Share

Chapter 2

Author: Jade Go
last update Last Updated: 2024-02-28 22:55:47

“Prank ba ‘to? Nasaan ‘yung mga camera?” magkasunod kong tanong na nagpahinto sa pag-uusap ng doktor at mga nurses. Napatingin silang lahat sa akin, bakas ang pagtataka sa mga mukha. Ngunit imbes na seryosohin ay tinawanan ko sila, “Naks! Grabe ‘yung effort. Para sa TV ba ‘to o social media?”

Nadepina ang lukot sa noo ng doktor, “Mrs—”

“Kung hindi ‘to prank. Don’t tell me na nag time travel ako at nakarating ng 2024?” pagputol ko rito. I could feel my frustrations building up. Kaya nga wala na ‘kong pake kahit nandito pa rin sa kwarto ‘yung lalaking kamukha ni Henry Golding. Hindi maipinta ang mukha niya habang nakikiusyoso.

Kahit alam kong maaari nilang isiping nababaliw na ‘ko, itinuro ko ang ang kalendaryo sa pader. “Latest ba ‘yan? Kasi ang alam ko, nasa kalagitnaan pa lang ako ng 2019—” Napasinghap ako sabay takip ng bibig. “Baka nasa alternate universe ako!”

Sumasakit na ang ulo ko kakaisip ng paliwanag sa sitwasyon ko. Sa gilid ng mga mata ko, napansin ko ang dahan-dahang paglapit ng isang nurse. Kita ko ang hawak niyang syringe.

Tuloy ay nag-panic ako! Bago pa niya ito ma-injection sa ‘kin, basta ko na lang inalis ang karayom na nakabaon sa ibabaw ng kamay ko. Hindi ko kailangan ng dextrose solution ngayon; ang kailangan ko ay kalayaan!

Napasinghap ako sa sakit at hapdi; nakita ang pagdurugo ng kamay ko ngunit binalewala ito. Bago pa man ako malapitan ng mga nurses at doktor ay nagawa ko silang lusutan. Tumakbo ako, at malapit na sa pinto ng kwarto, nang biglang humarang sa harapan ko ‘yung lalaking kanina pa nanunuod sa ‘min.

Umatras ako para tingnan siya. May kakaibang kirot akong naramdaman sa dibdib nang magtagpo ang mga mata namin.

With furrowed brows, he took my arm and looked at the bleeding back of my hand. It was as though he was the one in pain. Hindi ako sigurado kung may alam ba siya sa mga nangyayari pero nagbakasakali ako, “Please hayaan mo na ‘kong umalis,” mangiyak-ngiyak kong pakiusap.

Ngunit lalo lang nagsalubong ang kanyang kilay. Sinubukan kong bawiin ang braso ko, ngunit humigpit ang hawak niya sa ‘kin. “You’re hurting yourself, Ali!” sigaw niya bago mabilis na pinigilan ang pagbuhos ng sariling emosyon. Paano’y namumula ang kanyang mga mata. Even the veins in his neck pulsed as though he was fighting a tough battle.

Natigilan na naman tuloy ako sa pagpupumiglas. Tila naging kahinaan ko siya sa mga sandaling ‘to. Hindi ko kasi maintindihan. Bakit ba ganito na lang niya ‘ko tingnan?

Magsasalita sana ako nang maramdaman ko ang parang kagat ng langgam sa balikat ko. Nakaramdam ako ng panghihina. Nanlabo ang paningin ko na para bang bigla akong inantok.

***

“What is the last thing that you remember, Mrs—Ms. Del Rosario?” tanong ni Dr. Ferrer nang balikan ako pagkatapos kong magkamalay. Mukhang pinakalma muna nila ‘ko para makausap nang maayos. Ngayon ay kaming dalawa na lang ang nasa kwarto.

Natahimik ako sandali habang sinusubukang balikan ang huling alaala ko, “Ang alam ko lang po… fresh graduate ako na naghahanap ng trabaho. Tapos parang paggising ko, nandito na ‘ko. Ano po ba talagang nangyari sa ‘kin, dok?”

May mga follow-up questions pa si Dr. Ferrer tungkol sa mga alaala ko. Kaya nabanggit ko sa kanyang dapat 2019 pa lang ngayon. Kasi iyon ang huling tanda ko.  

