All Chapters of เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าขอลิขิตชะตาชีวิตตัวเอง: Chapter 11 - Chapter 20

24 Chapters

บทที่ 11 ท่านแม่ข้าพลั้งมือ

บทที่ 11 ท่านแม่ข้าพลั้งมือใต้เท้าทั้งสองได้ตกลงกันว่าจะจัดงานในอีกสามวันข้างหน้าถือว่าเป็นวันเวลาที่ดีของทั้งคู่ที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน เมื่อคุยกันเสร็จสิ้นใต้เท้าโจได้เดินออกมาส่งใต้เท้าหวังอี้เป่าที่รถม้าเพื่อกลับเรือน เสียงหัวเราะคิ้กคั้กทำให้เหมยอิงที่กำลังเดินเล่นอยู่ได้ยินและเกิดสงสัยว่าท่านพ่อมาเมื่อใดและท่านพ่อกับใต้เท้าผู้นั้นมีเรื่องดีอันใดถึงได้หัวเราะออกมากอย่างเปิดเผยเช่นนั้น เมื่อความใคร่รู้ของนางก่อตัว นางเองก็รีบไปหาท่านแม่ของนางทันที และนางเองก็ได้คำตอบจากท่านแม่ว่าที่ใต้เท้าหวังอี้เป่ามาพบท่านพ่อวันนี้นั้นคือเรื่องงานแต่งของหนิงฮวา เหมยอิงไม่สามารถเก็บความโมโหได้นางไม่อยากเห็นหนิงฮวามีความสุข และนางเองก็อยากที่จะครอบครองห่าวหรานบุรุษที่แสนดี นางเอะอะโวยวายทำลายข้าวของในห้องของซินหยางพังทลาย“ข้าไม่ยอมทำไมท่านพี่ต้องได้ดี ทำไมทุกคนต้องรักนาง กรี๊ด” ซินหยางมองดูบุตาสาวของตนอย่างน่าสงสาร รีบห้ามไม่ให้เหมยอิงทำเช่นนี้“หยุดเถิดเหมยอิง อย่าทำเช่นนี้เลย” ซินหยางรีบห้ามเหมยอิงที่ตอนนี้ควบคุมตนเองไม่ได้“ไม่ข้าไม่หยุด ท่านแม่ข้าทำไมกันเจ้าคะทำไมมีแต่คนรักพี่หนิงฮวา ท่านพ่อเอง
last updateLast Updated : 2025-03-29
Read more

บทที่ 12 หมดสิ้นทุกอย่าง

บทที่ 12 หมดสิ้นทุกอย่างราตรีที่มืดมิดเสียงเงียบสงัด สายตาเลือนลางหูได้ยินเสียงเพียงของกระแสน้ำที่ไหลวนและร่างกายของสตรีกำลังดิ่งลงใต้น้ำอย่างเชื่องช้าสองมือตะเกียกตะกายสุดชีวิต มือคว้าทุกสิ่งอย่างรอบๆ ตัวที่คว้าได้ ขาของนางพยายามถีบให้ตนเองลอยแต่ทว่าถีบเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล เมื่อจมูกอยู่ต่ำกว่าผิวน้ำทำให้ร่างกายกลั้นหายใจอย่างอัตโนมัติ นางใช้แรงทั้งหมดที่มีในการพยายามขึ้นจากน้ำโดยไร้ที่ยึดเกาะ ตอนนี้ร่างกายของนางเริ่มเหนื่อยหัวใจเต้นแรงขึ้น ชั่วพริบตาเดียวนางรู้สึกเหนื่อยมากจนกลั้นหายใจไม่ไหวอีกต่อไปจนทำให้น้ำเข้าสู่ลำคอจนนางสำลักออกมานางรู้สึกถึงความเงียบสงบภายในน้ำตอนนี้ร่างกายของนางเริ่มแสบจมูกแสบคอและแสบในศริษะทำให้นางใช้แรงเฮือกสุดท้ายพยายามตะเกียกตะกายให้หัวพ้นน้ำเพื่อฮุบอากาศหายใจให้ได้ แต่ทว่านางก็หาที่ยึดเกาะไม่ได้ เพียงไม่กี่อึดใจนางกหมดแรงขัดขืนและเริ่มจมลงอย่างเชื่องช้า ดวงตาเบิกโพลงนางไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ ทั้งสิ้น รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้นางได้หายใจเอาของเหลววิ่งผ่านหลอดลมเข้าไป ร่างกายของนางจมลงไปเรื่อยๆ จนใกล้จะถึงก้นบ่อสมองตัดการรับรู้ สติเลือนลางก่อนที่นางจะหลับไปตลอดกาล
last updateLast Updated : 2025-03-29
Read more

