Panay ang tingin ni Kelly kay Alex na katatapos lang maglakad sa Cadillac. Hindi niya napansin ang ibang lalaki na nakatayo sa tabi ng kotse.
“Hoy, maganda, bakit ka nagmamadali?” Lumabas ang lalaki sa harapan niya. Mas lalo siyang natuwa nang makita siya sa ganoong kalapit. Malayo siya sa karaniwan, sa kanyang matingkad na mga mata, mapuputing ngipin, at napakagandang pigura.Walang imik na tinignan ni Kelly ang lalaki. Gusto niyang umiwas sa gilid, ngunit nakatayo ito sa harapan niya.“Magandang babae, huwag kang pumunta! Pumasok ka na sa kotse,” sabi ng lalaki habang nakatingin sa mukha niya.“Scram!” singhal niya sa kanya. Sa pagtingin sa kanyang mahalay na ngiti, maingat siyang humakbang paatras at mabangis siyang sinumpa."Kahit na ang ganda ng boses mo!" sabi niya, habang walanghiyang nakangiti. Excited na ang utak at katawan niya. Isa lang ang nasa isip niya, na ipasok ang babaeng ito sa kanyang sasakyan.&ldqNoong umagang iyon, nang makatulog si Debbie, binalangkas ni Melissa sa kanyang isipan ang buong plano. Gusto niyang agawin si Alex para sa kanyang sarili at iparamdam sa kanya ang lubos na pagkadismaya kay Debbie.Noong nakaraang araw, may ibinunyag sa kanya si Angelina Sanders. Sinabi niya na kung ang isang babae ay nabuntis ng isang sanggol ng isang lalaki, kung gayon, gaano man kalaki ang pag-ayaw ng lalaking iyon sa kanya, maaari lamang niyang isuko ang kanyang sarili sa kanyang kapalaran.Kaya, ang ultimate goal ni Melissa ay mabuntis ang baby ni Alex.Naisip ito ni Melissa. Nakita niya ang numero ni Lou Rork sa kanyang listahan ng contact at pinindot ito. Maya-maya, sinagot ni Lou ang tawag.“Beautiful girl, bakit mo ako tinatawag? Libre ka ba? Ililibre kita ng pagkain.” Sabi mo sa telepono sa bulgar na boses.“Halika… Natatakot akong maiinlove ako sa iyo,” sabi ni Melissa habang malamig na ngumiti. Muntik na siyang mahu
Pumara si Alex ng taxi at mabilis na nakarating sa terminal ng airport.Nang makita siya, tuwang-tuwa na kumaway si Melissa. Bumuntong hininga si Alex at lumapit sa kanya. Nang makita niya ang mga pasa sa gilid ng bibig nito, nagulat siya. Akala niya ay masusugatan ang paa o braso nito.Hindi niya kailanman pinaghihinalaan na ang pinsala sa kanyang bibig ay sanhi ng Justin.“Tara na. Saan ang bahay mo?” Kinuha niya ang kanyang bagahe at sumabay sa kanya sa tabi ng kalsada. Tumawag sila ng taxi at nagmaneho papunta sa building niya.Tinulungan niya itong buhatin ang kanyang bagahe hanggang sa kanyang apartment, kung saan siya nakatira mag-isa.“Maraming salamat, Alex. Sabay tayong magdinner. Gagawin ko,” she looked at him passionately.“Hindi na kailangan. Kung wala nang iba, aalis na ako.” With that, naglakad siya papunta sa pinto.“Sandali!” tuwang-tuwang sigaw niya. Paano niya palalampasin ang magan
Natigilan si Alex habang nadudurog ang kanyang puso. Hindi pa siya nakisama ng babae noon, at hindi niya akalain na magkatabi sila ni Melissa sa kama.Nalungkot siyang umupo sa gilid ng kama. Nag-aapoy ang kanyang mukha, at isang imahe ng isang tao ang lumitaw sa kanyang isipan—si Debbie. Paano pa niya nasasabi sa kanya kung gaano siya nagsisi pagkatapos niyang gawin ang ganoong bagay sa ibang babae?Kung alam ni Debbie, paano niya matitiis? naisip niya.Maya-maya lang ay niyakap siya ng dalawang braso mula sa likod. Nilagay ni Melissa ang mukha sa likod niya at sinabing, “Napakagaling mo kagabi, bagama't tulala ka, pero hinawakan mo pa rin ako nang mahigpit. Para kang natutulog. Sa iyong mga kamay, ako ay parang isang mahinang tupa. Pinahirapan ko ang aking sarili hanggang hatinggabi bago ako yumakap sa iyong mga bisig at nakatulog."“Binati ba kita?” Naiilang na tanong ni Alex. Sa ngayon, inaalala lang niya kung mabuntis siya.&ldqu
