ก่อนวันเปิดเทอม
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
"ฮัลโหล แพรว"
"น้ำฟ้าฉันอยู่หน้าคอนโดแกแล้วนะ"
"ได้ ๆ ฉันกำลังลงไป"
"ว๊าว เพื่อนฉัน โอ้โห!แม่ นั่นนมหกหรอใหญ่เว่อร์ แกฉันปลื้มปริ่ม" แพรวพูดแสดงท่าทางประกอบเหมือนจะร้องไห้รีบวางข้าวของที่หอบหิ้วมาแล้วตรงเข้ามากอดก่อนจะจับแขนทั้งสองข้างขอเธอเขย่าไปมา
"ฮ่า ฮ่า ยัยแพรวอย่ามาเว่อร์ หยุด ฮ่า ฮ่า ฉันจั๊กจี้ ฮ่า ฮา" น้ำฟ้าหัวเราะเพื่อนรักที่โอเว่อร์จนน่าขำ
"ฉันไม่เว่อร์นะแก แกดู๊ แกดู ฉันเห็นแกตั้งแต่แกยังเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ วันนี้แกดูสิ โฮะ สวยแซงหน้าฉันแล้วมั้งเนี่ย " แพรวมองเพื่อนสาวอย่างภูมิใจ
"น้ำฟ้า ว่าแต่แกแอบไปทำหน้าอกมาหรอ ทำไมมันดูมดูมขนาดนี้อ่ะ ของแท้ดั้งเดิมจริงป่าว" แพรวชักเริ่มจะสงสัยพูดแล้วก็ใช้นิ้วชี้จิ้มไปมาอย่างพิสูจน์ เมื่อก่อนทำไมไม่เห็นใหญ่ขนาดนี้ ขนาดเธอเป็นผู้หญิงยังอิจฉาเลยอ่ะ พลางก้มลงมองหน้าอกตัวเอง
"แกจะบ้าหรอยัยแพรว ฉันก็เจอแกตลอด ถ้าฉันไปทำแกก็คงรู้ป่ะ" อันที่จริงน้ำฟ้าก็สังเกตหน้าอกตัวเองเหมือนกัน ตั้งแต่นอนกับเสือวันนั้น มันก็ตึง ๆ คัดหน้าอกแล้วมันก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างที่เห็น พลางคิดในใจถึงวันพรุ่งนี้ถ้าเขาเจอเธอเค้าจะรู้สึกยังไง คอยดูเถอะฉันจะอาคืนให้สาสม หึ!
"ก็จริงแฮะ เออ ๆ ช่างมันเถอะ นี่ชุดนิสิตที่จะใส่ไปพรุ่งนี้ รับรองไอ้คุณเสือแกน้ำลายห้อยแน่ ๆ "
"ขอบคุณนะเเพรวเพื่อนรัก"
"ว่าแต่แกจะไปไหนอ่ะ"
"อ่อ ฉันมีธุระอ่ะ ต้องรีบไปแล้ว ไปนะ" แพรวทำท่าร้อนรน
น้ำฟ้าหรี่ตามองเพื่อนอย่างจับผิดแล้วอมยิ้มล้อเลียน เพื่อนเธอต้องแอบซุกแฟนแน่ ๆ มันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย
"ไม่ต้องมองอย่างนั้นเลย ฉันไปแล้วนะ เจอกันที่มหาลัยพรุ่งนี้จ๊ะ"
"บ๊าย บ๊าย แล้วเจอกัน"
น้ำฟ้าขึ้นมาบนห้องแล้วรีบลองชุดนักศึกษาดูทันที น้ำฟ้าหมุนซ้ายหมุนขวา ยิ้มให้ตัวเองอยู่หน้ากระจก เสื้อนิสิตก็ไม่ได้รัดมากแต่ด้วยหน้าอกหน้าใจของเธอมันเลยทำให้เหมือนรัด กระโปรงทรงเอสั้นเลยเข่าขึ้นมา ผ่าหน้าด้วย มอง ๆแล้วฉันก็เซ็กซี่เหมือนกันนะเนี่ย อยากใส่แบบนี้มานานแล้ว อยากสวยมั่นแบบนี้มานานแล้ว วันนี้ฝันเป็นจริงแล้วสินะ ฮึ ฮึ หลังจากเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นเวลาเกือบ 3 เดือน ผิวน้ำฟ้าก็เริ่มขาวผ่องขึ้นเป็นผิวสีน้ำผึ้ง หน้าเรียวได้รูป จมูกรับกับปากบางอย่างเหมาะเจาะ เอวคอด สะโพกผาย และหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่ขึ้นนั้นทำให้เธอดูสวยเซ็กซี่มาก ซึ่งกว่าจะมาได้ไกลขนาดนี้ทั้งเสียเงินฉีดวิตามินผิวไปก็มาก ไหนจะฉีดหน้าเติมตรงนั้นตรงนี้เพิ่มเล่นเอาหมดเงินไปเยอะเรียกได้ว่าเงินเก็บที่พ่อกับแม่โอนเข้าบัญชีให้ทุกเดือนถูกเอามาใช้จนเกือบหมดเลยทีเดียว แต่ก็คุ้มนะเนี่ย! น้ำฟ้ายิ้มให้ตัวเองอย่างภูมิใจ น้ำฟ้าอยากใส่มาตลอดแหละชุดนักศึกษาแบบนี้ แต่ด้วยสีผิวไม่อำนวยทำให้ไม่กล้าใส่ เธอฝันอยากใส่กระโปรงรัด ๆ สั้น ชุดเกาะอก เดรส เปิดไหล่อย่างไม่อายใครมาตลอด และความฝันหนึ่งที่หลังจากนี้เธอจะทำ คือ เป็นพริ้ตตี้ มันเป็นความฝันตั้งแต่เด็กของเธอแล้ว หึ! ไอ้คุณเสือคอยดูเถอะ ที่จริงฉันก็ไม่เคยลืมเขาได้เลย เขาเป็นคนเเรกของฉัน รักครั้งแรกของฉัน ถึงมันจะไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด แถมยังเจ็บปวดใจอีก โดนล้อโดนเหยียดสารพัด แต่มันรักไปแล้ว ทั้งกายทั้งใจก็เป็นของเขาไปแล้ว ถึงแม้เขาจะไม่เห็นค่าเธอ แต่เธอก็ยอมรับว่าไม่สามารถลืมสัมผัสคืนนั้นของเขาไปได้เลย เธอโหยหาอ้อมกอดเขาเหลือเกิน
ณ มหาวิทยาลัย
น้ำฟ้าขับรถมาจอดที่หน้าคณะ แล้วตั้งสติบนรถสักพัก เธอตื่นเต้นมาก ไม่รู้ว่าลงไปแล้วถ้าเขาเห็นเธอจะมองเธอยังไง อยากเห็นหน้ากลุ่มเพื่อนเขาที่เคยล้อเธอไว้ และที่สำคัญเธออยากเจอหน้าเขา 3 เดือนแล้วสินะ ที่ผ่านมาได้แต่ส่องไอจีเขามาตลอด
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
"ฮัลโหลแพรว"
"น้ำฟ้า แกอยู่ไหนอ่ะ สายแล้วนะ"
"ตายจริง!!! ฉันลืมดูนาฬิกา แค่นี้นะแพรวฉันกำลังไป"
ณ ห้องเรียน
"ไอ้เสือ ๆ เมียมึงลาออกแล้วหรอว่ะ ไม่เห็นมาเรียน"
"มึงหุบปาก เชี้ยกราฟ"
"อ้าว ทำเป็นรับไม่ได้ ก็ได้เสียกันแล้วไม่เรียกเมียหรอครับ"
"กุคงมีเป็นโหล โหล ล่ะมั้งถ้างั้น มึงหุบปากไปเลยกุรำคาญ!!!" เสือพูดอย่างหงุดหงิด แล้วก้มหน้าเล่มเกมต่อ เขาไม่น่ามาเรียนเลย หน้าเบื่อ
ตึก ตึก ตึก!!!
