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจกับมันมากนัก ในขณะที่บอกประโยคนี้ฉันก็กอดพี่เคนไปด้วยอย่างเคยชิน แต่แล้วพี่เคนก็ทำให้ฉันแปลกใจอีกครั้ง โดยการพูดกับฉันในประโยคต่อมาว่า...“ถ้ารัก...ห้ามทิ้งพี่ไปไหนนะครับ” อะไรของเขากันนะพี่ชายคนนี้นี่ เดี๋ยวนี้หัดเรียกร้องความสนใจเหรอ...ยอมก็ได้ เห็นว่าเป็นพี่เคนของหนูแพรหรอกนะ ไม่งั้นอย่าหวังเลยว่าจะยอมตอบให้ง่ายๆน่ะ“...แพรจะอยู่กับพี่เคนจนกว่าความตายจะแยกเราจากกันเลยค่ะ” บอกเพียงเท่านั้นฉันก็กอดร่างสูงแน่นขึ้นไปอีก“ครับ พี่เชื่อทุกคำที่หนูแพรบอกอยู่แล้ว” ถึงจะแปลกใจหลายครั้ง แต่ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันเลือกที่จะปล่อยผ่านไป และคลายอ้อมกอดเพื่อให้พี่เคนได้เตรียมข้าวกล่องให้เสร็จ แล้วหลังจากนี้ฉันก็จะให้พี่เคนไปส่งฉันที่โรงเรียนหลังจากที่พี่เคนทำข้าวกล่องของฉันและของเขาเสร็จแล้ว พี่เคนก็เดินลงจากรถมาส่งฉัน ที่หน้าโรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ที่นี้ถึงจะไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากนัก แต่ก็มีเด็ก

    Huling Na-update : 2025-01-09
  • Thank you for Love บทรัก   Episode 5

    EPISODE 05“วันนี้มาเรียนคนเดียวเหรอ” ยูโกะที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับฉันถามขึ้นมา ในขณะที่ในมือยังถือหนังสือราวกับเธอกำลังจะสิงเข้าไปในนั้นเสียให้ได้...ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่“อ่อ เปล่าหรอกวันนี้เรารบอกให้พี่เคนมาส่งน่ะ”“จริงหรอ!.” นั้นไงไม่มีพิรุธเลย และดูเหมือนยูโกะจะรู้ว่าเผลอแสดงอาการมากเกินไปจึงกลับ มาก้มหน้าสนใจหนังสือในมือเหมือนเดิม“อืม...แล้วนี่เพื่อนยังไม่มากันอีกหรอ” เพราะฉันไม่อยากให้เพื่อนอายหรอกนะ จึงเปลี่ยนเรื่องในการสนทนานี้น่ะ โดยการถามถึงเพื่อนในกลุ่มอีกสามคน“อา...เห็นไลน์ในกลุ่มบอกว่าจะไปหาของกิน อีกเดี๋ยวก็คงมาแหละ”“ทั้งสามคนเลยเนี่ยนะ?” ฉันถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ อย่างน้อยมันต้องมีสองคนที่ไปซื้อของกันจริงๆแต่อีกคน...ไม่แน่ใจเลย“น่าจะนะ...แต่ยูโกะว่าไรอันกับซันญ่าน่าจะไปมากกว่า ส่วนคิตตี้ยูโกะไม่แน่ใจ” ยูโกะบอกออกมาตามตรง“คิดเหมือนกันเลยจ้า...แล้วนี่อ่านอะไรอยู่อ่อ?”“หนังสือประวัติศาสตร์ทั่วไปแหละ” ยูโกะบอกกับฉันมาแค่นั้น ก่อนจะหันไปสนใจหนังสือต่อแต่ไม่ใช่กับมือของเธอที่เลื่อนกล่องสีสวยสดใสมาให้ฉันก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “แม่ยูโกะทำขนมสูตรใหม่น่ะ ซันไชน์

