" อิจฉาหนักมากเลย ทิวไม่เคยเล่าเลยว่ารู้จักกับพี่ดินแบบสนิทสนมขนาดนี้ " เพื่อนสาวที่เป็นแฟนคลับพี่ชายทำหน้างอน " ทิวก็รู้ว่าเราปลื้มพี่ดินมาก แอบบอกเราคนเดียวก็ได้ว่าสนิทกัน "ทิวเขาส่ายหน้า ในโซเชี่ยลของตัวเองมีแต่ภาพหนังสือ และคะแนนสอยที่ลงเอาไว้ เป็นความทรงจำ รูปครอบครัวก็ลงน้อยมาก เพราะไม่ค่อยชอบเปิดเผย แตกต่างจากน้องชายคนเล็ก ที่ลงภาพส่วนตัวจำนวนมาก เกือบจะทุกวันด้วยซ้ำ และที่สำคัญ ภาพคู่กับพี่ดิน ก็มีจำนวนไม่น้อยเหมือนกัน เพื่อนในคลาสติวหนังสือกันตามเวลาเช่นเคย ทิวเขาปัดความรู้สึกขุ่นมัวภายในใจออกไปแล้ว อ่านหนังสือตามเพื่อนให้ทันเสียงเพลงและเสียงพูดคุยดังออกมาจากบริเวณบ้าน วันนี้ม่อนอารมณ์ไม่ดีอย่างหนัก ขับรถของตัวเองไปจอดที่คอนโด ก่อนจะนั่งแท็กซี่ตามมาที่บ้านเพื่อน เบียร์กระป๋องนับสิบกระป๋องที่ถือเข้ามาทำเอาเพื่อนตาโต วันนี้ไอ้ม่อนมันแปลกมากจริงๆ ที่เป็นแบบนี้ " เป็นอะไรมึง "เพื่อนๆ ถามด้วยความเป็นห่วงที่ม่อนดูไม่เป็นตัวของตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยมีรอยยิ้มอารมณ์ดีบูดบึ้งอย่างเห็นได้ชัด " กูเห็นมันแปลกๆ ตั้งแต่กลางวันแล้ว แม่งสงสัยทะเลาะกับแ
" สั่งอาหาร จดเลยนะครับ เดี๋ยวผมมารับออเดอร์ "ชายหนุ่มวัยรุ่น รูปร่างสูงโปร่งสวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีน บอกกับแขกที่เพิ่งนั่งลง ส่งเมนูอาหารหลายเล่มให้ แล้วเดินเลี่ยงออกไป รับแขกชุดต่อไปที่เดินเข้ามา"กี่ท่านครับ " เด็กหนุ่มคนเดิม สวัสดีแขกที่มาเป็นครอบครัว แล้วเดินนำมาที่โต๊ะกลาง ขนาด4ที่ ตามที่แขกยกนิ้วแทนคำตอบ" เมฆ จะนั่งข้างมี๊ครับ "เด็กหนุ่มรูปร่างผอมสูงสวมแว่นสายตา ยิ้มหวานอ้อนมี๊เพราะอยากจะไปค้างกับพี่ทิวก่อนจะกลับบ้าน แต่มี๊ไม่อนุญาตเพราะพี่ทิวกำลังเรียนหนัก" อย่าไปกวนพี่ทิวเค้าเลยลูก พี่ทิวเรียนหนักมาก จะสอบหมอให้ได้ "มี๊คนสวยบอกลูกชาย แล้วนั่งลง ที่เก้าอี้พลาสติกของทางร้าน" ตอนแรกที่ป๊าบอกว่า จะพามาเลี้ยงฉลองที่พี่ทรายสอบเข้าวิดวะได้ ไอ้เราก็คาดหวัง โอมากาเสะพรีเมี่ยมหรือสเต็กเนื้อนำเข้า ไม่คิดเลยว่า จะมากินร้านข้าวต้ม "น้องชายบ่นพี่สาว ที่นั่งอยู่กับป๊า หน้าตาพิมพ์เดียวกันเลย"ก็เมฆไม่รู้อะไร ป๊ากับมี๊เค้ามาจีบกันที่นี่นะ " พี่สาวมองป๊าแล้วอมยิ้ม ออกมา" จริงหรอครับป๊า ป๊ามามี๊มาเดทร้านข้าวต้มหรอครับ " ทายาทไทยแมนสตีลยิ้มกว้าง พยักหน้า" ก็ตอนนั้นป๊าทำงานบริษัท เงินเ
