Hello, salamat sa pagbasa ng kabanata na ito! Please vote Gem and also follow me in the profile here. And add my other books in your library. Thank you! Susunod po ang isa mamaya. Salamat sa mga nagbigay ng Gem and also gifts. Grabe ang saya ko.
3rd Person's Point of View* Nakarating ang grupo nila Ethan kasama ang general nila sa opisina nila at natigilan sila nang makita na wala na si Geraldine doon sa interrogation room. "Nandidito lang kanina si Astraea!" "Saan siya dinala ni Chief?" Napakamao ang ama ni Gerry habang nakatingin sa upuan na natumba ngayon sa sahig. "Someone are here." Napatingin naman sila sa general. "Anong ibig mong sabihin, sir?" "Kinuha na si Gerry ng mga investigator agents." Nanlalaki ang mga mata nila sa sinabi nito. Pinatayo naman ni Skyler ang upuan nang may nakita siyang umiilaw na maliit sa ilalim ng lamesa. "Teka lang." Kinuha naman nila iyon at isa iyong voice recorder. At pinindot nila iyon at agad nilang narinig ang boses ni Gerry. 'Mukhang ito na ang huling kausap ko sa inyo at kukunin na ako ng mga investigation agents na pinadala ni Chief. Hmm... Matagal ko nang sinususpetyahan si chief pero nakikisabay lang ako sa trip niya." Napakunot naman ang noo nila. 'At ngayon lumab
Geraldine's Point of View* Sa malamig na gabing iyon at lalo na sa madilim na lugar kung nasaan kami ngayon ay nararamdaman ko ang mga titig na nakatingin sa amin. Teka kung tama ang hinala ko mukhang mga assassins ito. Mga kasamahan ba ito ng master ni Jane? Hindi ko alam kung kalaban ba ito o kakampi. Nararamdaman ko sila pero hindi ko pa din sila nakikita at ganun na din ang mga taong nandidito ngayon. Kahit nasa dilim sila ay nakikita ko pa din ang mga galaw nila dahil sa daloy ng hangin sa paligid ko. Nakatingin ako sa babaeng wala ng kamay at ulo na bumagsak na sa harapan ko ngayon na mag-i-inject sa sana sa akin na hindi natuloy. "Aaaah!" sigaw ng mga agents. Napabuntong hininga na lang ako habang nakatingin doon. Ngeee parang first time? Nakikita ko na parang masusuka pa ang ibang mga sundalo dahil sa nakikita ngayon. Agad ding naging alerto ang lahat ng nandidito ngayon lalo na itong mga juniors ko. At ako naman ay umupo na lang ako sa sahig na parang nanonood ng mo
3rd Person's Point of View* Isang malakas na pagsabog ang narinig sa boung lugar at natigilan naman sina Maxwell dahil sa nangyayari ngayon at ganun din ang kasama nito na si Rafayel. Bumilis ang tibok ng puso ni Mike at nagmamadaling pinuntahan ang lugar na iyon at napatingin naman siya sa bangin nang makita ang isang van na nag-aapoy sa ilalim ng bangin. Napatingin naman siya sa unahan at nakikita niya ang mga assassins na nagmamdaling bumaba doon. At doon niya na-realize ang nangyayari at kasabay noon ay ang pagdating ni Ethan doon kasama ang ibang kasamahan niya at ang general. Napahinto naman ito sa pwesto nila. Napahanda naman si Rafayel dahil nakita niya ang kalaban na nakaharap nila kanina na si General. "Bakit kayo nandidito?" "Kayo bakit kayo nandidito? Nasaan si Geraldine? Dito namin nakita ang locator ng sasakyang ginamit ng mga kumuha sa kanya at bigla na lang nawala kasabay ng pagsabog na narinig namin," ani ng General. Natigilan naman si Mike sa sinabi nito. "N
