Share

Chapter 2

Author: Deigratiamimi
last update Last Updated: 2025-02-10 07:28:32

Cassandra Dela Vega's POV

Tatlong taon.

Tatlong taon mula nang huli ko siyang makita. Tatlong taon mula nang bigla siyang nawala, hindi nagpaalam, hindi nagbigay ng paliwanag—parang hindi ako kailanman naging parte ng buhay niya.

At ngayon, heto siya. Nakatayo sa harapan ko, sa mismong gabing desperada akong tumakas.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi makagalaw, hindi makapagsalita. Naramdaman ko ang malakas na tibok ng puso ko, pero hindi ko alam kung dahil sa galit o dahil sa simpleng katotohanang siya pa rin ang nag-iisang lalaking nagawa akong pakiramdaman ng ganito—isang halo ng pait, sakit, at isang bagay na hindi ko gustong aminin.

Sebastian Alcantara.

Mataas pa rin siya kagaya ng dati, mas lalong naging makisig, mas lumalim ang mga mata niyang laging puno ng misteryo. Pero ang pinakahindi ko kayang tiisin? Ang paraan ng pagtitig niya sa akin ngayon—parang may hinahanap, parang may gustong sabihin… pero hindi niya alam kung paano.

Parang noong una niya akong iniwan.

"Cassandra."

Napakuyom ang mga kamay ko. Kung anuman ang rason kung bakit siya bumalik, wala akong pakialam. Wala na akong pakialam sa kanya.

"No," bulong ko sa sarili ko.

Mabilis akong humakbang palayo, pero hindi ako nakalayo nang bigla niyang hawakan ang braso ko.

"Sandali lang," mahina pero matigas ang boses niya. "Saan ka pupunta?"

Pinilit kong bawiin ang braso ko, pero masyadong mahigpit ang hawak niya. Napatingin ako sa kanya, at sa unang pagkakataon, lumabas ang galit na matagal ko nang kinikimkim.

"Anong karapatan mong tanungin 'yan?" matalim kong sabi. "You don’t get to ask me anything, Sebastian. Not after what you did."

Dumaan ang isang segundo ng katahimikan bago niya dahan-dahang binitiwan ang pagkakahawak sa akin. Pero hindi pa rin siya lumayo.

"Cassandra…" Bumuntong-hininga siya, at sa unang pagkakataon, nakita ko na parang nahirapan siyang magsalita. "Alam kong galit ka. Alam kong maraming bagay ang hindi mo maintindihan, pero—"

"Pero ano?" Tumawa ako ng mapait, pilit pinipigilan ang kirot na pilit bumabalik sa dibdib ko. "After three years, bigla kang magpapakita sa akin at magsasabing may hindi ako naiintindihan? Seriously?!"

"Cassandra, just—"

"No, Sebastian!"

Muling lumakas ang boses ko, hindi ko na kayang itago ang emosyon ko. "Alam mo bang muntik akong mabaliw kakaisip kung anong nangyari sa 'yo? If I did something wrong? Kung bakit mo ako iniwan ng ganoon na lang?!"

Alam kong hindi ito ang tamang oras para rito. Alam kong dapat mas inuna ko ang pagtakas, ang pagtakas mula sa kasal na hindi ko ginusto. Pero paano ako tatakas kung heto na naman siya, binubuksan ang sugat na akala ko matagal ko nang nalimutan?

Hindi siya sumagot. Hindi siya gumalaw. At doon ko na-realize… ni hindi siya makatingin ng diretso sa akin.

At sa kahit anong dahilan, mas lalo akong nagalit.

"At ngayon, gusto mong sagutin ko ang tanong mo? Na parang wala lang? Saan ako pupunta? Gusto mo talagang marinig ang sagot, Sebastian?"

Lumingon ako sa kanya, mariin ang bawat salitang binitiwan ko.

"Lalayo ako. Aalis ako mula rito, mula sa kanila… at mula sa 'yo."

Saglit siyang napakurap, pero hindi siya nagsalita. Hindi niya ako pinigilan, pero alam kong may gusto siyang sabihin.

