Nang makapasok ang apat na lalaki, ang isa na may kulay blue ang buhok ay biglang lumuhod sa harap ni Lizzy, agad namang sumunod ang tatlo. Nagtaka ang mga taong naroon.
"Miss Lizzy, tulungan mo kami. Hindi na namin kaya ang ginawa nila sa amin. Sobra na kaming nasaktan.” ”Tama, Miss Lizzy. Ikaw ang nag-utos sa amin na gawin iyon, binayaran mo kami. Hindi mo kami pwedeng hayaan.” Kumunot ang noo ni Lizzy at umatras mula sa kanila. “What are you talking about? I don’t know you all!” Kinakabahan siya, hindi niya alam kung ano ang sasabihin at gagawin niya. Pinilit niyang ayusin ang mga iniisip niya at tumingin ng deritso sa mga lalaki. “What the hell are you talking about?!” inis niyang sigaw. “Is this true, Liz?”tanong ni Madel. Bumaling si Lizzy sa mga tao na naroon din sa loob, naguguluhan sa nangyayari. Pero tumigil ang tingin ni Lizzy kay Jarren na tila ba kinamuhian siya. Umiling lamang si Lizzy. “N-no..of course not! Hindi ko sila kilala, at sobrang baliw ko ba para gawin ang bagay na iyon? I am also a victim here, you saw it too!” Pinlit ni Lizzy na paniwalaan siya ng mga tao. Ang lalaki sa gitna naman ay hindi nagustuhan ang pag-deny ni Lizzy kaya mabilis niyang inilabas ang cell phone niya mula sa kanyang kupas na pantalon. “Miss Lizzy, nandito ang call and chat records natin. Klaro pa sa tubig, hindi mo kami pwedeng iwan na ganito. Ikaw ang nag-utos sa amin!” sigaw ng lalaki. “Totoo ang sinabi niya! Noong isang araw, hindi ba ginamit mo ang account ng pamilya mo para mag-transfer ng 200,000 sa amin. Pwede tayong pumunta sa banko para kompirmahin!” sabi naman ng isa. Nang marinig ang lahat nang iyon, nandilim ang paningin ni Jarren, at napansin iyon ni Lianna kaya naman mabilis siyang nagsalita para pigilan si Jarren kung ano man ang gawin nito sa kanyang ate. “Kung nagawa man ito ni ate marahil kasalanan mo, Jarren. She loves you too much. Kahit sino naman siguro ay gagawin rin ang mga bagay kahit gaano ito kasama para sa taong minamahal nila.”Tumigil siya sa pagsasalita at tumingin kay Amanda na ngayon ay patuloy ang pag-iyak. “I’m sorry, Miss Amanda. Ako na ang humihingi ng kapatawaran sa ginawa ng ate ko. Sana ay hindi na ito umabot sa labas, this matter should end here, right?” Agad namang sumang-ayon si Madel. “Please Jarren. Magkakilala na tayo since then, your family and ours are partners. I am really sorry for what my daughter did. Ako na ang kakausap sa kanya.” “Yes, kung ano man ang gusto ni Miss Amanda, we can compensate,” dagdag ni Lianna. Nang marinig iyon ni Jarren, mas lalo siyang nagalit. Tumingin siya nang masama kay Lizzy at dinuro siya na para bang hindi sila nagsama ng walong taon. “Ang kapal ng mukha mo para gawin ang lahat ng ito, you fucking use your money and connection. Kung hindi ito agad nalaman at hindi natanggap ni Amanda ang hustisya, papatayin mo siya sa paraan na gusto mo!” Bigla namang natawa si Lizzy, at tila may napagtanto sa nangyayari. Tumingin siya sa kanyang kapatid habang nanunuya ang mga mata. “Hindi pa tapos ang kaso, yet you decided to help me? And you have a guts to compensate her for what I did? Really? Takot ka ba na malamang hindi ako ang gumawa?” Nanlaki ang mga mata ni Lianna sa narinig mula sa kanyang ate, at segundo lang ay may lumabas na luha mula sa kanyang mga mata. “Ate, I really want to help you, you ...... Why do you think of me like that.?” Nagalit