**********KENNETH:Nasuntok nya ang lamesa paglabas ni Jonie sa opisina nya... hindi nya akalain na hihiwalayan cya nito. Ano ba ang pinagyayabang nito? Natakot syang pumunta sa opisina kanina dahil alam nyang andoon si Jonie at magtatanong ito ng tungkol sa kanila ni kagabi. Hindi cya sanay sa komprontahan kaya hindi nya alam ang gagawin.Pagdating nya ng opisina at nagulat cya ng wala pa si Jonie. He feel relieved dahil hindi sya makompronta nito pero sa kabilang banda at natakot din cya na baka hindi na ito papasok sa trabaho at iwan cya.At nangyari nga ang kinakatakutan nya.. dumating si Jonie at kinompronta cya nito tungkol kay Ava kaya nagalit cya. Oo nga at selfish sya... ang gusto nya ay hindi mawala si Jonie sa kanya pero hindi nya din kayang pakawalan ang pinangarap nyang babae. Simula bata palang cya ay gusto na nya si Ava. Childhood sweetheart nya ito. Pumunta ito ng New York at doon nag aral at naging isang sikat na modelo. Halos lahat ng lalaki ay gustong maging girl
***********JONIE:Malungkot na bumalik sila ng hotel... kakagaling nya lang sa pag-iyak kaya mugto na naman ang mga mata nya. Wala na ata katapusan ang pag-iyak nya. "Stop crying ate...Baka magtataka na si Mama Beth at Tito Gregore sa hitsura mo! Tingnan mo nga, mukha ka nang namatayan jan!" Saway ni Bebe sa kanya. Namatayan naman talaga cya.. namatay ang puso nya.. Pagpasok nila sa room nila ay andoon na ang Mama at Papa nya na naghihntay sa kanila "Why are you crying baby?" Nag-aalalang tanong ng Papa nya ng makita na mugto ang mata nya. biglang tumayo ito mula sa pagkaka-upo at pintuntahan cya. "Ahm nothing Pa..." Pagsisinungaling nya pero alam nyang hindi kumbinsido ang mga ito sa rason nya. Maging ang mama nya ay nakatingin lang sa kanya na tila pilit binabasa ang nasa utak nya. "Wala Pa.. it's nothing... nalungkot lang ako dahil nag-resign na ako sa trabaho ko." Muling pagsisinungaling nya, baka sakaling maniwala na ang mga ito."It's okay Baby.. pagpunta natin sa America
***************AVA POV:Kasalukuyan cyang nasa condo nya nagbababad sa bathtub... gusto sana nyang samahan si Ken sa condo nito pero hindi ito pumayag, gusto daw nito magpahinga muna.Napangiti cya ng maalala na ang bilis lang nya na naakit si Ken, alam nyang patay na patay ito sa kanya kahit noong mga bata pa sila pero hindi nya ito pinapansin dati dahil patpatin pa ito pero ngayun nagulat cya sa transformation ng binata... napaka gwapo nito at matipuno, hindi nya na nakikita ang dating Ken na lampa.Nung una ay tutol cya sa plano ng Papa nya na ipakasal kay Ken dahil hindi nya naman ito gusto. Naba-bankrupt na ang negosyo nila kaya kailangan nilang may makapitan na isang malaking company para maisalba ang kabuhayan nila. Hindi pa naman cya sanay maghirap kaya sa huli ay pumayag na din sya sa plano ng Papa nya. Sabi nito ay umuwi daw cya at akitin si Ken... hindi naman mahirap iyong pinapagawa ng Papa nya lalo na ngayon at nakita na nya kung gaano ka gwapo si Ken... dagdag pa na i
Pagpasok nya sa opisina ay andoon na nakapatong ang resignation ni Jonie sa table nya. Hindi na cya nag abala na basahin iyon... bigla nya iyon nilukot at tinapon sa basurahan. "Damn you Jonie!" Sigaw nya. Hindi cya makakapayag na gawin cyang tanga ni Jonie. Sekretarya nya lang ito at hindi cya pwede iwan nito sa ere! Kung hindi ito babalik sa kanya ay sisiguraduhin nyang hindi rin ito tatanggapin ng ibang kompanya. Gagamitin nya ang mga connections nya para gipitin ang dalaga hanggang sa ito na mismo ang lalapit sa kanya at magmakaawa na muling tanggapin nya. Tama!.. yun nga ang gagawin nya. Napangiti cya... papasaan ba't babalik din si Jonie sa kanya. Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam nya... tinuon nya ang sarili sa trabaho. Pumasok si Alex sa opisina na may dalang folder... folder iyon na gamit ni Jonie sa mga appointmenta nya. Mabuti naman at nahanap ni Alex... marahil at hinalughug nito ang desk ni Jonie, natakot din siguro itong masesante nya. "Sir... mamaya po
Napa isip cya habang yakap si Ava... kailangan na nya gawan ng paraan ng kasal nila ni Jonie... kailangang mapasa walang-bisa yun bago pa malaman ng lahat na kasala na sila ni Jonie!"Ang mabuti pa... lets go to Pampanga so that you will meet my parents and I will also meet your dad! Nakangiting wika ni Ava. "S-sige... tomorrow pupunta tayo ng Pampanga.""Really? Thanks Hon!" Wika nito saka sya hinalikan sa labi.. hinayaan nya lang ito sa ginagawa sa kanya. Maya-maya ay nagiging mapusok na naman ang dalaga. "hmmm..... can you fvck me honey?" malanding wika ni Ava saka kinapa ang pagkalalaki nya at nilamas iyon... napapikit cya. "ahmm... sorry hon, but I'm not in the mood right now." pagdadahilan nya."Why? Don't you find me attractive?" Tila gulat na gulat ito dahil inayawan nya. "It's not like that... pagod lang talaga ako."Napabuntong hininga ito. "Ok then, pagbibigyan kita ngayun pero next time hindi na ako papayag na ayawan mo. hmmm?" Nakangiting wika ni Ava saka muling nilama
"Saan ka pupunta Fe?" Nag-aalalang wika ng Cess na empleyado din doon. Nakita nito kung paano ipahiya ni Ava si Fe sa buong opisina. "Magre-resign na ako Cess.. natatakot ako sa banta ni Mam Ava na pahirapan nya ako sakaling magtagal pa ako dito." Humuhikbing wika ni Fe."Hindi naman sya ang boss natin eh... sabi ni Sir Ken ay mag-leave ka lang daw ng 1 week. Hindi mo kailangan mga resign..." tila awang-awa naman na wika ni Cess sa kanya."Ganun na din yun... kapag nakita ako ulit ni Mam Ava dito ay ipapahiya nya ulit ako. Alangan naman ako ang kakampihan ni Sir Ken kesa sa nobya nya.""Kawawa na ka naman Fe... naging biktima ka ng pag-power trip ng malditang Ava na yun! Maganda nga pero masama naman ang ugali!" "Ok lang Cess, hndi na din naman ako masaya dito kasi nag-resign na din si Jonie... sign na din siguro ito para umalis." "Saan kaya nagpunta si Jonie noh? Bigla nalang hindi nagparamdam..." "Hindi ko alam... baka yayain ko nalang cya na maghanap kami ng bagong trabaho pa
Hinatid cya ng taxi sa isang Five-star hotel sa Pasay. Pagdating ng hotel ay napahanga cya sa laki nito. Nakatanga lang sya sa mga naglalakihang chandelier, first time nya pumunta sa ganun kalaking hotel. Bigla tuloy cyang nanliit, siguradong mayayaman ang mga taong pumupunta doon, hindi cya bagay doon.Tinext nya si Bebe na nasa lobby na cya, nakapatay pa din kasi ang cellphone ni Jonie. Hindi nya alam kung ano ang rason nito bakit nagpapatay ng cellphone samantalang halos hindi nga nito mabitawan ang cellphone dati. Hinintay nya si Jonie at Bebe na sunduin cya, nahhihiya kasi cyang pumasok, baka hindi cya papasukin ng guard dahil hindi naman cya naka check-in doon. Maya-maya ay nakita na nya si Jonie at Bebe na palapit sa kanya. "Besh! huhuhu!...." hagulgul nya ng makita ang kaibigan at niyakap ito, wala na cyang pakialam sa mga nakatingin sa kanya, ang gusto nya lang ay maibsan ang sama ng loob nya. "Besh!..." wika din ni Jonie, nagyakapan sila. "Halika sa room namin, doon tayo
