"Honey.."Karaniwan nang malamig ang pakikitungo ni Jenna kay Marvin, pero ngayong nakabitin ang mga luha sa kanyang mga mata, parang natunaw ang puso nito na parang tubig sa tagsibol."Buti na lang at dumating ka. Kung hindi, kahit na mamatay ako sa pang-aapi ng mga taong ito, wala na akong pagkakataong ipagtanggol ang sarili ko. Bakit iniisip ng lahat na gusto kong saktan si Ericka? Matagal na kaming magkahiwalay, at araw-araw ko siyang iniisip. Hindi ko kayang galawin man lang siya, paano ko pa siya magagawang saktan?"Sa mahina niyang tinig, biglang lumambot ang tingin ni Marvin. Hinaplos niya ang balikat ng kanyang asawa at mahinang inalo ito.Samantala, si Lizzy ay napilitang panoorin ang tila isang eksena mula sa isang dramang puno ng luha at drama sa buhay may-asawa. Pakiramdam niya, parang masakit sa mata ang kanyang nasasaksihan.Nang muli silang harapin ni Marvin, nawala na ang pasensya nito sa kanila. "Lumayas kayo!" sigaw niya.Kahit na nandoon si Lysander, hindi niya na
Pabalik ng Barbara City, tahimik lang si Ericka sa loob ng sasakyan. Kita sa mukha niya ang lungkot, at wala siyang ganang makipag-usap. Nakita ito ni Lizzy at ramdam niya ang bigat sa puso.Pagdating nila sa apartment, tila biglang natauhan si Ericka."Ano bang iniisip mo diyan? Hindi biro ang pagkalaya ko sa pamilyang 'yon, kaya dapat natin itong ipagdiwang!"Ngunit halata sa kanyang pilit na ngiti na hindi siya tunay na masaya.Matalim ang tingin ni Felix at seryosong sinabi. "Ericka, hindi mo kailangang magpanggap sa harap namin. Kung gusto mong umiyak, nandito lang ako. Puwede mong sandalan ang balikat ko."Hindi na pinag-usapan si Jenna. Pero si Ericka at ang kanyang ama, si Marvin, ay matagal na nagsama. Sa mahabang panahon, naranasan niya ang pagmamahal at pag-aaruga ng isang ama. Kaya ngayong tuluyan na siyang lumayo, hindi maiwasang masaktan siya nang labis.Halos hindi niya mapigilan ang pagngilid ng luha, ngunit sa huli, pinili niyang ilabas ang sama ng loob sa ibang paraa
Napansin ni Lizzy ang biglang pagbabago sa ekspresyon ni Ericka, kaya bahagya niyang pinasimangutan ito. "Sagutin mo na, Ericka. Nandito lang ako sa tabi mo. Kaya huwag kang matakot.”Dahan-dahang in-swipe ang screen pakanan, at nanginginig ang mga palad ni Ericka habang sinagot ang tawag."Hello?""Good day, si Miss Ericka Fabian po ba ito?"Ang boses sa kabilang linya ay malamig at may awtoridad—halatang galing sa isang taong may kapangyarihan.Pagkumpirma ni Ericka, agad nagbago ang tono ng kausap niya."Ang anak kong walang interes sa mga babae, ngayon ay biglang nagsabi sa akin na gusto ka niya, Miss Fabian. Kailan ka ba libre para magkita tayo?"Biglang naging kakaiba ang takbo ng mga pangyayari. Napagtanto ni Lizzy na hindi na siya dapat makisali, kaya marahan siyang lumayo.Samantala, ang kasunduan ng pamilya Hilario at ng Panyun ay maayos na naisasakatuparan. Halos wala nang dapat alalahanin si Lizzy.Ngunit sa sandaling iyon, biglang tumawag si Miss Tanya. Maliban na lang ku