Pero wala akong oras para hintayin siyang magsalita. Muli akong humakbang palayo, at this time, hindi niya na ako hinawakan. Hindi niya na ako pinigilan.

Akala ko nakalaya na ako.

Pero ilang hakbang pa lang ang natatapos ko nang marinig ko ang isang boses na hindi ko kailanman inaasahan.

"Cassandra."

Nanlamig ang buong katawan ko.

Mabigat akong napalingon… at bumagsak ang tiyan ko sa kaba nang makita ko kung sino ang tumawag sa pangalan ko.

Si Daddy.

At sa tabi niya… ang Mommy ko.

Kasama nila si Don Guillermo Alcantara at si Daniel.

Malamig ang titig ng Daddy ko sa akin, at alam kong wala na akong pag-asang makaalis.

And worse?

Sa gilid ko, naramdaman kong tumitig sa akin si Sebastian, this time… iba ang titig niya.

At sa sandaling iyon, alam kong may mas malaking problema akong kailangang harapin.

Hindi lang ang kasal na pilit ipinipilit sa akin… kung 'di pati ang pagbabalik ni Sebastian Alcantara sa buhay ko.

Parang bumagsak ang buong mundo ko sa eksenang nasa harapan ko.

Si Daddy. Si Mommy. Si Don Guillermo Alcantara. At si Daniel.

Nakatayo sila sa harap ko, pawang hindi makikitaan ng emosyon—maliban kay Daddy na halatang nagpipigil ng galit. Hindi ako makagalaw. Pakiramdam ko ay isa akong ibon na nahuli sa bitag.

Ang malamig na ihip ng hangin sa hardin ng mansyon ay walang silbi sa init ng tensiyon sa paligid. Mas lalong bumibigat ang pakiramdam ko nang maramdaman kong nakatingin pa rin sa akin si Sebastian.

"Anong ibig sabihin nito, Cassandra?" mahina, pero mariing tanong ng Daddy ko.

I swallowed hard.

"Anong ibig sabihin ng ano, Dad?" Kahit nanginginig ang boses ko, pilit kong pinanindigan ang sarili ko.

"Don't test my patience, hija," sabat ni Mommy. Mas mahinahon ang tono niya, pero dama ko ang bigat ng disappointment sa mga mata niya. "Alam naming tinatangka mong tumakas."

"I can't believe this," singit ni Daniel, na tila noon lang nagsalita. "Cassandra, were you seriously planning to run away from our wedding?"

Tumingin ako sa kanya. Hindi ko alam kung dapat akong makonsensya sa sinasabi niya, pero wala akong utang na loob kay Daniel. Hindi ko ito ginusto.

"Yes." Hindi ko na itinanggi. "I was planning to leave, Daniel. Because I don’t want this marriage. Hindi ako isang bagay na pwedeng ipasa sa kung sinumang mapagdesisyunan ng pamilya natin!"

Tumawa si Daddy nang mapait. "Cassandra, you are not a child. Hindi ito tungkol lang sa nararamdaman mo. You have responsibilities!"

"At kailan pa naging responsibilidad ng isang anak na ibenta ang sarili niya para lang mapanatili ang yaman ng pamilya?!"

Muling natahimik ang lahat. Ramdam ko ang panginginig ng katawan ko sa sobrang galit at inis. Pero alam kong wala akong laban.

Daddy took a deep breath at lumapit sa akin, his eyes was sharp and filled with finality. "You are marrying Daniel, Cassandra. Wala kang ibang pagpipilian."

Hindi ko namalayan na napaatras ako. Ang likod ko ay halos sumandal na sa matigas na katawan ni Sebastian. Napansin ko lang iyon nang maramdaman kong bahagyang sumagi ang braso niya sa akin—isang bagay na agad kong iniwasan.

Pero hindi nakatakas sa akin ang bahagyang paghigpit ng panga niya.

Anong ginagawa niya rito? Bakit siya narito?

Napalingon ako sa kanya at hindi ko alam kung ako lang ba ang nakapansin o talagang may tensiyon sa pagitan nila ni Daniel.

Nagtagpo ang tingin namin. Mabilis, matalim, puno ng hindi mabigkas na emosyon. Pero bago pa ako makapagsalita, muling nagsalita si Don Guillermo.

