Pagkatapos lamang ng isang araw na pananatili ni Lucas sa ospital ay lumabas na siya. Pagkalabas na pagkalabas niya ay kaagad na niyang tinapos lahat ng pakikipag-meeting niya sa mga magiging investor niya para sa bago niyang itatayong negosyo niya.Alas syete na nang gabi at abala siya sa pakikipag-usap pa. Tinatapos niya na lahat kasi gustong-gusto na niyang umuwi kay Annie dahil miss na miss na niya ito. Tumunog ang kanyang cellphone ngunit hindi niya iyon pinsan dahil nga abala siya sa pakikipag-usap pa.PINAALIS ni TRisha ang mga inutusan ni Lucas na magbantay sa kaniya at pagkatapos ay inilock niya ang pinto ng kwarto niya. Pinagulong niya ang kanyang wheel chair patungo sa banyo at pinuno ng tubig ang bathtub. Nang puno na ang tubig ng bathtub ay nahihirapan siyang makaalis mula sa kanyang wheelchair. Kung wala talaga ang tulong ng iba ay halos hindi siya makagalaw ng maayos. Nang handa na ang tubig, nahirapan siyang tumayo at gustong pumasok sa banyo. Ngunit sa ilang beses n
Nang magising si Annie ay nakabalot ang ulo niya at wala siyang makita. Nakatali din ang kanyang mga kamay at paa. Natitiyak niya na umaandar ang kinaroroonan niya at naririnig niya ang tawanan ng mga lalaki sa unahan ng sasakyan.“Boss, sigurado ba kayo na darating ang asawa niya upang iligtas siya?” narinig niya tanong ng isang lalaki.“Sa tingin ko naman ay mula sa mayamang pamilya ang asawa niya kaya natitiyak ko na darating nga siya dala ang pera.” mabilis naman na sagot nito sa lalaking nagtanong. Mula sa pakikinig ng usapan ng mga ito ay na-realize niya na nasa hindi siya magandang sitwasyon. Dinukot siya ng mga ito upang makahuthut ng pera mula kay Lucas. Gayunpaman ay nasa ibang bansa ngayon si Lucas at paano siya nito maililigtas?Habang iniisip niya ito ay biglang kumirot ang kanyang puso. Kung kailan wala ito sa tabi niya ay tyaka naman ito nangyari sa kaniya. Ilang sandali pa nga ay naramdaman niya ang pagtigil ng kotse at pagkatapos nito ay binuhat siya ng mga ito. Pagka
Dahan-dahan siyang humiga at hinayaan na nakatitig sa buwan. Hindi na niya namalayan pa na nakatulog na pala siya hanggang sa nagulat siya at napabalikwas ng bangon nang maramdaman niya ang pagkabasa ng buong katawan niya. Dahil sa malamig na tubig na ibinuhos sa kaniya ay halos manginig ang buong pagkatao niya at nawala bigla ang antok niya.Bigla niyang sinamaan ng tingin ang mga lalaking naroon nang bigla na lamang nilang tanggalin ang kadena ng kanyang kamay at pagkatapos ay pilit siyang pinatayo. “Anong ginagawa niyo?!” sigaw niya.“Dalhin niyo na yan!” sigaw naman ng pinaka boss nila at pagkatapos ay doon na siya nila kinaladkad at pagkatapos ay nilagyan na naman ng takip ang kanyang ulo. “Saan ninyo ako dadalhin?!” sigaw niya habang nagpupumiglas nang buhatin siya ng mga ito ngunit hindi lang siya pinansin ng mga ito at ipinagpatuloy ang ginagawa hanggang sa tuluyan niyang naramdaman na isinakay siya sa sasakyan.NANG ibaba si Annie ng mga ito at tanggalin ang takip sa kanyang
Si Lucas pala talaga. Talagang dumating ito. Napatitig si Annie rito at habang nakatitig rito, pakiramdam niya ay tila ba nakalimutan niya lahat ng takot na nararamdaman niya ng mga oras na iyon. Nakalimutan niya na nasa tabi nga pala siya ng isang bangin at nakalimutan niya rin na siya ay dinukot. Nakita niya lamang ito ay tila nawala lahat ng kanyang takot at sobrang nakahinga siya ng maluwag.“Lucas…” bulong niya sa nangingig na tinig.“Annie huwag kang matakot. Andito na ako. Ililigtas na kita.” sabi nito sa kaniya at punong-puno ng pag-aalala ang mga mata nitong nakatitig sa kaniya.Bigla naman siyang napaluha ng wala sa oras nang marinig niya ang sinabi nito at pagkatapos ay marahang napatango. “Hindi na ako matatakot. Pangako.” bulong niya habang umiiyak. “Basta nandito ka ay hinding-hindi ako matatakot.” dagdag pa niyang sabi rito.Sa mga oras na iyon ay hindi na nakatiis pa ang pinaka-boss ng mga ito at mabilis na sumigaw. “Ibigay mo na sa akin ngayon ang pera kung ayaw mong
