Home / Fantasy / Tenement Uno / Chapter Two

Share

Chapter Two

Author: Lady Reaper
last update Last Updated: 2021-11-07 13:50:16

Hi! New Friends.

Napabalikwas ako ng bangon.

Nakaririndi ang pagsigaw ng aking alarm clock. Pinatay ko na kanina ‘yon, ha. Ano't nagwawala na naman? Pabalang ako na bumangon at kinapa sa side table ang naghu-hurumintadong orasan.

“Badtrip! Inaantok pa ako.”

Ilang beses akong napayu-yukyok habang nakaupo. Sabog na sabog ang buhaghag kong buhok sa aking mukha. 

“Tinatamad ako,” bulong ko sa sarili. 

Ngunit kasing bilis nang pagdating ng sahod ang ginawa kong pagbangon ng maalala ang tungkol sa kwentong sinusulat ko. Kailangan ko na palang matapos ‘yon bago matapos ang isang buwan. Dahil kung hindi ay patatalsikin na ako ni boss sa kumpanya.

Dali-dali kong nilinisan ang sarili’t nilagyan ng laman ang kumakalam na tiyan. Napakadali ko lang naubos ang dalawang pirasong toasted bread with strawberry jam at chocolate milk na tinimpla ko. Gano’n nga talaga siguro kapag matakaw. 

Binuksan ko ang aking laptop at binuksan ang documents sa Microsoft Word. Binasa ko muna ang mga huling nai-type ko ro’n bago tuluyang muling nagtipa.

Naka one paragraph na ako, and that is improving. Dati-rati kasi’y inaabot lang ako sa one to two sentences tuwing mag-u-update. 

Ititipa ko na ulit ang aking mga susunod na kataga nang biglang kumalabog ang pintuan ng aking silid. Napatigil ako’t nagulat. At sa puntong ‘yon ay nanariwa sa aking isipan ang unang pagdating ko sa Tenement. 

Ang mga kagimbal-gimabal na tingin nila at ang lalaki na plain ang mga mata. Napailing-iling ako, ‘yon ang alaala na ayaw ko sanang muling maisip pa. Ngunit bakit? Bakit bumalik na naman sa utak ko? Tatlong araw kong pinag-aralan kung papaano makakatakas sa takotbna iyon. At kung paano mabibilisin ang oras upang matapos na ang isang buwan at makalabas ako sa lugar na ito. 

Muling pumintig ng malakas ang dibdib ko. Hayan na naman ang katok. 

Pero bigla ring sumagi sa isipan ko ang katotohang hindi ako panghabang-buhay na mamamalagi rito sa loob. Kailangan kong lumabas at harapin ang tunay na mundo.

Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko bago pihitin ang seradura. Bahagya ko lamang itong binuksan na tanging ulo ko lang ang mai-si-siwang.

“Wala naman tao, eh. Pinagti-tripan ata ako,” inis kong sabi. 

“Maireklamo nga ang gan’to—”

“Ay anak ka ng!” Nabitiwan ko ang doorknob at nabuwal sa kinatatayuan ko. Nagulat ako sa biglang pagsulpot ng babae sa aking harapan. 

Srsly? Hindi ko napansin kung sa’n siya nanggaling. 

“Uy! Ayos ka lang?” Pag-agap ng magandang babaeng biglang  nasa harapan ko na. 

Inalalayan niya ako na makatayo at makabalik sa katinuan. Dahil, medyo nababaliw na ako sa lugar na ‘to. 

“O-okay lang. Salamat,” sagot ko sa kaniya ng makatayo ako.

“Sorry, nagulat ba kita? Ang tagal mo kasing buksan kaya nilapitan  ko muna ang mga kasama ko na natambay roon sa malapit na pasilyo,” the lady explained to me. 

Sinipat ko muna ang itsura niya, hindi naman mukhang masamang tao. Maganda siya, balingkinitan, mahaba ang buhok na abot hanggang baywang niya. Maputi ang kulay ng kaniyang balat at ang pinaka maganda sa kaniya ay ang kulay asul na mga mata. Hindi ko mawari kung totoo ba ‘yon o contact lens lang. Almost perfect ang facial features niya. P’wede siyang mag-artista! 