3rd Person's Point of View* Isang buwan ang nakaraan ay hindi tumitigil sa paghahanap si Mike sa Asawa niya dahil hindi pa din siya naniniwala na nasama ito sa sumabog na sasakyan na nahulog ito sa bangin. Isang buwang nakatingin si Mike sa malayo habang nakahawak pa din sa litrato ng Asawa niya. "Wife, nagbakasyon ka lang, right? Katulad nang ginawa mo noong matapos tayong magpakasal? Babalikan mo naman ako diba?" Nakatingin siya sa litrato nito na nakangiti habang nakaupo sa binti niya nung kasal nila. Kagaya ng inaasahan niya wala siyang maayos na kain at tulog simula nung nawala ang Asawa niya. Naalala niya nung araw na nasa funeral home sila at naka-cremate ngayon ang katawan kuno ng Asawa niya. Wala siyang emosyong nakatingin doon. Katabi niya ngayon ang general na minsan na muntik na silang magpatayan. "Muller, my daughter wouldn't want you to skip sleep and meals... I'm not worried about you, so don't assume." Nananatili lang kasi si Mike na nakaupo kaharap ang urn n
3rd Person's Point of View* May parang kuryente ngayon sa pagitan ng mga tingin nilang dalawa. "And who are you?" walang emosyong ani ni General sa kanya. Hindi kasi makikita nito ang totoong mukha ni kaharap niya dahil naka-mask ito ngayon habang nakatingin sa kanya. "Mukhang kailangan ninyong mag-usap sa iisang room na walang ibang makakita," ani ni Mike nung lumapit siya sa kanila. Tumango na lang sila at pumunta sila sa isang room at umupo sila doon at nandidito ang mga ama ni Geraldine, nandidito din si Mike at si Jane na nakasunod kanina kay Maximus. "She's my daughter." Napatingin ulit si General kay Maximus at tinanggal nito ang mask at doon nakita ni General na magkatulad sila ng mata ni Gerry at kahit sa kulay ng buhok nito ay parehas sila at pagkahawig din. "She's the Princess of assassins. Bakit mo kinidnap ang nag-iisang anak ko?" walang emosyon na ani nito kay General at natigilan sila sa malamig na awra nito. "Nakita namin si Geraldine sa kagubatan nung 5 taon p
3rd Person's Point of View* A few days later... Naglalakad ang mga doctor papunta sa kung nasaan ang room ni Geraldine dahil titingnan nila ulit kung ano na ang update sa kalusugan nito. "Nakikita niyo naman nagiging okay na ang pakiramdam ni Miss Geraldine pero ang pinagtataka ko ay hindi pa din siya nagigising sa nangyayari ngayon." "Ibig bang sabihin nun ay hindi pa siya handa bumalik sa totoong mundo?" Nagtaas-baba naman ang mga balikat mga doctor ni Gerry. Isang buwan na simula nang dalhin si Gerry dito sa hospital. "Alam niyo naman na nung hinuli na siya ng mga agents at isinuko na niya ang sarili niya at ang ibig sabihin nun ay ayaw na talaga niyang mabuhay." Napa-agree naman sila sa sinabi nito. Nakarating na sila sa kwarto ni Geraldine nang pagbukas nila ay natigilan sila nang makita ang higaan na wala ng taong nakahiga doon. Nagkatitigan naman sila tatlo. "Tama naman ang nakikita ko diba?" Dahan-dahan namang napatango ang dalawang doctor. Doon na nila na-realiz
Geraldine's Point of View* Dahan-dahan akong napamulat at napatingin ako sa tabi ko at nakikita ko si dad na nakahawak sa kamay ko at napangiti ako habang nakatingin sa kanya. Nakikita ko na may katandaan na siya katulad ng huling kita ko sa kanya. Nagbabasa siya ngayon ng libro habang nakaupo sa sofa at nakahawak sa kamay ko. Hinawakan ko pabalik ang kamay niya na kinatingin ko sa kanya at natigilan naman siya at dahan-dahan na napatingin sa akin. "My daughter..." Biglang umagos ang luha nito na kinalaki ng mga mata ko at napaupo ako sa higaan at humarap sa kanya. "Daddy, bakit ka po umiyak? Hala, tahan na po. Baka makita ka ni mommy at baka mabatukan ka na naman nun dahil sa pagka-over acting mo." Natigilan naman ito at mas lalong umagos ang luha sa mga mata nito at hinawakan niya ang pisngi ko. "Thank God, you're now back, my daughter." "Nagtataka nga ako dahil nasa hospital ako nagising. Daddy, hindi ko alam kung paano ako napunta doon." Nakita ko na nagulat siya dahil sa
