Kinabuksan ay maaga akong nagising. Paglabas ko palang sa aking silid ay agad akong bumaba at lumabas ng bahay, upang magtungo sa malapit na pharmacy. Bumili ako ng apat na pregnancy test at agad na pumunta sa pampublikong palikuran, na hindi lang kalayoan sa pinag parkihan ko ng kotse.Malakas ang kabog ng dibdib ko habang isinasagawa ‘yon? Pero kailangan ko subukan upang makasiguro. Wala rin namang masama if susubukan ko. I'm taking pills. And it got me wondering isang beses ko lang nakalimotan mag take ng pills. Hindi kaya dahil ron? Baka kaya delay ako? Or maybe it's just a regla dust?Nanginginig ang aking kamay habang nakatingin sa pregnancy test na hawak ko, naka apat na subok na ako at lahat ng ‘yon ay pare-parehong positive. And I should be happy, that I'm going to be a mother. Pero hindi ko magawa, ni hindi ko na nga magawa ng pigilan ang pag daloy ng aking luha at pag hikbi dahil sa kaunting takot at kaba na aking nararamdaman. Gavin and I were going to be married. At do
“I said leave me alone, Grace! ”Napakunot ang aking noo ng pagkababang-pagkababa ko palang ay ‘yon ka‘agad ang bumungad sakin at mukhang galing ito sa may kusina. At kung hindi ako nagkamali boses iyon ni Trivox. Pero sino kausap niya at bakit parang galit ang baklitang ito?Nang tuluyan akong makapasok sa kusina ay doon ko nakita si Trivox. May hawak na stainless tray na mukhang ano namang oras ay ihahampas na sa kaharap. Hindi naman ako chismosa pero dahil curious ako lumapit ako. Magkaiba ang chismosa sa curious kaya titingnan ko lang, gusto ko rin kasi makita kung sino ang kausap niya at bakit ka'aga-aga high blood ang baklita.Nang makalapit ako sa kinaroonan nila ay bahagya akong dumungaw upang tingnan kung sino ang kaaway niya, nanalaki ang aking mata ng makita ang itsura nito. Hindi ako nagulat sa ganda niya dahil mas maganda ako sa kanya at alam ko yon. Nagulat lang ako dahil nakasalampak sa sahig at puno ng dumi ang sout nitong jamper. Her hair is also in a mess.Don't tel
Paabot nga ako ng remote control." utos ni Sora kay Elton na ngayon ay busy sa pag tingin sa kanyang cellphone, “Paabot ako ng remote control.” Ulit niya pa.Si Elton lang ang malapit sa kina-roroonan ng remote control nasa mismong tapat niya lang ito. Mukhang walang narinig itong si Elton. Kaya inis na napatayo si Sora at kinuha ang remote na nasa harapan nito at malakas itong siniko dahilan upang napa angat siya ng tingin. Bakas ang pagtataka sa mukha pero inirapan lang siya ni Sora kaya napakamot siya ng batok. Katapos lang namin kumain ni baklita, buti na lang talaga tapos na kaming kumain bago dumating ang mga ito. Dahil paniguradong hindi magiging sapat ang niluto niyang pasta na para saming dalawa.Mga patay gutom pa naman sila. Hindi na rin mona pala ako nag tanong kay Trivox tungkol sa nangyari kanina. Siguro ay mamaya ko na lang itatanong kapag naka-alis na ang mga kaibigan namin, mahirap na at baka maki sali pa mga ito.Flashback >>>>>>>“ Papa, I'm not going home.” Sambi
