“ ใช่ฉันเป็นฝาแฝดของพี่ริน พี่สาวฉันเอง หึหึหึ // ทำไมอึ้งเหรอ ” เล่ย์ เธอแสยะยิ้มมุมปากพร้อมกับพูดออกมาด้วยเสียงเรียบนิ่ง ชมพู่เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอช๊อกตาตั้งจนอ้าปากค้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองว่าเรื่องที่เธอแปลกใจทำไมเธอไม่เคยสงสัยหรือว่าคิดรินมีฝาแฝด แต่กลับกันเธอกับคิดว่ารินเธฮใจแตกเพราะเรื่องที่เธอโดนรุมโทรม
“ กะ กะ แก แก แกว่ายังไงนะ “ ชมพู่ เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก้ถึงกับตกใจอ้าปากค้างพร้อมกับพูดออกมาด้วยเสียงตะกุตะกัก เล่ย์ไม่ตอบเธอพร้อมกับยกยิ้มมุมปากมองหน้าเธอด้วยสายตาดุดัน ก่อนจะจิกหัวชมพู่ให้ลุกขึ้นมาด้วยความแรง พรวด……. “ อ๊ะ อ๊ะ โอ๊ย โอ๊ยยยยยยยยยยย เจ็บ เจ็บ ฉันเจ็บนะ “ ชมพู่ ร้องออกมาพร้อมกับเอามือจับมือของเล่ย์ที่แทบจะถลกหนังหัวของหญิงสาวออกมา เล่ย์เมื่อเธอถลกหนังหัวของชมพู่ขึ้นมาแล้วจากนั้นเธอก็จัดการเวียงหญิงสาวอย่างแรงด้วยมือเดียวจนเธอชนเข้ากับกำแพงอย่างแรง ปึก “ อ๊ะ อ๊ะ จุก จุก จุก “ ชมพู่เมื่อโดนเล่ย์โยนมาติดกับกำแพงปูนอย่างแรง เธอก็ถึงกับทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวดแล้วก็จุก เพราะแรงเวียงที่เล่ย์เวียงเธอเข้าข้างฝานั้น มันช่างรุนแรงและก็เน้นๆจนทำให้ชมพู่ถึงกับจุกและก็เจ็บในขณะเดียวกัน “ อีเหี้ย อีสารเลวแกคิดว่าแกฆ่าพ่อฉันแล้ว คนอย่างฉันจะสิ้นไร้ไม้ต่อเหรอ แกอย่าลืมว่าฉันมาที่อยู่อย่างสุขสบายได้อย่างไม่มีอันตรายอะไรเลย แกคิดว่ายังไงละ “ ด้วยความโกรธ บวกกับความเจ็บเมื่อเธอโดนแบบนั้น ชมพู่ก็จัดการพูดออกมาว่าเป็นเพราะอะไรที่เธอมาที่นี้แล้วยังมีชีวิตที่ดีแล้วก็ปลอดภัย เมื่อเล่ย์ได้ยินแบบนั้นเธอก็แสยะยิ้มก่อนจะย่างสามขุมเข้าหาหญิงสาวแล้วก็พูดออกมาด้วยเสียงเรียบนิ่งว่า แป๊ะ ๆ “ ที่รักบอกคนของคุณเอามันเข้ามา “ เล่ย์ เธอตบปมือเป็นสัญญาณสั่งให้แอตลาสที่รออยู่ด้านนอกให้เอา ใครบางคนเข้ามา แอตลาสที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็แสยะยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ก่อนจะหันมาหิ้วคอเสื้อของใครบางคนแล้วก็ลากเข้ามา “ อ๊ะ อ๊ะ “ เสียงของคนที่แอตลาสลากเข้ามามันร้องโอดโอยออกมาด้วยความเจ็บปวด ชมพู่ที่เห็นแบบนั้นเธอถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกใจเพราะคนที่แอตลาสหิ้วปลีกมาเป็น ลูกพี่ลูกน้องของเธอที่ชื่อคิง ลูกชายของลุงเสือ น้องชายของพ่อเธอ ปึก “ อ๊ะ ชะ ชะ ชม ชม ชมพู่ ชมพู่ “ คิงลูกพี่ลูกพี่ลูกน้องที่แอตลาสให้คนของเขาไปหิ้วมาจากผับดังย้านอินชอนที่เดียวกับที่ชมสพู่โดนหิ้วมา เมื่อเข้าเห็นน้องสาวของตนที่อยู่ในสภาพไม่ต่างกันกับเขา แล้วอีกอย่างเขาก็รู้แล้วว่าเรื่องเลวร้ายบ้าบอที่เกิดขึ้นกับเขาในตอนนี้เป็นเพราะชมพู่ไปทำเรื่องเลวร้ายเอาไว้กับใครบางคน “ เฮีย เฮีย เฮียเป็นยังไงบ้าง “ ชมพู่ เมื่อเห็นร่างของพี่ชายของเธออยู่ในสภาพสบักสบอมนอนอยู่กับพื้นเธอ ก็รีบวิ่งปี่เข้ามาประคองร่างของพี่ชายด้วยความตกใจทันที คิงเมื่อชมพู่เข้ามาถูกตัวด้วยความโกรธที่หญิงสาวเป็นต้นเหตุทำให้เขาต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้แล้วก็ทำให้เขาอับอายขายขี้หน้า คิงก็พักร่างบางของลูกพี่ลูกนางอย่างแรงเพื่อให้เธอออกห่างทันที ปึก “ ออกไปอย่ามาแตะตัวฉันอีชั่ว เป็นเพราะแกคนเดียวที่ทำให้ฉันต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะแกอิจฉาคนอื่นเรื่องบ้าๆนี้ก็ไม่เกิดขึ้นกับฉัน แกรู้ไหมว่าเรื่องที่ลุงสิงค์ตายถ้าถึงหูพ่อฉันพ่อฉันจะเก็บแกเอาไว้ไหม ห่ะ อีเหี้ย “ คิงตวาดใส่หน้าของชมพู่ พร้อมกับผลักเธอให้ออกห่าง ชมพู่เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็ถึงกับกลืนน้ำลายด้วยความกลัวแล้วก็รู้สึกผิดที่เป็นคนทำร้ายริน