Tumingin si Mayor Vasquez kay Mrs. Vasquez, tapos kay Cassy. Sino bang ama ang gustong makita ang anak niyang nagdurusa? Bukod pa roon, alam niyang matagal nang gusto ni Cassy si Eldreed. Matapos niyang mag-isip, sa huli ay napapayag siya. "Sige, anong balak niyo? Gawin niyo na, pero huwag akong idamay dito. 'Di ba sabi mo iniimbestigahan ako ng punong piskal ng Nan? Hindi ako pwedeng magkamali ngayon. Kapag nalaman ito ng iba, buong pamilya natin ang mapapahamak!"Nang marinig iyon ni Mrs. Vasquez, agad siyang napangiti, halos umabot na sa tainga ang kanyang ngiti. "Alam ko, alam ko! Wala ka bang tiwala sa akin?"Bahagya niyang itinulak si Mayor Vasquez, at sa wakas ay napangiti rin ito. "Alam kong may diskarte ka, kaya nga hinahayaan kitang gawin ito, 'di ba? Kapag nagawa mo ito nang maayos, malaki ang pakinabang ko. At siyempre, kayo rin ni Cassy—wala na kayong magiging problema sa pera."Nang marinig ito ni Cassy, alam niyang tuluyan nang pumayag ang kanyang ama. Agad siyang ngumi
Nakita ni Shayne kung gaano kasakit ang natamo ni Eldreed, at biglang nakaramdam siya ng kaba. Napalakas yata ang suntok ko kanina... Siguro dahil bagong gising pa lang siya at puno pa ng enerhiya ang kanyang katawan.Pero para sa kanya, kasalanan din ni Eldreed. Bakit niya kailangang umasta nang parang manyak sa harap niya? Anong balak niyang gawin sa kanya ngayong umaga, at bakit siya nakapatong sa kanya?Biglang lumingon si Eldreed at matalim siyang tinitigan, halatang-halata ang galit sa kanyang mga mata. Lalong kinabahan si Shayne, kaya mabilis siyang sumiksik sa ilalim ng kumot na parang kuting. Pero dahil nasa iisang kama lang sila, kahit anong pilit niyang magtago, hindi pa rin siya makaligtas sa titig nito.Kaya naman, lakas-loob siyang umupo nang diretso, tinaas ang ulo, at bahagyang ngumiti. "A-Anong problema? Ikaw itong nanghahalay nang umaga, normal lang ang naging reaksyon ko. Gusto mo pa akong saktan?"Sa narinig, agad siyang hinila ni Eldreed palapit. Sa sobrang lakas
‘Cassy... Bakit naman siya biglang tumawag?’ tanong ni Shayne sa kanyang isipan.Wala naman siyang ginagawa kung hindi importante, at sa estado ng relasyon nila ngayon, hindi sila mag-aabalang tawagan ang isa’t isa nang walang dahilan.Ano na naman kaya ang binabalak niya?Bahagyang kumunot ang noo ni Shayne, pero naisip niya na kung hindi niya sasagutin ang tawag, baka isipin ni Cassy na iniiwasan o kinatatakutan niya ito.Ayaw niyang bigyan ito ng dahilan para mas lalong magyabang. Kaya kahit na ayaw niya, sinagot niya ang tawag at nagsalita nang may halong inis, "Ano 'yon?"Sa kabilang linya, isang mapanuksong ngiti ang lumitaw sa mga labi ni Cassy."Bakit hindi ka pumasok sa eskwela?"Maganda ang gising niya ngayon, at maaga siyang dumating sa paaralan para lang hintayin si Shayne. Gustong-gusto niyang makita ito at ipamukha na hindi na siya magtatagal. At sa pagkakataong ito, hindi lang ito isang pananakot—sigurado na siya.Guguluhin niya ang buhay nito. Sisiguraduhin niyang mas
Tumigil bigla si Eldreed sa pagkain at sa wakas ay itinaas ang tingin sa kanya. Gaya ng inaasahan, malamig pa rin ang tingin nito, pero nasanay na siya, kaya't kumibit-balikat na lang siya."Masarap talaga. Kumain ka rin kahit kaunti, puro karne lang kinakain mo, wala kang gulay.""At ano naman ang kinalaman mo doon?" malamig na tugon ni Eldreed habang patuloy na kumakain.Ano na namang klaseng ugali ‘yon? Mali ba na kausapin siya nang maayos? Kailangan pa ba niya itong sigawan para lang mapansin?Handa na sanang pagalitan ni Shayne si Eldreed, pero bigla niyang nakita itong yumuko at kinagat ang tadyang na nasa plato. Agad na nawala ang galit niya.Pinagdikit niya ang kanyang mga labi at bahagyang binawasan ang tigas ng kanyang tono."Tungkol kagabi... Salamat."Muling natigilan si Eldreed sa pagkain, pero hindi siya tumingin kay Shayne. Matapos ang ilang segundong katahimikan, ibinaba niya ang chopsticks, tumayo, at walang emosyon na nagsabing, "Hmm." bago bumalik sa kanyang kwarto.
