Home / Romance / Bon Appetit / Bon Appetit CHAPTER 1

Share

Bon Appetit
Bon Appetit
Author: MIKS DELOSO

Bon Appetit CHAPTER 1

Author: MIKS DELOSO
last update Huling Na-update: 2025-03-03 03:28:08

Ang marangyang ballroom ng Grand Astoria Hotel ay puno ng musika, ilaw, at tawanan. Isang engrandeng selebrasyon ang nagaganap—ang graduation ball ng Computer Engineering batch ng St. Vincent University. Sa gitna ng kasiyahan ay isang lalaking hindi maaring hindi mapansin—John Tan, ang pinakamayamang graduate ng kanilang unibersidad, ang tagapagmana ng isang trillion-dollar real estate empire, at ang lalaking pinapangarap ng halos lahat ng kababaihan sa kanilang campus.Si John ay pinakagwapo sa grupo,matangkad at laging mabango.

Ngunit sa gabing iyon, hindi siya ang kumokontrol sa sitwasyon.

Si John, na palaging may maingat na plano sa bawat kilos, ay hindi nakaligtas sa isang laro ng kapangyarihan. Ang kanyang mga kaklase, na palihim na naiinggit sa kanya, ay may binabalak—isang gabi ng walang kontrol na pagsasaya, isang pagsubok sa kanilang pinakamalakas na alpha.

“Dude, relax. It’s your night!” sigaw ng isa niyang kaklase, itinulak siya sa direksyon ng bar.

"Come on, Tan! Ikaw lang ang hindi pa nalalasing! Let's make history tonight!"

Hindi niya alam na may halong ecstasy ang alak sa bawat basong iniinom niya. Matamis. Mabilis. Matindi ang epekto.

Ang dating matatag na isip ni John ay unti-unting naglaho sa ilalim ng epekto ng droga. Ang buong mundo ay naging isang kaleidoscope ng kulay at init. Mainit. Nakalalango. Mapanganib.

At sa kadiliman ng gabing iyon, may isang babaeng matagal nang nagmamatyag.

Si Fortuna Han, isang pastry chef na naka-assign sa event, ay hindi lamang naroon para sa trabaho. Matagal na siyang baliw kay John Tan. Tuwing makikita niya ito sa unibersidad, kasama ang perpektong fiancée nitong si Senyora Abedida, isang masakit na kirot ang bumabalot sa kanyang puso.

Ngunit ngayong gabi, ang pagkakataon ay nasa kanyang harapan.

Nakatitig siya kay John, na lasing at halatang nasa ilalim ng impluwensiya ng gamot. Walang malay sa kanyang paligid. Mahina. Wala sa sariling isip.

Dahan-dahan siyang lumapit.

Isang haplos sa kanyang braso.

Isang malambing na bulong sa kanyang tainga.

Isang pang-aakit na hindi niya kailanman magagawa kung nasa tamang diwa si John.

“John...” bulong niya, inilapit ang kanyang katawan sa nag-aapoy nitong balat.

Napatitig si John sa kanya. Dilated ang mga mata. Mainit ang hininga. At sa kauna-unahang pagkakataon—wala si Senyora sa kanyang isip.

Walang sinayang na sandali si Fortuna.

Isang gabi lang.

Isang pagkakataon lang.

Matagal na niyang inasam ang sandaling ito—at ngayong nasa kamay na niya ang pagkakataon, hindi siya aatras.

Dinala niya ito sa isang pribadong suite ng hotel.

Hinawakan siya ni Fortuna sa sinturon, ang kanyang walong daliri ay nakadikit sa kanyang tiyan at loob ng kanyang pantalon.  Walang suot na panty si Fortuna, kaya't ang mga kuko niya ay dumadampi sa maliit na piraso ng buhok na pinapahiran niya sa itaas ng kanyang ari.  Hinila siya ni Fortuna papunta sa kanya sa tabi ng kama. Hinalikan siya ni Fortuna nang madiin, medyo napinsala ang kanyang labi sa pagkakasalubong.  Binitiwan ni John ang anumang pagdadalawang-isip dahil sa epekto ng alak at ecstasy.  Akala niya ay kasama niya ang kanyang kasintahang si Senyonara at hinahawakan ang perpektong pwet nito.

Ipinadaan niya ang kanyang mga kamay sa likod ng kanyang pantalon at piniga ang kanyang malambot na laman nang may pagnanasa, marahil ay piniga nang kaunti nang mas mahigpit kaysa kinakailangan upang makaganti ng kaunti.

