Chapter 49Brandon POVThanks sa ipis dahil sa kanya ay may rason akong puntahan s'ya dito sa itaas, pero totoo talagang takot ako sa mga ipis. Kumatok ako sa kanyang silid at ilang sigundo ay sumilip ito sa akin, kaya agad niya akong tinanong kung ano ang kailangan ko. Kaya sinabi ko sa kanyan na may ipis sa banyo sa baba, nagmakaawa epek talaga ang aking mukha para pumayag ito, at alam ko na tatalab ito dahil namumutla din naman ako. Laking tuwa ko dahil pumayag ito hanggang nilakihan niya ang pintuan upang makapasok ako sa loob. Doon ko nakita na nakatapis na pala ito ng tuwalya kaya napa mura lang ako sa aking isipan. Tangin tuwalya lamang ang nakatakip sa kanyang hubad na katawan at kahit malaki na ang kanyang tiyan ay sexy pa rin ito sa aking paningin. Nagpapaalam ito na siya muna ang maunang maliligo, kaya tumango lang ang aking sagot. Hanggang lumalikod na ito ag nagtungo sa banyo, bawat hakbang nito ay nagbibigay sa akin ng matinding init. Para bang nag-anyaya iyong sun
Chapter 50 Pagkatapos naming magbihis, sabay kaming lumabas ng silid ni Heart. Hindi ko mapigilan ang ngumiti habang inaalalayan ko siyang bumaba sa hagdan. Pagdating sa baba, dumiretso ako sa kusina para kunin ang baon niyang juice na inihanda ko. Nang makuha ko ito, bumalik ako sa kanya at niyaya na siyang umalis. Tumayo siya at dumiretso palabas ng bahay habang ako naman ang nagprisintang mag-lock ng pinto at gate. Hindi nagtagal, nakarating kami sa hotel. Inihatid ko siya sa restaurant na nasa pinakataas na palapag. Pinindot ko ang elevator button para sa 25th floor, at habang paakyat kami, tila may tahimik siyang iniisip. Nang makarating kami sa lobby ng VIP room, sinalubong kami ng isang staff. "Good evening, Mr. CEO. Nasa VIP room po sila," wika nito sa akin. "Thank you," sagot ko agad. Habang naglalakad, biglang kinalabit ako ni Heart. "Wow, ha. Ikaw pala ang may-ari ng hotel na ‘to," bulong niya na may pagkamangha sa nalaman. "Yes. Anytime, pwede kang pumunta dito,"
Chapter 51 Someone’s POV Sa sobrang galit niya, agad niyang kinuha ang telepono at tinawagan ang kanyang tauhan upang magbigay ng utos. "Hello, Bruno," tawag ko sa aking tauhan. "Hello, Madam!" sagot nito agad sa kabilang linya. "May ipapagawa ako," agad kong sabi dito. "Walang problema, Madam, basta okay ang bayad," napangiti ako. Basta pera ay walang problema basta marami ka nito. "1 million," walang gatol kobg sagot. "Deal. Sino ang ililigpit ko, Madam?" tugon agad nito at mukhang nasiyahan pa sa laki ng perang ibabayad ko. "Ang nobya ni Brandon Flores. Sa kasalukuyan, nasa hotel siya. Kapag nag-iisa na siya, saka mo siya patayin. Kailangan malinis ang iyong gawa. Ayokong may aberya!" bigkas ko dito. "Copy, Madam," agarang sagot nito. Natawa ako nang malakas matapos ibaba ang tawag. "Hahaha! Tingnan lang natin kung maging masaya ka pa sa ipinagpalit mo sa anak ko, Brandon," aniya habang nagmamaneho pauwi sa kanilang mansyon dito sa Cebu. Dahil sa yaman ng kanya
Chapter 52 Heart POV Pagkatapos ang eksena kanina ay agad naman nagpapaalam ang mga kaibigan ko. Labis akong masaya dahil matagal ko na silang hindi nakita at makasama. "Mauna na kami sa inyong dalawa, Puso," sabi ni Althea kasama ang kanyang asawa na si Sir Kurt. "Salamat sa inyong pagpunta dito, 'ha! At sana ay masundan pa ito," ngiti kong sabi sa kanila. "Oo naman, at saka wag kang masyadong kumikilos para hindi ka mahihirap," wika ni Angie ngayon ay hinihimas ang aking tiyan. "Tama si Angie, Heart!" sang-ayon naman ni Janeth. "Oo na po," tugon ko sa kanila sabah irap. "Ah sandali, alam niyo ba na andito si Annie sa Cebu," ngiti kong sabi. "Talaga, naku yung bakla na yun makukurakot ko talaga sa singit," bigkas ni Janeth. Hindi nagtagal ay tuluyan na silang umalis kaya agad din akong inalalayan ni Brandon. Sa totoo lang ay kinilig ako sa kanyang pag-aasikaso niya sa akin. "Doon muna tayo sa sarili kong silid," wika nito kaya agad akong lumingon sa kanya.
