Marami pang nakikita si Janella sa loob ng hide-outs nila Diego, mayroong latigo at malalaking katana na nakagikit sa malaking pader. Naisip niya kung sa paanong paraan pinapatay nila Diego ang mga tao. Hindi pa rin nawawala ang takot sa loob niya at pag-alala na masaktan siya ngunit sa oras na ito ay nilakasan niya ang kanyang sarili na kausapin pa rin si Diego. Huminto si Janella sa paglalakad sa harap ng isang pintuan na mayroong nakalagay na warning. Dahil sa kuyusidad niya, bumaling siya kay Diego na nakasunod lang din sa kanya. “Anong meron sa loob? Bakit mayroong nakalagay na warning sign?” tanong niya. Bumuntonghininga si Diego at bumaling sa harap ng pintuan na tinuro ni Janella. “Sa iba na lang tayo, o mas mabuting umuwi na tayo para makapagpahinga ka na.” Hindi siya nakatingin kay Janella nang sabihin iyon, sino ba naman ang hindi kakabahan at hindi pagbabawalan na pumasok sa loob ng sinasabing kwarto kung ang laman ng kwarto ay mga patay na tao. Hindi na muli pang nagt
Janella can’t say a word nang marinig ang sinabi ni Diego, hindi niya inasahan na galing pa talaga kay Diego ang tungkol sa pagiging makasalanan ng isang tao. Hinarap ni Diego ang mukha ni Janella sa kanya, pinunasan ang luha sa pisngi. Sa pagkakataon na ito, iniisip ni Janella na kaya siguro nilapitan siya ng mga trahedya dahil sa tingin niya ang sobra na siyang makasalanan, iniisip niya ay kinarma siya kaya labis na lang siyang nasasaktan, anxiety is getting on her nerve. Habang nakatingin pa rin sa kanya si Diego, iniisip niya ang sinabi kanina ni Janella sa kanya na hindi siya nito mamahalin at magugustuhan ngunit bilang isang Diego Mariano, kabilang siya sa mga tao na kapag gusto niya ang isang bagay, kukunin niya ito sa kahit anong paraan. She will make sure that Janella would fall for him kahit ang laging iniisip ni Janella ay nasa agreement at pekeng kasal na kontrata. “Tandaan mo, hindi dahil marumi kang tao ay palagi ka nang iiyak. Hindi mo dapat sinisira ang mga mata mo
Nakaramdam ng kaba si Janella nang maisip na iiwanan niya ang mga kaibigan niya kina Andrei at Lorel. Mukha naman silang mababait pero sa isip niya ay si Diego nga tahimik, may tinatago rin. Paano pa ka kaya ang dalawa na sina Lorel at Andrei, sigurado din siya na kasali ang dalawa sa sinasabing mafia ni Diego. “Natatakot ka ba?” tanong ni Andrei. Hindi naman nagdalawang isip na tumango si Janella para sagutin siya. “Dude, tell your wife that her friends will be fine with us…” Bumaling siya kay Diego na seryosong nakatingin lang sa kanila. Gusto niya nang makasama si Janella mag-isa, pero nandito ang dalawa niyang kaibigan, ginugulo lang siya. He heaved a sigh at bumaling ulit kay Janella, nagulat pa si Janella nang hawakan ni Diego ang kanyang kamay. “Let’s go home, now. It’s already late and we need to take a rest. May alis tayo bukas.” Kumunot ang noo ni Janella sa sinabi niya. She was about to ask Diego pero bigla siyang hinila palabas at babalik pa sana siya sa loob nang maki
Kinabukasan, maagang nagising si Janella kayaa maaga niya ring ginising si Diego kahit gusto pang matulog ni Diego, wala siyang magawa sa pagmamadali ni Janella. Mukhang excited na umalis. “Umuwi na muna tayo, magpapatulong ako kina Mom at Mina na maghanda. Bilisan mo, hindi ba kailangan pa natin ng ticket papunta roon? At saka, wala akong passport! Paano iyon?” Hindi agad makasagot si Diego dahil inaantok pa rin ito. “We don’t need to bring a passport, I have a chopper.” Walang ganang sabi ni Diego pero nagpagulat kay Janella. Hindi siya makapaniwala sa nalaman, sobrang yaman talaga ni Diego at kahit saan ito pumunta kung gugustuhin niya, hindi na siya magsasayang ng oras para pumunta sa airport para sumakay ng eroplano na maraming tao. “Really? Ayos lang na hindi ako magmadali?” inosenteng tanong ni Janella. Dahan-dahang bumangon si Diego at bumaling kay Janella, hinawakan niya ang kamay ni Janella at sinabing. “Hindi mo na rin kailangan magdala ng mga damit, bibili tayo roon.