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นตามจังหวะการเดินของเจ้าของเรือนร่างทรงเสน่ห์ เธอยิ้มมาตลอดทาง คนที่เดินสวนไม่มีสายตาดูถูกเหมือนแต่ก่อน เธอไม่ต้องเดินก้มหน้าเพราะเรื่องอับอายเมื่อตอนปี 2 อีกแล้ว มันทำให้เธอมีความมั่นใจมากขึ้นเท่าตัว หึคอยดูเถอะไอ้คุณเสือ เสร็จฉันแน่
ตึก ตึก ตึก !!!
น้ำฟ้าหยุดอยู่หน้าประตูเพื่อมองหาเเพรวาเพื่อนรัก
โหวววว!วี๊ดวิ๊ว ว๊าว นางฟ้าว่ะ แม่งหุ่นอย่างแจ่ม สเป็คกุเลยว่ะ แก ๆ ดูสิมันไปทำไรมาว่ะ ใช่ยัยน้ำฟ้ามั้ย ทำไมสวยขึ้นขนาดนี้ แม่งหุ่นอย่างเด็ด
น้ำฟ้าโปรยยิ้มหวานให้ทุกคนแล้วเดินไปนั่งข้าง ๆ เพื่อนสาว
เสียงเซ็งแซ่ดังทั่วห้องเรียน ทำให้กราฟ คิน ฟาร์ม เงยหน้าขึ้นมองตาม
"มึง ๆ ไอ้คิน กุตาฝาดมั้ยว่ะ" กราฟถามเพื่อนตะกุกตะกัก
“เชี้ยไรมึงเนี่ย กุเล่นเกมอยู่ แพ้ไอ้เสือเลยเนี่ย โว๊ย! มึงเลิกสะกิดกุสักที! โห!”
คินที่กำลังกร่นด่ากราฟอยู่ก็เงยหน้าขึ้นดูว่าที่ไอ้เพื่อนตัวดีมันสะกิดตน ยิก ๆ อยู่นี่มันจะให้ดูอะไรกันแน่ ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดกับร่างบางอวบอิ่มทรงเสน่ห์และโดนจังหวะที่เจ้าตัวโปรยยิ้มให้กับเพื่อนๆ ทั้งหญิงทั้งชายที่เข้าไปคุยกับเจ้าหล่อน
"โหว! เชี้ย ใหญ่มากอ่ะ" คินเพ้อออกมา ด้วยจังหวะการเดินของเจ้าหล่อนทำให้หน้าอกหน้ากระเพื่อมขึ้นลงอย่างช่วยไม่ได้
"แม่งนมเป็นนม" ฟาร์มเพ้อออกมา
กราฟรีบสะกิดเสือให้เงยหน้าดูทันที
"ไอ้เสือ ไอ้เสือ"
"ยุ่ง!!! กุเล่นเกมอยู่"
"มึงดู มึงดู!!!"
"อะไร!!!" เสือตอบอย่างหงุดหงิดแต่ยังไม่ละสายตาไปจากหน้าจอโทรศัพท์
"นม เอ๊ย! มึงดูเมียมึง"
“หุบปาก!!!” เสือตอบพูดนิ่งๆ มือหนากดเกมส์รัวๆด้วยอารมณ์ขุ่นมัว
“ดุจังโว๊ยยย” กราฟพูดอย่างหมั่นไส้
“Shit!!!” เสือสบถอย่างโมโห เกมส์ก็แพ้ ยังมาโดนเพื่อนล้อแต่เช้าอีก ร่างสูงลุกจากเกาอี้กะจะเดินออกไปเข้าห้องน้ำเพื่อไปอัดบุหรี่ให้หายหงุดหงิดซักหน่อย
“ไปไหนว่ะ”
“เรื่องของกุ!”
“เอ้า!! กุถามดีๆ ” แกร็ก ๆ ๆ ฟาร์มเกาหัวอย่าง งง ๆ
“ปึกกก!!!”
“เฮ้ย!!!” เสืออุทานด้วยความตกใจ รีบคว้าเอวบางก่อนที่ร่างอวบอิ่มจะหล่นไปกองกับพื้น
เสียงอุทานทำให้เป็นที่สนใจของทั้งห้อง
“ว๊าว ว๊าว วี๊ดดดด วู๊” เสียงเฮฮาดังขึ้นจากเสียงแซวของคนทั้งคลาส
“ตึก ตึก ตึก” เสียงหัวใจของน้ำฟ้าเต้นรัวเร็ว ค่อย ๆ เงยหน้าที่ฝังอยู่กับอกแกร่งขึ้นมา กะกลิ่นนนี้!!! ร่างบางอุทานในใจ พร้อมค่อย ๆ เงยหน้าสวยขึ้นมามอง
“เฮ้ย เฮ้ย!! พวกมึงดู!!!” กราฟรีบสะกิดรียกเพื่อนเงยหน้าขึ้นดู
“เฮ้ย ๆ ไอ้เสือเจอเมียแล้วเว้ย!!! ” กราฟพูดอย่างอารมณ์ดี
ร่างบางกลั้นใจเงยหน้าขึ้นมาดูร่างสูงที่ช่วยรับร่างเธอไว้ ใช่! เขาจริงด้วย
“เอ๋อ….ขอบคุณ”
น้ำฟ้าเอ๋ยเสียงเบาหวิวพลันใบหน้าซับสีแดดจนจุ่มเล็ก ๆ แต้มให้เห็นบนแก้มนวล
“หึ!!!” เสือใช้สายตามองนึ่ง ๆ มองไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วผลักร่างบางออก ก่อนจะเดินเร็ว ๆ ออกจากห้องเรียนไปอย่างอารมณ์เสีย
"โอ๊ะ! "
น้ำฟ้าไม่ได้ตั้งตัวทำให้ทรงตัวไม่อยู่ เซออกตามแรงผลักของเขา ร่างบางมองร่างหนาเดินออกไปจากห้อง ด้วยสายตาอาวรณ์คิดถึงสัมผัส ถึงจะโหดร้าย ป่าเถื่อน แต่ใจก็ไม่รักดีเอาแต่คิดถึงเขา
“น้ำฟ้า น้ำฟ้า ทางนี้ ๆ ” แพรวเรียกเพื่อนสาวให้มานั่งข้าง ๆ อย่างตื่นเต้น
น้ำฟ้ารีบนั่งลงข้างเพื่อนแล้วเอามือลูบ ๆ หน้าอกไปมาตอนนี้หัวใจเธอเต้นแรงและกระหน่ำรัวเป็นอย่างมากจนทำให้เธออัดอัด หายใจแทบไม่ทัน
“แกโอเคมั้ย”
“อือ โอเค ๆ ” น้ำฟ้าตอบเพื่อนพลางลูบตรงหัวใจไปด้วย
“ฉากเมื่อกี้นะ ฉันนึกว่าฉากในละครซะอีก!!!”