“I understand your frustration, Ms. Del Rosario. You must be really confused right now,” panimula niya na lalong nagpakaba sa akin. Tumikhim siya bago nagpatuloy. “It sounds like you're experiencing dissociative amnesia.”

“Po? May amnesia ako?” paglilinaw ko dahil baka mali lang ako ng dinig. “A-Anong dissociative? Bakit—paano po ako nagkaroon ng ganun?” Hindi ko na malaman kung paano magsisimulang magtanong.

“Dissociative amnesia is a condition that involves significant memory loss that's often linked to psychological factors, such as trauma or extreme stress. In your case, it seems that your mind has blocked out the memories from the past five years. Kaya ang natatandaan mo lang ay taong 2019 kahit 2024 na ngayon."

Nalaglag ang panga ko – hindi ito prank at mas lalong hindi ako nag time travel. Kahit sinagot na ng doktor ang mga tanong ko ay hirap pa rin akong maniwala. Binalot ng takot ang buong pagkatao ko.

"You were brought in after fainting at home. It appears you've been under considerable stress for quite some time. Your overall condition suggests you haven't been taking care of yourself—skipping meals and lacking proper sleep,” dagdag pa ni Dr. Ferrer.

Wala naman akong masabi pabalik. Natulala ako dahil pinoproseso ko pa ang nalaman. Hindi ko alam kung malulungkot ba ‘ko, matatakot, o magiging hopeful. Hindi ko rin kasi sigurado kung paano ako babalik sa araw-araw na buhay kung burado ang limang-taong alaala ko.

Nagpaalam na si Dr. Ferrer dahil may kasunod pa siyang pasyente. Pinagpahinga muna niya ako dahil may mga tests pa raw na kailangang gawin sa ‘kin bago i-release. Binuksan na niya ang pinto nang may pahabol ako, “Mababalik pa po ba lahat ng mga alaala ko?”

“Posible naman. May therapy ang ospital na pwedeng makatulong sa ‘yo. But just be prepared for the possibility that not all of your memories would come back.”

Kinilabutan ako sa sagot ni Dr. Ferrer. Pinanuod ko ang paglabas niya at pasarado na ang pinto nang makita kong nag-aabang ‘yong lalaking nakiusyoso kanina.

Malakas na buntong-hininga ang pinakawalan ko nang maiwang mag-isa. What happened over the past five years? Have I made progress in my career? Do I own a home or any property? Have I finally mastered driving safely? And most importantly... have I found someone who brings me genuine happiness?

Muling bumukas ang pinto at pumasok ‘yung lalaki kanina. Napasapo ako ng kamay sa noo.

“Look. I’m not crazy… I just don’t know you. Kakasabi lang ng doktor na may amnesia ako. Kaya kung sino ka man, magpakilala ka na lang dahil hindi talaga kita matandaan,” pag-amin ko dahil ayaw kong dumagdag pa siya sa isipin ko.

Nag-iwas siya ng tingin sandali, bago tumikhim at nagsalita, "I apologize, Ms. Del Rosario, for my earlier behavior. Allow me to properly introduce myself this time. I'm Leonardo Prescott Coldwell. You used to refer to me as Mr. Coldwell—"

“Sus. Para ka namang boss ko—”

“Yes, I am. I’m the CEO of Coldwell Corporation, where you work as my executive assistant.”

Nalaglag ang panga ko. Hindi ako makapaniwalang boss ko siya at natupad ang isa sa mga pangarap ko nung 2019 – ang makapasok sa dream company ko!

May inabot naman siyang papel sa ‘kin. "Here's the resignation letter you submitted. I'll give you some time to reconsider,” malamig na saad ni Mr. Coldwell habang mapanukat ang tingin sa ‘kin.

Nagkaroon agad ng crack ang pangarap ko. “Ay joke lang ‘yan!” Mabilis kong binawi ‘yong papel, “I mean, I take it back, Mr. Coldwell. I'll report back to the office as soon as possible."

He continued to stare at me as though he was trying to understand what’s going on in my head when I myself don’t know. Kaya para bigyan siya ng assurance, pinunit ko na rin ‘yung letter sa harapan niya.