Itinulak niya siya sa kama.  Pumasok siya, pinatay ang maliit na lampara, at nagsimulang maghubad.  Kailangan niyang aminin na medyo nagulat siya sa bilis ng mga pangyayari, pero hindi naman siya gaanong nagmamalasakit.  Sinundan niya ito, at sa oras na mahubad na ang kanyang pantalon, nakaluhod na siya sa harap niya, nilulunok ang kanyang ari.

"Oh shit senyoraa..Ahh ang sarap."

Ito rin ay ikinagulat niya, pero hindi siya nagreklamo.  Siya ay isang eksperto sa pagsuso, alam kung paano gamitin ang kanyang dila sa tiyan ng kanyang halimaw, at kung paano gamitin ang kanyang mga kamay kasunod ng kanyang bibig.  Nahulog siya pabalik sa kanyang mga siko at pinanood ang kanyang anim na pulgada na mawala sa kanyang matatamis, pulang labi.  Ang sarap ng pakiramdam at siguradong ipapaalam niya ito sa kanya.

"Oh my god, Senyora, ang sarap ng pakiramdam."

Sumagot siya ng bahagyang "uh huh," na natakpan ng kanyang ari. Halos nagpatuloy na siya at kinailangan niyang pigilan ito. hinila niya siya papunta sa kama at pinahiga siya nang patalikod. Mabilis na ibinaba ni John ang kanyang ulo sa pagitan ng kanyang mga hita, at sumisid agad sa isang medyo namamagang p**i. Sobrang basa at kulay-rosas niya. Nilaplap niya ang paligid ng kanyang clit, nakatuon sa magkabilang gilid ng kanyang hood. Gusto niyang mang-akit, at alam niyang tiyak na ito ang magiging epektibo. Sa tingin niya, ang rum na tinikman niya kanina ay bahagyang nakaapekto sa kanyang teknik, pero alam niyang nag-enjoy siya.

"Kailangan ko ng titi mo nang labis. Fuck me John." sabi ni Fortuna.

Hindi nag-aksaya ng oras si John sa pag-akyat sa kanya, iniisip na humihiling si Senyora na makipagtalik sa kanya, na nagpalakas at nagpasigla sa kanya, naghahanda para sa kahanga-hangang p********k na darating. Ipinag-slide niya ang ulo ng kanyang ari sa naghihintay na p**i niya, at ang pakiramdam ay napakasensasyonal. Pareho silang umungol dito, at ipinasok niya ang natitirang haba niya sa kanya.

"PUTANG INA, masakit 'yan," pagmumura ni Fortuna.

Tumingin siya sa kanyang mga mata, at habang ang kanyang mga kilay ay bumaba, para bang tinitingnan niya si Senyora habang nagbabaon, pero hindi siya iyon.  Siya ay si Fortuna.

Nakikita niya na hindi siya magkakaroon ng mabagal na p********k. Humiga siya sa ibabaw niya at nagsimulang tumalon pataas at pababa sa kanyang ari. Tiniis ni Fortuna ang sakit ng pagkaputok. Siya ay dumudulas sa kanya, s********p ang kanyang makapal na ari sa loob niya. Ang mga suso niya ay nasa mukha niya, kaya isinubo niya ang isa nito sa kanyang bibig, nilalaro ang u***g gamit ang kanyang dila na parang gutom na sanggol.

"Ohh oo..ang sarap..Ahhh.."

Nagsimula siyang umungol muli, at naramdaman niyang humihigpit ang kanyang basang p**i sa kanyang titi. Talagang namangha siya sa bagong pakiramdam na ito, at muli siyang napalapit sa pagsabog. Siya ay nalalabasan na, pero hindi pa siya handang tapusin ito.

Sumigaw siya nang paulit-ulit habang binabayo ko siya nang mas madiin ngayon, ang kanyang kaselanan at ang pag-iisip ng t***d niya sa loob niya, sa paligid ng kanyang ari, na nagpapalobo sa kanya sa loob niya. Lumingon siya pabalik upang tingnan siya sa mga mata at sa sandaling iyon—sa isang iglap lang—nahuli niya ang isang ekspresyon sa kanyang mukha na nagpakita ng pagtutol, kahit tagumpay. Ang kanyang p**i ay kumontrata sa paligid ng kanyang titi, itinulak siya sa bingit.