“เสียดายเขาไม่ใช่พระเอก” น้ำฟ้าตอบเพื่อน ไม่ว่าจะวันที่เธอขี้เหร่ หรือสวยเขาก็มองเธอด้วยสายตาเดิม ๆสินะ
ณ ดาดฟ้า
ร่างสูงยืนมองท้องฟ้ากว้าง มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกมือหนึ่งก็คีบม้วนบุหรี่อัดเข้าปอด แล้วพ่นควันสีขาวคลุ้งไปทั่วบริเวณ จนเกือบหมดม้วนก่อนจะปาลงพื้นแล้วใช้ปลายเท้าหนาขยี้อย่างโมโห
“มาหาฉัน ดาดฟ้าตึก B ”
“ค่ะพี่เสือ เชอรี่จะรีบไปนะคะ รอเชอรี่แปปนึง”
“หึ”
ร่างหนาครางอย่างเหยียด ๆ ผู้หญิงที่เข้าหาเขาล้วนต้องการเงินทั้งนั้น ก่อนหน้าที่ชนกับยัยนั่นในห้องเรียนทำให้อารมณ์ความต้องการที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายเดือนก่อตัวอย่างรุนแรง หน้าอกนุ่มหยุ่นชนเข้ากับแผงอกแกร่งอย่างจัง กลิ่นของเธอ ทำให้แก่นกายเขาปวดหนึบทันที ยอมรับว่าสวยขึ้นจริง ๆ และมากด้วย หน้าอกหน้าใจก็ใหญ่ขึ้น แต่อย่างว่าผู้หญิงใจแตก คงมีคนบีบ นวดให้จนใหญ่ขึ้นขนาดนี้ ยัยดำยังไงก็คือยัยดำอยู่วันยังค่ำ หึ!!!
“พี่เสือคะ!!!”
“คุกเข่า!!!”
“ฮึ! พึ่งมาก็จะเอาเลยหรอคะ”
“เร็ว”
เชอรี่ใช้สายตามองเสืออย่างยั่วยวน ก่อนจะค่อย ๆ คุกเข่าลงอย่างว่าง่าย กระโปรงทรงเอที่สั้นอยู่แล้วถลกขึ้นจนเห็นแพนตี้สีหวานโผล่ออกมา มือบางแกะกระดุมนักศึกษาออกสองเม็ด เลื่อนมือบางปลดเข็มขัดแล้วรีบรูดซิปลงทันที ก่อนจะงัดเอามังกรโตออกมา แล้วใช้ปากบางอมไว้อย่างชำนาญ อมมิดด้าม ทั้งอม ทั้งเลีย
“สวบ สวบ”
“อือ อ๊อก อ๊อก อือ” มือก็ทำหน้าที่จับรูดอย่างชำนาญ
“พลั่ก”
“โอ๊ย!!! พี่เสือ”
ปึก!!
“เอาเงินแล้วไสหัวไป ไม่ได้เรื่อง!”
“ทำไมพี่เสือพูดแบบนี้ เชอรี่อุตส่าห์รีบมานะคะ มาต่อนะคะ”
เชอรี่ยอมรับว่าเสียความรู้สึกอย่างมากที่ชายหนุ่มกล่าวหาตนเช่นนี้
“ไสหัวไป” เสือพูดนึ่ง ๆ พลางจัดระเบียบตัวเอง
“พี่เสือ!!! เชอะ!!” เฮงซวย ร่างอวบอั๋นสบถในใจ มือติดกระดุมเสื้ออย่างกะฟัดกะเฟียตอย่างหัวเสือ อุตส่าห์จะมาจัดแล้วแท้ ๆ กรี๊ดดดดดดด เชอรี่กรี๊ดในใจได้แต่ยืนกระทืบเท้าเร่า ๆ ก่อนจะคว้าเอาแบงค์สีเทาปึกนึง แล้วรีบเดินออกไป
“อย่างน้อยก็ได้ตั้งห้าพัน หึ” ร่างอวบอั๋นยิ้มกริ่มแล้วรีบลงบันไดไปอย่างอารมณ์ดี
“แม่ง!!!” ร่างหนาสบถอย่างหงุดหงิด กุเป็นเหี้ยไรเนี่ย ไม่ใช่ว่ากุเสื่อมสมรรถภาพแล้วนะ ทำไมกุถึงไม่มีอารมณ์ว่ะ เงี่ยนจะตายอยู่แล้วเนี่ย
“โว๊ยยยยยยย!!!” ล้วงเอาบุหรี่มาอัดอีกม้วนอย่างอารมณ์เสีย นิ้วทั้งห้าก็ไม่เสร็จ มีคนทำให้ก็ไม่เสร็จ
“Shit!! เพราะเธอคนเดียว” กรอด!!! ร่างหนากัดฟันอย่างอัดอั้น
[ตุ๊ดดดดดดดดดดดดดด]
“ไอ้เสือ!!! มึงอยู่ไหนว่ะ อาจารย์เข้าแล้วเนี่ย”
“กุกลับก่อนนะ”
“เดี๋ยวๆๆๆ”
[ตุ๊ดดดดดดดดดดด]
“ไอ้เชี้ยนี่!!!” กราฟสบถ
“ไอ้เสือหรอว่ะ”
“เออ! มันบอกว่ามันจะกลับแล้ว”
“อ้าว!!!” ฟาร์มอุทานอย่างสงสัย
ก่อนที่คินจะพูดขึ้นยิ้ม ๆ
“สงสัยเห็นเมียสวยขึ้นแล้วทนไม่ได้ว่ะ กุว่าแน่ ๆ อาการแบบนี้”
“หึหึ ท่าจะจริง” กราฟกับฟาร์มหัวเราะอย่างชอบใจ
“แพรววาแกจะกลับเลยมั้ย” น้ำฟ้าเอ๋ยถามเพื่อนสาว
“กลับเลย พอดีฉันมีธุระต่ออ่ะ ขอโทษนะไม่ได้กินข้าวด้วยเลย”
“เฮ้ย ๆ ไม่เป็นไร ไว้วันหลังก็ได้ พอดีคุณแม่บอกให้ฉันกลับบ้านพอดี”
“อ๋อ ๆ งั้นไว้เจอกันนะ”
“โอเคร” ธุระอะไรทำไมรีบแปลก ๆ น้ำฟ้าคิดในใจ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถแล้ว
ขับออกไปมุ่งหน้ากลับคอนโดเพื่อไปเปลี่ยนชุดทันที
“แม่งขับรถยังไงว่ะ รีบไปไหนเนี่ย!”
วันนี้คงจะมีเรื่องที่เสือได้หงุดหงิดทั้งวันเสียจริง ไม่เว้นแม้แต่ในตอนนี้ที่ถูกรถหรูสีขาวขับโฉบเข้ามาปาดหน้า ก่อนจะต่อมาจะต้องแปลกใจ
“ที่แท้ หึ!!! อยู่นี่เองหรอ ใต้จมูกดี! หนิ”
รถเมอร์เซเดสเบนซ์รุ่นใหม่ล่าสุดรีบปาดเข้ามาจอดเนื่องจากมองไม่เห็นในคราแรก น้ำฟ้าได้แต่เอ่ยขอโทษรถหรูคันนั้นที่ติดฟิล์มหนาจนมองไม่เห็นว่าคนขับนั้นเป็นชายหรือหญิงจึงได้แต่เอ่ยขอโทษในใจแทน ก่อนที่สาวเจ้าของรถคันสีขาวที่พกพาสัดส่วนยั่วยวนชายนั้นจะเปิดรถลงมา ก่อนจะเดินอ้อมไปเปิดท้ายรถเพื่อหยิบเอาข้าวของที่แวะช็อปปิ้งก่อนจะกลับ และภาพนั้นเองทำให้ชายผู้เป็นเจ้าของรถปอร์เช่สุดหรูนั้นต้องลอบกลืนน้ำลายอย่างเสียไม่ได้เมื่อเห็นโคนขานวลสีน้ำผึ้งยามเมื่อเจ้าตัวเอื้อมหยิบเอาของด้านในทำให้กระโปรงที่สั้นอยู่แล้วเลิกขึ้นเล็กน้อยจนแทบจะเห็นแก้มก้น
“ร่านจริง!”