3rd Person's Point of View* Nakahiga ulit si Gerry sa higaan at malalim na nag-iisip ngayon Maximus sa gagawin. "Master, hindi niyo naman iniisip na iuuwi si milady sa hometown ninyo ano?" nag-aalalang ani ni Jane sa kanya. "Yun nga ang plano ko. Mas safe siya doon kaysa dito sa lugar na ito na maraming memories na di na dapat niya pwedeng balikan." "Mas masakit sa part niya na iwan ang lalaking mahal niya. Masaya siya sa piling ni Muller, master." "I know that pero ang chief nila ay siya ang target. Alam mo naman ang nangyayari sa kanya diba? May amnesia pa siya sa nangyayari sa kanya 23 years ago." "Gusto mo bang magalit sayo si milady kung gagawin mo yun sa kanya?" "Maintindihan din iyon ni Geraldine sa huli na ginawa ko lang ang bagay na yun para sa kaligtasan niya at wala ng iba. Wag mong ikukwento sa kanya ang mga bagay na nangyayari sa kanya. Naintindihan mo, Jane?" Napabuntong hininga na lang si Jane. Wala naman siyang magagawa kung yun ang sinabi ng master niya. Geral
Geraldine's Point of View*Magkaiba kami ng sasakyan ngayon ni Mike. Nakasakay kasi siya sa sasakyan ng emperor. Basta malaki yun na sasakyan na pwede ka ng matulog sa loob. Gusto nga niya na doon ako pasakayin pero hindi pa din ako pumayag. Magkasama kami ni Jane dito sa isang sasakyan habang sila naman ni Rafayel ang magkasabay doon. "Okay lang ba na tayo ang magkasama imbes na si Rafayel ang kasama mo?"Napatingin naman si Jane sa akin at nanlalaki ang mga mata niya dahil sa tanong ko. "M-Milady, wag niyo pong iisipin na mas pinili ko po ang lalaking iyon kaysa inyo. Ikaw pa din ang pipiliin ko po!"Mahina na lang akong natawa dahil sa sinabi niya."Hindi yun ang mean ko. Ang ibig kong sabihin na ayos lang ba sayo na kasama mo muna ako ngayon sa sasakyan at doon muna si Rafayel kay Mike.""Walang problema po sa akin. In the first place ay milady ko po kayo at safety po ninyo ang inuuna ko."Napangiti na lang ako."Ikaw talaga."Napangiti naman siya at nakikita ko sa labas na m
Geraldine's Point of View*Pero bago niya ako dalhin sa assassin world ay ilalakad daw muna niya ako sa underworld nila. Exciting na ako sa bagay na yun. Yes, pamilyar na sa akin ang Assassin na underworld pero ang Mafia Underworld na pinamumunuan ng hubby ko ay hindi ko pa nakikita.Ganito ang nangyari sa amin...Flashback... Natapos ang ehersisyo namin at nakikita ko na hinihingal na ang mga bodyguards at kaming dalawa ay normal na sa amin ang bagay na iyon."As usual, hindi pa din nawawala ang energy mo, Astraea."Napatingin ako kay Skyler na nagsalita sa gilid. Nandidito rin ang mga brothers ko dahil kasali sila sa training namin.At hindi ko pa sinasabi ang tungkol sa pagbalik ng alaala ko."Salamat, Sky. Ikaw din hinihingal ka pa din parang tumatanda ka na ha.""Araw-araw naman kasi--- Teka tinawag mo kong matanda, Astraea?! Hindi mo ba naaalala na sinabi mo na ako ang pinakagwapo sa mga brothers mo?"Napakunot ang noo ng tatlo na nasa likod niya."Hindi ko alam ang bagay na yu