    Huling Na-update : 2025-01-09
  • Thank you for Love บทรัก   Episode 6

    EPISODE 06“คิตตี้! ซันญ่า! ไรอัน! ได้อะไรกันมากันบ้างอ่า” ฉันร้องเรียงเพื่อนเสียงดังตามประสาเด็ก เพื่อกลมเกลื่อนเรื่องที่คุยกันก่อนหน้านี้ ...ไม่อยากเห็นเพื่อนเศร้า เดี๋ยวเราเศร้าตาม“เออ! ได้เยอะเลยเอาไว้กินตอนพักเที่ยงดีกว่า” คิตตี้บอกเสียงห้าวมาแต่ไกล ก่อนจะเดินฉับๆมานั่งข้างยูโกะที่ตอนนี้มีรอยยิ้มบ้างแล้ว ถึงแม้จะเป็นยิ้มเศร้าๆก็เถอะ และตามมาด้วยซันญ่าเพื่อนผู้นิ่งเงียบ แต่ฉลาดเป็นกรดที่เดินถือถุงอะไรนักก็ไม่รู้มาวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหยิบกระเป๋าใบใหญ่ที่พับอยู่ออกมา ก่อนจะจัดการแยกออกเป็นสองส่วนของกินส่วนแรกน่าจะซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ เยอะพอสมควรเอาไว้สำหรับกินกันตอนพักเที่ยง เอ๊ะ! เมื่อกี้ฉันเห็นแวบๆนะมันมีเทียนสีเล็กๆสำหรับเป่าเค้กด้วย ซันญ่าเหมือนจะรู้ความคิดฉันจึงส่งสายบอกมาว่า ‘เงียบไว้’ ฉันเข้าใจดีจึงพยักหน้าสงยิ้มไปให้เธอ โชคดีที่ยูโกะหันไปคุยเรื่องหนังสือที่เธออ่านอยู่กับคิตตี้ เลยไม่ได้ให้ความสนใจกับของบนโต๊ะมากเท่าไหร่และไรอันที่เพิ่งเดินกลับมาตัวเปล่า มีแค่ขวดนมเปรี้ยวติดมือมาสองขวดก็เดินเข้ามาสมทบ ก่อนจะหาที่นั่งก่อนจะนั่งไรอันยังไม่วายส่งขวดนมเปรี้ยวที่ยูโกะชอบไป

    Huling Na-update : 2025-01-09
  • Thank you for Love บทรัก   Episode 7

    EPISODE 07หลังจากที่ซันญ่าพูดออกมา ก็ไม่มีใครตอบอะไรเธอกลับไปเลย นอกจากความเงียบจนพวกเราสามคนเดินมาถึงโต๊ะที่ไรอันจองไว้ ที่ตอนนี้คิตตี้ได้เข้าไปนั่งแล้วเรียบร้อย ก็เหลือแค่ฉัน ซันญ่า และยูโกะเท่านั้นที่มาสาย“เร็วๆดิ่ หิวแล้ว...”ไรอันเร่งพวกฉันสามคนก่อนจะจัดการหยิบของจากกระเป๋าออกมา และในนั้นมีกล่องข้าวของทุกคนอยู่ในนั้น ไรอันฝากคิตตี้ส่งกล่องข้าวมาให้ฉัน ก่อนจะหันไปส่งกล่องข้าวของซันญ่า ยูโกะ และคิตตี้ ก่อนจะหยิบของตัวเองกล่องสุดท้ายขึ้นมาจากถุงบ้าง“วันนี้เราเอานมมา แล้วของทุกคนมีอะไรบ้าง” ฉันที่เปิดกล่องข้าวแล้ว หันไปถามเพื่อนคนอื่นอย่างต้องการชวนคุย“มีข้าวหน้าหมีน้อย” แต่กลับเป็นยูโกะที่ตอบคำถามฉันเป็นคนแรก“มีสลัดทูน่า กับน้ำผลไม้” นี่คือคำตอบของคิตตี้ที่ในอนาคตเธอน่าจะเข้าวงการแล้วรุ่งนะ“ส่วนของเราข้าวมันไก่” นี่คือเสียงของซันญ่าที่ตอบกลับมา คำตอบของเธอทำให้ให้ฉันอดนึกถึงเมืองไทยไม่ได้...ที่เมืองไทยก็มีข้าวมันไก่เหมือนกัน“...งั้นพวกเรามาแบ่งกันกินเหมือนเดิมนะ” ฉันบอกกับเพื่อนก่อนจะแอบตักข้าวมันไก่ของซันญ่ามาหนึ่งคำ ก่อนจะหันไปตักข้าวหน้าหมีที่มีผักแต่หน้าของยูโกะ

