HINDI MAIWASANG isipin ni Asha si Don Lucio. Pagkatapos kasi nilang mag-usap ay agad itong umuwi ng bansa para kausapin si Lawrence. Sa totoo lang ay hindi na siya makapaghintay pa na lamang kung ano na ang nangyayari doon ngayon hindi dahil sa nag-aalala siya kay Lawrence kundi gusto niyang malaman kung anong parusa kaya ang ipinataw ni Don Lucio rito. Sana rin sa pagkakataong iyon ay tuluyan na siyang tigilan ni Lawrence lalo pa ay sobrang nasaktan siya dahil sa video na na kinuha nito.Tumayo siya mula sa kama at naglakad patungo sa may salamin. Tiningnan niya ang sariling repleksyon kung saan ay halos hindi na niya ito pa makilala. Naglagay kasi siya ng make up at ang kanyang damit ay medyo may pagka-sexy kung saan ay halos lumuwa na ang dibdib niya sa suot niya.Bigla kasi niyang naisip na lumabas ng mag-isa at pumunta sa isang bar kasabay ng pag-aayos niya ng ganun at pagsusuot ng damit na katulad nito. Katulad ng mga babaeng lumalabas tuwing gabi. Kadalasan kapag pupunta siya s
AGAD NA NANLAKI ang kanyang mga mata nang marinig niya ang tinig mula sa kabilang linya. “Masaya ba?”Ang malalim na boses nito habang nagtatanong ay naging dahilan para manigas ang kanyang buong katawan. Kung kanina ay wala na siyang kahit na anumang takot na nararamdaman, ngayon ay umahon na naman ang matinding kaba at takot sa kanyang dibdib. Ngayon niya lang na-realize na pinutol na nga pala niya ang lahat ng paraan para ma-contact siya nito.Pakiramdam niya pa nga ay tumigil ang tibok ng kanyang puso nang marinig niya ang tinig nito. Mabuti na lang at mabilis niya ring nahila ang sarili sa malalim na pag-iisip. Hindi niya lubos akalain na si Lawrence pala ang tumatawag sa kaniya. Bakit nga ba kasi hindi niya naisip ang posibilidad na iyon?Dahil dito ay sinulyapan niya ang lalaking katabi niya. “Excuse me for a moment.” paalam niya rito. Agad naman itong tumango sa kaniya at ngumiti. Pagkatapos nito ay tumayo na siya mula sa kanyang kinauupuan at naglakad patungo sa banyo para do
TANGING ANG dulo lang ng baba ng lalaki ang kinunan niya ng larawan para manatiling misteryo ang pagkakakilanlan nito. Hindi nagtagal ay lumayo na siya rito ng tuluyan. “Pasensya na.” agad niyang paghingi ng paumanhin dito. “Anyway, ako nga pala si Asha.” inilahad niya kaagad ang kanyang kamay upang makipagkamay dito. Kanina pa kasi sila nag-uusap ay hindi man lang nila alam kung ano ang pangalan ng isat-isa.“Flynn.” sabi naman nito at nakipagkamay sa kaniya. Nginitian niya lang ito at dali-daling binawa ang kamay dahil plano niyang i-post ang larawan nila ni Flynn sa kanyang peysbuk. Kahit na hindi ito makita ni Lawrence ang importante ay makita ito ng kanyang mga kaibigan doon. Isa pa, kung makita man ito ni Lawrence ay wala siyang pakialam. Gusto niyang patunayan dito na simula ngayon ay babaguhin niya na ang kanyang buhay at susubukan niya na ang lahat para lang makalimutan niya ito.May ngiti sa kanyang mga labi nang matapos niyang i-post ito. Napalingon naman siya bigla kay Fly
