" ม่อนเป็นเมียทิวนะครับ " คนตรงหน้าถามย้ำอีกที แล้วจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆ สัมผัสของร่างกายเปลือยเปล่าเสียดสีกัน อวัยวะของคนสองคนแนบชิด แม้จะเป็นความไม่คุ้นเคยแปลกใหม่ แต่ไม่น่ารังเกียจสักนิด แต่กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ทางเพศที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน ให้มีชีวิตมีพลัง มือเรียวยาวที่เคยจับแต่ปากกา สัมผัสอวัยวะของคนตรงหน้า อาวุธอวบใหญ่ คงจะทำให้มีความสุขได้ ด้วยร่างกายบางอย่าง " ทิว " เสียงเรียกชื่อดังออกมา เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อน สัมผัสที่ปลายยอดของอาวุธประจำกาย คนที่นอนอยู่ใจสั่นรัว ปากแดงๆ ใบหน้าหล่อเหลา ดูดชิมร่างกายของตัวเองอย่างไม่รังเกียจ มือที่ว่างอยู่ ลูบผมเอาไว้แล้วร้องเสียงหวานออกมา สัมผัสแบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้น แต่มันสุขยิ่งกว่าครั้งไหน เมื่อได้รับสัมผัสจากทิวเขาที่มอบให้มา ลิ้นอุ่นตวัดชิมลงมาข้างล่างเลียไล้อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะใช้มือขยับรูด สัมผัส ร่างกายถูกปลุกเร้าอย่างเต็มที่จนนอนอยู่ไม่ได้ต้องลุกขึ้นมานั่ง แล้วปล่อยให้เค้าใช้มือทำให้ต่อ ริมฝีปากอ่อนนุ่มจูบกันแลกเปลี่ยนน้ำลายอย่างไม่มีใครรังเกียจ กลิ่นฟีโรโมนฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนที่ปากของทิวเขาจะไล่ลงมาที่คอขาว ดูดทำ
นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่4กลุ่มใหญ่ เดินลงมาจากห้องเรียนพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด การเรียนยากขึ้น ยากขึ้นทุกวัน การเรียนรู้ไม่มีจบไปง่ายๆ " กินข้าว เสร็จแล้วไปเรียน เรียนเสร็จ ลงมา อ่านหนังสือ " คนที่นั่งหน้ายุ่ง ทำหน้าเครียด เพราะเวลามันบีบคั้นไปหมด " พูดเยอะนะ ไปซื้อข้าว กินข้าวแล้วไปเรียน " ทุกคนต้องทำเวลาของตัวเอง ก่อนจะเดินแยกย้ายไปหาซื้ออาหารกลางวัน @ม่อน@หน้าบึ้งเชียว @ม่อน@แต่น่ารักอยู่ คนที่เพิ่งได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดอ่านข้อความที่เค้าส่งมา แล้วอมยิ้มก่อนจะเดินไปต่อแถว ซื้ออาหารกลางวัน " ไข่เจียวกับหมูทอดครับ " นักเรียนแพทย์สั่งอาหาร ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ ที่เอว " อ้าวตกใจอะไร " คนที่สวมเสื้อช้อปสีเลือดหมู ยืนอยู่ข้างหลัง สวมเสื้อยืดข้างในสีดำ อมยิ้มอยู่ " มาได้ไง " เค้าถามเสียงเบา แล้วรับอาหารตรงหน้า " เอาเหมือนกันอีกจานครับ "ทิวเขาเดินเลี่ยงมาที่โต๊ะเครื่องปรุง เทซอสพริก แล้วหยิบช้อนมา2คู่ เดินนำมาที่โต๊ะที่มีเพื่อนกลุ่มใหญ่นั่งอยู่ " อ้าว " เค้กที่ตั้งใจจะไปนั่งกับทิวเขามองเพื่อนต่างคณะ แล้วยิ้มให้ " เพื่อนทิว ชื่อ ม่อน " เค้าแนะ