"Malapit na akong labasan," sabi niya nang magaspang. Ang init ng kanyang t***d ay sumabog sa loob niya, at napahinto sila sa isa't isa ng ilang sandali, parehong nahihirapang huminga. Nang dahan-dahan siyang humugot, nakaka-excite makita kung gaano karaming t***d niya ang tumutulo mula sa kanyang namamagang hiwa. Pinaghalong sa kanya, naisip niya sa sarili niya. Haluin kasama ng kanya.

Still semi-hard, ang isip na iyon ay muling nagpasiklab ng kanyang halos ligaya na pagnanasa. Kailangan niyanng matikman siya ulit. Habang pareho silang humihingal at ang kanyang damit ay nakataas pa rin sa kanyang mga balakang habang nakahiga siya sa kama na bahagyang nakabent ang mga tuhod, inilagay niya ang kanyang mukha sa pagitan ng kanyang mga hita at dahan-dahan itong dinilaan ang kaunting t***d na bumabalot sa kanyang hita.

Umungol siya nang mahina, hinihimok siya. Dahan-dahan at halos metikuloso siyang nagtrabaho upang dilaan ang bawat patak na lumalabas mula sa kanyang p**i, sumisilip pataas upang makita ang isang nagulat at labis na masayang ekspresyon sa kanyang mukha. Umungol siya muli nang dahan-dahan niyang dinilaan at sinipsip ang kanyang mga labi at pagkatapos ang kanyang tinggil. Tigas na tigas siya ulit, ang kanyang p**i parang isang swimming pool ng kalambutan at t***d at malambot na kasiyahan na nag-aanyaya sa kanya na lumangoy.

"Putangina," bulong niya nang may pangangailangan.  

"Fuck me again."

Sobrang libog na siya ngayon na tumutulo ang kanyang katas sa kanyang mga bayag habang k********t siya nito. Nagkantutan sila na parang may halos mabangis na pangangailangan para sa isa't isa. Si John ay parang sinaniban, para bang siya'y superhuman, na parang kaya niyang magpatuloy ng ilang oras ngayon nang hindi nilalabasan kung nanaisin niya. Ang mga imahe ay patuloy na lumalabas sa kanyang isipan: ang kanyang ekspresyon habang nilalabasan siya sa kanyang kamay, ang kanyang bibig sa paligid ng kanyang tigas na ari, ang kanyang t***d sa kanyang mga labi. Bumigay siya muli sa isang alon ng likido.

"Cum! Gusto kong labasan ka sa loob ko,” sigaw niya.

"Ah putang ina, ang sarap ng titi mo." Mahinang ungol niya.  "Huwag.  Huwag huminto."

Sumisid siya nang mas malalim. “Oh, baby. Wala akong balak na. Ang p**i na ito ay bagay na bagay sa akin."

Ngumiti siya ng pilya, at ipinatong niya ang kanyang noo sa kanya.  Bumangon siyang muli, hinawakan ang malambot niyang hita habang mas lalo pa siyang umuusad.  Ang kanyang dibdib ay namula.  Ang kanyang noo'y basang-basa.

"Ramdam mo ba 'yan?  Ramdam mo ba kung gaano kalakas ang pagnanasa ng putang-ina  na titi ko?"

"Ramdam mo ba kung gaano ko gusto ng p**i na ito ang titi ko?"

Mabilis ang takbo ng kanyang isip.  Maging regular na ba ito ngayon?  Pinatigas niya ang kamay sa kanyang matikas na dibdib, sabik na magmakaawa para dito.  Bumilis ang kanyang paghinga kasabay ng bilis ng kanyang mga balakang.  Ang kanyang pangangailangan ay nagpa-umbok sa kanyang tiyan.  Bawat sandali, lalo siyang naging ligaw.  Ang mga ungol ay tumutulo mula sa kanyang mga labi.  Matinding paghinga ang sumisikip sa kanyang lalamunan.

"Oo?" Ang boses niya ay mahina, seksi.  "Lalabasan ka ba para sa akin?" 

"Oo Lalabasan na ako!"

Hinawakan niya ito nang mahigpit, ang kanyang ulo ay napapaatras.  Mga alon ng pagpapalaya ang bumuhos sa kanya, at bumagal siya.  Pero hindi pa siya tapos sa kanya.

"Pwede bang sumakay ako?" tanong niya, ang kanyang p**i ay patuloy na kumikibot.

"Oo?  Gusto mo pa bang labasan, sweetheart? "Humugot siya at humiga sa kama.