    Huling Na-update : 2025-01-09
  • Thank you for Love บทรัก   Episode 8

    EPISODE 08“ยูโกะกลับบ้านดีๆนะ สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่!” พวกเราสี่คนบอกประสานเสียง หลังจากที่พ่อแม่ของยูโกะมารับที่หน้าโรงเรียน และเสียงของพวกเราสี่ก็ทำให้ ผู้ปกครองที่มารับลูกหลาน ต่างพากันมองอย่างสนใจ จะไม่ให้พวกเขาสนใจได้อย่างไรล่ะ เสียงดังออกขนาดนี้ ถึงแม้ฉันจะรู้สึกอายนิดๆก็เถอะและนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเราทำ พวกเราสี่คนทำกันเป็นประจำ แต่เพราะวันนี้เป็นเปิดเทอมวันแรกทุกอย่างก็เลยกลับมาอยู่จุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง และพอเดียวทุกคนได้ยินกันประจำก็จะเลิกสนใจกันไปเอง“...เริ่มจากอะไรก่อนดี ไปซื้อเค้กก่อนไหม”เมื่อเห็นยูโกะเดินไปขึ้นรถกับพ่อแม่ของเธอแล้ว พวกเราสี่คนก็หันกันมาชุมนุมกันเป็นวงกลม เพื่อต้องการวางแผนจัดเตรียมงานวันเกิดวันนี้ให้ยูโกะ และคิตตี้ก็เป็นเปิดฉากสนทนานี้ขึ้นมา...“เฮ้ยเดี๋ยวดิ บอกพ่อกับแม่ของยูโกะแล้วเหรอ” ไรอันถามขึ้นมาบ้าง“บอกแล้ว บอกตั้งแต่เมื่อวานแล้ว” ซันญ่าบอกกับกลุ่มเพื่อน ก่อนจะทำหน้าเมื่อย เพื่อนคนนี้อารมณ์แปรปรวนตอนเช้ายังเห็นดีๆอยู่เลย พอตกเย็นเอาแล้วไงหน้าบอกบุญไม่รับก็มา “งั้นแบ่งหน้าที่กันดีกว่านะ” ฉันบอกกับเพื่อนๆ ทำให้ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยก

    Huling Na-update : 2025-01-09
  • Thank you for Love บทรัก   Episode 9

    EPISODE 09"บอกยูโกะได้เลยซันไชน์" คิตตี้ที่นั่งเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ตอนไหนไม่รู้ บอกกับฉันเป็นเวลาเดียวกัน กับที่คุณแม่ของยูโกะเอาอาหารส่งมาให้ฉัน และนั่นทำให้ฉันต้องค้อมศีรษะขอบคุณท่านไปตามมารยาท ที่ถูกสอนมาเป็นอย่างดี ก่อนจะนำอาหารไปวางไว้บนโต๊ะ เมื่อเสร็จจากการทำหน้าที่นี่แล้วจึงกลับมาดูข้อความอีกครั้งYuko:: ...?ME:: ลงมาที่ห้องรับแขกหน่อยสิYuko:: ทำเหมือนกับซันไชน์มาหายูโกะอย่างนั้นแหละ? ยูโกะพิมพ์กลับมายาวกว่าทุกครั้งและตอบกลับมาเร็วมาก เมื่อเห็นดังนั้นฉันจึงพิมพ์กลับเป็นเชิงให้รีบลงมาME:: เนี่ย! มานั่งรอจนรากงอกแล้วกดส่งเสร็จยูโกะเปิดอ่านนะ แต่ไม่ได้ตอบกลับมาเป็นข้อความเหมือนก่อนหน้านี้ แต่พาร่างบางในชุดนอนกระโปรงวิ่งลงมาจากชั้นบนของบ้านด้วยใบหน้าเหรอหรา ผมเผ้ายุงเหยิงไม่เป็นทรง และชุดนอนของเธอก็ยับนิดๆด้วย และหลังจากที่พวกฉันสี่คนเห็นสภาพของยูโกะ ต่างก็พากันลุกขึ้นจากที่นั่งและร้องเสียงดังออกมาว่า “เซอร์ไพร์!”“สุขสันต์วันเกิดนะยูโกะจัง”ตอนแรกที่ได้ยินสิ่งที่พวกเราพูดยูโกะยังทำหน้างงอยู่ แต่พอเรียบเรียงเรื่องราวได้เท่านั้นแหละ ก็วิ่งเข้ามากอดพวกฉันสามคนด้วยใบหน้