Kasama ang dalawang kapatid ni Janella papunta sa mall para bumili ng sapatos, si Diego naman ang nagmamaneho habang nakasakay si Janella sa co-pilot seat. Bakas sa mga mukha nila Janson at Jayro ang tuwa dahil agad silang napagbigyan ng kanilang sister. Ang tanong nila noon kung ano ang pakiramdam na makuha agad ang pangangailangan nila at kagustuhan na hindi nagkakaproblema at mag-antay ng matagal ay nararamdaman na nila ngayon. Naramdaman nila na ganito pala kasaya ang magkaroon ng pera, tumira sa malaking bahay, nasakay ng magarang kotse at pumunta sa mall. Bakas sa mga mukha nila ang excited na makapasok sa loob ng mall dahil ito ang pinaka-unang beses na makakapasok sila. “We’re here,” Diego said. Agad na lumabas sina Janson ay Jayro sa kotse kahit na tinawag sila ni Janella ay wala na itong nagawa kundi hayaan ang dalawang kapatid nang makita ang sobrang tuwa. “Ang saya nila pagmasdan. I missed my brother, we also used to be like that…the bond between us.” Napalingon si Jane
Kahit hanggang sa makarating sila sa napiling restaurant sa loob ng mall, hindi nagsasalita si Janella dahil sa sinabi ng kapatid niyang si Janson a while ago. Nakasimangot lang siya at paminsan-minsan ay masama ang kanyang tingin kay Janson. Hindi na nagsasalita ulit si Janson dahil takot din siya kay Janella. Iniisip ni Janson na baka hindi na siya pagbigyan ni Janella sa mga gusto niya. “I’m just kidding,” he mumbled to Janella. Inirapan lang siya ni Janella at sinimulan na lang kumain. Kinakausap naman siya nila Diego at Jayro ngunit tipid lang ang sagot niya, nagtataka tuloy ang mga kapatid niya kung bakit ganoon na lang kung mang-snob si Janella sa kanila. “We’re going to Paris later, anong gusto ninyong pasalubong?” tanong ni Diego. Bigla namang natuwa sina Janson at Jayro at sinabi ang mga gustong matanggap na mga bagay mula sa Paris. “Alright, sa susunod ay sasama na kayo sa amin. Maybe, your sister here wants to have a vacation alone…with me? Kaya siguro ganito siya ka
Sa isang malaking City malayo sa Manila. Maraming namumuhay na ibang-iba sa kung anong meron sa Manila. Kapag titingnan mo ang mga taong naglalakad sa daan sa lugar na ito, iisipin mong simple lang sila kung mamuhay. Hindi mo iisipin na magkakaroon sila ng gulo sa bayan nila. Minsan ay may dumadayong tourist kaya nakikita ng hindi taga dito sa lugar na ito ay maayos sila ngunit hindi alam ng nakararami, na ang lugar na ito ay puno ng kababalaghan. "Umalis na ang nga bagong dating na bisita kanina lang, sabihin mo kay Boss." Lumapit ang isang lalaki sa kanyang kasamahan. "I will, thanks for informing me. Pupuntahan ko na agad si Boss." Mabilis na tumakbo ang lalaki at agad din namang nakarating sa isang maliit na bahay kung titignan. Pero kapag binuksan na ang maliit na pinto, at pumasok sila. Makikita ang buong kabuuan sa loob na hindi inaasahan ng kahit kanino sa nakakita sa labas. Isa itong madilim na headquarters na maraming mga armas, tulad ng baril, kutsilyo at katana. Malala
