“เรียนวิดวะหรอ?” คนที่ชี้ไปที่ปกหนังสือถามอีกครั้ง แล้วมองคนข้างๆ เต็มตา
" อืม เรียนวิดวะเครื่องกล " คนอยากมีเพื่อนยิ้มกว้าง จนคนมองต้องทำหน้าเครียด ดูท่าจะยิ้มเก่งเหลือเกิน
ใบหน้าเรียบเฉยของเพื่อนใหม่ ทำเอาคนที่คลับคล้ายคลับคลามองหน้าอีกครั้ง
" เราเคยเจอกันไหม "
คำถามของเธอ ทำเอาเค้ามองหน้าเธอ ไม่แน่ใจว่า คำถามมีความหมายว่า ยังไงจำได้ว่าทำงานเป็นเด็กพาร์ทไทม์แล้วไม่อยากจะนั่งด้วยหรือเปล่า หรือ จำได้ว่าเค้าเป็นเด็กเสิร์ฟ แล้วมาเรียนวิดวะ
" ทำไมหรอ เคยเจอที่ไหน " เค้าทำเสียงดุใส่ทันที ผู้หญิงที่มาจากครอบครัวร่ำรวยก็ดูคนแค่เปลือก
" ทรายคิดว่าอาจจะเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน "
" ร้านข้าวต้ม " เค้าพูดแล้วก็เป่าปากถอนหายใจออกมา
" เก่งเนอะ ขยันมากด้วย ป๊ายังชมเลยว่าเก่ง "คำต่อท้ายของคนตรงหน้า ทำเอาอคติที่มีจางหาย เธอไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด
" ไม่ได้ทำแล้ว มาเรียนไกล ไปกลับลำบาก " เค้าบอกออกมา แล้วเปิดหนังสือ ของตัวเอง
" ลองดูร้านแถวๆ นี้ไหมละ ถ้าเราเจอ เราจะบอก "เธอบอกกับเค้าแล้วยิ้มให้
" ลืมไปเลย แนะนำตัวกันก่อนสิ เราชื่อทราย " เธอบอกกับเค้า
" แผ่นดิน เรียกดินก็ได้ " เค้าบอกกับเธอ แล้วอาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้องทันที
" นักศึกษา ขอเช็คชื่อก่อนนะครับ ครั้งแรกที่พบกัน แนะนำตัวกันก่อน เงียบนะครับ
ทุกคน ส่งไมค์ให้เพื่อน คนต่อไป ชื่อเล่น ชื่อจริง คณะที่เรียน เอ้าเริ่ม "
คนแรกเริ่มต้น การแนะนำตัว พร้อมกับสายตาของเพื่อนทั้งคลาส มองตาม ก่อนที่คนข้างๆ จะส่งไมค์มาให้
" ทราย สิรภัทร วิศวะเครื่องกล ค่ะ " เสียงของเธอแนะนำตัว พร้อมกับเสียงคนในห้องดังอื้ออึง สาววิดวะ สวยได้ขนาดนี้เลย
" ดิน แผ่นดิน วิศวะเครื่องกล ครับ " คนข้างๆ แนะนำตัวพร้อมรอยยิ้มของสาวๆ ในห้องที่มองตาม ก่อนเสียงคำถามจะดังขึ้น
" แฟนกันหรือเปล่า "
“เงียบครับ เงียบ” อาจารย์ปรามเสียงนักศึกษาที่ดังขึ้นคุยกันถึงคนสองคน ที่นั่งข้างกัน
" โอเค แนะนำตัวครบทุกคนแล้วนะครับ ทีนี้ก็เป็นเพื่อนรู้จักกันแล้ว เทอมนี้ทั้งเทอม เราจะเรียนกันเป็นคู่ หันไปหาเพื่อนคุณเลยครับ จับคู่กัน จำหน้ากันไว้ คุณทั้งสองจะเรียนด้วยกัน "
มือบางเปิดโทรศัพท์มือถือเครื่องเล็กแบบฝาพับให้คนข้างๆ สติ้กเกอร์สีชมพูวาววับ เหมาะกับตัวเหลือเกิน
" ขอเบอร์ด้วยนะ แอดไลน์ด้วยสะดวกไหม " คนข้างๆ กดเบอร์ตัวเองลงไป แล้วแอดไลน์ให้ไปเลยทีเดียว