ขึ้นมาแต่เพราะความอิจฉาริษยาเพื่อนที่สวยกว่า เก่งกว่า แล้วก็ เป็นที่สะดุดตาของทุกคนที่พบเห็น นั้นเลยทำให้ชมพู่ทนเห็นเธอเป็นแบบนั้นไม่ได้ นั้นเลยทำให้เธอทำร้ายเพื่อนของเธอได้อย่างเลือดเย็น “ กรี๊สสสสสส กรี๊สสสสสส ก็แล้วทำไม ในเมืื่อมันอยากเด่นกว่าฉันแล้วก็ทำตัวตอแหล ชอบเป็นจุดสนใจของทุกคน กรี๊สสสสสสสส แล้ว แล้ว ไอ้แอตลาสก็อีกคน แทนที่จะสนใจฉัน ฉันทำดีกับมันแค่ไหนมันก็ไม่เคยมองหรือว่าสนใจฉัน แก แก ไอ้คนสารเลว กรี๊สสสสสสส “ ปึก ชมพู่ เธอกรีดร้องออกมาด้วยความรู้สึกกดดันอย่างกับคนเสียสติ เธอก็พูดทุกอย่างที่เธอต้องการจะพูดออกมา เมื่อเธอพูดจบด้วยความโกรธเธอก็เลยวิ่งปี่เข้าหาแอตลาสเพื่อที่จะเข้าไปทำร้ายชายหนุ่ม แต่เธอก็ต้องกระเด็นออกมาเพราะแอตลาสยืนเท้าออกมาแล้ว ก็ถีบไปที่ยอดอกของหญิงสาวจนกระทั้งเธอกระเด็นไปติดเข้ากับกำแพงอย่างแรงเล่นเอาเธอถึงกับจุก แทบลุกไม่ไหวเลยละ “ อ๊ะ อ๊ะ แก แก ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว กรี๊สสสสส ส่วนมึงก็เหมือนกัน อีแฝดนรกมึงไม่นรู้สึกอะไรบางเหรอที่กินควยอันเดียวกับพี่สาวมึง หึหึหึ หน้าสมเพช หน้าขยะแขยงฉะมัด ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า อีพวกสกปรก พอพี่สาวตายก็สมสู่กับผัวของพี่สาว ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า “ ชมพู่ที่โดนถีบยอดอกจนจุก เมื่อเธอพยุงตัวเองลุกขึ้นมาได้แล้ว เธอก็พูดก็ร้องเจ็บ จากนั้นเธอก็หันมาพูดเล่นงานเล่ย์ทันที เล่ย์ที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้สึกสะอึกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเพราะคำว่า ผัวพี่สาวนั้นเอง แอตลาสที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็หันไปมองเล่ย์ที่ตอนนี้ยืนนิ่งไม่พูดหรือว่าทำอะไรกับหญิงสาว เมื่อเขาเห็นแบบนั้นแอตลาสก็รีบเดินเข้าไปหาเล่ย์พร้อมกับจับที่แขนของเธอเหมือนกับกลัวว่าเธอจะคิดมากเรื่องที่ชมพู่พูด เล่ย์ที่เห็นแบบนั้นเธอที่รู้สึกแบบนั้นจริงๆเธอก็หันมามองแอตลาส ด้วยสายตาที่เรียบนิ่งแต่เธอก็ยิ้มแหยๆส่งให้ชายหนุ่ม แอตลาสที่เห็นแบบนั้นเขารู้ได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ปกติ แต่ก็ต้องเก็บงำความรู้สึกนั้นเอาไว้เพราะตอนนี้ภารกิจสำคัญยังไม่เสร็จ ด้านเสี่ยมหาส์เสือ ผลัวะ ผลัวะ ผลัวะ “ มึงปล่อยให้ลูกกูกับหลานกูโดนอุ้มไปได้ไงว่ะ ไอ้เหี้ย “ เสี่ยมหาเสือ เมื่อได้ยินลูกน้องมารายงานว่า ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนแล้วก็หลานสาวของเขาโดนจับตัวไป ส่วนแตงโมลูกาสาวของเขาตอนนี้ก็สลบอยู่ที่โรงพยาบาล นั้นเลยทำให้เสี่ยมหาเสือระเบิดอารมณ์ออกมาด้วยความโกรธแลธก็โมโหที่ลูกน้องไม่สามารถปกป้องคนของตนได้ “ นะ นะ นาย นาย ครับ คือว่า คือว่าเอ้อ คือว่า “ ระหว่างที่เสี่ยมหาเสือกำลังซ้อมลูกน้องของลูกชายอยู่นั้น คนสนิทมือซ้ายของเสี่ยมหาเสือที่ได้ไปตามข่าวของลูกและก็หลานของเจ้านายก็ได้วิ่งกระหืดกระหอบ มาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ พร้อมกับพูดออกมาด้วยเสียงตะกุกตะกัก “ อะไร มีอะไรก็รีบพูดมาสิว่ะ “ ด้วยความโกรธแล้วก็โมโหเมื่อเสี่ยมหาเสือเห็นท่าทางของลูกน้องที่ดู ตะกุกตะกักแบบนั้นนายเสือหรือว่าเสี่ยเสือก็หันมาตวาดลั้นใส่ลูกน้องด้วยความโกรธพร้อมกับสีหน้าดุดัน “ คืดว่าคนที่จับคุณหนูแล้วก็คุณชมพู่ไปเป็น ตะกูลลูซิเฟอร์ครับนาย “ เมื่อลูกน้องโดนตวาดแบบนั้น เขาก็รีบรายงานในทันทีว่าใครเป็นคนจับตัวของ คิงและก็ชมพู่ไป เมื่อเสี่ยมหาเสือได้ยินว่าใครเป็นคนจับตัวของลูกกับหลานไป เขาก็ขมวดคิ้วหนาด้วยความแปลกใจและก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า พวกลูซิเฟอร์จะมาจับตัวลูกหลาน ของเขาไป ด้วยความที่ตะกูลของเขากับตะกูล ลูซิเฟอร์เป็นพันธมิตรกัน