เสืออดจะสบถบ่นออกมาไม่ได้ ไม่รู้ทำไมเจอยัยนี่ทีไรมีเรื่องทำให้เขาหงุดหงิดทุกที แถมไอ้ท่าทางโรยเสน่ห์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อตอนที่อยู่ในคลาสเรียนนั้น ชั่งน่าหมั่นไส้จริง ๆ ในสายตาของเขา
ตึ๊ง……แพรว: น้ำฟ้าคืนนี้ไปเที่ยวกันแพรว: ฉันอยากเมาน้ำฟ้า: เฮ้ย แพรวแกเป็นอะไรรึป่าวแพรว: ป่าว ๆ ไปเป็นเพื่อนหน่อยนะแพรว: อยากแรด!!!แพรว: เดี๋ยวฉันไปแต่งตัวคอนโดแกนะแพรว: อ่อ ชุดฉันเตรียมให้แกแล้วนะน้ำฟ้า: เค ๆ ได้ ๆทำไมวันนี้ยัยแพรวมาแปลก ๆ ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับเพื่อนเธอแน่ ๆก๊อกๆ “ไวกว่าที่คิดแฮะ ยัยนี้คงซิ่งมาอีกตามเคย”แพรวเพื่อนเธอนอกจากจะสวยแซ่บแล้วยังชื่นชอบความเร็วเป็นอย่างมาก และที่สำคัญเจ้าหล่อนเป็นนักแข่งรถอีกด้วย“น้ำฟ้า แกเตรียมใจไว้เลย ฉันจะพาแกไปผับ L” แพรวพูดด้วยสีหน้าบึ้งตึง เดินก่อนยกเดินอ้อมมาทรุดตัวนั่งลงที่โซฟา “ห่ะ แกว่าไงนะ”“ฉันจะพาแกไปผับ L”แพรวกอดอกพูด พร้อมกดพิมพ์โทรศัพท์หาใครซักคน“เฮ้ย ดะเดี๋ยวนะแต่ว่า!!!”น้ำฟ้ามองเพื่อนรักด้วยสีหน้าประหลาดใจ ที่เจ้าตัวนั้นก่อนหน้านี้สาปส่งผับของคุณชายเสืออย่างสาดเสียเทเสีย“ทำไมแกไม่ไปผับอื่น ผับออกจะเยอะแยะ”ผับ L น้ำฟ้าไม่อยากแม้เฉียดตัวเข้าไปใกล้เลยซักนิด มันคือที่ที่เขาคนนั้นใช้ย่ำยีเธอ ในตอนแรกคิดว่าจะทำใจได้แล้วที่ไหนได้เพียงแค่ได้กลิ่นน้ำหอมของเขาใจมันก็อ่อนยวบไปหมดซะแล้ว เฮ้อ!“ก็….จะไปง้อผัว” แพรวพู
ผับ L "ป่ะ ยัยน้ำฟ้าเข้าไปกัน" "เออ...คือ" "แกจะป๊อดไม่ได้นะ มาถึงที่แล้ว แกต้องสู้" แพรวพูดพร้อมชูกำปั้น น้ำฟ้ายืนหายใจเข้าลึก ๆ "ฮึบ" คืนนี้เธอต้องทำให้เขามองเธอให้ได้ "ป่ะ ฉันพร้อมแล้ว" "ดีค่ะเพื่อน! Let's go!" น้ำฟ้าที่พอมาถึงโต๊ะ โซน VIP ที่จองไว้ ก็กวาดสายตามองตรงไปยังโซน VIP ของเจ้าของร้านทันที " หึคงขาดไม่ได้เลยสินะ เสือยังไงก็คงเป็นเสืออยู่วันยังค่ำ”เจ้าของแผ่นหลังกว้างที่กำลังนั่งโอบกอดสองสาวอวบอั๋นแนบอกแกร่งอยู่นั้น เธอมองแค่ข้างหลังก็จำได้แล้วว่าเป็นเขา "อึก อึก อึก!!!" น้ำฟ้าดื่มย้อมใจ ร่างบางแต่อวบอิ่มไปทุกสัดส่วนยกแก้วดื่มเอา ๆ เพื่อย้อมใจ "เฮ้ยย น้ำฟ้าใจเย็น พึ่งมานั่นเองนะ" "อือ ขออีก!" น้ำฟ้าพูดกับเพื่อนแต่สายตาเอาแต่จ้องเจ้าของร่างหนา "พอก่อน ฉันไม่ลากแกกลับนะย่ะ" แพรวกอดอกบอกเพื่อนสาว "ใครบอกฉันจะกลับ ฉันจานอนนี่ หึหึ" น้ำฟ้ายิ้มอย่างหมายมาด "ว๊าวววว ไม่เบานะเพื่อนเรา" "ป่ะ แดนซ์กัน"น้ำฟ้าลากแขนแพรวออกไปเต้นท่ามกลางเหล่านักท่องราตรีมากมาย ทันทีที่ออกไปยืนกลางฟลอร์สองสาวก็เป็นที่จับจ้องของหนุ่ม ๆ ทั้งหลายด้วยรูปร่างเย้ายวนชว
"ช้า ๆ ๆ น้ำฟ้า เดินม่ายทันนนน""แม่ง!! มานี่ ไม่ทันใจจริง ๆ""คุณเสือครับ""ค่อยคุย!!! อย่าให้ใครรบกวน ดูร้านด้วยนะ!""ครับ""เสือ เสือคะ อื้ออ น้ำฟ้าร้อนน อ๊าาา!" น้ำฟ้าเริ่มลูบไล้ตามกล้ามเนื้อเเน่นของร่างหนา มองร่างสูงพร้อมกัดปากยั่วเบา ๆ น้ำฟ้าตอนนี้ที่พอมีสติอยู่บ้างจึงทำตามหนังที่แพรวเอาให้ดู พยายามยั่วร่างหน้าสุดแรง วันนี้ยังไงต้องสำเร็จ"ซี๊ดดดดส์ แม่งยันเช้าแน่!""ถอดเสื้อให้ฉัน เร็ว!"เสือสั่งพร้อมวางร่างบางลงเตียงคิงส์ไซต์สีแดงเลือดนก ร่างบางลุกขึ้นแล้วคลานมาหาร่างสูง ท่าคลานทำให้เนินเนื้อสองข้างออกมาโชว์ให้เสือที่กำลังกระหายสวาทได้เห็นเต็มตา"ฮึ่มม!" อดทนไว้เว้ยไอ้เสือ เดี๋ยวยัยนี่ได้ใจกันไปใหญ่ น้ำฟ้าเงยหน้าสบตาหวานฉ่ำกับร่างสูง นิ้วก็ไล่แกะกระดุมจนหลุดทุกเม็ด ก่อนที่มือบางของเจ้าตัวจะย้ายเลื่อนลงมาจะปลดเข็มขัด"อ๊ะ!""ไม่ไหวแล้ว! แม่งยั่วดีนัก""แควก!!"เสียงเดรสตัวสวยถูกเสือฉีกจนขาดวิ่นขาด และตอนนี้มันไม่ต่างจากเศษผ้าเลยซักนิด ก่อนที่ร่างสูงกระชากมันออกได้ง่าย ๆ "สวย" พลันความงามปรากฏให้เห็น เสือที่กำลังกระหายอดไม่ได้ที่จะตะลึงกับความใหญ่โตของเ