    Huling Na-update : 2025-01-11

Pinakabagong kabanata

  • Thank you for Love บทรัก   Special 5 : เจนนิเฟอร์ ฟอกซ์ The end.

    《Full》-ตอนพิเศษ-🎉นางร้ายแสนสวยกับผู้ชายหน้าหนวด🎉ภายในงานเลี้ยงแต่งงานของแพรพรรณและยามาดะ เคนนั้นมีเหล่าผู้ใหญ่และคนดังในวงการมากมายได้มาร่วมแสดงความยินดีกับทั้งสองคน และหนึ่งในนั้นก็ร่วมไปถึงเพื่อนสนิททั้งในและนอกวงการอย่าง 'เจนนิเฟอร์ ฟอกซ์' ด้วยร่างบอบบางแต่สูงเพียวในชุดเดรสเปิดไหล่สีแดงสดกำลังเดินทอดน่องลงบนรองเท้าส้นสูงมากกว่าสามนิ้วด้วยท่าทางมั่นใจสายตากลมโตสีน้ำตาลกวาดมองไปทั่วงานอย่างหงุดหงิด เพราะตอนนี้เธอกำลังใช้สายตามองหาเพื่อนชายหัวใจหญิงอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่เพราะในงานนี้มีผู้คนมากกว่าร้อยชีวิตกำลังเดินขวั่กไขว่ไปมาจนน่าเวียนหัว จึงทำให้เธอรู้สึกเวียนหัวขึ้นมานิดๆ...แล้วอีกอย่างในงานตอนนี้นั้นก็จัดขึ้นในเวลากลางคืน โดยจัดขึ้นที่โรงแรมในเครือ KM Group โรงแรมที่สามีเพื่อนสนิทของเธอมีหุ้นส่วนอยู่ด้วย"โอ๊ย! อีนังยอดชายด์อยู่ไหน...บอกว่าให้รออยู่ที่ซุ้มอาหาร มั่วแต่ไปแรดหาผัวคนที่ร้อยอยู่นั่นแหละ!"เจนนิเฟอร์เอ่ยออกมาด้วยความหงุดหงิดและงุนง่านในเวลาเดียวกัน เพราะก่อนหน้านี้สิบนาทีเธอเพิ่งจะเดินทางมาถึงงาน เนื่องจากทำงานเพิ่งเสร็จและอีกอย่างเมื่อเช้าในพิธีหมั้นของเพื่อนส