Ang nakaraang gabi ay nakakabaliw, at si Melissa ay nakakaramdam ng sakit sa lahat ng dako. Naglakad siya palabas, pumara ng taxi, at dumiretso sa isang sikat na pribadong ospital sa New York. Matapos maghintay ng sampung minuto, tinawag siya ni Dr. Steele sa silid ng pagsusuri, na isang lalaking nasa edad singkwenta anyos na may salamin at may kulugo sa gilid ng ilong. "Miss Kennedy, medyo malubha ang iyong kalagayan, at dapat ay pumunta ka kaagad dito," sabi ni Dr. Steele, na nakakunot ang noo sa kanya. "Kailangan nating bantayan ang anumang mga palatandaan ng impeksyon, ngunit pansamantala, ipapadala kita para sa isang CT scan." “Salamat, Dr. Steele. Naiintindihan ko,” nakangiting sabi niya at hindi man lang nag-aalala sa sinabi ng doktor. Tinitigan niya ito at nagtanong, “Doktor, ano sa palagay mo ang sanhi nito?” Saglit siyang nag-isip at sinabing, “Baka naliligo ka, o naliligo, at hindi sinasadyang natangay ka ng kung ano.” Dahan-dahan siyang umi
“Ituloy mo,” sabi ni Alex, binuklat ang mga pahina ng diary ni Debbie."Oo," sagot ni Lou, nanginginig ang boses. Alam niyang baka magalit si Alex sa sasabihin niya.Binuksan ni Alex ang talaarawan noong ika-25 ng Mayo, ang araw na pumunta si Debbie sa Chicago.ika-25 ng Mayo. Pagkababa ko pa lang ng eroplano, naisip ko si Alex. nakakaawa ako. Kung alam niya ang iniisip ko, matatawa siya. Nagkaroon kami ng video chat, at pinilit ko pa rin na manatili siya sa New York, ngunit sa loob-loob ko, gusto ko siyang sumama at makasama.ika-26 ng Mayo. Naiinggit talaga ako nang makita kong may mga boyfriend na susunduin si Melissa at ang iba pa pagkatapos ng rehearsals. Lonely talaga sa bus tuwing gabi.ika-29 ng Mayo. Ilang araw na akong hindi tumatawag kay Alex. Natatakot ako na baka kapag nakita ko siya, hindi ko na mapigilang umiyak. Nakakahiya na makita niya akong ganito. Hindi ko kayang maging pabigat sa kanya.ika-30 ng Mayo. Talagang basa at m
Napanganga si Melissa sa gulat. Hindi siya naniniwala na papatayin talaga ni Alex ang sinuman. Kahit na siya ay mas mahalaga kaysa sa napagtanto ng mga tao, ang pagpatay sa mga tao ay isang ganap na naiibang bagay.Hindi niya alam kung gaano kalakas ang pamilya niya. Ang pagpatay sa dalawang tao ay walang halaga sa pamilya Ambrose. Ito ay tulad ng simpleng pagpiga ng ilang mga bug.Dumagundong ang puso ni Melissa habang nakatitig sa katawan ni Lou. Ang bakanteng mga mata nito ay muling tumingin sa kanya.Lalong lumakas ang dagundong ng kulog, at lalong lumakas ang tunog ng ulan.Lumingon si Alex at tinutok ang baril kay Melissa. Kumikislap ang kidlat, pinatingkad ang kanyang mukha at pinapakitang lalo siyang nananakot. Hindi niya napigilang manginig."Alex, anong gagawin mo?" tanong niya. Nakita na niya na marunong itong bumaril."Paano nangyari ito kay Debbie kung hindi ka kasali?" tanong niya, humigpit ang daliri niya sa gatilyo.“Hindi mo