"I'm glad that my daughter has a friend like you. She is sad lately, nalulungkot daw cya dahil maiiwan nya ang mga kaibigan nya dito pag-alis namin. So if you are willing to come with us and work for my company I'll be glad to accept you just to make my baby happy... I've heard that you just got fired?" Ang haba ng sinabi ng Papa ni Jonie pero nung nagtagalog na ito ay saka cya napahinga ng matiwasay. Akala nya ay dudugo ang ilong nya sa kakausap kay Sir Gregore."Sir totoo ba ito? Hindi ba ito prank?" Tanong nya kay Sir Gregore. "What prank?" nalilitong wika din ni Gregore. "Pa, hindi pa din makapaniwala si Fe...kanina pa nya ako pinagbibintangang sumali sa sindikato at kumapit sa patalim." Sumbong ni Jonie sa ama. "Hahaha..." Dumagongdong ang malakas na tawa ni Gregore sa loob ng kwarto. Pati ang pagtawa nito ay may authority. Aliw na aliw ang Papa ni Jonie sa kanya. "Dont worry Fe... this is all true. I want to make-up for my queen Beth and my Princess Jonie. Kaya kung ano
Wala na siyang nagawa para pigilan ito. Gusto niya din naman ang ginagawa ni Clark. Lalo pa nitong pinaigting ang init ng katawan niya nang gumapang na pababa ang kamay nito at ipinasok sa loob ng shorts niya.Awtomatikong kinipot niya ang dalawang hita. Naiilang siya dahil hindi pa rin maalis sa utak niya na anumang oras ay may makakita sa kanila.“Open your legs....” utos nito nang hindi ito makapasok sa hiwa niya."C-Clark, no...""Ibubuka mo 'yan o sisirain ko itong shorts mo?"Bigla siyang nawindang sa narinig. Kapag sinira nito ang shorts niya, babalik sila ng mansion na walang shorts. Mas lalong mahuhuli sila na may ginawa silang kababalaghan!“Open your legs!” muling utos nito.Dahan-dahan niyang binuka ang dalawang hita. Hindi pa man ito lubusang nakabukas ay ipinasok na agad nito ang isang daliri sa hiwa niya nang magkaroon ng pagkakataon. Agad siyang napakapit sa balikat nito."Aghhh.... fuck, Fe... Ang init ng p*ssy mo sa loob. Basang-basa ka na... I can't wait to bury my
Tumayo ito pero muntik nang matumba kaya inalalayan niya. Hinawakan niya ito sa bewang pero hindi na umiwas. Si Tita Felicia naman ay nakaalalay din sa kabila. Pinagigitnaan nila si Clark. Sa laki ni Clark ay hindi niya ito kayang saluhin sakaling matumba ito.Humawak din ito sa bewang niya, pero naramdaman niyang nilalaro nito ang daliri sa parteng iyon ng bewang niya… Chinachansingan siya nito!Agad na umangat ang tingin niya dito, pero nagmaang-maangan lang ito. Hinayaan niya na lang ang lalaki. Ayaw niyang kunin ang kamay nito sa bewang niya dahil baka makita ng mga magulang nito.Maya-maya naman ay lumipat ang kamay nito at umakbay sa kanya. Doon na naman siya pasimpleng hinahaplos sa leeg.Ganung posisyon sila habang naglalakad papuntang garden. Walang kamalay-malay si Tita Felicia na ganun ang ginagawa ni Clark sa kanya. Napapikit na lang siya nang lalong pinaigting nito ang paghimas sa kanya. Sensitive pa naman ang katawan niya ngayon dahil sa nangyari sa kanila kagabi. Hindi
