To be continued~ Rate the book on the review section if you like it <3
MAINIT at mapusok ang halik na pinagsasaluhan nilang dalawa. Nawala sa sarili si Ilana. Ni hindi niya alam kung kailan siya gumanti sa mapusok nitong mga halik. Natagpuan na lamang niya ang sarili na nalulunod sa nakaliliyong sensasyon na dulot ng mapaghanap nitong mga labi at makasalanang dila. “Uhmm…” She moaned again when he sucked her tongue and slowly pushed her. Natagpuan ni Ilana ang sarili sa pabalik sa kama habang ang mga braso ay nakapulupot sa leeg ng kaniyang asawa. Nadadarang siya masyado sa init ng apoy na sinindihan ni Gray at parang ayaw na niyang matapos pa ang mga sandaling ito. Oo, hindi siya umasa sa pagmamahal ng asawa sa loob ng tatlong taon pero may mga panahon na naglalaro sa kaniyang isipan ang ganitong sitwasyon. Him, kissing her like he has feelings for her. Nakakabaliw! Nakakaubos! Halos hindi gumana ang utak niya at ang tanging gusto niya ay magpakalunod sa mainit nitong mga halik. Humaplos ang malaking palad ni Gray sa kaliwa niyang dibdib at awtomat
“BAKIT?” Isang salita pero kay bigat para kay Ilana. Iyon ang unang beses na nagsalita ang ina ni Gray mula nang dumating siya. Tila ba kanina pa nito hinihintay ang opinyon niya sa mga nangyayari. “Ayaw ko pong isipin ng iba na pera ang habol ko sa inyo—” “I’m asking you why you're thinking that way, Ilana?” Bakas ang kabiguan sa tono ng ginang. “Did we make you feel that way? May nagawa ba kaming mali para mag-isip ka ng ganoon.” “Wala po,” agad na umiling si Ilana at sinalubong ang mga mata ng ginang. “Wala po, mommy. Sobrang bait niyo po sa akin. Tanggap niyo po ako ng buong-buo at sobrang nagpapasalamat po ako sa bagay na iyon.” Humugot ng marahas na hangin ang ginang. “Ilana…” “Ako po ang may issue, mommy.” Yumuko si Ilana. Nagdesisyon na siya. Kailangan nang matapos ang lahat ngayon. Bahala na. “Hindi po…maayos ang pagsasama namin ni Gray.” “Ilana!” Hinablot ni Gray ang kaniyang pulsuhan at akmang hihilahin siya palayo pero nagmatigas siya. “Nagpapanggap lang po kaming ok
WALANG imik na pumasok si Ilana sa bahay nila ni Gray. Nasa harapan niya ang kaniyang ama na nakasakay sa wheelchair at may kasama silang isang nurse at isang personal therapist. Tahimik ang buong kabahayan. Si Gray ay nagmamasid sa kaniya mula sa likuran. Nanalo na naman si Gray. Nalantad sa publiko ang kasal nilang dalawa at ngayon ay hindi niya ito iniimikan. Batid niyang ramdam nito ang galit niya dahil hindi rin siya nito kikinibo pero wala siyang pakialam. Gusto niyang magfocus ngayon sa recovery ng ama dahil kapag magaling na ito, kakayanin na niyang magmatigas dahil hindi na niya kakailanganin ang tulong nito. “Sa itaas ang kwarto niyo. May tatlong guest room doon. Nakaayos na ang kwarto ng ama ni Ilana. Kayo na ang bahalang hanapin.” Ama ni Ilana. Nag-ugat iyon sa isipan ni Ilana dahilan para sarkastiko siyang mapailing. He can't even call her father father. Pumanhik siya sa itaas at hindi pinansin si Gray na nagmamasid lamang sa kaniya. Dumiretso siya sa kaniyang silid at
