”Wala na dapat isipin-” Tumayo si Charlie nang mabilis.“Charlie, bigyan mo siya ng oras,” Sumabat si Mason nang may nagpapayo ng tono. “Mag-isip ka maigi, Liam. Kapag matagumpay na inilunsad ng Hill Corporation ang microchip sa merkado, magiging pinakamakapangyarihan na kompanya sa buong mundo ang Hill Corporation. Makukuha ni Shaun lahat ng dakilang karangalan, habang ikaw ay magiging mahirap na punong tagapamahala pa rin. Wala ka nga share sa Hill Corporation at kailangan mo umasa sa nanay mo para bigyan ka ng share sa hinaharap.“Atsaka, mukhang bumuti ang relasyon ng nanay mo at ni Shaun nitong mga araw,” Mabangis na idinagdag ni Maurice, “Nagtataka ako kung gaano karaming share ang ipapasa sa iyo ni Lea kung ganon? Ngunit ang tatay mo ay iba. Ikaw lang ang anak niya.”Nagpakita ng komplikadong emosyon ang mata ni Liam. Sa mahabang oras, nanatili siyang tahimik.Tinignan siya ni Mason at tumawa. “Naghihintay ako makarinig ng magandang balita mula sa iyo.”Pagkatapos ni Mason
Nanatili sa taas si Liam ng mahabang oras.Sa totoo lang, parang malaking suntok sa kanya ang mga sinabi ni Mason.Nag-aalinlangan siya, ngunit magiging malungkot nang sobra si Lea kapag tinulungan niya si Mason. Kahit ang mga lolo at lola niya ay madidismaya sa kanya.Mandalas niya nakikita na tinatrato nila ito ng hindi patas at hindi nasisiyahan sa kanya, ngunit minsan, kailangan niya aminin na mas may kakayahan si Shaun kaysa sa kanya.Sa sinabi niyang iyon, hindi niya nais maging pangalawa kay Shaun habangbuhay.Sa mata ni Shaun, si Liam ay isang tao na kaya niya pawalain ano man ang oras.Sa gitna ng napakahirap niyang kalagayan, tinawagan siya ni Suzie.“Daddy, bakit hindi mo pa ako sinusundo? Maraming bata na ang umalis.”Mabilis siyang bumalik sa diwa niya, at nakita na malapit na mag 5:00 p.m. “Okay, pupunta na ako dyan ng ilang saglit.”Habang papunta siya, nakatanggap siya ng tawag kay Old Madam Campos.Sa oras na pagdating niya sa preschool, 5:30 p.m. na. Habang
Kakaiba ito. Sa buong mga taon na ito, ang pagtrato ng pamilyang Campos kay Liam ay hindi ganun kaganda kung ikukumpara kung paano nila tratuhin ang iba nilang pamangkin. Ganoon din ang pagtrato nila kay Suzie.Kahit pa na sinabi ni Mason na mapupunta sa kanya ang 60 na porsyento ng share sa Campos Corporation, halata naman na ang ugali ng pamilyang Campos sa kanya at kay Suzie ay hindi nila ito gusto.Maaari kaya….Sinabi lang ba ni Mason ang mga salita na iyon para malinlang siya?Nang pinag-isipan niya ito maigi, wala naman talaga pakialam si Mason sa kanya sa lahat ng taon. Wala rin siya pakialam sa apo niya na si Suzie.Ibibigay ba talaga sa kanya ni Mason ang mga share niya?Nagsimula na magkaroon ng malalim na hinala si Liam, lalo na dahil mukhang sobrang galing ni Mason magtago ng mga bagay. Sino nakakaalam kung may babae siya sa labas ng pamilya sa hinaharap o may anak sa labas?Anak sa labas?Siya nga pala, sino ba talaga si Benny? Hindi pa siya narinig ni Liam dati.