  "You are so damn greedy ."  

"Gusto ko 'to.Huwag muna ipagkait."

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Kaugnay na kabanata

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 2

    Umibabaw siya sa kanya, kinuha ang kanyang titi at muling bumaba rito. Ang kanyang mga kamay ay humaplos sa kanya habang umaakyat siya. Ang kanyang bilugang puwit ay umalog habang nagsimula siyang gumalaw sa ibabaw niya. Inalagaan niya ang kanyang likod bago siya niyayakap, pinapahalikan siya ng mahigpit. Mga damdamin ang namuo sa kanyang dibdib. Maaaring masanay siya sa paghawak sa kanya ng ganito, parang isang mahalagang bagay.Kailangan pa ng kanyang puki ng higit pa.Itinulak siya pabalik, kinuha niya ang kontrol, nagmaneho nang mas mabagal. Bawat ulos ay sinadyang at pinag-isipan. Ipinapaikot niya ang kanyang mga balakang sa tamang paraan, isinubo niya ang buong haba nito, paulit-ulit, tumatalbog sa kanya. Ang mga utong niya ay kasing tigas ng bato at dumadampi sa kanyang dibdib sa bawat galaw.Ang gabing ito ay kamangha-mangha, pero ito. Ito ang tunay na gusto niya.Ang kanyang sexy na katawan sa ilalim niya. Ang kanyang mga kamay ay humahawak sa kanyang puwit at binub

    Huling Na-update : 2025-03-03
  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 3

    Pakiramdam ni John ay parang sinuntok siya sa sikmura.“Ikaw ang dahilan kung bakit ko ginawa ‘to,” bulong pa ni Fortuna, halatang umaasang maririnig niya ang nais nitong marinig mula sa kanya.Pero ang sumunod na nangyari ay mas malala kaysa sa kahit anong bangungot na naranasan niya.“Fortuna…” Tumawa si John nang mapakla. “Ano ‘to? Panaginip mo? Angkinin mo ako ng isang gabi tapos iisipin mong tayo na?”Bawat salita niya ay parang patalim na tumatarak sa puso ng dalaga.“Huwag mong sabihin sa’kin na inisip mong may kahulugan ‘to para sa’kin.” Tumayo siya, hinagilap ang kanyang sando, at isinuot iyon na para bang gusto niyang burahin ang nangyari. “Dahil wala. Wala itong ibig sabihin sa’kin, Fortuna.”“John…” Lumuha na si Fortuna, ngunit nanatiling matigas si John.“Ang inaakala kong kasama ko kagabi… si Senyora.” Mas lumamig pa ang boses niya. “Pero ikaw?”Nagtama ang mga mata nila—isang puno ng pagmamahal, ang isa puno ng galit at panunumbat.“Sabihin mo sa’kin,” tuloy ni John, ni

    Huling Na-update : 2025-03-03
  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 4

    Malakas na suntok ang pinakawalan ni John sa dingding, sapat upang mapatigil siya sa pagsasalita. Halos hindi siya makahinga nang makita ang matinding galit sa mukha nito."Alam mo bang wala akong maalala sa nangyari kagabi?" Mariing sabi ni John, nakakatakot ang bagsik ng kanyang tinig. “Alam mo bang akala ko, si Senyora ang kasama ko? Alam mo bang kahit kailan, hindi kita papatulan?”Lalong bumigat ang kanyang paghinga. Ramdam niya ang matalim na kutsilyong unti-unting sumasaksak sa kanyang puso. Hindi niya inasahan na magiging ganito kasakit ang lahat."Iba ang sinasabi ng katawan mo kagabi..." mahina niyang bulong, nanginginig ang kanyang mga labi. "Ramdam ko, John… gusto mo rin ako."Parang binuhusan ng kumukulong tubig si John sa sinabi niya. Muli siyang sinugod nito, at sa isang iglap, mahigpit siyang hinawakan sa kanyang panga."Wala akong gusto sa’yo, Fortuna. Kahit kailan. At kahit kailan… hindi kita mamahalin," bulong ni John, puno ng poot at hinanakit. "Ang babaeng minahal

    Huling Na-update : 2025-03-03
  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 5