Tanghali na ng magising ako at ng maramdaman ang pagkalam ng aking sikmura kaya agad akong nagtungo sa kusina upang mag luto ng pwedeng makakain. Trivox wasn't around. Kanina ay nagmamadali siyang umalis, nakatangap kasi ito ng tawag mula sa manager niya na meron raw itong shoot na mukhang nakalimutan niya. Nang makarating ako ng kusina ay agad akong nagluto ng pagkain. I cook a chicken adobo. I went to the refrigerator to get something to drink. I was about to open it, ngunit napatigil ako at napakunot ang noo ng may napansin ako na parang nakadikit dito.Kinuha ko ito at mas lalong napakunot noo ko ng ma kompirmang dash camera device ito. It's a hightech type of dash camera device. Since when did Trivox put this one here? Maybe I should ask him about it later. Ibabalik ko na sana ito sa pagkakalagay ng marinig ko ang biglang pagbukas ng pinto. “Aye.”Sambit ng kakapasok lang na si Trivox. I look at him. Puno ng pawis ang mukha nito at tumutulo pa mula sa mukha niya, puno ng pa
" Congratulations! It's a baby boy!" Napangiti ako sa sinabi ng doctor. Noon pa man ay may hint na ako na lalaki talaga ang pinagbubuntis ko.Dahil sa mga kasabihan ng mga matatanda. Mga senyales upang malaman ang kasarian ng matatanda. Kapag fresh raw kasi tingnan babae. Kapag medyo haggardo lalaki raw... Hindi naman ako haggard tingnan, pero may mga araw lang talaga na mukha akong pinagkaitan ng mundo. Hindi rin naman masamang maniwal minsan sa kasabihan. At tama rin naman ang naging hula ko sa naging gender result ng ultrasound ko. It's a boy. I'm now 36 weeks pregnant. Next week, I might give birth to my son. I'm excited yet a bit nervous at the same time. Giving birth is one of the most wonderful things that would happen in a woman's life, yet a painful one. Especially if a woman is on labor. I've watch some video clips on YouTube upang magkaroon ng idea. So when my due date comes ay may idea na ako kung ano ang dapat at hindi dapat gawin. I also watched some tutorial video
It's already lunch time and I'm currently in ‘Selda Katorse ’ 5 star restaurant. After that encounter with the green eye guy or should I say Uno. I immediately went there. Hindi ako diretso papunta sa condo. Paniguradong ma bobored ako lang ako ron lalo pat wala si Baklita, and besides I also need sometimes to relax.Pakiramdam ko kasi at any moment manganganak ako kapag hindi ako nag relax, and eating food makes me relax. It's my very own kind of comfort.Saka tinatamad rin akong magluto sa condo, wala narin naman kaming stocks pa dahil ilang linggo na kaming hindi nakaka pag grocery ni Trivox. Trivox were the ones who always buy our grocery stocks. Minsan pa nga namin pinagtalunan ang tungkol sa bagay na ‘yan, dahil ayaw ko talaga na akoin niya ang pag bayad lalo pat may pera naman ako. Pero makulit si Trivox kaya wala na akong nagawa.Ayaw niya na mapagod ako, baka raw kasi mapano ako at si baby. Kaya mas mabuti na siya na lang raw. Hindi na ako nagpupumilit pa, dahil alam ko rin
Hindi ko halos malunok ang pagkain na kinakain ko dahil sa pag kailang. Sino ba naman kasing hindi maiilang? Aber!? Kanina pa ako tinitingnan nitong kaharap ko, ni hindi nga kumukurap. Puno lang ng pagka mangha ang kanyang berdeng mata niya na nakatingin sakin na animoy natutuwa sa nakikita.Andito ako para mag relax at magpaka busog, pero pakiramdam ko ay hindi ako mabubusog dahil sa kanya. Napabuga tuloy ako ng hangin... Hindi ko na kere.Nag tawag ako ng isang waiter para hingin ang aking bill upang maka pagbayad ako. I took my pocket and got enough money to pay my bill. I was about to give it to the waiter who's waiting for me to hand the money, but before I could give it.I was stopped when I saw a black card. It was from a man who's now sitting in front of me, looking annoyed at what I'm about to do.“ Don't accept her money and accept this one instead. ” He then showed his black card. He hand it to the man who's now looking at his card with wide eyes.“ May pera ako. Kaya hi