บทที่ 13 เกิดใหม่อีกครา

บทที่ 13 เกิดใหม่อีกคราเสียงโวกเวกโวยวายของสาวใช้ที่กำลังปลุกให้หนิงฮวาอยู่นั้นทำให้นางรู้สึกรำคาญซะเหลือเกิน นางคิดว่าตนเองนั้นได้หลุดพ้นความเจ็บปวดและมาที่สวรรค์ และพบเจอกับฉู่ฉู่ที่มารอนางอยู่บนสวรรค์ก่อนแล้วท้องฟ้าเริ่มสว่างเจิดจ้า แสงอรุณเริ่มคืบคานเข้ามาลอดผ่านช่องหน้าต่างทำให้หนิงฮวานางแสบตาเล็กน้อย“คุณหนู คุณหนูรีบตื่นสิเจ้าคะ อย่าบอกนะเจ้าคะว่าคุณหนูลืมไปแล้วว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคุณหนูเหมยอิง หากคุณหนูไม่รีบลุกไปช่วยเดี๋ยวฮูหยินมาต่อว่าและลงโทษคุณหนูอีกนะเจ้าคะ” นางยังคงเขย่ากายของหนิงฮวาอยู่ นางค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาในห้องของนางช่างเหมือนตอนที่นางอายุเพียงสิบเจ็ดปี นางลุกขึ้นมองไปรอบๆ ห้องที่เต็มไปด้วยสิ่งของที่นางเคยมอบให้แก่เหมยอิงน้องสาวต่างมารดา นางเดินลงจากเตียงนอนไปลูบสิ่งของเหล่านั้นและหันไปพบกันปิ่นปักผมของต่างหน้ามารดาของนางก็รีบหยิบมากอดไว้ที่อกอย่างหวงแหนจนสาวใช้ของนางแปลกใจและได้เอ่ยถามนาง“คุณหนู คุณหนูได้ยินที่ข้าพูดมั้ยเจ้าคะ” หนิงฮวาวางกล่องปิ่นลงและหันมาหาฉู่ฉู่ด้วยความคิดถึงพร้อมโผล่กอดนาง“ท่านสบายดีหรือ รู้หรือไม่ว่าข้าคิดถึงท่านเพียงใดอย่าเป็นอันใดอีกเล
last updateLast Updated : 2025-03-30
Read more