    Puno ng sakit at panghihina ang katawan ni Fortuna habang tahimik siyang naglakad papasok sa kanilang bahay. Mugtong-mugto ang kanyang mga mata, bakas sa kanyang mukha ang matinding kirot ng isang pusong durog.Ang gabing iyon… ang gabing matagal niyang pinangarap, ay hindi natapos sa isang fairytale. Hindi siya niyakap ni John, hindi siya hinalikan nang may pagmamahal. Bagkus, itinulak siya nito palayo—parang isang babaeng hindi karapat-dapat mahalin."Fortuna!"Naputol ang kanyang malalim na iniisip nang marinig niya ang boses ng kanyang ina. Agad siyang napatingin sa direksyon nito at nagulat nang makitang may mga bisitang naghihintay sa kanilang sala—isang matandang babae at isang mag-asawang mukhang makapangyarihan at mayaman.Nag-aalalang lumapit ang kanyang ina, si Jinky Han, at sinuri ang kanyang mukha. “Anak, bakit ngayon ka lang nakauwi? Bakit namumugto ang mata mo?”Mabilis niyang tinakpan ang sakit sa kanyang puso sa pamamagitan ng isang matipid na ngiti. Hindi niya maaari

    Huling Na-update : 2025-03-06
  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 6

    Napabuntong-hininga si Madam Irene. "Iha, alam kong ito'y isang malaking gulat para sa iyo, pero ito na ang nakatakdang mangyari. Hindi natin maaaring balewalain ang kasunduan ng ating mga pamilya."Napatingin siya sa matanda, at sa kauna-unahang pagkakataon, may bahid ng hinanakit ang kanyang mga mata."Bakit po? Bakit kailangang magpakasal kami ni John?" Hindi na niya napigilan ang pagpalahaw ng kanyang damdamin. "Hindi ba’t dapat ang kasal ay dahil sa pagmamahal? Hindi dahil sa isang kasunduan?"Muling nagpalitan ng tingin ang mga bisita. Maging ang kanyang ina ay tila naguguluhan sa kanyang emosyonal na pagtutol."Iha," sabat ni Leona Tan, na mula kanina'y tahimik lamang. "Ang kasunduang ito ay matagal nang napagkasunduan. Hindi lang ito tungkol sa inyo ni John, kundi tungkol sa ating mga pamilya. Ito ang paraan upang mapanatili ang ating legacy.""B-Bakit ngayon lang po ito sinabi sa akin?" Nanginginig ang kanyang boses, pilit kinakalma ang sarili.Napabuntong-hininga si Madam Ir

    Huling Na-update : 2025-03-06
  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 7

    Muling nagsalita si Madam Irene, mas madiin at matigas ang boses. "Makinig ka, Fortuna. Hindi mo ba naiintindihan? Kapag tumanggi si John, mawawala sa inyong pamilya ang lahat. Ang negosyo ng Han na itinayo ng iyong lola—mawawala. Lahat ng ari-arian, lahat ng yaman, lahat ng koneksyon. Gusto mo bang makita ang iyong pamilya na naghihirap?"Napasinghap siya, napatingin sa kanyang ina na tila hindi rin alam ang gagawin.Hindi lang ito tungkol sa kanya. Ito ay tungkol sa kanyang pamilya."Hindi ko gustong mapunta sa ganoong sitwasyon, iha," patuloy ni Madam Irene, mas banayad na ngayon ang tono ngunit dama pa rin ang bagsik. "Ngunit ito ang reyalidad. Kaya kung iniisip mong may pagpipilian ka pa, itapon mo na ang ideyang iyon. Ikaw ang magiging asawa ni John, at wala siyang magagawa kundi tanggapin iyon."Nanghina ang buong katawan ni Fortuna.Nanghina ang buong katawan ni Fortuna. Pakiramdam niya’y parang lumulubog siya sa kinatatayuan niya, na para bang kahit anong pilit niyang huminga

    Huling Na-update : 2025-03-06
  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 8

    Nanlamig ang buong katawan ni Fortuna sa mga narinig niya.Ibibigay sa bahay ampunan ang lahat ng yaman ng Tan at Han?Parang kinukurot ang kanyang puso habang nakatitig kay Madam Irene, ang babaeng may hawak sa kapalaran niya. Matalim ang tingin ng matanda, puno ng awtoridad at hindi matitinag."Hindi lang ito tungkol sa gusto mo o gusto niya!" madiin nitong ulit. "Ito ay tungkol sa responsibilidad! Sa pangako ng dalawang pamilya! Hindi mo na mababago ang nakatakda, Fortuna."Ramdam niya ang bigat ng bawat salita. Hindi lang basta-basta kasal ito—hindi lang simpleng kasunduan. Ito ang magsasalba o magpapabagsak sa lahat ng pinaghirapan ng kanilang pamilya."Hindi pwedeng mawala ang yaman ng Tan at Han!" galit na sigaw ni Jinky, ang kanyang ina. "Hindi ko matanggap na mawawala ang lahat dahil lang sa kapabayaan ng anak ko!"Napapikit si Fortuna."Kung hindi matutuloy ang kasal ninyo ni John," matigas na sabi ni Madam Irene, "magdedesisyon akong ibigay ang kayamanan sa bahay ampunan—ga