หอพักในมหาวิทยาลัย เป็นข้อบังคับสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่1ทุกคน ที่มาเข้าเรียนที่นี่ วันนี้เป็นวันเข้าหอวันแรก รถราวิ่งเข้าวิ่งออก ขนข้าวของให้บุตรหลานของตัวเองเป็นจำนวนมากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบ และกล่องพลาสติกอีกหลายใบ วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าห้อง คนในครอบครัวที่มาส่งช่วยขนของขึ้นมา แล้วรีบลงไปรอข้างล่าง เพราะเกรงใจ เพื่อนร่วมห้อง ที่มีครอบครัวมาส่งเช่นกัน" เราชื่อกี้ เรียนเภสัช "" เราชื่อแคร์เรียนนิเทศ "" เราชื่อวัน เรียนมนุษย์ "" เราชื่อทราย เรียนวิดวะ "จบคำแนะนำตัว ก็มีเสียงร้องว้าวดังขึ้นจากสามสาว" ตอนที่ดูใบรายชื่อ เราแปลกใจมาก ว่าต้องเป็นแบบไหน ถึงเรียนวิดวะเครื่องกลได้ นี่ไม่ได้บูลลี่หรืออคตินะ แต่ทรายสวยมาก น่ารักมาก จนคิดว่า น่าจะเรียนอักษร เรียนแบบครุ อะไรแบบนี้ "คนฟังยิ้มหวานมองหน้าเพื่อน" ไม่เป็นไร เราชอบแหละ เลือกวิดวะเครื่องกลหมดทุกอันดับ ได้ที่นี่ที่แรกเลย "เจ้าตัวบอกเพื่อนสาว แล้วยิ้มให้" โอเค เราจับฉลากเลือกเตียงเลย " วันบอกกับเพื่อนใหม่แล้วเริ่มทำฉลากทันทีเตียงนอนด้านใน สองมุมเป็นแรร์ไอเท็มสำหรับการนอนและพักผ่อน เพื่อความเป็นส่วนตัว มุมที่ติดทางเดินออกจากเ
เสื้อนักศึกษาสีขาวแขนยาวรีดจนเรียบแขวนอยู่ในตู้ จนเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมองค้อนคนหน้าตาขวางโลกอย่างแผ่นดิน กลับใช้โต๊ะรีดผ้า ได้อย่างขัดกับหน้าตาเหลือเกิน" ดินแม่งโคตรสุดยอด ซักผ้าเองรีดผ้าเอง ทำงานบ้านโคตรเก่ง แบบนี้เป็นลูกแม่กู แม่กูรักตาย " คนขี้เกียจทำงานบ้าน นอนกดโทรศัพท์มือถือเล่นอย่างสบายใจ มองรูมเมทใบหน้าเรียบเฉย ทำงานของตัวเองเงียบๆ ไม่สนใจอะไร" เฮ้ย ถ้ากูพูดมาก น่ารำคาญ บอกกูได้เลย กูจะได้เงียบๆ ถ้ามึงไม่พูด กูก็จะถือว่า กูได้รับอนุญาตแล้วนะ "ทิน สัตวบาลบอกยิ้มๆ กำลังกดเกมส์ในมืออย่างเมามัน ยังไม่เปิดเทอมก็พอจะได้คลายเครียด เข้าเรียนเมื่อไหร่ ไม่มีทางแน่นอน" เออ พรุ่งนี้เข้าคณะวันแรก เค้าจะเลือกดาวเดือนคณะ มาแข่งของมหาลัย กูเสียใจด้วยนะไอ้ดิน ที่จะต้องบอกว่า วิดวะมึงไม่มีลุ้นแน่ ถึงกูจะดูแล้วว่าทรงมึงอาจจะได้แคนดิเดต แต่ว่า ดาวคณะมึง คงไม่มีแน่นอน "คนเรียนบัญชีบอกยิ้มๆ ปกติดาวเดือนของมหาวิทยาลัย จะต้องเป็น มนุษย์ หรือไม่ก็ นิเทศ นอนมาแน่นอน ไม่งั้นก็เป็นครุ แต่วิดวะนี่ยากสุดแล้ว" ก็ไม่แน่ ปีนี้อาจจะเป็นวิดวะ " คนในห้องหัวเราะกันออกมา ไอ้ดินมันบ้าชิบหายวิดวะที่ไหนจะได้ดา
