Karma

Nasib si Bungsu. (Saat masa jaya orang tua telah habis). "Jadwal kontrol Bapak tiga hari lagi, kamu sudah dapat uang buat biaya rental mobil?" tanya Ibuku saat aku baru saja pulang. "Yusup usahain ya Bu, semoga ada rezekinya," jawabku. Sambil melepas jaket yang selalu menemaniku mencari rupiah. "Kalau gak ada ya udah, gak apa-apa. Paling Bapakmu teriak-teriak kalau lagi kumat karena obatnya habis!" ucap Ibu sambil berlalu pergi. Aku tahu Ibu pasti kecewa, lalu bagaimana lagi, aku sudah berusaha keras, dalam hati aku merasa gagal. Uang sebesar lima ratus ribu saja tidak mampu aku cari. Mungkin bagi orang lain tidak seberapa, tapi untukku yang hanya berprofesi sebagai ojek online uang lima ratus ribu sangatlah besar. Apalagi akhir-akhir ini orderan sangat sepi tidak seperti biasanya. Aku duduk termenung di atas sofa lusuh, mataku menatap tiga bingkai besar yang terpajang di dinding, foto ketiga Kakakku saat wisuda. Mereka terlihat sangat gagah dengan toga yang dipakainya

Hubunganku, yang tidak direstui oleh Ibu dari suamiku. Ternyata, malah berdampak buruk, terhadap kehidupan rumah tanggaku. Aku, selalu dihina dan diremehkan oleh Ibu mertuaku. Bahkan, kata-kata pedas pun selalu keluar dari mulutnya. Ibu selalu membicarakan kejelekanku, kepada setiap orang. Bahkan, terkadang ia selalu melebih-lebihkannya. Sehingga, orang-orang selalu menilaiku, menantu tidak tahu diri. Selain Ibu, ada juga tetangga yang mulutnya selalu nyinyir, terhadapku. Dia selalu mencari celah buat menghinaku. Tetapi, semua penghinaan yang aku terima, baik dari Ibu mertua atau dari si tetangga. Berangsur menghilang, seiring berjalannya waktu. Karena, kini mereka tahu, kalau aku ini siapa, tanpa harus menunjukan siapa aku. Mau tau tentang kisahku ini, ayo cus baca! Jangan lupa subscribe, kasih komentar serta love di setiap babnya. Terima kasih.

Als ich Stück für Stück zerschnitten wurde, rief ich mit letzter Kraft meinen Bruder – Lukas Sommer an. Gerade als mein Bewusstsein zu schwinden drohte, nahm er erst ab. Seine Stimme klang voller Unmut. „Was ist denn schon wieder?“ „Lukas, hilf mir ...“ Ich konnte nicht weiterreden, er unterbrach mich einfach. „Musstest du denn immer irgendwas haben? Ende des Monats war Lunas Volljährigkeitsfeier. Wenn du nicht gekommen wärst, hätte ich dich umgebracht!“ Dann legte er ohne zu zögern auf. Ich konnte den Schmerz nicht länger ertragen und schloss für immer die Augen. Tränen liefen mir noch über die Wangen. Lukas, du musstest mich nicht umbringen – ich war schon tot.

Je suis mariée depuis huit ans à un avocat, mais il a toujours refusé de révéler publiquement que j'étais sa femme. Pire encore, il a interdit à notre fille de l'appeler « Papa ». Il avait, à maintes reprises, sacrifié les moments précieux avec notre fille pour courir après son premier amour. Il avait même pardonné à cette femme d'avoir blessé notre enfant... Déçue et le cœur brisé, j'ai décidé de divorcer, de partir et de disparaître à jamais de sa vie avec ma fille. Mais lui, il s'accrochait désespérément à notre mariage, me traquant comme une bête enragée. Trop tard : cette fois, ni ma fille ni moi ne reviendrions en arrière.

When my husband returned home to visit his parents, I noticed that he forgot to bring back the specialties he had bought. I ran after him, only to find him getting out of a car in a suit. His childhood friend stepped forward to welcome him. They held hands and smiled as they looked into each other’s eyes. They looked like a happy, newlywed couple. Only when my husband saw me standing not too far away did he hurriedly distance himself from his childhood friend. “Her mother’s critically ill, and her mother’s only wish is to see her get married. I’m just helping her.” I simply smiled. I pushed him right back to his childhood friend’s side and started cheering with everyone else. “When’s the baby coming?! I’ll be sure to wrap a nice gift!”