นั้นเลยทำให้เขาแปลกใจเป็นอย่างมากว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรกันทำไมลูซิเฟอร์ถึงได้มาจับตัว คนของตนไป “ นี้มันเรื่องบ้าอะไรกันว่ะเนี่ย……” เสี่ยมหาเสือเมื่อได้ยินว่าใครเป็นคนลักพาตัวคนของตนไป นั้นทำให้เสี่ยมหาเสือถึงกับเกาหัวแล้วก็ระเบิดอารมณ์ออกมาอีกครั้ง แต่ระหว่างที่เขากำลังเกาหัวอย่างกับคนเสียสติอยู่นั้น มือขวาที่เขาให้ไปหาข่าวก็ได้วิ่งเข้ามารายงานอีกว่า “ นาย ครับนาย นาย เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ เสี่ยมหาสิงค์ คือว่าเสี่ยมหาสิงค์ เอ้อ “ มือขวาของเสี่ยมหาเสือวิ่งเข้ามารายงานเรื่องของเสี่ยมหาสิงค์พี่ชายของเสี่ยมหาเสือ ด้วยท่าทางตกใจอย่างกับคนเจอผีมาเมื่อ แต่เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก มือขวาอย่างเขาก็ไม่สามารถรอที่จะรายงานได้ว่าสิ่งที่เขาได้ข่าวมาจากไทยคือเรื่องอะไรโกดังเก็บอาวุธ ปัง ปัง ปัง “ ไหนว่ะไอ้เหี้ย ที่คิดว่าตัวเองเป็นซาตาน คอยบงการชีวิตคนอื่น มึงอยู่ไหนออกมาเดี๋ยวนี้นะโว๊ย” เสี่ยมหาเสือกับพวก ที่รู้เรื่องว่าพี่ชายของตัวเองได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว แล้วก็เรื่องที่ลูกชายกับหลานสาวของเขาโดนอุ้มมาอีก เมื่อเสี่ยมหาเสือรู้เรื่องแล้วเขาก็รวบรวมไพร่พลแล้วก็อาวุธครบมือ มุ่งตรงมาที่นี้ทันที แอตลาสและก็เล่ย์พร้อมคนที่เฝ้าที่นี้ไม่กี่คนเพราะ เรื่องนี้แอตลาสกับเล่ย์รู้แล้วก็เตรยมตัวอยู่แล้ว “ ค่อยๆพูด ค่อยๆคุยกันหน่อยดีไหมเสี่ย “ แอตลาสที่ได้ยินเสียงปืนพร้อมกับเสียงของเสี่ยมหาเสือเรียกตัวเองอย่างท่าทาย เขาก็เดินเอามือล้วงกระเป๋าแล้วก็ดูบุหรี่ออกมาจากโกดังด้วยท่าทางสบายๆไม่สนหรือว่าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เสี่ยมหาเสือเมื่อเห็นคนที่จับตัวลูกชาย หลานสาว แล้วก็ฆ่าพี่ชายตัวเองยืนอยู่ตรงหน้า เสี่ยมหาเสือก็เดินปี่เอาปืนชี้หน้ามาทางแอตลาสด้วยสีหน้าท่าทางของคนโกรธเกรี้ยว “ ไอ้เด็กเมื่อวานซื่นมึงกล้าดียังไงมาฆ่าพี่ชายกูแล้วก็จับลูกกับหลานกูมา ไอ้สัตว์ “ เสี่ยมหาเสือ ที่รู้สึกฉุนโกรธเกรี้ยว ความเคารพและก็ความเกรงกลัวอำนาจมืดของแอตลาส พอฟิวส์ขาดก็ไม่มีอะไรที่เสี่ย
หลังจากที่เล่ย์และก็แอตลาสได้พูดเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับพี่สาวของเธอให้เสี่ยมหาเสือฟัง เสี่ยมหาเสือถึงแม้ว่าเขาจะเป็นมาเฟียแล้วก็ไม่เคยยอมใครก็ตามแต่ศักดิ์ศรีและก็ความยุตติธรรมที่เขามีอยู่ในกระมวลละสันดารของเขา นั้นเลยทำให้เขายอมให้เล่ย์เอาตัวของชมพู่เอาไว้ เพื่อให้เธอชดใช้กรรมที่ทำให้พี่สาวฝาแฝดของเล่ย์ตายและก็ชดใช้ให้พี่น้องโจรและที่สำคัญ พ่อของเธอ ปึก “ โอ๊ย…… อย่าฆ่าฉันเลยนะเล่ย์ ฉันผิดไปแล้วฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับพี่สาวของเธอเลยจริงๆ ฮืออออออ ฮือออออ “ ชมพู่ เมื่อรู้แล้วว่าผู้หญิงตรงหน้านี้เป็นใคร เมื่อเธอโดนโยนตัวเข้ามาในโกดังอย่างเดิมเพื่อมาลงทรรษ์ ความผิดที่ตัวเองได้ก่อเอาไว้ เธอก็ร้องไห้ออกมาพร้อมกับวิ่งเข้ามากอดที่ขาของชายเล่ย์เอาไว้แล้วก็ร้องไห้พร้อมกับพูดร้องขอชีวิต เมื่อเล่ย์ได้เห็นสีหน้าท่าทางของชมพู่ที่ดูหวาดกลัวเธอเป็นอย่างมาก คเธฮก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า มีเพียงสิ่งเดียวที่เธอรู้สึกคือแก้แค้นให้พี่สาว “ หึหึหึ ขนาดญาติที่เหลือเพียงคนเดียวของเธฮยังทิ้งเธอเลย ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า “ กึก เล่ย์ย่างสามขุมเข้าหาชมพู่ พร้อมกับเข้ามาจิกหัวของเธออย่างแรงเพื่อให