“ASAWA mo pala si Gray Montemayor?” Salubong ng katrabaho ni Ilana sa kaniya nang makarating siya sa opisina. Humugot siya ng malalim na hininga saka hindi nagsalita. Pinalilibutan siya ngayon ng mga katrabaho at inuusisa tungkol sa lihim na relasyon nila ni Gray. Gusto niyang tumawa dahil mas lalo lamang hindi malalantad ang relasyon nina Gray at Michelle pero masyado na siyang naiingayan at nasasaktan sa mga nangyayari. All she wants is to have a peaceful like with her father pero bakit hindi iyon maibigay ng langit? “Kailan pa kayo ikinasal, Ilana? Asawa mo ba talaga siya? Bakit hindi ka niya sinusundo?” Tumayo si Ilana dala ang planner niya at ipad. Nilingon niya ang mga katrabaho. “Pasensya na, may kliyente kasi ako.” Umirap ang isa. “Hmp! Pashowbiz! Akala mo naman kung sinong maganda.” Nangunot ang noo ni Ilana pero hindi na niya pinansin ang sinabi ng katrabaho. Naglakad siya aalis para kitain ang kliyente niya para sa araw na ito. Iritado siyang nag-aabang ng taxi habang t
“ANO ba, Gray! Bitawan mo ako!” Nagpumiglas si Ilana nang matauhan siya. Nasa tapat na sila ng kotse ni Gray. Pilit niyang binabawi ang braso pero mahigpit ang hawak nito sa kaniyang kamay. “Get in the car.” Anito matapos siyang bitawan at harapin. Marahas na umiling si Ilana. “Ayoko!” Ayaw niyang sumakay dahil tiyak na nasa loob si Michelle. Hindi siya sasakay sa iisang sasakyan kasama ang babae nito. Nagdilim lalo ang mga mata ni Gray. “You wanna stay here? You wanna be with him?” Galit nitong itinuro ang bar. Kumuyom ang mga kamao ni Ilana. “Hindi ako sasakay kasama ang babae mo!” Marahas itong bumuga ng hangin. “Michelle's not inside! Happy?” Mas lalong nagngitngit sa galit si Ilana. “Should I be happy? Why would I be happy?” “Just fcking get inside the car, Ilana!” Tiningnan niya ito sa mga mata. Naisip niya bigla ang kaniyang ama kaya hindi na siya nakipagtalo pa. Sumakay siya sa sasakyan at tahimik na tumingin sa labas ng bintana. Ni hindi siya nag-abalang lingunin ang a
DAHAN-DAHANG bumangon si Ilana habang kipkip ang kumot na nakabalot sa kaniyang katawan. Naupo siya sa malambot na kama habang bumabalik sa alaala niya ang mga nangyari kagabi. Nahagip ng paningin niya ang nakadapang lalaki sa kaniyang tabi. Hindi niya makita ang mukha nito pero kahit hindi niya tingnan ay alam niya kung sino ang lalaking ito. Kinagat ni Ilana ang pang-ibabang labi. Hanggang ngayon ay ramdam niya pa rin ang bawat haplos at halik ni Gray sa mga labi at katawan niya. Paulit-ulit na nagrereplay sa isipan niya ang malinaw na alaala kung paano siya nito inangkin kagabi. It was not just a one time sex. It happened twice and that fact made Ilana realize something. Nanigas siya at nanlamig sa kinauupuan. “No…” Umiiling na bulong niya at mahigpit na tinanggihan ng kaniyang isipan ang posibilidad na mabuntis siya. Hindi pwede! Paano niya bubuhayin ang bata kung sakali kung ganito ang sitwasyon niya? Hindi naman pwedeng palakihin niya ang bata kasama si Gray na nakikita ang ka
“THIS is called emergency contraceptive pills. It doesn't guarantee that you won't be pregnant after taking this pill since it's not really a hundred percent effective but it reduces the chance of getting pregnant.” Tumango si Ilana sa doktora. Matapos niyang layasan si Gray kanina sa bahay ay dumiretso siya sa hospital para magpareseta ng contraceptive pills. Hindi siya papayag na mabuntis sa ganitong sitwasyon at lalong hindi siya papayag na magamit ni Gray ang bata laban sa kaniya. Hindi niya alam ang pinaplano nito pero malinaw sa kaniya na balak nitong gamitin ang bata para mapasunod siya sa lahat ng gusto. Hindi! Hindi papayag si Ilana sa ganoong kahibangan. “Salamat po, doktora.” Nagpasalamat siya at nagpaalam sa doktora. Lumabas siya at halos mabunggo niya si Lovella na bigla na lamang sumulpot sa harap ng pinto matapos niyang lumabas. Sinapo niya ang dibdib sa gulat. “Lovella!” Bumaba ang tingin nito sa hawak niya saka sumimangot ng matindi. “Ewan ko talaga sayo, Ila