Tumabi si Kelly kay Alex sa Ramsey Lake sa loob ng dalawang oras. Malakas ang hangin, at madalas na umubo at bumahing si Alex. Talagang nag-aalala siya sa kanya, ngunit ang tanging magagawa niya ay tumabi sa kanya, kaya hindi siya nag-iisa.Ang malalim na damdamin ni Alex para kay Debbie ay ikinadismaya ni Kelly, at sa unang pagkakataon, pinagdudahan niya ang sarili. Magagawa ba niyang nakawin siya mula sa kanya?"Tanghali na," sabi nito, na lumuhod sa tabi niya. "Bakit hindi tayo pumunta at kumain ng tanghalian?"“Hindi ako nagugutom, pero pwede ka nang umalis,” sabi niya, nakatutok pa rin ang mga mata sa lawa, na para bang nakikita niya si Debbie sa labas.Walang magawang tumingin sa kanya si Kelly, at saka siya tumalikod at umalis.Maya-maya, bumalik siya na may dalang pagkain. Iniabot niya ang isang kahon kay Alex at sinabing, “Dalhan kita ng tanghalian. Kainin mo, baka manghina ka talaga.”Naramdaman ni Alex ang init sa kany
"Paano ko malalaman kung nasaan ang walang kwentang apo mo?" biro ni Yvonne kay Margaret. Alam niyang hindi mahal ng lola niya si Simon gaya ng pinsan nilang si Kelly na naging matagumpay sa negosyo ng pamilya. Walang nangahas na pagtawanan siya.“Lola, hindi mo ba napansin na may kasama ako?” tanong niya.Napatingin si Margaret sa guwapong binata na nakatayo sa likod ni Yvonne."This is my boyfriend, Brian," sabi ni Yvonne, hawak ang braso niya, habang nakangiti ito sa kanya. "Ang kanyang pamilya ay nagmamay-ari ng isang kumpanya sa internet na niraranggo bilang isa sa nangungunang dalawampu sa industriya."“Nice to meet you, Lola,” sabi ni Brian habang nakangiti at inilahad ang kamay sa kanya, na mukhang perpektong ginoo."Hello," sabi ni Margaret, nanginginig ang kanyang kamay habang tinitignan siya ng matalas nitong mga mata. Mukha nga siyang rich kid.Sandali niyang tinanong si Brian ng mga tanong, at sinagot niya ang lahat
“Mr. Yates, ang galing mo talaga! Halos hindi lumalabas si Mr. Dreck para batiin ang sinuman”, sabi ng isang tao mula sa karamihan.“Oo, ang Ruby ay isa sa mga nangungunang hotel sa Washington, DC. Ang kayamanan ni Mr. Dreck ay hindi bababa sailang milyong dolyar. Kahit dumating ang mga lokal na mayayaman, hindi siya nagpapakitatao. We're outsiders to him, but not to Mr. Yates”, nakangiting sabi ng isang babae.“May kinabukasan ang pagsunod kay Mr. Yates”, sabi ng isang lalaki na may malaking ngiti.Ang mga bisita ay pawang pinupuri si Lester, ngunit siya ay ngumiti lamang ng alanganin. Wala pa siyaNaisip niya kung bakit pupuntahan siya ni Dreck. Kahit na siya ay may ilang mga nagawa sa kanyapangalan sa Washington, hindi ganoon kalaki ang negosyo niya. Sa mga tuntunin ng kanyang kayamanan, maaaring hindi siyaranggo sa nangungunang tatlong daan sa lungsod.Ngunit, gayon pa man, huminto si Dreck, na
Ibinaba ni Alex ang kanyang kutsilyo at tinidor at tumayo.Nang makita ng grupo na nakasuot siya ng maruruming damit na may gulo-gulo ang buhok na parang lalaki sa isang stall sa kalye, nagsimula silang magbulungan.“Mukhang basag-basag ang lalaking iyon” bulong ng isang babae.“Anong ginagawa niya? Walang galang na pumunta sa pagpupulong na ito nang nakasuot ng ganyan”, sagot ng isang lalaki.“Shh... siguro ayaw ng mga tao na magpakitang gilas, pero mayaman talaga sila. Maraming mayayamanmga taong gustong magpanggap na mahirap”, nudged another.Kalmadong sinabi ni Alex, “Hello, everybody. Ang pangalan ko ay Alex, at nagmamaneho ako ng food truck kasama ang isang kaibiganmagbenta ng mga bagay sa mga lansangan ng Washington, DC Isa sa aming pinakasikat na mga bagay ay pancake.Kung titigil ka balang araw, pwede kitang gawing libre." Isang matamis na ngiti ang ibinigay niya at umupo.Nang matapos
