Isang linggo na mula nang nangyari ang insidente ni Analyn. Nagpunta siya sa ospital para up at harinawa ay tuluyan nang alisin ang gasa sa kanyang mukha.
“Ano’magpa-checkng itsura ng mukha ko, dok? Nagpeklat ba?”
“ peklat. Siyempre, nagurlisan ang balat mo. Imposible na walang mangyayaring pagmamarka sa balat. Pero mababaw lang naman kasi, kaya mawawala rin ang peklat sa katagalan. Huwag mo lang kalimutang i-apply iyong gamot na irereseta ko sa ‘yo para nang maging mawala ang marka.”
Ngumiti si Analyn sa narinig pero hindi pa rin mawala ang kaba niya. Habang nagsusulat ng reseta ang doktor, tila may naalala itong bigla na itanong sa kanya.
“Iyong nagdala rito s iyo nung nakaraan asawa mo ‘yun?”
Natigilan si Analyn. Nakilala ba niya si Anthony? Kapag nagkataon, baka magalit na naman si Anthony sa akin.
Isa sa mga napagkasunduan nila ni Anthony na walang dapat makaalam ng kasal nila kung hindi silang dalawa lang.
Kinabukasan, maaga uli umuwi si Anthony. Nagulat na lang si Analyn nang may kumatok sa pintuan ng kuwarto niya at mabungaran niya si Anthony sa labas nito.“Ano’ng ginagawa mo?”Umiling si Analyn. “Wala. Tinitingnan ang mukha ko kanina, parang hindi ko pa kayang pumasok bukas kasi halata pa ang–”“Magbihis ka ng maganda, sumama ka sa akin ngayon,” putol ni Anthony sa sasabihin pa ni Analyn.“Saan? Ano’ng gusto mong isuot ko?”“Dress. Somewhat formal.”“Pero ang pangit pa ng mukha ko.”“Okay na ‘yan. Be ready in fifteen minutes.” Pagkasabi nun ay tinalikuran na ni Anthony ang dalaga at saka naglakad papunta sa kuwarto niya.“Fifteen minutes?”Narinig iyon ni Anthony at saka huminto sa paglalakad.“Ayaw mo? Kung ayaw mo okay lang,” sabi ni Anthony na hindi na humarap o lumin
Hinabol ni Analyn ang lalaki. Nang maabutan niya ito ay hinawalan niya ito sa braso at saka pilit pinaharap sa kanya. Huminto naman sa paglalakad ang binata at saka hinarap si Analyn.“Hindi uubra iyong mga ganyang kalokohan mo sa akin, Analyn.”Sa halip na matakot o ma-discourage si Analyn sa sinabi ni Anthony, mas lalo niyang inilapit ang sarili sa lalaki. Pati ang mukha niya ay inilapit niya sa mukha ni Anthony. Sobrang lapit, at kapag nagkamaling magsalita pa uli si Anthony ay magdidikit ang kanilang mga labi. Ilang saglit silang nagsukatan ng tingin.Walang gustong magsalita. Nang pilyang ngumiti si Analyn at saka inilayo ang mukha niya kay Anthony. “Tsk! Sayang… akala ko pa naman ay kayang-kaya kong i-seduce si ADLM.”Nagbuga ng hangin sii Anthony, pagkatapos ay hinila ang laylayan ng coat nna para bang umaktong inayos niya ang suot. “Nagbago na ang isip ko, maiwan ka na lang dito,” seryosong sabi niya kay Analyn.Napamaang si Analyn. Bigla siyang nagsisi sa kalokohan niya. In
Agad na tumayo mula sa pagkakaupo ang tumawag kay Anthony at lumapit sa kanya. “Alam ba ng Papa mo na nandito ka at naglalaro?” seryosong tanong ni Anthony ng makalapit na ang lalaki sa kinatatayuan nila ni Analyn. “Come on, Kuya… nami-miss ko na itong laruan mo. Ilang taon na rin na puro aral lang ang ginagawa ko. Pagbigyan mo naman ako.”Ngiti ang isinagot ni Anthony sa nakababatang lalaki. Tinapik niya ang balikat nito. “Doon tayo sa rancho sa susunod. Matagal na rin akong walang practice sa kabayo. Kailangan ko ng makakalaban.”“Sure! Gusto ko ‘yan… wala ka na palang practice, baka this time matalo na kita, Kuya.”Tumaas ang isang sulok ng mga labi ni Anthony, “tingnan natin… huwag kang pakasiguro, Charles…” Bahagyang natawa si Charles, pagkatapos ay napansin niya si Analyn na nasa likuran ni Anthony.“Kuya, may bago kang hired assistant? Bakit siya naka-mask? Sobrang ganda ba niya kaya itinatago mo ang mukha niya sa amin?”Bahagyang nilingon ni Anthony si Analyn, “si Charles