naman si Madel kaya bumaling siya kay Lizzy para pagalitan. “Hibang ka na talaga! Gumawa ka ng ganitong pagkakamali sa sariling party ng kapatid mo, at ngayon na siya na ang gumagawa ng paraan para mawala ang kasalanan mo at tulongan ka pero pinag-iisipan mo pa siya ng ganito. Ano pa bang gusto mo?!”sigaw ni Madel, hinawakan na siya ni Lianna sa braso para pigilan na saktan si Lizzy. “Gusto mo bang lumuhod pa ang kapatid mo para umamin ka sa kasalanan mo!” dagdag niya. Ang nakakatandang kapatid na si Liam at huminga nang malalim, hindi na rin alam ang gagawin. Pagod siyang tumingin kay Lizzy. “Liz, if you did something wrong, you have to apologize in time, we are all helping you." Tumango naman ang pangalawang panganay na si Liston, bilang pag-sang ayon sa sinabi ni Liam. “Kung gusto mo rin marinig ang opinion ko. Yes, mom is right. Only Lianna is stupid enough to clean your mess for you, she is really good to you.” Tinignan niya isa-isa ang pamilya niya, at isa lang din ang naisip niya. Wala siyang kakampi. Iniisip nila na siya talaga ang gumawa ng gulong ito at ipamukha na siya ang kailangan ng tulong. At kahit na sanay na siya sa ganitong pagkakataon, pakiramdam niya pa rin may malaking butas sa kanyang puso. Binaling niya ang ulo niya, sumeryoso ang boses niya at napakalamig din kung pakinggan. “Hindi na ba mahalaga ngayon na malaman kung sino talaga ang gumawa? Dahil ba ang dami kong nagawang mali kaya nasanay kayo na ako na talaga ang palaging gumagawa ng kasalanan?” Hindi sumagot si Liam, at ang kanyang malumanay na mata ay tumingin kay Amanda na hanggang ngayon ay nanginginig pa rin sa takot. Ngunit natigil ang tingin niya kay Amanda nang magsalita si Jarren. “Halata naman na ayaw mo akong pakawalan. But Amanda is innocent, siya ang biktima dito, you should apologize, and this matter is over if that’s what you want.” Tumingin siya sa pamilya ni Lizzy at bumaling muli kay Lizzy. “My relationship with you is still the same, and hahayaan ko na lang yong mga masasamang sinabi mo sakin.” Nagulat ang mga taong naroon dahil sa sinabi ni Jarren, hindi nila inasahan na handa pa rin itong magpakasal kay Lizzy. Kahit si Amanda ay nagulat sa sinabi ng kanyang nobyo, gusto niyang magsalita pero hindi niya rin alam ang gagawin niya ngunit ramdam niya sa boses ni Jarren na napipilitan itong sabihin ang mga salitang iyon. Ngumiti naman si Lizzy nang malapad at nagsalita na may malamig na tono pa rin. “How generous of you, my Jarren. But I won’t admit it if it’s not something I did, as for the engagement ....” Tumingin siya sa paligid “Please take everyone present as a reference or our witness. Ladies and gentlemen, the marriage between Lizzy Del Fierro and Jarren Sanches is officially canceled.” Nagulat ang mga tao, mas lalong nagalit si Madel at gusto niyang sampalin ngayon ang anak. Ngumiti lalo si Lizzy sa kanila at tumingin muli kay Jarren na nakaawang ang bibig dahil hindi makapaniwala sa sinabi ni Lizzy. “From now on, he will take his own road with his cheap woman. And me, I will cross my single-plank bridge, and our well water wil the river water.” Dahan-dahang pinangiti ni Lizzy ang mapulang labi niya, at ang bawat salitang binatawan niya ay nagpagaan sa kanyang dibdib, dahilan din para mas lalong magalit si Jarren. “Wow, she is indeed good.” sabi ni Roj na nakatingin pa rin sa loob habang nasa labas