"Ano na naman? Gusto mong makipagtalo ulit sa’kin?"Ang tumatawag ay si Cassy. Sinira na nito ang umaga niya kahapon, at ngayon, masama na nga ang loob niya dahil kay Eldreed, heto’t nandito na naman si Cassy para guluhin siya. Talagang nadagdagan lang ang inis niya."Wala akong ganung oras," sagot ni Cassy, nakangiti pa rin at tila maganda ang mood.Mukhang masaya siya nitong mga nakaraang araw. "Sa tingin ko naman, ikaw ang klase ng taong may ganung oras," sagot ni Shayne nang walang pakialam.Nagbago ang tono ni Cassy at tila hindi pinansin ang pang-aasar ni Shayne. "Papasok ka ba sa eskwela ngayon?""Anong pakialam mo kung papasok ako o hindi?" sagot ni Shayne na nakakunot ang noo."Pinapayuhan lang kita, mas mabuting huwag ka nang pumasok. Dahil kapag pumasok ka, sisirain kita," sagot ni Cassy, mas binigyang-diin ang huling salita pero nakangiti pa rin.Bahagyang kumunot ang noo ni Shayne. "Sisirain ako? Ano namang balak mong gawin? Dahil sa sinabi mo, mas lalo akong pupunta sa e
Naririnig pa rin ang tunog ng cellphone, pero walang sumasagot. Mahina ngunit malinaw ang tunog ng ringtone."Bakit parang pamilyar ang ringtone na 'to?" bulong ni Eldreed sa sarili habang pinagmamasdan ang paligid. Wala namang tao sa kalsada, pero naririnig niya ito nang malinaw.Litong-lito siya at dahan-dahang lumapit sa pinagmumulan ng tunog.Wala talaga siyang makita sa daanan, pero may kung anong kakaibang pakiramdam ang bumalot sa kanya. Parang may mali.“Maybe she’s not here…” Iniling niya ang ulo at nagdesisyong bumalik upang dalhin ang bag ni Shayne sa klase.Pero sa mismong pagtalikod niya, may isang bagay siyang napansin sa sahig.Napakunot ang noo niya at mabilis na bumalik ang tingin sa nakita—isang cellphone na nakahandusay sa lupa.Lumapit siya nang may halong kaba, dahan-dahang pinulot ang cellphone, at nang makita ang screen, nanlaki ang mata niya.Cellphone iyon ni Shayne. At may hindi nasagot na tawag mula sa kanya mismo.“Bakit nandito ang phone niya?”Tumingala s
Nararamdaman ni Shayne na matagal na siyang umiiyak, pero hindi ko alam kung gaano katagal. Nang mapagod sa pag-iyak si Shayne, humiga siya sa mga bisig ni Eldreed at humihikbi habang pinupunasan ang ilong niya.Ang puting polo ni Eldreed ay gusot na at basang-basa dahil sa kanya…Nang maramdaman niyang unti-unting kumakalma ang pakiramdam ni Shayne, marahang hinagod ni Eldreed ang likod niya at mahina itong tinanong, "Alam mo ba kung sino ang nagpadala sa mga taong ‘yon?"Umiling si Shayne, pero agad din siyang tumango. "Baka si Cassy. Pinapunta niya ako sa abandonadong gusali doon. Ilang araw na niya akong tinatakot, pero hindi ko pinansin. Mukhang naging pabaya ako—matagal na pala niya itong pinagplanuhan.”Napakunot ang noo ni Eldreed nang marinig ito. Naalala niyang nakita niyang masaya si Cassy kanina sa labas ng gate ng eskwelahan. Unti-unting lumalim ang kanyang ekspresyon, at ang tingin niya ay naging matalim.Hinila ni Shayne ang necktie ni Eldreed habang tila nag-iisip. Nap