“Oh, magiging okay po ang lahat basta hindi lang po ako magsasalita?” Nagpanggap na masunurin at inosente si Suzie. “Sister Jill, pakikinggan ko na po kayo simula ngayon basta’t makikipaglaro po kayo sa’kin.”“Sige, wala rin naman akong kaibigan ngayon, kaya’t makikipaglaro ako sa’yo.” Tungo ni Jill. Sa isip-isip niya’y katawa-tawa si Suzie at maaari itong maging utusan niya....Subalit lingid sa kaalaman ni Jill na sa sandaling natapos kainin ni Suzie ang kanyang hapunan at lumabas mula sa bahay ng mga Campos ay agad nitong sinabi kay Liam ang lahat ng impormasyong nakuha nito mula sa kanya.“‘Yung anak po ni Great-uncle…”Agad na nagbago ang itsura ni Liam matapos niya iyong marinig.Maaaring si Maurice o si Mason ang Great-uncle na tinutukoy ni Jill. Mayroong dalawang anak si Mayrice, si Charlie na siyang panganay at si Maddie na bunso. Nasa ibang bansa si Maddie upang mag-aral.Kung kaya’t maaaring si Benny ang anak sa labas ng kanyang ama o ni Maurice.Subalit matapang na
Tumayo si Catherine at naglakad patungo sa kabilang banda. Malamig ang kanyang pakikitungo.Huminga nang malalim si Shaun at pinanood lamang ang babae na umalis. Noong mga sandali ring iyon ay nagsimulang tumunog ang kanyang telepono.Tumawag si Clifton. Nanginginig sa pananabik ang kanyang tingin nang kanyang sabihin, “Eldest Young Master Hill, nagtagumpay po ang research at development ng Purdue Microchip.”“Gano’n ba?” Kalmadong tumungo si Shaun. “Magaling.”Nagulat si Clifton. “Eldest Young Master Hill, hindi po ba kayo nasasabik? Halis sampung bilyon ang inyong pinuhunan para sa munting microchip na ito. Isa pa, ito ang topnotch microchip ng buong mundo. Hindi ito malalampasan ng anumang kumpanya. Palagay ko’y agad na titriple ang market value ng Hill Corporation at the very least.”“Sige.” Kalmadong sagot ni Shaun. “Maaari niyo nang ilabas ang balita na matagumpay ang naging development ng microchip. Pagkatapos ng dalawang linggo ay magpatawag kayo ng press conference. Dadal
Noong una’y inakala ni Shaun na nasaktan siya sa kung saan.Ngunit naging balisa ang lalaki noong nakita niyang wala namang sugat sa kanyang binti. Kung hindi sa kanya ang dugo, malamang ay kay Catherine iyon.Dahan-dahan niyang iniangat ang kumot. Napansin niyang may mantsa sa parteng likuran ng underwear ng babae.Bagama’t hindi niya pa nararanasang magkaroon ng buwanang dalaw, alam niyang tiyak na may dalaw noon si Catherine.Subalit hindi ba’t dinalaw na siya nito mga dalawampung araw lamang ang nakalilipas? Papaanong mayroon siya ulit ngayon?Agad niyang napagtantuan ang lahat.Kung tatantsahing mabuti, kung hindi siya dinalaw noong panahong iyon ay marahil iyon ang panahon kung kailan siya maaaring magkaroon ng anak.Maaari kayang noon na lamang siya ulit dinalaw?Kung gayo’y saan kaya nanggaling ang dugo ngayon?Agad niyang naalala na sa mga sugat na natamo ng babae noong nahulog siya mula sa reef ng tabing-dagat noon, malamim ang isa sa mga iyon.Agad niyang naunawaan
“Subukan mo.”Nagngangalit ang mga ngipin ni Shaun at binalaan niya si Catherine. May panlalamig, kalituhan, at bakas ng pagkawala sa kanyang mga mata.Tila’y mga matatalim na kutsilyo ang mga salita ng babae.Noong mga nakaraang ayaw na iyon, napaisip siya na baka nasanay na ang babae dahil sa pagiging masunurin at tahimik nito. Ngayo’y naunawaan na niyang nananaginip lamang pala siya nang gising.Nang marinig niyang nagbabalak siyang lisanin ng babae sa mundong iyon ay napuno ng takot ang kanyang isip. Ni hindi siya nakapag-isip bago siya magsalita.“Kapag naglakas-loob kang patayin ang iyong sarili, Catherine Jones, sisiguraduhin kong sasamahan ka ng buong pamilya at mga kaibigan mo.”“Nababaliw ka na! Demonyo ka!” Malupit na pagmumura ni Catherine. “Isinusumpa ko na sa ilang saglit ay iiwanan ka rin ng mga kaibigan at kapamilya mo. Wala nang kakampi sa’yo. Kamumuhian ka ng lahat. Malulugi ang iyong kumpanya, at walang matitira sa’yo.”“Sigawan mo ako kahit gaano mo gusto. Ka
“Cathy, Cathy…”Para bang hindi siya marinig ni Catherine. Paulit-ulit niyang hinahalikan ito na para bang ito na ang huling halik nila bago maghiwalay.Natakot si Catherine, at nawala dahil sa halik nito.Pinakawalan niya lang ito nang halos di na ito makahinga saka niyakap ng mahigpit.“Cathy, kailangan kong umalis dahil may aasikasuhin ako.” Paos na sabi ni Shaun sa tenga niya.Napaatras si Catherine. Kumalma ang katawan niya, at malamig ang tono niya. “Buti, umalis ka na. Hindi ko gustong makita ka araw-araw.”“Babalik ako kaagad.” Kinagat nang marahan ni Shaun ang tenga niya.Nakaramdam siya ng kuryente sa katawan niya, pero hindi niya ito matulak.“Hintayin mo ako.”Binitawan siya ni Shaun. Pagkatapos titigan ang malalim na mata nito ng mas matagl pa sa sampung segundo, tumalikod n ito at umalis ng bathroom.Nanatiling nakatayo si Catherine sa shower, gulat.Hindi niya alam kung anong mali sa lalaki. Aalis lang naman ito saglit. Kailangan ba talagang ipamukha na parang