" ทรายรู้ว่าคุณต้องเรียนเก่งมากแน่ ถึงสอบที่นี่ติด ทรายก็ตั้งใจเรียนมาก ทุกวิชามีค่า มีความหมาย งานของเราสองคน ขอให้คุณช่วยทรายด้วยนะ " เธอบอกกับเค้า อย่างตรงไปตรงมา
" เรียกดินเถอะ "
" โอเค งั้นเรียกดินนะ " เธอบอกพร้อมรอยยิ้ม ขยับแว่นของตัวเอง แล้วจดสรุปบนกระดาน อย่างรวดเร็ว
คลาสเช้าสามชั่วโมง ผ่านไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าเวลาสามชั่วโมง
เพื่อนๆ ที่นั่งแถวด้านนอก ทยอยกันเดินออกไป เหลือวิดวะอีกไม่กี่คนที่ยังรออยู่
" ต่อไปเรียนอีกตึก ไปยังไงหรอ "
คนไม่มีรถถามระหว่างเก็บของ เพราะมองหาเพื่อนที่ต้องไปทางเดียวกัน อาจจะต้องไปนั่งรถเล็กที่มีบริการภายใน
" เอารถมา " เค้าบอกเสียงเรียบ แล้วลุกขึ้นเดินตามเธอออกมา ก่อนจะถามเสียงเบา
" ไปกับดินก็ได้ ถ้าทรายไม่รังเกียจ " คนที่เดินนำหน้าหันหน้ากลับมา ทำเอาคนที่เดินตามชะงักทันที
" รบกวนด้วยนะ " เธอยิ้มอีกแล้ว แล้วเดินนำหน้าเค้าออกไปจากห้อง ลงลิฟต์ไปพร้อมกัน
" ทราย " รูมเมทโบกมืออยู่หน้าลิฟต์มองเพื่อนสาวที่เดินออกมา
" เอารถไป กี้มีเพื่อนร่วมคณะติดรถไปแล้วแล้ว อยู่ห้องติดกันด้วย ทรายเอารถกี้ไปเลย "เธอยัดกุญแจรถใส่มือ แล้ววิ่งไปอีกทางชี้รถที่จอดอยู่ด้านหน้า แล้วโบกมือให้อีกครั้ง
คนที่คิดว่าจะได้พาซ้อนรถ หงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ยืนอยู่ข้างๆ แล้วมองกุญแจรถในมือของเธอ
" ไปนะ " เค้าเดินเลี่ยงไป ไม่หันกลับไปหาอีก
แผ่นดินสตาร์ทมอเตอร์ไซค์ของตัวเอง แล้วขับออกจากอาคารเรียนรวม ตรงมาที่ตึกคณะ มองรุ่นพี่และเพื่อนกลุ่มใหญ่ แล้วหน้าตึงขึ้นมาทันที ดูทุกคนจะสนใจตัวเค้าขึ้นมา
" มาแล้วจ้า ว่าที่เดือนของเรา " รุ่นพี่สาวบอกกับคนที่เพิ่งเดินมาถึงทำหน้าตางงอยู่
" ไม่ต้องงงเลยค่ะน้อง พวกพี่ตั้งใจเลือกน้องแล้ว " คนหน้าบูดถอนหายใจทันที เดือนคณะอะไร ไม่เอา
" ไม่เป็นครับ ไม่สะดวก ไม่ว่าง " เค้าตอบปฏิเสธออกไป เป็นจังหวะเดียวกับรุ่นพี่ผู้ชายเงียบเสียง มองคนที่เพิ่งมา
" ดีมาครบแล้วทั้งคู่ ปีนี้วิดวะเราจะต้องประกาศก้องไปทั่วให้ทุกคนได้รู้ ว่าเรามีดี "เสียงปรบมือดังลั่นโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่มีรุ่นพี่รุ่นน้องมาทานอาหารกลางวัน ทุกชั้นปี
" ตัวแทนของเราปีนี้ น้องทรายกับน้องดินจ้า "
เพื่อนปรบมือดังสนั่น คนที่ตั้งใจจะไม่ทำไม่เอาอะไรทั้งนั้น ปิดปากเงียบทันที เค้าไม่ได้คิดอะไรมากมาย ก็อยากร่วมกิจกรรมก็แค่นั้นเอง