" สั่งอาหาร จดเลยนะครับ เดี๋ยวผมมารับออเดอร์ "ชายหนุ่มวัยรุ่น รูปร่างสูงโปร่งสวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีน บอกกับแขกที่เพิ่งนั่งลง ส่งเมนูอาหารหลายเล่มให้ แล้วเดินเลี่ยงออกไป รับแขกชุดต่อไปที่เดินเข้ามา"กี่ท่านครับ " เด็กหนุ่มคนเดิม สวัสดีแขกที่มาเป็นครอบครัว แล้วเดินนำมาที่โต๊ะกลาง ขนาด4ที่ ตามที่แขกยกนิ้วแทนคำตอบ" เมฆ จะนั่งข้างมี๊ครับ "เด็กหนุ่มรูปร่างผอมสูงสวมแว่นสายตา ยิ้มหวานอ้อนมี๊เพราะอยากจะไปค้างกับพี่ทิวก่อนจะกลับบ้าน แต่มี๊ไม่อนุญาตเพราะพี่ทิวกำลังเรียนหนัก" อย่าไปกวนพี่ทิวเค้าเลยลูก พี่ทิวเรียนหนักมาก จะสอบหมอให้ได้ "มี๊คนสวยบอกลูกชาย แล้วนั่งลง ที่เก้าอี้พลาสติกของทางร้าน" ตอนแรกที่ป๊าบอกว่า จะพามาเลี้ยงฉลองที่พี่ทรายสอบเข้าวิดวะได้ ไอ้เราก็คาดหวัง โอมากาเสะพรีเมี่ยมหรือสเต็กเนื้อนำเข้า ไม่คิดเลยว่า จะมากินร้านข้าวต้ม "น้องชายบ่นพี่สาว ที่นั่งอยู่กับป๊า หน้าตาพิมพ์เดียวกันเลย"ก็เมฆไม่รู้อะไร ป๊ากับมี๊เค้ามาจีบกันที่นี่นะ " พี่สาวมองป๊าแล้วอมยิ้ม ออกมา" จริงหรอครับป๊า ป๊ามามี๊มาเดทร้านข้าวต้มหรอครับ " ทายาทไทยแมนสตีลยิ้มกว้าง พยักหน้า" ก็ตอนนั้นป๊าทำงานบริษัท เงินเ
หอพักในมหาวิทยาลัย เป็นข้อบังคับสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่1ทุกคน ที่มาเข้าเรียนที่นี่ วันนี้เป็นวันเข้าหอวันแรก รถราวิ่งเข้าวิ่งออก ขนข้าวของให้บุตรหลานของตัวเองเป็นจำนวนมากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบ และกล่องพลาสติกอีกหลายใบ วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าห้อง คนในครอบครัวที่มาส่งช่วยขนของขึ้นมา แล้วรีบลงไปรอข้างล่าง เพราะเกรงใจ เพื่อนร่วมห้อง ที่มีครอบครัวมาส่งเช่นกัน" เราชื่อกี้ เรียนเภสัช "" เราชื่อแคร์เรียนนิเทศ "" เราชื่อวัน เรียนมนุษย์ "" เราชื่อทราย เรียนวิดวะ "จบคำแนะนำตัว ก็มีเสียงร้องว้าวดังขึ้นจากสามสาว" ตอนที่ดูใบรายชื่อ เราแปลกใจมาก ว่าต้องเป็นแบบไหน ถึงเรียนวิดวะเครื่องกลได้ นี่ไม่ได้บูลลี่หรืออคตินะ แต่ทรายสวยมาก น่ารักมาก จนคิดว่า น่าจะเรียนอักษร เรียนแบบครุ อะไรแบบนี้ "คนฟังยิ้มหวานมองหน้าเพื่อน" ไม่เป็นไร เราชอบแหละ เลือกวิดวะเครื่องกลหมดทุกอันดับ ได้ที่นี่ที่แรกเลย "เจ้าตัวบอกเพื่อนสาว แล้วยิ้มให้" โอเค เราจับฉลากเลือกเตียงเลย " วันบอกกับเพื่อนใหม่แล้วเริ่มทำฉลากทันทีเตียงนอนด้านใน สองมุมเป็นแรร์ไอเท็มสำหรับการนอนและพักผ่อน เพื่อความเป็นส่วนตัว มุมที่ติดทางเดินออกจากเ