“Vivian, kumusta iyong lote na gusto kong bilhin sa Buenaventura?” Nag-angat ng tingin si Vivian para tingnan si Anthony. “Okay na ‘yun, boss. Katulad ng gusto mo, sa ibang kumpanya ko ipinangalan ang titulo nun at hindi sa iyo o sa anumang related sa DLM.”Tumango lang si Anthony habang nakatingin sa kape na nasa loob ng tasa niya. Pasimple namang pinag-aaralan ni Vivian ang boss niya. Hindi niya alam kung ano pa ba ang tumatakbo sa isip nito. “Sir Anthony, nagtataka ako kung bakit pumayag ka sa presyo nung lote. Hindi ka man lang tumawad sa may-ari.”“Okay lang. Gagamitin ko lang naman iyon para sa training.”Training? Training ng ano? Gusto sanang itanong ni Vivian sa amo pero hindi niya magawa. Maganda ang location ng loteng iyon. Napakaganda niyang maging proyekto para sa isang real estate project. Biglang tumayo si Anthony.“Vivian, naka-leave ang driver ko kaya ipag-drive mo muna ako ngayon.”Palihim na natuwa si Vivian. Isinantabi muna niya ang pag-iisip sa lote sa Buenav
Nagmamadaling nagpa-appointment sa skin clinic si Analyn. Excited siyang nagpunta agad, dala ang card na bigay ni Anthony.Medyo naasiwa lang siya nang dalhin na siya ng staff sa isang kuwarto. Pakiramdam ni Analyn ay puro mayayaman ang kasama niya sa kuwartong iyon. Ano pa ba ang aasahan ko, malamang puro naka-gold card itong mga babaeng naririto?Nang natapos na siya, dumaan muna siya sa CR paglabas ng kuwarto. Nasa loob siya ng cubicle ng may narinig siyang pumasok. “Mrs. Gregorio, tama ba ang nasagap kong balita? Sinakitan daw ng mister mo ang anak niya sa una na si Charles? At doon pa raw sa The Jewel Hotel nangyari ang pananakit?”“Hmp! Nahuling nagsusugal, kaya ayun! Mabuti nga ‘yun, nang magtanda siya. Ang bata-bata pa, sugal ang inaatupag, sa halip na pag-aaaral.”“Naku, hindi maganda ‘yan. Siya pa naman ang nag-iisang tagapagmana ng mga negosyo ng mga Gregorio. Dapat ngayon pa lang inaalagaan na niya ang image niya.”Gregorio? Charles? Si Charles Gregorio? Iyong batang ipin
Nagulat si Analyn sa isinagot ni Anthony. Hindi niya alam kung ano ang isasagot niya sa binata.“What makes a man’s heart move most about a woman is that she is charming and innocent at the same time. She looks brave and fearless, but in fact, she is so scared.”Pinakatitigan ni Analyn ang mga mata ni Anthony, pilit niyang hinahanap doon ang kaseryhosohan nito sa mga sinabi nito. Pero hindi niya nagawa. Sa halip, nabighani siya ng gwapong mukha nito. Pinagmasdan niya ang lahat ng parte ng mukha ni Anthony. Sa taglay niyang kaguwapuhan, hindi niya problema ang babae.“Katulad ka ba ng idini-describe ko, Analyn?” Paos pa rin ang boses ni Anthony.Nagbuga ng hangin si Analyn. “H-Hindi ko alam…”Pakiramdam ni Analyn ngayon ay siya ang sine-seduce ng lalaki. Napansin ni Analyn ang pagbabago sa mga mata ng lalaki. Ramdam din niya na tila mas uminit ang hininga nito kaysa kanina lang. Titig na titig pa rin ito sa mukha niya. Hindi alam ni Analyn kung ano ang sumanib sa kanya. Inilapit niy