Bahagyang ngumiti si Eldreed, tapik sa kumot, saka kinuha ang kanyang blazer at lumabas ng silid."Manang Lorna, alagaan mo si Shayne. Hindi maganda ang pakiramdam niya. Hayaan mo siyang magpahinga at ipagluto mo ng kahit anong magaan sa tiyan," paliwanag niya bago tuluyang umalis at nagmaneho palabas ng villa.Narinig ni Shayne ang bawat salitang binitiwan ni Eldreed. Bahagya siyang kumurap, at kumislap ang mahahaba at makakapal niyang pilikmata.Alam niyang ang pakikialam ni Eldreed sa sitwasyong ito ay nangangahulugang makakalaban niya si Mayor Vasquez, pero hindi pa rin ito nagdalawang-isip na harapin ang ama ni Cassy para sa kanya.Naalala niya kung gaano ito ka-nerbyos nang muntik siyang mapahamak. Paano siya niyakap nang mahigpit at inalo ng walang pag-aalinlangan. Nang nagkasakit siya, hindi siya iniwan nito magdamag. At ngayon, nakatulog siya sa kama nito…Isa-isang bumalik sa isipan niya ang lahat ng mabubuting ginawa ni Eldreed para sa kanya. Ramdam niya ang mabilis na pagt
Hawak pa rin ni Eldreed ang cellphone niya, nakatulala. Matagal siyang nag-isip bago tuluyang nagdesisyong tawagan ulit si Shayne.Dapat kalmado ako ngayon. Dapat kontrolado ko ang sarili ko. Hindi na pwedeng kabahan ulit.Siguradong galit na ito matapos niyang ibaba ang tawag ng dalawang beses. Paano niya ipapaliwanag? Wala siyang maisip na matinong dahilan.Pero bago pa niya maisaayos ang sasabihin, awtomatikong gumalaw ang kamay niya at muling pinindot ang tawag.Parang droga ang boses niya—isang beses mo lang marinig, gusto mo ulit marinig… Pero sa pagkakataong ito, hindi sinagot ni Shayne ang tawag.Nakatitig lang siya sa screen ng cellphone habang nagdadalawang-isip. Pero dahil matigas ang kanyang loob, nanindigan siya sa sinabi niya kanina—hindi ko siya sasagutin!Hindi niya rin maiwasang mag-isip ng dahilan. Baka naman hindi sinadya ni Eldreed na ibaba ang tawag kanina? Baka mahina ang signal?Pero agad niya ring sinaway ang sarili. Signal? Sa Wall Street? Sinong niloloko mo?!
Nang marinig ni Cassy ang sinabi ni Eldreed, para siyang nanigas. Agad siyang sumigaw nang matinis, “Ako ang nagbayad sa kwartong ito! Wala akong nilabag na batas, wala akong ginawang masama sa hotel! Bakit niyo ako pinapaalis?! Hindi ako papayag! Ireklamo ko kayo!”Habang nagpupumiglas siya, unti-unting lumayo ang kanyang boses hanggang sa tuluyan siyang maisakay sa elevator.Tahimik na pinakinggan ni Eldreed ang kanyang hiyaw, ngunit ramdam niya ang inis. Malalim ang kunot ng kanyang noo.Papapasok na sana siya sa kwarto nang biglang may pumigil sa pinto gamit ang isang malaking kamay.Nagulat siya at napatingin sa may-ari ng kamay—ang general manager ng hotel, nakangiti nang hilaw."Sir, nandito na kayo sa Amerika, bakit hindi muna kayo umuwi? Siguradong matutuwa sila kapag nalaman nilang nandito na kayo," anito nang may lambing.Bahagyang napakunot ang noo ni Eldreed. “Mr. Cruz, nandito ako para sa negosyo, hindi para mamasyal.”“Mas mabuting umuwi rin kayo kahit papaano,” pangung
Matapos kumain ng dumplings, inayos ni Eldreed ang mga dokumentong pinirmahan niya ngayong araw, nagbasa ng financial magazine, at pagkatapos ay nakatanggap ng tawag mula sa kanyang assistant."Mr. Sandronal, natunton na namin ang lokasyon ni Cassy, siya ay nasa—" biglang natigil sa pagsasalita ang assistant.Kumunot ang noo ni Eldreed. Alam niyang walang magandang balita ang kasunod nito, kaya kalmado niyang sinabi, "Sige, sabihin mo na. Nasaan siya?"Sigurado siyang nasa malapit lang ito sa hotel. Kung