"Cassandra, hija, this is for the best," aniya. "Daniel is a good man. Alam kong hindi ito madali para sa 'yo, but we need to do this. You need to do this."

Napailing ako, tila hindi makapaniwala na ganito kababaw ang tingin nila sa akin.

"At kung tumanggi ako?"

Halos sabay na tumingin sa akin sina Daddy at Don Guillermo. Ang sagot ay halata kahit hindi nila sabihin. Wala akong pagpipilian.

Napakuyom ang mga kamay ko. This is not fair.

"I don't want this," saad ko.

"I don't care." Daddy's voice was final. "Matutuloy ang kasal bukas."

Napalunok ako. Bukas? Diyos ko. Akala ko may ilang linggo pa akong palugit, pero hindi.

Pinlano na nila ang lahat.

Napatingin ako kay Daniel. He looked like he wanted to say something, pero hindi niya ginawa. Hindi ko maintindihan kung bakit parang hindi rin siya masaya sa ideyang ito.

At doon ko lang napansin na mula kanina, tahimik lang si Sebastian.

Bakit?

Bakit wala siyang sinasabi?

Napatingin ako sa kanya, naghahanap ng sagot. Pero hindi siya tumingin sa akin. Nakatitig siya kay Daniel, at sa Daddy niya, at tila isang bagay ang pinag-iisipan.

Iyon ang huling patak ng pasensya ko.

"You all think you can control me?" Muli akong tumawa nang mapait. "Fine. I will marry Daniel."

Nakita ko ang bahagyang pagliwanag ng mukha ni Mommy, pero hindi pa ako tapos.

"Pero pagkatapos ng kasal, hindi ko siya gagalawin. Hindi ako magiging mabuting asawa. Hindi ako susunod sa kahit anong gusto n'yo. And I will make sure to ruin every expectation you have."

Binalot kami ng katahimikan. Walang kumibo.

Hanggang sa isang mababang boses ang pumuno sa hangin.

"She doesn't have to marry Daniel."

Halos nakalimutan kong huminga nang marinig ang boses na iyon.

Dahan-dahan akong lumingon.

Si Sebastian.

At sa unang pagkakataon, hindi ko lang basta nakita ang tensiyon sa mukha niya.

Nakita ko ang galit.

Mababa lang ang boses niya, pero parang nagkaroon ng alon sa paligid. Lahat ay napatingin sa kanya, lalo na si Don Guillermo at si Daddy.

"Sebastian?" napakunot ang noo ni Don Guillermo.

Sebastian finally looked at me. Tumama ang tingin niya sa akin, diretso, walang takot, walang pag-aalinlangan.

At doon niya binasag ang lahat ng plano nila.

"If a marriage is what you need…" Umangat ang tingin niya sa pamilya namin. "Then I will marry Cassandra."

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • His Brother's Bride   Chapter 3

    Cassandra Dela Vega's POV "Then I will marry Cassandra."Nag-echo sa tenga ko ang boses ni Sebastian. Hindi agad nagrehistro sa isip ko ang sinabi niya. Hindi agad tumugma sa realidad ang mga salitang binitiwan niya."Did I hear that right? Tama ba ang narinig ko?"Napatingin ako kay Daniel, na halatang hindi rin makapaniwala. Agad siyang lumingon kay Sebastian, at sa unang pagkakataon mula nang magkita kaming muli, nakita ko ang matinding galit sa mga mata niya."What the hell are you talking about, Sebastian?!"Pero ang kuya niya, kalmado lang.Malamig na tumingin si Sebastian sa kanya. "Sabi ko, ako ang papakasal kay Cassandra."Nakita kong napapikit si Don Guillermo, parang mas sumakit ang ulo niya sa narinig. Si Daddy naman, nakatingin lang kay Sebastian na parang sinusuri kung ano ang motibo nito.Ako?Ako ang tuluyang nawalan ng koneksiyon sa utak ko.Anong pinagsasabi ni Sebastian?!"Wait a damn minute!" Itinaas ko ang kamay ko, nanginginig sa frustration. "Excuse me?! Bakit