เสื้อนักศึกษาสีขาวแขนยาวรีดจนเรียบแขวนอยู่ในตู้ จนเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมองค้อนคนหน้าตาขวางโลกอย่างแผ่นดิน กลับใช้โต๊ะรีดผ้า ได้อย่างขัดกับหน้าตาเหลือเกิน" ดินแม่งโคตรสุดยอด ซักผ้าเองรีดผ้าเอง ทำงานบ้านโคตรเก่ง แบบนี้เป็นลูกแม่กู แม่กูรักตาย " คนขี้เกียจทำงานบ้าน นอนกดโทรศัพท์มือถือเล่นอย่างสบายใจ มองรูมเมทใบหน้าเรียบเฉย ทำงานของตัวเองเงียบๆ ไม่สนใจอะไร" เฮ้ย ถ้ากูพูดมาก น่ารำคาญ บอกกูได้เลย กูจะได้เงียบๆ ถ้ามึงไม่พูด กูก็จะถือว่า กูได้รับอนุญาตแล้วนะ "ทิน สัตวบาลบอกยิ้มๆ กำลังกดเกมส์ในมืออย่างเมามัน ยังไม่เปิดเทอมก็พอจะได้คลายเครียด เข้าเรียนเมื่อไหร่ ไม่มีทางแน่นอน" เออ พรุ่งนี้เข้าคณะวันแรก เค้าจะเลือกดาวเดือนคณะ มาแข่งของมหาลัย กูเสียใจด้วยนะไอ้ดิน ที่จะต้องบอกว่า วิดวะมึงไม่มีลุ้นแน่ ถึงกูจะดูแล้วว่าทรงมึงอาจจะได้แคนดิเดต แต่ว่า ดาวคณะมึง คงไม่มีแน่นอน "คนเรียนบัญชีบอกยิ้มๆ ปกติดาวเดือนของมหาวิทยาลัย จะต้องเป็น มนุษย์ หรือไม่ก็ นิเทศ นอนมาแน่นอน ไม่งั้นก็เป็นครุ แต่วิดวะนี่ยากสุดแล้ว" ก็ไม่แน่ ปีนี้อาจจะเป็นวิดวะ " คนในห้องหัวเราะกันออกมา ไอ้ดินมันบ้าชิบหายวิดวะที่ไหนจะได้ดา
“เรียนวิดวะหรอ?” คนที่ชี้ไปที่ปกหนังสือถามอีกครั้ง แล้วมองคนข้างๆ เต็มตา" อืม เรียนวิดวะเครื่องกล " คนอยากมีเพื่อนยิ้มกว้าง จนคนมองต้องทำหน้าเครียด ดูท่าจะยิ้มเก่งเหลือเกินใบหน้าเรียบเฉยของเพื่อนใหม่ ทำเอาคนที่คลับคล้ายคลับคลามองหน้าอีกครั้ง" เราเคยเจอกันไหม "คำถามของเธอ ทำเอาเค้ามองหน้าเธอ ไม่แน่ใจว่า คำถามมีความหมายว่า ยังไงจำได้ว่าทำงานเป็นเด็กพาร์ทไทม์แล้วไม่อยากจะนั่งด้วยหรือเปล่า หรือ จำได้ว่าเค้าเป็นเด็กเสิร์ฟ แล้วมาเรียนวิดวะ" ทำไมหรอ เคยเจอที่ไหน " เค้าทำเสียงดุใส่ทันที ผู้หญิงที่มาจากครอบครัวร่ำรวยก็ดูคนแค่เปลือก" ทรายคิดว่าอาจจะเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน "" ร้านข้าวต้ม " เค้าพูดแล้วก็เป่าปากถอนหายใจออกมา" เก่งเนอะ ขยันมากด้วย ป๊ายังชมเลยว่าเก่ง "คำต่อท้ายของคนตรงหน้า ทำเอาอคติที่มีจางหาย เธอไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด" ไม่ได้ทำแล้ว มาเรียนไกล ไปกลับลำบาก " เค้าบอกออกมา แล้วเปิดหนังสือ ของตัวเอง" ลองดูร้านแถวๆ นี้ไหมละ ถ้าเราเจอ เราจะบอก "เธอบอกกับเค้าแล้วยิ้มให้" ลืมไปเลย แนะนำตัวกันก่อนสิ เราชื่อทราย " เธอบอกกับเค้า" แผ่นดิน เรียกดินก็ได้ " เค้าบอกกับเธอ แล้วอาจารย์ก็เด