“เรียนวิดวะหรอ?” คนที่ชี้ไปที่ปกหนังสือถามอีกครั้ง แล้วมองคนข้างๆ เต็มตา" อืม เรียนวิดวะเครื่องกล " คนอยากมีเพื่อนยิ้มกว้าง จนคนมองต้องทำหน้าเครียด ดูท่าจะยิ้มเก่งเหลือเกินใบหน้าเรียบเฉยของเพื่อนใหม่ ทำเอาคนที่คลับคล้ายคลับคลามองหน้าอีกครั้ง" เราเคยเจอกันไหม "คำถามของเธอ ทำเอาเค้ามองหน้าเธอ ไม่แน่ใจว่า คำถามมีความหมายว่า ยังไงจำได้ว่าทำงานเป็นเด็กพาร์ทไทม์แล้วไม่อยากจะนั่งด้วยหรือเปล่า หรือ จำได้ว่าเค้าเป็นเด็กเสิร์ฟ แล้วมาเรียนวิดวะ" ทำไมหรอ เคยเจอที่ไหน " เค้าทำเสียงดุใส่ทันที ผู้หญิงที่มาจากครอบครัวร่ำรวยก็ดูคนแค่เปลือก" ทรายคิดว่าอาจจะเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน "" ร้านข้าวต้ม " เค้าพูดแล้วก็เป่าปากถอนหายใจออกมา" เก่งเนอะ ขยันมากด้วย ป๊ายังชมเลยว่าเก่ง "คำต่อท้ายของคนตรงหน้า ทำเอาอคติที่มีจางหาย เธอไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด" ไม่ได้ทำแล้ว มาเรียนไกล ไปกลับลำบาก " เค้าบอกออกมา แล้วเปิดหนังสือ ของตัวเอง" ลองดูร้านแถวๆ นี้ไหมละ ถ้าเราเจอ เราจะบอก "เธอบอกกับเค้าแล้วยิ้มให้" ลืมไปเลย แนะนำตัวกันก่อนสิ เราชื่อทราย " เธอบอกกับเค้า" แผ่นดิน เรียกดินก็ได้ " เค้าบอกกับเธอ แล้วอาจารย์ก็เด
วันที่1" คุณทราย พี่ทราย คุณหนูทราย "คือคำนำหน้าที่คนในครอบครัวเรียกกัน พนักงานในโรงงานก็ยังเรียกแบบนี้ เพราะคุ้นเคยมาตั้งแต่เล็ก ไทยแมนสตีลเป็นธุรกิจของครอบครัว เป็นสิ่งที่ต้องสืบทอดสานต่อ แม้ป๊าจะตามใจและให้อิสระเต็มที่แต่เพราะรู้ว่า อีกไม่นาน โรงงานของป๊าต้องเป็นของเธอและน้องชาย" พี่ทรายอยากเรียนวิศวะจริงๆ ใช่ไหมลูก " ป๊าถามด้วยความไม่เข้าใจ ลูกสาวคนสวย เรียนดี ตั้งใจเรียน น่าตาน่ารักแบบพี่ทราย ขัดกับทุกอย่างที่ตั้งใจจะเรียน เด็กหญิงมอต้นยิ้มให้ป๊าที่ขับรถไปรับที่โรงเรียน แล้วใช้เวลานี้พูดคุยกัน" พี่ทรายอยากเรียนค่ะ อาจจะไม่ได้ถึงขั้นหลงใหลแต่พี่ทรายอยากเรียน " ลูกสาวยิ้มหวานตอบป๊า แล้วบอกเสียงอ้อน" ป๊าไม่ต้องห่วงนะคะ พี่ทรายเรียนได้ แล้วจะตั้งใจเรียนให้ดีด้วย" ลูกสาวย้ำคำบอกกับผู้เป็นพ่อ คนที่ผ่านการเรียนมาก่อน อดห่วงไม่ได้วิชาเรียนหนักมาก โปรเจ็คก็เยอะ แถมในมหาวิทยาลัยกิจกรรมยังแน่น และลูกสาวป๊าก็สวยน่ารักเหลือเกิน รับรองว่า มีหนุ่มๆ มาจีบแน่นอน" น้องทราย น้องทราย " เสียงรุ่นพี่เรียกทำให้คนที่กำลังคิดย้อนไป รู้สึกตัว แต่สายตาคนที่นั่งข้างๆ ทำเอาหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมา" ค่ะพี่
รถเก๋งคันเล็กจอดที่หน้าหอชาย คนที่ผ่านไปผ่านมามองด้วยความสนใจที่หญิงสาวในชุดนักศึกษาพอดีตัว ติดเข็มแตกต่างจากที่นี่ ยืนอยู่หน้าหอชาย ใบหน้าสวยแต่งแต้มเครื่องสำอางสวยจัด ผมยาวทำไฮไลท์สีน้ำตาลยิ่งดูเปล่งประกาย" ไปไหนมา " เสียงดุดังออกมาจากปากคนที่ยืนรอทันทีที่รถมอเตอร์ไซด์สีดำจอดหน้าหอพัก คนที่นั่งคล่อมส่ายหน้าทันที" แล้วมาทำไม " คนที่หงุดหงิดย้อนถามทันที" ทำไมจะมาไม่ได้ มาหาแฟน ทำไม มีอะไรต้องปิดบัง " หญิงสาวย้อนถามแล้วมองหน้าเค้าคนหน้าหอมองคนทั้งสองคนด้วยความอยากรู้ เพราะเสียงพูดคุยค่อนข้างดัง“คีย์คิดถึงดิน ทำไมถึงไม่โทรหา ไม่ติดต่อกันเลย” เธอกอดแขนเค้าอย่างอ้อนๆ มองรุ่นน้องที่ยืนทำหน้าบึ้ง ยิ่งดูมีเสน่ห์" คืนนี้ค้างด้วยได้ไหม พรุ่งนี้กลับไปเรียนทันแน่ " หญิงสาวถามเสียงหวาน มองใบหน้าหล่อเหลาด้วยความหลงใหล ใครจะว่ายังไงก็ช่าง แต่ดินมีเสน่ห์เหลือเกินแค่ยิ้มน้อยๆ ของเค้า ก็ทำเอาเธอใจละลาย" ไม่ให้ค้าง นี่หอชาย จะมาค้างได้ไง " คนหงุดหงิดทำเสียงดุ แล้วมองหน้าอดีตแฟนสาว แล้วถอนหายใจออกมา" เราเลิกกันแล้ว ดินบอกเลิกคีย์แล้ว จำได้ไหม " คนถูกบอกเลิกผลักเค้าออกทันที" ไม่เลิกคีย์ไม่เลิก
พี่ปี4 ยืนรออยู่ที่หน้าห้องเรียนก่อนเวลาเลิกเรียน น้องใหม่ปี1 มองรุ่นพี่แล้วมองหน้ากันเอง อาจารย์ที่กำลังจะปล่อยนักศึกษายิ้มกว้าง ให้กำลังใจ" ไม่มีอะไรพี่ๆ เค้าเข้ามาแนะนำตัว ที่นี่ไม่มีรับน้องโหด ไม่มีกิจกรรมที่จะต้องมาทำให้เสียสุขภาพจิต เรียนก็หนักพอแล้ว บางคนต้องทำงานล่วงเวลา เพื่อหาเงินค่าขนม ดังนั้น ถ้านักเรียนมีปัญหาอะไร บอกพี่บอยประธานรุ่นได้เลย พี่บอยแก่ สมาร์ต สายเปย์ด้วย " อาจารย์ที่ยังวัยรุ่นบอกติดตลก เรียกพี่บอยประธานรุ่น ให้เข้ามาแนะนำตัว" มาแนะนำตัวกับน้อง อย่างที่อาจารย์บอกไปนะวิศวะเราอยู่เป็นครอบครัว ใครเรียนไม่ไหว เรียนไม่ทัน มีปัญหา อกหัก แอบรักสาว หรือ อะไรก็ตามคุยกับรุ่นพี่ได้ อาจจะแก้ปัญหาให้ไม่ได้ แต่หมูกระทะข้างมอ จะเยียวยาทุกสิ่ง " เสียงปรบมือดังสนั่นลั่นห้อง อาจารย์สุดแนวและทีเอ เดินออกไปแล้ว พี่ปี4ในชุดเสื้อช้อปสีเลือดหมู กางเกงยีนส์เดินเข้ามาทักทาย" พี่บอยครับมองรอบๆ ห้องก่อน อย่าโฟกัสที่คนคนเดียวครับ เสียมารยาท " เพื่อนร่วมรุ่นบอกด้วยรอยยิ้ม เพราะไอ้ประธาน มันตั้งใจมาจีบ น้องทรายจริงๆ" สวัสดีครับ พี่ชื่อพี่บอย ยินดีที่ได้พบกับน้องๆ ทุกคน ปีนี้กิจกรรม
" อิจฉาหนักมากเลย ทิวไม่เคยเล่าเลยว่ารู้จักกับพี่ดินแบบสนิทสนมขนาดนี้ " เพื่อนสาวที่เป็นแฟนคลับพี่ชายทำหน้างอน " ทิวก็รู้ว่าเราปลื้มพี่ดินมาก แอบบอกเราคนเดียวก็ได้ว่าสนิทกัน "ทิวเขาส่ายหน้า ในโซเชี่ยลของตัวเองมีแต่ภาพหนังสือ และคะแนนสอยที่ลงเอาไว้ เป็นความทรงจำ รูปครอบครัวก็ลงน้อยมาก เพราะไม่ค่อยชอบเปิดเผย แตกต่างจากน้องชายคนเล็ก ที่ลงภาพส่วนตัวจำนวนมาก เกือบจะทุกวันด้วยซ้ำ และที่สำคัญ ภาพคู่กับพี่ดิน ก็มีจำนวนไม่น้อยเหมือนกัน เพื่อนในคลาสติวหนังสือกันตามเวลาเช่นเคย ทิวเขาปัดความรู้สึกขุ่นมัวภายในใจออกไปแล้ว อ่านหนังสือตามเพื่อนให้ทันเสียงเพลงและเสียงพูดคุยดังออกมาจากบริเวณบ้าน