1 อาทิตย์ต่อมา หลังจากที่เล่ย์หายตัวไปอย่างเงียบๆโดยที่ไม่มีใครรู้แม้แต่ฟิวส์และก็หัวหน้า ส่วนเรื่องของชมพู่ตั้งแต่ตอนนั้นเธอก็ต้องใช้ชีวิตอย่างกับขอทาน ก่อนจะมาได้ยินข่าวอีกทีว่าเธอฆ่าตัวตาย เพราะทนความอัปยศของตัวเองไม่ได้ ส่วนแอตลาสที่ออกมาจากห้องเมื่อไม่เห็นเล่ย์ที่อยู่ในห้องเขาก็ให้คนของเขาออกตามหา แต่จนป่านนี้แล้วก็ยังไม่มีข่าวคราวของเธอเลย “ นายครับ พวกเราไม่รู้จะไปตามหาเธอที่ไหนเลยครับ คุณพ่อฮาเวิตท์ก็เข้าไปหาคุณแอตเวิท แต่ทางนั้นก็ตามหาเธอเหมือนกันนะครับนาย “ เจเดนที่ได้รับมอบหมายให้ไปสืบหา เลย์เขาก็รีบมารายงานเจ้านายทันที เพราะตอนนี้แอตลาส รู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนอกหัก ความรู้สึกของเขาตอนนี้มันรู้สึกกินไม่ได้นอนไม่หลับ งานการไม่อยากทำ พอเขาได้ยินแบบนั้นความโกรธ ความโมโห ความร้อนรน ที่อยู่ในใจของเขากับรู้สึกเหมือนกับว่ามันจะระเบิดออกมา ปัง “ เป็นไปได้ยังไง ว่ะ เธอจะหายตัวเข้ากลีบเมฆแบบนี้ได้ยังไง มึงให้คนของเราออกตามหาเธอทุกที่ ทั่วโลกไม่เว้นแม้แต่วัด โบสถ์ หรือว่านรก เข้าใจที่กูพูดใช่มั้ย ออกไป……” เพล้ง เพล้ง เกร๊ง เกร๊ง แอตลาสที่ได้รับรายงานว่าไม่ได้ยินข่าวของผู้หญิงที่เ
2ปีต่อมา หลังจากที่ เล่ย์เงียบหายไปจากชีวิตของแอตลาสนานมากแล้ว ด้วยความที่แอตลาสไม่รู้จะไปตามหาเธอที่ไหน แต่เรื่องงานและก็คนที่อยู่ด้านหลังก็รอการมีสติของแอตลาสอยู่ เมื่อฮาเวิทน์รู้เรื่องนี้ก็ได้เข้ามาจัดการคุยกับแอตลาสเพื่อให้สติ เพราะลูกน้องแล้วก็ตะกูลต่างก็ไม่เป็นอันกิน อันนอนเมื่อแอตลาสได้ฟังแบบนั้นแล้วเขาก็ได้สติ ขึ้นมาแล้วก็ตั้งใจ ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน จนผ่านมาคืนแล้วคืนเล่า วันแล้ววันเล่าจนทำให้เขาค่อยๆลืมเรื่องของเล่ย์ไปจนหมดสิ้น “ นายครับลูกค้าโทรมานัดให้ไปดูของที่ปราย ไม่ทราบว่านายจะไปดูด้วยตัวเองไหมครับ “ แฮ๊ค ที่ได้รบโทรศัพท์มาจากคนของตัวเองที่คอยประสานงานว่าของที่ลูกค้าจะเอามาส่งได้พร้อมแล้ว เมื่อแอตลาสได้ยินแบบนั้นด้วยความที่เขาเบื่อแพ๊ตตี้ที่ค่อยมาตามเฝ้า ตามติดตัวเขาอย่างกับปลิงนั้นเลยทำให้เขาพูดบางอย่างออกมาโดยที่ไม่ต้องคิดเลย “ อื้ม ฉันจะไปดูเอง “ แอตลาส เงยหน้าขึ้นมาพูดด้วยสายตาและก็สีหน้าที่เรียบนิ่ง อย่างกับคนไม่มีวิญญาณเหมือนอย่างเคย เมื่อแฮ๊คที่ได้ยินแบบนั้นแล้วเขาก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาอีกนอกจากก้มหัวรับทราบแล้วก็เดินออกมาจากห้อง ตั้งแต่เล่ย์หายตัวไปแอตลาสก็ไม่
13.30 น“ อย่าวิ่งคะ คุณหนูรินอย่าวิ่งเดี๋ยวล้มนะคะ “ เสียงทับทิมร้องห้ามแล้วก็วิ่งตามเด็กน้อยตัวอวบอ้วนที่ตอนนี้เธอวิ่งรอบร้านเลยก็ว่าได้ แต่ระหว่างที่เด็กน้อยวิ่งวนอยู่นั้นอยู่ๆรินเด็กน้อยก็วิ่งเข้าไปชนกับใครบางคนปึก “ อ๊ะ “ เมื่อเด็กน้อยวิ่งชนเข้ากับขาของใครบางคน ด้วยความตัวเล็กของเด็กน้อยเมื่อวิ่งชนเข้ากับคนโตนั้นเลยทำให้เธอล้มไปก้นจ้ำกับพื้น “ คุณหนูริน “ ทับทิมเมื่อเห็นเด็กน้อยล้มอยู่กับพื้นเธอก็รีบวิ่งเข้ามาอุ้มเด็กน้อยขึ้นมากอดเอาไว้แนบอก ก่อนจะมาขอโทษลูกค้า “ ขอโทษด้วยคะที่ไม่ทันได้ระวัง “ ทับทิมที่อุ้มเด็กอยู่ในอกเธอก็กล่าวขอโทษลูกค้าทันทีด้วยความที่รู้สึกผิด แอตลาส แฮ๊ค และก็เอเดน ที่ไม่ได้คิดอะไรและก็ความน่ารักของเด็กน้อยด้วยนั้นเลยทำให้เขาไท่ได้คิดอะไร เด็กน้อยที่ถูกสอนมาดีเมื่อเธอรู้ว่าเธอดื้อจนทำผิดนั้นเลยทำให้เด็กน้อยหันมาพร้อมกับยกมือไหว้แล้วก็กล่าวขอโทษ “ หนูจ๊อโต๊ดคะ “ เด็น้อยเมื่อรู้ตัวเองว่าตัวเองทำผิด เธอก็หันหน้ามาทำตาปริบๆพร้อมกับยกมือไหว้แล้วก็กล่าวขอโทษคนตรงหน้า แอตลาสที่ไม่สนใจอะไรแบบนี้อยู่แล้วแต่เมื่อเขาได้เห็นหน้าเด็กน้อยที่ออกจะเป็นลูกครึ่ง ฝรั่งแล้