วันที่1" คุณทราย พี่ทราย คุณหนูทราย "คือคำนำหน้าที่คนในครอบครัวเรียกกัน พนักงานในโรงงานก็ยังเรียกแบบนี้ เพราะคุ้นเคยมาตั้งแต่เล็ก ไทยแมนสตีลเป็นธุรกิจของครอบครัว เป็นสิ่งที่ต้องสืบทอดสานต่อ แม้ป๊าจะตามใจและให้อิสระเต็มที่แต่เพราะรู้ว่า อีกไม่นาน โรงงานของป๊าต้องเป็นของเธอและน้องชาย" พี่ทรายอยากเรียนวิศวะจริงๆ ใช่ไหมลูก " ป๊าถามด้วยความไม่เข้าใจ ลูกสาวคนสวย เรียนดี ตั้งใจเรียน น่าตาน่ารักแบบพี่ทราย ขัดกับทุกอย่างที่ตั้งใจจะเรียน เด็กหญิงมอต้นยิ้มให้ป๊าที่ขับรถไปรับที่โรงเรียน แล้วใช้เวลานี้พูดคุยกัน" พี่ทรายอยากเรียนค่ะ อาจจะไม่ได้ถึงขั้นหลงใหลแต่พี่ทรายอยากเรียน " ลูกสาวยิ้มหวานตอบป๊า แล้วบอกเสียงอ้อน" ป๊าไม่ต้องห่วงนะคะ พี่ทรายเรียนได้ แล้วจะตั้งใจเรียนให้ดีด้วย" ลูกสาวย้ำคำบอกกับผู้เป็นพ่อ คนที่ผ่านการเรียนมาก่อน อดห่วงไม่ได้วิชาเรียนหนักมาก โปรเจ็คก็เยอะ แถมในมหาวิทยาลัยกิจกรรมยังแน่น และลูกสาวป๊าก็สวยน่ารักเหลือเกิน รับรองว่า มีหนุ่มๆ มาจีบแน่นอน" น้องทราย น้องทราย " เสียงรุ่นพี่เรียกทำให้คนที่กำลังคิดย้อนไป รู้สึกตัว แต่สายตาคนที่นั่งข้างๆ ทำเอาหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมา" ค่ะพี่
รถเก๋งคันเล็กจอดที่หน้าหอชาย คนที่ผ่านไปผ่านมามองด้วยความสนใจที่หญิงสาวในชุดนักศึกษาพอดีตัว ติดเข็มแตกต่างจากที่นี่ ยืนอยู่หน้าหอชาย ใบหน้าสวยแต่งแต้มเครื่องสำอางสวยจัด ผมยาวทำไฮไลท์สีน้ำตาลยิ่งดูเปล่งประกาย" ไปไหนมา " เสียงดุดังออกมาจากปากคนที่ยืนรอทันทีที่รถมอเตอร์ไซด์สีดำจอดหน้าหอพัก คนที่นั่งคล่อมส่ายหน้าทันที" แล้วมาทำไม " คนที่หงุดหงิดย้อนถามทันที" ทำไมจะมาไม่ได้ มาหาแฟน ทำไม มีอะไรต้องปิดบัง " หญิงสาวย้อนถามแล้วมองหน้าเค้าคนหน้าหอมองคนทั้งสองคนด้วยความอยากรู้ เพราะเสียงพูดคุยค่อนข้างดัง“คีย์คิดถึงดิน ทำไมถึงไม่โทรหา ไม่ติดต่อกันเลย” เธอกอดแขนเค้าอย่างอ้อนๆ มองรุ่นน้องที่ยืนทำหน้าบึ้ง ยิ่งดูมีเสน่ห์" คืนนี้ค้างด้วยได้ไหม พรุ่งนี้กลับไปเรียนทันแน่ " หญิงสาวถามเสียงหวาน มองใบหน้าหล่อเหลาด้วยความหลงใหล ใครจะว่ายังไงก็ช่าง แต่ดินมีเสน่ห์เหลือเกินแค่ยิ้มน้อยๆ ของเค้า ก็ทำเอาเธอใจละลาย" ไม่ให้ค้าง นี่หอชาย จะมาค้างได้ไง " คนหงุดหงิดทำเสียงดุ แล้วมองหน้าอดีตแฟนสาว แล้วถอนหายใจออกมา" เราเลิกกันแล้ว ดินบอกเลิกคีย์แล้ว จำได้ไหม " คนถูกบอกเลิกผลักเค้าออกทันที" ไม่เลิกคีย์ไม่เลิก
นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่4กลุ่มใหญ่ เดินลงมาจากห้องเรียนพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด การเรียนยากขึ้น ยากขึ้นทุกวัน การเรียนรู้ไม่มีจบไปง่ายๆ " กินข้าว เสร็จแล้วไปเรียน เรียนเสร็จ ลงมา อ่านหนังสือ " คนที่นั่งหน้ายุ่ง ทำหน้าเครียด เพราะเวลามันบีบคั้นไปหมด " พูดเยอะนะ ไปซื้อข้าว กินข้าวแล้วไปเรียน " ทุกคนต้องทำเวลาของตัวเอง ก่อนจะเดินแยกย้ายไปหาซื้ออาหารกลางวัน @ม่อน@หน้าบึ้งเชียว @ม่อน@แต่น่ารักอยู่ คนที่เพิ่งได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดอ่านข้อความที่เค้าส่งมา แล้วอมยิ้มก่อนจะเดินไปต่อแถว ซื้ออาหารกลางวัน " ไข่เจียวกับหมูทอดครับ " นักเรียนแพทย์สั่งอาหาร ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ ที่เอว " อ้าวตกใจอะไร " คนที่สวมเสื้อช้อปสีเลือดหมู ยืนอยู่ข้างหลัง สวมเสื้อยืดข้างในสีดำ อมยิ้มอยู่ " มาได้ไง " เค้าถามเสียงเบา แล้วรับอาหารตรงหน้า " เอาเหมือนกันอีกจานครับ "ทิวเขาเดินเลี่ยงมาที่โต๊ะเครื่องปรุง เทซอสพริก แล้วหยิบช้อนมา2คู่ เดินนำมาที่โต๊ะที่มีเพื่อนกลุ่มใหญ่นั่งอยู่ " อ้าว " เค้กที่ตั้งใจจะไปนั่งกับทิวเขามองเพื่อนต่างคณะ แล้วยิ้มให้ " เพื่อนทิว ชื่อ ม่อน " เค้าแนะ
" ม่อนเป็นเมียทิวนะครับ " คนตรงหน้าถามย้ำอีกที แล้วจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆ สัมผัสของร่างกายเปลือยเปล่าเสียดสีกัน อวัยวะของคนสองคนแนบชิด แม้จะเป็นความไม่คุ้นเคยแปลกใหม่ แต่ไม่น่ารังเกียจสักนิด แต่กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ทางเพศที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน ให้มีชีวิตมีพลัง มือเรียวยาวที่เคยจับแต่ปากกา สัมผัสอวัยวะของคนตรงหน้า อาวุธอวบใหญ่ คงจะทำให้มีความสุขได้ ด้วยร่างกายบางอย่าง " ทิว " เสียงเรียกชื่อดังออกมา เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อน สัมผัสที่ปลายยอดของอาวุธประจำกาย คนที่นอนอยู่ใจสั่นรัว ปากแดงๆ ใบหน้าหล่อเหลา ดูดชิมร่างกายของตัวเองอย่างไม่รังเกียจ มือที่ว่างอยู่ ลูบผมเอาไว้แล้วร้องเสียงหวานออกมา สัมผัสแบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้น แต่มันสุขยิ่งกว่าครั้งไหน เมื่อได้รับสัมผัสจากทิวเขาที่มอบให้มา ลิ้นอุ่นตวัดชิมลงมาข้างล่างเลียไล้อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะใช้มือขยับรูด สัมผัส ร่างกายถูกปลุกเร้าอย่างเต็มที่จนนอนอยู่ไม่ได้ต้องลุกขึ้นมานั่ง แล้วปล่อยให้เค้าใช้มือทำให้ต่อ ริมฝีปากอ่อนนุ่มจูบกันแลกเปลี่ยนน้ำลายอย่างไม่มีใครรังเกียจ กลิ่นฟีโรโมนฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนที่ปากของทิวเขาจะไล่ลงมาที่คอขาว ดูดทำ
" ทิว " เสียงเรียกชื่อสั่นไหว ร่างกายมันถูกปลุกเร้าแปลกๆ คนตรงหน้ามีเสน่ห์เกินต้าน แต่เพราะความไม่เคย ทำให้ต้องหยุดนิ่ง " รังเกียจหรอ " ทิวเขาถามออกมา หยุดการกระทำ มองใบหน้าของคนตรงหน้าใจสั่นรัว " ม่อนไม่เคย " เค้าบอกออกมา ตามตรง ทิวเขาลุกขึ้นยืน จับมือของคนที่นั่งอยู่ แล้วพาเดินมานั่งที่โซฟา " ทิว ก็ไม่เคยเหมือนกัน " เค้าบอกเสียงสั่น แต่เพราะหัวใจมันสั่งให้ทำ คนตรงหน้า น่ารักมีเสน่ห์เย้ายวน จนแทบทนไม่ไหว