SCARLETT POV Tahimik akong nakatanaw sa papalubog na araw! Simula nang umapak ako dito sa Isla, isang beses pa lang akong pinuntahan ni Draku at pagkatapos noon para bang nakalimutan niya na ako at hindi niya na ako binalikan pa! "SAbagay, siguro sobrang nagalit talaga siya sa akin noong napansin niya na hawak ko ang phone niya! Siguro iniisip niya na tumawag ako sa mga magulang ko para manghingi ng tulong! Ayaw niyang maniwala sa akin na si Anyana lang naman ang kausap ko nang mga sandaling iyun! Hindi ko maintindihan ang sarili ko! Siguro bored lang ako nitong mga nakaraang araw kaya walang ibang laman ang isipan ko kundi si Draku lang! Nakakahiya mang aminin pero sa bawat araw na nagdaan namimiss ko siya! Kahit na hindi maganda ang una naming encounter, nakakapagtaka na ang galit na nararamdaman ko para sa kanya at napalitan iyun ng pagnanais na muli ko siyang makaharap. Oo, bihag niya ako ngayun pero malaya naman na akong nakakalabas ng bahay! Mahahalintulad ang lugar na
SCARLETT POV "Naku, ako na diyan Mam! Trabaho ko iyan!" awat sa akin ni Manang nang napansin niyang ako na mismo ang naghuhugas ng mga pinagkainan ko! Wala naman akong ginagawa at simpleng gawain lang naman ito kung tutoosin! Tsaka, gusto ko din magkaroon ng kahit na kaunting ambag man lang dito sa bahay! "Ayos lang po Manang! Gawin niyo na po ang kung ano man ang gusto niyo, ako na po ang bahala dito!" nakangiti kong sagot kaya lang ayaw talaga yatang pumayag ni Manang! Pilit niya pa ring inaagaw mula sa mga kamay ko ang pingan na hawak ko kaya wala na akong choice kundi ang tuluyan na lang na ibigay sa kanya. "Pasensya na po Mam pero trabaho ko po ang pagsilbihan kayo!" seryoso nitong bigkas! Wala na akong nagawa pa kundi ang lumayo sa harapan ng lababo at humakbang paalis! Wala eh...ayaw niya talaga akong patulungin sa kanya kaya bahala siya! Alam kong after this hindi na naman iyan magsasalita si Manang kaya nagpasya na lang akong bumalik ng kwarto! May malaking telebisy
SCARLETT POV "MANANG, sabayan niyo na po ako sa pagkain!'" nakangiting pagyayaya ko kay Manang habang nakaupo ako dito sa harap ng hapag kainan! Dinner time at mukhang mag-isa na naman akong kakain! Sabagay, kailangan ko na sigurong masanay sa ganitong klaseng routine ng buhay! Mag-isa at ayaw kausapin ng mga kasama ko! "SAlamat po Mam! Nasa labas lang po ako...tawagin niyo lang ako kapag may iuutos pa po kayo!" bigkas nito at mabilis na naglakad paalis! Iiling-iling na nasundan ko na lang siya ng tingin! Ano pa nga ba ang bago? Wala...ganito talaga palagi! Lahat ng tao na kasama ko dito sa Isla ay napaka-aloof! Iyung mga bodyguards na nakabantay sa akin lalapitan ko pa lang sila kusa na silang lumalayo sa akin! Pero buntot nang buntot naman kahit saan man ako magpunta! Dahil medyo busog pa ako at wala din naman akong balak ng kumain ng marami kapag gabi, mabilis na din akong natapos sa pagkain! Pagkatapos kumain, basta na lang akong tumayo at lumabas ng dining area at direc