Nakaupo sa likurang upuan ng kotse ang isang lalaking nasa edad kwarenta.Humihihit siya ng sigarilyo, nagbuga ng smoke ring, at sinabing may malumanay na ngiti, “Hindi mo ba nakikita ang batang iyon na mukhang napakasira? Wala yata siyang trabaho. Kailangan niya ng pera ng matandang babae, para makakain siya.”"Ngunit pagkatapos ay pumasok siya sa Ruby Hotel?" sabi ng driver.“Hoy, para kang tanga. Hindi mo ba nakikita na hindi niya kayang kumain? Baka naghahanap siya ng trabaho? I think pumasok siya sa Ruby para humingi ng trabaho bilang security guard or something. Mahirap malaman kung ano ang ginagawa niya,” sagot ng kanyang amo."Matalino ka naman boss." Napakamot ng ulo ang driver at nagtanong, “Nga pala, boss, hindi mo ba ililibre ang lahat sa kanilang pagkain sa Ruby ngayong gabi? Malapit na mag-alas otso. Hindi mo ba kailangan umakyat ngayon?”“Diba ikaw lang ang driver ko, o pinapatakbo mo rin ang schedule
“Salamat,” sabi ni Alex kay Nelly. Hindi siya tumingin sa kanya. Nagpatuloy lang siya sa pagkain“Bakit ka nagpapasalamat sa akin? I think that two women are eyesores,” she said.Medyo nakaramdam siya ng hiya sa kanya. Naisip niya na kung siya lang ang nasa trak niya pagkatapos niyang umalis araw-araw, tiyak na nalulungkot siya."Bakit mo sila pinahintulutan nang husto?" tanong niya, habang nakaupo siya sa isang stool at pinagmamasdan siyaNatigilan siya at sumagot, “Tatanda na kaming magkaklase. Ilang salita lang ang sinabi nilaHindi nila ako sinubukang bugbugin o ano pa man. Ayokong maging katulad nila. Kung magsisimula akong mang-insulto gaya ng ginagawa nila, baka maging katulad nila ako.”“Oh… mas mahaba ang pasensya mo kaysa sa akin. Kung may magalit sa akin, makakakuha ako ng sampubeses na mas nagagalit sa kanila," sabi niya. Wala siyang sinabi.Sa kanyang pitong taong pagsasanay sa kah
Tinitigan ni Leona si Alex, saka dahan-dahang tumayo at lumapit sa kanya. Medyo nataranta ang mga taong nanonood, lalo na si Darryl, na nakakuyom ang mga kamao.May nagtanong, “Anong ginagawa niya? Sigurado, hindi siya ang pipiliin niya?”Sumang-ayon ang kanyang kaibigan, "Mukhang handa niyang sirain ang kanyang pamilya dahil sa isang butil ng mais.""Hindi ako makapaniwala," sabi ng isa pang lalaki.Natigilan din si Alex, at kumirot ang puso niya habang iniisip, sa wakas ay aamin na ba si Debbie na kilala niya ako?Agad siyang lumapit kay Alex, tiningnan siya nang diretso sa mata, ngumiti, at sinabing, “Gusto kong magpasalamat sa iyo. Ang sarap ng mais mo. It made me feel very emotional and, because of this, I know for sure that you are deeply in love with your girlfriend, Debbie. Sobrang naantig ako sa pagmamahal mo. Napakaswerte niya na may nobyo na nagmamahal sa kanya ng kasing lalim ng pagmamahal mo, pero hindi talaga ako siya. Gayunpa