    Huling Na-update : 2025-03-06
  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 9

    Hindi ko ginusto ang nangyari... pero ginusto ko si John.Dahil sa pagmamahal niya rito, nagawa niyang agawin ito kay Senyora.Ngunit ngayon, siya naman ang nasasaktan."Alam mo bang kung hindi lang dahil sa kasunduan, wala nang may gustong pumakasal sa iyo, Fortuna?" dagok muli ng ina. "Ang swerte mo at may kasunduan ang pamilya natin sa Tan! Pero kahit may kasunduan, hindi ibig sabihin na hindi mo ako binigo!"Napakuyom siya ng kamao."Kasalanan mo rin kung bakit nangyari ito," mahina niyang sabi.Napasinghap si Jinky."Ano ang sinabi mo?""Kasalanan mo rin," ulit niya, mas madiin. "Kayo ang nagtakda ng kasunduang ito. Kayo ang nagdesisyon para sa akin. Hindi mo man lang ako tinanong kung ano ang gusto ko!"Matalim ang tingin ni Jinky."Hindi mo na kailangang magdesisyon, Fortuna, dahil simula’t sapul, ang buhay mo ay naka-ukit na!" galit nitong sagot. "Ikaw ang apo ni Rose Han! Ikaw ang tagapagmana ng Han Empire! Hindi mo pwedeng talikuran ang obligasyon mo!""Obligasyon?" mapait n

    Huling Na-update : 2025-03-06

Pinakabagong kabanata

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 90

    Tahimik ang gabi sa penthouse ni Senyora. Wala ni isang tunog kundi ang mahinang himig ng jazz music na marahang umaagos mula sa kanyang sound system. Mula sa kanyang kinatatayuan, tanaw ni John ang city lights na kumikislap sa labas ng floor-to-ceiling window.May hawak siyang baso ng alak, ngunit hindi iyon ang nakakalasing—kundi ang presensya ng babaeng nasa kanyang likuran."Kanina pa kita hinihintay, John," malambing na sabi ni Senyora habang dahan-dahang lumalapit sa kanya. Ang boses nito ay parang alon—banayad ngunit may dalang lalim.Nagkatinginan sila nang humarap si John. Napansin niya agad ang suot ni Senyora—isang pulang silk robe, bahagyang nakabukas sa bandang dibdib. Hindi ito bastos tignan. Sa halip, may klaseng nakakabighani."Late meeting sa opisina," sagot ni John, inilayo ang tingin.Ngumiti si Senyora at kinuha ang baso sa kamay niya, uminom doon mismo. "Bakit parang may bumabagabag sa’yo?"Hindi siya agad sumagot. Itinuon niya ang paningin sa city lights, tila ma

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 89

    Isang gabi ng kasalanan.Isang gabi ng hindi matinag na tukso.Pagkapasok pa lang ni John sa loob ng pribadong penthouse ni Senyora, ramdam na niya ang init ng kapaligiran. Hindi dahil sa temperatura ng kwarto kundi dahil sa tingin ng babaeng kaharap niya—mapanukso, puno ng pagnanasa.Nakasuot lang ito ng pulang silk robe, bahagyang nakabukas, nagbibigay ng sulyap sa kutis nitong walang bahid. Ang mapulang labi ni Senyora ay nakakurba sa isang ngiti, habang ang mahahabang daliri nito ay naglalaro sa baso ng alak na hawak niya."Akalain mong bumalik ka, John," pabulong nitong sabi habang lumalapit sa kanya. "Akala ko'y sa wakas ay may puwang na siya sa puso mo."Napabuntong-hininga si John."Huwag na nating pag-usapan si Fortuna."Napangisi si Senyora. "Tama. Wala naman talaga siyang halaga sa atin, hindi ba?"Lumapit ito nang husto, at bago pa siya makapagsalita, naramdaman na niya ang mainit nitong palad sa kanyang dibdib."Dumaan lang ako para makipag-usap.""Makipag-usap?" Hinawaka

