Struggle Bl Novels & Stories

โลกของมาเฟียไร้ความปราณี บังเหียนอำนาจในมือคามินถูกชิงไปพร้อมกับดวงตาที่มืดบอด แสงสว่างเดียวที่ส่องนำทางเขา ไม่ได้มาจากการมองเห็นแต่มันมาจากหัวใจของใครบางคน และการเสียสละที่แลกมาด้วยชีวิต

มีวลีที่ว่า ‘เกิดเป็นลูกคนรวย ถ้าไม่ทำตัวหัวxวย ยังไงก็ได้ดี’ แต่ไม่ใช่กับ ‘เดนีส ศศิภักดี’ เพราะเขาเป็นลูกคนรวยที่ทำตัวหัวกรวย แถมยังไม่ได้ดี จนท่านเจ้าสัวต้องส่งเลขามือทองมากำราบ “ท่านประธานยกเลิกซัพพลายเออร์กะทันหันด้วยอารมณ์เพียงชั่ววูบเนี่ยนะ!” “เปล่า ฉันไม่ได้ใช้อารมณ์ชั่ววูบซะทีเดียว ฉันคิดและไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว” “คุณนี่มัน…” “ด่าด้วยสายตาขนาดนี้ ด่าออกมาเถอะ” “คุณแม่ง! เจ้านายหัวxวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลย” “…!…” เซต เพียงชั่ว… 1) เพียงชั่วข้ามคืน (จบแล้ว) พิพัฒน์ x เดนิม 2) เพียงชั่ววูบเดียว (On Air) เดนีส x วินตรา

"เพราะความซวยระดับมหากาพย์ที่ดันไปเห็น 'สิ่งที่ไมควรเห็น' เข้า! ทำให้ 'แซลม่อน' เด็กศิลปกรรมหน้าหมาปั๊กต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากเงื้อมมือของ 'พี่เพลิง' เฮดวิดวะสายโหดที่มีศักดิ์ศรีค้ำคอและอำนาจล้นมือ... 'ถ้าคลิปหลุดออกไป มึงตาย!' คำขู่สั้นๆ ที่เปลี่ยนชีวิตเด็กปีหนึ่งให้กลายเป็นเบี้ยล่างที่ต้องคอยรองรับอารมณ์มาเฟียวิดวะคนนี้ตลอด 24 ชั่วโมง ท่ามกลางบรรยากาศที่ทั้งลุ้นระทึกและกวนประสาทจนต่อมความดันพุ่ง... งาน นี้ศักดิ์ศรีของรุ่นพี่จะร่วง หรือความดื้อของรุ่นน้องจะรอด?"

แน๊ก : นายเอกอายุ25ตัวขาวบางสูงผอมคนกรุงเทพรักอิสระและชอบสัตว์ชนิดเดียวคืองู แมว : งูแสงอาทิตย์ตัวสีดำของแน๊กที่ชื่อแมว น้องเป็นตัวเมียนิสัยเรื่อยเปื่อยเหมือนเจ้าของ สมิง : ผู้จัดการหนุ่มอายุ30จากเมืองเลยเป็นคนรอบคอบทำงานไวหล่อเหลาตัวสูงใหญ่ผิวสีน้ำผึ้งมีสัตว์เลี้ยงติดตัวตลอดเป็นหนูแรทสีขาวตาแดงชื่อน้องหนู น้องหนู : หนูแรทสีขาวตัวน้อยมากเท่านิ้วโป้งเล็กจนนายเอกของเราแทบไม่เคยเห็นอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมพระเอกแทบจะตลอดเวลา

เลิกดื้อได้แล้วคิส พี่คือคิง ส่วนน้องคือควีน ทุกอย่างถูกกำหนดมาตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรกแล้ว น้องหนีพี่ไม่พ้นหรอกคนดี