Dahan-dahang ibanaba mula sa himpapawid ang helicopter na sinakyan nina Diego at Janella sa baba. Mayroon na rin nag-aantay sa kanila ng iilang personnel para alalayan ang kanilang pagdating. Saglit lang ang kanilang binyahe dahil silang dalawa lang naman ang sakay kasama ang pilot at co-pilot na kinuha ni Diego. Kasamahan niya ang mga ito sa Dark Blood Organization. Habang inaalayan ni Diego si Janella na bumaba ng helicopter, namangha si Janella sa sobrang hangin at lawak ng lugar. Bumaling din siya sa mga lalaking nakatayo at may dalang mga malalaking baril na tila ba pinoprotektahan talaga sila ng sobra. Nais pa sana itanong iyon ni Janella ngunit naalala niyang kasamahan ito ni Diego sa mafia organization. Hinayaan niya na lang ang kanyang sarili na humawak kay Diego. Nakarating sila ng Paris na walang aberya, at habang nasa himpapawid, masayang pinagmasdan ni Janella ang natatanaw mula sa taas. Masaya siya nang maranasan niya ang kanyang pangarap na lumipad at makapunta sa gus
“Daddy!” dahil sa narinig na sigaw, agad na nagmadaling pumasok sa loob ng bahay si Diego. “Why are you shouting?” tanong niya sa anak niya. Tumingin siya kay Janella na halatang nahihirapan, nanlaki ang mga mata ni Diego. “Damn it! Tumawag ka ng ambulance, manganganak na yata ang Mommy mo!” sigaw niya rin sa anak niya na nasa tabi lang ni Janella. Agad din namang ginawa ng anak niya, tumawag siya ng ambulance at ilang minuto ay dumating na. Ang bilis ng panahon, grade six na ang panganay nilang anak at ngayon ay manganganak na si Janella ulit. Kambal pa ang bago nilang anak.“Ikaw kasi! Kung hindi mo ako ginapang, hindi sana ako mahihirapan ng ganito! Ang sakit, Diego!” galit na sigaw ni Janella kay Diego nang pumasok na sila sa loob ng ambulance. Hinawakan lang ni Diego ang kamay ni Janella dahil hindi niya na rin alam ang gagawin, kanina ay nagdidilig lang siya ng halama sa kanilang garden nang biglang sumigaw ang anak nila. Hindi niya rin naman alam na ngayon ba mismong araw m
Two months later, mas maraming nangyari. Naging sila ni Sandy at Fred; hindi na rin naman nagulat ang mga kaibigan nila dahil matagal na nilang napapansin noon na nagkakabutihan sina Sandy at Fred ngunit ang nakakagulat sa kanilang lahat ay ikakasal na si Liah at Andrei. Hindi nila alam na may nangayari na pala sa pagitan nilang dalawa, nagulat na lang sina Janella, Sandy at Felicia na buntis si Liah. Pero hindi lang iyon ang nangyari, naging magkaibigan na rin ang mga kaibigan ni Diego at mga kaibigan ni Janella; naging maayos ang pagkakaibigan nilang lahat. Sa Dark Blood Organization naman ay bumaba na si Diego bilang leader ng organization, he trained his brother, Daniel to become a leader. Agad din naman natutunan ni Daniel ang pagiging leader at dinala niya ang mga tauhan niya noon sa organization para i-train ng mga tauhan ni Diego. Naging maayos naman ang sitwasyon ng organization dahil naging focus sila sa goal para sa organization. Mag-iisang taon na rin ang anak nina Diego
Today is the day of house blessings ng bahay nina Diego at Janella. Lahat ng kaibigan ni Janella at kamag-anak niya ay dumalo, ganoon din kay Diego. Para itong isang engrandeng event sa buhay nila. Ayaw man ni Janella na marami ang taong dadalo pero ang nag-plano ay ang magulang niya at ang ina ni Diego. Pinag-usapan nila kung sino ang iimbitahan. Dahil sa plano ay nagkasundo na ang ina ni Diego at ina ni Janella, sila ang nangunguna sa preperasyon. Wala rin namang nagawa si Janella dahil hindi