น้ำฟ้าไม่รู้ว่าตัวเองนั้นหลับไปนานแค่ไหน ตอนนี้รู้เพียงว่าร่างกายเมื่อยขบ พลันถูกความเจ็บจี๊ดจู่โจมยามพลิกตัว เจ้าตัวรับรู้ได้ถึงความปวดร้าวที่บริเวณเอวบางและท้องน้อย คิ้วบางขมวดมุ่นทั้งที่ยังไม่ลืมตาก่อนจะส่งเสียงครางหวานออกมายามเมื่อพลิกตัวไปอีกฝั่ง"อ่าห์ ปวดชะมัด หือ""หึ! ก็โดนล่อซะขนาดนั้น ไม่ปวดสิแปลก"เสือที่นั่งอัดบุหรี่เข้าปอดบนโซฟาหรูตัวใหญ่นั่งมองน้ำฟ้ามาพักใหญ่ บี้บุหรี่ลงในที่รองบุหรี่ เป่าพ่นควันสีเทาออกมาอย่างใจเย็น ลุกเดินอวดแผงอกแกร่งลอนกล้ามเนื้อเรียงสวยดูเซ็กซี่จนน่าลูบไล้ แถมที่อกยังสักรูปเสือไว้ที่อกด้านซ้าย กายแกร่งตรงมายังน้ำฟ้าที่นอนจ้องมองเสือตาโตวาววับอยู่‘หื้อ’ น้ำฟ้าตาเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจก่อนจะเผยยิ้มกว้างออกมาเมื่อครั้งนี้เสือไม่ได้ทิ้งเธอไปเหมือนครั้งแรกของเรา ก่อนจะมองไปยังต้นเสียงทุ่มต่ำแล้วกลืนน้ำลายกับภาพตรงหน้าไม่ได้"ให้ตายเถอะเซ็กซี่ชะมัด"น้ำฟ้ากรี๊ดในใจกับภาพยั่วยวนตรงหน้า เธอเองไม่ใช่คนหมกมุ่นในเรื่องอย่างว่าแต่ภาพตรงหน้าตอนนี้ทำให้ความคิดอดที่จะหวนไปยังค่ำคืนร้อนแรงที่ผ่านมาไม่ได้ พลันปากเล็กเผลอกัดริมฝีปากของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะพยา
เสือที่งัวเงียตื่นขึ้นมาในห้องพักที่ผับของตนมองเห็นโทรศัพท์ที่ดับสนิทก็รีบคว้าเปิดเครื่องทันที ก่อนจะมองดูเวลาที่โชว์อยู่หน้าจอก็ต้องตาโต นี่มันเกือบบ่ายสามแล้วรึนี่! ตาคมมองร่างอวบอิ่มที่ตนนั้นกกกอดมาทั้งวันทั้งคืน ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัววาดขาลงจากเตียงอย่างแผ่วเบาด้วยกลัวว่าจะไปรบกวนการนอนของคนตัวเล็กเข้า“ซี๊ด”ทันทีที่เท้าแตะพื้นก็ต้องสูดปากซี๊ดออกมาจากอาการปวดร้าวเล็กน้อยตรงช่วงเอว นี่! ทำเอวเอวเคล็ดเลยรึนี่ ให้ตายเถอะเขายังเอวยอก คนร่างบางจะเป็นเช่นไรนี่ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของตนที่ดังขึ้นทำให้เสือต้องรีบกดรับ ก่อนจะเบาใจเมื่อมันไม่ได้รบกวนการนอนของคนตัวเล็ก ก่อนจะกดวางอย่างหงุดหงิดเมื่อถูกล้อเลียนเข้า ซึ่งปลายสายนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากเพื่อนเวรอย่างไอ้กราฟที่โทรมาเย้ยตนว่ากลืนน้ำลายตัวเอง แม่ง! ถามยังยั๊วะว่าตั้งแต่เมื่อวานจนบ่ายเขาและเธอนั้นยังไม่ได้ออกจากผับเลยทั้งสองคนกราฟ : คุณชายเสือ มึงนี่นะ! ฮ่า ฮ่า ไอ้เชี่ยนี่มันบ่ายแล้วนะเว้ย ยังไม่ออกจากผับกันอีกหรอวะเสือ : เสือก!กราฟ : เสียงแหบเลยนะมึง ฮ่า ฮ่า ! กูเป็นห่วงนะเว้ย มึงก็อย่าหักโหมมากล่ะ กุว่าแล้วมึ
“จะไปไหน เดี๋ยวก็ล้มลงไปกองที่พื้นอีกอ่ะ”“ปะปล่อยก่อน มะเมื่อคืนเสือไม่ได้ป้องกัน”“รู้หน่า! แถมฉันยังพ่นเข้าตัวเธอทุกหยดรู้รึป่าว หือคนสวย’เสือใช้นิ้วเรียวยาวเชยคางมนขึ้นก่อนจะแสยะยิ้มร้ายชิดใบหน้าที่ตอนนี้เบิกตาโตอย่างตกใจ ให้ตายเถอะไม่ว่ายัยนี่จะขยับไปไหน จะพูดอะไรทำไมมันดูหวานละมุนน่ารักน่าชังไปหมดแถมใบหน้าและหน้าอกนุ่มหยุ่นที่ทั้งใหญ่ทั้งเด้งสู้มือเขาทั้งคืนนั้นอีกละเซ็กซี่ถูกใจและร้อนแรงชะมัด และตอนนี้เนินอกอิ่มที่โผล่พ้นขอบเสื้อเชิ้ตของตนที่สวมให้ร่างบางนั่นอีกละ โนบราซะด้วย อึก! เสือไล่มองแล้วอดที่จะกลืนน้ำลายไม่ได้น้ำฟ้าค้ำดันอกแกร่งให้ออกห่างจากเธอก่อนจะพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดของเขา ไม่ได้เธอยังไม่พร้อม“คนบ้า! ทำไมไม่ป้องกันเล่า”“ก็เอาสดมันฟินกว่า”“หื้อ! พูดมาได้และจะทำยังไงล่ะทีนี้ นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย ละแล้วถ้าฉันทะ...”“ไม่ต้องห่วงฉันไม่มีวันปล่อยมีลูกกับผู้หญิงที่เข้ามาถวายตัวให้ฉันจ้วงฟรี ๆ ถึงที่เหมือนเธอแน่!”ฉึก! ความรู้สึกเมื่อได้ฟังถ้อยคำแสลงใจนั้นเฉือนหัวใจน้ำฟ้าอย่างจัง อีกแล้วเอาอีกแล้วคราวนี้ไม่ได้ปาเงินใส่หน้าแต่เป็นคำพูดที่ทำให้รู้ว่าเธอนั้นไร้ค่าในสาย
ทันทีที่กลับมาถึงคอนโดน้ำฟ้าก็ฟุบหน้าลงปล่อยโฮกับหมอน น้ำตาที่ไหลอาบจากความเสียใจ จากคำพูดร้ายกาจของวัชรพลทำให้เจ้าตัวสะอึกสะอื้นเสียใจเป็นอย่างมาก“ฮึก คนบ้า คนใจร้าย ฟะฟ้าจะไม่รักแล้ว ฮือ”ร่างบางที่สะท้อนขึ้นลงอย่างหน้าสงสารตามแรงสะอื้น ก่อนที่จะสูดหายใจแรง ๆ ใช้มือป้ายน้ำตาที่ไหลไม่หยุดราวเขื่อนแตกในตอนนี้ออกจากแก้มนวลเมื่อเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์แผดดังขึ้นน้ำฟ้า : ฮะฮัลโหลแพรวแพรวา : ยัยน้ำฟ้า ! ยัยเพื่อนบ้า ปิดเครื่อง เงียบ ไม่โทรกลับ แกรู้มั๊ยฉันโทรหาสายแทบไหม้แล้วเนี่ย! แกหายไปไหนมาฉันเป็นห่วงแกแทบแย่! ไปกับคุณชายเสือมาใช่ป่ะ ไหน ๆ เล่าเลย ๆแพรวาแผดเสียงระรัวคำถามเป็นชุดจนน้ำฟ้าต้องดึงโทรศัพท์ออกห่าง หากไม่ทำอย่างงั้นมีหวังหูต้องแตกเป็นแน่ ๆน้ำฟ้า : ขอโทษที่ไมได้โทรบอก ฮะฮึกใช่ไปกับเขามา แพรวฉันจะมูฟออนแล้ว ม่ะอยากได้แล้ว ฮือ ฮึกแพรวา : ยัยฟ้าแกร้องไห้ ตอนนี้อยู่ไหนแพรวาเมื่อรู้ว่าเพื่อนอยู่ที่คอนโดก็รีบบึ่งรถมาด้วยความเป็นห่วง เพื่อนเธอร้องไห้อีกแล้วไอ้คุณชายเสือทำเพื่อนเธอร้องไห้อีกแล้ว โธ่! ไม่น่าพายัยน้ำฟ้าไปป้อนเข้าปากเสือถึงถ้ำเลย รอบที่แล้วถูกกระทำย่ำยีจนสภาพดูไม