    Last Updated : 2025-02-10
  • His Brother's Bride   Chapter 4

    Cassandra Dela Vega's POV Hindi ako makagalaw.Parang tumigil ang oras matapos sabihin ni Sebastian ang mga salitang iyon."Then I will marry you."Nanginginig ang kamay kong nakakapit sa laylayan ng gown ko. Ang dibdib ko, mabilis ang pagtaas-baba habang pilit kong inuunawa kung ano ang nangyayari.Sa paligid namin, unti-unting humina ang bulungan ng mga bisita. Ang ilan sa kanila ay nagulat, ang iba naman ay parang hindi makapaniwala.Si Daddy? Tahimik siyang nakatitig kay Sebastian, pero kita ko sa mga mata niya ang mabilis na pagproseso ng sitwasyon.Si Mommy? Halos hindi na makahinga sa kaba.At ako?Ako ang babaeng dapat ikakasal ngayon, pero sa hindi ko inakalang groom.Napalunok ako."S-Sebastian…"Pero hindi niya ako binigyan ng pagkakataong magtanong.Mabilis siyang lumingon kay Daddy at diretsong sinabi, "Ako ang papalit kay Daniel."Tahimik ang buong simbahan.Tila ba walang gustong magsalita.Si Daddy lang ang mukhang hindi nagulat. Parang inaasahan na niya ito.Tumingin

    Last Updated : 2025-02-10
  • His Brother's Bride   Chapter 5

    Cassandra Dela Vega's POV Tahimik ang buong biyahe papunta sa reception. Halos hindi kami nag-usap ni Sebastian. Hindi ko alam kung mas mabuti bang ganito, pero ang isang bagay na sigurado ako—wala akong ideya kung ano ang tumatakbo sa isip niya.Bakit siya ang pumalit kay Daniel?Ano ang tunay niyang dahilan?At paano ko haharapin ang lalaking minsan kong minahal—at minsan akong iniwan?Mas lalo akong kinabahan nang marating namin ang hotel kung saan gaganapin ang wedding reception. Isang five-star luxury hotel na pagmamay-ari ng pamilya Alcantara, kaya hindi na ako nagulat na sa kanila rin ito gaganapin.Pagkababa namin ng sasakyan, sinalubong agad kami ng malalakas na palakpak mula sa mga bisita. May mga nag-cheer, may mga mukhang nagtataka pa rin sa nangyari, pero wala nang nagtangkang magtanong.Kailangan naming magpanggap.Kahit ang totoo… wala akong ideya kung paano ko makakayanan ito.“Smile, Cassandra,” mahinang bulong ni Sebastian habang hawak niya ang kamay ko. “We have an

    Last Updated : 2025-02-10
  • His Brother's Bride   Chapter 6

    Cassandra Dela Vega's POV Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatayo lang sa gitna ng silid matapos lumabas si Sebastian. Parang isang hindi ko kayang ipaliwanag na bigat ang bumalot sa akin, na para bang ang dami-daming dapat kong maramdaman, pero wala akong lakas para harapin ang alinman sa mga iyon. Sa isang gabi, nagbago ang buong buhay ko. Nagpakasal ako sa isang lalaking hindi ko inasahan. Isang lalaking dati kong minahal, pero iniwan ako. Isang lalaking hindi ko sigurado kung paano ko haharapin sa susunod na mga araw. Huminga ako nang malalim at pilit na pinalis ang mga negatibong iniisip. Kailangan kong magbihis. Kailangan kong bumalik sa reyalidad. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa walk-in closet, tinanggal ang mabibigat na alahas na suot ko, at marahang hinubad ang wedding gown na kanina ko pa gustong alisin. Nang tuluyan na akong nakapagpalit ng silk nightwear, dumiretso ako sa harap ng malaking salamin. Tinitigan ko ang sarili ko. Ang babaeng nakatingin pab