SCARLETT POV "NO! Hindi pwede!" lakas loob kong bigkas! Napansin ko ang pagkagulat sa mga mata ni Draku habang nakatitig sa akin "Ano ang sabi mo?" seryoso niyang bigkas! "Narinig mo ba ang sinabi ko? Sabi ko, hindi pwede! Hindi ako papayag!" lakas loob kong sagot! Nakipagtitigan pa ako sa kanya para iparating sa kanya na seryoso ako sa sinabi ko! "Hindi ka papayag? Bakit? Akala ko ba gusto mo nang umuwi sa inyo? Ano ang dahilan at bakit biglang nagbago ang isip mo?" seryoso niyang tanong sa akin habang hindi niya inaalis ang pagkakatitig sa aking mukha."Hindi ko alam...pero isa lang ang sigurado ako ngayun,. hindi ako uuwi sa amin habang hindi mo ma-satisfied ang cravings ko!" seryoso kong sagot sa kanya kasabay ng dahan-dahan kong paghubad sa suot kong pantulog!Inuna kong hubarin ang aking blouse habang hindi ko inaalis ang pagkakatitig sa kanyang mga mata! Siguro nga nababaliw na ako sa ginagawa ko ngayun! Siguro nga napakalaking tanga ko pero wala akong pakialam! Gusto ko l
SCARLETT POV NAG-UMPISA nang gumalaw sa ibabaw ko si Draku at ramdam ko na ang kahabaan niya na nag-uumpisang maglabas pasok sa aking pagkababae! Hindi ko mapigilan ang mapakapit ng mahigpit sa kanya! Pakiramdam ko nalulunod ako sa kakaibang sarap na taglay ng muling pag-iisa ng aming mga katawan! "Scarlett..." mahina niyang sambit! Mula sa aking pagkakapikit, dahan-dahan kong iminulat an aking mga mata at kaagad na sumalubong sa paningin ko ang seryosong mukha ni Draku! "Hmmm?" mahina kong sambit! Hinaplos ko siya sa magkabilaan kong pisngi at kusang nagtagpo ang aming mga labi! Naririnig ko ang tunog ng salpukan ng aming mga katawan! Hindi kagaya ng dati, marahan ang bawat galaw ni Draku sa ibabaw ko na para bang iniingatan niya ako! Yes..iyun ang nararamdman ko ngayun kaya feeling ko napaka-sepecial ko! "Ahhh, Draku! Ughhh!" Ang sarap!" mahina kong bigkas kasabay ng mariin kong paghawak sa bedsheets! Hindi ko din malaman kung saan ko ibabaling ang aking paningin! Tagakt
SCARLETT POV Pakiramdam ko nasa alaapap ako sa mga sumunod na araw na nagdaan! Masyado akong nag-enjoy sa presensya ni Draku to the point na halos nakalimuntan ko na ang lahat sa akin! Tuluyan na akong ipinagkanulo sa aking naramdaman! Feeling ko nga, kaya kong talikuran ang naging buhay ko noon basta kasama ko lang si Draku Sa bawat araw na nagdaan tuluyan ko nang ibinigay ng paulit-ulit ang katawan ko sa kanya! Tuluyan na akong nagpakabaliw sa kanya at hindi na naisip pa ang mga consequences na maaring kakahantungan ng lahat dahil sa pagiging mapusok ko! Kontento na ako sa lahat ng kung ano man ang nangyayari sa aming dalawa kaya lang dumadating din pala talaga sa punto na hindi lahat ng inaasahan mo ay mangyayari! Darating at darating din pala talaga ang oras na masasaktan at masasaktan ka! "Saan ka pupunta?" seryoso kong tanong kay Draku nang mapansin kong bihis na bihis ito na akala mo may lakad! "Uuwi muna ng Manila! Medyo matagal na ako dito sa Isla at hinahanap n
SCARLETT POV "I don't care sa nararamdaman mo pero since ayaw mong umalis sa lugar na ito, bahala ka! Hindi ko maipapangako sa iyo kung kailan kita mababalikan pero kung gusto mo nang umalis habang wala pa ako, you are free to go! SAbihin mo lang sa mga nagbabantay sa iyo kung ano ang gusto mo!" seryoso niyang sagot at mabilis akong tinalikuran! "Draku...No! Hindi ako aalis! Wala akong balak na umalis at maghihintay ako sa muling pagbabalik mo!' seryoso kong sagot sa kanya pero parang walang narinig na tuloy-tuloy lang hakbang niya! Palayo sa akin na walang kasiguraduhan kong babalikan niya pa ba ako! Hindi ko na mapigilan pa ang mapahaguhol ng iyak! Sobrang sakit! Ang kaunting pag-asa na nasa puso ko ay biglang naglaho! Hindi ko akalain na sa kabila ng lahat ng mga ginawa ko sa kanya nitong mga nakaraang araw wala man lang pala siyang kahit na katiting na nararamdamang pagkagusto sa akin! Now, alam ko na kung gaano kasakit ang lahat-lahat! Kung ito man ang magiging karma ko