Pero, minsan kung sino pa ang akala mong ‘mukhang mabait’  ay siya pa palang kayang gumawa ng masama. Kaya naman ‘wag basta-basta magpapaniwala sa nakikita. 

“M-may masakit ba sa ‘yo?”

Muli’y umiling ako sa babae. “A-ano ang kailangan mo sa ‘kin?” 

Sa wakas ay naitanong ko rin. 

“Ay! Oo nga pala, nabalitaan kasi namin na bago ang tenant sa room na ‘to. Kaya naman naisipan kong i-welcome ka,” aniya. 

“Ah, gano’n ba?” walang kwentang sagot ko sa kan’ya.

“Anyway, ako nga pala si Cindie, diyan lang  ako . . . room19.”

“N-nice meeting you, Cindie,” tugon ko. “I’m Felicity, y-you can call me Feli.” Pagpapakilala ko rin sa kaniya. 

“Nga pala pasok ka, ano ba ‘yan dito na tayo nag-usap, eh.” Ang bad ko, ni hindi ko pinapasok ang bisita. Dito na lang talaga sa may pintuan nag chikahan.

“Naku! Ayos lang, at saka aayain ka sana namin na kumain sa baba. Do’n sa tapsihan ni Aling Minda,” magiliw na sabi niya. 

Wow! Ang init naman ng pagtanggap niya sa ‘akin. Pero sinong ‘namin’ ang tinutukoy niya?

“Naro’n ‘ang mga friends ko sa labas, ano game ka?” 

Tinitigan ko siya, sincere naman ang aura niya na nakikita ko. At isa pa, wala naman sigurong masama kung sasama ako. Para makilala ko na rin ang ibang nakatira rito. 

“Si-sige. Magpapalit lang ako, okay lang?" 

Maayos naman ang suot ko pero mas gusto ko pa rin na presentable kapag nakilala nila ako. 

"Hindi ko akalain na may gan'to pala sa Tenement. Ang sosyal ha, para akong nasa mall."

Manghang-mangha ako sa basement na pinagdalhan sa 'kin nila Cindie. Well, nang bumaba kami rito'y pinakilala niya sa akin ang kasama niyang sina Victoria at ang batang si Gerry. 

"Marami ka pang makikita na kakaiba rito, Feli," saad ni Cindie bago tumusok ng  longganisa sa pinggan niya.

"Like, monsters?" mula sa kaliwa'y sabat ni Victoria. 

Victoria seems like a classy and a lady with high degree in society. Ang ganda ng posture niya, matching sa kaniyang sopistikadang kasuotan. She looks like an independent woman, doing good in her life. 

"Victoria!" saway sa kaniya ni Cindie.

"What? I'm just telling the truth," she said while slicing the hotdog on her plate.

“And the truth hurts me Victoria,” Gerry then said with disappointment.

Naguguluhan ako sa mga pinagsasabi nila. 

“Gerry, ate Victoria ang tawag mo sa kan’ya, hindi ba?” maya-maya ay si Cindie naman ang nagsalita. Para siyang nakatatandang kapatid ng dalawa na pinapagalitan sila. 

“Whatever Cindie, stop pretending… You know in yourself who really is the eldest among us.” 

Isinubo ni Gerry ang pancake na kanina’y pinanggigigilan niyang hiwain. 

“Parang ang tagal niyo nang magkakilala ‘no?” wika ko. 

“Yeah. Since the first day we all stay here,” sabi ni Victoria sa akin. 

Naa-amaze talaga ako sa putting-puti na mahabang buhok ni Victoria. Hindi naman uban ‘yon. It looks like a natural hair. Mas dumagdag sa kagandahan niya. 

“Ah, so kailan pa kayo rito?” masiglang tanong ko sa kanila.