บทที่ 14 ใต้เสงจันทร์ที่สาดส่อง

บทที่ 14 ใต้เสงจันทร์ที่สาดส่องฉู่ฉู่กลับมาจากตลาดเวลาก็จวบจนจะพลบค่ำนางได้ชุดใหม่มาให้หนิงฮวาอย่างสวยงาม หนิงฮวาชอบมันเป็นอย่างมาก นางสวมใส่และแต่งแต้มประทินโฉมให้งดงาม ริมฝีปากที่ขาวซีดก็เติมแต่งด้วยผงดอกกุหลาบสีแดงฉ่ำ เครื่องประดับหรือปิ่นที่นางมีก็ได้สวมใส่ที่ผมอย่างสวยงาม เมื่อนางแต่งกายเสร็จสิ้นก็ก้าวเท้าออกจากห้องตรงไปที่งานพิธีของเหมยอิง ฉู่ฉู่นางยิ้มอ่อนหวานอย่างชื้นใจที่เห็นคุณหนูของนางงดงามขึ้นและเข็มแข็งผู้คนเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในเรือนของใต้เท้าโจรวมถึงชาวบ้านที่อยู่ระแวกนี้เองก็ได้เข้ามาเพื่อกินอาหาร เหมยอิงกับซินหยางที่ยืนต้อนรับใต้เท้าที่มาร่วมอวยพรวันเกิดให้นางอย่างมีความสุข เมื่อหนิงฮวาย่างกายเข้ามาที่งานทุกสายตาก็จับจ้องไปที่นางจนเหมยอิงเองก็ต้องเหลียวตามมา ก็ได้พบว่าวันนี้หนิงฮวาช่างแต่งกายมางดงามยิ่งกว่าตนเองที่เป็นเจ้าของวันเกิดด้วยซ้ำ ทำให้นางไม่พอใจเป็นอย่างมาก จึงได้สะกิดมารดาของตน“ท่านแม่ เหตุใดท่านพี่ถึงมีชุดสวยงามเช่นนั้นใส่ได้แล้วท่านแม่ดูสิใบหน้าของท่านพี่วันนี้ก็แต่งแต้มออกมาอย่างสวยงาม บุรุษทั้งหลายต่างพากันมองนางและชื่นชมนี่มันเป็นงานของข้าหรือเป็นงาน
last updateLast Updated : 2025-03-30
Read more

บทที่ 15 ผิดแผน

บทที่ 15 ผิดแผนรุ่งเช้าได้หวนมาอีกครั้งหนิงฮวานั่งอยู่ที่ริมหน้าต่างยิ้มกริ่มอย่างเขินอายที่ค่ำคืนนางได้มอบจูบแรกแก่ชายที่นางรัก ฉู่ฉู่เข้ามาที่ห้องก็ตรงตกใจเพราะเห็นว่าคุณหนูของนางนั้นตื่นเช้าก่อนที่นกจะบินออกจากรังหาอาหารด้วยซ้ำ“คุณหนูท่านไม่สบายหรือเจ้าคะ เหตุใดถึงนั่งอยู่ริมหน้าต่างยังไม่สว่างเช่นนี้”“ข้าสบายดีแต่ข้ายังไม่ได้นอนเลยต่างหาก ฉู่ฉู่ข้ามีความสุขเหลือเกินจนคิดว่านี่เป็นเพียงความฝัน ” ฉู่ฉู่นางแอบเห็นเมื่อคืนนี้ที่หนิงฮวาได้เดินออกไปที่สวนกับห่าวหรานแต่ก็ไม่ได้ตามไปดู นางจึงคิดว่าต้องมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น“คุณหนูมีความสุขข้าเองก็พลอยมีความสุขไปด้วย ” ฉู่ฉู่ไม่อยากถามว่าเกิดเรื่องอันใดส่วนเหมยอิงที่ออกมาจากงานของนางก็มาอาละวาดที่ห้องของตนเอง จนซินหยางต้องมาปลอบประโลมนาง นางจึงคิดแผนการให้เหมยอิงไปหาคุณชายห่าวหรานที่เรือนและได้ให้สาวใช้ไปหาซื้อยาปลุกกำหนัดมาใส่ขนมเพื่อนำไปให้ห่าวหรานได้กิน ไม่ว่าบุรุษผู้นั้นจะแข็งแกร่งเท่าไหร่ เมื่อโดนฤิทธิ์ยาตัวนี้เข้าไปก็มิอาจจะต้านทานได้ซินหยางนางจึงสั่งให้สาวใช้ทำขนมเซาปิ่งที่ทำจากแป้งผสมกับมันเทศ ซินหยางได้สั่งให้ทำเพียงเล็กน้อยก่
last updateLast Updated : 2025-03-30
Read more