Nagising siya kinabukasan na wala si Clark sa tabi niya. Hindi siya makapaniwalang may sakit ito dahil ilang beses siyang inangkin kagabi. Ang akala nga niya ay doon na ito matutulog sa kwartong inuukupa niya, pero ngayong nagising na siya, wala doon ang nobyo.Baka lumipat ito sa kabilang kwarto nang makatulog na siya.Napatingin siya sa relo. Alas otso na ng umaga."Huh? Ganun kahaba ang tulog ko?" tanong niya sa sarili niya. Hindi siya nakakain ng hapunan kagabi. Wala ring tumawag sa kanya para kumain.Dali-dali siyang pumasok sa banyo para maligo, nagpalit ng komportableng damit, saka mabilis na lumabas ng kwarto. Gusto niyang daanan sana si Clark sa kwarto nito, pero narinig na niya ang boses nito sa baba. Parang siya na lang ang wala doon."O, iha, andito ka na pala?" masayang salubong ni Tita Felicia sa kanya. Andoon na rin si Tito Amado, na mukhang malungkot dahil wala si Clarkson. Kapag ganitong umaga kasi ay si Tito Amado ang nagbabantay sa anak niya. Unang araw ni Clarkson
Si Clark ang nakauna sa kanya at ang tanging lalaking pinayagan niyang makagalaw sa katawan niya. Ang katawan niya ay para kay Clark lang at wala nang iba."Shit, baby... fuck, ang sarap... ahh..." Hinawakan siya nito sa balakang at tinulungang tumaas-baba doon. Napapikit na lang siya sa bilis ng pagsagad nito sa butas niya. Halos hindi siya makahinga habang parang binabarena ang kaibuturan niya."Ohhh... ahh... I'm coming, baby... Shit, ahhhh!" mahabang ungol ni Clark."Me too, babe... I'm cumming... Shit, ahhhh..." Napahawak siya sa headboard at nagpaubaya, hinayaan niyang si Clark na ang tumapos ng sinimulan niya."Ahh... Ahhh... Ahhh..." ungol ni Clark habang tinataas ang balakang nito at sumasalubong sa balakang niya. Tanging mga ungol at pag-uumpugan lang ng kanilang mga katawan ang naririnig sa loob ng kwartong iyon. Para silang mga hayok sa laman. Mabuti na lang at sila lang ang naroon. Sa ingay ng kanilang pagtatal*k, baka marinig sila sa labas sakaling may iba pa silang kasa
Napatingin siya dito. "S-show you what?""Show me how much you love me!" walang emosyon nitong wika.Na-gets niya ang ibig sabihin ni Clark. Lumunok muna siya ng ilang beses, dahan-dahang tumayo at lumapit sa nobyo.Nakatihayang naghihintay lang ito sa maaaring niyang gawin. Actually, hindi niya alam kung ano ang gagawin pero nagbakasakali na lang siya.Dahan-dahan siyang umakyat sa kama. Nakatitig sila sa isa't isa. Ang lakas ng kabog ng dibdib niya pero hindi niya alam ang nararamdaman ni Clark sa mga oras na 'yon, hindi mababasa sa mga mata nito.Maingat siyang dumukwang at hinalikan ito sa labi. Hindi tumugon si Clark, hinayaan lang siya sa gagawin niya. Ginalaw niya ang labi sa labi nito. Napapikit siya sa kanyang ginagawa. Aaminin niyang nalilibugan na agad siya just by kissing Clark."Ohhh..." Hindi niya napigilang umungol nang sa wakas ay tumugon na si Clark. Pinagalaw na rin nito ang labi at lalong nilaliman ang paghahalikan nila. Kinabig pa siya nito sa bewang para lalong il
"Bakit ang tagal mong bumalik???" Napaigtad siya nang pagpasok niya sa kwarto ni Clark ay sigaw agad ang sumalubong sa kanya."Ah, pasensya ka na. May inayos lang ako sa labas." nauutal na wika niya. Matalim ang tingin nito habang papasok siya. Inasikaso pa niya ang pag-alis ng mga magulang at anak niya. Gusto niyang ihatid ang mga ito sa airport pero baka hanapin siya ni Clark. Si Rosie at mga magulang ni Clark na lang ang nagpresintang maghatid sa airport. Sila lang dalawa ni Clark ang naiwan sa bahay, bukod sa mga katulong na nasa baba.Pinulot niya isa-isa ang mga pinaghubaran nitong damit na nakakalat sa sahig. Malungkot pa siya dahil nagkakahiwalay na naman sila ng anak niya."Kapag di ka masaya sa ginagawa mo, puwede ka nang umalis!" muling sita nito sa kanya."Ah, hindi… may iniisip lang ako.""In the first place, bakit ka nga ba andito?"Napatingin siya sa gawi ni Clark. Matalim din ang tingin nito sa kanya. "Come here!"Dahan-dahan siyang lumapit sa tabi ni Clark."Ang sabi