“150 years ago—”

Gerry then stopped speaking because Cindie already put the sandwich in his mouth.

“We’re here 150 weeks ago, Feli. Ay ano ba ‘yan, kumain ka na nga lang. Later, ikaw naman ang i-interviehin namin,” Cindie said while gigling. 

Nai-ilang akong tumango sa kaniya. Bakit parang feeling ko  may kakaiba? Parang may itinatago sila sa akin. 

Nagpatuloy kami sa pagkain ng agahan. Medyo full na ang tiyan ko dahil sa nakain ko pang toasted bread kanina. Kaya naman ng matapos kami’y nagpaalam ako na mag-restroom saglit. Hindi ko na kayang pumanhik patungo sa third floor kaya naman sa restroom ng first floor na ‘ko nagtungo. Bale, sinamahan ako ni Cindie dahil kailangan din daw niyang maghugas ng kamay. 

Hindi tumigil si Cindie kasasalita kahit nasa cubicle na ako. She keep on asking things about myself. Sinasagot ko rin ng sinasagot kasi baka mamaya isipin pa niyang ang snob ko o kaya nama’y lumabas na ayaw ko lang talaga magkwento.

Ngunit naputol ang conversation namin nang dumagundong ang biglang pagsabog. Mapapatayo na sana ako na hindi nakakapaghugas ng dahil do’n. Dali-dali kong tinapos ang ginagawa. At kahit nangangatal pa ang kamay I still manage na maging kampante kahit na sunod-sunod na putok at pagsabog na ang aking naririnig. 

“Shit! Cindie ano ‘yon?” I shouted. Ngunit walang Cindie ang sumagot sa ‘kin. Sa kasamang-palad pa maging ang kuryente ay hindi nakisama. Kumurap-kurap iyon hanggang sa tuluyan ng mamatay. 

Gusto kong maiyak sa takot dahil sa nangyayari. I was scared as rat being chased by a cat.

Nangapa akong lumabas sa cubicle na tinatawag si Cindie. Nagawa kong makalabas sa pinaka pintuan ng restroom baka sakaling naro’on si Victoria at Gerry. 

I shouted and shouted but no one seems to hear.

Nasaan ang lahat? Kahit madilim ay alam kong nag-iisa lang ako. Wala akong marinig kahit kaluskos o mumunting impit nang pagkatakot sa paligid.

Napatakip ako sa tainga ng muling marinig mga pagsabog at putukan. 

Nilusob na naman ba ang Pilipinas? 

Napaupo ako sa gulat nang ang pagsabog ay nangyari na sa loob ng first floor. Napalakas niyon na halos dumugo na ang tainga ko sa sakit. Nagsimulang tumulo ang aking mga luha, at mga maawaing dasal na lamang ang namutawi sa bibig ko. 

Diyos ko! Ilang beses na po akong humingi ng tawad sa mga nagawa kong pagkakamali. Ngunit hihilingin ko ulit na ‘wag niyo muna akong kunin, kailangan ko pang malaman kung sino ang nakabundol sa ‘kin. At isa pa, hindi ko pa po natatapos ang kwento na nasimulan ko na. 

Muli akong napasigaw sa pagsabog na ‘yon. Pero sa pagkakataon na ito’y naramdaman ko ang kamay na humapit sa ‘kin. 

Sisigaw na naman sana ako ng sa bibig nang biglang napadpad ang kamay ng kung kanino naman ‘yon.

“Keep quiet, or they’ll see us.” 

Hindi ko maaniag ang nagsalita ngunit alam kong tinig ‘yon ng isang lalaki.

“Hide here. ‘Wag na ‘wag kang gagawa ng kahit na anong ingay. Naintindihan mo?” aniya. Ako naman tumango-tango kahit hindi ko siya maaniag.

“Ginoo, narito na po ang lampara!” 

Tatlong kumpol na liwanag ang aking nasilayan mula sa hindi kalayuan.