siya ng pintuan. “You nephew deserves those words, boss.” Hindi siya sinagot ni Lysander, bagkus nakatingin lamang ang seryosong mga mata niya kay Lizzy na buong tapang hinarap ang mga tao at ang akusasyon sa kanya. Pero saglit lang nang magsalita si Amanda, hinawakan niya ang kamay ni Jarren. “Jarren, hindi ko ginalit si Miss Lizzy. I will do everything as long as she is willing to forgive. Aalis ako rito para maging maayos kayong dalawa.” Lumambot ang mukha ni Jarren dahil kay Amanda pero bumalik din agad sa galit nang tignan niya muli si Lizzy. “Do you want to see if your family can stand my anger? Alam mong mahirap akong kalaban, Lizzy.” Agad namang hinawakan ni Liam ang braso ni Lizzy at bumulong. “Apologize now. This is your last chance, Liz.” Sa isip ni Lizzy, pinilit na siya ni Jarren at ngayon pinilit pa siya ng pamilya niya. Paulit-ulit na lang nangyayari, wala na siyang lugar para magdesisyon para sa sarili niya. Mula sa kanyang pamilya at sa pag-ibig, ni minsan ay hindi niya naramdaman na hawak niya ang sarili niyang buhay. After a second, umiwas siya kay Liam at kinuha ang phone niya. Tumawa siya na pinagtataka nila. “Well, since Amanda is innocent and like you said, siya ang biktima. We should call the police and let them give you justice. Hmmm.” Tumingin siya sa phone niya at may binuksan. “I accidentally recorded something interesting on my phone actually. This can help, the police can distinguisg the real from the fake, at para hindi pagbintangan ang inosenteng tao.” ‘No way!’sigaw ni Amanda sa kanyang isipan. ‘"If this matter gets out, what will others think of me, my life will be over.’ sa isipan niya. Kung totoong may video nga si Lizzy, sigurado ay katapusan niya na. Nagsalita naman si Lianna, hindi sang-ayon kay Lizzy. “Ate, this is not a playground. Isipin mo naman ang pangalan ng pamilya natin, this is not good to spread.”Lumapit siya kay Lizzy at hinawakan ang dalawang kamay, nagmamakaawa. “Please ate…apologize to her and let this pass, at huwag mong hayaan na masira ang bond ng dalawang pamilya, ang pamilya natin at ng Sanchez. Think about us, please…” Lizzy blinked and mocked mercilessly. Mas lalong nanunuya si Lizzy, tila hindi siya naawa sa pa-awa ng kanyang kapatid. “Hindi ako yong matakot dito, it’s the one behind it. Right, little sis?” “Lizzy, you should listen to us. This is for you—” “Oh, really kuya Liam? For me? I don’t think so…” Huminga na lang nang malalim si Liam at tumingin sa apat na lalaki na nakaluhod pa rin. “Bring them to the police,” sabi niya. Agad namang sumunod ang mga bodyguards na nakasuot ng black at white na damit. Tinignan lang ni Lizzy ang apat na lalaki na nakatingin sa kanya, alam niya ang mga tingin na iyon. And yes, they framed her. It's clear who it is. Kaya hindi nag-aalala si Lizzy. Dahil kahit na wala siyang record sa phone niya, nahulaan niya. Nang marinig niya ang alarm, nakita niyang nag-panick ang apat na lalaki. “Please, let us bring you to the hospital.” Lumapit si Liston kay Amanda at Jarren, inoffer nila na tulongan si Amanda. “Hold on….”Nagsalita si Lizzy at pinatigil sila. Tumingin siya kay Amanda. “Amada, they are right, you should go to the hospital. I will visit you in another day. I will apologize to you…with my sincere heart.” Along with Lizzy's voice, there was also the sound of her dialing 110."Sir, may insidente kami rito ng droga