วันนี้ม่อนอารมณ์ไม่ดีอย่างหนัก ขับรถของตัวเองไปจอดที่คอนโด ก่อนจะนั่งแท็กซี่ตามมาที่บ้านเพื่อน เบียร์กระป๋องนับสิบกระป๋องที่ถือเข้ามาทำเอาเพื่อนตาโต วันนี้ไอ้ม่อนมันแปลกมากจริงๆ ที่เป็นแบบนี้ " เป็นอะไรมึง "เพื่อนๆ ถามด้วยความเป็นห่วงที่ม่อนดูไม่เป็นตัวของตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยมีรอยยิ้มอารมณ์ดีบูดบึ้งอย่างเห็นได้ชัด " กูเห็นมันแปลกๆ ตั้งแต่กลางวันแล้ว แม่งสงสัยทะเลาะกับแ
เสียงพูดคุยถึงนักแสดงหนุ่มหน้าใหม่ที่กำลังมาแรงที่สุดในตอนนี้ ดังไปทั่วโรงอาหาร กองถ่ายมิวสิควิดีโอ มาปักหลักยืมอาคารเรียนของมหาวิทยาลัย เป็นโลเคชั่นในการถ่ายทำ นักศึกษาสาวๆ หลายคน ต่างพากันตื่นเต้นที่จะได้เห็น หนุ่มหล่อที่ชื่อ แผ่นดิน ในระยะประชิด " โอ๊ย เป็นเครียด เมนมาถึงที่ ก็ยังไม่มีวาสนา "คนที่ยอมเดินเข้าไปในกลุ่มแฟนคลับแผ่นดินบ่นออกมา วันนี้มีเรียนทั้งบ่าย แทบจะไม่ว่างเว้น เวลาพักกลางวันเพียงไม่นาน ก็ทำเอาความผิดหวังเข้ามาแทนที่ " กว่าจะเลิกคงค่ำละมั้ง เวลานั้นก็ไม่ค่อยมีคนแล้ว "คนที่อยากไปด้วยพยายามให้กำลังใจกันและกัน นักศึกษาสาวๆ และกลุ่มคณะนิเทศศาสตร์เดินวนเวียนมองการทำงานอย่างใกล้ชิด นักร้องศิลปินที่มา ร่วมถ่ายมิวสิค ยังไม่โดดเด่นเท่าพระเอก ที่หล่อมาก มากจริงๆ " เรียน กินข้าว เรียน สอบ "คติประจำใจของนักเรียนแพทย์ถูกดึงมาให้สติกันอีกรอบ ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลาเรียนก็เรียน ไปติว ไปสอบ อ่านหนังสือ ชีวิตวนลูปอยู่แค่นั้น " เฮ้ย ตึกแพทย์มีอะไรกันน้อง ทำไมคนเยอะ "รุ่นพี่ปี4วิศวะถามรุ่นน้องที่ยืนมุงกันเต็มหน้าคณะแพทย์ พร้อมกับที่รถตู้อีกหลายคัน จอดเรียงรายอยู่เต็มบนบร
แสงพระอาทิตย์กำลังจะตกลับขอบฟ้า ทิวเขาวางของลงกับพื้น แล้วกอดคนข้างตัวเอาไว้แน่น ใบหน้าขาวแดงจัดด้วยความเขิน แล้วรู้สึกดีมากขึ้น เมื่อเค้าสบตา " ดีใจจังได้กลับมาอยู่ด้วย " คนที่ไม่ออกไปดื่ม ไปสังสรรค์ บอกเสียงหวาน หอมแก้มอีกคน ที่กำลังเขินจัด " ทำไมไม่อยากดื่มหรอ " คนที่ดื่มทุกสัปดาห์ถามออกมา แล้วปลดกระดุมเสื้อออกให้ช้าๆ " ก็ถ้าอยากดื่ม ก็มาดื่มกับม่อนไม่ได้กว่าหรอ แถมยังได้จูบได้กอดด้วย "เค้าบอกออกมา แล้วจูบแก้ม คนที่กำลังแกะกระดุมเสื้อให้ มือสั่นขึ้นมาทันที " ทิว ทำไมชอบแกล้ง " คนงอแงบอกเสียงอ้อน " ก็แกล้งแค่ม่อนคนเดียว "คำตอบมันชัดเจนยิ่งกว่าอะไร ทิวเขาจูบริมฝีปากบาง สอดลิ้นเข้าไปให้มันลึกซึ้ง ถอดเสื้อออกจากตัว แล้วมองคนตรงหน้าที่หน้าแดงก่ำด้วยความอาย " น่ารักแบบนี้แหละ ถึงได้ถูกแกล้ง "คุณหมอหัวเราะออกมา แล้วเก็บเสื้อที่ร่วงอยู่ที่พื้น เดินเอาของไปเก็บในห้องอ่านหนังสือ เครื่องดื่มหลายชนิดในตู้เย็นแช่เอาไว้เย็นฉ่ำ เบียร์ที่นอนนิ่งนับสิบกระป๋องถูกเปิดออก แล้วกระดกทีเดียวด้วยความหิวกระหาย คนที่เดินออกมา เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ในชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืด เดินมาดึงเบ