Ang tanga mo naman kasi Alina, bakit ka nag-resign?!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 3

    “Ali! Anong nangyari sa ‘yo?”Napalingon ako sa bukas na pinto ng kwarto at nabuhayan ng loob pagkakita kay Frances. Magkababata kami at matalik na magkaibigan kaya palagi kaming magkabuntot. We graduated from the same university and were job hunting together in the same year—at least from what I recall.Si Frances talaga ang gusto kong makita pagkatapos kong malaman ang pagkawala ng alaala ko. Kaya lang ay wala akong cellphone pantawag. Sinubukan kong tanungin sa mga nurses kung nasaan ang mga gamit ko kaya lang parang ayaw nila akong kausapin. Mabuti at may isang nagsabi sa ‘kin na wala akong gamit nang isugod sa ospital.Sa totoo lang ay gulong-gulo pa rin ako sa sitwasyon ko kaya sinabi ko kay Frances ang lahat. Nakatulong naman ito para makahinga ako kahit papaano.“Ikaw ah… baka joke time lang ‘to, Ali. Pang best actress pa naman ang arte mo,” may panunuyang komento ni Frances kaya napairap ako sabay iling. How I wish I’m just acting.“Wait. Paano mo pala nalamang nandito ako?”

    Last Updated : 2024-02-28
  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 4

    Seeing my own place for the first time felt strange yet right. It was the perfect blend of fun and eclectic vibes. Ganitong-ganito ang na-imagine kong interior design noon na madalas ko ring ikwento mga taong malapit sa ‘kin. Sa sala pa lang, kapansin-pansin na ‘yung teal-colored sofa na nakasandal sa pader. May mga throw pillows sa ibabaw nito na magkakaiba ang kulay. Samantalang katapat nito ay may wooden coffee table. Parang blank canvas naman ang pader. May mga abstract paintings din kasi at iba pang art pieces na mukhang may kanya-kanyang kwento. Tamang-tama rin ang pasok ng natural light sa malaking bintana kung saan kita ang mga nagtataasang buildings sa labas. Sumilip din ako sa kusina. Dito’y nagulat ako nang makitang kumpleto ang mga stainless steel na appliances. Lalo ring nag stand out ang mga ito dahil sa geometric-patterned tiles. At katulad sa sala, may rustic wooden dining table dito na may mismatched chairs. Noong pinasok ko naman ang mga kwarto ay lalo akong naman

    Last Updated : 2024-02-29
  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 5

    Growing up, I’ve always been an Icies – ito ang tawag sa fanbase ng favorite band kong “On the Rocks.” They are a trio of handsome and talented men who are probably in their mid-30s now pero kung titingnan ay parang mga bampira dahil ‘di tumatanda. Nakilala sila sa mga kantang pinaghalong acoustic at rap. Marami silang magagandang kanta na kayang-kaya ko sanang sabayan kung ‘di ko lang katabi ang boss ko.Diretso lang ang upo ko ngayon at halos hindi makagalaw. Nang marinig ang chorus ng pinakasikat nilang kanta ay napalunok ako. Pinigilan ko ang sarili sumabay at tumili katulad ng iba. Sa gilid ng mga mata ko’y kita ang seryosong panunuod ni Mr. Coldwell. Aakalaing nasa business meeting siya imbes na concert. Hindi kasi malaman kung nag e-enjoy ba siya or he’s trying to evaluate the whole performance. Paano’y magkasalubong ang kilay niya habang nakatitig sa stage. Mabuti na lang at nag iwan ako ng bakanteng upuan sa pagitan namin para kay Frances. Kahit papaano ay nabawasan ang pa

    Last Updated : 2024-03-23
  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 6

    Napunta na sa rap part ang kantang ‘Eternal Echoes’ na ‘di pwedeng mawala sa mga kanta ng ‘On the Rocks’. Hindi ko napigilan ang paggalaw ng ulo ko kasabay ng beat dahil unique at maganda ito. Mukhang tama nga si Mr. Coldwell na kababaliwan ko rin ang kantang ito. Hindi na ako nagtataka kung bakit paborito niya ito.Nang tingnan ko si Mr. Coldwell, napangiti ako nang makita ang kamay niya sa ibabaw ng kanyang hita dahil sa mga daliring tila nagsasayaw dito. Mukhang nag e-enjoy na rin siya dahil kahit ‘di man nakangiti, nabawasan ang lukot sa kanyang noo. He doesn’t look as intimidating as before.“Paano po kayo naging Icies?” hindi ko napigilang magtanong out of curiosity. Parang wala kasi sa tipo niyang mahilig sa ganitong banda. I mean, I could only imagine him going for the classics.“What?” nakakunot-noong tanong ni Mr. Coldwell. Inulit ko ang tanong ko pero mas lumakas ang kanta. Tuloy ay nawalan ako ng pag-asa kahit bahagya pa niyang inilapit ang tainga sa direksyon ko.Dahil mu