เวลาต่อมาหลังจากที่แอตลาสคุยงานกับลูกค้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุยแบบไม่มีสมาธิทั้งที่เรื่องงานที่เขาคุยวันนี้เป็นเรื่องสำคัญแท้ๆ แต่จิตรใจของเขาดูเหมือนว่าจะไม่เป็นอันสงบนิ่งเมื่อเขานึกถึงหน้าของเล่ย์และก็เด็กน้อยคนนั้น เและที่สำคัญเขาอยากรู้ว่าผู้ชายคนไหนเป็นสามีแล้วก็พ่อของเด็กน้อยนั้น “ แฮ๊ค เจเดน แกสองคนช่วยไปสืบทีว่าไอ้สัตว์ตัวผู้หน้าไหนมันมาเป็นพ่อของยัยเด็กนั้นแล้วก็เป็นผัวของเมียกู “ ด้วยความสงสัยมากจนทำให้เขาไม่เป็นอันทำห่าเหวอะไร เขาก็เลยตัดสินใจสั่งให้ลูกน้องไปสืบมาเกี่ยวกับเรื่องของเล่ย์แล้วก็เด็กน้อยที่เขาได้เห็นตอนนั้น “ ครับนาย “ แฮ๊คและก็เจเดนเมื่อได้รับคำสั่งจากคนที่เป็นนาย เขาก็เลยก้มหัวทำความเคารพก่อนจะทำท่าเดินออกมาหาคำตอบที่อยากรู้ให้เจ้านาย เจเดนที่กำลังจะเดินออกมาจากห้องรับแขกของเจ้านาย เพราะทั้งหมดทุกคนพักอยู่ที่บ้านพักตากอากาศส่วนตัว ที่เช่าด้วยราคาโคตรแพง “ นายครัสบแต่ว่า…เอ้อ….คือว่า….ผมคิดว่าเด็กคนนั้นหน้าเหมือนนายมากเลยนะครับ ถ้าบอกว่านายเป็นพ่อบอกเลยว่าทุกคนเชื่อ “ เจเดน เมื่อรู้สึกแบบนั้นก่อนที่เขาจะเดินออกไปก็เลยตัดสินใจพูดสิ่งที่ตัวเองคิดทันที แฮ๊คเมื
กรุงเทพมหานคร หลังจากที่แอตลาสกับเล่ย์ปรับความเข้าใจกันแล้ว ทั้งคู่ก็ได้ตกลงกันว่าจะพาลูกสาวมาอยู่ที่เมืองหลวง แล้วอีกอย่างลูกสาวของเธอใกล้จะได้เข้าเรียนแล้วด้วยนั้นเลยทำให้ เล่ย์ตัดสินใจตามสามีมาอยู่ที่นี้ โดยที่เธอยกร้านกาแฟให้ทับทิมกับแม่ เพื่อใช้หาเลี้ยงชีพคฤหาสน์ ลูซิเฟอร์ “ ที่รักครับ เป็นยังไงบ้าเหนื่อยไหม “ แอตลาสที่พาเมียกับลูกมาถึงบ้าน ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง หนูรินเจ้าตัวน้อยก็งอแงบ้างเล็กน้อย ก่อนจะหลับได้ก็เล่นเอาเล่ย์กับแอตลาสแทบเป็นล้ม “ ไม่เหนื่อยเลยคะ เล่ย์ชินแล้ว “ เล่ย์ที่เอาเจ้าตัวน้อยหลับได้แล้ว เมื่อสามีถามด้วยความเป็นห่วงแบบนั้นเธอก็หันมายิ้มหวานส่งให้สามี แอตลาสที่ได้ยินคำว่าชินเท่านั้นแหละความรู้สึกผิดที่ผุดเข้ามาในหัวใจของเขาก็ผันเกิดขึ้นมาทันที เพราะที่ผ่านมาเขาปล่อยให้เมียกับลูกอยู่โดยลำพัง อยู่โดยที่ไม่มีเขานั้นเลยทำให้แอตลาสรู้สึกผิดแล้วก็สงสารเมียเป็นอย่างมาก “ พี่ขอโทษนะเล่ย์ พี่เองที่เป็นคนผิดพี่ปล่อยให้เล่ย์กับลูกอยู่กันโดยลำพัง พี่ขอโทษนะ “ จุ๊บ แอตลาส เดินเข้ามานั่งข้างภรรยาก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดด้วยความรัก เขาพูดออกมาด้วยความรู้สึกผ
“ หยุดเดี๋ยวนี้เอามือออกจากแม่ฉันซะ “ เล่ย์ที่วิ่งออกมากับแอตลาส เมื่อเธอเห็นว่าหญิงสาวสุดเซ็กซี่ปากแดงกำลังจะง้างมือข้างที่ไม่ได้จับแขนเอมอรเอาไว้ เพื่ที่จะตีลูกของเธอ หนูรินที่อยู่ในออ้มกอดของยายเธอก็ร้องไห้เสียงดังจ้าด้วยความหวดกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น แพ๊ตตี้ที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็หันมามองด้วยสายตาดุดันก่อนจะพูดตวาดใส่เล่ย์อย่างคนไม่รู้เรื่องว่าเล่ย์เป็นใครแล้วอีกอย่าง แพ๊ตตี้ก็ไม่เคยเห็นหน้าของเล่ย์มาก่อน “ นี้อีบ้าแกไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร แกกล้าดียังไงว่าจ้องหน้าฉันแบบนี้ห่ะอีบ้า “ ผลั๊วะ แพ๊ตตี้ เมื่อได้ยินเสียงของคนที่เข้ามาใหม่เธอก็เปลี่ยนทิศทางทันที แอตลาสที่ยืนนิ่งมองอยู่ไกลๆเพราะเล่ย์สั่งห้ามเอาไว้ว่าห้ามเข้ามายุ่งไม่งั้นเธอจะไม่ไปจดทะเบียนสมรสกับเขา เมื่อแอตลาสได้ยินแบบนั้นเขาก็หยุดนิ่งไม่ขยับเขยื่อนเลยแม้แต่ก้าวเดียวเพราะกลัวว่าเมียจะไม่ยอมจดทะเบียนกับตัวเอง เล่ย์ที่โกรธผู้หญิงตรงหน้าที่กล้ามาทำร้ายแม่แล้วก็ลูกสาวของเธอ เมื่อเธอเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นทำท่าว่าจะเข้ามาเอาเรื่องเธอ เล่ย์ก็เลยจัดการถีบเธออย่างแรงจนกระเด็นออกไปล้มหงายท้องลงไปนอน อยู่กับพื้นด้วยความเจ็บ เอมอร หนูริ