คนไข้ที่มารับการตรวจรักษามองหน้านักศึกษาแพทย์ที่มาเข้าร่วมการตรวจในวันนี้ด้วยรอยยิ้ม ทุกคนหน้าเคร่งเครียดจดรายละเอียดกันเป็นมือระวิงตามที่อาจารย์พูด " การตรวจวันนี้ เป็นการออกตรวจวันแรกของนักศึกษา ทุกคนต้องสรุปเคสที่ตัวเองสนใจ 5เคสให้จบภายในวันนี้ ส่งรายงาน ก่อนกลับบ้าน "อาจารย์หมอบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ มองนักเรียนแพทย์รุ่นใหม่ของตัวเอง แล้วเริ่มการตรวจคนไข้ทันที เกือบทั้งบ่ายที่อาจารย์ออกตรวจ ทำให้ทราบว่า คนไข้ในโรงพยาบาลของรัฐบาลมีปริมาณมากเหลือเกิน " เคสที่สรุป จะบอกตัวตนของเรา "เพื่อนร่วมกลุ่มบอก วันนี้การตรวจคนไข้นอกของโรคทั่วไป ทำให้นักศึกษารู้ได้อย่างชัดเจน ว่าชอบแพทย์เฉพาะทาง ด้านใดเป็นพิเศษ โรงอาหารของโรงพยาบาลเป็นที่ทำงานของนักศึกษาชั้นปีที่4ที่ต่างคนต่างทำงานของตัวเอง ไม่สนใจใคร อาจารย์บอกเดทไลน์ด้วยว่า ต้องส่งก่อน5โมงเย็น ทิวเขามองดูตัวหนังสือของตัวเอง แล้วแกะทีละตัว โค้ทลับที่จดเอาไว้อย่างย่อ เพื่อให้ทันกับที่อาจารย์บอก คนข้างๆ ขยับเข้ามาในระยะประชิดทำให้สะดุ้งขึ้น " เฮ้ย " เพื่อนผู้ชายก็สะดุ้งไม่แพ้กัน ไม่คิดเลยว่าทิวเขาจะตกใจแรง " ขอโทษจริงๆ ทิว " เพื่อนหมอที
ร่างกายบอบบางของม่อน ทำเอาทิวเขาใจเต้นรัว ดูน่ารักน่าทะนุถนอมเหลือเกิน คนที่สวมกางเกงขาสั้น เสื้อยืดของเจ้าของห้องเดินออกมาจากห้องนอน เตรียมอุ่นอาหารมื้อดึกให้ แล้วนั่งลงเคียงข้าง" แฟนทิวทำไมน่ารักจังครับ " ทิวเขาจับมือขึ้นมาจูบ ยอมรับอย่างเต็มใจว่า คลั่งรักหนักมาก " รีบกิน จะได้รีบนอน " คนที่ทั้งเพลียทั้งง่วง ซบไหล่ของอีกคนที่กำลังทานโจ๊กอยู่ ทิวเขาลูบผมคนข้างๆ เบาๆ " อ้อนแบบนี้ ทิวอ่านหนังสือไม่ได้แน่เลย " เค้าบอกเสียงหวาน แล้วก้มลงไปจูบปากบางเบาๆ " อะไร เที่ยงคืนกว่าแล้ว ไม่นอนหรอ " " นอนได้ไง เพิ่งอิ่มด้วย ต้องอีกสักสองสามชั่วโมง " คุณหมอบอกยิ้มๆ ตักอาหารใส่ปาก " ง่วงก็ไปนอนเถอะ ทิวชินแล้ว " เค้าบอกถึงกิจวัตรประจำวันของตัวเองที่นอนดึกมาก พักผ่อนน้อยมาตลอด " อิ่มแล้วครับ ไป ทิวพาไปส่งที่เตียง "ทิวเขาจูงมือคนข้างๆ เดินเข้ามาในห้อง ฉีดสเปรย์ให้กลิ่นหอมละมุน แล้วดึงผ้าห่มคลุมเตียงออก ดันตัวม่อนให้นั่งลง " นอนนะครับ พักผ่อน ทิวไปอ่านหนังสือก่อน แล้วจะรีบกลับมานอน "เค้าบอกเสียงหวาน ดันตัวให้นอนลง ห่มผ้าให้แล้วจูบหน้าผาก ก่อนจะปิดไฟ คนที่ล้มตัวนอนใจเต้นรัว ใครจะคาดคิดว่า ผ