" น้องทรายคะ น้องทรายก็พอรู้เนอะว่าตัวเอง สวยมาก ดังนั้น เราจะไปบอกให้ทุกคนได้รู้ ว่าทั้งสวยทั้งเก่ง คือน้องทราย "
คนที่ตกกะไดพลอยโจนยิ้มหน้าเจื่อนมองอีกคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล แล้วยิ้มให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ถ้ามี๊รู้ว่าลูกสาวได้ประกวดดาวเดือน คงจะยิ้มกว้าง เพราะมี๊ของเธอก็ได้เป็นดาวมหาวิทยาลัยเช่นกัน
" ทรายจะทำให้เต็มที่เลยค่ะ "
หญิงสาวบอกกับรุ่นพี่แล้วมองเพื่อนใหม่ที่นั่งอยู่ ป๊าบอกว่า ชีวิตมหาวิทยาลัยสนุกมาก ใช้ให้คุ้ม เรียนให้หนัก แต่เล่นให้หนักกว่า
คนที่ไม่อยากทำอะไร ทำหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอะไรออกมา เท่านี้ก็ถือว่าดีแล้ว สำหรับการตอบโต้ของคนที่ชื่อแผ่นดิน ที่โคตรดื้อเงียบยิ่งกว่าใคร
" วันนี้เลิกคลาสสี่โมงเย็น ปี1ปี2มาเจอกันที่นี่นะครับน้องๆ ปี3มีงาน ปี4ก็มีงาน คงไม่ได้มา ปี2ดูแลน้องให้ดีนะ "
พี่ปี4ในชุดเสื้อช้อปสีแดงเลือดหมูบอกกับน้องๆ แล้วเดินแยกตัวไป หัวหน้าของรุ่นมองน้องทรายแล้วยิ้มออกมา จนเพื่อนต้องแซว
" ว่ายังไงครับเพื่อน มองน้องตาไม่กระพริบเลย " คนถูกแซวยิ้มกว้าง ไม่ตอบ ก็ชอบจริงๆ นั่นแหละ น้องทรายน่ารัก
วันที่1" คุณทราย พี่ทราย คุณหนูทราย "คือคำนำหน้าที่คนในครอบครัวเรียกกัน พนักงานในโรงงานก็ยังเรียกแบบนี้ เพราะคุ้นเคยมาตั้งแต่เล็ก ไทยแมนสตีลเป็นธุรกิจของครอบครัว เป็นสิ่งที่ต้องสืบทอดสานต่อ แม้ป๊าจะตามใจและให้อิสระเต็มที่แต่เพราะรู้ว่า อีกไม่นาน โรงงานของป๊าต้องเป็นของเธอและน้องชาย" พี่ทรายอยากเรียนวิศวะจริงๆ ใช่ไหมลูก " ป๊าถามด้วยความไม่เข้าใจ ลูกสาวคนสวย เรียนดี ตั้งใจเรียน น่าตาน่ารักแบบพี่ทราย ขัดกับทุกอย่างที่ตั้งใจจะเรียน เด็กหญิงมอต้นยิ้มให้ป๊าที่ขับรถไปรับที่โรงเรียน แล้วใช้เวลานี้พูดคุยกัน" พี่ทรายอยากเรียนค่ะ อาจจะไม่ได้ถึงขั้นหลงใหลแต่พี่ทรายอยากเรียน " ลูกสาวยิ้มหวานตอบป๊า แล้วบอกเสียงอ้อน" ป๊าไม่ต้องห่วงนะคะ พี่ทรายเรียนได้ แล้วจะตั้งใจเรียนให้ดีด้วย" ลูกสาวย้ำคำบอกกับผู้เป็นพ่อ คนที่ผ่านการเรียนมาก่อน อดห่วงไม่ได้วิชาเรียนหนักมาก โปรเจ็คก็เยอะ แถมในมหาวิทยาลัยกิจกรรมยังแน่น และลูกสาวป๊าก็สวยน่ารักเหลือเกิน รับรองว่า มีหนุ่มๆ มาจีบแน่นอน" น้องทราย น้องทราย " เสียงรุ่นพี่เรียกทำให้คนที่กำลังคิดย้อนไป รู้สึกตัว แต่สายตาคนที่นั่งข้างๆ ทำเอาหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมา" ค่ะพี่