“Magtago ka lang dito, at ‘wag kang aalis. Babalik ako.” Pagkatapos sabihin  ‘yon ay tinungo niya ang tatlong lalaki na tumawag sa kaniya. Ngayo’y nasilayan ko na nang bahagya ang kaniyang mukha dahil sa mga sulo na dala nang kaniyang nilapitan. 

Nag-usap sila bago tuluyang umalis. Muli pa akong tinanaw ng lalaki bago lumabas sa pintuan palabas. 

Sa’n sila pupunta? 

Naiwan ako sa sulok, sa ilalim ng hagdanan. Nagtakip ng tainga’t itinuon ang isipin sa ibang bagay. 

Ano’ng nangyayari? 

Nanatili akong tahimik at naghihintay na sana’y bumalik nga sila. Ngunit may mga pagkakataon talaga na napati-tili ako sa malalakas na pagsabog na ‘yon. Putukan at ilang beses na paglagabog ng mga pader ang nakapagpabagsak sa pundasyon ng aking katinuan.

Naghintay ako nang ilang saglit, hanggang sa wala na akong marinig na kahit ano. Sinisipat ko ang paligid kahit na wala akong masyadong makita. 

I manage myself to stand and find a way to leave the place. 

Itinulak ko ang salaming pintuan na siyang daanan patungo sa labas ng Tenement. At doon, bumungad sa ‘kin ang kagimbal-gimbal na itsura ng napakagandang bakuran. Sira-sira ang mga istrukturang naro’n kagaya ng poso kung saa’y naglalaba ang mga tenants. Ang gazeboo na nakatayo sa mini garden na kadikit lang ng playground ng mga bata. 

Hinakbang ko ang aking mga paa upang maghanap ng taong puwedeng makasagot sa mga tanong ko—kung mayro’n man. 

Ngunit labis na pagtataka ang sumalubong sa ‘kin.

Tiningala ko ang kabuuang gusali ng Tenement. Hindi ‘to kamukha ng kinamanghaan kong gusali no’ng una kong pagdating.

Isang malaking mansiyon ang siyang bumungad sa mga mata ko. Makaluma ang disenyo’t tila hindi pa nakakaranas ng pintura. 

Shit! 

“Indiyo!”

Related chapters

  • Tenement Uno   Chapter Three

    To the cursed scenario, in the past. Puting kisame. ‘Yon ang bumungad sa ‘kin pagdilat ng aking mga mata. Ini-upo ko ang aking sarili, hindi naman masakit ang katawan ko. Mas lalong wala akong maalala na may nangyari like nabagok ba ako o nasaksak para dalhin sa Ospital. “Anong nangyari?” tanong ko sa aking sarili. Pinakaisip-isip ko ang mga pangyayari kanina. Mula sa pagising, pagkain at sa pagkakilala ko kila Cindie. Okay naman lahat. Niyaya nila akong kumain sa Tapsihan sa basement pagkatapos ay— Wait! Mayroong mga armadong lalaki ang nang bomba at nakapasok dito. Naitakip ko ang mga kamay sa aking bibig. Nasaan sila Cindie? Hindi kaya? Oh my gosh! Dali-dali akong bumaba’t hinanap ang sapin ko sa paa. Kailangan ko silang hanapin, baka kung ano ang nangyari sa kanila. “Nasa’n ba ang doll shoes ko?” Hinanap ko ‘yon sa ilalim at gilid ng nahihigaan ko ngunit hindi ko nakita. “Ano’ng hinahanap mo?” Napatalon ako sa gulat nang malaman may ibang tao sa loob ng silid. Nili