    Last Updated : 2024-03-24
  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 7

    Pinagdikit ko ang labi ko sabay ngiti; hindi ko alam paano malulusutan ang sitwasyon. Akala ko talaga ano nang balak gawin ni Mr. Coldwell!Nagmadaling umalis ang glam team ng banda. Susunod sana ako sa kanila kung ‘di lang napahinto ng malamig na boses ni Mr. Coldwell. “I'm sorry if I wasn't clear, Ms. Del Rosario. I brought you here for an exclusive chance to meet the band.” Ito pala ang gusto niyang sabihin!Bago pa man makapagsalita, tumayo na ‘yong tatlo at lumapit sa ‘min. Nauna si Gabriel Cruz o mas kilala sa nickname na Gabe, ang kanilang lead vocalist. Nilapitan niya si Mr. Coldwell at imbes na makipagkamay ay nakipag-apir.“Buti at nakanuod ka rin sa concert namin, Pres!” bati ni Gabe na para bang malapit sila sa isa’t isa. Sabagay ay mukhang hindi nalalayo ang edad nila. Ayon lang ay nagsalubong ang kilay ko nang ganito rin ang naging pagbati ng ibang band members – nariyan si Miguel Reyes o Miggy, the guitarist, at Rafael Santos o Raf, the drummer. Mukhang hindi lang pala

    Last Updated : 2024-03-30
  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 8

    "Wait, so your boss took you to a private meet-up with the band, and then told you to head back to work early tomorrow?" Pag-summarize ni Frances sa kwento ko tungkol sa mga nangyari ngayong gabi. Tinawagan ko siya agad pagbalik ng condo. Ngayon ay nakahiga ako sa sofa habang kausap siya. Ngunit dala ng matinding pagod, ipinatong ko lang sa ibabaw ng tainga ang cellphone at pumikit. Masakit kasi ang katawan ko at mabigat din ang mga mata. “Bet ka ng boss mo!” bulalas ni Frances na nagpabangon sa ‘kin.“Sira! Nakalimutan mo yatang maraming beses ko siyang napahiya,” paalala ko sa ilang parte ng kwento ko na mukhang nakalimutan niya. Yes, I also thought that my boss was interested in me at first. Kaya nga hiyang-hiya ako nang malamang nagkamali ako. Pero mabuti na rin ito dahil nakahinga ako ng maluwag nang malamang ‘di siya katulad ng akala ko. “Oo nga, Ali. Kaya nga tingin ko type ka ni Mr. Coldwell. Kasi kung sa ibang boss mo ‘yon ginawa, malamang pinatuloy na ang resignation mo!

    Last Updated : 2024-03-31
  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 9

    Gusto ko ng mas malalim na hukay para ilibing ang sarili ko. May panibagong entry na naman kasi ako sa list of awkward moments with my boss.At maliit na porsyento lang nito ‘yong pag sigaw ko dahil akala ko scammer siya. Ang may pinakamalaking contribution talaga rito ay ang naging pag-uusap namin pagkatapos. “Of course, Mr. Coldwell. Makalimutan ko na lahat ‘wag lang ang pasok ko ngayong araw!” magana ngunit sarkastikong sagot ko sa kanyang paalala. Natanong ko pa siya kung paano niya nalaman ang number ko gayong pahiram lang ito ni Frances. Ang sagot niya’y hiningi niya ito noong minsan silang nagkausap ng kaibigan ko sa ospital.“Where are you now? ETA,” sabi pa ni Mr. Coldwell.“Ah… ITEY! Nasa taxi ako, Sir!” proud kong sagot. Muntik pa ‘kong matawa sa paggamit niya ng gay lingo. “Kaya lang may very slight problem tayo,” dugtong ko pa na agad ko ring pinagsisihan.“What’s wrong?”Huminga ako nang malalim bago sumagot. “May one hundred fif– I mean two hundred pesos ka, Sir? Baka