Mula noon, gabi-gabi ng nago-overtime si Analyn para sa Buenaventura project. Marami na siyang nagawang design. Pero wala pa ring final na disenyo dahil ilang beses na inulit-ulit ni Analyn ang paggawa ng panibagong design. Hindi siya nasisiyahan sa bawat disenyong natatapos niya kaya gumagawa uli siya ng panibago.Bukas ay araw na ng meeting para ipresenta ang design.Biglang sumulpot si Fatima sa mesa ni Analyn.“Kung hindi mo kayang ipasa ang design sa tamang oras, mag-resign ka na lang. Huwag mong puwersahin ang utak mo.”Inalis ni Analyn ang tingin sa screen ng laptop niya, kasabay ng pagbitiw niya sa pagkakahawak sa mouse. Tumuwid siya ng upo at saka matamang tiningnan si Fatima.“Sa pagkakatanda ko, team tayo sa project na ito. So kung hindi ko kayang ipasa, dapat siguro, kasama kita dapat sa pagre-resign since team tayo.”Tumaas ang isang kilay ni Fatima.“Kung ako lang san
Agad na sinalubong ni Analyn ang kaibigang doktor.“Kumusta si Papa?” Huminto si Jan sa paglalakad. Pero wala kay Analyn ang atensyon niya, kung hindi nasa lalaking nasa likuran ni Analyn. Saka lang niya binawi ang tingin sa lalaki ng maramdaman niya ang paghawak ni Analyn sa braso niya.“Huwag kang mag-alala. He’s out of danger now.”Napabuga ng hangin si Analyn, “salamat naman…”Tipid na ngumiti si Jan sa babae, at saka ginulo ang buhok niya. “Bakit nangyari ‘yon, Doc Jan?”“Normal ang ganun sa isang matagal ng naka-comatose. Continuous ang pag-inom niya ng gamot. Normal na magka-cardiopulmonary failure siya. Pero kahit na okay na siya ngayon, kung hindi siya magigising, baka hindi na niya kayanin pa in the near future.”Nakagat ni Analyn ang ibabang labi sa sinabi ni Jan. “Hindi natin alam kung ano pa ang pwedeng mangyari, Analyn. Sa ngayon, kailangang mag-effort ng buong pamilya. Gawin n’yo ang lahat ng dapat na sa tingin n’yo ay dapat gawin para magising siya. Hindi natin alam
Ini-lock kanina ni Edward ang pintuan ng study room mula sa loob para walang sinuman ang makapasok doon. Kaya nakalabas sila ng basement ng ligtas. Inilagay ni Edward ang sumbrero niyang suot sa ulo ni Analyn, tapos ay nauna na siyang lumabas ng kuwarto para makiramdam muna. Wala pa ring tao sa dinaanan nila kanina kaya kampante si Edward na makakalabas ng bakuran ang tatlong kasama niya. Nagpadala siya ng mensahe sa sekretarya na pwede na silang lumabas mula sa study room at hihintayin niya sila sa daan malapit na sa gate. Nakalabas na ng bahay ang tatlo at nag-aabang na sa kanila si Edward sa isang tagong bahagi ng bigla na lang sumulpot si Alfie mula sa kung saan. May kasama itong ilang mga bisita na mukhang ihahatid niya palabas ng gate nila.Agad na umalis si Edward sa pinagkukublihan at saka nilapitan si Alfie. “Alfie!” tawag niya sa lalaki. Nilingon naman siya ni Alfie, tamang-tama naman na nakalabas na ang mga bisitang kasama nito. “Edward!” nakangiting balik-pagbati ni
Pinakinggang mabuti ng dalawa kung saan nanggagaling ang tila pagdaing. Sinundan nila ang tunog nun, hangggang sa nakita nila ang isang nakahigang babae sa isang sulok doon. Agad na nakilala ni Analyn ang kulot na buhok ni Elle. “Elle!” Mabilis na tinakbo ni Analyn ang nakababatang kaibigan. Naupo siya sa tabi nito at saka pinagmasdan ang babae. Kitang-kita niya sa mga mata nito ang kawalan ng pag-asa. Nang nakita ni Elle ang mukha ni Analyn, tila nagkaroon ito ng pag-asa. Hindi niya napigilan ang mapa-iyak. Ibayong tuwa ang nadama niya pagkakita sa tagapagligtas niya. “A-Analyn…”Nakapadapa si Elle sa sahig kaya nakita ni Analyn ang sira-sirang damit nito sa bandang likod, na tila sanhi ng tama na latigo roon. Nahahaluan na nga rin ng dugo ang tela ng damit niya dahil sa pagkakalatigo sa likod niya. Agad na nakaramdam ng awa si Analyn sa babae. Hindi rin niya napigil ang sarili na hindi maiyak sa kalagayang nakikita niya rito ngayon. “Elle…”“Parang balak ka ng patayin ng asawa