    Last Updated : 2021-11-07
  • Tenement Uno   Chapter Four

    The Party with my Neighbors Ripped jeans at pink t-shirt na pinatungan ng gray hoodie jacket ang isinuot ko paglabas ng unit. It was 8pm already, siguro ay nagsimula na sila sa party 'kuno' sa Tenement. Actually, na shocked talaga ang aking kaluluwa nang imbitahan ako ng Landlord namin sa piging na gagawin nila mamaya. Pero dahil bago ako rito ay kailangan ko'ng makisama. Gusto ko sanang magmukmok na lang sa silid at matulog dahil para baga akong napagod sa maghapon, kahit wala naman akong ginawa. Mag-isa lang ako na bumababa sa matarik na sementadong hagdan ngayon, siguro'y nando'n na silang lahat. Pinakiramdam ko ang aking paligid, tahimik ang bawat sulok ng third floor. I started humming para maiwasan ang kaba sa dibdib ko. Medyo takot kasi ako sa dilim at sa paglalakad sa gabi mag-isa. But as I was about to take my last step sa palapag ng second floor ay may narinig akong lumagabog sa taas. Na estatwa pa ako saglit, pinakiramdaman kung ano iyon. Ngunit wala namang lumitaw na

    Last Updated : 2021-11-18
  • Tenement Uno   Chapter Five

    The Supernaturals. Gabriel leaned his arms to the falling body of Felicity. He caught her before the girl's back touched the floor. Felicity is unconscious right now. She fell asleep as Darren hypnotized him with his brownish eyes. "Leave her alone, or you'll leave my place," he told Darren the moment he came to his front. It's just as fast as seconds, the Landlord pushes Darren away from the girl. The man landed five meters away from him. He broke some pots and plants on the mini garden as his butt touched the cold surface. The crowd became loud and messy. They didn't expect the scene they'd watched. The landlord signaled the company of Cindie to go and get Felicity to her. He instructed them to bring the lady to her room. "Why so angry Gabriel?" tanong ni Darren habang nakangising naglalakad papalapit sa kaniya. "Get off your fang to my guest, find some other food Vamir. She's a limit," Gabriel spoke to Darren. "Is she an exception now? You never let a human enter the

    Last Updated : 2021-11-20
  • Tenement Uno   Chapter Six

    Victoria, the Witch Doctor. "Aray! Ang sakit ng ulo ko." Nasapo ko iyon nang mapamulat ako ng aking mga mata. Nabigla rin ang gising ko nang may kumatok sa pintuan. Walang lakas kong sinulyapan ang wall clock sa mini table na katabi ng kama. 8 o'clock in the morning. Puwede pa dapat ako matulog nito, eh. Muli ay narinig ko ang katok mula sa labas. "Saglit lang," pagsigaw ko bago kapain ang sapin sa paa. Sigaw ako nang sigaw akala mo maririnig ako mula rito sa silid. Marahan kong tinampal-tampal ang mag-asawang pisngi ko bago binuksan ang pintuan. "V-Victoria?" Bungad ko sa magandang babae na nakatayo sa likod ng binuksan kong pintuan . "Hi! Breakfast tayo?" Pag-aaya niya. Pinasasadan ko s'ya ng tingin. Bagay sa kaniya ang suot niyang maluwag na t-shirt at embudo-type na pantalon. Nakalugay ang kulay abo niyang buhok at nababalot nang matingkad na kulay pula ang labi niya. Pero ang

    Last Updated : 2021-11-20
  • Tenement Uno   Chapter Seven

    Run, Felicity. Madali kong inimpake ang mga damit ko sa maleta. Itinago ang laptop at kinuha ang mga amenities ko sa kusina't banyo. Kamuntik-muntik pa akong madapla sa kamamadaling mai-ayos ang lahat. Kailangan ko nang makaalis ngayon mismo. Mababaliw ata ako sa lugar na 'to. "Ano pa ba ang nakalimutan mo, Felicity?" tanong ko sa sarili. Inisa-isa ko ulit ang mga gamit ko kahit pa gulo-gulo na at tila isinuka na sa bag ko. "Okay, gora na tayo self." Isinukbit ko ang bag at hinila ang maleta. Malalaking hakbang ang ginawa ko para makalabas agad sa lugar na 'to. Baka kapag tumagal pa ako'y hindi na ko abutin ng buhay dito. Nagsalpukan ang gulong ng aking maleta sa pababang hagdan na siyang nagka-cause ng maingay na tunog. Duo'y napukaw ko tuloy ang pansin nang ilang tenants na malapit sa hagdanan. "Oh, Felicity sa'n ang punta mo?" It was Mrs. Youngster. Nakasalubong ko siya way down