    Last Updated : 2024-04-06
  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 10

    Mabuti at binalikan ako ni Mr. Coldwell. Kung hindi’y mapipilitan akong maghagdanan papuntang 14th floor dahil kailangan din ng ID pang access sa elevator. Ayon nga lang, kailangan kong tiisin ang awkwardness kasama ang boss ko. Sobrang tahimik kasi namin sa loob ng elevator; halos hindi ako makahinga. Si Mr. Coldwell lang ang kasama ko dahil nauna na ang kanyang mga kasama kanina. “Uhm, sir, thank you po pala kanina… tsaka sa pamasahe,” nagawa ko ring magsalita. “Pasensya na rin po at late ako.” Gusto ko sanang magbigay ng dahilan pero parang magmumukha lang akong defensive.“What matters is that you're present now,” balik ni Mr. Coldwell na ‘di ko sigurado kung seryoso ba pero kahit papaano ay nagpakalma sa ‘kin.Natahimik ulit kaming dalawa. Napatitig ako sa kisame at napaisip sa mga nangyari. Malamang hindi ako kilala ng dalawang empleyadong kasama ni Mr. Coldwell kanina. Wala kasi silang reaksyon nang makita ako. Ganuon na rin ‘yong Mica Ferrer sa HR department. Talaga nga ka

    Last Updated : 2024-04-07

Latest chapter

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 48

    Pagsakay ko sa kotse ni Mrs. Coldwell, nag-apologize kaagad ako sa kanya dahil sa abala. Pero naging professional pa rin siya, malayong-malayo ang attitude ngayon kumpara noong engkwentro namin sa elevator kasama si Matteo.“So, are you excited?” basag ni Mrs. Coldwell sa katahimikan bago lumiko sa kalsada.“Po?” balik ko, binukas-sara ang mga mata, hindi sigurado kung saan dapat ma-excite.Papunta lang naman kami sa bahay nila para sa report na inutos ni Mr. Coldwell. Kung tutuusin pwede namang siya na ang magbigay nito. Kaya hindi ko rin talaga maintindihan kung bakit isinama pa niya ‘ko.Unti-unting nanlamig ang katawan ko. Balak ba niya kaming hulihin ng asawa niya? Napalunok ako, parang may bumara sa lalamunan.Tumawa si Mrs. Coldwell, mahina at medyo pa-demure. “The Halloween party! It’s already this weekend—the day after tomorrow. May costume ka na ba? Plus one? Don’t tell me you forgot, Ms. Del Rosario.”Bumilog ang bibig ko. Halloween party pala ang tinutukoy niya. Imposiblen

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 47

    Parang nag switch-off ang isip ko tungkol sa mga sinabi ni Frances nang maupo na ‘ko sa area ko.Ngayon ko naramdaman ang magkahalong antok at hangover dahil naglaho na ang adrenaline rush ko kaninang umaga. Palagay ko, kulang ang natitira kong lakas para kayanin ang araw na ‘to.“Okay ka lang?” tanong ni Vivienne, nakataas ang isang kilay pagharap sa ‘kin.Tumango ako, pero hindi napigilan ang paghikab pagkatapos. “Ah kulang lang sa tulog,” pag-amin ko kahit halata naman.Nailing naman siya. “Well, pasalamat ka medyo slow tayo today. Wala si boss.”Tatango lang sana ‘ko ulit nang maintindihan ang kanyang sinabi.“Wala si Mr. Coldwell?” medyo tumaas ang boses ko kaya pinagdikit ko agad ang labi.“Hindi raw makakapasok,” kaswal niyang saad, para bang balewala lang ito sa kanya.Hinigit ko ang hininga ko. Dahan-dahan akong humarap sa desktop at dito hindi napigilan ang pagsasalubong ng kilay.Bakit kinulit-kulit pa ‘ko ni Mr. Coldwell kagabi? Bakit nagsabi siya na kailangan niya ang repo