at tangkang panggagahasa. Pakiimbestigahan po agad."Pagkababa ng tawag, malinaw na nakita niyang kinakabahan si Lianna, pilit na hinihila ang laylayan ng kanyang palda. Kung gusto nitong sirain ang lahat, wala siyang balak umatras—mas sisirain niya ito nang husto.Natapos ang welcome party ng pamilya Del Fierro sa isang malaking kahihiyan.Dumating ang pulis at nahanap si Lizzy."Alam na po namin ang lahat ng sitwasyon, pero dahil may ilang suspek na nagsasabing may kinalaman ka sa insidenteng ito, hinihiling namin na sumama ka sa amin para sa imbestigasyon."Ayaw ng pamilya Del Fierro na mas lalong masira ang kanilang pangalan, kaya tumahimik silang umalis.Tila gustong may sabihin si Jarren kay Lizzy, ngunit nang muling sumandal si Amanda sa kanyang balikat, walang alinlangan itong binuhat ni Jarren gaya ng isang prinsesa. Iniwan niya si Lizzy at lumakad palayo nang hindi man lang lumingon.Sa malamig na hangin ng gabi, ang likod ni Lizzy ay t
"Mr. Sanchez." Tumingala si Lizzy at tumingin sa kanya, at ang tono niya’y matatag, "Ang gusto ko lang, gusto ko nang makipaghiwalay kay Jarren. Mula ngayon, kanya-kanya na kami ng landas."Nabakas sa madilim na mga mata ni Lysander ang bahagyang sorpresa."Sigurado ka na ba?"Hinigpitan ni Lizzy ang pagkakahawak sa kanyang mga kamay na nakapatong sa tuhod."Pinag-isipan ko na ito. Sana maintindihan mo ang mga nagawa ko ngayong araw. Kahit sino naman, kung niloko, hindi matutuwa. Hindi ko sinasadya na mapahiya ang pamilya Sanchez."Hindi sumagot si Lysander, ngunit mahinahong sinabi, "Pag-isipan mo pa nang mabuti. Huwag kang magdesisyon ng pabigla-bigla at baka pagsisihan mo ito sa huli."Hindi naintindihan ni Lizzy ang malalim na kahulugan ng mga sinabi nito. Akala niya’y binabalaan lang siya, kaya lalo pang namutla ang mukha niya."Mr. Sanchez, ako...""Pinagpiyansa kita ngayon, pero may kondisyon ako," dagdag ng lalaki habang nagpapalit ng posisyon. Nagbigay ito ng malamig na aura,
Bahagyang kumurap ang mga mata ni Jarren, at mahina siyang umubo."Totoo namang nag-effort si Amanda. Lizzy, tulungan mo siya sa pagkakataong ito. Isipin mo na lang na tinutulungan mo ang isang baguhan."Si Amanda naman ay naiyak na may kasamang ngiti at nagpakasweet kay Lizzy. "Pasensya na, Miss Del Fierro."Ngunit sa kanyang mga mata, may bakas ng hamon.Nang walang kontrol, sumiklab ang galit sa dibdib ni Lizzy. Naluha ang kanyang mga mata sa sama ng loob."Efforts ni Amanda? Talaga? Kung gano’n, ano ang halaga ng pagpupuyat ko? Kung gusto niyang magplano buong gabi, sana ay tinawagan niya ako para samahan akong gumawa ng proyekto ko, hindi ba?”Bumagsak ang mga balikat ni Jarren, tila naramdaman niyang hindi niya makukumbinsi si Lizzy na iligtas si Amanda. Kapag narinig ito ng Tito niyang si Lysander na naging palpak siya, panigurado ay papabilikin siya sa mismong company ng Sanchez at mananatiling walang kwentang tagapag-mana. “Don’t be so stubborn, Liz. Help her, this is your p