    Last Updated : 2021-11-21
  • Tenement Uno   Chapter Eight

    Saved by Gabriel. Tanging pagbuga nang hangin ang nagawa ko habang nakaupo sa dalawahang upuan ng pampasaherong bus na aking nasakyan. Matapos kong makita ang tunay na anyo ni Cindie ay hindi na ako nagdalawang isip na kumaripas nang takbo palabas ng malaking tarangkahan na 'yon. Wala na akong pakialam kung matisod o may malaglag man ako sa daan. Ang importante ay makatakas ako sa katakot-takot na lugar na iyon. Kinuha ko ang cellphone na nakasuksok sa bulsa nang aking bagpack. Siguro dapat na tawagan ko si Monica, kailangan kong mai-kwento sa kaniya ang ginawa ni Abi sa akin. Aba! Patirahin ba naman ako sa lugar na pulos hindi maipaliwanag ang nakatira! Ngunit sandali, kung alam ni Abi ang tungkol sa Tenement Uno... Sino o Ano siya? Ilang beses kong ni-dial ang numero ni Monica ngunit wala akong nahita na sagot. Lunch time na, panigurado'y kumakain na 'yon. Impossible na hindi niya napapansin ang tawag ko,

    Last Updated : 2021-11-22
  • Tenement Uno   Chapter Nine

    Welcome back! Mabangong amoy ng piniritong bacon at itlog ang nagsumiksik sa aking ilong. Napatagilid ako nang aking pagkakahiga, paharap sa pintuan. Nakapagtatakang nakapasok sa loob ng silid ko ang nag-a-alab na amoy na 'yon. Wala namang open area ang kuwarto ko na nagdudugsong sa aking kusina. "Ang bango..." Niyakap ko nang mahigpit ang aking unan at makulit na pinagpantasyahan 'yon. "Good Morning, Love." Kunwari'y may body touch kami ni In-guk ngayon. Hindi ko siya nagawang masilayan nang mapadpad kami ni Gabriel sa Korea kahapon. Kaya kahit sa panaginip ko na lang ay mayakap ko siya. My one true love! "Talaga mabango ako?" "Oo, Gukshi ko." Hinigpitan ko pa lalo ang yakap sa unan. "Nice," he answered. Ngunit nalito ako sa sinabi niya. At nagsasalita ang aking unan? Tsk. Grabe na talaga ata ang pagkahumaling ko kay In-Guk maging sa daydrean ay nag

    Last Updated : 2021-11-23
  • Tenement Uno   Chapter Ten

    Chapter 10"May pa-don't underestimate ka pang nalalaman diyan. Canton at nilagang itlog lang pala ang lulutuin mo," pangangantiyaw ni Feliciy kay Gabriel. "'Yon ang pinkamadali Felicity, at saka wala ako sa mood para magpa impress sa 'yo," sagot niya sa dalaga habang inilalapag ang pinggan sa lamesa."Impress talaga?" "Oo. Para tanggapin mo ang alok ko sa 'yo," anito at ang baso naman ang ipinuwesto sa hapag nila.Tinawanan ng babae si Gabriel. Ilang beses niyang klinaro rito na wala talaga sa isipan niya ang tanggapin ang alok na pagpapatakbo sa Tenement."Sabi mo'y susubukan mo.""Oo sinabi ko nga 'yon... Pero deep inside sa puso ko, ayaw ko talaga. But then, dahil I owe you something... Okay, let's see kung magutushan ko nga ang pagiging Landowner," Felicity also stated while putting on the hard boiled egg on the center of the table. "I'll do anything just to change your mind." Gabriel pulled Felicity's chair and signed her to sit down. Nginitian siya ni Felicity with matching