SCARLETT POV Mabilis na lumipas ang ilan pang mga linggo pero walang Draku ang umuwi! Ni hindi niya na ulit ako nagawang silipin dito sa Isla! Masakit, sobrang sakit pero siguro, kailangan kong tangapin ang katotohanan na hindi siya para sa akin! Kaya lang sa tuwing naiisip ko naman ang tungkol sa bagay na iyun, tumututol ang kalooban ko! Hindi ko kaya! Hindi ko alam kung kaya ko pa bang panindigan ang nararamdaman ko para sa kanya! KASALUKUYAN akong nakasalampak sa sahig at nakatutok ang aking mga mata sa telebisyon habang hindi ko napigilan ang sunod-sunod na pagpatak ng luha sa aking mga mata! Nakikita ko kasi sa screen si Draku na kasama niya ang sexy star sa isang event at hindi ko mapigilan ang masaktan! Kakatapos lang din ma-interview ng babaeng kasama niya at kinumpirma nito na may relasyon silang dalawa at balak na daw nilang magpakasal next year! Hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong ipaglaban! Sa bawat araw na nagdaan feeling ko lalo ko lang pinapahirapan ang
SCARLETT POV SIX YEARS LATER YES, ganoon kabilis ang paglipas ng taon! Anim na taon ang mabilis na lumipas pero parang kahapon lang nangyari ang lahat! Wala na sila Scarlett at Stephen at nandito pa rin ako ngayun! Nakatayo sa harap ng kanilang puntod at kakatapos lang mag-usal ng maiksing panalangin! Sariwa pa rin ang sugat sa puso pero kailangan tangapin ang katotohanan na wala na sila! Na kailangan nang mag-moved-on dahil iyun ang nararapat! Alam kong tahimik na din naman sila! Na masaya na sila kung nasaan man sila naroroon! Sayang nga lang dahil hindi naging masaya ang naging buhay nila noong nandito pa sila sa mundong ito pero sana, kung totoo man ang reincarnation, magiging masaya na sana sila sa susunod nilang buhay! Kahit kailan, mananatili sila sa puso ko! Hinding hindi ko sila makakalimutan! Wala sa sariling napatitig ako sa larawan ni Anyana! Napakaganda niya talaga! Buhay na buhay ang ngiti sa kaniyang labi! Sayang nga lang at hindi siya lumaban! Alam kong m
DRAKU MONTEVERDE ATIENZA RESIDENCE SCARLETT POV "YAYA, kumusta ang mga bata? Tulog na ba sila?" seryosong tanong ko sa isa sa mga yaya's ng mga anak naming dalawa ni Draku! Tanghali na at hindi ko alam kung bakit kanina pa ako hindi mapalagay. Hindi din maalis-alis sa isipan ko si Anyana! Sobra kasi talaga akong naaawa sa kalagayan niya ngayun! Alam kong masyado nitong dinamdam ang biglaang pagkamatay ni Stpehen pero hindi lang naman siya ang nagluluksa! Buong pamilya namin ay nagluksa din sa biglaang pagpanaw ng kakambal ko at hangang ngayun hindi pa rin matatangap ng mga magulang ko na wala na siya! IYun nga lang, dumagdag pa talaga sa dagok ang muling pagkakasakit ni Anyana! Sa hindi malamang dahilan, napag-alaman ng mga Doctor nito na lumulaki na naman pala ang puso ni Anyana which is hindi magandang senyales! Kaparehong kapareho ang kondisyon ng sakit niya noong bata pa siya! Wish ko lang na sana malagpasan niya lahat iyun! Hindi ko alam kung kaya pa bang tangapin nami