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 88

    "John…" tinig ni Fortuna, malumanay, kalmado. "Sa loob ng maraming taon, minahal kita. Walang hinihintay na kapalit, walang inaasahan. Sapat na sa akin na nandito ako, na nandiyan ka."Napakuyom si John ng kamao."Pero pagod na ako. Kaya kung wala kang sasabihin… aalis na ako.""Aalis?""Hindi literal," sagot ni Fortuna, may bahid ng lungkot sa tinig niya. "Pero aalis ako sa pagiging babaeng martir. Hindi na ako maghihintay sa wala."Sa unang pagkakataon, naghanap ng sagot si John sa loob ng sarili niya.Pero wala siyang maibigay.Kaya pinili na lang niyang hindi magsalita.At pinili niyang panoorin ang babaeng unti-unting lumalayo mula sa kanya.Sa loob ng isang marangyang restaurant, umupo si John sa harapan ni Senyora.Tulad ng dati, elegante ito, matapang ang mga mata. Pero sa ilalim ng pulang lipstick at perpektong suot, may kung anong init sa tingin nito."Akala ko ba, pupuntahan na kita kagabi?" tanong ni Senyora, nilalaro ang baso ng alak sa kanyang kamay. "Bakit hindi mo itin

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 87

    Mataas na ang araw nang dumating si Fortuna sa bahay. Halos hindi na niya namalayan ang oras sa dami ng ginawa niya sa trabaho.Pagod man, masaya siya.Sa unang pagkakataon, may dahilan na siyang ngumiti—hindi dahil kay John, kundi dahil sa sarili niyang mga pangarap.Pero sa pagbukas niya ng pinto, naroon si John… naghihintay.Tahimik itong nakaupo sa sofa, nakayuko, at tila matagal nang naroroon.Napahinto siya.Ang presensya nito ay parang isang alaala ng sakit na pilit niyang tinatakasan.Ngunit hindi siya ang tipong umiiwas.Kaya't nagpatuloy siya sa paglalakad papasok, hindi ito pinansin."Saan ka galing?" tanong ni John, malamig ang tinig.Hindi niya ito tinapunan ng tingin. Dire-diretso siyang naglakad patungo sa kanilang silid upang magpalit ng damit.Pero hindi nagpaawat si John. Sinundan siya nito."Saan ka galing, Fortuna?" ulit nito, ngunit sa pagkakataong ito, mas may diin ang boses.Napabuntong-hininga siya. Hindi niya kailangang ipaliwanag ang sarili niya rito."Trabah

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 86

    "Ano? Aalis ka?" Malamig ang boses nito, puno ng pag-aalinlangan. "Bakit?"Umupo si John sa gilid ng kama, hindi alam kung paano ipapaliwanag."Kailangan ko nang umuwi.""Diyos ko, John. May bahay ka na rito." Napahagikhik si Senyora, pero sa ilalim ng matinis na tawa nito, may bahid ng galit at pangamba. "Aminin mo, gusto mo na akong iwan, hindi ba?""Hindi naman sa gano'n—""Then bakit, ha? Bakit mo ako iniiwan? Sabihin mo sa akin nang harapan!"Huminga nang malalim si John, pinipigilan ang sarili. Hindi niya gustong magkaroon ng gulo, pero alam niyang hindi madaling kumbinsihin si Senyora."Alam mo namang hindi tayo puwedeng ganito habang buhay.""Bakit hindi?" Isang matalim na titig ang ibinigay nito. "Ano ba ang pinanghahawakan mo, John? Ang kasal mo kay Fortuna? Wala kang pagmamahal sa kanya, ‘di ba?"Napapikit siya. Hindi niya gustong sagutin ang tanong na iyon.Tama si Senyora. Wala naman siyang pagmamahal kay Fortuna, hindi ba?Pero bakit siya nag-aalangan?"Kailan ako makaka

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 85

    Napabuntong-hininga ang manager, tila nag-iisip. “You know, our hotel is one of the best in the country. We need skilled chefs.”Naramdaman niya ang bahagyang panghuhusga nito. Ngunit hindi siya natinag."I may not have the same experience as others, but I can guarantee that I am hardworking and willing to learn. If given the chance, I will prove my worth.”May bahagyang gulat sa mukha ng manager sa kanyang determinasyon."Hmm… We’ll give you a chance. Report tomorrow. We'll test your skills."Nagliwanag ang mukha ni Fortuna. Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, may dahilan ulit siya upang maging masaya."Ito na ang simula. Ito na ang bagong kabanata ng buhay ko."Lumabas siya ng opisina ng manager na may bahagyang ngiti sa labi. Hindi niya maipaliwanag, pero parang nawala ang bigat sa kanyang dibdib.Habang siya ay abala sa paghahanap ng direksyon sa buhay, hindi niya alam na si John ay nasa ibang mundo—sa piling ng babaeng matagal nang sumisira sa kanilang pagsasama.