Chapter 53 Someone POV Habang abala ang ina ni Ruth sa pag-iisip kung paano niya tuluyang maitago ang sikreto tungkol sa anak ng dating kasintahan ng asawa niya, biglang nag-ring ang kanyang telepono. Kinuha niya ito at nakita niyang si Bruno ang tumatawag. "Hello, Bruno. Ano ang balita?" tanong ko dito sa mahinang boses. "Madam, andito ako sa hotel ni Mr. Flores. Magdamag akong nag-abang, pero mukhang dito na matutulog ang nobya niya," sagot nito kaya napakuyom ko ang aking kamao. "Bantayan mo nang maigi. Kung may pagkakataon, patayin mo agad," mariin kong utos dito. "Copy, madam," agad naman nitong sagot kaya napangiti ako dahil sa kanyang sagot. Pagkatapos niyang ibaba ang tawag, humiga ako sa kama. Ngiting-ngiti ako habang iniisip ang pinag-uusapan naming dalawa at ang tagumpay ng aking mga plano. Hindi nagtagal, nakatulog ako nang mahimbing at may ngiti sa labi. Kinaumagahan Maaga akong nagising para asikasuhin ang mahalagang lakad ko. Kailangan kongmakipagk
Chapter 54 Brandon POV Habang nag-aayos kami ni Heart, hindi ko mapigilan ang mapangiti sa kanya. Napakalambing niya ngayon, na parang lalo akong nahulog sa kanya. "Brandon, tayo na," sabi niya. "Sige," sagot ko agad dito. Inalalayan ko siyang maglakad papunta sa pinto. Binuksan ko ito para sa kanya at sinigurado kong maayos siyang lumabas. Nang makarating kami sa elevator, pinindot ko ang ground floor. Habang nasa loob, panay ang lambing niya sa akin. Pakiramdam ko, napakaswerte kong kasama siya. 'Sana ay laging ganito!' bulong ko sa aking isipan habang may ngiting naka paskil sa sulok ng aking labi. Pagdating namin sa lobby, sabi ko na sa parking area na lang kami dumeretso para kunin ko agad ang sasakyan. Pero tumanggi ito. Gusto niyang maghintay sa entrance. Ayaw ko sanang iwan ito, pero sinamaan niya ako ng tingin kaya pumayag na lang ako. Hinatid ko ito sa may entrance bago ako tumuloy sa parking area kung nasaan ang akung kotse. "I love you, Brandon," bigla ni
Chapter 54 Kausap ko ngayon si Dark, ang kapatid ni Janeth at isang kilalang Mafia boss. Pinag-uusapan namin ang nangyari kay Heart, kaya agad itong kumilos. Tinawag niya ang lahat ng kanyang tauhan at sinimulan ang imbestigasyon gamit ang CCTV footage sa lugar ng insidente. “Wala bang nagbabanta sa inyo kamakailan?” tanong ni Dark habang seryoso itong tumingin sa akin. “Meron. Ang ina ni Ruth, si Ruby Paris. Siya ang nagbanta kagabi,” sagot ko nang hindi nagdalawang-isip. “Kung ganoon, kami na ang bahala. Siguraduhin naming mananagot ang may sala,” matatag niyang sagot. “Salamat, Dark,” tugon ko bago kami bumalik sa emergency room. Sa labas ng operating room, nakita namin si Tita Faith, ang ina ni Heart, na umiiyak habang kausap ng doktor. “Maraming dugo ang nawala sa kanya. Kailangang maisalin agad,” sabi ng doktor. “Ano pong blood type ang kailangan?” tanong ni Tita Faith. “Type AB+,” sagot ng doktor. “Kung ganoon, saan kami hahanap ng dugo?!” halatang nag-aalal