รถเก๋งคันเล็กจอดที่หน้าหอชาย คนที่ผ่านไปผ่านมามองด้วยความสนใจที่หญิงสาวในชุดนักศึกษาพอดีตัว ติดเข็มแตกต่างจากที่นี่ ยืนอยู่หน้าหอชาย ใบหน้าสวยแต่งแต้มเครื่องสำอางสวยจัด ผมยาวทำไฮไลท์สีน้ำตาลยิ่งดูเปล่งประกาย" ไปไหนมา " เสียงดุดังออกมาจากปากคนที่ยืนรอทันทีที่รถมอเตอร์ไซด์สีดำจอดหน้าหอพัก คนที่นั่งคล่อมส่ายหน้าทันที" แล้วมาทำไม " คนที่หงุดหงิดย้อนถามทันที" ทำไมจะมาไม่ได้ มาหาแฟน ทำไม มีอะไรต้องปิดบัง " หญิงสาวย้อนถามแล้วมองหน้าเค้าคนหน้าหอมองคนทั้งสองคนด้วยความอยากรู้ เพราะเสียงพูดคุยค่อนข้างดัง“คีย์คิดถึงดิน ทำไมถึงไม่โทรหา ไม่ติดต่อกันเลย” เธอกอดแขนเค้าอย่างอ้อนๆ มองรุ่นน้องที่ยืนทำหน้าบึ้ง ยิ่งดูมีเสน่ห์" คืนนี้ค้างด้วยได้ไหม พรุ่งนี้กลับไปเรียนทันแน่ " หญิงสาวถามเสียงหวาน มองใบหน้าหล่อเหลาด้วยความหลงใหล ใครจะว่ายังไงก็ช่าง แต่ดินมีเสน่ห์เหลือเกินแค่ยิ้มน้อยๆ ของเค้า ก็ทำเอาเธอใจละลาย" ไม่ให้ค้าง นี่หอชาย จะมาค้างได้ไง " คนหงุดหงิดทำเสียงดุ แล้วมองหน้าอดีตแฟนสาว แล้วถอนหายใจออกมา" เราเลิกกันแล้ว ดินบอกเลิกคีย์แล้ว จำได้ไหม " คนถูกบอกเลิกผลักเค้าออกทันที" ไม่เลิกคีย์ไม่เลิก
พี่ปี4 ยืนรออยู่ที่หน้าห้องเรียนก่อนเวลาเลิกเรียน น้องใหม่ปี1 มองรุ่นพี่แล้วมองหน้ากันเอง อาจารย์ที่กำลังจะปล่อยนักศึกษายิ้มกว้าง ให้กำลังใจ" ไม่มีอะไรพี่ๆ เค้าเข้ามาแนะนำตัว ที่นี่ไม่มีรับน้องโหด ไม่มีกิจกรรมที่จะต้องมาทำให้เสียสุขภาพจิต เรียนก็หนักพอแล้ว บางคนต้องทำงานล่วงเวลา เพื่อหาเงินค่าขนม ดังนั้น ถ้านักเรียนมีปัญหาอะไร บอกพี่บอยประธานรุ่นได้เลย พี่บอยแก่ สมาร์ต สายเปย์ด้วย " อาจารย์ที่ยังวัยรุ่นบอกติดตลก เรียกพี่บอยประธานรุ่น ให้เข้ามาแนะนำตัว" มาแนะนำตัวกับน้อง อย่างที่อาจารย์บอกไปนะวิศวะเราอยู่เป็นครอบครัว ใครเรียนไม่ไหว เรียนไม่ทัน มีปัญหา อกหัก แอบรักสาว หรือ อะไรก็ตามคุยกับรุ่นพี่ได้ อาจจะแก้ปัญหาให้ไม่ได้ แต่หมูกระทะข้างมอ จะเยียวยาทุกสิ่ง " เสียงปรบมือดังสนั่นลั่นห้อง อาจารย์สุดแนวและทีเอ เดินออกไปแล้ว พี่ปี4ในชุดเสื้อช้อปสีเลือดหมู กางเกงยีนส์เดินเข้ามาทักทาย" พี่บอยครับมองรอบๆ ห้องก่อน อย่าโฟกัสที่คนคนเดียวครับ เสียมารยาท " เพื่อนร่วมรุ่นบอกด้วยรอยยิ้ม เพราะไอ้ประธาน มันตั้งใจมาจีบ น้องทรายจริงๆ" สวัสดีครับ พี่ชื่อพี่บอย ยินดีที่ได้พบกับน้องๆ ทุกคน ปีนี้กิจกรรม
