Salamat sa pagbasa :) Please keep voting with your extra diamonds. Muuawwhh!
Cariena's POV . Madilim ang buong kwarto at mahimbing na ang tulog ni Diego. Hindi ako makatulog at pansamantalang nakatitig sa mukha niya ngayon. Ang daming bumabagabag sa isip ko. Kasama na ang lahat ng problema sa pamilya at mga kaaway namin. When Feleona rang me the other day, I discovered that Papa ordered the other mafia to kill Diego. My father wants him dead and wants me back in our clan. Kaya nang sabihin ni Diego sa akin ito kanina ay hindi na ako nakapagsalita pa. Alam niya rin ang lahat at mukhang wala na kaming maitatago sa lahat. Pumikit ako. Pilit na inaalis ang lahat ng pag-alala pero hindi ko magawa ito. Hanggang sa na-alerto ang tainga ko nang marinig ang kakaibang tunog sa paligid. Awtomatiko akong napabangon at napalingon sa pinto. Because this place is secure, you can hear everything easily around the vicinity. I hear a few footsteps aiming towards us. Ginalaw ko na ang katawan ni Diego at naimulat niya agad ang mga mata niya. "Parang may mga tao. May ing
Cariena's POV . "Mga tanga kayong lahat! Ang bobo ninyo! Simpli lang ang utos ko at hindi niyo pa talaga makuhang patayin ang dalawa! Mga walang silbe! Magsilayas kayong lahat dito!!" Napangiwi ako sa sarili nang marinig ang pagkabasag ng iilang mga gamit sa paligid. Hindi ako sigurado kung anong gamit ang binasag niya. Tiyak mga mamahalang gamit ito ni Papa. Huh, ang baliw ng gaga. "Thanks, Edu," kindat ko. Yumuko agad siya at tinalikuran ko na. Kinuha ko ang isang maliit na kahon at binuksan ito. Kumuha ako ng pera at sapat na itong kabayaran kay Edu. "Here. Have fun!" "Thank you, Madam." Bahagyang yuko niya at umalis na siya. Tinali ko lang ang mahabang buhok at ang recording na nasa ibabaw ng mesa ang tinitigan ko. Ngumisi ako. Ibang klase nga naman ang kabaliwan ni Gracie ano? I knew my father would never order a shot to kill for me. I understand that he ordered to kill Diego, but not me. Hindi lang pala ang mga mafia sa paligid ang kalaban namin dahil kasama na pala ang
Diego's POV . After I bid my goodbye to Prince and Betty's parents, I came back, and the two of them were quiet. They looked at each other, and Cariena looked at me, puzzled. Yeah, it's my effing mistake. I should have introduced them properly before. But because I was bombarded with many enemies, problems and troubles, I missed the chance. "Ang magagandang babae sa buhay ko," pilyong ngiti ko, at umakbay na ako sa asawa ko. "Pasensya na, Cariena, medyo hindi maganda ang tagpo natin. Hindi tuloy kita maalok na manatili rito," si Betty sa kanya. "Okay lang. Naiintindihan ko naman," si Cariena sa kanya. They smiled at each other and were quiet. Acze arrives just in time to cut off the awkwardness. "Ready na boss," saad niya at napabuntonghininga na ako. "I guess it's time to go." "Mag-iingat kayo, Diego. At huwag mong pabayaan ang asawa mo," si Betty sa akin. "Mag-ingat din kayo, Betty, at salamat sa pag-aalala," si Cariena sa kanya. Nagyakapan na sila. Ang helicopter na pag
Cariena's POV . Huh, ang arte niya magselos ah! Ang sarap batukan sa mukha. I crossed my arms together while waiting for Morris. I know Diego is waiting on the rooftop. I need a quick conversation with Morris before returning to our hideout. "Don't worry about that stupid husband of yours. Umandar ang tupak sa utak." Ngisi niya at sinindihan ang sigarilyo. "Keep your promise, Morris. Hindi ko alam kung paano kita mababayaran, pero ilista mo muna, okay?" astig na saad ko. Sanay na yata akong makipag-usap na kanya ng ganito. When was the last time I asked a favour from him? Hmm, that was eight years ago. I remember that stupidity, but then if you come to think of it? Here I am, and Diego has become my husband. Karma hits me. I swallowed my own words because of my heart. "And you have just paid me that favour. Don't worry. I will claim it from your assets in the MOB. I pressed my lips together and smirked. What a clever bastard. "Gee, thanks. I almost forgot that. Feel free t