Walang nakakaalam sa garden na may dalawang tao sa study room na iba ang motibo. Maingay doon. Puno ng sayawan, halakhakan at kuwentuhan. Na pabor na pabor kina Analyn at Edward. Pero nagulantang na lang sila ng may biglang kumatok sa pintuan ng study room. “Edward!” Napahinto ang dalawa sa kung ano man ang ginagawa nila at sabay pang napatingin sa direksyon ng pintuan. “Edward! Nandiyan na ba kayo sa loob? Okay lang ba kayo riyan? May problema ba?”Nagkatinginan sila Edward at Analyn. Sa labas, nainip si Mercy sa sagot ni Edward. Naisipan niyang pumasok na sa loobb ng kuwarto. Pero nang akmang pipihitin na niya ang door knob ay saka naman iyon bumukas. Isang nakangiting Edward ang bumungad sa babae. “Tita, hindi pa kami tapos. Medyo masalimuot lang ng konti. Pero sandali na lang siguro ‘to.”Nakangiting tumango si Mercy kay Edward, at saka pasimpleng sumilip sa loob ng kuwarto. Nakita niya si Analyn na may suot pa ring face mask habang nagta-type sa likod ng computer doon.
Lumingon si Edward. Napasambit na lang siya ng salamat ng makita na hindi si Brittany iyon. Ngumiti ang babae kay Edward. “Sino siya, Edward?”Kinakabahang nilingon ni Analyn ang babae. Pero ikinagulat ni Analyn ng nakita niya kung sino iyon. Paano’ng napunta si Nanay Mercy dito sa mga Esguerra? Ibang-iba ang itsura nito ngayon kaysa noong kasama niya noong dalawang buwan na ang nakalipas sa kumbento. Maganda at magara ang suot na damit nito ngayon, kabaligtaran sa mga simpleng suot niya doon sa lugar na pinagsamahan nila. Nakadagdag pa sa pagiging sopistikada nito ang bahagyang make up na nasa mukha nito. Tumingin si Mercy kay Analyn. Pero dahil siguro sa may suot itong face mask kaya hindi nakilala ng ginang ang anak-anakan sa loob ng kumbento.“Ah, Tita. Assistant ko. Pinapunta ko rito kasi may emergency sa trabaho. May kailangan lang kaming asikasuhin,” sambot ni Edward. Muling tiningnan ni Mercy si Analyn. “Kawawa ka naman. Ano’ng oras na ng gabi at pinagtatrabaho ka pa rin
Tuloy-tuloy na naglakad si Analyn papasok ng gate ng bahay ng mga Esguerra. Pero napansin pa rin siya ng isang guwardiya at hinarang siya. “Saan ka pupunta?” tanong ng guwardiya kay Analyn nakasuot ng malaking uniporme ng isang kilalang pizza store at may hawak na kahon ng malaking pizza.Nagtataka ang guwardiya kung ano ang ginagawa ng isang delivery staff sa lugar na iyon. Naisip niya na imposibleng may mag-order ng pizza mula sa mga amo at sa mga bisita habang napakaraming handang pagkain sa kaarawan ng anak ng amo. “Delivery,” tipid na sagot ni Analyn. Masusing pinagmasdan ng guwardiya ang mukha ni Analyn pero hindi niya makilala ito dahil natatakpan ng face mask ang mukha nito. Idagdag pa na may suot itong cap.“Sino naman ang nagpa-deliver?” nagdududa pa rin na tanong ng guwardiya. “Si Sir Edward Zamora.”“Asan ang resibo?” Agad na inabot ni Analyn ang resibo sa guwardiya. Kaninang umoorder siya sa taksi at habang nag-iisip kung kanino ipapangalan ang pizza, naisip niya si