  • Thank you for Love บทรัก   Special 4 : เกศชมพู หงษ์ดิเรก

    《Full》ตอนพิเศษนายสามีเย็นชากับคุณภรรยาแสนห้าว!เวลา 21.28 น.ตึก! ตึก! ตึก...เกศชมพูในชุดเดรสเกาะอกสีหวานกำลังเดินตามแรงจูงของสามี เท้าเล็กในรองเท้าส้นสูงสามนิ้วก้าวตามคนตัวสูงข้างหน้า ใบหน้าสวยตอนนี้ฉายแววหงุดหงิดออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพราะก่อนหน้านี้คนที่เดินอยู่ข้างหน้าเธอนั้นได้รับโทรศัพท์จากลูกน้องที่ต่างประเทศ เขาเดินออกไปคุยแค่ไม่ถึงห้านาทีก็เดินกลับมาด้วยใบหน้าเคร่งขรึมก่อนจะมาลากเธออกจางานแต่งเพื่อนสนิทในเวลาต่อมา...ใช่! ตอนนี้เธออยู่ในงานแต่งของเพื่อนสนิทอย่าง ‘แพรพรรณ’ สาวน้อยที่มีบุคลิกราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบและคุณหนู ตอนนี้เธอได้สะละโสดเป็นคนที่สองในกลุ่มเพื่อนที่เธอสนิทมากที่สุด โดยเจ้าบ่าวในงานก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือ ‘พี่ชายบุญธรรม’ ของแพรพรรณเกศชมพูเคยแอบคิดเล่นว่าสองคนนี่ต้องมีซัมติงกันอย่างแน่นอน แต่แล้วความคิดเล่นๆนั้นของเธอกลับเป็นความจริงขึ้นมาซะอย่างงั้น แต่ช่างเรื่องสองคนนั้นก่อน ตอนนี้เธอต้องการคุยกับคุณสามีเธอที่เอาแต่ลากเธออกจากงาน และตั้งแต่ลากเธออกมาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย จนตอนนี้เธอชักหงุดหงิดในความเงียบขรึมของเขาซะแล้วสิ-Kedchompoo’s talk-

  • Thank you for Love บทรัก   Special 3

    《Full》Special 3❤ KEN × PAEPUN ❤-Ken's talk-จุ๊บ!"อื้อ~" เสียงของคนตัวเล็กในอ้อมกอดร้องออกมาด้วยความขัดใจ เมื่อผมแกล้งจุ๊บริมฝีปากบางเล่น ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงกว่าๆแล้ว เพราะเมื่อคืนกว่าผมและคนในอ้อมกอดจะได้นอนก็ล่วงเลยมาเกือบเช้า...ก็ช่วยไม่ได้นี่เนอะ เมียผมออกจะน่ากินขนาดนี้ ให้กินทั้งวันก็ยังไหวเลย เมื่อคิดได้แบบนั้นผมจึงก้มลงไปหอมแก้มเนียนเพื่อก่อกวนเวลานอนของเล่นอีกครั้งเฮ้อ! ยิ่งอยู่ใกล้ร่างบางผมรู้สึกว่าผมก็ยิ่งหลงเธอ เมื่อก่อนจำได้ว่าไม่ได้เป็นถึงขนาดนี้นะ แต่พอได้แต่งงานอยู่ด้วยกันแค่นั้นแหละ...รู้เรื่องเลยครับ!อาการคนติดเมียขาดไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว เป็นยังไงเมื่อก่อนไม่เคยสนใจ ออกจะคิดว่ามันความโอเวอร์ ไม่มีใครเป็นอะไรขนาดนั้นหรอกแต่พอผมได้สัมผัสมัน...อื้ม! ไม่มีคำว่า 'โอเวอร์' ไปสำหรับคนรักเมียหลงเมีย พูดไปอาจะยังไม่ค่อยเข้าถึงความรู้สึกที่ผมสื่อออกมา...งั้นผมจะบอกอาการของผมว่ามันหนักขั้นไหน ที่จริงผมว่ามันก็ไม่ค่อยหนักมากเท่าไหร่ นั้นคือความคิดในตอนแรก...วันหนึ่งผมต้องได้เห็นหน้าเมียไม่ต่ำกว่าสามครั้ง ต้องได้กอด ได้หอมและได้จูบเธอทุกครั้งที่ออกจากบ้าน พอตกเย็น