Nang makita ang discomfort ni Alex, napangisi si Darryl at sinabing, “Sige, kunin mo na ang pera. Magagawa mo ito sa iyong telepono. Ang limang daang dolyar ay hindi gaanong."“Naka-freeze ang pera ko, at hindi ko ito mailabas pansamantala,” mahinahong paliwanag ni Alex kay Leona.“Shit, I bet na-freeze ang account niya dahil hindi niya mabayaran ang mga utang niya,” natatawang sabi ni Darryl.May iba pang sumigaw, "Kung nabubuhay ka sa utang, paano sa palagay mo makakalaban mo si Darryl?"Napalunok si Alex nang makita niyang may kahina-hinalang nakatingin sa kanya si Leona. Nag-aalalang sabi niya, “Sa totoo lang, hindi ako nagsisinungaling. Marami akong pera sa aking account, ngunit ang aking card ay naka-freeze.”Humalakhak si Darryl at sarkastikong sinabi, “Well, siyempre, naniniwala ako sa iyo. Siyempre, naka-freeze lang ang card mo, at marami kang pera sa account mo.” Ang iba pang mga kumakain ay nak
"Papasukin mo ako. Nandiyan ang girlfriend ko," desperadong sabi ni Alex. Ang isipin na si Debbie ay nakaupo at kumakain kasama si Darryl ay hindi mabata.Sumagot ang maître d', “Girlfriend? Maniniwala ka bang iniisip nitong talunan na may girlfriend siya na kayang kumain dito? Nandito ba talaga ang girlfriend mo?""Oo, malamang kakapasok lang niya. May kasama siyang Mr. Brennan," sabi ni Alex."Ibig mong sabihin Darryl?" sagot ng lalaki at nginisian siya. “You're trying to tell me that the gorgeous girl with Darryl is your girlfriend? Nananaginip ka diba? Mapapahinto ang mga tao sa kanilang hapunan kung papasukin kita doon.”“Talagang girlfriend ko siya,” giit ni Alex.“Okay, okay, so girlfriend mo siya. Pwede bang lumayo ka sa aming restaurant para ituloy ang pangarap mo sa ibang lugar. Stop blocking our doorway, you're affecting our business,” sabi ng lalaki at pilit na tinutulak palayo si Alex.Nakita
Mahigit isang oras sa bus si Alex bago makarating sa mga tarangkahan ng Arlington Heights.“Manong, eto na naman”, sabi agad ng security guard nang makita si Alex.Nakilala siya ng security guard ng Arlington Heights at nagkusa siyang kumustahin. Isang magalang na ngiti at tumango si Alex habang nagtanong ang lalaki, "Hinahanap mo na naman ba si Miss Marvel?"Hindi naman itinago ni Alex. Baka mabigyan siya ng mga security guard na ito ng ilang impormasyon tungkol kay Debbie.Nakangiting sabi ng guard, “Hoy, alam mo naman na medyo nagpapakatanga ka. Pero at least napapasaya mo kami.”Sa kabilang banda, may papalapit na dalawa pang security guard. Nakilala nilang lahat si Alex.Sabi ng isa, "Well, mukhang nandito na naman si Alex para hanapin si Miss Marvel."Sagot naman ng isa, “Tignan mo yung damit niya. Ang kamiseta na iyon ay hindi pa uso sa loob ng isang dekada.”Tumawa ang kasama niya at sinabi kay Alex,
Syempre, hindi siya pinaniwalaan ni Alex.Paanong hindi niya makikilala ang sarili niyang kasintahan? Hindi man niya maisip kung bakit parang hindi siya nito kilala, tumanggi siyang sumuko.Mariin niyang sinabi, “Debbie, bakit hindi mo ako nakikilala? Ako si Alex.”“Alex?” Mukhang nagulat si Leona. Nagtataka siyang tumingin sa kanya habang namumula ito. Hindi niya talaga matandaan na nakilala niya ang binata noon.Sabi niya, “Nakalimutan mo na ba ang araw na magkasama tayo sa risotto ng gulay sa gilid ng Ramsey Lake, tapos bumili ka ng bulok na prutas para sa akin? O kapag sinubukan mong tulungan akong bayaran ang pera ni Mr. Morgan sa pamamagitan ng pagpunta sa trabaho sa restaurant na iyon? Tapos naalala mo sabay tayong nagpagamot sa Harmony Island, tapos bumalik tayo at tumira ng magkasama sa villa? Nakalimutan mo na ba ang lahat ng ito?" Siya ay desperadong sinusubukang ipaalala sa kanya ang kanilang buhay na magkasama.&ldq