Chapter 55 Hope POV Kahit na kinabahan at natatakot ako sa masamang mangyari sa aking nag-iisang anak na si Heart ay kailangannkung tatagan ang aking sarili. Kanina habang busy ako sa isang pasyente ko kanina ay bigla akong kinabahan. Hanggang natapos ko ang aking trabaho. Habang pasa loob ako ng aking opisina ah biglang may tumawag sa akin. Walang iba kundi ang aking kakambal na si Faith. "Hello?! Bakit napatawa—!" hindi natapos ang aking sasabihin ng narinig ko ang kanyang iyak. "A-ate si Heart na bundol," sambit nito. Dahil sa nalaman ko ay pabagsak ako sa aking pagkaupo. "A-asan siya ngayon?" tanong ko dito. "Nasa, HC-Hospital dito sa Cebu at kasalukuyang akong papunta doon!" wika nito. "Pa-papunta na ako," tugon ko. Agad akong tumayo saka tinawagan ang isa sa pilot magpahatid ako sa hospital upang mabilis dumating ay helicopter qng aking gagamitin. "Copy, Madam!" tugon sa kanilang linya. Ilang mga oras at sigundo ay agad akong dumating, doon mismo sa roo
Author’s Note Maraming salamat sa lahat ng nagbasa at sumubaybay sa kwentong ito. Isa itong kwento ng pagmamahal, pamilya, at tunay na pagkakaibigan—mga bagay na hindi nasusukat ng panahon o distansya. Sa kabila ng mga pagsubok, sa dulo ng lahat, ang mahalaga ay ang mga taong nananatili sa ating tabi, anuman ang mangyari. Ang pagsusulat ng kwentong ito ay isang magandang paglalakbay, at umaasa akong naiparamdam ko sa inyo ang tamis ng pag-ibig at ang halaga ng matibay na samahan. Hanggang sa susunod nating kwento! — INDAY STORIES Sana sabay-sabay ang kwento ni Althea qt Angie ang dalawang pa nilang magkaibigan sa Book #2 at suportahan po ninyo ang bago kong story upang makapasok man lang sa ranking pamamagitan pag vote po ninyo ang THE CONTRACT WIFE: A DANGEROUS UNCLE. Maraming salamat po....
Chapter 293 The Last Chapter. Kinabukasan Habang abala ako sa pag-aayos ng mesa para sa almusal, biglang nag-ring ang aking phone. Agad kong sinagot ito nang makita ang pangalan ng tumatawag. "Bruha! Guess what?!" sigaw sa kabilang linya. Napangiti ako. "Angie?! Diyos ko, ang aga-aga, sigaw ka agad!" sagot ko, pero hindi ko maitago ang excitement sa boses ko. "Alam mo bang andito na ako sa bansa? At hindi lang ako—kasama ko si Heart!" Halos mabitiwan ko ang phone sa sobrang tuwa. "What?! Totoo ba ‘yan?! Kailan pa?! Nasaan kayo ngayon?!" "Surprise! Nasa harap na kami ng bahay mo!" Napamura ako sa gulat at dali-daling tumakbo palabas. Pagbukas ko ng pinto, tumambad sa akin sina Angie at Heart, parehong nakangiti nang malapad habang kumakaway. "Bruhaaaaaa!!!" sigaw ko sabay takbo at niyakap silang dalawa ng mahigpit. "Althea, dahan-dahan naman! Para kang toro!" natatawang reklamo ni Heart pero niyakap niya rin ako pabalik. "Grabe, ang tagal nating ‘di nagkita! Parang kailan
Back to Present “Oh my gosh, Mommy. Nakakilig naman ang love life ninyo ni Dad!” sabi ni Elena habang nakangiti at yakap-yakap ang unan niya. “Parang sa pelikula lang! Ang daming eksena, tapos may action, comedy, at super sweet na moments!” Napatawa ako sa reaksyon ng anak ko. “Talaga, anak?” “Oo naman! Grabe, Mommy, hindi ko in-expect na si Daddy pala ‘yung laging napag-tripan ni Tito Brandon at Tito Kurt noon! Tapos ikaw pa ‘yung strong and independent woman na kinatatakutan nila dati? Wow! Goals!” Napangiti ako at tinignan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Nakangiti rin ito habang nakikinig sa amin. “Pero Mommy, ang pinaka-nakakatawa talaga—‘yung kay Tito Brandon at kay Nurse Heart! Ano kaya nangyari sa kanila after no’n? Diba parang may something?” tanong ni Elena, sabik na malaman ang sumunod na kwento. Napatingin ako sa asawa ko, at kita ko ang pag-iling niya na may halong tawa. “Huwag mong sabihin sa’kin na gusto mong marinig ang love story ni Brandon?” “Yes, Mom