บทที่ 16 ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัด

บทที่ 16 ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดห่าวหรานได้พาหนิงฮวาเดินมาที่ห้องของเขาที่กำลังจัดเตรียมไว้ต้อนรับนาง ตอนนี้ก็ใกล้เสร็จแล้ว สาวใช้มากมายเมื่อเห็นห่าวหรานกับหนิงฮวาเดินเข้ามาก็พากันออกไปให้ทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน ระหว่างทางห่างหรานเองก็รู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของเขาเริ่มแปลกไป ร้อนๆ หนาวๆ เมื่อมองหนิงฮวาคราใดก็จะคอยเก็บความต้องการของตนเองไว้ไม่ได้ แต่เขาเองก็พยายามสะกดอารมณ์ของตนเองเพื่อไม่ให้ทำอันใดนางหนิงฮวาเองก็ไม่ต่างกัน นางรู้สึกร้อนรุ่มข้างใน เมื่อมาถึงห้องที่ห่างหรานพามาดู นางก็รีบรินชาเพื่อดื่มดับความร้อนในร่างกาย“เจ้าหิวน้ำหรือ”“เจ้าค่ะ ที่นี่สวยมากเลยเจ้าค่ะ” หนิงฮวาได้เดินเข้าไปดูเตียงนอนสำหรับนาง นางเองก็เขินอายเมื่อนึกถึงคืนเข้าหอหัวใจของนางเริ่มเต้นระรัวดังออกมา เม็ดเหงื่อเริ่มผุดออกมาตามร่างกายแม้อากาศจะเย็นสบายแต่บัดนี้กลับร้อนมาก ห่าวหรานก็ได้เดินตามเข้ามา“ที่นี่ตกแต่งไว้เพื่อเจ้า หากเจ้าชอบข้าเองก็ดีใจ ” ห่าวหรานหันไปมองหนิงฮวาที่กำลังปาดเหงื่อเขาเองก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาท่าทางที่นางปาดเหงื่อนั้นช่างเย้ายวนเขาเหลือเกิน จนเขาต้องหันหลังในนางเพื่อระงับอารมณ์เอาไว้“พี่ห่าวหรา
last updateLast Updated : 2025-03-30
Read more

บทที่ 17 งานแต่งรื่นเริง

บทที่ 17 งานแต่งรื่นเริงใต้เท้าหวังอี้เป่าได้มาหาบุตรชายของตนเพื่อหารือเรื่องงานมงคลก็ต้องมาพบกับห่าวหรานที่นอนแนบชิดอยู่กับหนิงฮวาบนเตียงทำให้ใต้เท้าหวังอี้เป่าตะโกนต่อว่าบุตรชายตนเองที่ไม่เป็นบุรุษที่ดี“ห่าวหรานเจ้าทำอันใด ลุกตามข้าออกมาด้านนอกบัดเดี๋ยวนี้” เสียงดังสนั่นที่ตะโกนออกมาด้วยความโกรธทำให้ห่าวหรานกับหนิงฮวาตื่นขึ้นมาและต้องตกใจรับคว้าหาผ้ามาใส่กันอย่างเร็ว และออกตามใต้เท้าหวังที่นั่งรออยู่ที่ห้องโถงแล้วห่างหรานกับหนิงฮวานั่งคุกเข่าต่อหน้าใต้เท้าหวังที่นั่งอยู่กับฮูหยิน“มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นเหตุใดเจ้าทั้งสองถึงอยู่บนเตียงด้วยกัน เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ใดหากใต้เท้าโจรู้เข้า” ใต้เท้าหวังได้ต่อว่าบุตรชายของตน“ท่านพ่อข้าพร้อมรับผิดชอบ อย่างไรข้ากับหนิงฮวาเองก็ต้องแต่งกันอยู่แล้ว ”“แล้วความเป็นบุรุษที่ดีของเจ้าล่ะ ทำไมไม่ยอมหักห้ามใจแถมเจ้ายังทำผิดธรรมเนียมอีก”“ใต้เท้าหวังเจ้าคะ จะโทษพี่ห่าวหรานทั้งหมดก็ไม่ได้หากข้าไม่ยิมยอมก็คงไม่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ” หนิงฮวาก็ได้เอ่ยขึ้นมา“นั่นสิท่านพี่เหตุใดท่านต้องโมโหเด็กทั้งสองด้วย อย่างไรเขาทั้งคู่ก็รักใคร่กันอีก
last updateLast Updated : 2025-03-31
Read more