Cariena's POV . For the remaining weeks, we had fun doing our activities. Patago man ang ginawa namin ni Diego ay wala namang masamang nangyari sa amin. Everything came up okay and good, and it seemed like everything was tired of chasing us. We did scuba diving, mountain climbing, trekking, sports and shooting. Azce and the rest of the boys are keeping an eye on us, and everything is okay. Napagod na yata sila at parang humupa na ang lahat. Wala ng nagmamasid at sumusunod sa amin. Mukhang umatras na si daddy, dahil wala na akong balita na nakukuha mula kay Edu. Morris managed to get my shares and transferred eighty percent of it under Drake's care. Drake knew what to do and waited for the right time to move it into my name. Walang magdududa dahil magaling si Drake pagdating sa bagay na ito, kaya sa ngayon ay mas mabuting sa kanya na muna ito. Saka ko na kukunin kung kailan ko. "I guess it's time for us to return to our old routine, love," I suggested. After everything, the Coste
Cariena's POV . "Bilis!" Tawa ko habang pinagmamasdan si Diego. Ewan ko ba. Kabaliwan na yata ang pumasok sa utak ko at gusto ko siyang nakikitang nahihirapan. I knew that Diego was not good at doing labour work. But, on the other hand, Pinokyo is much better than him when it comes to construction. And seeing him covered in his sweat makes me want to kiss him. Pinagtawanan ko nga, pero hindi ko rin napigilan ang sarili at lumapit na ako sa kanya. Pinunasan ang pawis niya sa mukha at naibaba niya agad ang dalawang balde na puno ng mixture ng semento. "Why do you have to tease me like this, love? I'm working, and I have no time to. . . " Hinalikan ko na para matahimik siya. Ramdam ko agad ang mahigpit na yakap niya sa katawan ko at hindi ko na inalintana ang basang katawan niya. Nabasa siya ng sariling pawis at kahit ang amoy nito ay nagbibigay ng kakaibang init sa katawan ko. Gustong-gusto ko siya sa mga sandaling ito. Tumikhim agad si Pinokyo at nahinto na kami. Ngumiti kay Pino
Diego's POV . "Isn't it too early to buy things for the baby?" reklamo ni Ranger sa tabi ko. I couldn't stop smiling after seeing all these different things for a baby's needs. I couldn't help myself and ended up buying all of them. These are all infant toys, pacifiers, baby bottles, rattles, wooden crib and mat. I have also managed to buy some maternity dresses for Cariena. I hope these will fit her. "Okay lang. Mas mabuting ng laging handa. Boy scout ako, Reeve," pilyong ngiti ko. Napailing na siya. "Yeah, you've got a point. Excite na rin ako sa magiging anak ninyo. Ako dapat ang nasa unang listahan ng mga ninong, okay?" "Sure, Reeve. You will be the father next to me. I promise," I said with an oath. "Dapat lang. Sa lahat ba naman ng binigay ko ay dapat ako ang ikalawang ama ng batang iyan," yabang na titig niya. "By the way, Digs. Here, catch this!" May inhagis siya sa ere at isang susi ito. Mabilis ang pagsalo na ginawa ko at tinitigan ito. "What the heck. Is this your w
Cariena's POV . Kung kailan ay okay na ang lahat saka naman dumating ang kakaibang bangungot sa buhay namin ni Diego. It was a fine day, and we decided to go out using our yacht for fishing. Pinokyo was with us, and we were almost down the boundary of the other island. Malayo na ito dahil isang oras at kalahati ang tinakbo ng yate namin. Inihinto ni Diego ito sa bahagi na kung saan ay maraming isdang malalaki. I crave for a fish that taste meat and most expensive type. Hindi ito nakukuha sa kalapit lang dahil sa gitnang dagat talaga, at nasanay na kami sa ganitong routine at sistema. Hindi na bago ito, dahil madalas na namin na ginagawa ito. May iilang yate at medyo malayo sila sa amin. Mabenta ang lugar na ito sa mga malalaking yate dahil kakaiba na ang dagat dito. Ranger will be here soon. He will join us. Pinokyo and Diego dive underneath the deep blue waters to check if they caught something in the line. Umaangat si Pinokyo at sumesenyas sa akin. Siya rin mismo ang naglalag