"Mr. Sanchez?" Kahit si Roj ay hindi makapaniwala.Matagal nang hinintay ni Lysander ang pagkakataong ito—ang makuha si Lizzy. Pero ngayon, balak lang ba niyang balewalain ito?"Delikado ang kalagayan ni Madame. Kung pababayaan mo siya ngayon, baka kahit gusto mong bumawi sa hinaharap, wala ka nang pagkakataon." Maingat na paalala ni Roj, ngunit ang sagot lang ni Lysander ay isang mababang halakhak."Hindi mo siya kilala. Hindi siya humingi ng tulong, ibig sabihin, may plano siya kung paano aayusin ang sitwasyon. Kailangan lang nating maghintay... Lumabas tayo kapag talagang kailangan na niya tayo."Si Lizzy ang presidente ng Panyun. Kung sa bawat problema ay aasa lang siya sa iba, hindi siya kailanman magtatagumpay sa panunungkulan niya. At ito mismo ang iniisip ni Lizzy.***Halos bumagsak na ang buong minahan. Mula sa malayo, parang pati ang langit ay bumaba kasama nito. Humingi si Lizzy ng helmet mula sa mga pulis, ngunit agad siyang hinarangan ni Ericka."Lizzy, huwag kang padalo
"Masakit ba, Lianna?" tanong ni Liston.Matigas ang likod ni Lizzy nang tumalikod siya at umalis.Nanatili ang tingin ni Liston sa namumula at namamagang pisngi ni Lianna."Noong una, gusto ko siyang buhayin alang-alang sa dugo at laman," malamig na sabi ni Liston, "pero hindi ko akalaing hindi niya alam kung paano ito pahalagahan. Kung ganun, hayaan na lang siyang mamatay."May lamig sa kanyang tinig na agad nagpalamig din sa likod ni Lianna.Ang lalaking ito—wala siyang sinasanto. Talagang kaya niyang gawin ito."Huwag," mahina ngunit mariing hinawakan ni Lianna ang kamay ni Liston. "Si Ate... siya pa rin ang legal na asawa ni Lysander. Kapag may masamang nangyari sa kanya, siguradong hindi iyon palalampasin ni Lysander. Kung hahantong ito sa gulo sa pagitan natin, baka mamatay ako sa konsensya," mahina ngunit may bahagyang takot niyang sabi.Alam ni Lianna kung paano gamitin ang kanyang hitsura. Habang mahina siyang yumuko, bahagyang nanginig ang kanyang balikat, pinapalabas ang ka
"Officer Estrada, ano sa tingin niyo?" Tinitigan ni Lizzy ang opisyal, naghihintay ng sagot.Si Officer Estrada ay isa na siyang beterano sa larangan ng pulisya.Ngumisi ito nang may halong pang-aasar. "Sa tingin mo ba kulang ang kakayahan ng pulisya at kailangan pa namin ng tulong mo para alamin ang totoo?" Napailing ito. "Ma’am Lizzy, isa kang bilanggo ngayon. Wala kang karapatang makipagkasundo sa amin."Tahimik na tumango si Lizzy. Totoo naman."Ngayon na malinaw na ang ebidensya at lahat ng pisikal na pruweba ay tumuturo sa akin, kung hindi ako nagkakamali, may mga manggagawang lalabas para tumestigo laban sa akin," mahinahong sabi niya.Si Liston. Kung ginawa na nila ito, siguradong wala silang palalampasin."Ang pagsasara ng kaso rito ang pinakamabilis at pinakasiguradong paraan para tapusin ang lahat ng ito—pinaka-mabilis para sa pulisya. Pero... ito ba talaga ang gusto mong gawin, Officer Estrada?" Bahagyang ngumiti si Lizzy, ngunit may matalim na kislap sa kanyang mga mata.