Chapter 291Final ChapterTahimik ang silid nang biglang marinig ko ang boses ni Kurt—pero parang may halong boses ni Brandon habang nagsasalita siya.“Ilang views na ba ‘yan?” tanong ni Kurt, kaya nagtataka ako. Hindi muna ako nagpahalata na kanina pa akong gising.“Walang hiya, bro! Malapit nang maabutan ang sayo! Hahaha!” sagot ni Brandon. Napilitang akong bumangon sa kama.“Views? Ano na namang pinag-uusapan n’yo, Kurt?”“Oh, gising ka na pala, Jay,” sagot niya. “Akalain mo ‘yon, isang bully ni Kurt noon, hinimatay sa delivery room? Hahaha!” sabat ni Althea, may halong panunukso.“Ang pangit ng mukha mo, bro, nung lumabas ka sa delivery room! Mukha kang takot na takot! Hahaha!” dagdag pa ni Brandon, lalong ginagatungan ang asaran.“Hoy, Brandon! Baka mas malala pa sayo ‘yan kapag nag-asawa ka,” sagot ko.“No, no, no! Hindi mangyayari ‘yon, bro!” mabilis niyang tanggi.Biglang bumukas ang pinto at lumabas ang isang nurse. “Hello, everyone! Andito na ang mga cute-cute na babies!”Do
Chapter 290 Jayson POV Four Years Later “Mom, good morning!” sabay tawag ng tatlong taong gulang na kambal naming sina Emerson at Esmerald habang masiglang tumatakbo papunta kay Janeth. “Good morning, babies!” Masayang sinalubong ni Janeth ang dalawa at hinalikan sa pisngi. “Good morning din, Hubby…” malambing niyang bati sa akin. “Good morning too, Wife…” sagot ko naman, sabay halik sa kanyang labi. “Ewww! Nakakadiri ka, Dad! Hindi pa nga nagbabrush si Mommy ng teeth,” reklamo ni Eme habang patawa-tawang sumampa sa kama at tumatalon-talon pa. “Careful, Eme, baka madaganan mo ang tummy ni Mommy…” paalala ni Emer sa kapatid niya. “Ups… sorry, Kuya! Halika na, Mommy, let’s eat na! I’m so hungry na…” “Let’s go, Wife…” Akmang tatayo na ito nang bigla itong napangiwi sa sakit na naramdaman niya sa kanyang tiyan. “Hubby, parang manganganak na ata ako… Ahhh! Ang sakit!” Napamura ako sa gulat. “F**k! Emer, tawagin mo ang driver! Kunin mo ang cellphone ko at tawagan si Daddylo mo
Chapter 289Jayson POVFlashback Pagkalabas ni Janeth sa library, hindi ko maiwasang mapangiti habang sinusundan siya ng tingin. Hindi pa rin ako makapaniwala—ang babaeng bumuhay muli sa matagal nang natutulog kong puso ay siya rin palang aking napangasawa. At hindi lang basta asawa, kundi ang sekretaryang ilang gabi ko nang pinapantasya.Shit. Ramdam ko ang paninigas ng alaga ko sa loob ng suot kong slacks. Ilang minuto akong nanatili sa library, pinapakalma ang sarili, bago ako lumabas. Sakto namang pababa sina Mom at Dad mula sa hagdan."Mom, Dad, saan kayo pupunta?" tanong ko, bahagyang nag-aalangan sa kanilang malalawak na ngiti."Aalis muna kami ng daddy mo, son," sagot ni Mom, may kasamang pilyang kindat. "Para may pagkakataon kayong makabuo ng apo ko. Sana babae, para may maisasama akong mag-shopping at mag-ayos ng buhok!""Mom… apo agad?" Napakamot ako sa batok, hindi makapaniwala sa diretsahan niyang sagot."Why not?" singit naman ni Dad. "Matanda na kami, gusto naming may