HINDI NA SIYA nagdalawang isip pa, dali-dali niyang tinawagan si Adam. gusto niyang magtanong ng tungkol kay Lawrence. Tiyak na may alam ito. “May problema ba?” tanong nito kaagad sa kaniya nang sagutin nito ang tawag niya.“Ahm, Adam alam mo ba kung nasaan si Lawrence? Nandito ba siya?” tuloy-tuloy na tanong niya rito dahil iyon naman talaga ang gusto niyang malaman kaya wala ng dahilan pa para magpaligoy-ligoy pa. Kapag nasagot nito ng maayos ang kanyang tanong ay baka sakaling mabawasan ang kanyang pag-aalala.“Huh? Wala naman siyang sinabi sa akin na pupunta siya rito.” sagot nito sa kaniya.Dahil sa sagot nito sa kaniya ay hindi niya maiwasang hindi mapaisip. Hindi niya rin makuhang hindi paghinalaan si Adam lalo pa at magkaibigan sila ni Lawrence. Paano kung may alam ito kaya lang ay pinipili nitong pagtakpan ang kaibigan nito? “So, hindi mo siya nakakausap ganun ba?”“Hindi. Bakit ba? May problema ba at tinatanong mo kung nandito siya?” may himig ng pagtatakang tanong nito sa k
NAGULAT NA LANG siya nang makalapit na pala ito ng tuluyan sa kaniya at pagkatapos ay hinawakan ang magkabila niyang mga braso at bigla na lang siya nitong hinila palapit dito. Sinubukan niyang labanan ang ginagawa nito ngunit naging limitado lang ang mga kilos niya dahil natatakot siya na baka malaglag ang tapis niyang tuwalya.Ang isang kamay nito ay umakyat at hinawakan ang kanyang baba. Hinaplos nito iyon patungo sa kanyang pisngi na halos ika-panginig ng mga laman niya. Ilang sandali pa ay bigla na lang itong nagsalita. Inilapit nito ang mukha sa kanyang tenga kung saan ay tumama ang mainit nitong hininga sa kanyang tenga. “Asan na ang tapang mo? Sa tawag ka lang ba matapang?” tanong nito sa kaniya.Napalunok siya. Natatakot siyang napatitig sa mga mata nito. “A-ano bang dapat kong gawin para palayain mo na ako ng tuluyan?” mahina niyang tanong dito.Tumaas ang sulok ng labi nito. “Wala kang kailangang gawin dahil…” tumitig ito sa kanyang mga mata. “Hinding-hindi kita pakakawalan
ALAM NA ALAM nito kung paano siya nito kontrolin. Alam na alam na talaga nito kung ano ang kahinaan niya. Ngumiti ito habang nakatingin sa kaniya at pagkatapos ay lumapit ng tuluyan upang bulungan siya. “Sabi ko na sayo… sa huli, hindi mo rin ako kayang hindian. Your body screams from my touch.” sabi nito sa kaniya bago ito tuluyang pumatong sa ibabaw niya.Nagsimulang gumalaw ang mga kamay nito at dinama ang bawat bahagi ng katawan niya. Nang mga oras na iyon ay bigla siyang nanliit sa sarili niya dahil nawalan ng saysay ang lahat ng ginawa niya. Sa huli ay hindi pa rin siya nakaalis sa puder ni Lawrence. Napatitig siya rito, paano niya ba sasabihin dito na pwede naman itong humanap ng iba para makalaya na siya? Napalunok siya. “Pwede ka namang humanap ng mas malinis na babae kaysa sa akin, sa itsura at yaman mo ay tiyak na hindi ka na mahihirapan pang hanapin ito.” sabi niya kahit na pakiramdam niya sa sinabi niya ay sobrang baba na niya masyado.Huminto ito sa ginagawa at pagkatap
NAGULAT SIYA nang bigla na lang itong bumangon at pagkatapos ay hinawakan ng mariin ang kanyang magkabilang balikat dahilan para mapadaing siya sa sakit. “Lawrence, bitawan mo ako ano ba! Nasasaktan ako…” reklamo niya dahil pakiramdam niya ay madudurog na ang mga ito dahil sa sobrang sakit.“Ano bang pumapasok diyan sa isip mo at sinasabi mo ang mga bagay na yan ha? Talaga bang ginagalit mo ako?!” nanginginig sa galit na tanong nito at bahagyang niyugyog siya.Napapikit siya ng mariin. “Hindi ko sinabi ang mga iyon para lang mairita ka. Ano bang masama kung gusto kong subukan ha?” balik niyang tanong dito. Wala na siyang pakialam pa kung mas lalo pa itong mainis. Naiinsi na rin siya rito.“Asha, alam mo ba kung ano ang sinasabi mo ngayon ha?! Talaga bang naghahanap ka ng dahilan para masaktan ka?!” sigaw nito at kasunod nito ay bigla na lang siya nitong inihaga at walang sabi-sabi na ibinuka ang kanyang mga hita bago ipinasok ang sandata nito sa kaniya.“Gawin mo, yan naman ang gusto