    Last Updated : 2021-11-25

Latest chapter

  • Tenement Uno   Chapter 140

    After 100 years."So, paano ba 'yan? Mauna na muna kami? Kailangan ko ng humabol sa enrollment nitong si Letizia. Ikaw na muna ang bahala rito ha." Ginawaran ni Felicity ng halik sa pisngi ang kaibigang si Cindie. Pinakiusapan niya ang kaniyang kaibigan na siya na munang mamahala sa Apartment na pagmamay-ari niya. Kailangan niyang samahan ang anak sa bago nitong papasukang paaralan."Oo na, ako na ng bahala rito. Enjoy kayo ni baby girl, okay?" Pinisil pa ni Cindi nag matambok na pisngi ng kaniyang inaanak kay Felicity. "Ninang naman eh. Malaki na

  • Tenement Uno   Chapter 139

    Dumating ang dalawang bampira sa Council building. Sapilitan ang kanilang ginawang pagpasok sa pribadong lugar ng mga supernaturals. Pinatumba pa nila ang mga security na nagbabantay sa buong paligid. Handa si Darren sa magiging kaparusahan sa ginagawa niyang karahasan ngayon, ang tanging goal lamang niya ay ang tulungan at bumawi kay Felicity. 'Yon lang. Ilang nagbabantay ang naibalibag at napatulog niya sa bawat bigwas na kaniyang ginawa. Pasulyap niya na tinatapunan ng tingin si Felicity. Bago lang sa kaniya ang bagay na 'to, at kakailanganin pa nito ng gabay. Ngunit sa pinapakita niya ngayon ay mukhang hindi na niya kailangan ng gano'n. Katulad niya'y marami na rin itong napabagsak na mga nakaitim na tagapangalaga ng kapayapaan sa loob ng Council. Tuluyang lumabas ang pangil na pinipigilan ni Felicity, na-triggered lang ng may biglang sumakal sa kaniya. Ang guwardiyang 'yon ng naging kauna-unahang nilalang na nakagat niya. Kumapit ng mapulang dugo sa kaniyang ngipin at labi.

  • Tenement Uno   Chapter 138

    Hindi maramdaman ni Felicity ang paa niya na sumasayad sa lupa. Napakabilis ng pangyayari, bigla niya na lamang nadama ang pagbilis nang tibok ng kaniyang puso. Punong-puno siya ng adrenalin, matapos n matikman ang dugo ng kaniyang mga kaibigan ay para ba siyang nabuhayan. Tuluyan nang naintindihan ni Felicity kung ano ang mga kakatwang tunog na naririnig niya. Naging klarado ang mga bagay na 'yon sa babae. Sa kaunting panahon ay natutunan niya ang teleportation, bumilis din ang kilos niya, specifically, sa pagtakbo.Masarap sa pakiramdam ngunit nakakatakot dahil sa kabila nito'y hindi nito alam ang iba pang rules ng pagiging isang bampira. Lalo na ang tungkol sa pag-inom ng dugo, 'yon ang pangunahing pinagkukunan nila ng lakas. Ngayon ay inisip lang niya na pupunta siya sa T

  • Tenement Uno   Chapter 137

    Eight in the Evening."Master. Master." Niyugyog ng house elf nang paulit-ulit ang nakahandusay na si Felicity. Naikilos naman ni Felicity ang kaniyang kaniyang ulo pabaling bilang sagot sa house elf. Mayamaya ay binuhay na nito ang kaniyang amo patungo sa malambot na sofa. Pinaypayan at inabutan muli ng tubig. Naubos niya ang lamn niyon ngunit wala pa ring epekto. Nanghihina na ang kaniyang katawan, sa hindi niya malamang dahilan."Master. Narito na sila." Doon lang nagmulat ng kaniyang mata si Felicity, hirap ngunit pinilit pa rin niya. Eksaktong sa paglinaw ng kaniyang paningin ay ang pagdating ng mga kaibigan niya galing sa Tenement. Sina Victoria, Cin