It's been 3 years since we got married through arranged marriage. We married to fulfill his grandfather's wish. And that is to see him getting married to someone. Akala ko pa noon ay after ng kasal mag papa annul agad kami. But I was wrong, because his grandfather wanted us to live on the same roof. He wants me and Uno to live until he passes away. Akala ko rin noon ay mamatay na ang lolo nila. Dahil narin sa sabi ni Trivox, pero ang loko! Na scam ako, dahil ang lolo nila malakas pa pala at hindi naman mukhang nag hihingalo. May asim pa nga at marunong pang humarot kahit puti na ang buhok. But I'm still thankful for Trivox and the rest of Uno's family. Because they treat us like we're really part of their family. Especially Marcos, na parang tunay nila itong apo at kadugo, knowing that Marco isn't Uno's son. Hindi ako nakarinig ng panlalait mula sa pamilya nila. Dahil after ng pag payag ko kinabuksan kinasal agad kami non. Nagulat pa nga ako dahil aka ko ay simpleng kasal lang yo
3rd Person's Point Of View Aye's mouth was wide open in disbelief as she heard what Gavin had said. Hindi niya mapigilan ang hindi mapatawa ng malakas sa sinabi nito. “Is this the reason why you want to talk to me?” she asked. Hindi nagsalita si Gavin at nakatitig lang sa kanya, na parang pinag-aaralan siya. “I can't believe you, Gavin. Sa tagal kitang nakasama noon, noong mga panahon na tayo pa, hindi ko inaakalang may pagka-assumero ka pala.”Tumigil siya sa pagtawa at saka mataray itong pinagtaasan ng kilay. “And what made you think that I came here for you?”Nag-isang linya ang kilay ni Gavin. “Isn't that the reason why you were with Jace?”Naitikom ni Aye ang kanyang labi at hinawakan iyon upang pigilan ang pagtawa. “Hindi ba pwede sumama ako sa kanya… because I want to accompany her?”Hindi nakatugon si Gavin sa sinabi niya, at hindi niya maiwasang mag-smirk sa kanya, nakikita ang reaksyon nito. Gusto niyang sumabog sa tawa pero pinigilan niya ang sarili. Baka kasi mamaya ay ma
3rd Person's Point Of View Hindi muling nagka-imikan ang dalawa, binalot ng katahimikan ang buong silid. Umiiyak si Jace na tahimik habang si Aye naman ay tahimik lang rin na pinagmamasdan ang kaibigan.Nasasaktan siya na nakikita itong umiiyak, pero wala namang mali sa sinabi niya. Sinabi niya lang ang totoo rito, gusto niya lang ma-realize nito ang lahat ng mali at magising sa katotohanan. Kahit pa alam niya na masasaktan ito.Hindi niya nakayanan na marinig ang pag iyak nito, kaya tumalikod siya at umalis ng silid upang magpahangin. Ramdam niya kasi ang panunubig ng kanyang mga mata habang tinitingnan ang kaibigan.Bahagya pa siyang natigilan ng pagkabukas niya ng pinto, ay ang mukha ni Gavin ang unang bumungad sa kanya, na ngayon ay nakatayo sa tapat ng pinto habang nakasilid ang magkabilang kamay sa bulsa ng suot nitong pants.Tumikhim siyaz hindi niya alam kung ano ang dapat na sabihin, pakiramdam niya kasi ay may bumara sa kanyang lalamunan.“How is she?”Napakurap ng mata si