ANYANA POV DALAWANG linggo ang matulin na lumipas na wala akong ibang ginawa kundi ang magkulong sa loob ng aking kwarto kapag araw at sa gabi naman makikita ako sa garden na tahimik na nagmumuni-muni! Araw-araw din ako kung dalawin ni Daddy para masiguro ang kaayusan ng kalagayan ko! Minsan na din akong dinalaw ng mga Uncles ko sa bahay na ito at masasabi ko na masaya ako dahil ramdam ng puso ko kung gaano ako kahalaga sa kanila! Nakakalungkot isipin na alam ko sa sarili ko na hindi na ako magtatagal! Sa bawat araw na nagdaan, ramdam ko na lalo akong humihina! May mga pagkakataon pa nga minsan na nahihirapan na akong bumangon sa umaga at kaunting galaw lang naghahabol na din ako sa aking paghinga! Dinadalaw din ako ng Doctor ko pero wala na akong energy pa para magtanong kung ano na ba ang sitwasyon ko! Ramdam ko din naman na alam na nilang lahat na alam ko na din kung ano man ang sitwasyon ko ngayun pero kagaya noon, wala talagang ni isa sa kanila ang gustong mag-open up tun
ANYANA POV 'ARE you sure, ayos ka lang dito?" seryosong tanong sa akin ni Daddy! Ayaw niyang pumayag na lumabas ako ng hospital pero wala na din silang nagawa pa nang ako na mismo ang nagpumilit pa! Ayaw man nilang direktang sabihin sa akin ang kalagayan ko alam ko sa sarili ko na kaunting oras na lang ang natitira sa akin at ayaw kong sa hospital ako bawian ng buhay! Pasalamat na lang talaga ako dahil narinig ko ang pag-uusap nila ng Doctor ko dahil mukhang wala talagang balak si Daddy na sabihin sa akin ang tunay kong kalagayan! '"Okay, sasamahan ka nila Ate Divina at Manang Grasya sa bahay na ito! Kung bakit naman kasi gusto mo dito gayung mas palagay ang loob ko kung doon ka na lang muna sa bahay namin titira!:" seryosong sagot ni Daddy! Wala sa sariling inilibot ko ang tingin sa paligid! Nandito kami sa bahay kung saan ako lumaki at nagdalaga! Ang bahay na minsang tinirhan namin ni Stephen noong nagsasama pa kami! Ang bahay na ipinamana sa akin ni Lola Sylvia Buenaventura
ANYANA POV "I AM SORRY, Mr Atienza pero sa sitwasyon niya ngayun hindi namin maipapangako kung kaya niya bang mag-undergo ng another operation! May history na siya ng surgery noong bata pa siya dahil ipinanganak siyang may congenital heart disease." narinig kong bigkas nang kung sino! Ang alam ko si Daddy ang kausap niya kaya naman mas pinili kong matulug-tulugan! "Ano ang pwedeng gawin para madugtungan nang buhay niya? Willing akong gumastos ng kahit na magkano para maging maayos ulit ang puso niya, Doc!" narinig kong sambit ni Daddy! Hindi ko mapigilan ang mapakunot noo dahil sa narinig ko! "I am sorry, Mr. Atienza! Isa ito sa malaking side effect ng mga batang nagkaroon ng history ng congenital heart disease! Although, succesful ang surgery niya noon pero hindi ibig sabihin noon na kaya niya nang mabuhay hangang sa kanyang pagtanda! After so many years, dumadating talaga ang ganitong problema at hindi namin sigurado kung kakayanin pa ba ng pasyente ang mag-undergo ng another
ANYANA POV Ang kagustuhan ko pa rin ang nasunod kaya walang nagawa si Gino kundi pagbigyan ako! May kinausap lang siya na kung sino dito sa hospital pagkatapos noon pinayagan na akong makaalis sa kondisyon na kailangan kong makabalik para daw maobserbahan ako! Maraming test pa daw ang dapat gawin sa akin which is hindi ko na din pinagtoonan ng pansin! Hindi ko alam kung ano ang dahilan at kung bakit dalawang araw akong walang malay sa hospital pero dahil mas focus ang isipan ko sa mga nangyari kay Stephen, hindi na ako nagtanong pa kay Gino! Habang nasa biyahe kami, mas pinili ko na lang ang manahimik! Bago naman kami umalis ng hospital, nangako si Gino sa akin na didirecho daw kami sa kinaroroonan ni Stephen which is labis kong ipinagpasalamat! Hangang ngayun kasi pinilit kong kinukumbinsi ang sarili koo na hindi totoong wala na siya! Pero ang pangungumbinsi kong iyun sa sarili ko ay biglang naglaho lalo na nang mapansin ko na sa isang memorial chapel kami dumirecho! "Ano ang