For the sake of my happiness with my boyfriend, I decided to go to the hospital to treat my congenital narrowness. But the attending physician turned out to be my boyfriend's friend—and the treatment plan itself made my face flush and my heart race. "During the course of treatment, there will be a great deal of intimate physical contact. That's unavoidable," he said. "For example, kissing, touching, and…"

Elang Buana, kepala tim divisi kriminal yang tidak percaya hantu, dihadapkan pada kasus pembunuhan berantai dengan mayat korbannya berkepala terbalik. Saat berusaha memecahkan kasus tersebut, teror hantu berkepala terbalik membayanginya dan membuatnya percaya bahwa hantu itu ada. Siapa pelaku pembunuhan berantai itu? Manusia atau hantu?

Isya Rasyuka jatuh cinta buat pertama kali di dalam hidupnya. Lelaki bertuah itu adalah Aqif Azka. Ketampanan dan sifat gentleman lelaki itu sangat menepati ciri-ciri lelaki idamannya. "Aku nak tegur dia tapi aku takut dia tak layan. Aku nak puji dia hensem tapi aku takut dia label aku pelik pulak. Aku nak beritahu dia yang aku sukakan dia tapi aku takut dia gelak. Wahai Aqif Azka, kalau kau nak tahu, aku selalu senyum macam orang gila bila nampak kau. Bila kau nak notice aku?" - ISYA RASYUKA Bagi Aqif Azka pula, dia langsung tidak rasa bertuah apabila mengetahui dirinya disukai oleh Isya Rasyuka. Dia menyampah kerana Isya Rasyuka sentiasa berusaha untuk mendekatinya. Dia merancang sesuatu dengan rakan-rakannya agar Isya Rasyuka tidak lagi suka padanya. Rancangannya berjaya dan Isya Rasyuka tidak lagi mendekatinya malah perempuan itu pula yang menghindarkan diri daripada bertemu dengannya. "Kenapa dengan aku ni? Takkanlah aku jealous tengok dia dengan mamat tu? Eh, buat apa pulak aku nak jealous? Aku bukan suka dia pun." - AQIF AZKA Kemunculan Adi Adham sebagai penyelamat Isya Rasyuka pada malam rancangan itu berlaku telah membuka ruang hati Isya Rasyuka untuk bercinta lagi. Layanan yang diberikan oleh Adi Adham membuatkan Isya Rasyuka merasakan cinta itu indah. Namun siapa sangka Adi Adham menyimpan sebuah rahsia besar. "I bukan yang terbaik tapi I janji, I akan mencintai you sepenuh hati." - ADI ADHAM Berjayakah Isya Rasyuka menemui cinta sejati? Atau cinta sejati hanyalah cerita dongeng semata-mata?

My brother's only child was diagnosed with acute leukemia, and the baby growing inside me became his only hope. The moment I got the news, I didn't hesitate, even though I was six months pregnant, ready for the transplant compatibility test. My brother drove me to the hospital to get the results, but things took an unexpected turn when my sister-in-law mistook me for a mistress. She waited until my brother stepped away, then locked me in the bathroom. Her face twisted with fury as she tore my clothes, stepped on my belly and insulted me. "You seduced my husband and even dared to carry his child! My son falls ill, and you rush back just to show off, is that it? No one steals my man! Today, I'll show you what happens to a mistress's baby!" It was only when my brother came with the compatibility report of successful matching that she collapsed…

I am the hated true daughter of my family. One day, I was kidnapped along with my sister. The kidnappers cut off a section of my finger and sent it to my parents. But they just thanked God that the kidnappers had not cut off my sister’s finger. They deciphered the hint from my sister and alerted the police, but the kidnappers learned about it. To protect my sister, they told the kidnappers that I was the one who revealed the address to them. Because of it, I was tortured to death while my sister was saved. Oddly, when my parents found my mangled body, they broke down and said that they were going to make my sister and the kidnappers pay.