Anastacia.Abala ang isang linggo ko sa preperasyon ng nalalapit na event sa kompanya. Sa susunod na linggo na ito magaganap, at ito na rin ang panghuling araw ko rito.I dressed up casually the way I wanted now. And as always, I get to work as possible for the transfer and training. Napapansin ko na rin na hindi na naghuhubad si Diezel at pormal na siya manamit.Simula nang gabing iyon, pagkatapos sa rest house niya ay nag iba na siya ng ugali. Hindi na siya ngumingiti. Wala na ang dating mood niya tuwing umaga na kumukanta. Hindi na niya ako binabata, at palagi siyang wala dahil abala na sa mga meeting sa labas.Hindi na rin siya natutulog rito sa opisina niya, at napansin ko rin na wala na ang mga gamit niya sa loob. Wala na ang mga personal na gamit niya, at isa lang ang ibig sabihin nito. Hindi na siya kailanman matutulog sa opisina.The changes made me sad for a reason, but then again, they also provided me with some breathing room. At least he will no longer spend the night he
Anastacia's POVCannot.Bumagsak ang panga ko nang makalabas ng kotse. Nasa rest house niya kami. Medyo malayo nga naman ito sa syudad. Kulang kulang nasa tatlong oras.I was hungry back then, but I sleep from it. Natulog ako at hinayaan na si Diezel, at nagising na lang nang maramdaman ko na hindi na gumagalaw ang sasakyan.Wala siya sa loob ng sasakyan ng magising ako. Kaya heto, bumaba na ako para hanapin siya.Ito ang pangalawang pagkakataon na napadpad ako rito sa rest house niya. Ang una ay noong ipinagawa niya ito. Hindi pa iyon tapos, pero ngayon? Nakamamangha na ang hitsura ng rest house villa niya.I walked closer to see the ocean. Diezel's magnificent yacht is a beauty. The long pole it has holds beautiful sparks of rainbow lights. My lips pursed, and my heart began to feel the warmth. Sa tagal ko na siyang kilala ay alam ko na ang lahat tungkol sa buhay niya. Kahit pa siguro kulay ng brief niya, ay alam ko!I'm not just a mere secretary working under him because I'm obse
Anastacia.Akala niya siguro ay babae ang ipapalit ko sa pwesto ko? Huh, nagkakamali siya!I had enough of all the girls he dated. At kung babaeng sekretarya ang ipapalit ko ay tiyak magpapa-fiesta lang si Diezel dahil ilalantad lang din niya ulit ang kalahating hubad niyang katawan!Akala mo naman kung sinong perpekto Adonis!Oo, perpekto na, okay? May ibubuga naman ang katawan niya at hindi ako magsisinungaling na pinapantasya ko ito. Walang araw na hindi ko inisip kung ano ba ang pakiramdam kapag nahawakan ko ito ng totoo.I can't deny the fact that he can easily melt me and make me wet myself. It's always his fault why I have to pack three panties every day!Nababasa ako at madalas akong nagpapalit dahil sa kanya. I wear panty liners, but I hate the feeling of it when I'm actually wet! It's uncomfortable."Gaga ka rin ano?" Mabilis na ininom ni Tin ang tubig. Kabado siya at mukhang susunod na yatang siyang mag-resign pagkatapos ko."Ba't ako, Tacia? Dios ko naman, gurl! Mamamatay
Diezel.Ask.I kept pacing back and forth.She's not here yet. What is happening? Why the hell is she late today? Is she applying for a job at the other companies? Damn this.I paused, taking a deep breath to calm myself, but my temper refused to settle down. I had a lot on my mind, and it was driving me crazy.Maaga pa naman, pero pinagpapawisan na ako. I arrived early today, and it was still dark when I got to the office. I didn't sleep here last night because I stayed at Reeve's place. I need to calm down a bit so I can think more clearly."Is she not yet here, Tin?" My brows latch as I look at him."W-Wala pa, Sir…" His lips quivered.Damn again!I glanced at the others, who were rattling in their seats. I slammed the door of my office and paced again.I'm feeling edgy, like my skin is itching for something, and I can't take it.Tatawagan ko na sana siya, pero biglang bumukas ang pinto at ang mukha niya agad ang nakita ko."Good morning, Sir Dennis Ezequil!" She widely smiled as
Diezel's POV.I can still feel my blood. It's boiling to the point of no regrets. Damn this! Why am I feeling this way? It's better for her to go. I should let her go, but why the hell I can't accept it?"What the hell, Dez? Slow down, gorilla. Plano mo bang ubusin ang dalawang kahon ng beer?" Reeve chuckled. He grabs one beer from the ice chest and drinks it."Woah, that tastes good. Thank you." He sat down beside me as he wiped the sweat on his forehead.Kanina pa siya abala sa ginagawa at hinayaan ko lang na matapos siya, dahil ayaw ko siyang ma-esturbo. Tinatapos niya ang treehouse sa bahay bakasyonan nila rito. Medyo malayo ito sa syudad, at dalawang oras ang maneho. But its all worth it. The place is quite, covered in thick green and there's no neighbors around, because Reeve owns half of the mountain.Melissa is heavily pregnant. After trying for so long, finally, after seven years, the two will soon have a little bundle of joy.And how lucky is that? They're expecting to have