มือที่ลูบแก้มสัมผัสเบาๆ ที่คอขาว ไ่มาที่กระดูกไหปลาร้า แล้วลูบตรงเสื้อยืด ที่สวมอยู่ " ถอดได้ไหม "เค้าถามแบบไม่ต้องการคำตอบ ทิวเขาลุกขึ้นยืน ถอดเสื้อของคนตรงหน้า แล้วนั่งลงที่พื้นหน้าโซฟา เลียริมฝีปากของตัวเอง กลืนน้ำลายลงคอ อย่างยากลำบาก มือที่ลูบไล้ที่ขาเล็ก ที่มีกางเกงขายาวสวมอยู่ ก่อนจะขยับตัวเข้าไป ประคองใบหน้าของคนตรงหน้าเอาไว้ ม่อนน่ารักเหลือเกิน ใบหน้าเล็ก จมูกโด่ง ปากแดง นิ้วโป้งที่อยู่ตรงหน้า ไล้ไปที่ริมฝีปากแดงเบาๆ " ม่อนครับ ทิวจูบม่อนนะ "เค้าไม่รอแล้ว ริมฝีปากบางสัมผัสเบาๆ กับคนตรงหน้า แว่นตาที่สวมอยู่ถูกถอดออก แล้ววางบนโต๊ะ ความจริงก็ไม่ได้สายตาสั้นอะไร
" ว่าไง " คนที่สวมกางเกงนอนขายาว เสื้อยืด เดินมาทางด้านข้าง ในมือมีไอแพดติดมือมาเครื่องเดียว " ไหนบอกจะมาอ่านหนังสือ " เจ้าของห้องถามแล้วกดลิฟต์กลับขึ้นไปห้องตัวเอง บรรยากาศในลิฟต์ทำเอาอึดอัด ทิวเขา ยืนอยู่ด้านหน้า โดยที่คนที่มาหา อยู่ข้างหลัง " สูงเท่าไหร่ " เค้าถามออกมา " 185 " คำตอบที่บอกออกไป แล้วหันกลับกักตัวเค้าให้ชิดผนัง " เฮ้ย " คนที่ตกใจที่อยู่ดีดีคนตรงหน้าก็หันมากักตัวเองเอาไว้ ระยะห่างแค่คืบเดียว " แล้วคุณละ สูงเท่าไหร่ " ทิวเขาย้อนถาม อมยิ้มกับภาพคนตรงใจ หน้าแดงไปหมด ยิ่งน่ารักน่าแกล้ง " 178 ขยับออกไปด้วย อึดอัด " " อึดอัด หรือ อาย " คนขี้แกล้งถาม แล้วเดินออกจากลิฟต์เดินมาที่ห้องของตัวเอง ห้องวีไอพีขนาดใหญ่ แอร์เย็นฉ่ำทันทีที่เปิดเข้าไป รองเท้าสลิปเปอร์วางอยู่หน้าประตู พร้อมกับที่เจ้าของห้อง วางรองเท้าคู่ใหม่ให้คนที่มา " จะมาอ่านหนังสือใช่ไหม ไม่ใช่มากวนนะ "คนที่อยากอ่านหนังสือของตัวเองถามเสียงดุ เปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าออกมาส่งให้ " อือ เอาหนังสือคุณมา ผมยืมก่อน แล้วจดลงไอแพด "เค้าบอกแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ของโต๊ะกินข้าว มองรอบๆ ห้อง ที่จัดตกแต่งอย่างสวย
@ทิวเขา@ ผมจีบม่อนได้ไหมล่ะ@ม่อน@ บ้าหรอ ตั้งใจเรียนนะ ไม่คุยแล้ว คนที่อ่านข้อความเขินจัด จีบบ้าจีบบออะไร วิศวะต้องจีบหมอสิวะ ทำไมหมอต้องมาจีบ ไอ้หมอบ้า คนที่อ่านข้อความไปมาเพียงไม่กี่บรรทัด แต่อมยิ้มออกมา จนเพื่อนถาม" อะไรรับไอ้ม่อน มึงคุยกับใครทำไมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนั้น สารภาพมา "เพื่อนเสียงดังลั่น เมื่อเห็นคนหล่อที่สุดในกลุ่มอมยิ้มอยู่คนเดียวกับโทรศัพท์" ป่าว มึงบ้าบออะไร กูป่าวยิ้ม " เสียงหนุ่มๆ ที่นั่งอยู่โห่เสียงดังลั่น " เฮ้ย มึงเบาๆ พวกหมอเค้าเรียนกันอยู่ " เพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา และเกรงใจนักเรียนแพทย์กลุ่มใหญ่ จึงได้แต่ปรามเพื่อน