3rd Person's Point Of View Si Aye, sa kabilang banda, ay na estatwa ng makita niya si Gavin. Nagtagpo ang kanilang mga mata ng bumaling ito sa direksyon niya. Walang bakas na kahit anong emosyon sa mga mata nito.Iniwas niya na lang ang tingin rito at binaling sa kaibigang si Jace na ngayon ay natulala sa kinatatayuan; bakas sa mukha nito ang gulat at pagkabigla sa sinabi ni Gavin. Makikita mo rin ang pagdaan ng sakit roon.Hindi niya tuloy alam kung lalapitan niya ba ito dahil naisip niya ang pwedeng maramdaman ni Allen, na hanggang ngayon ay galit pa rin sa kanya.She wants to make it up with her. She wants to take Luther's advice to her, but she couldn't, thinking that in this state, no one will side with Jace, lalo pa't mali ang ginawa nito.Ugh, bahala na nga! Nasabi niya sa kanyang isip at saka naglakad papalapit sa kaibigan upang ilayo ito bago pa ito umiyak, dahil mukhang konting oras na lang ay maiiyak na ito.Nilapitan niya ito at saka inalalayan upang umalis, pero bago pa
3rd Person's Point Of View Tulog na si Jace nang pumasok si Aye sa silid. Matagal rin bago siya nakatulog dahil sa pag-iisip sa sinabi ni Luther sa kanya. Sandali lang ang naging pag-uusap nila, but she felt like she had known him for a long time. Pumasok rin sa isip niya si Uno kung kumusta na ito at kung anong ginagawa nito ngayon, lalo na si Marcus na kanyang anak; ilang linggo na rin kasi siyang hindi kumokontak roon.Nang tuluyan siyang dalawin ng antok, agad siyang napapikit ng mata at lihim na nagdasal na sana ay maging maayos ang lahat.Nagising na lang si Aye mula sa kanyang mahimbing na pagkakatulog ng marinig ang matinis na ingay na para bang nagtatalo mula sa labas ng kubo.Kusot-kusot ang kanyang mga mata na nagmulat siya ng mata bago lumabas upang silipin ang nangyayari.“Ipokreta na illusyanada kang babae ka! Bakit ba pinagpipilitan mo ang sarili mo sa kanya? Hindi na obvious sayo na kaya ka niya pinag-tutulakan palayo kasi ayaw niya sayo!”“Hoy babae! Hindi ako illusy
3rd Person's Point Of View Natahimik si Aye sa sinabi ni Allen; bakas sa mukha niya ang gulat. Hindi siya makapaniwala sa sinabi nito tungkol sa kaibigan.Jace has been her friend for a long time. Gusto man niyang sabihin na nag-sisinungaling ito, pero dahil kilala niya ang kanyang kaibigan at pag-uugali nito, ay batid niyang nagsasabi ito ng totoo.Nagiging desperada kasi kung minsan si Jace, lalo na kung may gusto itong makuha; lahat ginagawa nito, even if it means putting dirt on her hands.Walang ingay na naglakad si Aye sa maputi at pinong buhangin, puno ng katanungan ang kanyang isip. Hindi niya alam kung ano ba ang unang dapat gawin o sabihin.Wala na rin si Allen, dapat iniwan siya nito. Hindi na rin siya nagkaroon ng lakas ng loob na habulin ito. Gusto niya lang sanang makausap ito at bigyan siya ng pagkakataon na maayos ang sa pagitan nila.But after hearing what Allen just said, she lost the guts to tell her that.“Masyado atang malalim ang iniisip mo?” Napatigil siya sa
Hindi ko man lang nabasahan na gulat siya ng makita ako dito. Na para bang alam niya na andito ako. I wonder how long it has been since the last time we saw each other? Maybe 3 to 4 years? Hindi ako pormal na nakapagpaalam sa kanya noon dahil na rin sa nangyari at biglaan kong pag-alis noon, maging kay Daddy na hanggang ngayon ay hindi ko pa kinakausap. Wala na rin akong ideya kung nasaan siya o kung kumusta siya dahil wala na akong balita ukol rito.Tinawag ko ang pansin sa babaeng nasa harap ko na matagal kong hindi nakikita mula ng kinasal ako.“Allen.”Ayan ang salitang kusang kumawala sa aking labi, ang pangalan niya. Ang pangalan ng babaeng minsan kong tinuring na kapatid, hindi ko aakalin na magkikita ulit kami at dito pa talaga.Ng banggitin ko ang kanyang pangalan, ay agad nagbago ang kanyang ekspresyon; naging matigas iyon.Napabaling rin ako kay Jace nang maramdaman ang paghigpit ng pagkakahawak niya sa kamay ko.“Do you know her?” Nangunot ang noo ko sa naging tono ng boses
