Pagkatapos ng pagtatapos sa kolehiyo, abala si Maria sa kanilang mga plano sa muling pagbabalik sa Pilipinas. Kasama niya ang kanyang anak, ang kanyang ina na si Rosemarie, at ang kanyang dalawang nakakabatang kapatid na sina Eric at John. Sa kabila ng maraming taon sa ibang bansa, masaya silang bumalik upang magpatuloy ng bagong kabanata sa sariling bayan.Si Maria, na may pinaghirapang degree, ay determinadong gamitin ang kanyang kaalaman para makatulong sa negosyo ng kapatid niyang si Eric. Sa paglipas ng panahon, naging matagumpay si Eric sa pagtatayo ng mga pabrika ng gadgets sa iba’t ibang lugar sa bansa, at mabilis ang paglago ng kanyang negosyo. Alam niyang malaking tulong si Maria sa pagpapalawak at pagpapabuti ng kanilang operasyon.“Alam mo, Ate, excited akong makasama ka sa pagma-manage ng mga factory natin,” sabi ni Eric isang gabi habang pinag-uusapan nila ang plano. “Malaki ang maitutulong mo sa akin, lalo na’t palaki na nang palaki ang demand at kailangan natin ng maay
Sa katahimikan ng gabi, habang pumapasok ang malamig na simoy ng hangin mula sa bintana, ramdam ni Maria ang kapayapaan na matagal niyang hinanap. Nakatulog siya nang may ngiti sa kanyang labi, hindi dahil sa pagkawala ng mga problema, kundi dahil sa natagpuan niya ang tunay na lakas sa loob niya.Pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan, napagtanto niyang hindi niya kailangang maghintay ng pagmamahal mula sa iba upang maging buo. Naging matibay siya sa kabila ng mga pagsubok, at sa mga oras ng kanyang panghihina ay ang pamilya niya ang naging kanyang sandigan. Ang dating Maria na umaasa sa pag-ibig ng ibang tao, na nangangarap ng pagmamahal mula kay Kean, ay tuluyan nang nagbago.Ngayon, ang kanyang puso ay puno ng pagmamahal—hindi lamang para sa sarili, kundi para rin sa kanyang anak na si Harry at sa pamilya niyang laging nandiyan para sa kanya. Alam niyang hindi siya nag-iisa, at anumang pagsubok pa ang darating, handa siyang harapin ito ng may matatag na loob at tapang. Siya ay hindi n
At sa bawat business meeting, hindi lamang si Eric ang natutulungan ni Maria, kundi pati na rin ang kanilang buong pamilya. Habang patuloy ang kanilang negosyo sa pag-usbong, napansin ni Maria na ang mga business meetings ay hindi lang pagkakataon upang mapalago ang negosyo, kundi isang pagkakataon din upang makilala ang mga taong may iba't ibang layunin sa buhay—hindi lang sa negosyo, kundi sa personal na buhay din.Isa sa mga hindi inaasahang pangyayari ay ang mga business partners na hindi lamang natutuwa sa kanyang kakayahan at dedikasyon sa trabaho, kundi nagsisimula ring magpakita ng interes sa kanya bilang isang babae. Ilang mga negosyanteng single na may malalaking pangalan at posisyon sa kanilang industriya ay naging madalas ang pakikipag-usap kay Maria, at hindi na lang tungkol sa negosyo ang kanilang mga pag-uusap. Minsan, habang magkakasama sa isang dinner meeting, iniiwasan ni Maria ang mga tanong na may kinalaman sa kanyang personal na buhay. Alam niyang hindi niya kail
Habang ang araw ay nagsisimula nang magbago mula sa dilim ng madaling araw, abala si Maria sa paghahanda para sa business trip nila ni Eric sa Cebu. Binabalak nilang makipagpulong sa mga bagong partner na magbibigay ng mas malaking posibilidad sa kanilang negosyo. Hindi pa man nila natatapos ang isang malaking proyekto, may isa na namang dumating na mas malaking pagkakataon na magpapalago pa sa kanilang kumpanya. Hindi pa rin matitinag ang determinasyon ni Maria, pero sa kabila ng lahat ng abala, hindi pa rin nawawala ang kanyang mga pangarap na makasama ang pamilya sa lahat ng aspeto ng kanyang buhay.“Ma, mag-ingat kayo,” paalala ni Harry habang pinagmamasdan si Maria at Eric na naghahanda na magtungo sa Cebu.Si Harry, ngayon ay 9 na taong gulang, ay mas lalo pang naging maligaya sa mga huling buwan na nagkasama sila bilang pamilya. Lalo na’t si Maria, pagkatapos ng matinding pagsubok, ay natutong bigyan ng pansin ang kanyang anak at naglaan ng oras para makasama ito sa mga simplen