Chapter 288Janeth’s POV"Sa sandali lang ha, maliligo muna ako," sabi ko dito upang makaiwas sa kanyang mapanuksong tingin sa akin. Habang nasa loob pa din ako sa kanyang silid ay hindi mo maiwasang mag-isip kong totoo ba itong lahat. "Totoo ba ‘to? As in real?" Yan ang paulit-ulit na tanong sa isip ko habang nakatayo sa loob ng kwarto ni Jayson. Kung panaginip lang ito, sana ‘wag na akong magising.Napatingin ako sa kama, at doon ko napansin ang isang neatly folded na damit pang-babae—may kasamang underwear at bra. Hmmm... kanino kaya ‘to?Lumapit ako at napansin ang isang maliit na note sa ibabaw. Agad ko itong binasa.To: JanethWear this, honey.From: MommyNapangiti ako nang makita ang sulat. Talaga si Mommy, ha? Ang bilis akong tanggapin bilang asawa ng anak niya.Wala na akong sinayang na oras at dumiretso na ako sa banyo para maligo.Ahhhh, ang sarap ng tubig.Habang sinasabon ang katawan, napatingin ako sa lagayan ng shampoo at sabon. Napangiti ako nang makita ang panglal
Chapter 287 Jayson POV "By the way, hindi tayo papasok ngayon," sabi ko habang nakasandal sa upuan, pinagmamasdan ang reaksyon ni Janeth. Napakunot ang noo niya. "Bakit, boss? May pupuntahan ho ba kayo? Kung gano'n, pwede na ho ba akong mag-mall? Pawala lang ng stress, hehehe." Napailing ako. "Yes and no." "H-ho?" nagtatakang tanong niya. "Yes, dahil may pupuntahan tayo. No, dahil honeymoon natin ngayon." Halos mapatalon siya sa kinatatayuan niya. "A-ano ho? H-honeymoon natin?" Ngumiti ako at tumayo mula sa aking upuan, dahan-dahang lumapit sa kanya. "Yes. And stop calling me boss. Just call me hubby." "Pe-pero, boss—" "Shhh..." Pinatigil ko siya, sabay taas ng kilay. Napalunok siya. "H-hubby..." Ngumiti ako sa narinig ko, pero halatang labag sa loob niya kaya masama ang tingin niya sa akin. "Bakit parang napipilitan ka?" tanong ko, nakataas ang isang kilay. "Gusto mo ba dito na lang tayo mag-honeymoon?" Bigla siyang napailing nang mabilis. "Sabi ko nga, hubby ang tawag
Chapter 286Janeth POV"Shit! Ang sakit ng ulo ko..." Napaungol ako habang marahang hinawakan ang aking noo. Ngunit natigilan ako nang mapansin kong hindi ito ang kwarto ko. Napabangon ako at napatingin sa paligid, nagtataka.Napako ang tingin ko sa isang picture frame."Shit! Shit! Bakit ako nandito sa kwarto ni boss?" Mabilis akong bumangon, sinikap kong hindi gumawa ng ingay habang dahan-dahang binuksan ang pinto. Ngunit halos mabangga ko si boss nang bigla siyang lumitaw sa harapan ko, nakakunot ang noo.Napalunok ako at pilit na ngumiti. "Hehehe… G-good morning, boss!""Follow me to the library.""Y-yes, boss..."Kinakabahan akong sumunod sa kanya. Ang daming tumatakbo sa isip ko—baka may nagawa akong mali? Baka tanggalin niya ako sa trabaho? Wag naman sana, Lord!Nang makarating ako sa harap ng library, nanlalamig na ang kamay ko sa kaba. Wala akong choice kundi kumatok.Tok! Tok! Tok!"Come in."Dahan-dahan akong pumasok at agad na nagmakaawa. "B-boss, kung ano man ang kasalana