Geraldine's Point of View* Umiiyak ako habang nakahawak sa kamay ng hubby ko. Nandidito kami ngayon sa kwarto namin at natutulog pa din siya na parang patay na. Pero hindi naman siya patay. Ang sabi nila Jane at Rafayel ay may ininom si Mike na parang kagaya sa ininom ni Juliet sa Romeo at Juliet na movie. Hindi ko alam na totoo pala ang bagay na yun. Pinapahina niya ang heartbeat ng isang tao pero babalik din ito sa normal matapos ang dalawang oras. "Milady, ito na lang ang naisip na paraan ng Grandpa mo para madali mong maalala ang nakaraan mo." Napatingin ako kay Jane. "Delikado man ay kailangan pa din naming gawin dahil yun ang inutos sa amin. At nakikita naman namin na effective naman ang bagay na yun." Napakagat ako sa labi ko pero di pa din ako mapapanatag lalo na kinakabahan pa din ako sa sitwasyon ni Mike na hindi pa din nagigising. "Bakit di pa din nagigising si Mike?" Nagkatinginan naman sila. "Lampas na tatlong oras ang nagdaan simula nung ininom niya ang gamot n
Geraldine's Point of View* Huminga ako nang malalim, pinakiramdaman ang mga tali sa aking pulso at hindi ko iniinda ang sakit aa ulo ko ngayon. Kailangan kong kumalma, kailangan kong makahanap ng paraan upang makatakas. Sa isang iglap, nakahanap ako ng tiyempo. Gamit ang lahat ng lakas na natitira sa akin, iginiling ko ang aking pulso, pilit na inaalis ang tali habang hindi sila nakatingin. Dumaan ang ilang segundo bago ko naramdaman ang bahagyang pagluluwag nito. Ngunit bago ko pa tuluyang makawala, lumapit si Jane at marahas akong sinampal. Napangiwi ako sa sakit, ramdam ko ang hapdi sa aking pisngi. "Sa tingin mo makakatakas ka?" bulong niya, may halong pang-aasar sa kanyang tinig. "Huwag kang magpumiglas, Geraldine. Mas magiging masakit lang ito para sa iyo." Muling bumaling ang tingin ko kay Mike. Dugo ang tumulo sa kanyang labi, mahina na siya, pero naroon pa rin ang apoy sa kanyang mga mata. Pilit niyang itinaas ang kanyang ulo at sa isang iglap, isang mahinang
Geraldine's Point of View* Nararamdaman ko ang sakit ng katawan ko ngayon habang nakaupo sa upuan kaya dahan-dahan akong nagising. Napamulat ako at agad akong nagising kasabay ng pagtingin-tingin ko sa paligid kung nasaan ako ngayon. Hindi ko alam kung saan ako ngayon at naaamoy ko din ang paligid na parang amoy limang mga gamit ang nandidito ngayon. Madilim ang paligid pero may kaunting liwanag naman ang nanggagaling sa gilid. Nakikita ko din ang hagdan paakyat na pamilyar sa akin. Hanggang sa makita ko ng maliwanag ang nasa paligid at nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin kay Mike sa tabi na walang malay. "H-Hubby..." Nagpapanik ako ngayon. Doon ko napansin na nakatali pala ang kamay at paa ko ngayon. "Damn! Hubby! Wake up!" Nakikita ko ang dugo at pasa sa katawan at mukha niya na mas lalo kong kinaiyak ng maigi. "Mike, di ako pumapayag na mamamatay ka! Please, wake up! Susuntukin talaga kita kung umuna ka." Pinilit kong tumakas sa pagkakatali ko pero nararamdaman k
Geraldine's Point of View*Sa isang kagubatan ay may mga taong nakahawak sa akin at kahit anong galaw ko ay di pa din nila ako binitawan.Nanghihina ako noon at wala din akong masyadong naririnig dahil sa nangyari sa aking aksidente."Nasa atin na ngayon ang heiress ng assassins!"Nagtawanan sila at nag apiran pa habang naglalakad.'Somebody help me.'Nagpatuloy pa din sila sa paglalakad nang matigilan sila nang makita nila nila ang dalawang Leon na handa nang umatake sa kanila.Napatingin ako sa dalawang Leon. "H-Help me...""Rawr!"Nagulat naman sila sa sigaw ng Leon na kinahulog ko at agad silang naglabanan ng baril.Paputukan sana nila ang mga Leon nang napansin nila na nasa harapan na nila ito ngayon at dinamba ang taong may hawak sa akin.Nakita ko na pinu-protektahan naman nila ako."Damn! Lions! Let's leave!"Agad na silang nag-alisan at ako na lang ang naiwan at kasama ang mga lions dito.Tinulungan naman ako nila na makatakas sa pagkakatali ko noon at niyakap ko sila. At do