"Lizzy, ngayong araw, akin ka lang. Hindi ka puwedeng manood ng balita sa internet tungkol sa opinyon ng publiko, at hindi mo na rin dapat isipin ang mga nangyari, okay?"Malalim ang tingin ni Lysander, parang itim na butas na may malakas na hatak—at hinila siya nito papasok."Okay, makikinig ako sa’yo."Matapos ang insidente, pinabalik si Clarence sa kanilang lumang bahay sa Berun. Samantala, tahimik at walang laman ang apartment ni Lysander—tulad ng dati, simple lang ito.Pero pagpasok sa kwarto, ibang-iba ang itsura. Napanganga si Lizzy nang makita ang pink na bed sheet."Lysander, seryoso? Ang girly naman nito!" biro niya.Napangiti si Lysander. "Sabi mo noon, gusto mo ng pink, hindi ba?"Simula nang bumili siya ng property sa Barbara City, hindi pa siya nakatira doon.Pero kahit gano’n, inayos pa rin ni Lysander ang kwarto ayon sa gusto niya—eksaktong replica ng kwarto niya sa dating apartment.Namula ang pisngi ni Lizzy nang makita ang paraan ng pagtitig sa kanya ni Lysander. Pi
"Lysander!"Kaya ni Lizzy tiisin ang pananakit sa kanya, pero nang makita niyang si Lysander na ang inuulan ng suntok, agad namuo ang luha sa kanyang mga mata."Tama na!"Ngunit nalunod ang tinig niya sa sigaw ng galit ng mga tao. Masyadong malakas si Lysander, kaya hindi siya nagawang kumawala mula sa pagkakahawak nito.Sa buong pagkakataon, hindi man lang lumaban ang lalaki.Pinili niyang tiisin ang lahat hanggang sa dumating ang mga gwardya ng ospital para awatin ang gulo. Nang masiguro niyang umatras na ang mga ito, saka lang siya lumingon sa mga matang punong-puno ng poot.Hindi pa kailanman nakita ni Lizzy si Lysander sa ganitong kalagayan. Noon, tila isang buwan itong nakabitin sa kalangitan—malinis, walang bahid ng dumi. Pero ngayon, ang mamahalin nitong suit ay basa ng kung anong likido at gusot-gusot na. Ang ganitong itsura ay hindi dapat nangyayari sa kanya.Dito tuluyang bumagsak ang luha ni Lizzy. "Tanga ka ba? Ako ang dapat sisihin dito! Wala kang kinalaman, bakit mo ako
Sa rooftop ng ospital, naroon si Jeneeva hawak-hawak ang anak ni Lizzy na ninakaw nito sa nursery room. Nagpanggap siyang nurse para makapasok---madali niya rin nakilala ang bata dahil may pangalan ito. "Ibigay mo na ang bata! Hindi ka namin sasaktan, sumama ka lang nang maayos!" sigaw ni Felix. Tumawa naman si Jeneeva na parang baliw. Umiiyak na rin ang bata sa mga bisig niya. "Ano ako? Tanga? Hindi ko kayo susundin! At nasaan na ba si Lizzy? Siya ang kailangan ko, ibigay niyo siya sa akin at ibibigay ko sainyo ang bata!" Si Lysander na pagod din ay galit ang tingin kay Jeneeva. "Please. give me daughter, Jeneeva..." marahang sabi ni Lysander, nag-iingat siya. Ayaw niyang maging padalos-dalos kahit nagagalit siya. Hawak ni Jeneeva ang anak niya, at sa oras na may gawin siya tiyak gaganti si Jeneeva. Kumunot naman ang noo ni Jeneeva nang marinig ang boses ni Lysander, tumingin siya rito. "Lysander...ang mahal ko. Pero hindi Jeneeva ang pangalan ko, Lianna. Ako si Lianna!" ga
Nine Months Later...Kabuwanan na ni Lizzy at nasa dalawang araw na siyang nanatili sa ospital para sa kanyang labor. Sa loob ng dalawang araw hindi rin umalis si Lysander sa ospital para bantayan lalo si Lizzy. Paminsan-minsan ay bumibisita sina Ericka at Felix sa kanya para alamin ang balita ng kanyang panganganak. Gaya ngayon, pumasok silang dalawa at naroon si Lizzy nakatayo sa gilid ng kama, nahihirapan sa sakit ng tyan. Habang sina Ericka at Felix ay hindi mapakali. "Sigurado ka bang sasabihin mo sa kanila ngayon? Baka hindi kayanin ng bestfriend ko," mahinang bulong ni Ericka sa kanyang nobyo. Seryoso lang si Felix, ang ipit na uniform niya ay mas lang nagpatikas sa kanya. At dahil din na-promote siya, mas lalong ang tingin sa kanya ay napaka seryosong pulis. "Kailan. Dito ka lang, ako ang kakausap kay Mr. Sanchez, samahan mo si Ma'am Lizzy," saad naman ni Felix. Kahit na kinakabahan si Ericka, sinunod niya na lang ang sinabi nito. Lumapit si Felix kay Lysander na nasa ta