“ พี่คะนี่ไงคะ สนใจไหมคนนี้แหละที่ฉันบอก “ เหมยลี่ หลิง และก็ ซูลี่ สามสาวที่คิดว่าตัวเองเด่นสุดสวยสุดพารุ่นพี่ที่เป็นคนคุมร้านคาราโอเกะที่พวกเธอทำงานอยู่มาดูหนูริน ที่ตอนนี้เธอกำลังเดินหาของกินอยู่ที่ร้านค้าข้างๆก่อนถึงคอนโด ชายหนุ่มแมงดาหน้าตาดีเมื่อเห็นหนูรินเพียงแค่ด้านข้างเท่านั้น กัง ตง เต๋อ สามหนุ่มหล่อแมงดา ที่โดนสามสาวพราวเสน่ห์ตกมาที่นี้เพื่อที่จะดูหน้าของสาวสวยที่เหมยลี่บอกว่าเธอไม่ชอบเธอขอให้สามเดนนรกนี้มาจัดการเธอให้หน่อย ตอนแรก กัง ตง เต๋อ ไม่สนใจแต่พอได้ยินที่เธอบอกว่าไปดูก่อนถ้าไม่สวยถูกใจวันนี้เธอจะเลี้ยงหมาล่าพวกเขาแล้วก็เหล้าแพงๆสักขวด เมื่อสามหนุ่มแมงดาได้ยินแบบนั้นตอนแรกพวกเขาไม่สนใจหรอกแต่พอได้ยินเรื่องของกินแล้ว ทั้งสามก็เลยมาดู แต่พอได้เห็นผู้หญิงที่สามสาวบอกแค่ด้านข้างเท่านั้นก็เล่นเอา ตง เต๋อ แล้วก็กังถึงกับอ้าปากค้างตื่นตะลึงกับความสวยของหนูรินทันที เหมยลี่ หลิง และก็ ซูลี่ เมื่อเห็นท่าทางของทั้งสามหนุ่มแบบนั้นพวกเธอก็มองกันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์พร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ “ สะ สะ สวย สวย สวยมาก “ กัง ที่ยืนนิ่งอย่างกับโดนมนต์สะกดเมื่อเขาเห็นหนูรินที่เดินหาขอ
คอนโดหรู ซินหวา “ หนูรินมาสิลูกแม่ทำยำปลาดุกฟูที่ลูกชอบเยอะแยะมาๆลูก “ เมื่อแอตลาสเครียงานด้วยความเร็วแสงเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็พาภรรยาสุดที่รักมาหาลูกๆทันที หนูรินที่เข้าไปอาบน้ำหลังจากที่เรียนอย่างหนักมาทั้งวันเธอก็เดินเช็ดผมเข้ามานั่งยิ้มหวานส่งให้พ่อกับแม่ ส่วนเจ้าเลย์ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของแอตลาสกับเล่ย์ ที่ได้ยินแต่แม่เรียกพี่สาว เขาก็พูดออกมาด้วยความน้อยใจแบบหยอกๆว่า “ โธ่…..ใช่สิเรามันไม่ใช่ลูกรักอย่างเจ๊นี่ พ่อครับว่าแต่พ่อทำอะไรให้เลย์กินครับ “ เลย์ เดินเข้ามาพร้อมกับพูดด้วยท่าทางกวนๆตามประสา เล่ย์ที่ได้ยินลูกชายพูดแบบนั้นเธอก็ยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าด้วยความนึกเหนื่อยหน่ายเจ้าตัวแสบที่ไม่ยอมโตสักที แอตลาสที่โดนเจ้าตัวแสบออ้นอย่างเด็กแบบนั้นเขาก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียง ออ่นโยนบอกคนเป็นลูกชายว่า “ นี้ไงพ่อทำต้มยำกุ้งให้นี้ไง อย่าไปน้อยใจอะไรแกก็ชอบยำปลาดุกฟูนี้ ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า “ แอตลาสตักต้มยำกุ้งตัวโตที่เขากับเมียเอาขึ้นฮอลส่วนตัวมาด้วย ก่อนจะหันมาบอกลูกชายแล้วก็พูดกวนพร้อมกับหัวเราะออกมาด้วยความตลกเจ้าลูกชายที่กินทุกอย่าง ชอบทุกอย่างแต่แกล้งทำเป็นว่าตัวเองเป็นเหยื่อ หนูริน เล่ย์ แ
หลายปีต่อมา หลังจากที่เล่ย์กับแอตลาสผ่านเรื่องวุ่นวายต่างๆนานากันมา ด้วยความที่ไม่มีใครรู้ว่าเล่ย์เป็นใครมาจากไหนแล้วก็เป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต โดยมีนักข่าวเอาข่าวของลูกเมียครอบครัวของแอตลาสเอามาพูดสนุกปากว่า เล่ย์เป็นใครมาจากไหน เธอเป็นเด็กใจแตกแล้วไปท้องกับใครก็ไม่รู้ ลูกสาวที่แอตลาสบอกว่าเป็นลูกของเขา มีข่าวที่จ้องจะทำร้ายก็เอามาเล่นว่า หนูรินรักษ์ ไม่ใช่ลูกของแอตลาส เมื่อมีคนมาแตะต้องลูกเมียของเขาอีกครั้งนั้นเลยทำให้ซาตานกับแม่มด ออกมาจัดการกับคนที่ทำเรื่องพวกนี้ขึ้นมา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจัดการกับพวกมันแบบไหนเอาเป็นว่าพวกมันตายหายเงียบไปจากโลกใบนี้อย่างทาวรเลยละ กว่าจะผ่านแต่ละมื้อแต่ละเดย์มาได้เล่นเอา แอตลาสกับเล่ย์เหนื่อยเลยละแต่พอถึงวันนี้ทั้งคู่ก็ผ่านเรื่องต่างๆมาได้จนตอนนี้ก็ผ่านมานานหลายปี “ คุณแม่ครับ คุณพ่อครับ เลย์ไปเรียก่อนนะครับเจ๊โทรมาเมื่อคืนบอกว่าให้เอาแกงเปอะคุณยายไปฝากด้วยครับ “ เลย์ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของแอตลาสกับเล่ย์อีกคน ที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มหล่อพูดเพราะน่ารักอย่างกับแมว แต่แท้จริงแล้ว หึหึหึ ไม่ต้องให้บอกหรอกนะ แม่เป็นนักฆ่าพ่อเป็นหัวหน้ามาเฟียที่ทุกคนทั้งโลก