hindi, paano nito malalaman ang bawat galaw niya? Bukod pa rito, pagkatapos ng nangyari kagabi, hindi na siya magugulat kahit sabihin ng assistant na si Cassy ay nasa mismong kwarto niya."Gamit ang tracking sa cellphone niya, natuklasan namin na siya ay nasa Room 2, sa top floor ng TRL Hotel..."Malamig na ngisi ang gumuhit sa labi ni Eldreed. Kaya pala kagabi, nang kunin ng waiter ang kanyang order, bigla ring nawala si Cassy. Nakatira pala ito sa kwarto sa tapat niya!Alam ng lahat
Bumalik si Eldreed sa restaurant at nang narating niya ang counter, malamig siyang nagtanong. “Sino ang waiter na nag-deliver ng pagkain kagabi sa Room No. 1 sa top floor?”Nang marinig ito, agad na naging alerto ang staff sa counter. Ang kanilang hotel ay isang six-star establishment, at ang top floor ay inuupahan ng mga elite mula sa iba’t ibang panig ng mundo. Agad siyang ngumiti at magalang na sumagot, “Sandali lang po, sir. Iche-check ko.”Mabilis nilang nahanap ang pangalan ng waiter, ngunit isang bagay ang nakaakit sa atensyon ni Eldreed—nag-resign na ito matapos maghatid ng hapunan kagabi.Malamig siyang napangisi. Mukhang alam na nito na hahanapin siya kaya agad nang naglaho. O baka naman binayaran na siya nang malaki ng employer niya para hindi na bumalik?Wala nang sinabi pa si Eldreed. Tumalikod ito at iniwang isang malamig na babala, “Ang susunod na magdadala ng pagkain sa akin, siguraduhin ninyong mapagkakatiwalaan.”Napalunok ang staff sa takot at mabilis na tumango. “Op
Natakot siya sa nararamdaman niya at hindi niya alam kung paano haharapin si Shayne. Hindi lang basta paghanga ang nararamdaman niya—gusto niya itong angkinin. Gusto niyang maging kanya ito nang buo.Pero paano kung malaman ni Shayne ang iniisip niya?Siguradong matatakot ito. Ang inakala niyang kasunduang kasal na tatagal ng dalawang taon, kung saan magiging maayos silang magkasama at susuportahan ang isa’t isa, biglang nagkaroon ng ibang kahulugan. Kung malalaman ni Shayne ang nararamdaman niya, malamang hindi na ito papayag na matulog pa sa tabi niya.Dahil sa nangyari ngayon, tuluyang nagising ang matagal niyang pinigilang pagnanasa kay Shayne. Hindi na niya tiyak kung kaya pa niyang yakapin ito nang walang ibang iniisip. Paano pa kaya kung muling matutulog sila sa iisang kama? Sigurado siyang hindi na lang basta yakap ang magagawa niya.Nakakatakot ang pagnanasa ng tao—kapag nagsimula ka nang magnasa ng higit pa, mahirap nang umatras.Mahigpit niyang hinawakan ang telepono, nakat
Nang marinig ni Eldreed ang boses ni Shayne sa telepono, biglang nanlaki ang kanyang mga mata. Sino nga ba ang babaeng nasa ilalim niya?Mabilis niyang tiningnan ito, at doon siya tuluyang natauhan.Sa kabilang linya, hindi agad narinig ni Shayne ang sagot ni Eldreed kaya napakunot-noo ito. “Eldreed, nakikinig ka ba? Anong ginagawa mo?”Nagmukhang iritable si Cassy. Hindi niya matanggap na sa mismong sandaling ito, biglang sisirain ni Shayne ang plano niya.“Eldreed, huwag mo siyang pansinin. Ituloy na natin, gusto mo rin naman, ‘di ba?” bulong niya habang muling yumakap sa lalaki.Napahawak si Eldreed sa sentido at mariing inalog ang ulo. Nang unti-unti siyang luminaw ang isip, nakumpirma niyang hindi si Shayne ang babaeng kasama niya. Muli niyang hinaplos ang noo at sa wakas, nakita niya nang malinaw kung sino ang nasa harapan niya.Matalim ang naging tingin niya kay Cassy bago mabilis na bumangon at lumayo. Galit niyang sinabi, “Lumayas ka!”Ramdam ang malamig na tono sa boses niya