rin naman siya pinatulong. Ang ginawa niya lang ay inimbita ang mga kaibigan niya sa club. Dumalo rin ang mga kaibigan ni Diego at ang girlfriends and asawa ng mga kaibigan niya, kung sino-sino ang mga nakilala ni Janella noong unang pagdalo niya ng party na kasama si Diego at nakilala ang mga kaibigan ni Diego, iyon din ang mga taong dumalo ngayon. Makikita ang pinagkaiba ng antas ng dalawang parties, ang mga kaibigan ni Janella ay nagkakatuwaan habang ang mga kaibigan ni Diego na mga babae
Bumuntonghininga si Diego habang nakatingin kay Janella. She is suggesting na sasama siya kay Diego para makita at makausap si Amara. "Sigurado ka ba talaga na sasama ka? I heard from Daniel that her situation and behavior are getting worse, wife." He looked at Janella, and said. Ngumiti naman sa kanya si Janella, hinawakan ang kamay ni Diego. "She is also a human, love. Kahit anong nangyari sa kanya, mayroon pa rin siyang pinagdaanan kagaya natin. She's your friend and I know na may malaki siyang kasalanan sa atin pero hindi iyon magiging dahilan para hayaan lang siya. Maybe we can help her," Janella explained. Dahil sa sinabi ni Janella, tumango na lang siya at hinayaan na sumama sa kanya si Janella. Dahil naisip niya na tama naman si Janella, ang isa makakatulong kay Amara ay taong makakausap niya. People think Amara become crazy, dinala siya sa mental hospital para magpagaling ngunit naging worse lang lalo. "Hindi na siya binibisita ng pamilya niya," sabi ng nurse na nagha-hand
Everything become smooth, naging maayos naman ang trato ng pamilya ni Janella kay Diego simula nang tumira si Diego sa bahay nila Janella, para na rin siya ang gumawa ng bahay na gusto ni Janella. Minsan ay binibisita si Diego ng kanyang mga kaibigan para lang asarin, naging masaya naman si Diego sa nangyari dahil kahit pagod siya gumawa ng bahay nawawala naman ang pagod niya sa tuwing nakikita niya ang kanyang anak at si Janella."Ang hot talaga ng asawa mo," bulong ni Sandy kay Janella.Nakalabas na rin sina Sandy, Liah at Felicia. Ngayon, sila naman ang bumisita kay Janella. Naging maayos ang relasyon nilang apat ulit, ang dating magka-away ay dahan-dahang ibinalik ang datibg pagkakaibigan.Pinagmasdan nilang nagtatrabaho si Diego, maya-maya ay may dumating na kotse. Lumaba sina Andrei, Angelo, Daniel at Fred. "May dumagdag pa na hot daddies," bulong din ni Felicia sabay tawa habang nakatingin sa mga bagong dating. "Magtigil nga kayo, kung gusto niyong magka-boyfriend, huwag kayo
Pagkatapos ng nangyari, maraming nagbago. Hindi pa rin nagigising si Felicia at si Liah. Malaki ang sugat na natamo nila dahil sa pagbaril ni Amara. Tatlong araw mula noong araw na nagkagulo ang lahat at sa tatlong araw na iyon, pinipilit pa rin ni Diego ang sarili niya na makausap si Janella. Kahit na lapitan niya lang ang anak nila ay hindi pumayag si Janella. Malaki pa rin ang galit ni Janella kay Diego ngunit hindi rin naman tumitigil si Diego para patawarin siya ni Janella. "Nasaan si Amara?" tanong ni Diego kay Andrei."Nasa kulungan na siya at sinisugurado namin na hindi na siya makakalabas kahit tulongan pa siya ng pamilya niya," sagot naman ni Andrei. Tumango lang si Diego at umupo sa kanyang swivel chair. "Kumusta kayo ni Janella?" tanong ni Andrei.Bumuntonghininga si Diego at tumingin saglit kay Andrei. "Hindi ko alam kung kailan niya ako kakausapin. Hanggang tingin lang ako sa kanilang dalawa ng anak ko. What should I do to make her feel na hindi ko ginusto ang nangyari