ปึง “ เล่ย์ // มึงไอ้เจ้าสัวกูจะฆ่ามึง “ แอตลาสที่มีอารมณ์ดุดันบ้าคลั่ง เขาจัดการคนของเจ้าสัวที่เฝ้าอยู่ด้านนอกจนตายหมดทุกคนแล้ว จากตอนแรกแฮ๊คและก็เจเดน ยิงแค่ให้ทางนั้นไม่มีทางสู้เท่านั้นแต่เพราะแรงอำมหิตของแอตลาสนั้นเลยทำให้ แอตลาสฆ่าคนของเจ้าสัวดนัยตายดับกันหมดทุกคน การฆ่าของเขาไม่ต้องพูดถึงสภาพหน้าสยดสยดสยองมาก เพราะเขาเอาปืนที่อยู่ในมือของลูกน้องยิงกรอกปาก ของลูกน้องเจ้าสัวจากนั้นเขาก็ลั้นไกปืนระเบิดสมองของพวกมันพอตายดับดิ้นลงไปกองกับพื้นแล้ว แอตลาสก็กระทืบลงมาที่หัวของชายฉกรรค์พวกนั้นแค่เขากระทืบเท้าลงมาแค่ครั้งเดียวเล่นเอาสมองของพวกนั้นกระจุย กระจายออกมากองอยู่ข้างนอก ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเล่นเอาคนที่พบเห็นถึงกับ ตื่นตกใจวิ่งหนีตายกันจ้าระหวันด้วยความหวาดกลัว // เสียงประตูห้องที่เล่ย์กับเจ้าสัวคุยกันเปิดขึ้นเสียงดัง แอตลาสที่สติแตกด้วยความเป็นห่วงเมียเมื่อเปิดประตูเข้ามาเห็นเจ้าสัวดนัยกับเมียของเขาอยู่ด้วยกัน ด้วยความโกรธแล้วก็ห่วงคนเป็นเมียนั้น ทำให้แอตลาสเดินปรี่เข้าหาเจ้าสัวดนัยด้วยสภาพที่เลือดเต็มตัวเต็มหน้า แต่เลือดนั้นไม่ได้เป็นของเขา แต่เป็นของลูกน้องเจ้าสัวดนัย เล่ย์
“ เดี๋ยวก่อนสิคะเจ้าสัว “ เล่ย์ เธอรู้ว่าการมาครั้งนี้ของสองพ่อลูกทั้งคู่มาเพื่ออะไร เธอหลอกล้อให้ลูกสาวเล่นอยู่กับแม่ของเธอ จากนั้นเธอก็มาดักรอเจ้าสัวและก็ลูกสาวของเขาอยู่ด้านล่างเพื่อมาเจรจา เธอรู้ว่าเรื่องงานสำหรับสามีมันสำคัญกับองค์กรมาก เธอไม่อยากให้สามีเสียเพราะเรื่องหยุมยิม ในเมื่อเรื่องมันเกิดเพราะเกี่ยวกับเธอ นั้นเลยทำให้เธอต้องออกมาเครียเอง เจ้าสัวดนัยกับแพ๊ตตี้ที่เดินออกมาอย่างหัวเสียเมื่อโดนเรียกเอาไว้ ทั้งสองก็หันไปก่อนจะต้องหยุดอยู่แค่นั้น เพราะคนที่เรียกเป็นโจทย์ของพวกเขาเอง “ อีสารเลว เป็นเพราะแกฉันจะฆ่าแก “ แพ๊ตตี้ที่เห้นแบบนั้นเธอก็ทำท่าจะปี่เข้าไปเอาเรื่องเล่ย์ เล่ย์ที่เป็นนักฆ่าผ่านความตายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนต้องบอกเลยว่าแค่ผู้หญิงด้วยกันไม่คณามือเธอหรอก ผลั๊วะ “ ถ้าไม่อยากตายก็อย่าวิ่งซุ่มสี่ ซุ่มห้าเข้ามาอีกเดี๋ยวจะหาว่าฉันไม่เตือน “ เล่ย์เธอจัดการต่อยเข้าไปที่หน้าสวยๆของแพ๊ตตี้นี้เป็นครั้งที่สองที่เธอโดนเล่ย์จัดการ เจ้าสัวดนัยที่เห็นว่าลูกสาวสของตนโดนทำร้ายแบบนั้นดขาก็ทำท่าจะเข้ามาเอาเรื่องเธอ แต่ก็ต้องหยุดแค่นั้นเมื่อเล่ย์เธอพูดออกมาว่า “ เจ้าสัว ฉันว่าเจ
หลายวันต่อมา หลายวันต่อมา เมื่อได้ยินลูกน้องคนสนิทเข้ามารายงาน เขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มตัวก่อนจะพูดอะไรออกมา “ อื้ม พาเข้ามา “ แอตลาส เมื่อได้ยินคนที่จะเข้ามาขอพบ เขาก็เปลี่ยนสีหน้าจากยิ้มแยมใจดีก็กลายมาเป็นหน้าเรียบนิ่งดุดัน เล่ย์กับลูกสาวที่เห็นว่าสามีมีแขกมาขอพบเธอก็ทำท่าจะพาลูกไปอยู่อีกห้องหนึ่ง เพื่อให้สามีคุย งานได้สะดวก “ ที่รักคะเดี๋ยวหนูกับลูกจะไปเล่นอยูอีกห้องนะคะ คุณจะได้คุยงานได้สะดวก “ เล่ย์ เธอยิ้มหวานก่อนจะอุ้มเจ้าตัวยักษ์ขึ้นมาอุ้มเอาไว้ พร้อมกับบอกสามีว่าเธอจะพาลูกไปอีกห้อง แอตลาสที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็ยิ้มหวานส่งให้เมียก่อนจะเดินเข้ามาหอมแก้มลูกสาว ด้วยความรัก ฟ้อด “ ไปเล่นกับแม่รอพ่อก่อนนะคะ เดี๋ยวพ่อไปหานะคะคนดีของพ่อ “ ฟ้อด จุ๊บ แอตลลาสเดินเข้ามาหอมแก้มลูกสาว พร้อมกับบอกเจ้าตัวน้อยให้ไปเล่นรอเขา ก่อนจะหันมาหอมแก้มภรรยาแล้วก็จูบที่ปากของเธอ ระหว่างที่ทั้งสองกำลังสวีทกันอยู่นั้น เจ้าสัวดนัยและก็แพ๊ตตี้ที่เดินเข้ามาพร้อมกับ เจเดนก็ถึงกับหยุดชะงักสตั๊นด้วยความอึ้งทันที ส่วนแพ๊ตตี้ที่เห็นเหตุการณ์อันบาดใจเธอ เธอก็ทำท่าเหมือนกับว่าจะกรีดร้องออกมาอย่างเอาแต่ใจอีกครั้ง เจ