นักเรียนแพทย์หันมามองทางวิศวะเป็นตาเดียว คนที่กำลังรู้สึกอะไรบางอย่าง ฟุบหน้าลงทันที จะมองทำไมไอ้บ้าทิว ม่อนบ่นกับตัวเอง ทิวเขาเอากระดาษในมือปิดหน้าแล้วอมยิ้มป่านนี้เขินแย่แล้วมั้ง " มีอะไรหรือเปล่าทิว " เค้กถามแล้วมองคนข้างๆ " เปล่า ไม่มีอะไร " เค้าตอบกลับไป ชำเลืองมองอีกคนที่โผล่หน้าขึ้นมา ใบหน้าขาวแดงจัด แล้วก็แอบหลบต่อไปอีก เสียงบรรยายโรคต่างๆ ของเพื่อนที่ทำสรุปมา แล้วนำมาแยกโรคด้วยกันอีกครั้ง สมาธิของคนตรงหน้า โฟกัสที่เสียงเ
อาคารเรียนรวมวันนี้ มีจำนวนนักศึกษามากเป็นพิเศษ คนที่ลงวิชาตามเพื่อนไม่ทันจำใจต้องเรียนวิชาที่ตัวเองไม่ได้ชอบ ใบหน้าบึ้งตึง ในเสื้อช้อปสีเลือดหมู เดินตรงมาที่ห้องเรียน นักศึกษาชั้นปีที่4นับร้อยคนนั่งอยู่ในห้องเรียนรวม กันเต็มห้อง และทุกคนมีเพื่อนของตัวเองมาด้วยทั้งนั้น ใบหน้าขาวใสสวมแว่นสายตานั่งอยู่ข้างหลังสุด ชุดนักศึกษาที่เป็นเสื้อแขนยาวสีขาว กับกางเกงสีดำ ถูกระเบียบเรียบร้อยทุกอย่าง คนใจเต้นรัว เดินเข้าไปนั่งข้างๆ มุมในสุด ทีเอที่เป็นรุ่นพี่เพียงไม่กี่ปี เดินเข้ามาทักทายรุ่นน้อง แล้วเรียกชื่อตามลำดับ " เดี๋ยวพี่ขอเช็คชื่อก่อน น้องๆ ขานรับ แล้วรบกวนบอกคณะให้เพื่อนๆ ได้รู้จักกันนะครับ เพราะว่า วิชาเรียนรวม วิชานี้ อาจารย์ให้จับคู่กันเรียน เนื่องจากจำนวนนักศึกษาค่อนข้างมาก เกือบร้อยคน ดังนั้น เมื่อจับคู่กัน งานและคะแนนจะเท่ากัน ถ้าไม่อยากให้เพื่อนอีกคนเดือดร้อน เราต้องรับผิดชอบทุกอย่างให้ดีที่สุด "ทีเอบอกรายละเอียดคร่าวๆ แล้วเริ่มทันที เกือบทั้งหมดในคลาสนี้เป็นนักศึกษาคณะ มนุษยศาสตร์ บัญชี เศรษฐศาสตร์ มีเพียง " ทิวเขา " “แพทยศาสตร์ครับ" มานนท์ " " วิศวะครับ "สองชื่อที่ด
ตารางเรียนของเทอมนี้ออกแล้ว คนที่เรียนหนักมากมาตลอดเห็นตารางเรียนแล้วถอนหายใจออกมา ตำราเรียนและอุปกรณ์การเรียน วางเป็นระเบียบอยู่ที่ชั้นหนังสือ มือบางหยิบหนังสือออกมา ไอแพด และกระเป๋าเครื่องเขียน ใส่กระเป๋าเป้ แล้วแต่งตัวให้สุภาพเรียบร้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องมา นิติบุคคลสาว มองนักศึกษาที่เรียนแพทย์ด้วยความชื่นชม น้องทิวรูปหล่อ สุภาพ แถมยังเรียนดีอีกด้วย ใบหน้าหล่อเหลายิ้มอายๆ แทบทุกครั้งที่ได้เจอ " น้องทิว ไปอ่านหนังสือหรือคะ " " ครับ "เพราะมหาวิทยาลัยอยู่ไม่ไกลจากคอนโดเลย ดังนั้นการไปนั่งอ่านหนังสือ ที่นั่นก็ดีกว่าอยู่ที่นี่ วันหยุดแบบนี้ที่มหาวิทยาลัยมีคนน้อยมาก มีนักศึกษาที่มาเรียนปริญญาโท เป็นส่วนใหญ่ ชายหนุ่มยื่นบัตรนักศึกษาให้เจ้าหน้าที่ ก่อนจะเดินไปที่มุมหน้าต่าง ที่เป็นที่ประจำ ห้องสมุดหลายชั้นที่แบ่งแยกหนังสือเอาไว้หลายประเภท มุมนี้เป็นมุมด้านในที่เงียบสงบ มีหน้าต่างให้มองพักสายตาออกไปข้างนอกเวลาที่เครียดจัด คนที่ต้องอ่านหนังสือ เสียบหูฟังเอาไว้ แล้วเริ่มการทบทวนตำราทางวิชาการทันที " ไอ้เชื่ย มึงนะมึง เสือกมาใช้กู "คนที่ต้องเอาหนังสือมาคืนแทนเพื่อน เดินหอบหนัง