“Sinungaling ka! Hindi niya magagawa sa akin iyon, mga sinungaling kayo! Umalis kayo rito!” Naupo si Lianna sa sahig, hindi mapigilan ang pag-agos ng kanyang luha. Nabasa ang buong sulat—hindi lang dahil sa pagputol ng ugnayan ni Liston sa kanya, kundi dahil...Si Liston mismo ang umamin ng kanyang kasalanan.Inamin niyang may kinalaman siya sa pagbagsak ng minahan. At bilang kaparusahan, handa siyang akuin ang lahat ng responsibilidad at bayaran ang anumang danyos.Lumapit si Lizzy at malamig na pinagmasdan ang nakakapanlumong kalagayan ni Lianna."Imposible ba?" Mapanuya nitong tanong. "Mukhang nakalimutan mo na ang kasinungalingang ikaw mismo ang gumawa."Ang dahilan kung bakit walang alinlangang pinoprotektahan ni Liston si Lianna noon—at maging ang kakaibang pagkagiliw niya rito—ay dahil sa matagal niyang paniniwala na si Lianna ang nagligtas sa kanya noong araw na nagkaroon siya ng matinding lagnat.Ngunit hindi iyon totoo.Hinagis ni Lizzy ang ebidensiya sa harapan ni Lianna. N
"Talaga?"Pumalakpak si Lysander, at ang taong dinala ni Roj ay walang iba kundi ang pinakamatapat na tauhan ni Gavin. Basang-basa ito sa yelo at halatang dumaan sa matinding pagpapahirap.Bago pa man lumitaw ang taong iyon, tinakpan na ni Lysander ang mga mata ni Lizzy. Ayaw niyang madungisan ang paningin nito sa maduduming bagay."Si Sir Gavin ang nag-utos sa akin na lumapit kay Casandro! Hindi siya natuwa sa nangyari kay Miss, kaya gusto niyang pagbayarin si Miss Lizzy. Kasabay nito, nais din niyang tuluyang burahin si Casandro, na matagal nang naging tinik sa kanyang lalamunan! Wala akong magawa—pinilit lang ako!"Paulit-ulit ang paghagulgol ng lalaki. Hindi mo masisisi ang isang traydor kung wala siyang pagpipilian—si Lysander mismo ang nagpakita kung gaano siya kalupit sa ganitong bagay.Sa harap ng walang katapusang pag-iyak, dahan-dahang nanlumo si Gavin. Unti-unting nawalan ng kulay ang kanyang mukha habang palapit siya kay Lysander."Lysander, hindi ko alam…"Ngunit malamig
Nararamdaman na niyang nagkakaugnay ang lahat.Ang paghahanap ng tugmang bone marrow ay isang napakahirap na proseso, at napakabihira ng matagumpay na pagtutugma lalo na kung hindi malapit na kamag-anak. Kung talagang walang koneksyon sa dugo sina Lizzy at Lianna, imposible halos ang ganitong uri ng pagkakataon.Pinanood ni Lysander ang sakit at pagkalito sa mukha ni Lizzy. Dahan-dahan niyang iniabot ang kamay upang haplusin ang nakakunot niyang noo.“Lizzy, ipapangako ko, aalamin ko ang totoo. Kapag may gumawa ng isang bagay, siguradong may bakas itong iiwan… Hindi sila maaaring magtago nang ganito kahusay.”Naramdaman ni Lizzy ang init ng kanyang mga daliri, at sa bawat haplos ay tila nababawasan ang bigat sa kanyang dibdib.“Lysander, ikaw lang ang maaari kong pagkatiwalaan...”Sa unang pagkakataon, nadama ni Lizzy ang matinding panghihina. Gaano karaming lihim ang itinago ng isang taong kasama niyang lumaki sa iisang bubong? Hindi man lang niya kayang isipin. Ngunit ang kanyang ku