บทที่ 18 ความผิดนาง

บทที่ 18 ความผิดนางหนิงฮวาแม้จะเคยร่วมหลับนอนกับห่าวหรานแต่ครั้งนี้นางเองก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่เช่นเคย เมื่อดื่มน้ำชาเสร็จห่าวหรานก็ได้เปิดหน้าคุมหน้านางออก นางเผยยิ้มให้แก่ห่าวหรานเขาเข้ามาโอบกอดนางอย่างอบอุ่น“ข้ามีความสุขเหลือเกิน ที่วันนี้มีเจ้าคอยอยู่เคียงข้าง เหมยอิงนางเองก็มีส่วนดีหากนางไม่คิดแผนเช่นนั้นข้ากับเจ้าก็คงไม่ได้แต่งกันเสียที”“นั้นสิเจ้าคะ ตลอดเวลาวันนี้ข้าไม่พบเห็นหน้านางเลยสักครา หรือว่านางจะยอมแพ้ไปแล้ว” หนิงฮวาพึ่งมานึกได้ว่านางไม่เห็นเหมยอิงเลย“นางคงต้องยอมแพ้ไปแล้วล่ะ ก็ในเมื่อตอนนี้เจ้าได้เข้าพิธีแต่งกับข้า และต่อจากนี้ไปเจ้าคือภรรยาของข้า อีกสักหน่อยเมื่อข้าได้รับตำแหน่งอาจจะมีการโยกย้ายเมื่อนั้นเจ้าเองก็จะได้เป็นฮูหยินของท่านผู้ตรวจการ” ห่าวหรานส่งยิ้มหวานให้หนิงฮวานางเองก็รู้ซึ้งถึงรอยยิ้มนั้นดีว่าตอนนี้ห่าวหรานต้องการอันใด เขาได้อุ้มหนิงฮวาขึ้นเตียงพร้อมดับเทียนทำขั้นตอนสุดท้ายให้เสร็จสิ้นพิธี ค่ำคืนนี้อบอวลไปด้วยความสุขสมหวังทำให้หนิงฮวามีความสุขเป็นอย่างมากรุ่งสางนางลืมตาขึ้นมาก็พบกับห่าวหรานที่นอนอยู่เคียงข้างนางจ้องมองใบหน้าที่ไร้ที่ติ ใช้นิ้วชี้แตะล
last updateLast Updated : 2025-03-31
Read more