เวลาต่อมา หลังจากที่เกิดเรื่องผัวๆเมียๆที่คฤหาส์ใหญ่ของแอตลาส แพ๊ตตี้เธอผู้หญิงที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ อยากมีอะไรก็ต้องมี เมื่อเธอโดนฉีกหน้าแบบนั้นความโกรธแค้นของเธอก็ทำให้เธอกลับมาที่บ้านแล้วอารวาทอย่างเอาแต่ใจกับพ่อของเธอทันที “ กรี๊สสสสสส คุณพ่อคะ คุณพ่อ แพ๊ตตี้ไม่ยอมนะคะ กรี๊สสสสสสส แพ๊ตตี้เฝ้าคุณแอตลาสมาเป็นปีๆอยู่ๆมีเด็กบ้านนอกที่ไหนมาบอกว่าเป็นเมียคุณแอตลาส กรี๊สสสสสสส แพ๊ตตี้ไม่ยอม แพ๊ตตี้ไม่ยอมคุณพ่อต้องจัดการให้แพ๊ตตี้นะคะ กรี๊สสสสสสส “ แพ๊ตตี้เมื่อมาถึงคฤหาสน์ของตัวเองเธอก็กรีดร้องออกมาอย่างกับเปรตหิวบุญทันที เจ้าสัวดนัย เจ้าสัวพันล้านที่มีลูกสาวเพียงคนเดียวแล้วเขาก็รักมาก เจ้าสัวดนัยทำทุกอย่างทุกทางเพื่อให้แพ๊ตตี้มีคววามสุขด้วยความที่เจ้าสัวดนัยมีเมียเยอะแต่เพราะแพ๊ตตี้เป็นลูกสาวเมียใหญ่ แล้วก็เป็นลูกสาวคนเดียวที่เขารักมากนั้นเลยทำให้เจ้าสัวตามใจเธอทุกอย่าง ไม่ว่าเธออยากได้อะไรเขาก็จะหาให้ พอเห็นลูกสาวดีดดิ้นอย่างกับหมาถูกน้ำร้อนแบบนั้น เจ้าสัวดนัยถึงกับนั่งไม่ติดเลยทีนี้ “ ใจเย็นก่อนนะลูก ใจเย็นๆก่อน ลูกก็รู้ว่าไม่มีอะไรที่พ่อเอามาให้หนูไม่ได้ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้
“ หยุดเดี๋ยวนี้เอามือออกจากแม่ฉันซะ “ เล่ย์ที่วิ่งออกมากับแอตลาส เมื่อเธอเห็นว่าหญิงสาวสุดเซ็กซี่ปากแดงกำลังจะง้างมือข้างที่ไม่ได้จับแขนเอมอรเอาไว้ เพื่ที่จะตีลูกของเธอ หนูรินที่อยู่ในออ้มกอดของยายเธอก็ร้องไห้เสียงดังจ้าด้วยความหวดกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น แพ๊ตตี้ที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็หันมามองด้วยสายตาดุดันก่อนจะพูดตวาดใส่เล่ย์อย่างคนไม่รู้เรื่องว่าเล่ย์เป็นใครแล้วอีกอย่าง แพ๊ตตี้ก็ไม่เคยเห็นหน้าของเล่ย์มาก่อน “ นี้อีบ้าแกไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร แกกล้าดียังไงว่าจ้องหน้าฉันแบบนี้ห่ะอีบ้า “ ผลั๊วะ แพ๊ตตี้ เมื่อได้ยินเสียงของคนที่เข้ามาใหม่เธอก็เปลี่ยนทิศทางทันที แอตลาสที่ยืนนิ่งมองอยู่ไกลๆเพราะเล่ย์สั่งห้ามเอาไว้ว่าห้ามเข้ามายุ่งไม่งั้นเธอจะไม่ไปจดทะเบียนสมรสกับเขา เมื่อแอตลาสได้ยินแบบนั้นเขาก็หยุดนิ่งไม่ขยับเขยื่อนเลยแม้แต่ก้าวเดียวเพราะกลัวว่าเมียจะไม่ยอมจดทะเบียนกับตัวเอง เล่ย์ที่โกรธผู้หญิงตรงหน้าที่กล้ามาทำร้ายแม่แล้วก็ลูกสาวของเธอ เมื่อเธอเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นทำท่าว่าจะเข้ามาเอาเรื่องเธอ เล่ย์ก็เลยจัดการถีบเธออย่างแรงจนกระเด็นออกไปล้มหงายท้องลงไปนอน อยู่กับพื้นด้วยความเจ็บ เอมอร หนูริ
กรุงเทพมหานคร หลังจากที่แอตลาสกับเล่ย์ปรับความเข้าใจกันแล้ว ทั้งคู่ก็ได้ตกลงกันว่าจะพาลูกสาวมาอยู่ที่เมืองหลวง แล้วอีกอย่างลูกสาวของเธอใกล้จะได้เข้าเรียนแล้วด้วยนั้นเลยทำให้ เล่ย์ตัดสินใจตามสามีมาอยู่ที่นี้ โดยที่เธอยกร้านกาแฟให้ทับทิมกับแม่ เพื่อใช้หาเลี้ยงชีพคฤหาสน์ ลูซิเฟอร์ “ ที่รักครับ เป็นยังไงบ้าเหนื่อยไหม “ แอตลาสที่พาเมียกับลูกมาถึงบ้าน ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง หนูรินเจ้าตัวน้อยก็งอแงบ้างเล็กน้อย ก่อนจะหลับได้ก็เล่นเอาเล่ย์กับแอตลาสแทบเป็นล้ม “ ไม่เหนื่อยเลยคะ เล่ย์ชินแล้ว “ เล่ย์ที่เอาเจ้าตัวน้อยหลับได้แล้ว เมื่อสามีถามด้วยความเป็นห่วงแบบนั้นเธอก็หันมายิ้มหวานส่งให้สามี แอตลาสที่ได้ยินคำว่าชินเท่านั้นแหละความรู้สึกผิดที่ผุดเข้ามาในหัวใจของเขาก็ผันเกิดขึ้นมาทันที เพราะที่ผ่านมาเขาปล่อยให้เมียกับลูกอยู่โดยลำพัง อยู่โดยที่ไม่มีเขานั้นเลยทำให้แอตลาสรู้สึกผิดแล้วก็สงสารเมียเป็นอย่างมาก “ พี่ขอโทษนะเล่ย์ พี่เองที่เป็นคนผิดพี่ปล่อยให้เล่ย์กับลูกอยู่กันโดยลำพัง พี่ขอโทษนะ “ จุ๊บ แอตลาส เดินเข้ามานั่งข้างภรรยาก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดด้วยความรัก เขาพูดออกมาด้วยความรู้สึกผ