Hindi pa lang nasabi ng buo ng waiter, agad tumayo si Cassy mula sa sofa at tinanong ito nang may pananabik. "Ano, kumusta?""Maayos naman po, Miss. Hindi siya nagduda, at hindi ko rin muna ipinasara ang pinto, kunwari'y may nakalimutan akong pagkain," sagot ng waiter nang magalang. Ngunit sa huli, tila nag-alinlangan ito bago muling nagsalita. "Miss, sigurado po ba kayong walang mangyayaring masama sa kanya?""Syempre naman! Balak ko siyang maging asawa sa hinaharap, paano ko hahayaan na may mangyari sa kanya?" sagot ni Cassy na may halong panlalambing, ngunit hindi maitago ang kasabikan sa kanyang mukha.Sa sandaling matapos ang gabing ito, si Eldreed ay magiging kanya."Pwede ka nang umalis. Huwag kang mag-alala, tinutupad ko ang pangako ko. Wala ka nang kailangang gawin dito." Matapos niyang paalisin ang waiter, agad siyang nag-ayos at nagbihis.Samantala, matapos makakain ng ilang subo, naramdaman ni Eldreed na may kakaiba sa kanyang katawan. Unti-unting nagiging malabo ang kanya
Umiling si Shayne, bakas sa mukha niya ang pag-aalala. Napabuntong-hininga siya at nagsalita, "Hindi pa rin siya nagigising. Sabi ng doktor, nakadepende na lang sa kanya. Baka sa loob ng ilang araw, baka umabot ng isa o dalawang buwan… o baka… tatlo hanggang limang taon, o higit pa."Napasinghap si Andeline. Mahirap na itong solusyonan ngayon. Kung problema lang ito ng medikal na teknolohiya, madali silang makakahanap ng mas mahusay na ospital sa ibang bansa. Pero ang tunay na isyu ay hindi sa mga doktor o sa teknolohiya—kundi kay Jerome mismo."Sinamahan ko siya nitong mga nakaraang araw. Sabi ng doktor, makakatulong kung kakausapin siya araw-araw, babasahan ng dyaryo, o ikukuwentuhan. Pero parang wala namang nangyayari. Alam kong hindi ito minamadali, pero natatakot ako… paano kung wala pa ring pagbabago araw-araw?"Pumikit si Shayne at ibinaba ang ulo.Ngayon lang nakita ni Andeline ang kaibigan niyang ganito kahina at walang magawa. Dahan-dahang hinawakan niya ang kamay nito. "Huw
Tumango si Andeline, ngunit halata pa rin ang pag-aalala niya tungkol sa nawalang cellphone. "Wala ka namang ginagawang masama gamit ang cellphone mo, 'di ba? Ilan ba ang contacts mo ro'n? Alam na ba nila nawala ang phone mo? Baka gamitin ng kumuha ang number mo para gumawa ng masama, tulad ng panghihingi ng pera..."Napangisi si Shayne. Kahit may punto si Andeline, tatlong araw na ang lumipas at wala naman siyang nabalitaang may natanggap na kahina-hinalang mensahe mula sa kanya. Sa totoo lang, kakaunti lang naman ang nasa contacts niya—pamilya niya at si Eldreed lang. Wala siyang masyadong kaibigan sa labas.At kung sakali mang may sumubok manloko gamit ang number niya, duda siyang malilinlang ang pamilya niya o si Eldreed. Sa katunayan, mas gusto pa nga niyang may magtangkang manloko gamit ang phone niya—dahil mas madali niyang matutunton kung sino ang kumuha nito."Huwag kang mag-alala, wala namang mahalagang tao sa contacts ko. Tsaka tatlong araw na, wala namang natanggap na kaka