    Last Updated : 2025-02-13
  • His Brother's Bride   Chapter 7

    Cassandra Dela Vega's POV Gising pa rin ako. Hindi ko alam kung anong oras na, pero ilang beses ko nang narinig ang tunog ng wall clock sa kwarto—isang mabagal at paulit-ulit na tik-tok na parang lalo lang nagpapaalala sa akin na hindi ako makatulog. Damn it. Nilingon ko si Sebastian. Nakahiga siya sa kabilang gilid ng kama, nakatalikod sa akin. Tahimik. Matatag ang paghinga, pero hindi ko sigurado kung tulog na ba siya o gising pa. Tiningnan ko ang espasyong namamagitan sa amin. This is so awkward. Paano ba naman, ngayon lang ulit kami nagkatabi sa iisang kwarto, sa iisang kama, matapos ang tatlong taon. Pero ngayon, may pagitan na sa amin. Isang invisible wall na mas mahirap sirain kaysa sa kahit anong konkretong harang. Dati, wala kaming problema sa ganitong sitwasyon. Dati, hinahayaan kong balot niya ako sa yakap niya hanggang sa makatulog ako. Dati, wala akong kahit anong duda sa kanya. Pero lahat ng iyon, nawala. At sa kabila ng lahat, hindi ko pa rin makuha ang sagot

    Last Updated : 2025-02-13
  • His Brother's Bride   Chapter 8

    Cassandra Dela Vega's POV Mula sa umpisa, alam ko nang ang kasal na ito ay isang kasunduan lang. Wala itong halong damdamin. Wala itong halong pagmamahal. Habang nakaupo ako rito sa hapag-kainan, sa pagitan ng dalawang pamilyang tanging negosyo lang ang iniisip, lalong lumilinaw sa akin na ako lang ang nag-iisang talo rito. Nagpalitan ng kaunting salita sina Mommy at Doña Isabelle—mga pormal at maingat na usapan tungkol sa merger ng kumpanya namin. Hindi ko na sinubukang makisali. Ni hindi ko na rin inintindi ang mga detalyeng pinag-uusapan nila. Sa halip, inilibot ko ang paningin ko sa paligid. Sa mesa kung saan kami nakaupo, lahat ng pagkain na masarap at mukhang mamahalin. Pero kahit isang kagat, hindi ko magawang tikman. Hindi dahil wala akong gana—kung 'di dahil parang may nakabigat sa dibdib ko na hindi ko maalis. Muli kong nilingon si Sebastian. Tahimik lang siya habang iniinom ang kape niya, halatang wala ring interest sa usapan. Pero kahit na hindi siya nagsasalita, hi

    Last Updated : 2025-02-14
  • His Brother's Bride   Chapter 9

    Cassandra Dela Vega's POV Matapos ang ilang minutong usapan nila Sebastian at Mr. Chua, nagpaalam na ang matanda para lumipat sa ibang grupo ng mga bisita. Nagpigil ako ng buntong-hininga habang nararamdaman ang pabigat nang pabigat na presyong nakapatong sa balikat ko. Hindi pa man natatapos ang gabi, pakiramdam ko ay pagod na pagod na ako. Ngunit ang gabi ay malayo pa sa pagtatapos. Nang lingunin ko si Sebastian, nagtagpo ulit ang mga mata namin. May kakaibang ningning sa titig niya—parang may alam siyang hindi ko alam. “Bakit ka nakatingin ng ganyan?” tanong ko, hindi na nag-abala pang itago ang inis ko. Umangat ang isang sulok ng labi niya. “Bakit? Bawal na ba akong tumingin sa asawa ko?” Napapikit ako sandali, pilit na pinapatahan ang sarili kong hindi sumabog sa harap ng maraming tao. Asawa. Ang salitang iyon ay parang tinik sa lalamunan ko. Alam kong kasal na kami, pero sa tuwing maririnig ko iyon sa kanya, lalo ko lang nararamdaman kung gaano ka-absurdo ang sitwasyong