Nang maisuot ni Lucas sa kaniya ang jacket ay agad na uminit ang pakiramdam ni Annie. “Hindi ka na ba nilalamig?” tanong nito sa kaniya na muli niya lang ulit ikinatango. Ilang sandali pa ay hinawakan ni Lucas ang kanyang kamay. “Kumapit ka ng mahigpit sa kamay ko at huwag na huwag kang bibitaw.” sabi nito sa kaniya bago siya nito tuluyang hinila pababa ng bundok na iyon.Habang hawak-hawak ni Lucas ang kanyang kamay ay pakiramdam niya ay sobrang safe na siya. Nang makita naman ng isang tauhan ng lalaki na paalis na sila ay agad itong lumapit sa pinaka-boss ng mga ito at mabilis na nagtanong. “Boss, talaga bang pababayaan mo silang umalis?” tanong nito rito.“Oo.” sagot naman nito kaagad at pagkatapos ay malamig na sinundan ng tingin ang mga ito.Ilang sandali pa ay ang ilang tauhan nito ay naglakad palapit sa kaniya at pagkatapos ay nagtanong ang isa. “Boss, sigurado ba kayo na ibibigay niya sa atin ang natitirang sampung milyon?”“Hindi ko alam.” sagot niya sa mga ito.“Sabihin niyo
Sa buong proseso ng pagbebenda ni Annie sa sugat ni Lucas at nanginginig ang mga kamay niya. Ilang sandali pa nga ay bigla na lamang may isang tinig ang dumating. “Sir!” sabi nito.Dahil rito ay sabay silang napaangat ng ulo at nilingon kung sino ang dumating. “Sir anong nangyari? Nasugatan kayo.” kinakabahang sabi nito.Napabuntung-hininga naman si Lucas at pagkatapos ay magaang nagsalita. “Maliit na sugat lang to. Malayo sa bituka.” sagot nito.Samantala, takot na takot si Annie at kung kinakabahan ang mga ito dahil sa kalagayan ni Lucas ay mas lalo na siya. “Pasensiya na po sir, late ang pagdating namin.” sabi nito kay Lucas.“Hindi kita sinisisi. Wala namang may gustong mangyari nito e.” sabi nito sa kaniya. “Pasensiya na po talaga sir. Isa pa ay hindi namin alam na may pupunta palang pulis rito. Mukhang sila rin ang pakay ng pulis e.” sabi nito kay Lucas.Ilang sandali pa nga ay doon na may mga pulis na naglalakad pababa habang hawak-hawak na ang mga kidnapper. Nang makita ng mg
Agad naman tiningnan ni Annie ito at nang makita niya ang dugo mula doon ay nakaramdam siya ng kaunting pagkabalisa. Marami nang dugo sa suot nito at tiyak niya na hindi ganun ka-simple ang sitwasyon. Tiningnan niya ito. “Pupunitin ko na muna ang suot mo para mas makita ko ng mas malinaw ang sugat mo.” sabi niya rito.Agad naman na tumango sa kaniya si Greg. “sige, ikaw na ang bahala.” sagot nito sa banayad na tinig. Ilang sandali pa nga ay dinampot na ni Annie ang gunting at inumpisahan na nga niyang gupitin ang suot nitong pantalon. Ang sinag ng araw ay nagniningning sa pamamagitan ng mga puwang sa mga puno at ang ilang ay tumatama sa banda ni Annie. Kitang-kita ni Lucas mula sa sasakyan ang napakagandang mukha nito kung saan ay halos lumabas ang puso niya sa walang katapusang paggiliw.Gayunpaman, nang makita niya na seryoso si Annie sa paggamot kay Greg at ang lahat ng atensiyon nito ay nasa lalaking iyon ay labis na nalukot ang kanyang mukha. Hindi siya masaya sa kanyang nakikit
“Heto na nga ako sa harap mo diba?” salubong ang mga kilay na sabi ni Annie.“Ngayon mo lang ako naalala dahil tapos mo ng gamutin ang Marasigan na iyon.” sagot nito sa kaniya.Nagsalubong naman ang kanyang kilay at naguguluhan sa sinabi nito. “Ako ang gumamot ng sugat mo hindi ba? Kaya ano bang sinasabi mo? Isa pa ay mas malala ang natamo niyang pinsala kaysa sayo. Hindi naman pwede na kung saan-saan naka-ano ang atensiyon ko dahil kailangan kong maging maingat.” sabi ni Annie rito.Ngumuso si Lucas at tiningnan siya ng malamig. “Sa huli ang mahalaga pa rin siya kaysa sa akin. Pumapangalawa lang ako sa kaniya.” sabi ni Lucas sa kaniya.“Ano bang sinasabi mo? Sinabi ko ba na siya ang mas mahalaga sa akin?” kunot na kunot ang noong tanong ni Annie rito.“Hindi mo nga sinabi pero iyon ang ginagawa mo.” sagot nito sa kaniya. Halos hindi siya makapagsalita dahil sa mga sinasabi nito ng mga oras na iyon. Napaka-imposible nito. Halos mapailing na lamang siya at napatingla pagkatapos ay humu