ฟาร์ม : ไอ้เชี่ย! เสือ มึงมันน่าตัวเมีย ไอ้คุณชายเลว มึงนะมึงกราฟ : อะไรว่ะคิน : พูดมาไอ้ฟาร์ม ไอ้เสือมันทำอะไรฟาร์ม : มึงถามมันสิ @เสือเสือ : กูทำอะไร!ฟาร์ม : ไอ้เลว มึงมันเห้!เสือ : ?การฟ : ไอ้ฟาร์มมึงพูดมาดิ รอมันตอบชาติหน้ากูจะรู้เรื่องป่ะเนี่ยคิน : จริงเสือขมวดคิ้วกับข้อความที่เพื่อนอย่างฟาร์มกล่าวหาฟาร์ม : มันตบน้ำฟ้า แม่ง! เลวเชี่ย ๆเสือที่เห็นข้อความก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ เขาเนี่ยนะจะตบยัยนั่น ตบด้วยมือหนะไม่มีทางเขาเป็นลูกผู้ชายพอและมารดากับบิดาก็เฝ้าสอนมาตลอดไม่มีทางที่จะลงไม้ลงมือกับผู้หญิงแน่ ๆ แต่เดี๋ยวนะ! พลันกรามแกร่งขบแน่นรีบพิมพ์ถามเพื่อนอย่างอยากรู้เสือ : มึงรู้ได้ยังไง ตอบ!เสือ : ไอ้เชี่ยฟาร์มตอบกู!เมื่อเห็นข้อความว่าสมาชิกในห้องแชทขึ้นอ่านทุกคนแต่ไอ้ตัวต้นเหตุยังไม่ตอบกลับมาจึงกดเบอร์โทรออกไปยังปลายสายอย่างร้อนใจ และรอสายเพียงไม่นานไอ้ตัวที่ทำให้ว้าวุ่นใจก็กดรับ“ไอ้ฟาร์ม มึงพูดมาดิใครตบใคร”“มึงไง! ไอ้เลว เชี่ยไอ้คุณชายต่อให้ไม่ชอบมึงก็ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นลงไม้ลงมือป่าวว่ะ”“ใครทำ กูเนี่ยนะจะตบยัยนั่น หึ! ตบด้วยปากกูนี่สิไม่ว่า”เสือนึกถึงตอนที่เป
แปะ แปะ แปะ!“นี่หล่อน! เธอควรไปเรียนการแสดงนะ เกรดน่าจะสูงเชียว ตอแหลได้ใจฉันจริง จริง หึ! ”แพรวาที่มองดูอยู่นานอดใจไม่ไหวที่จะเข้าไปพูดกับนาเดียร์“นี่แก!’“หยุด! ถ้าเธอกล้าตบแฟนฉัน ไม่รับประกันนะว่าศพเธอจะสวยรึป่าว ”ฟาร์มที่เห็นสาวเจ้าง้างมือเตรียมตบแฟนสาวของตนก็เข้าไปบังร่างเธอไว้ทันทีก่อนจะพูดเสียงเหี้ยมขู่เจ้าตัวออกไป“กรี๊ด ไอ้พวกโง่!”นาเดียร์กระทืบเท้ากรีดร้องแหลมสูงก่อนจะเห็นซ้ายหันขวาก็เห็นแต่คนที่หัวเราะยิ้มขบขันให้ตนจึงรีบก้มคว้ากระเป๋าแล้วรีบเดินแกมวิ่งออกไปอย่างอับอาย“เสือ”“หื้ม ว่าไงครับ!”เมื่อขึ้นมาบนรถหรูน้ำฟ้าจึงเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาอย่างทนไม่ไหวที่เสือเอาแต่เงียบและตั้งหน้าตั้งตาขับรถไม่พูดไม่จา“เธอเป็นแฟน...”“อดีต! ช่างเถอะอย่าพูดถึงคนอื่นเลย”ทันทีที่รถจอดที่ลานจอดรถพิเศษของคนโดหรูของตน ร่างสูงรีบวาดเท้าลงจากรถอ้อมไปเปิดประตูให้ร่างบาง และเหมือนน้ำฟ้าจะโอ้เอ้ไม่ทันใจเขาแขนแกร่งจึงเข้าช้อนอุ้มร่างบางขึ้นในอ้อมแขน“ว๊าย คนบ้าทะทำอะไร”น้ำฟ้าที่ไม่ทันตั้งตัว มือวาดโอบกอดรอยลำคอหนาอย่างตกใจ“เธอช้าอ่ะ ฮื้ม”เสืออดที่จะก้มหน้าลงไปหอมฟัดแก้มหอมนุ่ม ของน้ำฟ้าไปมาอย
“เสือ เดี๋ยวสายแล้วหยุดก่อนคนบ้า! ฟ้าจะโกธรแล้วนะ”“ครับ ๆ พอแล้วครับ ม๊วฟ ฮื้ม”ก่อนที่จะก้าวออกจากห้องเสือฉุกคิดขึ้นได้ว่าข้าวของของหญิงสาวที่ตนให้ลูกน้องไปกวาดซื้อกลับมายังอยู่อีกห้องจึงจับจูงน้ำฟ้าให้เดินไปดูเผื่อมีของจะเอาไปที่มหาวิทยาลัยด้วยน้ำฟ้าเดินตามไปยังทิศทางที่เสือจับจูงอย่างงง ๆ ก่อนจะเบิกตากว้างวิ่งถลาเข้าไปจับดูข้าวของที่วางกองอยู่บนเตียง“มาอยู่นี้ได้ยังไงกัน ทุกชิ้นเลย เสือ”น้ำฟ้าเงยหน้าขึ้นมองเสือพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม“อื้ม ฉันว่ามันคงสำคัญกับเธอเลยตามไปซื้อมาเก็บไว้”เมื่อได้ฟังคำตอบน้ำฟ้าถึงกับน้ำตาซึม ถลาลงจากเตียงวิ่งไปกอดร่างหนาแน่น ก่อนจะผละแล้วเขย่งเข้าขึ้นจูบปลายคางหนา แล้วรั้งคอเสือให้ลงมารับจูบหวาน ๆ จากเธอเป็นการขอบคุณ“ขอบคุณนะคะ อื้ม อ๊า หือ”เสือปลดมือน้ำฟ้าออกจากคอก่อนจะก้มกระซิบชิดปากอิ่ม ส่งยิ้มกรุ่มกริ่มบาดใจน้ำฟ้าเป็นการทิ้งท้าย“พอก่อนคนดี เดี๋ยวไม่ได้ไปเรียนกันพอดี”สิ้นเสียงเขาเป็นน้ำฟ้าที่เขินอายเสียเอง หน้านวลแดงก่ำอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนที่มือใหญ่จะคว้าฉวยข้อมือเล็กเดินประคองโอบเอวออกไปไม่หางณ มหาวิทยาลัยร่างสูงเจ้าของใบหน้าหล่อเ