    Last Updated : 2025-02-15
  • His Brother's Bride   Chapter 10

    Cassandra Dela Vega's POV Hindi ko alam kung ilang segundo kaming nakatayo lang doon, nagtititigan sa pagitan ng katahimikan. Para bang may isang hindi nakikitang pwersa na pilit kaming hinahatak palapit sa isa’t isa, kahit alam naming hindi dapat. Si Sebastian ang unang kumilos. Kaswal niyang ipinasok ang isang kamay sa bulsa ng slacks niya habang ang isa naman ay umangat, marahang hinaplos ang isang hibla ng buhok ko na nahulog sa aking mukha. Nanigas ako sa kinatatayuan ko. “Tinititigan mo ako nang ganyan, Cassandra.” Bahagyang napalalim ang boses niya, masyadong mababa para marinig ng iba, pero sapat na para dumaloy sa balat ko na parang isang pahiwatig ng panganib. “Ano bang iniisip mo?” Napasinghap ako at agad na umatras. “Wala,” sagot ko agad, pilit na iniiwasan ang titig niya. Narinig ko ang mahina niyang tawa. “Sigurado ka?” Hindi ako sumagot. Dahil hindi ko kayang sagutin ang tanong na iyon. Sa halip, tinalikuran ko siya at naglakad pabalik sa gitna ng ballroom.

    Last Updated : 2025-02-15

Latest chapter

  • His Brother's Bride   Chapter 49

    Cassandra Dela Vega's POV Hindi ko alam kung ilang minuto akong nanatiling nakayakap kay Sebastian. Ramdam ko ang mahigpit niyang yakap, ang init ng katawan niya na tila nagbibigay sa akin ng kahit kaunting lakas sa gitna ng magulong emosyon ko. Pero kahit anong yakap niya, hindi kayang burahin ng init niya ang malamig na katotohanang natuklasan ko.Si Daniel… ang lalaking dapat kong pakasalan noon… ay kapatid ko pala.Paano nangyari ito? Bakit ngayon ko lang nalaman? At paano ko haharapin ang pamilya ko pagkatapos ng rebelasyong ito?Maraming tanong ang naglalaro sa isipan ko, pero alam kong may isang tao lang ang makakapagbigay ng sagot sa lahat ng ito—ang sarili kong ama.Dahan-dahan akong kumalas mula sa yakap ni Sebastian at tiningnan siya. May pag-aalala sa mga mata niya, ngunit hindi niya ako pinigilan nang tumayo ako at kumuha ng coat.“Where are you going?” mahina niyang tanong.I swallowed hard before answering. “I need to see my father.”Habang nasa loob ako ng sasakyan, h

  • His Brother's Bride   Chapter 48

    Cassandra Dela Vega's Isang buwan na ako sa trabaho sa Alcantara Group of Companies, at sa bawat araw na lumilipas, mas lalo kong pinapatunayan sa sarili ko na kaya kong tumayo sa sarili kong paa. Hindi ko ginamit ang pangalan ko bilang asawa ni Sebastian para makakuha ng special treatment. Sa halip, nagsumikap ako upang patunayan sa lahat—at higit sa lahat, sa sarili ko—na may halaga ako, na kaya kong magtagumpay sa sarili kong paraan.Isang umaga habang nasa opisina ako, natanggap ko ang isang tawag mula sa isang hindi pamilyar na numero. Dahil abala ako sa paggawa ng reports, hindi ko na sana ito sinagot, pero may kung anong kaba sa dibdib ko kaya’t pinindot ko ang green button.“Hello?” sagot ko habang sinusulyapan ang laptop screen ko.“Cassandra.”Napatigil ako. Isang pamilyar na tinig ang narinig ko mula sa kabilang linya, isang boses na hindi ko inaasahang maririnig pa.Napasinghap ako. “Daniel?”“Can we meet?”Napahigpit ang hawak ko sa cellphone. Ilang linggo na ang nakalip

  • His Brother's Bride   Chapter 47

    Cassandra Dela Vega's Hindi naging madali ang desisyong ito para sa akin. Ilang araw kong pinag-isipan kung ano ang dapat kong gawin matapos akong itakwil ng pamilya ko. Alam kong hindi ko na maibabalik ang dating buhay ko, pero hindi rin ako maaaring manatili lang sa bahay ni Sebastian at hayaang lamunin ako ng lungkot.Kailangan kong bumangon at ang unang hakbang ay ang maghanap ng trabaho.Alam kong maraming kumpanya ang maaaring tumanggap sa akin, lalo na’t may mataas akong pinag-aralan at maraming koneksyon. Pero gusto kong magsimula nang patas—gusto kong ipakita na kaya kong tumayo sa sarili kong paa.Kaya naman nagpasya akong mamasukan sa Alcantara Group of Companies, ang kumpanyang pagmamay-ari ni Sebastian.Noong una, tutol siya. Ayaw niyang makita akong nahihirapan, lalo na’t alam niyang hindi ko kailanman kinailangang magtrabaho noon. Pero nagmatigas ako.“Sebastian, hindi ko gustong umasa lang sa’yo habambuhay,” matigas kong sabi sa kanya isang gabi habang nasa kwarto kam