ANYANA POV Hindi ko alam kung ilang oras akong nawalan ng malay pero sa muling pagmulat ng aking mga mata ibayong katahimikan ang kaagad na sumalubong sa akin! Sumalubong sa paningin ko ang puting kulay ng paligid at nang ibaling ko ang aking tingin hindi ko mapigilan ang magtaka dahil sa mga nakakabit ng kung ano sa katawan ko! May nakakabit din sa akin na oxygen which is nakakapagtaka! HIndi ko alam kung ano ang nangyari sa akin pero hindi ko mapigilan ang muling pagpatak ng luha mula sa aking mga mata nang maalala ko ang nangyari kay Stephen! Sa kabila ng mga masasakit na nangyari sa amin, hindi ko alam kung kaya ko bang tangapin ang lahat pero isa lang ang sigurado ako, sobrang sakit sa puso na makita siyang isa nang malamig na bangkay. Pero totoo ba talaga iyun? Hindi kaya isang panaginip lang? Sana panaginip lang ang lahat! Kahit na gaano pa siya kasama hindi pa rin naman magbabago ang katotohanan na siya pa rin ang tinitibok ng puso ko! Sa naisip kong iyun dahan-dah
ANYANA POV "Ano ang nangyari? Bakit ka namumutla?" seryosong tanong ni Doc Alvin nang maabutan niya ako dito sa labas ng restaurant! Kakatapos lang namin mag-usap ni Amanda at nag-aabang na lang ako ng taxi para masakyan ko patungo sa hospital kung saan daw dinala si Stephen! "Sorry, kailangan kong makaalis! Si Stephen...naaksidente!" diretsahan kong sagot kay Doc Alvin! Napansin kong saglit siyang natigilan bago tumango-tango! "Okay...sa kotse ko! Sasama ako ng hospital!" seryosong sagot niya sabay hawak niya sa akin at inakay niya ako patungo sa kanyang kotse! Naging sunod-sunuran naman ako kay Doc Alvin! Pagkasakay namin pareho sa sasakyan, kaagad siyang nagmaneho! Sinabi ko pa nga sa kanya kung saang hospital dinala si Stephen at pagkatapos noon, naging tahimik na ako buong biyahe! Ramdam ko ang takot ko sa puso ko pero umaasa ako na sana ayos lang si Stephen! Kahit naman sinaktan niya ako ng paulit-ulit, hindi ko naman pinangarap na mapahamak siya lalo na at alam kong w
ANYANA POV Dahil sa ginawa ni Stephen kanina sa simbahan, nagpasya na lang kaming dalawa ni Doc Alvin na kumain sa restaurant! Lagpas na sa oras ng pagkain ng tanghalian at nag-aalburuto na ang tiyan ko sa gutom! Wala na din akong balak na pumunta ng reception party dahil mukhang nababaliw na si Stephen! Para bang wala na siyang kahihiyan at hayagan niya nang ipinapakita sa lahat kung gaano na kasama ang ugali niya! Kahit ako, nagulat din talaga sa ginawa niya kanina! Harap-harapan ba naman kung mangumprunta! Ano ba ang pakialam niya kung may kausap akong lalaki? Naikasal na siya lahat-lahat ang hilig niya pa ring makialam sa buhay ng may buhay! "Ano ang gusto mong kainin?" nakangiting tanong sa akin ni Doc Alvin! HIndi ko naman mapigilan ang mapatitig sa kanya! Sa halos isang buwan na nakilala ko siya wala man lang akong nakitang kahit na isang kapintasan sa ugali niya! Kapag magkasama kaming dalawa talagang ipinaparamdam niya sa akin kung gaano ako ka-special na malayong mal