Nararamdaman pa rin ni Lizzy ang bigat ng sitwasyon, ngunit nanatili siyang matatag.Napasinghal si Liston, halatang hindi siya kumbinsido. “Mukhang hindi ka talaga titigil hangga’t hindi mo nakikita ang ebidensya sa harapan mo, ano? Sige, paano kung iharap ko mismo sa’yo ang surveillance video?”Diretsong tumingin si Liston kay Lizzy, puno ng paninisi ang kanyang tingin. “Klarong-klaro sa CCTV—ang nurse ay lumabas ng kwarto para kumuha ng mainit na tubig bandang 10:03. Hindi na siya bumalik. Ikaw lang ang huling taong pumasok. At ilang saglit lang matapos kang lumabas, saka nangyari ang trahedya. Sabihin mo, sino pa ang mas may motibo kundi ikaw? Akala ko dati na baliw na ako, pero hindi pala—mas masahol ka pa! Wala kang puso!”Alam ni Liston na kung lalabas ang katotohanan, maaaring hindi matanggap ni Madel ang relasyon nila ni Lianna. Kaya't balak sana niyang ipadala ang ina sa isang pribadong sanatorium sa ibang bansa. Pero hindi niya akalain na mauuna itong mamatay—at si Lizzy pa
Nararamdaman ni Lizzy na siya mismo ang sagot sa tanong na iyon. Siya lang naman ang tangi’t nag-iisang taong nagdala ng lahat ng poot at galit ni Madel sa mundo.Nakita ni Lysander ang mapait na pagtawa sa mga mata ni Lizzy, kaya lalo niyang hinigpitan ang yakap dito."Masyado ng malakas ang technology ngayon. Kahit pa akala nina Liston at ng iba pa niyang kapatid na sikreto nilang ginagawa ang lahat, hindi pa rin sila ligtas sa batas," aniya sa malamig ngunit tiyak na tinig.Mula sa pinakabagong impormasyon ng pulisya, nalaman nilang hindi na kinaya ni Lianna ang bigat ng sitwasyon at tuluyan nang nagsiwalat ng ilang mahahalagang detalye.Ngunit sa ngayon, hindi ito ang iniisip ni Lizzy.Nakatitig siya sa nakasarang pinto ng operating room, ramdam ang dumadagundong na unos sa kanyang kalooban. Isang mapait na ngiti ang lumabas sa kanyang mga labi."Lagi namang may mga taong iniisip na kaya nilang balewalain ang batas—mga taong akala mo’y makapangyarihan, na parang kayang baligtarin
Sa wakas ay nakarating na sa ospital si Lizzy, at ayon sa sinabi ni Liam, nakita niya si Madel sa kama ng ospital. Pinilit niyang hindi makaramdam ng kahit anong awa ngunit dahil isa pa rin siyang anak ni Madel, hindi niya magawa. Isang nurse lang ang kasama nito. Pagbukas ni Lizzy ng pinto, hirap na hirap si Madel sa pagsasalita. “Ikaw… paano mo nagawa pang pumunta rito?”Ito ang unang sinabi ni Madel kay Lizzy— Punong-puno ng pagdududa at pandidiri, tila isang tinik na tumusok sa puso ni Lizzy.Ngunit tumawa lang siya nang walang emosyon. “Kung hindi ako dumating, baka mamatay ka na lang dito sa ospital nang walang nag-aalala sa ’yo. Maniwala ka man o hindi.”Malungkot ang naging buhay ni Madel. Hindi lang niya napagkamalang hiyas ang isang simpleng bato, kundi ang pinaka-inaruga niyang si Lianna ay hindi naman pala niya tunay na anak...Sa apat na anak niya, ang pinaka-hindi niya pinansin noon ang siya ngayong nag-iisang pumunta upang tingnan siya.Ngunit hindi iyon sapat para ka
“Basta maniwala ka lang sa akin.” Napangiti nang bahagya si Lizzy.Simula nang pumunta siya sa ospital, may bumabagabag na sa kanya, pero sa kabila ng lahat, nanatili siyang kalmado sa anumang kinakaharap niya.Ang tanging nakaapekto sa kanya ay si Iris. Hindi niya inakala na sa ganitong sitwasyon, si Iris pa ang magbibigay sa kanya ng init ng loob.“Lizzy, matagal na tayong nagtutulungan o naglalaban sa negosyo, kaya alam ko ang kakayahan mo.” Mahinang ngumiti si Iris. “Narinig kong iniimbestigahan na ng pulisya ang magkapatid na iyon. Naniniwala akong hindi na magtatagal bago lumabas ang katotohanan. Gusto kong ipagpatuloy ang pakikipagtulungan sa Panyun sa mahabang panahon, kaya sana huwag mong sayangin ang tiwala ko.”Tumango si Lizzy. “Hindi ko sasayangin.”Pagkababa niya ng telepono, napansin niyang mas dumami ang mga tao sa paligid. Halata sa kanilang mga mata ang pag-asa."Ma'am Lizzy, itutuloy ng Hilario ang pakikipag-partner sa atin?" may nagtanong, puno ng tuwa. "Sabi ko na