  • His Brother's Bride   Chapter 46

    Cassandra Dela Vega's POVTahimik kaming nakasakay sa sasakyan ni Sebastian, pero hindi iyon dahil wala kaming gustong sabihin. Sa totoo lang, ang daming emosyon ang gustong kumawala sa dibdib ko—galit, sakit, lungkot, takot. Ngunit hindi ko alam kung paano ko iyon ipapahayag nang hindi tuluyang bumigay.Nakatitig lang ako sa labas ng bintana habang nilalandas namin ang kalsadang patungo sa bahay ni Sebastian. Ngayon ko lang napagtanto kung gaano kabilis nagbago ang buhay ko. Dati, buong akala ko na ang pamilya ko ang laging magiging tahanan ko, pero ngayon, sa isang iglap lang, itinakwil nila ako. Dahil lang sa pagmamahal ko kay Sebastian. Dahil lang hindi ko kayang ipagpalit ang taong pinakamahalaga sa akin.Ramdam ko ang matinding pagkapit ni Sebastian sa manibela. Halata sa panginginig ng kanyang kamay ang pagpipigil niya sa galit. Alam kong gusto niyang bumalik at makipagtalo pa sa Daddy ko, pero mas pinili niyang sumunod sa gusto ko—na umalis, lumayo, at hanapin ang katahimikan

  • His Brother's Bride   Chapter 45

    Cassandra Dela Vega's POV Nananatili akong nakayakap kay Sebastian, ninanamnam ang init ng kanyang bisig habang hinahayaan kong humupa ang kaba sa dibdib ko. Pero kahit pa anong pilit kong pakalmahin ang sarili ko, hindi ko pa rin maiwasang mag-alala. Daniel may have walked away, but I knew deep down that this wasn’t over. Hindi niya basta-basta tatanggapin ang desisyon ko. At higit sa lahat, hindi ko rin alam kung ano pa ang gagawin ni Mommy para ipilit ang gusto niya. "Hey," mahinang bulong ni Sebastian habang hinahaplos ang buhok ko. "Stop overthinking." Napatingin ako sa kanya. Kitang-kita ko sa mga mata niya ang pag-aalala. "I'm not overthinking," sagot ko, kahit na alam kong kasinungalingan iyon. Napangiti siya nang bahagya, pero halata ang pagod sa kanyang mga mata. He knew me too well to believe my lies. "You are," sagot niya. "And I get it. Alam kong hindi madali para sa'yo ang lahat ng nangyayari. Pero, Cassandra, hindi ka nag-iisa rito." Huminga ako nang malalim bag

  • His Brother's Bride   Chapter 44

    Cassandra Dela Vega's POV Isang buwan at tatlong araw. Ganoon katagal kong hinintay ang araw na ito. Dumaan ako sa bawat umaga na umaasang pagpasok ko sa ospital ay sasalubungin ako ng boses ni Mommy, tatawagin ang pangalan ko, at yayakapin ako tulad ng dati. At ngayon, sa wakas, nagising na siya. “Mommy…” Nangingilid ang luha kong tinawag siya, nanginginig ang kamay ko habang hawak ang kamay niya. Hindi ako makapaniwala na muling mabubuksan ang kanyang mga mata at makikita ko ulit ang init sa kanyang mga titig. “Cassandra…” Mahina ang boses niya, tila nahihirapang magsalita matapos ang mahabang panahon ng pananahimik. Napaluha ako at agad na niyakap siya. “Mommy! Thank God! Akala ko…” Hinaplos niya ang buhok ko, pilit na pinapatahan ako. “I’m here, anak…” Walang mapagsidlan ang tuwa ko. Mula sa likuran, narinig kong suminghap si Sebastian, at nang lumingon ako sa kanya, nakita kong siya mismo ay hindi makapaniwala sa nangyari. Tumabi siya sa akin at marahang hinawakan ang kama