  • Tenement Uno   Chapter 136

    Dinala ng apat na kalalakihan si Gabriel sa Council. Binitbit na lang nila basta-basta ang landowner ng Tenement Uno. May kumalat na balita patungkol sa pagkamatay ng pantas na si Dessalonia- at si Gabriel ang idinidiin nilang may gawa ng pagpasyal. Paghihiganti kuno ang motibo. Pagkapasok pa lang ay idineretso na nila si Gabriel sa silid ng pagpupulong. Naroon, nakaupo sa kani-kanilang mga silya ang mga deities na may iba't ibang katungkulan. Ang matandang si Lusarias, ang diyosa ng Klima't Panahon na nakaupo sa pinakadulong bahaging upuan.Si Andromeda, ang diyosa ng Kagandahan ay naroon din. &n

  • Tenement Uno   Chapter 135

    KINAUMAGAHAN ay nagpasya na kami ni Gabriel na umuwi na. Tiyak matutuwa si Fifi kapag nalaman niya na nakabalik na kaming dalawa. Pinahiram na lang kami ni Kira ng kotse para hindi na kami mahirapan pa sa pag-uwe. Pinadalhan niya pa kami ng mga pagkain at ilang souveniers daw sa pagtungo namin sa kaniyang resort. Tuwang-tuwa ako ro'n sa unan na may nakaprint na mukha ni Kira. Ano't gano'n ang souvenier niya? Hindi man lang print ng kaniyang resort, eh. Kumaway ako kay Kira nang nagsimulang paandarin ni Gabriel ang sasakyan. He also waved back to us, hanggang sa tuluyan kaming makaalis.

  • Tenement Uno   Chapter 134

    Hindi pa rin matapos-tapos ang pangungilit ko kay Gabriel hanggang sumapit ang gabi. Nagpaka-clingy ako sa kaniya. Inaya ko siyang sa silid ko matulog para makanood kami ng movies at kumain ng popcorn. Nasa kusina kami ngayon ni Gabriel habang siya ang kitchen master at ako ay nakaupo lang at nakatunganga sa kaniya. Binabantayan ko ang bawat kilos na ginagawa niya. Simula sa pagbukas ng gas stove hanggang sa paglalagay ng mga rekado sa lutuan. Ang sabi niya'y magluluto raw siya ng pasta, 'yong mas masarap daw sa iniluto ni Darren. Medyo natawa ako sa sinabi niyang 'yon. Nabanggit pa talaga niya si Darren? "Masarap ba talaga 'yan?" tanong ko sa kaniya ng ilagay na niya ang cream sa pan.

  • Tenement Uno   Chapter 133

    Masaya lang ako buong maghapon na kasama si Gabriel. Ngayon araw ay nagkaroon na kami ng pagkakaunawaan, ngayon kung kailan huli na. Kumain kami, naglakad-lakad at nagpabalik-balik sa pag-swimming. Pinahiram kami ng kaibigan niyang si Kira ng speedboat. Nakakatakot dahil first time kong makasakay do'n pero dahil kasama ko naman si Gabriel ay walang naging problema. Actually, naging masayang masaya lang kami. Magkahawak ang kamay, magkayakap at nahahalikan ko siya, bilang siya. Ilang beses kong tinititigan si Gabriel kapag may pagkakataon, kitang-kita ko rin sa kaniya ang kaligayahang na nabubuo sa kaniyang mga mata.

  • Tenement Uno   Chapter 132

    Chapter 132"Good morning." Nakangiti at masaya kong bati kay Gabriel nang magising siya. Kanina pa ako nakatitig sa kaniya. Hindi na ako nagulat na narito siya sa tabi ko, walang suot na kahit ano at tanging ang puting kumot lang ang nagtatakip sa kaniyang katawan--ah hindi! Sa aming dalawa pala. Nakapatong ang baba ko sa palad ko, kung saan nakatukod naman ang siko ko sa higaan. Iginalaw niya ang kamay at ipinatong sa aking ulo. He becane to caress my hair. "I hope you have a good sleep," sabi ko.

DMCA.com Protection Status