HINDI alam ni Ilana kung saan sila pupunta. Basta naglalakad lamang silang dalawa ni Gray at kapwa tahimik. Ingay lamang ng mga sasakyan at mga tao sa paligid ang naririnig nila at sa kabila ng tensyon sa pagitan nila ay panatag ang kalooban ni Ilana. Ewan niya ba. Nang hilahin siya ni Gray kanina palayo kay Grant ay wala siyang ginawa. Maybe because she really wants to get away from Grant. Hindi dahil ayaw niya dito kundi dahil masyado siyang nababahala at nakokonsensya. “So, you planned to have a child with him…” Bahagyang natigilan si Ilana saka nilingon ang asawa. Tuloy-tuloy ang paglalakad nito at nang naramdamang tumigil siya ay tumigil rin. Nilingon siya nito, walang emosyon ang mga mata. Gray's jaw tensed. “Did you regret marrying me?” Madilim ang ekspresyon sa mukha ni Ilana nang titigan ang asawa. “Oo.” Nagtagis muli ang bagang ni Gray at tinalikuran siya, tuloy-tuloy na naglakad. Pinagmasdan ni Ilana ang likod ni Gray. Hindi na siya sumunod rito pero matapos ang ilang
“BAKIT hindi ka nagsabi, Ilana?” Bakas sa mukha ni Lovella at pinaghalong inis at pag-aalala. Hindi niya akalaing may nagbabanta sa buhay ng kaibigan at ang tanging pumasok sa kaniyang isipan ay ang mga Montemayor at Herrera.Mariing ipinikit ni Ilana ang mga mata. Hindi siya pwedeng maging mahina. Kailangang labanan niya ang takot. Kailangan niyang labanan ang kung sino mang nagtatangka sa buhay niya.“Nasa police station na si Cloudio para magreklamo. Tiyak na magrerequest rin siya ng proteksyon para sayo.”Nagmulat ng mata si Ilana at tiningnan ang kaibigan. “Pakiramdam ko pinaglalaruan ako, Lovella. Hindi ko sigurado kung gusto ba talaga akong patayin o baliwin sa takot.”Bumuntong-hininga si Lovella. “Ano man ang intensyon, krimen pa rin ang ginagawa sayo. ‘Wag kang mag-alala dahil maraming koneksyon si Cloudio. Kilala ko siya.”Hindi na umimik si Ilana. Sinapo niya ang ulo at muling napapikit dahil pakiramdam niya ay bigla siyang nanghina. Blangko ang kaniyang isipan at hindi ma
WALANG ganang nakaupo si Gray sa sofa habang pikit ang mga mata at nakasandal ang ulo sa sandalan. Ramdam niya ang papalapit na mga yabag at alam na niya kung sino na naman ang dumating. “Wala ka bang balak ayusin ang buhay mo?” Malamig ang at galit ang tono ng kaniyang ama pero walang pakialam si Gray. “Gray, anak… ‘Wag mo namang pabayaan ang sarili mo…” Sinundan iyon ng boses ng kaniyang ina na may bahid ng kirot. “Kung ginagawa mo ito para kaawaan ka ni Ilana, mag-isip ka muli. She's not going back to you, and I won't accept her again!” Doon nagmulat ng mga mata si Gray. Sinalubong niya ang matalim na tingin ng kaniyang ama. “I already begged, dad, hindi na siya babalik kaya hindi ako nagpapaawa.” Humalakhak ang kaniyang ama, bakas sa mata ang matinding galit. “You begged? After everything? You lied to us, and she lied with you! Tingin mo ba mapapatawad ka ng grandma mo? Kayong dalawa? Hindi na siya makababalik pa sa pamilya natin kaya tigilan mo na iyan! Ayusin mo ang buhay m