GUSTO NIYANG MATAWA nang marinig niya ang sinabi nito. Isa ba iyong joke? “Sa tingin mo ba makukumbinsi mo ang isang tao na bumalik sa dati dahil lang sa salita mo? Lalo na at ikaw nag nagtulak sa kaniya na magbago? Ano? Naglolokohan lang ba tayo dito?” sarkastikong tanong niya rito. “Wala na akong nararamdaman pa sayo.”Tumaas naman ang kilay nito nang marinig ang sinabi niya. “Sigurado ka ba na wala ka na talagang nararamdaman pa?” tanong nito at lumapit pa lalo sa kaniya. Hindi siya nakagalaw, hindi niya nagawang iiwas ang kanyang mukha mula dito hanggang sa maramdaman na niya ang pagtama ng mainit nitong hininga sa mukha niya.Sunod-sunod ang naging paglunok niya hanggang sa tuluyan na siyang nagkaroon ng lakas ng loob para itulak ito palayo. “Bingi ka ba? Hindi mo ba narinig ang sinabi ko?” pilit niyang pinagtatakpan ang malakas na tibok ng puso niya. Hindi niya alam ngunit sa kanilang pagkakalapit ay bigla na lang naging erotiko ang pagtibok nito. Itinulak niya ito dahil sa tako
DAHIL SA NAGING sagot niya ay bigla na lang itong tumayo mula sa kinauupuan nito at naglakad palapit sa kaniya. Huminto ito sa harapan niya at tinitigan siya gamit ang malalamig nitong mga mata. “Baka nakakalimutan mo na, naging masaya ka noong mga panahong iyon at higit sa lahat ay nagustuhan mo rin ang mga nangyari sa pagitan natin.” sabi nito sa kaniya.Agad na napakuyom ang kanyang mga palad dahil sa sinabi nito. “Kung ang tinutukoy mo ay ang mapipilit mo sa akin at dahil sa ginawa mo akong parausan ay hindi ako masaya at hinding-hindi ako naging masaya. Hindi mo naaalala yung mga sinabi ko sayo? Sa tingin mo ba ay matutuwa ako sa bagay na nayuyurakan ang pagkatao ko?” tuloy-tuloy na tanong niya rito.Hindi ito nagsalita at nanatiling nakatitig lang sa kaniya. Para bang nag-iisip ito o kung natamaan man lang ba ito sa mga sinabi niya, ngunit syempre ay napaka-imposibleng mangyari ng bagay na iyon dahil ang mga taong katulad ni Lawrence ay masyadong walang puso at hinding-hindi maa
HINDI NA NIYA mahintay pa ang araw na aalis si Lawrence at pupunta ng Taiwan. Kapag umalis ito ay paniguradong magiging malaya na siya at magiging tahimik na ang buhay niya. Ilang sandali pa ay napalingon siya sa kanyang likod kung saan ay nakita niya na paalis na ang kotse ni Lawrence dahilan para mapabuntong-hininga na lang siya.Tahimik siyang naglakad papasok ng campus at pagkatapos ay dali-daling hinubad ang coat na ipinasuot sa kanya ni Lawrence. Sa tingin ba talaga nito ay susundin niya ang utos nito sa kaniya? Nagbago na siya. Hindi na siya yung dating ASha na kilala nito.“Uyy…” napahawak siya sa kanyang dibdib sa matinding gulat nang bigla na lang sumulpot si Lester sa kung saan.“Aatakihin naman ako sa puso sayo.” sabi niya at naghahabol ng paghinga.Napakamot naman ito kaagad sa ulo nito at bahagyang ngumiti sa kaniya. “Sorry, hindi ko sinasadyang gulatin ka.” sabi nito sa kaniya.Tiningnan niya ito. “Wala ka bang klase?” tanong niya rito. Hindi niya kasi ito kaklase sa iba