“ครับคุณแม่!”“เจ้าตัวดี บอกมานะเอาลูกสาวเขาไปกกไว้ที่ไหน หน็อยเอาเงินฉันมาใช้หนี้ฉันหรอฮ่ะ! ลูกเขามีพ่อมีแม่นะ ถึงกับยอมเสีย 10 ล้านนี่! รีบพาเธอมาหาพ่อกับแม่เลยนะ แม่อยากเห็นหน้าลูกสะใภ้แล้วล่ะ ”“โธ่! คุณหญิง นึกว่าเรื่องอะไร ตกใจหมดเลย”เสือที่กำลังไล้นิ้วไปมาบนแขนกลมกลึงเนียนนุ่มของน้ำฟ้าที่หลับพริ้มอยู่บนตักแกร่งของตนยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี“ครับ ๆ ได้ครับคุณหญิง ไว้ว่าง ๆ ผมพาเข้าไปนะครับ”หลังวางสายเสืออดที่จะหัวเราะกับความตื่นเต้นของมารดาไม่ได้ ก่อนจะก้มลงไปสูดดมแก้มนุ่มใสหนัก ๆ พร้อมฟัดไปมาอย่างนึกหมั่นเขี้ยว“อื้อ อย่ากวน”น้ำฟ้ารู้สึกราวมีอะไรเปียกชื้นมายุ่มย่ามกับแก้มของตนจึงพลิกตัวไปอีกด้านก่อนจะยกมือขึ้นเกี่ยวกอดเอวสอบอย่างไม่รู้ตัว“อื้ม! กรอด ยัยแม่มดขนาดหลับยังก่อกวนฉันได้นะ ฮื้ม”เสือกำมือแน่นอย่างพยายามระงับอารมณ์ปวดตุบ ๆ ที่บริเวณกึ่งกลางกายแกร่ง ก่อนจะอดใจไม่ไหวก้มลงไปฟัดแก้มหนุ่มพักใหญ่ก่อนจะใช้ฟันคมงับกัดเบา ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว…..“น้ำฟ้า ๆ ตื่นมากินข้าวก่อนเร็ว”“อื้ม อื้อ เมื่อยชะมัด”“มานี่เร็วเข้า”น้ำฟ้าวาดขาลงจากเตียงทั้งที่ไม่ลืมตา ก่อนที่จะปรือตาน้อย ๆ เ
เสือที่รู้สึกตัวตื่นมาในตอนสายของวัน ตาคมหรี่ลงเมื่อแสงสว่างที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาแยงเข้าตาคมอย่างจัง ก่อนที่ตาจะเสมองร่างบางที่ตนนอนกกกอดมาทั้งคืน พลันปากหนายกยิ้มขึ้นอย่าพอใจอดที่จะก้มลงไปหอมแก้มเนียนใสของสาวเจ้าไม่ได้“อื้อ จะนอน”น้ำฟ้าพลิกหลบหนวดแหลมที่ทิ้มหน้าตนไปอีกด้าน“น่ารักจริง ๆ”ก่อนจะอดใจไม่ไหวก้มลงไปไล่จูบตามลาดไหล่เนียนจนพอใจก็ ผละไปอาบน้ำชำระร่างกายให้สดชื่น เสร็จแล้วก็ออกไปห้องทำงานจัดการสั่งลูกน้องให้ไปสืบว่าน้ำฟ้ามีเรื่องจำเป็นอะไรต้องใช้เงินจนต้องเอาของออกมาขาย และมาทำงานเปลืองเนื้อเปลืองตัวนุ่งน้อยห่มน้อยที่ร้านของตน ซึ่งทำให้เขาโกธรเป็นอย่างมากแต่ก็เลือกที่จะใจเย็นที่สุดจะไม่ทำให้เธอต้องร้องไห้เสียใจกับการกระทำของตนอีกแล้ว และจะไม่ยอมให้เธอต้องห่างจากเขาแม้วินาทีเดียวตอนนี้เขารู้ใจตัวเองแล้วว่าขาดเธอไม่ได้ ‘ยัยน้ำฟ้า ยัยลูกเป็ดขี้เหร่ของเขา’ คิดถึงตรงนี้และย้อนคิดไปถึงจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ของเขาและเธอก็หัวเราะน้อย ๆ ออกมากับความตลกของโชคชะตาของเขาและเธอ“อื้อ ปวดชะมัด ซี๊ด”น้ำฟ้ารู้สึกร่างกายผ่านการใช้งานมาอย่างหนักราวกับโดนของหนักทุบเข้าที่เอวบางของเธออ
“ห๊ะ เธอเป็นเด็กนายไม่ใช่หรอไปทำอะไรตรงนั้นกันเล่า”อาร์ตได้แต่งุง ก่อนจะถูกผู้เป็นนายเรียกให้เข้าไปในห้องทำงาน“ไอ้อาร์ต เกิดอะไรขึ้นกันทำไมวันนี้ในร้านดูเสียงดังฮือฮายิ่งกว่าทุกวัน”“เอ่อมีพีอาร์มาใหม่ครับนาย”“อ๋อ คงแจ่มเลยละสิ”“อะเอ่อ”อาร์ตตะกุกตะกักจะให้ตอบว่าอะไรดีละ ถ้าตอบไปแล้วนายรู้ว่าเป็นใครคงไม่พ้นถูกกระทืบเป็นแน่เผลอ ๆ คงไม่แคล้วถูกไล่ออกเป็นแน่“มึงจะตะกุกตะกักทำไมว่ะ”“เอ่อ คือคุณน้ำฟ้าหนะครับนาย”“อะไรนั่นมันเมียกู”ก่อนที่จะฉุกคิดขึ้นมากรามแกรงก็บดกันแน่น หน้าตึงขึ้นมาทันที“มึงอย่าบอกนะว่าน้ำฟ้าคือพีอาร์คนใหม่”“คะครับ”“แม่งหาเรื่อง ไปเลยมึงไปบอกพี่พนาทำยังไงก็ได้ห้ามให้ใครหน้าไหนจับตัวเมียกู ”“ครับ ๆ”คล้อยหลังลูกน้องเสือก็สืบเข้าไปยังกระจกเพื่อมองหาแม่ตัวดี พลันสายตากวาดไปเห็นร่างเย้ายวนที่สวมใส่ชุดทั้งรัดแน่น ทั้งสั้นจู๋ กำลังวาดลวดลายยั่ยยวนกลางเวที มือแกร่งกำแน่น กรามแกร่งถูกบดจนขึ้นเป็นสันนูน“แม่ตัวดี โดนแน่! กล้าไปเต้นยั่วยวนผู้ชายอื่นถามผัวแบบเขารึยัง ให้ตายเถอะ! พ่อจะจับล่อจนฟ้าเหลืองให้ไม่ไปเที่ยวเร่เปิดเนื้อโชว์หนังให้ใครต่อใครได้เห็นอีก ฮึ่ย!”อาร์ตอด