  • Thank you for Love บทรัก   Special 2

    《Full》Special 2❤ KEN × PAEPUN ❤หลังจากที่ฉันแต่งงานกับพี่เคนตอนนี้ก็ผ่านมาแล้วหลายเดือน พี่เคนดีกับฉันมาก เขาดูแลใส่ใจฉันดีทุกอย่าง ถึงแม้บางวันเขาจะต้องออกไปทำงาน แต่พอเขากลับมาบ้านทุกครั้ง ก็จะเห็นฉันทำอาหารไว้รอเขา...ซึ่งหลังจากที่ฉันแต่งงานฉันก็เริ่มเรียนทำอาหารแบบจริงจัง ซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมามันก็โอเคนะ ถึงรสชาติจะได้อร่อยเหมือนร้านอาหารดังๆ แต่มันก็ทานได้แล้วไม่เป็นอะไร แฮร่ๆตอนนี้ฉันมาพักผ่อนที่ประเทศบ้านเกิดพี่เคน พูดง่ายๆก็คือตอนนี้ฉันอยู่ที่ญี่ปุ่น เพราะอยากมีเวลาอยู่กับพี่เคนบ้างเพราะตอนนี้ฉันก็ยังมีอาชีพเป็นนักแสดงเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือฉันไม่ค่อยรับงานละครแล้ว รับแต่พวกโฆษณาเหตุผลที่ฉันไม่ได้รับงานละครนั้น ก็ไม่ใช่อะไรหรอก...พี่เคนเขาไม่ค่อยชอบเท่าไหร่น่ะ ก็อยากรู้ๆกันว่าเขานั้นไม่อยากให้ฉันเป็นนักแสดงแต่แต่แรกอยู่แล้ว ...แต่เป็นฉันเองที่ดื้อดึงอยากจะเป็นให้ได้"...วันนี้คุณจะทำอาหารไทยหรือค่ะ?" เสียงคนในชุดเมดที่กำลังช่วยฉันหั่นผักอยู่เอ่ยขึ้นมา ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เราจะคุยและถามเกี่ยวกับอาหาร"ใช่! เมื่อวานพี่เคนบอกว่าอยากกินอาหารไทย แล้วอีก

  • Thank you for Love บทรัก   Special 1

    Special 1 ❤ KEN × PAEPUN ❤ เวลา 19.46 น. ณ. โรงแรม KM Group กึก! เสียงรองเท้าหนังมันปราบกระทบพื้นคอนกรีดจนเกิดเสียง ร่างสูงในชุดสูทสากลยืนข้างรถหรูราคาแพง ก่อนจะหันกลับไปเรียกหาคนในรถที่นั่งเคียงข้างกันด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "หนูอีฟ..." 'อำพล' มองไปข้างในรถหรูนั้น นัยน์ตาคมไหววูบทุกครั้งที่มองใบหน้าหวานของคนที่อยู่ในรถ ยิ่งมองผู้หญิงคนนี้เขาก็รู้สึกว่าเธอก็ยิ่งสวย สวยไปหมด... ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา รูปร่างหรือแม้แต่จิตใจของเธอ "...คะ?" เสียงหวานของ 'อันนา' ขานรับอย่างไม่ค่อยเข้าใจ ว่าเขาเรียกเธอทำไมก่อนที่ในเวลาต่อมา เธอจะก้าวลงจากรถโดยมีมือเรียวของเขาช่วยจับเอาไว้ "ไปกันเถอะ ป่านนี้คู่บ่าวสาวคงมารอต้อนรับแล้ว" อำพลพูดหลังจากปิดประตูรถ และหลังจากนั้นเขาก็จับมือเรียวเล็กของคนข้างกายมาคล้องแขน ก่อนทั้งสองจะพากันเดินเข้าไปในงาน หลังจากที่ประตูลิฟต์เปิดออกมายังชั้นห้องบอลลูนขนาดใหญ่ ที่ตอนนี้มีผู้คนต่างเดินไปมากันอย่างครึกครื้น ทุกคนต่างแต่งกายด้วยความสุภาพและเป็นทางการกันหมด ผู้หญิงต่างแต่งชุดราตรีหรือไม่ก็ชุดเดรสสีหวานกันเสียส่วนใหญ่ ส่วนชุดของผู้ชายนั้นเป็นชุดสูทสากลแทบ

  • Thank you for Love บทรัก   Episode 81 End.