Tiningnan ni Lysander si Lizzy gamit ang malamlam na mga mata at walang paliguy-ligoy na nagsabi, "Miss Del Fierro, ano sa tingin mo? Ilang beses nang inirekomenda ng headquarters ang iyong promosyon. Plano mo bang mag-resign na lang at magpakasal ng payapa, o gusto mong lumaban? Nasa iyo ang desisyon."Nagulat si Lizzy. Hindi niya inasahan na sinusubaybayan din pala ni Lysander ang mga nangyayari. Tumayo siya habang nakatitig ang lahat at tumingin kay Jarren, na kalmado at parang walang pakialam."Oo, nagkaroon kami ng relasyon ni Jarren noon, pero matagal na iyong tapos. Kung tungkol sa posisyon ng deputy manager, hindi karapat-dapat si Amanda. Bakit hindi ako lalaban?"Pagkasabi nito, biglang pumangit ang mukha ni Jarren. Si Amanda naman, na nasa labas ng pintuan, ay biglang nagsimulang umubo nang malakas. Parang isang bulaklak na wala nang lakas, tila mahuhulog na kahit mahina lang ang pagtulak.Lumapit agad si Jarren para alalayan si Amanda sa harap ng lahat. Hindi pa siya nakunt
Mapait na ngumiti si Lizzy at sinabing, "Sige, binili ng mga magulang natin ang isang bahay malapit sa dagat sa north city para sa iyo, doon na ako titira. Salamat sa’yo, mala-anghel kong kapatid sa regalong bahay mo.”Nanlabo ang mga mata ni Lianna, tila iiyak na naman siya anumang sandali. Si Madel naman ay napalingon at sinita si Lizzy nang iritado. "Lagi mong iniisip na inaagawan ka ng kapatid mo. Regalo ko iyon sa kaarawan niya! Matagal ka nang nagtatrabaho sa Fanlor, kulang ka pa ba sa perang pambili ng bahay?"Sanay na si Lizzy sa ganitong hindi pantay na trato, ngunit tila tinusok pa rin ang puso niya sa mga narinig. Tumayo siya nang walang emosyon sa mukha. "Sige, aalis na ako. Iyon naman kasi ang nais ninyo, hindi ba?”Lumapit si Madel at hinawakan ang kamay niya. "May oras pa para lumipat, 'wag mo nang madaliin ngayon. Kung hindi lang dahil may dugo kitang anak, hindi ko talaga papatulan ang isang makasariling tulad mo. Sumama ka sa akin sa bahay ng mga Sanchez."Napatigil
Isang nakakasilaw na liwanag ang tumagos, agad na inilantad ang mga mukha ng kalalakihang lumapit kay Lizzyl na nagtatago sa dilim. Wala na silang lugar para takpan ang mga mukha nila.Mahigpit na niyakap ni Lizzy ang kanyang dibdib at sumiksik sa isang sulok. Nangangatog siyang nakatingin sa pigurang papalapit nang papalapit, puno ng takot sa kanyang mga mata.Ang lalaki ay nakatayo sa liwanag. Ang tangkad niya ay kitang-kita, at ang kanyang presensya ay hindi maitatanggi—makikita na may laban ito.Isang galaw lang ng kanyang kamay, at mabilis na tumakbo ang ilang bodyguard papunta sa mga lalaking nasa dilim. Walang pag-aatubili nilang binugbog ang mga ito at itinulak sa sulok.Lumapit ang lalaki kay Lizzy, tumingin pababa sa kanya, at iniabot ang kanyang kamay.Parang nakahanap ng lugar na mapagbubuntunan ng emosyon, hindi na napigilan ni Lizzy ang kanyang mga luha. Sunod-sunod na bumagsak ang mga ito mula sa kanyang mga mata."Lysander!"Napahagulgol siya nang sobra, hindi napansin
Napagod na si Lizzy na makipagtalo pa sa kanya. Itinuro niya ang pintuan. "Umalis ka na muna dito, wala akong panahon sa’yo."Parang wala nang magawa si Jarren, at ginawang banayad ang kanyang tono."Lizzy, mag-usap naman tayo nang maayos. Nagpa-reserve ako sa paborito mong restaurant mamayang gabi. Pwede ba?"Tinitigan siya ni Lizzy nang seryoso, at sa di malamang dahilan, bigla siyang nagtanong,"Sige, hindi na ako magpapataasan ng boses. Sabihin mo na lang, ano ba talaga ang gusto mong pag-usapan? Ipaliwanag mo sa akin ang tungkol sa nangyari sa inyo ni Amanda."Napansin ni Jarren ang pagkakasunod ng tanong at dali-daling sumagot. "Natural lang naman na paghiwalayin ang trabaho at personal na buhay. Kung sakaling magpakasal tayo balang araw, hindi na bagay na nagtatrabaho ka pa. Mas mabuti kung mag-resign ka na lang at maging maayos na Mrs. Sanchez sa bahay."Pagkasabi nito, tiningnan niya si Lizzy nang may halong pagmamahal at determinasyon.Nanlaki ang mata ni Lizzy sa narinig. N