เสียงเพลงดังกระหึ่มที่สถานบันเทิงใจกลางกรุง เด็กวัยรุ่นนับร้อยคนกำลังสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน ชายหญิงหลายคนนั่งคุยกันอย่างออกรส โดยมีแอลกฮอลล์เป็นตัวกระตุ้นชายหนุ่มอายุ18ปี ยังไม่สามารถเข้าผับได้ กลับพกบัตรประชาชนอีกใบของเพื่อนรุ่นพี่ เดินผ่านเข้ามาอย่างง่ายดาย ทุกอย่างทำได้ ถ้ามีเงินเบียร์ขวดเล็กนับสิบขวดวางเรียงรายบนโต๊ะ เงินสดหลายพันบาทถูกจ่ายอย่างรวดเร็ว" คืนนี้ไอ้ดินเลี้ยงเอง "เสียงรุ่นพี่ที่ไม่ได้เรียนหนังสือตะโกนลั่นโต๊ะ พร้อมกับที่เสียงโห่ร้องของคนหลายคน แสดงความดีใจกับการมีเจ้ามือนักเรียนชายวัยมัธยมปลายสูบบุหรี่พ่นควันออกมา ยกเบียร์ขึ้นดื่มท่ามกลางเสียงดนตรี ที่นี่ เค้ามีตัวตน ไม่ใช่คุณดิน ของที่บ้านอีกต่อไปหญิงสาวในชุดวาบหวิวเซ็กซี่เดินเข้ามาทักทาย เค้าแตกต่างจากกลุ่มเพื่อนที่มา ใบหน้าหล่อเหลา แต่มีเสน่ห์เหลือร้ายที่ทำเอาเธอแทบละสายตาไม่ได้" มาเต้นด้วยกัน "มือบางดึงมือเค้ามาแนบชิดกับเอวตัวเอง เต้นเสียดสีร่างกายของเด็กหนุ่มตรงหน้า กลิ่นน้ำหอมราคาแพง และเสื้อผ้าที่เค้า เป็นของดีมีราคา" คีย์นะคะ อายุสิบเก้า " เธอกระซิบบอกเค้าข้างหู จูบที่คอขาว ลูบไล้อกแกร่งของเด็กหนุ่
รถเก๋งคันสวยจอดหน้าหอตั้งแต่เช้า รุ่นน้องที่ผ่านไปผ่านมาทักทายรุ่นพี่หนุ่มสุดหล่อที่ยิ้มรับไหว้อย่างใจดี“พี่บอย มารอใครคะ” รุ่นน้องแอบถามแล้วยิ้มให้ประธานวิศวะสุดหล่อและยังเป็นประธานสโมสรนักศึกษาอีกด้วย" ไม่บอกครับ " คำตอบที่ตอบทีเล่นทีจริงทำเอาคนฟังอดเขินไม่ได้ ใครกันที่พี่บอยมารับร่างบอบบางเดินหอบถุงหนังสือและกระเป๋าผ้าเดินลงมา พร้อมกับรอยยิ้มกว้างของคนที่รอ ทรายวิศวะนั่นเอง ที่ทำให้ชายหนุ่มมายืนรอแต่เช้า" สวัสดีค่ะพี่บอย " รุ่นน้องสาวยกมือไหว้ทักทายอย่างสุภาพเล่นเดิม และเตรียมหากุญแจรถของตัวเอง" มาครับพี่ช่วยถือ " คนที่ตั้งใจมารอยื่นมือออกไป แต่คนที่ถือของในมือส่ายหน้า" ทรายเกรงใจค่ะ พี่บอยมารับทรายไปทานข้าวเช้าใช่ไหมคะ "เจ้าตัวถามถึงเหตุผลที่เค้ามารับเธอ ก็แค่อยากคุยด้วยแบบส่วนตัวก็เท่านั้นเอง" วันนี้ทรายมีเรียนสองตึก ต้องไปห้องสมุดด้วย ทรายเอารถไป แล้วไปเจอกันที่โรงอาหารคณะนะคะ "น้องปี1ยิ้มหวานให้1กรุบแล้วเดินไปที่เวสป้าสีฟ้าของตัวเอง สตาร์ทรถแล้วขี่ออกไป ทิ้งให้คนที่รอยืนยิ้มอยู่คนเดียว ทำไมน่ารักแบบนี้ละครับน้องทราย ไม่ใช่เล่นตัวเลย แต่เป็นธรรมชาติมาก น่ารักเหลือเกิน