บทที่ 19 เหมยอิงท้อง

บทที่ 19 เหมยอิงท้องฝั่งด้านเหมยอิงช่วงนี้นางรู้สึกแปลกๆ ในร่างกาย นางเริ่มไม่อยากอาหารและไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงเมื่อได้กลิ่นอาหารที่มีกลิ่นฉุนก็มักจะคลื้นไส้อ้วกตลอดเวลา นางเก็บเรื่องนี้ไว้ไม่บอกผู้ใดจนวันนี้ที่ต้องมานั่งกินอาหารร่วมกับท่านพ่อและท่านแม่“วันนี้ท่านพี่มีเวลา ช่างดีเสียจริงเราไม่ได้นั่งกินอาหารด้วยกันมานานมากแล้ว” ซินหยางเอ่ยพร้อมพยักหน้าให้บ่าวตักข้าวใส่ถ้วยให้ทุกคน“ที่ข้ามีเวลามานั่งกินข้าวกับพวกเจ้าเพราะมีเรื่องน่ายินดีจะมาบอก วันนี้ในช่วงค่ำบ้านใต้เท้าหวังอี้เป่าจะจัดงานฉลองที่ลูกเขยห่าวหรานได้รับตำแหน่งผู้ตรวจการพวกเจ้าเองก็เตรียมตัวรอเมื่อถึงเวลาข้าจะให้เกี้ยวมารับพวกเจ้าเพราะข้าเองต้องเข้าไปที่วังหลวงในช่วงสายๆ” ใต้เท้าโจนั่งคีบอาหารใส่ถ้วยข้าวของตนและคีบเข้าที่ปากของเขาต่อ เหมยอิงที่มาทีหลังก็รีบนั่งลงด้านหน้าของท่านพ่อ“มาแล้วงั้นรึนั่งลงสิ” ใต้เท้าโจบอกเหมยอิง“เจ้าคะท่านพ่อ” เหมยอิงนั่งลงบ่าวก็ได้ตักข้าวใส่ถ้วยของนางกลิ่นอาหารที่คละคลุ้งอยู่บนอากาศได้เตะจมูกของนางทำให้นางรู้สึกพะอืดพะอมจนเก็บอาการไว้ไม่ไหวอีกต่อไป“อั๊วะ” เหมยอิงลุกขึ้นออกไปอ้วกใต้เท้าโจก็มองต
last updateLast Updated : 2025-03-31
Read more

บทที่ 20 รู้ทัน

บทที่ 20 รู้ทันเมื่อหนิงฮวากระซิบบอกเหมยอิงเสร็จนางก็เอาจอกสุรายื่นให้เหมยอิงเช่นเดิม นางยังคงตกใจยืนอยู่กับที่ จนหนิงฮวาเดินห่างออกจากนางไปนางก็โยกจอกสุรานั้นทิ้งพร้อมกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บแค้น“กรี๊ด!!!” หนิงฮวาที่เดินออกมาได้ไม่ไกลเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดของเหมยอิงนางก็ยิ้มออกมาอย่างสะใจ วันนี้นางออกไปที่ตลาดและไปบังเอิญไปพบเจอทั้งสองแม่ลูกที่ตลาดนางจึงแอบเดินตามไปที่โรงหมอ ก็ได้รู้ความลับของเหมยอิงที่นางได้ตั้งครรภ์ และนางเองก็รู้จักสองแม่รู้นี้ดีว่าไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยได้ไม่ว่าวันเวลาจะผลันเปลี่ยนคำพูดที่ทำให้เหมยอิงกรีดร้องออกมานั้นเป็นคำที่แทงใจของนาง“อย่าคิดว่าข้าจะรู้ไม่ทันเจ้า และเจ้าเองก็อย่าคิดว่าข้าจะยอมให้เจ้ากับท่านแม่ของเจ้ารังแกได้อีก ต่อไปนี้เจ้าต้องระวังข้าเสียมากกว่าที่จะเอาความลับของเจ้าไปแพร่งพราย ตอนนี้ตัวของเจ้าก็ไม่ได้มีเจ้าเพียงผู้เดียว จงอย่าทำอันใดที่มันเกินขอบเขตไม่เช่นนั้นเรื่องนี้จะถึงหูท่านพ่อเป็นแน่ และอีกอย่างอย่าคิดมาจับสามีของข้าให้รับเป็นพ่อของเด็กในท้องของเจ้า เพราะข้าจะไม่อยู่นิ่งเป็นแน่”หนิงฮวาเดินกลับเข้ามานั่งที่เก้าอี้ห่าวหรานเองก็หันมามองแ
last updateLast Updated : 2025-03-31
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status