“ILANA!” Napatalon sa gulat si Ilana nang tapikin siya ni Bianca. Nangunot ang noo nito habang nakatingin sa kaniya. Balisa siya. Kanina pa dahil pakiramdam niya ay kanina pa may nakasunod sa kaniya. Kanina nang pumasok siya sa trabaho ay nag bus lang siya at pakiramdam niya ay may nagmamasid sa kaniya. Hindi niya alam kung napaparanoid lang ba siya o talagang may nakamasid kaya panay ang linga niya sa paligid kanina pa. “Ayos ka lang? Balisa ka?” Humugot ng malalim na hininga si Ilana saka umiling. “May iniisip lang ako.” Nagtataka man ay hindi nag-usisa pa sa kaniya si Bianca. Tumango lang ito bago nagpaalam na magbabanyo lang saglit. Naiwan sa counter si Ilana. Tamang-tama naman na gumalaw ang wind chime at pumasok ang isang customer. Nag-order ang lalaki at agad naman niyang inasikaso. Cash ang ibinayad nito at natigilan si Ilana nang mapansing naiwan ng lalaki ang wallet nito sa counter. Mabilis na tumakbo palabas si Ilana para habulin ang lalaki. Nagpalinga-linga siya s
NATIGILAN si Ilana at kasabay niyon ang muling pag-iinit ng ulo niya. Matalim na tingin ang ibinato niya sa dating asawa kasabay ng pagtatagis ng ngipin. “You broke up that’s why you’re here again? Ano gagamitin mo na naman ako?”Umiling ito, matamlay ang mga mata. “Ilana, hindi…”“Then what?” Hindi naiwasan ni Ilana ang pagtataas ng boses. “Bakit nanggugulo ka naman, Gray? Bakit hindi mo nalang ayusin ang relasyon niyo ng girlfriend mo?”Gray shook his head again, frustration was evident in his eyes. “Ilana, wala na kami.”“Are you kidding me? Wala na pero may date kayo kagabi? Wala na pero kasama mo kanina?”He swallowed hard, obviously tensed. “I’m telling the truth. Nakipagbreak na ako sa kaniya.”“You’re an asshole,” hindi napigilang sambit ni Ilana sa malamig na boses. “You’re saying, you’re chasing me because you broke up with her? Kapag pinatawad kita at narealize mo naman na mas mahal mo siya, iiwan mo ulit ako? Gago ka ba?”“I-I was wrong…” Gray’s voice cracked. “Nang iwan mo
MARAHAS na naupo si Ilana kasabay ng paghahabol ng hininga. Nasapo niya ang ulo dahil sa panaginip niya at sa huling eksenang naaalala niya bago siya nilamon ng dilim. Natigilan siya nang makitang naroon siya sa sofa na tinutulugan niya. Sa labas ng bintana ay kita niya ang mainit na sikat ng araw. Wala na rin ang latag ng foam na ginagamit ng nurse ng kaniyang ama at naririnig niya ang mumunting ingay sa kusina.Agad na tumayo si Ilana at naabutan niya sa kusina ang nurse na nagluluto.“Ate!” Gulat na tawag ni Ilana sa atensyon ng babae. “Bakit hindi mo ako ginising? May trabaho ako sa coffee shop.”“Pasensya na, ma’am. Bilin kasi ni sir na ‘wag ka nang gisingin dahil mukhang pagod na pagod ka.”Agad na nagsalubong ang kilay ni Ilana. “Sir?”Ngumiti ang babae. “Oo, ma’am. Inihatid ka ni sir Gray dito kaninang madaling araw. Alalang-alala siya dahil bigla ka nalang daw nawalan ng malay.”Umawang ang mga labi ni Ilana sa gulat. Hindi iyon panaginip. Totoo ang nangyari. Totoong nawalan
MAAGA dumating si Ilana sa coffee shop na pagmamay-ari ni Brian. Napagkamalan pa siyang customer ng babaeng staff pero nang banggitin niya ang sariling pangalan ay tila nagdiwang ang babae.“Naku! Buti nalang mabilis na nakahanap ng cashier si sir Brian. Hirap na hirap ako kahapon.”Ngumiti si Ilana. “Kaya lang kailangan mo pa akong turuan. Wala kasi akong experience sa coffee shop.”“Walang problema, Ilana. Pero bago iyon, tara muna at ipakikilala kita sa ibang kasamahan natin.”Tumango si Ilana at bitbit ang bag na sumunod sa babae. Agad na naging komportable si Ilana dahil sa trato sa kaniya ng mga tauhan. Mabait ang may-ari kaya siguro ganoon rin kabait ang mga staff. Hindi niya akalaing ang mga tao sa simpleng trabaho ang mabubuti ang kalooban, samantalang ang mga nasa corporate world ay nagtatraydoran.“Kapag cash ang ibabayad, press mo ‘to. Kapag naman card, ito.” Nasa cashier na sila at tinuturuan siya ng kasamahan nang gumalaw ang wind chime.“Good morning, welcome to Cloud's