Sa huli, naging walang pakundangan si Jarren. Patuloy siyang nanisi, sinasabing nagbago ang ugali ni Lizzy dahil sa mga pinagdaanan nito. Hindi na niya raw kaya, kaya nawalan siya ng pasensya. Piliting inilipat ni Jarren ang lahat ng responsibilidad kay Lizzy, tila siya pa ang biktima sa nangyari.Tahimik na nakinig si Lizzy, pero ramdam niyang parang tinahi muli ang sugat sa kanyang puso, bumuka, at muling nadurog.Itinaas niya ang kanyang kamay at sinampal nang malakas si Jarren. May luha sa kanyang mga mata, hindi dahil sa sama ng loob, kundi dahil sa labis na pagkadismaya."Hindi kita kailanman kinasuklaman gaya ng pagkasuklam ko sa'yo ngayon. Para mo na ring sinabing ang walong taon natin ay isang malaking biro."Dahil sa sobrang tiwala niya noon kay Jarren, naibahagi niya rito ang kanyang mga sikreto at ang mapait niyang nakaraan. Hindi niya inaasahan na ang mga ito ang gagamitin ng lalaki para saktan siya ngayon.Habang natigilan si Jarren, agad na lumayo si Lizzy at inayos ang
Sa rooftop ng ospital, naroon si Jeneeva hawak-hawak ang anak ni Lizzy na ninakaw nito sa nursery room. Nagpanggap siyang nurse para makapasok---madali niya rin nakilala ang bata dahil may pangalan ito. "Ibigay mo na ang bata! Hindi ka namin sasaktan, sumama ka lang nang maayos!" sigaw ni Felix. Tumawa naman si Jeneeva na parang baliw. Umiiyak na rin ang bata sa mga bisig niya. "Ano ako? Tanga? Hindi ko kayo susundin! At nasaan na ba si Lizzy? Siya ang kailangan ko, ibigay niyo siya sa akin at ibibigay ko sainyo ang bata!" Si Lysander na pagod din ay galit ang tingin kay Jeneeva. "Please. give me daughter, Jeneeva..." marahang sabi ni Lysander, nag-iingat siya. Ayaw niyang maging padalos-dalos kahit nagagalit siya. Hawak ni Jeneeva ang anak niya, at sa oras na may gawin siya tiyak gaganti si Jeneeva. Kumunot naman ang noo ni Jeneeva nang marinig ang boses ni Lysander, tumingin siya rito. "Lysander...ang mahal ko. Pero hindi Jeneeva ang pangalan ko, Lianna. Ako si Lianna!" ga
Nine Months Later...Kabuwanan na ni Lizzy at nasa dalawang araw na siyang nanatili sa ospital para sa kanyang labor. Sa loob ng dalawang araw hindi rin umalis si Lysander sa ospital para bantayan lalo si Lizzy. Paminsan-minsan ay bumibisita sina Ericka at Felix sa kanya para alamin ang balita ng kanyang panganganak. Gaya ngayon, pumasok silang dalawa at naroon si Lizzy nakatayo sa gilid ng kama, nahihirapan sa sakit ng tyan. Habang sina Ericka at Felix ay hindi mapakali. "Sigurado ka bang sasabihin mo sa kanila ngayon? Baka hindi kayanin ng bestfriend ko," mahinang bulong ni Ericka sa kanyang nobyo. Seryoso lang si Felix, ang ipit na uniform niya ay mas lang nagpatikas sa kanya. At dahil din na-promote siya, mas lalong ang tingin sa kanya ay napaka seryosong pulis. "Kailan. Dito ka lang, ako ang kakausap kay Mr. Sanchez, samahan mo si Ma'am Lizzy," saad naman ni Felix. Kahit na kinakabahan si Ericka, sinunod niya na lang ang sinabi nito. Lumapit si Felix kay Lysander na nasa ta