“อู้ววว… หนูวินน์ครับลุงอยากกระแทกหนูเหลือเกิน… ” เสียงของลุงเดฟกระเส่า มือใหญ่สาวลำเอ็นสีน้ำตาลคัดแข็งเป็นลำ รูดขึ้นลงเป็นจังหวะ “ซี้ดดดด… ” สิ่งที่เห็นทำเอากวินท์รู้สึกเสียววาบตรงง่ามก้น เผลอร้องครางออกมา ยืนขมิบก้นแอบมองความลับของเพื่อนพ่อด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังเป็นที่ต้องการของลุงเดฟ “ลุงเดฟครับ… ” ไม่น่าเชื่อ… กวินท์ไม่อยากจะเชื่อว่าลุงเดฟจะเป็นเกย์ แต่สิ่งที่เห็นและประโยคที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูก็ช่วยยืนยันว่าลุงเดฟกำลังคิดอะไรกับตน กวินท์ตื่นเต้นมากจนเผลอทำขวดน้ำที่ถืออยู่ในมือร่วงลงพื้น ทำให้ลุงเดฟที่กำลังสาวลำเอ็นอย่างเมามันถึงกับชะงัก รีบก้าวเข้ามาชะโงกมองหลังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกมาเพียงไม่กี่ช่วงแขน

เสี่ยครับ… ผมไม่เด็กแล้วนะถ้าจะเอา…ก็เอาให้สุด อย่ามาทำเป็นใจแข็ง เด็กขายหมูปากดีกับเสี่ยเจ้าของตลาดที่ขึ้นชื่อว่าไม่เคยใจอ่อนให้ใครแต่ดันมาแพ้ทางหมาเด็กคนเดียว…

ท่านเสนาบดีที่รัก เจ้าจงมาเป็นภรรยาข้าเสียเถอะ ในวังหลวงล้วนแต่มายา ท่านอ่อนแอบอบบางเช่นนี้เกรงว่า หากมีไม่ข้าปกป้องแล้ว เจ้าคงไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้

เรือคือบ้าน มหาสมุทรคือมารดร หากแต่ชายฝั่งคือขุมทรัพย์ กองโจรสลัดประจำเรือแบล็กคาเคนจึงมุ่งหมายที่จะปล้นสะดมคฤหาสน์เก่าของตระกูลลอร์ดแห่งหนึ่งประเทศอังกฤษ แต่ผู้ใดจะรู้เล่า ว่าหีบสมบัติที่พวกเขาปล้นขึ้นเรือมาจะเป็น...โลงศพของแวมไพร์? แค่ถูกทางกองทหารหมายหัวลงบัญชีดำก็ว่าหนักหนาแล้ว เมื่อต้องมาเจอกับ ลอร์ดเกรแฮม แวมไพร์ที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปี เห็นทีว่าชีวิตของลูกเรือคงจะหาไม่กันในวันนี้ เดือดร้อนถึง กัปตันออเดรย์ แบรล์ ที่ต้องเสียสละตัวเอง เพื่อรักษาชีวิตลูกน้องจากการถูกลงมติเสียงข้างมากให้พลีกายแทนทุกชีวิต มันใช่เรื่องที่เขาจะต้องมาเสียสละเหรอ!? โชคดีที่ลอร์ดเกรแฮมไม่ได้กระหายเลือดถึงขนาดกล้ากัดกัปตันโจรสลัดรูปงามแต่โสโครกซกมกตรงหน้าได้ ทว่า...ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ กิน ต่อให้ไม่ได้กระหายเลือดแต่ก็กระหายรัก ความปรารถนาที่เก็บกลั้นมากกว่าหลายร้อยปีถูกปลดปล่อยในครานี้ โดยมีกัปตันจอมกะล่อนเป็นที่รองรับอารมณ์ คอยดูเถอะ ถึงฝั่งเมื่อไร ข้าจะเอาลิ่มไม้ตอกเจ้าให้จมดิน! ออเดรย์สาบานไว้กับตัวเองว่าจะต้องเอาคืนแวมไพร์มากราคะนี้อย่างสาสมแน่นอน!