NAKAHINGA ng maluwag si Ilana nang makapasok sa opisina ni Cloudio. Agad siya nitong inabutan ng malamig na mineral water na tinanggap naman niya at ininom. Napalunok siya ng matindi at napasapo ng ulo. Apektado siya. Oo, sobra. Hindi niya inaasahan ang drunk call ni Gray at mas lalong hindi niya inaasahan ang pagpunta nito ngayon. Gusto nitong mag-usap sila. Anong pag-uusapan nila? Bumigat ang dibdib ni Ilana. Bakit ba ayaw pa siya nitong pakawalan? Isa pa si Brian. Pinipilit niya itong hindi pansinin pero sumusobra na yata ito sa pagpapakitang-gilas. “Ayos ka lang?” Hindi nakasagot si Ilana. Kumamot ng pisngi si Cloudio at bumulong, sinagot ang sariling tanong. “Malamang hindi, bonak!” Nilingon ni Ilana ang lalaki at napangiti siya bago naupo sa sofa. Naupo rin ito sa kaharap niyang sofa at seryoso siyang tiningnan. “Nanliligaw ba sa ‘yo si Brian?” Umiling si Ilana. “Hindi pero inamin niyang gusto niya ako.” “Naku!” Sinapo ni Cloudio ang sariling ulo. “Nauulol pa naman iy
PINAGBUKSAN ni Ilana ng pinto si Cloudio, agad namang pumasok ang lalaki bitbit ang grocery bags ng pinamili ni Ilana. Noong una ay tumanggi siya na ihatid nito pero kalaunan ay napapayag na rin siya dahil kailangan niyang makauwi kaagad para makapagluto ng hapunan ng kaniyang ama.Ibinaba ni Cloudio ang grocery bags sa island counter ng kitchen saka luminga-linga sa paligid. “Maganda ang nakuha mo.”Tumango si Ilana. “Oo para komportable rin si papa.”Tumango-tango si Cloudio saka siya hinarap. “I hope your father gets better soon.”“Salamat, Cloudio. Uhm! Gusto mo juice? Kape?”“Kape.” Ngumiti ang binata. “So I can stay a little longer? Maybe offer me dinner too?”Natawa si Ilana. “You're always like that.”“Like what? Garapal?”Humalakhak si Ilana. “Straight forward. Sinasabi mo ang intensyon mo. I like that about you.”Ngumisi ang binata. “I always get that. Honestly, mag-isa ako sa bahay at nagsasawa na ako sa luto ko.”“Then, stay for dinner.” Alok ni Ilana na agad namang tinang
“MA’AM, ayos ka lang?” Hanggang sa pagdating sa bagong apartment ay tulala si Ilana. Napansin na iyon ng nurse ng kaniyang ama na hindi na nakatiis at tinanong siya.Hindi makalimutan ni Ilana ang ginawa ng nakamotor na iyon. Kung paano siya nito tinutukan ng baril na parang walang halaga ang kaniyang buhay. Hindi niya alam kung prank lang ba iyon at peke ang baril pero ang takot na naramdaman niya ay hindi prank. She was so terrified that she was suddenly anxious. Panay ang tingin niya sa paligid habang papasok sila sa dalawang palapag na apartment building. Hindi siya mapakali. Hindi siya makapag-isip ng diretso.“Ma’am?”“Okay lang ako…” Halos hindi masabi ni Ilana ang mga salitang iyon pero pinilit niya.Tiningnan niya ang kabuohan ng apartment. Isang kwarto lang iyon na para lang sa kaniyang ama. Ang totoo ay dalawang kwarto ang kinukuha niyang unit para komportable naman ang nurse pero pumayag ito na tabi nalang sila sa sala at maglatag nalang sa sahig. Gayunpaman, nagpasya si