  • His Brother's Bride   Chapter 43

    Cassandra Dela Vega's POV Nakahawak ako sa kamay ni Mommy habang nakaupo sa tabi ng hospital bed niya. Mula nang maaksidente sila ni Daddy, halos araw-araw akong nandito. Si Daddy ay patuloy nang bumubuti ang lagay, pero si Mommy… hindi pa rin siya nagigising.Hindi ko alam kung ilang beses ko na siyang kinausap. Paulit-ulit kong binubulong sa kanya na gumising na, na kailangan namin siya, pero nanatili siyang tahimik—walang kahit anong senyales na naririnig niya ako.Huminga ako nang malalim at tiningnan ang doktor na nakatayo sa paanan ng kama ni Mommy."Doc, hanggang kailan po ito?" mahina kong tanong, pilit na nilalabanan ang pamumuo ng luha sa mga mata ko.Nag-ayos ng salamin ang doktor bago sumagot. "Miss Cassandra, gaya ng paliwanag namin noong una, ang kondisyon ng iyong ina ay tinatawag na ‘medically induced coma.’ Ginawa namin ito upang maiwasan ang brain swelling matapos ang aksidente. However, it's been weeks, at kahit inalis na namin ang sedation, hindi pa rin siya nagig

  • His Brother's Bride   Chapter 42

    Cassandra Dela Vega's POV Nagising ako sa malamig na hangin na dumadampi sa balat ko. Nang imulat ko ang mga mata, ang unang bagay na nakita ko ay ang pamilyar na pigura ni Sebastian, nakaupo sa tabi ko, nakasandal sa armrest ng couch. Nasa lounge area pa rin kami ng ospital. Napabuntong-hininga ako at marahang umupo. Hindi ko alam kung anong oras na, pero base sa katahimikan ng paligid, siguro ay madaling araw pa lang. Nilingon ko si Sebastian. Nakapikit siya, halatang hindi rin maayos ang tulog. Napangiti ako nang mapansin kong mahigpit pa rin niyang hawak ang kamay ko, parang kahit sa pagtulog, ayaw niya akong pakawalan. Dahan-dahan akong bumangon, pero bago pa ako makalayo, naramdaman kong hinigpitan niya ang hawak niya sa akin. Nagmulat siya ng mata, diretso sa akin. "Saan ka pupunta?" "Babalik lang ako sa kwarto ni Daddy," sagot ko. Umiling siya at marahang hinila ako pabalik sa tabi niya. "You need more rest, Cassandra." "Hindi na ako pagod," sabi ko kahit alam kong

  • His Brother's Bride   Chapter 41

    Cassandra Dela Vega's POV Hindi ko na alam kung ilang oras na akong nakaupo rito sa waiting area ng ICU. Ang orasan sa dingding ay patuloy lang sa pagtakbo, pero para sa akin, tila bumagal ang oras—parang tumigil ang mundo ko kasabay ng pagbagsak ng mga magulang ko.Malamig ang paligid, pero tila mas malamig ang pakiramdam ko sa loob.Mula sa bintana ng ICU, tanaw ko ang mga magulang kong nakahiga sa kani-kanilang kama, napapaligiran ng iba't ibang medical equipment. May tubo sa bibig si Daddy, habang si Mommy naman ay halos hindi gumagalaw.Parang may nakadagan sa dibdib ko habang pinagmamasdan ko sila.Hindi ko sila nakitang ganito noon. Si Daddy, kahit matanda na, ay laging matikas at matapang. Si Mommy, kahit istrikta, ay palaging composed at elegante. Pero ngayon…Nakasalalay ang buhay nila sa mga makina.Naramdaman ko ang mahigpit na hawak ni Sebastian sa kamay ko, kaya napatingin ako sa kanya. Tahimik lang siya, pero may halong pag-aalala ang tingin niya sa akin."You need to

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status