Si Maria Lagdameo ay isang tahimik at simpleng dalaga, lumaki sa pangangalaga ng mga madre sa isang ampunan sa Cebu. Natagpuan siya sa isang basket sa labas ng simbahan noong siya’y sanggol pa lamang, walang kasama at walang anumang pagkakakilanlan. Si Sister Teresa, ang madre na kumupkop sa kanya, ang naging ina at gabay niya sa buhay. Pinalaki siya ng mga madre na may malasakit at pagmamahal, at bagaman wala siyang kaalaman tungkol sa kanyang tunay na mga magulang, hindi kailanman naramdaman ni Maria na kulang siya sa pamilya.Nang siya’y labindalawang taong gulang, isang malaking pagbabago ang dumating sa kanyang buhay. Kinailangang lumipat sila ni Sister Teresa sa Maynila dahil sa mas magandang oportunidad sa edukasyon ni Maria. Doon siya nakapag-aral sa isang prestihiyosong paaralan, kung saan nagsimula ang lahat.Sa unang araw niya sa sekondarya, halos hindi alam ni Maria kung saan siya magsisimula. Bagong mukha, bagong lugar—ang tanging kilala lang niya ay si Sister Teresa. Hab
Isang gabi, matapos ang isang group study session sa bahay ni Maria, nagpaiwan si Rowena para tumulong mag-ayos ng mga gamit."Salamat, Rowena," sabi ni Maria habang pinupunasan ang mesa. "Hindi ko alam kung paano ko magagawa ang lahat ng ito nang mag-isa.""Walang anuman, Maria," sagot ni Rowena habang inaayos ang mga libro. "Alam mo namang lagi akong nandito para sa'yo."Napansin ni Maria ang mga mata ni Rowena na tila may nais ipahiwatig, ngunit hindi niya alam kung ano iyon. Sinubukan niyang maging kaswal at itanong ang isang bagay na matagal nang bumabagabag sa kanya."Rowena, may tanong ako. Napansin ko lang kasi... parang lately, masyado kayong madalas magkasama ni Roland. Alam mo naman, nobyo ko siya, pero parang kayo na ang laging magkasama."Nagulat si Rowena sa sinabi ni Maria, ngunit mabilis siyang bumalik sa kanyang dating ekspresyon. "Talaga? Hindi ko napansin. Siguro nagkakataon lang."Napangiti si Maria, ngunit sa kalooban niya, alam niyang hindi lang basta "nagkakatao
Parang tumigil ang mundo ni Roland sa narinig. Hindi siya agad nakapagsalita, tila pinoproseso pa ang bigat ng pag-amin ni Rowena."Rowena... ano ‘to? Hindi ko ito inaasahan," sabi ni Roland, nag-aalinlangan.Tumingin si Rowena diretso sa mga mata ni Roland, pilit na hindi magpapakita ng kahinaan. "Oo, alam ko. Alam kong hindi mo ito inasahan. Pero totoo ito, Roland. Mahal kita. At hindi na ako makakapagpanggap na wala akong nararamdaman. Alam kong masakit para kay Maria, pero kailangan kong ipaglaban ang nararamdaman ko."Umiling si Roland, tila hindi makapaniwala sa naririnig. "Rowena, kaibigan kita. Alam mong mahal ko si Maria. Paano mo nagawa ito?""Roland, hindi mo ba ako nakikita?" tanong ni Rowena, ngayon ay may halong poot ang kanyang tono. "Hindi mo ba nararamdaman na palagi akong nandito para sa’yo? Lahat ng ginagawa ko, lahat ng pagpapakita ko ng concern-, lahat ng pagsuporta ko—para sa'yo ‘yon, Roland. Hindi ba sapat na makita mo na mahal kita?"Nagpatuloy si Roland na umi
Sa kabila ng malinaw na sagot ni Roland, hindi pa rin nawawalan ng pag-asa si Rowena. Patuloy siyang nagpapakita ng "lambing," sinusubukang makahanap ng puwang sa pagitan ng relasyon nina Roland at Maria. Alam niyang hindi tama ang kanyang ginagawa, ngunit ang puso niya'y bulag na sa tama at mali.Isang hapon, nagkayayaan ang tatlo—si Maria, Rowena, at Roland—na magpunta sa isang coffee shop matapos ang klase. Habang nag-uusap ang tatlo, napansin ni Rowena na naka-focus si Roland kay Maria, at habang nagtatawanan ang dalawa, hindi maiwasang sumingit ang selos sa kanyang puso."Ang sweet n'yo naman," bati ni Rowena, na may halong lungkot sa kanyang boses na pilit niyang tinatago sa ngiti."Talaga?" tanong ni Maria, ngumiti at tumingin kay Roland. "Mahal ko talaga 'tong si Roland, eh. Sobrang bait at maalaga."Napansin ni Roland ang kakaibang tono sa boses ni Rowena, pero nagpatuloy lang ito sa pakikipag-usap kay Maria. Hindi nito binigyang pansin ang mga subtle- na pagkilos ni Rowena,