“วันนี้น้ำฟ้าไปไหนมาบ้าง”วัชรพลนั่งยกเหล้าขึ้นดื่มตั้งแต่หัววัน ก่อนจะถามถึงข่าวน้ำฟ้าจากลูกน้องที่ตนนั้นให้ตามเฝ้า หลังจากวันที่ตนหักหายน้ำใจของเธอวันนั้นเขาก็ไม่สามารถข่มตาหลับอย่างสนิทได้เลย หลับตาทีไรเห็นแต่ภาพใบหน้าที่อาบชุ่มไปด้วยน้ำตาและเนื้อตัวที่สั่นเทาราวกับลูกนกของเจ้าตัว และแม้แต่ที่มหาลัยจากที่แต่ก่อนจะถูกสายตากลมโตของเจ้าหล่อนเฝ้ามองวันนี้กลับเมินกันเสียได้ มันน่าน้อยใจนัก พอได้กันแล้วก็คิดจะทิ้งกันรึไงยัยแม่มด“คุณน้ำฟ้าหลังแยกจากเพื่อนเธอก็ไปห้างครับเห็นหอบของเข้าไปร้านรับจำนำของแบรนด์เนมครับ”“ฮึ ร้านจำนำของแบรนด์เนมหรอ ” วัชรพลขมวดคิ้วมุ่น น้ำฟ้าไปร้านจำนำ ไปทำไมกันเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มขมวดคิ้วสงสัยจึงไม่รอช้า รีบรายงานต่อทันที“เจ้าของร้านบอกว่า เจ้าของต้องการขายเพราะเดือดร้อนเรื่องเงินครับ”“เดือดร้อนเรื่องเงิน”เมื่อได้รู้ในสิ่งที่ร่างบางทำก็สะบัดมือเบา ๆ เป็นการบอกลูกน้องว่าเขานั้นต้องการอยากอยู่คนเดียว น้ำฟ้าเดือดร้อนเรื่องเงินจนต้องเอาข้าวของออกมาขายเลยหรอ“เดี๋ยวรวิชช์ ไปซื้อของที่น้ำฟ้าเอาไปขายมาไว้ให้หมด”“เอ่อ ครับนายน้อย”“หึ! มีผัวรวยขนาดนี้ทำไมเจ้าตัวไ
ณ ผับ Lสองสาวสวมใส่ชุดนักศึกษารัดรูป ทรวดทรงองค์เอวเย้ายวน ใบหน้าหวานปนเซ็กซี่สวมแว่นดำเดินอยู่ด้านหน้าของร้านก่อนแพรวาจะเป็นฝ่ายกดโทรหาแฟนหนุ่มอย่างฟาร์มให้ออกมาหาตน งานนี้คงต้องพึ่งเขาแล้วล่ะก่อนที่แพรวาจะไม่ลืมกำชับว่าห้ามบอกเล้าเรืองนี้ให้เพื่อนเขาคนอื่น ๆ ฟังอย่างเด็ดขาด“นี่มันเรื่องอะไรกัน”ฟาร์มเมื่อมาถึงก็เอ่ยถามแฟนสาวอย่างงง ๆ“เอ่อ คือพอดีน้ำฟ้าเดือดร้อนมีเรื่องจำเป็นต้องใช้เงินหนะเธอ ซึ่งมันจำนวนเยอะมาก ๆ”แพรวาตรงเข้ากอดแขนแฟนหนุ่มก่อนจะพูดถึงเหตุผลที่เธอเรียกเขามาที่นี่“ก็นึกว่าเรื่องอะไร เรื่องนี้บอกเราก็ได้จะเท่าไหร่กัน”แฟนสาวตนนี่ก็ทำคล้ายไม่รู้รึเช่นไรว่าเขาเป็นถึงลูกชายเพียงคนเดียวของแม่เลี้ยงเมืองเหนือพิณนาราเชียวนะ“10 ล้าน! หนะฟาร์ม”“ห๊ะ! สะสิบล้าน”ฟาร์มตกใจกับจำนวนที่มากถึงสิบล้านบ้านนี่เจ้าหล่อนจะเอาเงินไปทำอะไรมากมายถึงเพียงนั้นกันเล่า สิบล้านนั่นน้อยที่ไหนกัน“แล้วเธอจะเอาไปทำอะไรตั้งมากมายขนาดนั้นกัน เรามีไม่ถึงอ่ะ ช่วยได้เต็มที่แค่หนึ่งล้านนะ”“ไม่เป็นไรฟาร์มขอบใจนะ แค่ฟาร์มช่วยเราเข้าทำงานที่นี่ได้ก็พอ”“นี่! อย่าบอกนะว่าจะมาเป็นเด็กร้านไอ้เสือ ถ้างั
น้ำฟ้าคิดไม่ตกว่าเงินมากมายถึง 10 ล้านบาทนั้นจะหาจากที่ไหนได้ในเวลาเพียง 1 เดือน ได้แต่นั่งทอดถอนหายใจไปมาอย่างท้อแท้ก่อนจะลุกทยอยขนเอาข้าวของเครื่องประดับที่มีอยู่ออกมาเพื่อจะนำไปขายในวันพรุ่งนี้“น้ำฟ้ากลับมารึยัง”“มาแล้วครับนายน้อย แต่ท่าทางดูไม่สู้ดีนัก”พนาไม่รู้ว่าตนนั้นจะรายงานเกินหน้าที่ไปมากรึไม่แต่ด้วยท่าทางหมดอาลัยตายอยากเศร้าสร้อยของเธอที่ฟังจากลูกน้องรายงานมานั้นก็ทำให้นึกสงสารไม่ได้“เป็นอะไร!”วัชรพลเมื่อได้ฟังรายงานจากลูกน้องก็นึกเป็นห่วงน้ำฟ้าขึ้นมาจึงกดต่อสายหาแม่คนเจ้าน้ำตาที่ก่อกวนจิตใจตนจนไม่เป็นอันทำอะไรมาทั้งวัน แต่กลับต้องหงุดหงิดจนหัวเสียเมื่อพบว่าเจ้าตัวนั้นคงบล็อกเบอร์ตนซะแล้ว เมื่อเปลี่ยนมากดเปลี่ยนเข้าโซเชียลทันที ก่อนจะกดทักทั้งไลน์ ไอจี เฟสบุ๊ค“ให้ตายเถอะ! น้ำฟ้าจะเอาอย่างนี้ใช่มั๊ย เหอะใครสนใจเธอกัน”เสือขว้างปาโทรศัพท์ไปที่โซฟาตัวยาวอย่างอารมณ์เสีย วันนี้ไม่มีอะไรได้ดั่งใจเลยสักอย่างสินะ เมื่อทนความหงุดหงิดงุ่นง่านไม่ไหวอีกต่อไปจึงตรงไปคว้าเหล้ายกกรอกเข้าปากเพื่อหวังจะช่วยดับอารมณ์โมโหของตนลงได้บ้าง“เอิ๊ก น้ำฟ้า! ขอโทษ ยัยบ้าได้ฉันแล้วจะทิ้งรึไงกัน
เสียงโทรศัพท์ที่แผดเสียงดังนับสิบรอบได้ในที่สุดก็แน่นิ่งไป ส่วนผู้เป็นเจ้าของนั่นนอนนิ่งน้ำตาไหลแช่น้ำอุ่นเพื่อบรรเทาอาการเมื่อขบของร่างกายอยู่ในเวลานี้ จนน้ำฟ้ารู้สึกว่าร่างกายเริ่มทุเลาความเมื่อยขบลงบ้างแล้วจึงลุกพยุงกายออกจากอ่างจากุชชี่หากแต่แรงสะอื้นน้อย ๆ ยังคงมีอยู่ ก่อนจะกระแทกลมหายใจหนัก ๆ ออกมาพอหัวโล่งทีไรความคิดกลับหวนไปนึกถึงเขาทุกทีสินะ! น้ำฟ้าคนโง่นับจากวันนี้จะไม่ขอยุ่งเกี่ยวด้วยอีกต่อไป ในเมื่อไม่เห็นค่ากันงั้นก็สู้ถอยกลับมารักตัวเองไม่ดีกว่าหรือ หึ! ปากบางเหยียดยิ้มอย่างนึกสมเพชตนเองเป็นยังไงล่ะความรักที่ไขว้คว้าหา เจ็บดีมั๊ยละน้ำฟ้า! วันนี้โง่ให้พอ! เท้าก้าวเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าวันนี้น้ำฟ้านึกอยากกลับบ้านขึ้นมาไม่อยากอยู่ในห้องคนเดียวในตอนนี้และไม่อยากรบกวนเพื่อนอย่างแพรววาจึงเลือกที่จะกลับบ้านไปหาบิดามารดาเสียดีกว่า มือที่กำลังรูดไม้แขวนเสื้อเพื่อหาเสื้อตัวโปรดอยู่นั้นพลันชะงักกึก! เมื่อสายตาปะทะกับเสื้อยืดและเสื้อเชิ้ตของวัชรพลอยู่สองสามตัว มือเรียวละจากเสื้อตัวโปรดเปลี่ยนไปกระชากดึงเสื้อผ้าของ วัชรพลออกมาแทน ก่อนจะเดินไปกวาดเอาน้ำหอมและบรรดาข้าวของ