กระเป๋าเป้และหนังสือเรียนถูกวางเอาไว้บนโต๊ะ คนที่เรียนหนักมาตลอดทั้งวัน นั่งหลับตาบนโซฟา ก่อนที่น้ำเย็นๆ จะมาแนบที่แก้ม " เหนื่อยใช่ไหม "คนที่เพิ่งมาห้องคนอื่นแค่สองครั้ง เดินวนเวียนเหมือนห้องตัวเอง น้ำเย็นที่หยิบออกมาถูกยื่นให้ " ครับ เหนื่อย "ทิวเขารับน้ำมาดื่มแล้ววางเอาไว้ที่โต๊ะมองคนที่มาหาตัวเอง แล้วยิ้มออกมา ม่อนสวมกางเกงขาสั้น กับเสื้อยืดธรรมดา แต่ทำไมน่ารักแบบนี้ " คิดถึงทิวหรอ " คุณหมอถามแล้วดึงมือมาจูบเบาๆ ไอ้การทำอะไรแบบนี้ มันโคตรดีเลย " ก็เป็นห่วง เป็นยังไง กินอะไรหรือยัง" ม่อนบอกเสียงเบาแล้วเตรียมจะเดินมานั่งข้างๆ แต่เค้ากลับดึงให้นั่งลงที่ตัก " อะไร " คนที่ถูกดึงตัวลงไปไม่ทันตั้งตัว " เปล่า แต่อยากกอดครับ " เสียงอ้อนแบบนี้ ทำเอาใจเต้นรัว มองอีกคนที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบ " ทำไมอ้อนเก่งขนาดนี้ครับ " คนที่นั่งตักถามแล้วขยับตัวให้แนบชิด ร่างกายเสียดสีกัน" ทิวคิดถึงม่อนมากนะรู้มั้ย อยากจูบปากแดงๆ นี้จะแย่แล้ว "เค้าประคองใบหน้าเอาไว้ แล้วจูบเบาๆ ที่ริมฝีปาก ก่อนจะกดย้ำลงไปอีกที " ชื่นใจหายเหนื่อย " เค้าบอกเสียงอ้อน รู้สึกดีเหลือเกิน ที่ได้ใช้เวลาด้วยกันแบบนี้
นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่4กลุ่มใหญ่ เดินลงมาจากห้องเรียนพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด การเรียนยากขึ้น ยากขึ้นทุกวัน การเรียนรู้ไม่มีจบไปง่ายๆ " กินข้าว เสร็จแล้วไปเรียน เรียนเสร็จ ลงมา อ่านหนังสือ " คนที่นั่งหน้ายุ่ง ทำหน้าเครียด เพราะเวลามันบีบคั้นไปหมด " พูดเยอะนะ ไปซื้อข้าว กินข้าวแล้วไปเรียน " ทุกคนต้องทำเวลาของตัวเอง ก่อนจะเดินแยกย้ายไปหาซื้ออาหารกลางวัน @ม่อน@หน้าบึ้งเชียว @ม่อน@แต่น่ารักอยู่ คนที่เพิ่งได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดอ่านข้อความที่เค้าส่งมา แล้วอมยิ้มก่อนจะเดินไปต่อแถว ซื้ออาหารกลางวัน " ไข่เจียวกับหมูทอดครับ " นักเรียนแพทย์สั่งอาหาร ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ ที่เอว " อ้าวตกใจอะไร " คนที่สวมเสื้อช้อปสีเลือดหมู ยืนอยู่ข้างหลัง สวมเสื้อยืดข้างในสีดำ อมยิ้มอยู่ " มาได้ไง " เค้าถามเสียงเบา แล้วรับอาหารตรงหน้า " เอาเหมือนกันอีกจานครับ "ทิวเขาเดินเลี่ยงมาที่โต๊ะเครื่องปรุง เทซอสพริก แล้วหยิบช้อนมา2คู่ เดินนำมาที่โต๊ะที่มีเพื่อนกลุ่มใหญ่นั่งอยู่ " อ้าว " เค้กที่ตั้งใจจะไปนั่งกับทิวเขามองเพื่อนต่างคณะ แล้วยิ้มให้ " เพื่อนทิว ชื่อ ม่อน " เค้าแนะ
