Sintido Pain Novels & Stories

Hinila ni Clint at dalawang hita ko papalapit sa kanya. Unti-unti niyang ipinasok ang naghuhumindig niyang sandata sa akin, ulo palang noon napaigik na ako sakit. Clint— “I will be gentle baby” Clint said sexily and hot, as Clint slowly push himself, I felt the excruciating pain as if my body cut into half. Hindi pa buong nakapasok ang kanya sa akin, kalahati palang para na akong panawan ng ulirat sa sakit.

Hindi ko na rin mailawaran ang kanyang mga binti. Naiiyak na ako habang pinapasuka ko siya ng dugo dahil hindi na nagsasalita si Stefano. His pulse is too faint as well na senyales na nag-aagaw buhay na siya. Marami itong naisuka, ngunit ang mag mata nito ay tumitirik ulit. I can hear his faint groans because of his pain. He's not totally knocked out, but he's too weak to give a big reaction from the pain.

Nang sinabi niya iyon ay bigla ako na paliyad. "Ah...Ma-matias masakit!" daing ko. *Out of screen* Pinanood ko lang ng pinanood ang lahat at nakita ko ang mga nagyari sa'min kasama na doon ang sa kotse, sa condo, sa cabinet, at iba pa. Dali-dali ako lumabas saka sinarado ang pinto. "Matias ano to!?" tanong ko sa kaniya habang naghahalo ang sakit at paghihinayang sa nararamdaman ko ngayon sa ginawa niyang paglilihim.

Tumungo siya sa harden at doon ay sumagap ng sariwang hangin at pinuno ang dibdib. Paghinga ay nabitin sa ere ng maramdaman ang mahigpit na yakap mula sa kanyang likuran. Ang pamilyar na init ay mabilis na kumalat sa kanyang katawan at mabangong panlalaki nitong amoy na humahalo sa swabeng pabango nito ay nanuot sa kanyang ilong. “D-Damien!” “I'm sorry! I'm sorry!’”

hindi lang 'yon ang nararamdaman ko. I felt numb after experiencing that intense pain after talking to Luther. I felt like a part of me had been taken away, na hindi ko 'yon maabot para maibalik sa akin. At itong nararamdaman ko ngayon, k-kahit na katawan ko ito, hindi ko na kontrolado. Hindi ko alam kung dapat ko bang ituloy ang paghinga o kung kailangan ko na lang hayaan ang sakit na tuluyan na lamunin ako. Mahal na mahal ko talaga ang impakto na ‘yon kaya s-sobra akong nasasaktan ngayon.

Mi único. Paulit-ulit. Parang sumpa. Parang may kumakalmot sa ilalim ng balat ko. Awtomatikong napunta ang kamay ko sa dibdib ko. And all I felt was pain. It was not familiar. Napakunot-noo ang aking noo. “Bakit?” bulong ko. Mas idiniin ko pa ang kamay ko sa dibdib ko. “Why does it hurt?” It was an absurd question. Illogical, even. Gusto kong hiwain ang puso ko para lang tumigil ang sakit. Dahil hindi dapat masakit. Si Raine lang iyon. A brat. A foolish, reckless, irrational boy who drugged me. Crossing all boundaries. So why?

" you want more mio " para akong tangan tumango nahihibang natalaga ako tinatraydor ako nang sarili kung katawan dahil sa sensyon na nararamdaman sarap na may halong kiliti at sakit na nagpapaliyad at nagpapawala saakin sa tamang katinuan

Sigaw nito muli sa kanya. Nag-angat siya ng tingin dito, and April…being a good person will still say sorry. Pero hindi pa bumubuka ang bibig niya ng makaramdam ng matinding kirot sa tiyan…hindi…sa bandang puson. Agad niya sinapo ang tiyan at mahinang napadaing. “O-Ouch.” Halos bulong nalang niyang nasabi. Kinakabahan siya, she already felt this kind of pain. Alam niya ang nangyayari.

d***g ko saka humawak sa tiyan ko. Agad na lumingon si Marco sa akin. “Bakit?” pagtataka niyang tanong. Pinakiramdaman ko naman ang aking tiyan. Sa ilang sandali hindi ko naman naramdamang tumindi ang sakit. “Ahh, w-wala lang naman.” Nagpatuloy na rin ako sa paglalakad ngunit bigla kong naramdaman ulit ang sakit. “Ahhh,” d***g ko muli. Ngayon, parang mas masakit na kumpara sa kanina.

Hindi siya nagsalita at tahimik na naghintay. Nung mga sandaling ito, ang tanging nararamdaman lang ni Natalie ay painit ng painit. Ang buong katawan niya ay puno ng pawis, pero ang mga meridians niya ay sobrang lamig. Ito ay nakakapanginig buto na lamig at hindi lang ito, nararamdaman niya ulit ang pangangati sa buong katawan niya!