NAPATIGIL SIYA SA PAGSASANDOK nang marinig niya ang mga yabag na tumigil hindi kalayuan sa kanya. Nang lingunin niya ito ay nakita niya si Lawrence na nakatayo hindi kalayuan sa kaniya habang salubong na salubong ang mga kilay. “Ano yan? Papasok ka ba talaga sa paaralan o mang-aakit lang ng mga lalaki?” puno ng panunuyang tanong nito sa kaniya.Tumaas naman ang sulok ng labi niya. Sa halip na maapektuhan sa sinabi nito ay tinaasan niya ito ng kanyang kila. “E ano naman kung may balak akong mang-akit sa paaralan? Masama ba?” walang pake na tanong niya rito.Naging matalim ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “Balak mo ba talaga na i-provoke ako?” malamig na tanong nito sa kanya.“Hindi naman. Ano ba kasing pakialam mo sa pananamit ko?” kaswal na tanong niya rito. Nakataas pa rin ang kilay niyang tanong nito. Sa halip ay mas lalo pang gumuhit ang galit sa mukha nito.Napakuyom ang mga kamay nito. “Wala akong pakialam! Magpalit ka ng damit mo!” biglang sigaw nito sa kaniya na umalin
NAGLAKAD SIYA PAPALAYO roon nang hindi lumilingon. Ang katulad nitong adik na adik sa s3x ay dapat lang na mangyari iyon sa kaniya. Mas mainam pa nga kung mabugbog ang partying iyon ng katawan niya upang tuluyan niya nang hindi magamit pa. Naglakad siya pabalik patungo sa dalawa. Umupo siya sa tabi ni Adam na para bang walang nangyari bago niya inilibot ang kanyang paningin at nagtanong. “Saan nagpunta si Lawrence?” tanong niya na para bang hindi niya alam kung nasaan ito para lang mapagkatakpan na sumunod ito sa kaniya.Nagkibit-balikat lang naman si Adam at maging si Luke. “ewan, bigla na lang siyang umalis e. Hindi namin alam kung saan siya nagpunta.” parehong sagot ng mga ito.Iginala niya ang paningin sa kanyang paligid nang mapansin niya na wala an ang mga babae kanina. Kumunot ang noo niya nang magtanong. “Nasaan na ang mga babaeng iyon kanina?”“Pinuwi ko na.” sagot ni Luke at biglang tumingin ito sa kaniya. Ang mga titig nito ay para bang may kakaiba dahilan para mag-iwas siy
NAGULAT SIYA NANG bigla na lang may humawak sa kanyang braso at itinulak siya papasok ng banyo bago pa man siya makapasok sa loob. Nang makita niya ito ay agad na napakunot ang kanyang noo. “Ba-bakit ka pumasok dito?” gulat na tanong niya rito. Hindi niya akalain na susundan siya nito.“Bakit mo sinabi ang mga iyon ha? Ano bang gusto mong patunayan?” galit na tanong nito sa kaniya.“Hindi mo ba narinig ang sinabi ni Adam kanina?” tanong nito sa kaniya.“Ano naman ngayon? Anong pakialam ko ngayon doon?” walang emosyon na tanong niya rito. Sinalubong niya ang mga mata nito ng walang katakot-takot.“Talaga bang sinusubukan mo ako ha? Ayaw mo bang patunayan o subukan man lang kung totoo nga yung sinabi niya kanina?” nanghahamong tanong nito sa kaniya.“Hindi ako interesado. Lumabas ka na rito.” malamig na sabi niya rito pero nakatayo pa rin doon si Lawrence at walang kagalaw-galaw. Nakatingin lang ito sa kaniya.Nagulat siya nang bigla na lang nitong ipinulupot ang kamay nito sa beywang n
BAHAGYA itong natawa dahil sa sinabi niya at tumitig sa kaniya. “Alam mo ba kung gaano ako katagal naghintay na bumalik ka? Sa tingin mo ba talaga ay ganun-ganun lang iyon?” may nakakatakot na ngiti sa mga labi nito.“Ano bang ginawa ko sayo para gawin mo sa akin ito ha? Kahit na anong gawin mo, hinding-hindi na ako ulit magpapauto sayo!” inis na bulalas niya.Mas lalo pa naman itong ngumiti sa kaniya at pagkatapos ay inilapit ang mukha sa kaniya bago nagsalita sa mahinang boses. “Huwag ka ng magmatigas pa kung ako sayo. Nakikipag-usap ako sayo ng matiwasay kaya huwag mo sana akong galitin. Ilang beses ko na bang sinabi sayo na kahit pa anong gawin mo ay hinding-hindi kita bibitawan, hindi mo pa rin ba iyon naiintindihan?” tanong nito sa kaniya.Hindi na lang siya sumagot. Kaysa makipagtalo pa siya rito ay pinili na lang niyang tumalikod at naglakad palayo mula dito. Pero habang naglalakad siya ay ramdam na ramdam niyang nakasunod ito ng tingin sa kaniya. Kung ganito at ganito ang ga