“Sinungaling ka! Hindi niya magagawa sa akin iyon, mga sinungaling kayo! Umalis kayo rito!” Naupo si Lianna sa sahig, hindi mapigilan ang pag-agos ng kanyang luha. Nabasa ang buong sulat—hindi lang dahil sa pagputol ng ugnayan ni Liston sa kanya, kundi dahil...Si Liston mismo ang umamin ng kanyang kasalanan.Inamin niyang may kinalaman siya sa pagbagsak ng minahan. At bilang kaparusahan, handa siyang akuin ang lahat ng responsibilidad at bayaran ang anumang danyos.Lumapit si Lizzy at malamig na pinagmasdan ang nakakapanlumong kalagayan ni Lianna."Imposible ba?" Mapanuya nitong tanong. "Mukhang nakalimutan mo na ang kasinungalingang ikaw mismo ang gumawa."Ang dahilan kung bakit walang alinlangang pinoprotektahan ni Liston si Lianna noon—at maging ang kakaibang pagkagiliw niya rito—ay dahil sa matagal niyang paniniwala na si Lianna ang nagligtas sa kanya noong araw na nagkaroon siya ng matinding lagnat.Ngunit hindi iyon totoo.Hinagis ni Lizzy ang ebidensiya sa harapan ni Lianna. N
"Talaga?"Pumalakpak si Lysander, at ang taong dinala ni Roj ay walang iba kundi ang pinakamatapat na tauhan ni Gavin. Basang-basa ito sa yelo at halatang dumaan sa matinding pagpapahirap.Bago pa man lumitaw ang taong iyon, tinakpan na ni Lysander ang mga mata ni Lizzy. Ayaw niyang madungisan ang paningin nito sa maduduming bagay."Si Sir Gavin ang nag-utos sa akin na lumapit kay Casandro! Hindi siya natuwa sa nangyari kay Miss, kaya gusto niyang pagbayarin si Miss Lizzy. Kasabay nito, nais din niyang tuluyang burahin si Casandro, na matagal nang naging tinik sa kanyang lalamunan! Wala akong magawa—pinilit lang ako!"Paulit-ulit ang paghagulgol ng lalaki. Hindi mo masisisi ang isang traydor kung wala siyang pagpipilian—si Lysander mismo ang nagpakita kung gaano siya kalupit sa ganitong bagay.Sa harap ng walang katapusang pag-iyak, dahan-dahang nanlumo si Gavin. Unti-unting nawalan ng kulay ang kanyang mukha habang palapit siya kay Lysander."Lysander, hindi ko alam…"Ngunit malamig
Nararamdaman na niyang nagkakaugnay ang lahat.Ang paghahanap ng tugmang bone marrow ay isang napakahirap na proseso, at napakabihira ng matagumpay na pagtutugma lalo na kung hindi malapit na kamag-anak. Kung talagang walang koneksyon sa dugo sina Lizzy at Lianna, imposible halos ang ganitong uri ng pagkakataon.Pinanood ni Lysander ang sakit at pagkalito sa mukha ni Lizzy. Dahan-dahan niyang iniabot ang kamay upang haplusin ang nakakunot niyang noo.“Lizzy, ipapangako ko, aalamin ko ang totoo. Kapag may gumawa ng isang bagay, siguradong may bakas itong iiwan… Hindi sila maaaring magtago nang ganito kahusay.”Naramdaman ni Lizzy ang init ng kanyang mga daliri, at sa bawat haplos ay tila nababawasan ang bigat sa kanyang dibdib.“Lysander, ikaw lang ang maaari kong pagkatiwalaan...”Sa unang pagkakataon, nadama ni Lizzy ang matinding panghihina. Gaano karaming lihim ang itinago ng isang taong kasama niyang lumaki sa iisang bubong? Hindi man lang niya kayang isipin. Ngunit ang kanyang ku
Nararamdaman pa rin ni Lizzy ang bigat ng sitwasyon, ngunit nanatili siyang matatag.Napasinghal si Liston, halatang hindi siya kumbinsido. “Mukhang hindi ka talaga titigil hangga’t hindi mo nakikita ang ebidensya sa harapan mo, ano? Sige, paano kung iharap ko mismo sa’yo ang surveillance video?”Diretsong tumingin si Liston kay Lizzy, puno ng paninisi ang kanyang tingin. “Klarong-klaro sa CCTV—ang nurse ay lumabas ng kwarto para kumuha ng mainit na tubig bandang 10:03. Hindi na siya bumalik. Ikaw lang ang huling taong pumasok. At ilang saglit lang matapos kang lumabas, saka nangyari ang trahedya. Sabihin mo, sino pa ang mas may motibo kundi ikaw? Akala ko dati na baliw na ako, pero hindi pala—mas masahol ka pa! Wala kang puso!”Alam ni Liston na kung lalabas ang katotohanan, maaaring hindi matanggap ni Madel ang relasyon nila ni Lianna. Kaya't balak sana niyang ipadala ang ina sa isang pribadong sanatorium sa ibang bansa. Pero hindi niya akalain na mauuna itong mamatay—at si Lizzy pa