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 84

    Sa kabilang banda...Habang nakatayo si John sa loob ng isang mamahaling bar, hawak ang baso ng alak, walang ibang laman ang kanyang isip kundi ang sinabi ni Lola Irene kanina."Kung mahal niya ang sarili niya, edi sana matagal na siyang umalis."Biglang bumigat ang dibdib niya.Naiinis siya sa sarili dahil bakit parang hindi niya nagustuhan ang ideya na baka isang araw… talagang umalis na si Fortuna?“John?” Naputol ang pag-iisip niya nang biglang lumapit si Senyora sa kanya, nakangiti at puno ng pang-aakit. “Para kang natulala diyan.”Uminom siya ng alak bago marahang ngumiti. “Wala ‘to.”Senyo ang ulo ni Senyora. “Ikaw talaga, hindi marunong magsabi ng totoo.”Umupo ito sa tabi niya at inilapit ang mukha nito sa kanya. “Naisip mo na ba ang sinabi ko?”Napatingin siya rito. “Alin?”“Na layuan na si Fortuna. Na ako na lang ang piliin mo.”Nanigas ang kanyang katawan.Piliin si Senyora? Iniisip na niyang gawin iyon noon pa, ‘di ba? Pero bakit ngayong may pagkakataon na siyang gawin iy

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 83

    "Bumalik ka pala."Malalim ang boses nito. Hindi niya alam kung dapat ba siyang matuwa na tila napansin nito ang pagkawala niya, o mas masaktan dahil walang kahit anong emosyon sa tinig nito."Oo." Mahinang tugon niya.Pumasok ito at dumiretso sa aparador. Nakatalikod ito sa kanya habang hinuhubad ang coat."Hindi ko akalaing babalik ka pa."Napayuko siya. "Wala akong balak umalis."Natawa si John—isang malamig, mapait na tawa. "Talaga? Hanggang kailan ka ba talaga kakapit, Fortuna?"Huminga siya nang malalim. "Hangga’t kaya ko pa."Napalingon ito sa kanya. "At kung dumating ang araw na hindi mo na kaya?"Pinilit niyang ngumiti. "Edi bibitaw na ako."Saglit itong hindi nakapagsalita. Para bang may kung anong kumurot sa puso nito sa sinabi niya.Naiwan si Fortuna sa loob ng silid, nakatulala sa malamig na tinig ni John na para bang isang patalim na muling humiwa sa puso niya. Alam niyang wala siyang inaasahang kahit anong lambing mula rito, ngunit sa kabila ng paulit-ulit na sakit, nan

  • Bon Appetit   Bon Appetit CHAPTER 82

    Mabilis ang bawat hakbang ni Fortuna palabas ng bahay. Gusto na niyang matapos ito. Gusto na niyang matapos ang paulit-ulit na sakit ng pagmamakaawa at pag-aasa sa isang lalaking hindi kailanman tumingin sa kanya ng may pagmamahal.Humigpit ang hawak niya sa strap ng kanyang bag. Tama na.Sa pagkakataong ito, sarili na niya ang pipiliin niya.Ngunit bago pa siya tuluyang makatawid sa tarangkahan—“Fortuna, sandali!”Nilingon niya ang tumawag. Si Irene Tan.Ang matikas at matapang na lola ni John, na sa kabila ng kanyang malamig na personalidad, ay tila nagpakita ng emosyon sa pagkakataong ito.Hingal si Irene nang abutan siya sa tapat ng gate. Agad nitong hinawakan ang braso niya, mahigpit, parang ayaw siyang pakawalan.“Huwag kang umalis,” sabi nito, ngunit hindi ito nagmamakaawa—bagkus, ito’y isang utos.Nagulat si Fortuna.“Lola Irene…”“Huwag kang susuko. Hindi ka pwedeng sumuko.”Napatigil siya. Bakit? Bakit parang ipinipilit nitong manatili siya, gayong hindi naman siya mahal ng

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status