    Episode 81 End.หลังจากที่ฉันฟังคำพูดนั้นที่หลุดออกมาจากปากพี่เคนนั้น ฉันก็ได้แต่ยืนขมวดคิ้วด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย ฉันเข้าใจในสิ่งที่เขาเอ่ยออกมานะ แต่ฉันกลับไปกล้าคิดไปเองนะสิ!"พี่เคนหมายความไงค่ะ?" ฉันถามเข้าออกไปตรงๆ ก่อนจะสบตากับเขาเพื่อรอคำตอบ แต่หลังจากที่ฉันถามเขาออกไปไม่นาน ฉันก็ต้องชะงักและตกใจเมื่อเห็นกระทำของเขาที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน"...แต่งงานกับพี่นะหนูแพร"พี่เคนเอ่ยในพูดประโยคนี้ หลังจากคุกเข่าขอฉันแต่งงาน และการกระทำเขาในตอนนี้นั้นก็ทำเอาสาวๆและใครหลายคนแอบกรีดและคุยกันเสียงกับภาพตรงที่เขาแสดงออกมา ก่อนที่ฉันจะหันไปมองทางด้านหลังจากได้ยินเสียงบทสนนาที่ดังมาแว่วๆ"เอ้ย! ฉันว่าผู้ชายคนนี้หน้าคุ้นๆนะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...""อ้าวแกกกก! จะไม่คุ้นได้ไงก็เนี่ยมันพี่ชายบุญธรรมของแพรพรรณเลยนะ!""...เฮ้ย! ถ้าคนนี้พี่ชายบุญธรรมแพรพรรณแล้วผู้หญิงคนนี้ใครล่ะ แต่ท่าทางคุ้นๆเหมือนแพรพรรณนางเอกดังเลย ใช่ป่ะแก..."เสียงผู้คนยังดังไม่หยุด จนฉันต้องละสายตาจากคนพวกนั้นและหันมาโฟกัสที่คนร่างสูงตรงหน้าที่กำลังนั่งคุกเข่ามองมายังฉัน"..." ฉันมองสบตากับพี่เคนผ่านแว่นตาดำนิ่งๆ ในใจ

  • Thank you for Love บทรัก   Episode 80

    EPISODE 80"พวกเธอ...*เราจะหมั้นแล้วนะ"พรวด!!!ชายด์ที่กำลังนั่งจิบน้ำเปล่าล้างปากอยู่นั้น ก็เผลอสำลักน้ำออกมาทันที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองลูกพีชที่ทำหน้าเบื่อหน่ายแต่ก็ดึงทิชชูส่งไปให้เพื่อนอย่างเป็นห่วง"อะไรนะ! นี่นายจะหมั้นแล้วเหรอเมื่อไหร่ ทำไมพวกฉันไม่เห็นรู้เลยล่ะ?" เจนนี่ที่ได้ยินก็ถึงกับโวยวายขึ้นมาอย่างไม่ชอบใจ ก่อนจะพยายามระงับอารมณ์เมื่อเหลือบไปเห็นลูกค้าในร้านและพนักงานต่างมองมาทร่โต๊ะพวกเราด้วยสายตาตำหนิ แต่เจนนี่กลับไม่สนใจ และหันไปให้ความสนใจกับลูกพีชอีกครั้ง"เออนั้นดิ! ไหนครั้งนั้นบอกว่าไม่ได้ชอบผู้หญิงคนนั้นไง ผู้ใหญ่แค่จับคลุมถุงชนเฉยๆไม่ใช่?" พิงค์ที่นั่งเอนหลังกับเกาอี้อยู่เอ่ยถามเสียงเรียบ สายตากลมโตนิ่งเรียบเหมือนคำพูดตอนนี้พวกเราสี่คนหันไปมองลูกพีชเป็นตาเดียว รอคอยคำตอบจากอีกฝ่าย หรือคำอธิบายจากเขาอีกครั้ง"...อือ แต่ตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว พิงค์น่าจะเข้าใจเรามากที่สุดนะ""ยังไงอ่ะ?" เจนนี่ร้องถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ พร้อมกับมองหน้าลูกพีชกับพิงค์สลับกันไปมา"โอ๊ยยย! นังชะนีปากแดงที่พีทมันหมายถึง คือมันกำลังจะบอกว่า ตอนนี้มันกำลังมีความรักกับคู่หมั้นที่เมื่อก่อนไม