เสียงเพลงในผับดังจนปวดหู คนที่ไม่คุ้นชินกับบรรยากาศแบบนี้เดินออกมาข้างนอก เพื่อผ่อนคลายอารมณ์ หลังจากสอบเสร็จ นักเรียนแพทย์ที่เรียนมาอย่างหนักหน่วงตลอดปี ได้มาลองเปิดหูเปิดตากับสถานบันเทิง ใกล้กับมหาวิทยาลัย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของทิวเขา เพียงแค่เค้าไม่ค่อยชอบ เบียร์ขวดเล็กที่ถือติดมา ยกดื่มหมดขวดแล้ววางทิ้งเอาไว้ข้างนอก ภาพข้างที่ตรงมุมมืด เป็นภาพคนหลายคนกำลังล้อมคนคนเดียวอยู่ " มึงถือว่ามึงหล่อมากหรอวะ จะจีบใครก็ได้งั้นหรอ " คนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ได้ยินทั้งหมด " ก็ผู้หญิงเค้ามาหากูเอง พวกมึงจะมาวอแวทำไม คราวหน้ามึงก็ล่ามโซ่ผู้หญิงของมึงเอาไว้ให้ดีแล้วกัน "คนที่ยืนอยู่คนเดียวต่อปากต่อคำ ไม่สนใจใครทั้งนั้น แล้วมองคนตรงหน้าที่เตรียมจะหาเรื่องเต็มที่ เสียงตุบตับตุบตับดังลั่นบริเวณตรงนั้น ทิวเขาเดินหันหลังกลับเข้ามา ไม่ใช่เรื่องที่ต้องไปยุ่งเลย ต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกัน นักเรียนแพทย์นับสิบคนกินดื่มอย่างเต็มที่ เพื่อนสาวๆ หลายคนเริ่มเมาแล้ว " กลับเถอะ ดึกแล้ว " เค้าบอกกลุ่มเพื่อน แล้วพยายามจะพาหญิงสาวที่เมาเดินออกมา สวนกับคนที่เดินเข้าไป คนที่โดนตึ้บมา ผิวขาวจัด ใบหน้ามีรอยแดงช้ำหลายจุ
พี่สาวกอดน้องชายคนที่สองแน่น ทิวเขาของพี่ ต้องทุกข์ใจมากแค่ไหน ต้องเก็บเรื่องราวเอาไว้นานเป็นปี ไม่ปริปากบอกใคร จนเจ้าเมฆตัวดี จับได้ขึ้นมาจึงยอมบอก น้องชายคนเล็กที่เเข็งแกร่งไม่แพ้ใคร เก็บความลับให้พี่ชาย ไม่ปริปากบอกใครออกมา จนกระทั่งปรึกษาพี่ดิน ที่เป็นดั่งพี่ชายคนโตของบ้าน แม้ในใจจะคิดว่า พี่ทรายเลิกกับพี่ดินไปแล้ว แต่เมฆน้องชายคนเล็ก บอกพี่ทิวว่า เชื่อเถอะว่า พี่ดินไม่มีวันปล่อยพี่ทราย และพี่ทราย แค่รอเวลาให้พี่ดินมาง้อเช่นกัน งานเลี้ยงส่งพี่ทรายและพี่ดิน จัดขึ้นที่ดาดฟ้าของโรงแรม ที่เป็นที่ตั้งของร้านอาหารชื่อดัง งานนี้น้องชายขออนุมัติจากพ่อแม่เป็นผู้จัดการเลือกร้านอาหารเอง พี่สาวพยักหน้า ได้เท่านั้น จะท้วงติงอะไรไม่ได้ " เมฆ อยากไปเอง แล้วเอาพี่มาอ้างใช่ไหม ตัวแสบ "น้องชายที่กำลังฮอตเต็มที่ส่ายหน้า แล้วยิ้มให้พี่สาว ตอนนี้ ที่ไหนดัง ที่ไหนฮิต ไม่มีสักที่ ที่เมฆยังไม่ได้ไป เหยี่ยวราตรี และ เพลย์บอยหนุ่มบอกยิ้มๆ " ถ้าทิวสะดวกจะพาแฟนมา พี่ก็ยินดีนะ " พี่ทรายให้โอกาสน้องชายได้พาแฟนมาเจอ แต่คนที่ยังไม่พร้อมส่ายหน้า และน้องชายก็พูดแซวขึ้นมา " เมฆไปคอนโด