" ม่อนเป็นเมียทิวนะครับ " คนตรงหน้าถามย้ำอีกที แล้วจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆ สัมผัสของร่างกายเปลือยเปล่าเสียดสีกัน อวัยวะของคนสองคนแนบชิด แม้จะเป็นความไม่คุ้นเคยแปลกใหม่ แต่ไม่น่ารังเกียจสักนิด แต่กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ทางเพศที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน ให้มีชีวิตมีพลัง มือเรียวยาวที่เคยจับแต่ปากกา สัมผัสอวัยวะของคนตรงหน้า อาวุธอวบใหญ่ คงจะทำให้มีความสุขได้ ด้วยร่างกายบางอย่าง " ทิว " เสียงเรียกชื่อดังออกมา เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อน สัมผัสที่ปลายยอดของอาวุธประจำกาย คนที่นอนอยู่ใจสั่นรัว ปากแดงๆ ใบหน้าหล่อเหลา ดูดชิมร่างกายของตัวเองอย่างไม่รังเกียจ มือที่ว่างอยู่ ลูบผมเอาไว้แล้วร้องเสียงหวานออกมา สัมผัสแบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้น แต่มันสุขยิ่งกว่าครั้งไหน เมื่อได้รับสัมผัสจากทิวเขาที่มอบให้มา ลิ้นอุ่นตวัดชิมลงมาข้างล่างเลียไล้อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะใช้มือขยับรูด สัมผัส ร่างกายถูกปลุกเร้าอย่างเต็มที่จนนอนอยู่ไม่ได้ต้องลุกขึ้นมานั่ง แล้วปล่อยให้เค้าใช้มือทำให้ต่อ ริมฝีปากอ่อนนุ่มจูบกันแลกเปลี่ยนน้ำลายอย่างไม่มีใครรังเกียจ กลิ่นฟีโรโมนฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนที่ปากของทิวเขาจะไล่ลงมาที่คอขาว ดูดทำ
" ทิว " เสียงเรียกชื่อสั่นไหว ร่างกายมันถูกปลุกเร้าแปลกๆ คนตรงหน้ามีเสน่ห์เกินต้าน แต่เพราะความไม่เคย ทำให้ต้องหยุดนิ่ง " รังเกียจหรอ " ทิวเขาถามออกมา หยุดการกระทำ มองใบหน้าของคนตรงหน้าใจสั่นรัว " ม่อนไม่เคย " เค้าบอกออกมา ตามตรง ทิวเขาลุกขึ้นยืน จับมือของคนที่นั่งอยู่ แล้วพาเดินมานั่งที่โซฟา " ทิว ก็ไม่เคยเหมือนกัน " เค้าบอกเสียงสั่น แต่เพราะหัวใจมันสั่งให้ทำ คนตรงหน้า น่ารักมีเสน่ห์เย้ายวน จนแทบทนไม่ไหว มือที่ลูบแก้มสัมผัสเบาๆ ที่คอขาว ไ่มาที่กระดูกไหปลาร้า แล้วลูบตรงเสื้อยืด ที่สวมอยู่ " ถอดได้ไหม "เค้าถามแบบไม่ต้องการคำตอบ ทิวเขาลุกขึ้นยืน ถอดเสื้อของคนตรงหน้า แล้วนั่งลงที่พื้นหน้าโซฟา เลียริมฝีปากของตัวเอง กลืนน้ำลายลงคอ อย่างยากลำบาก มือที่ลูบไล้ที่ขาเล็ก ที่มีกางเกงขายาวสวมอยู่ ก่อนจะขยับตัวเข้าไป ประคองใบหน้าของคนตรงหน้าเอาไว้ ม่อนน่ารักเหลือเกิน ใบหน้าเล็ก จมูกโด่ง ปากแดง นิ้วโป้งที่อยู่ตรงหน้า ไล้ไปที่ริมฝีปากแดงเบาๆ " ม่อนครับ ทิวจูบม่อนนะ "เค้าไม่รอแล้ว ริมฝีปากบางสัมผัสเบาๆ กับคนตรงหน้า แว่นตาที่สวมอยู่ถูกถอดออก แล้ววางบนโต๊ะ ความจริงก็ไม่ได้สายตาสั้นอะไร