  • Thank you for Love บทรัก   Episode 79

    EPISODE 79 (NC18++)"พะ พี่เคนคะ...มันสกปรกนะ! อย่าเลยค่ะ!"เสียงหวานที่นอนใต้ร่างผมพยายามร้องห้าม แต่ก็ไม่เป็นผลอะไร ผมแกล้งทำเป็นหูทวนลมกับสิ่งที่เธอร้องขอ และเลือกที่จะทำตามใจตัวเองมากกว่าผมจัดการปลุกอารมณ์รักและอารมณ์มืดของน้องจนสำเร็จ และตอนนี้เธอก็เอาแต่ร้องเรียกหาผมไม่หยุด จนผมรู้สึกอดที่จะพอใจไม่ได้...เพราะผมตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ผมก้มลงไปดูดดึงอกอวบที่ตั้งเด่นอยู่ต้องหน้าด้วยความกระหาย ก่อนจะค่อยจับเรียวขาแยกออกจากกันช้าๆและใช้ท่อนเอ็นที่เริ่มแข็งตัวค่อยสัมผัสถูไถไปมาตรงเนื้ออวบนูน...โดยเฉพาะตรงกลีบร่องที่ยังมีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาตลอดเวลาที่ผมสัมผัสจุดนั้นของเธอ"อื้อ! พี่เคนคะ...แพร พะ แพรไม่ไหว อ่าห์ ละ แล้วคะ อ่าห์ อื้อ!" เสียงหวานร้องเรียกหาผมอีกครั้งในตอนที่ผมใช้ท่อนเอ็นสัมผัสไปตามกลีบร่องในจังหวะเนิบช้า พร้อมกับใช้นิ้วโป้งกดคลึงส่วนอ่อนไหวนั้นให้น้องได้ทรมานเล่น"พะ พี่เคน...แพร แพรไม่ไหวแล้ว ได้โปรด!!!" ผมก้มลงไปดอมดมซอกคอขาว ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกับที่คนตัวเองเกยคางไว้บนไหล่ของผมแล้วใช้ฟันกัดหัวไหล่เบาๆ"ซี้ดดด! หนูแพรต้องการอะไรครับ...บอกพี่ได้ไหม หื้ม...

  • Thank you for Love บทรัก   Episode 78

    Episode 78 NC18+++"...พี่เคนรักหนูแพรนะครับ แล้วจะรักแบบนี้ตลอดไป""อื้อ!" หลังจากบอกกับคนตัวเล็กเธอก็ส่งเสียงครางเมื่อผมเลื่อนริมฝีปากลงไปประกบจูบกับเธออีกครั้ง และเสียงของเธอผมจะถือเป็นเสียงการตอบรับความรักของผมที่ต่อเธอแล้วกัน ถึงน้องจะไม่เคยบอกรักผมกลับมาเลยสักครั้ง เพราะตั้งแต่สารภาพรักน้องออกไป น้องก็ไม่เคยพูดคำว่ารักให้ผมได้ยินอีกเลยจนตอนนี้ผมแอบเริ่มรู้สึกหวั่นใจแล้วสิว่าตกลงแล้ว...น้องรักผมแบบที่ผมรักน้องหรือเปล่า?แต่ก็ไม่เป็นไร...เพราะแค่ผมรักน้องแค่นี้มันก็น่าจะเพียงพอแล้ว ผมจะรอวันที่น้องเต็มใจบอกรักผม จะไม่บังคับฝืนใจเธอ เหมือนอย่างที่กำลังจะทำตอนนี้เพราะแค่นี้...เธอก็ช้ำไปทั้งตัวแล้ว หากผมยังดื้อดึงบังคับเอา ‘ความรัก’ จากน้องอีกผมคงจะถูกน้องเกลียดจนไม่ให้อภัยแน่...ผมก้มลงไปดูดริมฝีปากจิ้มลิ้มของคนใต้ล่าง หลังจากจัดการเสื้อผ้าทั้งของผมและของน้องออกไปจนหมด ตอนนี้ก็เท่ากับว่า ผมกับน้องกำลังเปลือยเปล่ากันทั้งคู่ไม่มีสิ่งใดขว้างกัน นอกจากอากาศภายในห้อง...ผมจูบน้องอย่างกระหาย และยิ่งผมจูบ ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกำลังหลงมัวเมาไปกับความไร้เดียงสาของคนตัวเล็ก และตอนนี้

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status