เพราะระยะที่นั่งห่างกัน แต่ก็ไม่ทำให้ระยะการมองเปลี่ยนไป คนข้างหน้านั่งอยู่กับกลุ่มผู้หญิงหลายคนเป็นกระจุกเดียว แต่สายตาของเค้ากลับโฟกัสที่เธอใบหน้าขาวแดงขึ้นมาทันที เมื่อสายตาของเค้าและเธอ มองกัน หัวใจที่เต้นเป็นปกติมาตลอดกลับใจสั่นรัว บ้าแล้ว ไอ้ดิน ความร้ายกาจ เสน่ห์ที่เคยมีมันหายไปไหนหมด มีแต่คำว่าปอดแหกขึ้นมาแทนที่" เทอมแรกเรียนวิชาพื้นฐานเบื้องต้นไปก่อน แล้วจะยากขึ้นเรื่อยๆ " อาจารย์บอกเสียงอ่อนโยน พยายามเข้าใจน้องใหม่ที่กำลังปรับตัว สั่งการบ้านอีกหลายข้อ แล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ทีเอแจกเอกสารประกอบการเรียน แล้วให้กำลังใจนักศึกษาอีกครั้งโทรศัพท์สั่นครืดคราดเมื่อกำลังเดินออกจากห้อง" ค่ะ มี๊ " ลูกสาวรับสายเสียงหวาน แล้วโบกมือให้เพื่อนเดินลงไปก่อน ชี้ไปที่โทรศัพท์ " กลับบ้านไหมลูก มี๊จะไปรับ " มี๊น้ำคิดถึงลูกสาวจะแย่แล้ว" มีเรียนช่วงเย็นวันศุกร์ด้วยค่ะมี๊ เดี๋ยวยังไงพี่ทรายโทรหาอีกทีนะคะ ว่าจะกลับเย็นวันศุกร์หรือเช้าวันเสาร์ " ลูกสาวอ้อนหม่ามี๊ แล้วคนที่เดินออกมาทีหลังแอบได้ยินเสียงมุ้งมิ้งของคนที่คุยโทรศัพท์ก็ยิ้มออกมา แล้วก็ตกใจกันทั้งสองคน เมื่อเธอหันมาเห็นเค้า" อุ
รถตู้คันใหญ่ของที่บ้าน จอดรอพี่ทรายที่หน้าหอพักในช่วงค่ำวันศุกร์ ผู้ปกครองหลายบ้านขับรถมารอรับบุตรหลานจำนวนมาก เดือนแรกของเฟรชชี่ปีหนึ่ง ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มจะเข้าที่เข้าทางรถเวสป้าสีฟ้าจอดที่หน้าตึกหอพัก ล้อกรอล้อกล้ออย่างดี แล้วเจ้าของรถก็วิ่งขึ้นไปบนห้อง เห็นรูมเมทกำลังรีบเก็บของก็คว้ากระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กขึ้นมา แล้วโบกมือบ๊ายบายก่อนจะวิ่งลงมาข้างล่างอย่างรวดเร็วคนที่จอดรถแอบมองอยู่หน้าหอพักหญิงแอบยิ้มเมื่อเป็นเธอกลับบ้าน ใบหน้าคมเข้มมองรถตู้ขับออกไปจนลับตา แล้วขี่รถของตัวเอง กลับมาที่หอพัก ที่ตอนนี้เงียบกว่าปกติ วันหยุดเสาร์อาทิตย์ แบบนี้หลายคนก็กลับบ้านกัน แต่เพราะเค้าไม่อยากกลับไปเป็นส่วนเกินของคนที่บ้าน ดังนั้นจึงตั้งใจจะทำอะไรบางอย่างให้ได้ประโยชน์ที่สุดกีต้าร์ตัวโปรดที่วางอยู่ถูกหยิบขึ้นมาเล่นเพลงที่ใครบางคนอยากร้อง เพลงที่เธอบอกว่า เธอชอบ เสียงเพลงในยูทูป ถูกเปิดและหยุดเปิดและหยุด เป็นระยะ ก่อนจะเริ่มท่อนแรกได้สำเร็จ ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงโทรศัพท์สั่นครืดคราดทำเอาคนที่กำลังโฟกัสตรงหน้าหงุดหงิดกับสายที่โทรเข้ามา“กลับบ้านไหมคีย์ไปรับ” เธอยังตาม