Bumaba si Diego mula sa kanyang kotse nang makitang nasa labas na rin si Andrei at si Angelo. Tinawagan niya ang kanyang mga tauhan nang hanapin niya si Amara. Hindi niya naman alam kung nasaan talaga si Amara kaya humingi siya ng tulong sa kanila. “Did you find her?” Diego asked Andrei. Tumango naman si Andrei sa kanya, “yes, we already find her. Na-track na nila Fred at Jayson kung nasaan siya, malapit lang din dito kaya mabilis lang din puntaha. We need get her now, ang pagkakaalam namin ay may nag-aantay na helicopter sa kanya para tumakas.” Mahabang sagot ni Andrei.Hindi na rin naman sila nag-aksaya ng oras at agad na nilang pinuntahan kung nasaan si Amara. Kailangan nilang maunahan si Amara bago pa man makatakas dala ang bata. Habang naghahabol sila Diego, kakarating lang din nina Janella na parehong lugar kung nasaan sina Diego. Bumaling sila kay Felicia, nag-aantay kung ano ang sasabihin. Janella doubted Felicia, pareho nina Sandy at Liah. May parte sa kanila na hindi naniwa
Habang naglalakad si Janella, napunta siya sa labas ng hospital at hindi na siya mahanap ng kanyang magulang na sumusunod sa kanya. Umiiyak si Janella at kahit na tinitignan siya ng mga tao ay hindi niya na lang pinapansin, hindi niya rin napansin na sinusundan siya ng mga nurses sa hospital. “Where are you, my son?” iyak niya. Ang akala ng mga taong tumitingin sa kanya ay isa siyang baliw dahil nakasuot pa rin siya ng hospital gown, sumisigaw dahil tinatawag niya ang kanyang anak. Dumating sa punto na sinsii niya ang kanyang sarili, kung siya lang sana ang pumunta sa nursery ward para kunin ang anak niya ay hindi ito mangyayari. Hindi nila alam na madaling araw nangyari ang insidente. Pumasok sa loob ng hospital si Amara para gawin ang plano niya, hindi iyon napansin ng iilang dumadaan sa hallway sa nursey ward dahil nakasuot siya ng uniform ng nurse. Sa loob ng kotse, hindi mapakali si Sandy kakasalita habang nagmamaneho si Felicia at si Liah naman ay tahimik lang. Nang nanggalin
Nakatayo si Diego habang nakatingin sa bintana ng nursery ward kung nasaan ang anak nila ni Janella. He coudn’t get away of his smile while watching his son, at mas lalo siyang napangiti nang makita ang pangalan na nakasulat para sa anak nila. “Diego Janiel,” he read it. Sobrang saya niya nang pinangalan ni Janella ang anak nila sa pangalan niya. Sino ba naman ang hindi sasaya na ganoon ang ginawa ni Janella? Ang tagal niyang nawala, ang tagal niyang hindi nagpakita kay Janella pero hindi pa rin siya kinalimutan ni Janella. “I can’t wait to be with you and our son, wife.” “Can we talk?” Mabilis na lumingon si Diego sa nagsalita, it was Janella’s father. Byron bowed his head to give respect. Inaya naman siya ng ama ni Janella na umupo sa upoan. Nakaramdam ng kaba si Diego dahil hindi niya alam kung bakit gusto siyang kausapin ng ama ni Janella. Galit pa rin pa ba siya kay Diego? May gusto ba siyang ipagawa kay Diego para patawarin niya? Maraming sumagi sa isipan ni Diego ngunit ni