Anastacia.Tame."You're kidding, right?" He smug, not believing in what I just said."No. I'm not, Sir!"He smirks and shakes his head."Okay, I understand. How much do you want? Would another ten percent increase in your salary work?"Namilog ang mga mata ko.Noon pa man, sa tuwing gusto kong mag resign ay hindi siya pumapayag, at tinataasan ang sweldo ko. At ako naman na tanga, ay walang nagawa. Inisip ko rin na malaki-laki rin ang sweldo, kaya hindi na ako nagpatuloy. Pero iba na ngayon! Iba na ito!"No, Sir…" Napailing ako."Hindi ko na po tatangapin ang increase sa salary. Malaki na po ang naitulong ninyo sa akin noon, at—""Okay, twenty percent increase, Tacia," he looked at me desperately.Bumagsak lang ulit ang panga ko at hindi na ako makapag salita.Bahagya siyang umayos at saka tumingala sa kisame."You are driving me crazy. So, this is what you want, right? A twenty percent increase? Okay! That's fine with me, Tacia. I can give you that," he smiles proudly as he convinc
Anastacia.Resign.With a heavy heart, I rolled up my last document with him and inserted my resignation letter.Matagal ko na itong pinag-isipan. Tama na ang limang taon ko sa kompanyang ito. Nakaipon na ako ng pera at bibilhin ko na ang dream house na gusto ko.I want to live in the countryside, where birds chirp freely, and the breeze is fresh and pleasant. I am tired of city life and want to settle down in the countryside, away from the hustle and bustle.May nakita na akong property na nagustuhan ko sa Bukidnon. Walang kapit-bahay iyon at medyo okay lang ang laki ng lupa. May konting ilog sa gilid, at may iilang puno sa paligid. May harden din ito.Gusto kong mag tanim ng sarili kong gulay at prutas. Gusto kong mamuhay ng tahimik at walang gulo. Gusto kong manatili sa isang lugar na walang nakakakilala sa akin. Gusto ko ang simpling buhay...Gusto ko na maging masaya na ako.Ang bahay na iyon ay medyo may kalumaan na, pero nakatayo paring matibay. Dalawang palapag iyon at sakto
I don't really know why I'm still hoping.My heart is hollow, and you are the only person who can fill the emptiness.-Anastacia Dream-****Anastacia.Every woman has a dream—a dream of having a loving man who will cherish and love her forever, a man who will do everything for his woman, a devoted man to his woman for a lifetime.But this type of man will only exist in my dream because, in reality, I have devoted five years of my life to a man who does not even replicate a single feeling towards me.My name is Anastacia Dream. I am the personal assistant of a multibillionaire businessman in the country. I'm in love with my boss and will do everything to make him happy.I excel in my job. He can never find another me in his life. I know my worth in his company."Tacia! My goodness! Kanina pa nagwawala ang dragon! Nasaan ka na ba, gurl?""M-Malapit na ako, Tin. T-Teka lang—" Tumawad agad ako. Nagmamadali na ako dahil late na ako, pero ang malas ko naman. Kamuntik na akong masagasaan.
This is MBBC#13, The Billionaire's Twisted GameDennis Ezequil Mondragon (Diezel) and Anastacia Dream (Tascia)..This book is a work of fiction.All Rights Reserved. All parts of this book may not be reproduced or transmitted in any form or by any means without the written permission of the author. .Preface..Diezel's POV."Dennis Ezequil Mondragon, both the CEO and owner of MGM Trading and Builders Corporation, has reached the top once again," Diego mumbled as he read the article about me."Damn it, Dez, you look fucking hot, bro. look?" He smug as he showed me the Men's Magazine at Work (MMW) before looking back at my picture on the front page.I was featured on the front page as the hardest-working bachelor for two consecutive months.I bit my lower lip, feeling so proud of my damn self, and Diego chuckled a little bit as he shook his head."Tsk, ibang klase nga naman ang nagagawa ng pagbabago ano?" May halong kantyaw sa mga mata niya nang matitigan ulit ako."But in fairne