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 46

    Maling-mali na uminom ako ng alak!Sobrang sakit ng ulo ko pagbangon ng madaling araw. Nagising ako sa alarm na sinet ko kagabi bago nagkasarapan ang kwentuhan namin nina Frances at Andre. Mabuti na lang at ginawa ko ito dahil kung hindi, mawawala talaga sa isip ko ang tungkol sa report na pinapa-submit ni Mr. Coldwell ng umaga.Pasalamat na lang ako at nagising ako sa sarili kong kama. Bigla na lang kasi akong nag blackout kagabi. Kung hindi ko pa nakita si Frances sa sala ng unit ko, hindi ko maiisip kung paano ako nakauwi.Kahit sobrang aga pa, nag-shower ako para magising at mawala ang kalasingan. Halos kalahating oras din ang itinagal ko sa ilalim ng shower head nang tila nalaglag ang puso ko, napilitan akong patayin ito.Napatingin ako sa paligid ng banyo, siniguradong mag-isa ako. Parang may narinig kasi akong boses ng lalaki? O baka naman sa isip ko lang ito?Wala namang ibang tao bukod sa ‘kin. Tulog din ang kaibigan ko sa sala.Napabuntong-hininga ako nang malakas bago naili

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 45

    Pinausod ako ni Frances kaya ngayon, sila na ni Andre ang magkatapat sa lamesa. At dahil malapit ako sa bintana, napasulyap ako rito. Naningkit ang mga mata ko sa mga nakahintong sasakyan. May isa kasi rito na kakasarado lang ng bintana. Hindi ako sigurado pero parang nakita ko ito kanina habang nasa motor.Binalik ko ang tingin kay Frances. “Ano bang nangyari sa ‘yo? Tumakbo ka ba papunta rito?” tanong ko sabay abot ng panyo para mapunasan niya ang pawis niya. Binigyan naman siya ng tubig ni Andre na agad niyang ininom.Kinailangan ni Frances ng ilang minuto para makahinga. Pansin kong nagpabalik-balik ang tingin niya sa ‘min ni Andre kaya agad ko silang pinakilala sa isa’t isa.“Pasensya na, pinagmadali kasi ako papunta rito,” sabi ni Frances nang makahinga.Nagsalubong ang kilay ko. “Pinagmadali? Nino?” Sinabi ko naman kasi sa kanya na she can take her time. Tutal kasama ko rin si Andre.Agad umiling si Frances. “I mean, nagmadali. Nagmadali ako papunta rito kasi ayaw kitang paghin

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 44

    “Kikitain ba natin ang kaibigan mong matagal mo nang gusto?” tanong ni Andre. Pinindot niya ang basement button ng elevator. “O baka naman kaibigan mong may one-sided love sa’yo?”Nalaglag ang panga ko. "Ano ba ‘yang mga tanong mo?" natawa ako, imbes na sagutin siya nang diretso. "Siguro writer ka, ang galing mong gumawa ng kwento."Nailing lang si Andre, halata ang amusement sa mukha. Nabaling ang tingin ko sa elevator panel at nakitang pataas kami ng palapag imbes na pababa. Kumunot ang noo ko. Hindi ko ba ito napindot kanina kaya bumukas ang elevator sa 8th floor?“Seryoso ako,” sabi pa ni Andre sa tabi ko. “Gusto ko lang malaman para handa ako.”“Babae ang kikitain natin,” sagot ko pero parang ‘di siya kumbinsido kaya napairap ako. Hindi ko inakalang makulit pala siya. “She’s my friend. A real best friend. Lalabas kami para makahanap ng potential partners. Okay na?”Pababa na ang elevator. Dadaanan pala namin ulit ang palapag na pinanggalingan!“So, technically, wingman pala ‘ko n

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 43

    "That concludes our updates. HR will release details about the Halloween party soon. If you plan to attend, you’re allowed a plus one. The venue is larger this year—plan accordingly,” pagtatapos ni Mr. Coldwell sa meeting namin.Tungkol lang sa mga hawak naming kliyente ang pinag-usapan ngayong umaga. Pero hindi maitago ang excitement ng lahat nang marinig ang tungkol sa Halloween party. Ang balita ko, bongga raw kasing magpa-party ang Coldwell Corporation kaya ito ang taon-taon nilang inaabangan.Kaya naman agad nag-usap ang mga katrabaho ko sa lamesa, pinagpaplanuhan na kaagad kung sino ang kanilang isasama.“Excited na kami ng asawa ko manalo ng Best in Costume,” narinig kong komento ng taga ibang department.Napangiti lang ako habang nagliligpit ng gamit. Tapos na ang meeting kaya magsisimula na ang araw ko. Bibigyan daw ako ni Vivienne ng bagong tasks kaya—“Sinong isasama mo, Ali?” tanong ni Sandy. Napalingon ako sa kanya at nakita ang pilya niyang ngiti. “Baka mamaya mag-hard l