NGUMITI ITO SA kaniya pagkalipas ng ilang sandali. “Kahit na ano pa ang gusto mong isuot ay hindi kita pipigilan hija lalo pa at kung iyon naman ang ikakasaya mo.” sabi nito at ngumiti ng matamis sa kaniya. “Masaya ako na nakabalik ka na rito.” dagdag pa nito.Ngumiti lang din naman siya rito at pagkatapos ay para bang bigla itong may naalala. “Ay siya nga pala, naghanda si sir Lawrence ng isang welcome party para sayo kanina pang umaga. Halika tingnan mo.” excited na sabi nito sa kaniya.Agad na napakunot ang kanyang noo. “Si Lawrence po?” hindi makapaniwala niyang tanong.Nilingon siya nito at mas lumawak pa ang pagkakangiti. “Oo naku, nung nalaman niya na uuwi ka ay naghanda na siya kaagad ng welcome party para sayo. Nakakatuwa nga e.” masayang sabi nito sa kaniya.Napaawang na lang ang labi ni Asha nang marinig niya ang sinabi ni Manang Selya. Marahil ay hindi iniisip ni Manang Selya na walang kakaiba kay Lawrence kaya ginawa nito iyon ngunit siya sa sarili niya alam niya na may b
MATULIN NA LUMIPAS ang araw at dumating na nga ang takdang oras ng pagbalik niya sa bansa. Inihanda na niya ang kanyang mga gamit at pagkatapos ay malungkot na iginala ang kanyang tingin sa loob ng silid. Nalulungkot siyang umalis dahil ayaw niya pa sana talagang umalis ngunit kailangan na. Nagulat na lang siya nang bigla na lang may nagsalita mula sa pinto. “Tapos ka na bang mag-ayos? Baka mahuli ka sa flight mo.”Nang lumingon siya sa pinto ay nakita niya si Don Lucio na nakatayo doon. Nag-presinta ito na ihatid siya sa airport kaya lang ay tumanggi siya dahil alam niya na kailangan nitong magpahinga. Sinabi na lang niya na sabay sila ni Lester na babalik kaya hindi na siya nito dapat pang ihatid pa.Ngumiti siya rito. “Tapos na po.” may halong lungkot na sabi niya. Hindi pa man siya nakakaalis ay nalulungkot na siya. Paano na lang kung nandoon na siya? Hindi kaya siya manibago?“Ah, tungkol nga pala sa pakiusap mo. ipagbibilin ko sa mga tauhan ko na hanapan ka ng maayos na condo.”
PAG-UWI NI Asha ay tinitigan niya ang mga maleta niyang nakahanda na sa gilid ng kama. Napaupo na lang siya ng wala sa oras at nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga. Malapit na naman siyang bumalik ng bansa at kung siya lang ang masusunod ay ayaw niya sanang umuwi muna. Kaso ay hindi pwede.Yung nandito na nga siya sa malayo ay nagagawa pa rin ni Lawrence na gumawa ng paraan para lang mapahirapan siya at talagang hindi siya nito tinigilan sa mga banta nito sa kaniya at kung babalik siya ng bansa, ano na lang ang naghihintay sa kaniya kung sakali lalo na at naroon pa rin ito? Ayaw niya sana itong makita o ni makasalamuha na ngunit kapag iniwasan niya naman ito ay baka sabihin nito na natatakot siya. Napakuyom ang kanyang mga kamay, hindi na siya papayag pa na yurakan pa nitong muli ang pagkatao niya.~~~~MAKALIPAS ANG isang linggo, umupo si Asha sa may kama at isa-isa nang isinisilid sa kanyang maleta ang mga damit niya. Mabigat ang loob niya habang inaayos ang damit niya da