Geraldine's Point of View* Nakarating ako sa opisina ni Mike habang dala ang gawa ko. Nagulat pa ako nung umiyak si ate cooker kanina kasi bigla naman kasing umiyak eh! Flashback... "Bakit ka po umiiyak, ate. Hindi po ba masarap? Pasensya na po." "Milady, sobrang sarap po ng luto ninyo. Naalala lang niya ang mga luto ninyo noon kaya siya naiiyak," paliwanag ni Manang sa akin at tumango-tango naman si ate. "Namiss ko lang po ang luto ninyo, milady. Sana po wag na po kayong mamatay. Hindi po namin kaya po." Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. "Gagawin namin ang lahat maligtas ka lang po namin. Gagawin po namin ang lahat maging safe ka lang po, milady." Napangiti ako habang nakatingin kay ate cooker. Lumapit ako sa kanila ay niyakap ko silang dalawa. "Thank you po. Wag na po kayong umiyak dahil nadadamay po ako eh." "Hindi ko po mapigilan po." Mas lalo siyang napaiyak niyakap ko na lang siya ulit. End of Flashback... Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang makarat
Geraldine's Point of View* Napapout ako habang nakaupo sa higaan at si Mike ngayon ang nagsusubo sa akin ng almusal. Pagod na pagod ako ngayon dahil sa kagagawan niya at siya naman parang ang blooming ha. Hindi niya talaga ako tinigilan at nagustuhan ko naman pero di pa din niya pa din ako tinigilan at nakailang rounds pa kami! "Bawing bawi ha." Kunot noong ani ko sa kanya at nagpatuloy pa din siya sa pagngiti sa akin at siningkitan ko lang siya ng tingin. "You want this, right? Ikaw mismo ang nagsabi sa akin sa bagay na ito tapos ikaw yung magtatampo." Nanlalaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "For your information. Ang sabi ko ay kiss sa lips at hindi ko sinabi na iyon ang gagawin natin." Napasimangot naman siya habang nakatingin sa akin. "Ayaw mo ba?" Napakagat ako sa labi ko at napahawak sa ulo ko. Napatingin ako sa binti ko na may mga kiss marks. "Nag-iwan pa talaga ng ebidensya oh." "Uhmm... Mark lang yan na akin ka, wife." "Yung mark ba kailangan boung kataw
Geraldine's Point of View* Gulat pa din silang nakatingin sa akin ngayon. Totoo naman ang sinabi ko eh. Malinaw sa aking alaala ang mga nangyayari noon. Ang Phantom Syndicate ay isang grupo ng mga malalakas na assassins sa boung mundo. At mahirap ang pagdadaanan mo para makapasok sa grupong iyon. Maaga akong sinalang ni Dad sa grupong iyon at sa batang edad ko ay madali akong nakapasok dahil natapos ko ang lahat ng task na binigay sa akin. Malaki din ang pasasalamat ko kay dad nun dahil maaga niya akong sinanay nun at madali na lang sa akin ang makapasok doon. Kahit ilang taon na akong hindi nagpapakita doon ay kasali pa din ako sa grupo dahil never sinabi na patay na ako sa lahat. Nawala lang ako at babalik ako kung kailan ko gusto. "Teka lang ano ba ang kailangan niyo sa grupo namin?" "Teka, teka! Kung kasali ka sa grupo ng Phantom Syndicate ay sigurado na kasali ka sa top nila diba? S-Sino ka... I mean ano ang assassin name mo?" ani ni Zeke sa akin. "I'm Nyx. Yun ang ni