“Ah, actually dumaan lang ako para kumustahin si Tita. Nabalitaan ko kasi na nandito siya.”Nadismaya si Brittany sa sagot ni Anthony pero hindi siya nagpahalata. Pinilit niyang binalewala ang sagot na iyon, pero ipinangako niya sa sarili na hindi niya paaalisin si Anthony hanggang mamaya. Pinilit niyang ngumiti kay Anthony. “Ganun ba? Tara. Ihahatid kita kay Mama.”Lingid sa kaalaman ni Anthony, kanina pa sila pinag-uusapan ng mga tao sa paligid dahil sa kanina pa sila tila masayang magkasama at magkausap. Iniisip ng ilan na totoo nga ang balita na nanganganib na ang pagsasama ni Anthony at ng asawa nito dahil narito ngayon ang lalaki. Maraming nag-espekula na marahil ay gusto talaga ng lalaking De la Merced ang anak ng mga Esguerra. Maraming humuhula na baka ang kasal ng dalawa ang ibabalita mamaya ni Brittany sa party nito. Naglalakad na sila Anthony at Brittany papunta sa ina ng huli. Agad ding napansin ng Mama ni Brittany ang lalaki. Hindi rin niya inaasahan na dadating ngayon
Punong-puno ang bakuran ng mga Esguerra ng mga bisita. Halos lahat ay nakasuot ng magagarang kasuotan dahil hindi naman basta-basta ang mga Esguerra sa Tierra Nueva. Kasama lang naman sila sa isa sa pinaka-maimpluwensiya at pinakamayaman na pamilya sa lugar.Maingay ang paligid. Kanya-kanyang usapan ang mga mayayaman ding mga bisita ng pamilya Esguerra. Pero nang lumabas na si Brittany, kasama ng kanyang mga magulang, mula sa loob ng bahay, natahimik ang lahat at napunta ang lahat ng atensyon sa babaeng may kaarawan. Tunay na napakaganda nito ng gabing iyon, Bumagay sa kanya ang asul na gown niya na kakulay ng dagat. Ang mahaba niyang buhok ay naka-ayos ng paitaas at may tiara pa, kaya nagmukha siyang isang tunay na prinsesa. Kapansin-pansin ang nagniningning na balat nito sa kinis. Halos lahat ng mga dalagang naroroon ay nakaramdam ng inggit sa taglay niyang kagandahan. Bago hipan ni Brittany ang kandila ng kanyang cake, nagsalita muna siya. “Tierra Nueva will be my permanent hom
Araw ng kaarawan ni Brittany. Maliwanag ang buong kabahayan at bakuran ng mga Esguerra dahil marami silang inimbita para iselebra ang araw na iyon. Walang katapusan ang pagdating ng mga bisita. Lahat ay may dalang mahal at importanteng regalo para sa dalaga ng mga Esguerra. Tuwang-tuwa si Brittany sa atensyon na natatanggap niya. Pero sa dinami-dami ng mga taong dumating, isang tao lang ang hinahanap pa niya. “Bakit wala pa si Anthony?” Tumayo si Brittany at saka muling sumilip sa bakuran sa ibaba kung saan naka-set up ang mga mesa at upuan para sa mga bisita.Iniwan ni Brittany ang bintana at saka wala sa loob na tinanong ang kasama niyang kasambahay sa loob n g kuwarto niya.“Ano’ng oras na ba?” Aware naman si Brittany na maaga pa ang gabi, pero naiinip na kasi siya sa pagdating ni Anthony. Saka naman may pumasok na isa pang kasambahay. “Mam, may dumating pong regalo galing kay Sir Anthony,” sabi nito habang may hawak na maliit na kahon.Hindi malaman ni Brittany kung matutuwa
Dalawang buwan na rin si Analyn sa kumbento. Ngayon, mas payapa na ang kalooban niya. Sa loob ng mga buwan na ito, hindi niya inihinto ang trabaho niya sa maliit na kumpanya niya. Nagdo-drawing pa rin siya at tinapos ang mga naiwang trabaho. Sa email lang niya ipinapadala kay Elle ang mga natapos niyang disenyo. Hindi pa rin niya binubuksan ang telepono niya. May usapan sila ni Elle na hindi pwedeng ipagsabi kahit kanino na may ugnayan sila. Pero hindi rin alam ni Elle kung nasaan talaga siya. Panay ang tanong sa kanya ni Elle. Nag-aalala siya para kay Analyn. Ang nasa isip ni Elle ay ang itsura nito nung huli niya itong nakita. Payat at maputla. [“Basta, ingatan mong mabuti ang sarili mo. Kung ayaw mo munang magpakita sa amin, sige lang. Huwag mong isipin ang Blank, kaya ko ‘to.”]Alam ni Analyn na sinasabi lang iyon ni Elle. Alam naman niyang may sarili ring problemang pinagdadaanan ang babae. Baka nahihirapan na itong balansehin ang trabaho at ang pasaway na asawa nito. Dahil dit