Nararamdaman ni Lizzy na siya mismo ang sagot sa tanong na iyon. Siya lang naman ang tangi’t nag-iisang taong nagdala ng lahat ng poot at galit ni Madel sa mundo.Nakita ni Lysander ang mapait na pagtawa sa mga mata ni Lizzy, kaya lalo niyang hinigpitan ang yakap dito."Masyado ng malakas ang technology ngayon. Kahit pa akala nina Liston at ng iba pa niyang kapatid na sikreto nilang ginagawa ang lahat, hindi pa rin sila ligtas sa batas," aniya sa malamig ngunit tiyak na tinig.Mula sa pinakabagong impormasyon ng pulisya, nalaman nilang hindi na kinaya ni Lianna ang bigat ng sitwasyon at tuluyan nang nagsiwalat ng ilang mahahalagang detalye.Ngunit sa ngayon, hindi ito ang iniisip ni Lizzy.Nakatitig siya sa nakasarang pinto ng operating room, ramdam ang dumadagundong na unos sa kanyang kalooban. Isang mapait na ngiti ang lumabas sa kanyang mga labi."Lagi namang may mga taong iniisip na kaya nilang balewalain ang batas—mga taong akala mo’y makapangyarihan, na parang kayang baligtarin
Sa wakas ay nakarating na sa ospital si Lizzy, at ayon sa sinabi ni Liam, nakita niya si Madel sa kama ng ospital. Pinilit niyang hindi makaramdam ng kahit anong awa ngunit dahil isa pa rin siyang anak ni Madel, hindi niya magawa. Isang nurse lang ang kasama nito. Pagbukas ni Lizzy ng pinto, hirap na hirap si Madel sa pagsasalita. “Ikaw… paano mo nagawa pang pumunta rito?”Ito ang unang sinabi ni Madel kay Lizzy— Punong-puno ng pagdududa at pandidiri, tila isang tinik na tumusok sa puso ni Lizzy.Ngunit tumawa lang siya nang walang emosyon. “Kung hindi ako dumating, baka mamatay ka na lang dito sa ospital nang walang nag-aalala sa ’yo. Maniwala ka man o hindi.”Malungkot ang naging buhay ni Madel. Hindi lang niya napagkamalang hiyas ang isang simpleng bato, kundi ang pinaka-inaruga niyang si Lianna ay hindi naman pala niya tunay na anak...Sa apat na anak niya, ang pinaka-hindi niya pinansin noon ang siya ngayong nag-iisang pumunta upang tingnan siya.Ngunit hindi iyon sapat para ka
“Basta maniwala ka lang sa akin.” Napangiti nang bahagya si Lizzy.Simula nang pumunta siya sa ospital, may bumabagabag na sa kanya, pero sa kabila ng lahat, nanatili siyang kalmado sa anumang kinakaharap niya.Ang tanging nakaapekto sa kanya ay si Iris. Hindi niya inakala na sa ganitong sitwasyon, si Iris pa ang magbibigay sa kanya ng init ng loob.“Lizzy, matagal na tayong nagtutulungan o naglalaban sa negosyo, kaya alam ko ang kakayahan mo.” Mahinang ngumiti si Iris. “Narinig kong iniimbestigahan na ng pulisya ang magkapatid na iyon. Naniniwala akong hindi na magtatagal bago lumabas ang katotohanan. Gusto kong ipagpatuloy ang pakikipagtulungan sa Panyun sa mahabang panahon, kaya sana huwag mong sayangin ang tiwala ko.”Tumango si Lizzy. “Hindi ko sasayangin.”Pagkababa niya ng telepono, napansin niyang mas dumami ang mga tao sa paligid. Halata sa kanilang mga mata ang pag-asa."Ma'am Lizzy, itutuloy ng Hilario ang pakikipag-partner sa atin?" may nagtanong, puno ng tuwa. "Sabi ko na