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 42

    Boyfriend talaga, Ali?! Kahapon lang, ang sabi ko kay Mr. Coldwell ay may manliligaw ako. Ngayon naman may boyfriend na? Ang bilis ah! Ibang klase rin naman pala ang ganda ko!Frances told me once that my dating life has zero records. Kaya paano ko na lang ngayon mapaninindigan ang kasinungalingan ko? Kung pwede lang maghulog ang langit ng boyfriend para sa ‘kin, aba’t magpapasalamat talaga ako!Mabuti na lang at walking distance lang sa condominium ang Japanese restaurant na kinainan namin nina Mr. Coldwell at Matteo.Pagbalik, tumambay muna ako sa pool area na matatagpuan sa second floor ng building. Sinamantala kong magsasarado na ito ngayong gabi. Walang ibang tao sa paligid kaya na-solo ko ito. Kasalukuyang nilalaro ng mga binti ko ang malamig na tubig sa pool; nakatingala ako sa mga bituin at buwan na tila mas tanaw ngayong gabi.Malakas na buntong-hininga ang pinakawalan ko. Nasa huling parte na ako ng plano ko para matapos ang kakaibang ugnayan namin ni Mr. Coldwell. It’s alr

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 41

    Siguro intensyon talaga ni Mr. Coldwell pasamahin ako sa hapunan nilang mag-ama. Pagdating kasi namin sa Japanese restaurant malapit sa condo, may reserved room nang naghihintay sa ‘min. Private room ito kaya nabigyan kaming tatlo ng privacy.Pumwesto kami sa round table katulad noong nasa kotse kami. Naupo kami ni Mr. Coldwell sa pagitan ng kanyang anak. Tumayo nga lang siya ulit at lumabas ng kwarto kaya naiwan kami.“How are you?” malambing kong tanong kay Matteo. “Nakain mo ba ‘yung chocolate candy mo?”Umaliwalas ang mukha niya sabay tango. “Yes! Daddy too!”Naningkit ang mga mata ko, napaisip kung nakuha nga ba talaga ni Mr. Coldwell ang canned coffee na bigay ko bilang peace offering.Kinuha ko kay Matteo ang bag niya para maisabit sa upuan. Pasimple ko ring sinilip ang loob nito at napansing wala na itong laman.Hindi ko napigilan ang pag-angat ng dulo ng labi ko. “Good job, Matteo!” puri ko na nagpahagikgik sa kanya. “But promise me, next time you’re outside, you’ll stay with

  • Here Comes the CEO’s Wife    Chapter 40

    Sa wakas ay natapos din ang araw na ‘to! Malakas na buntong-hininga ang pinakawalan ko. Mabuti na lang at nakagawa ako ng mga pendings ko. On time din akong nakauwi dahil maagang umalis si Vivienne.Ngayon ay nakatayo na ako sa labas ng Coldwell Corporation, naghihintay na may tumanggap ng booking kong taxi.Natigilan ako dahil sa pamilyar na sasakyang huminto sa harapan ko. Sandali akong napaisip, at agad nanigas sa kinatatayuan nang mapagtanto kung sino ang sakay nito. Tatalikod na sana ako pero huli na nang bumaba ang bintana sa passenger’s seat.“Good evening, sir,” nag-aalangang bati ko kay Mr. Coldwell; bahagya akong yumuko bago pa magtagpo ang mga mata namin. Huli ko siyang nakita noong dinala ko si Matteo sa kanyang opisina. Isinubsob ko na kasi ang sarili sa trabaho pagkatapos kong ihatid kay Vivienne ang mga kailangan nito.“Get in, Ms. Del Rosario. We’ll drop you off your place,” walang emosyong utos ni Mr. Coldwell.Hindi ko napigilan ang panlalaki ng mga mata ko. Kung mak

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status