"Tonta! Bakit ang tagal mo?!" mura nito pagkatapos uminom ng gamot. Ang init ng ulo nito."Pasensya ka na. Di ko kasi alam kung ano ang ipapainom, babe...""Ganyan ka ba mag-alaga sa akin? Kung hindi ka marunong, umalis ka na lang dito! Get out of my room!"Napatingin cya kay Clark. Ok lang sana kung hinid pa cya nito maalala pero bakit prang inaalila na cya? Katulong ba ang tingin sa kanya?Naluluha siyang lumabas ng kwarto. She’s never been humiliated in her whole life.Paglabas niya ng kwarto ay sakto namang andoon pa ang mga magulang niya, parang hinintay talaga ng mga ito na makalabas siya doon. Dali-dali siyang nagpunas ng mga luha."Nay... Tay... Andyan pa pala kayo?" Pinilit nyang gawing normal ang boses ng hindi mahalata ng mga ito na kakaiyak nya lang. "Sinaktan ka ba niya, anak?""H-hindi po, nay! Nagalit lang siya dahil di ko alam kung anong gamot ang ibibigay ko. Biglang sumakit kasi ang ulo niya." Paliwanag nya. ayaw nya din masira si Clark sa paningin ng mga magulang n
Kasalukuyan silang nasa kotse, pauwi ng mansion nina Clark. Nasa passenger seat si Tita Felicia, at sila naman ni Clark ang nasa likod. Hindi siya pinapansin nito, nakatingin lang ito sa labas ng bintana na parang sinasaulo ang daan.Pasimple lang siya kung tumingin dito dahil baka magalit ito sa kanya. Kahit na may benda ito sa balikat at ulo ay hindi maitatangging napakagwapo pa rin ni Clark. Pumayat lang ito ng kaunti pero hindi iyon nakabawas sa gandang lalaki nito.Napatingin si Clark sa kanya. Marahil ay napansin nitong pinagmamasdan niya."What are you looking at?" sita nito."Ah, eh... wala..." pagsisinungaling niya. Hindi niya napansin na napatitig na kasi siya dito. Marahil ay nawiwirduhan ito sa kanya.Maya-maya ay napangiwi ito at humawak sa ulo na may sugat. Agad naman niya itong dinaluhan."Babe, are you okay? Masakit ba ang sugat mo? Sabi naman sa'yo, huwag muna tayong lumabas ng ospital. Baka kasi mabinat ka!" nag-aalalang wika niya."Don't touch me!" sigaw nito, pero
"Anak, wag mo naman sigawan si Fe... Gusto niya lang makatulong!" saway ni Tita Felicia sa anak."I don't need her help, Mom! Hanggang ngayon ay di ko pa rin maisip kung bakit ako nagkaroon ng nobya samantalang may asawa na ako!... Saan ba kasi si Cindy?" muling sigaw nito."She’s in Australia, anak. Doon siya nagtatrabaho, di ba?" pagsisinungaling ni Tita Felicia. Kapag sinabi nilang may bago na itong asawa, baka lalo itong magalit.Napayuko cya, ang pinapanalangin nyang maalala cya ni Clark sa muling paggising nito ay hindi nangyari. Estranghero pa din cya sa mga mata nito. Naaawa na si Tita Felicia sa kanya, pero kailangan pa nilang habaan ang pasensya dahil may sakit si Clark.Paiyak na siya nang dumating ang doktor."Good morning. How’s my patient?" nakangiting bati ng doktor. "How are you, Mayor?"Hindi sumagot si Clark. Nanatili lang itong nakasimangot. Di tulad dati na masayahin at palabati ito, ngayon ay naging bugnutin. Parang napahiya din ang doktor dahil hindi ito pinansin