Aye's POV (Back to Her POV)Dahan-dahan kung minulat ang aking mga mata. At ang abaka na bubong ang unang bumungad sa akin. I looked around, at bahagya pang napakunot ang noo ko ng mapagtantong nasa kubo ako ngayon kung saan kami pansamantalang nanunuluyan ni Jace. Sinapo ko rin ang aking noo ng maramdaman ang muling pagkirot noon, then I suddenly remembered what happened earlier. I passed out.Susubukan ko sanang umupo mula sa pagkakahiga, pero napatigil ako nang mapatingin kay Jace na nasa gilid lang ng kama habang hawak ang kamay ko. Hindi ko siya agad napansin. She was sleeping peacefully. Sinubukan kong alisin ang kanyang kamay nang maingat at walang ingay. Pero mukhang wrong move ata ‘yon dahil nagising ko lang siya, nag-angat ito ng ulo mula sa pagkakayukod at bahagya pa niyang kinusot ang mata.Nang mapatingin siya sa akin at makita akong nakatingin sa kanya, agad na nanlaki ang kanyang mata na para bang nagulat siya ng makitang gising ako. “Omygosh! You're awake!" tili niya a
Uno's POV (His First POV)I was on my way out to the meeting room. Just finished our meeting with the board members.“Did my son eat his lunch?” I asked Gaston, my secretary, as soon as I entered my office.And I was referring to Marcus, my son. He may not be my son by blood, but I love him as my own.Gaston bowed his head before answering my question. “Yes, sir. And he is currently sleeping in your office.”I nodded at him and continued walking to my swivel chair. He must be really tired from playing, I’ve been away for hours.“You may leave now, Gaston,” I said, dismissing him.When I heard the door close, I took off my coat. I also loosened the necktie I was wearing and slightly rolled up the sleeves of my white long-sleeve shirt to my elbows.I leaned back in my swivel chair, especially tired when I saw the few papers that I still needed to sign.I glanced at my wristwatch and couldn't help but let out a heavy sigh. Another damn, freaking overtime again.I cracked my neck and sat u
“ I feel full.” Ani ko, matapos uminom ng tubig.Narinig ko ang pagdighay ni Jace kaya napatingin ako sa kanya na ngayon ay pinupunasan ang bibig gamit ang malinis na table napkin.I was about to say something, pero napatigil ako sa aking akmang pagsasalita ng makarinig ako ng ingay.A sounds of a chopper. Nangunot ang noo ko. “ I'm i hearing it right?”“That's a chopper?” Sabi ni Jace, na nakakunot na rin ang noo. Bakas rin sa mukha niya pagtataka. Why was there a chopper? “Ayy, oo po ma'am! Chopper po ‘yan nila sir Gavon.” Sabay kaming napatingin ni Jace kay Raih ng magsalita ito na hindi man lang namin na napansin na nakatayo nasa tabi naman. “ Ngayon lang po kasi sila nakauwi." Dagdag niya pa. Nagkatingin kami ni Jace, parehong napalaki ang mata sa sinabi niya, Sa loob kasi ng isang linggo na pag stay namin dito, ngayon lang ulit sila bumalik rito. Simula kasi ng inimbitahan sila ng Mayor para sa isang piging ay hindi na sila bumalik, kaya boung akala ko ay hindi na ito babali