เสียงของเพื่อนใหม่ที่เรียกชื่อ ทราย ทรายครับ ดังก้องในหู มันอ่อนหวาน มันละมุนบอกไม่ถูก คนพิเศษที่ไม่รู้ว่าพิเศษมากหรือน้อย แต่มันพิเศษก็พอแล้ว ร่างบอบบางในชุดนอนสีชมพู หน้าร้อนผ่าว แม้แอร์ในห้องจะเย็นฉ่ำ ความเพลียความง่วงหายไปหมด มีแต่ภาพของเค้า ข่าวคราวที่ได้ยินมา ก็แอบทำให้กังวลใจ แผ่นดินเคยมีแฟนมาแล้ว และแฟนเก่า อาจจะกำลังอยากจะกลับมา แล้วเค้าละ อยากจะกลับไปไหม ความว้าวุ่นใจทำให้นอนไม่หลับ เปิดโทรศัพท์ขึ้นมา ดูไอจีที่ไม่ได้เข้ามาเล่นนานนับเดือน ภาพสุดท้าย เป็นภาพที่สวมชุดนักศึกษาวันแรก ที่ป๊าพาไปมอบตัวนั่นเองผู้ติดตามกดติดตามเพิ่มขึ้นนับสิบคน เป็นเพื่อนใหม่ในห้องและเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ที่เรียนวิชาเลือกด้วยกัน คงเสริชเจอแล้วกดติดตามกัน รูปโปรไฟล์ที่เป็นภาพที่ถ่ายจากมุมข้างของใครบางคน ทำให้กดเข้าไปดู ภาพในไอจีเป็นภาพหน้าร้านกาแฟ รูปท้องฟ้า รูปรถติดบนถนน ไม่มีภาพเค้าเลยสักภาพเดียว แต่ที่รู้ว่าเป็นเค้า ก็คือ คำอธิบายที่ลงเอาไว้แผ่นดิน din นักศึกษา รูปไม่หล่อ พ่อไม่รวย กับเวสป้าคู่ใจมือบางกดติดตามกลับทันที แล้วปิดโทรศัพท์ยัดลงใต้หมอน มือลั่นหรือตั้งใจ ไม่มีคำตอบที่บอกตัวเองได้เลย ห
นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่4กลุ่มใหญ่ เดินลงมาจากห้องเรียนพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด การเรียนยากขึ้น ยากขึ้นทุกวัน การเรียนรู้ไม่มีจบไปง่ายๆ " กินข้าว เสร็จแล้วไปเรียน เรียนเสร็จ ลงมา อ่านหนังสือ " คนที่นั่งหน้ายุ่ง ทำหน้าเครียด เพราะเวลามันบีบคั้นไปหมด " พูดเยอะนะ ไปซื้อข้าว กินข้าวแล้วไปเรียน " ทุกคนต้องทำเวลาของตัวเอง ก่อนจะเดินแยกย้ายไปหาซื้ออาหารกลางวัน @ม่อน@หน้าบึ้งเชียว @ม่อน@แต่น่ารักอยู่ คนที่เพิ่งได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดอ่านข้อความที่เค้าส่งมา แล้วอมยิ้มก่อนจะเดินไปต่อแถว ซื้ออาหารกลางวัน " ไข่เจียวกับหมูทอดครับ " นักเรียนแพทย์สั่งอาหาร ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ ที่เอว " อ้าวตกใจอะไร " คนที่สวมเสื้อช้อปสีเลือดหมู ยืนอยู่ข้างหลัง สวมเสื้อยืดข้างในสีดำ อมยิ้มอยู่ " มาได้ไง " เค้าถามเสียงเบา แล้วรับอาหารตรงหน้า " เอาเหมือนกันอีกจานครับ "ทิวเขาเดินเลี่ยงมาที่โต๊ะเครื่องปรุง เทซอสพริก แล้วหยิบช้อนมา2คู่ เดินนำมาที่โต๊ะที่มีเพื่อนกลุ่มใหญ่นั่งอยู่ " อ้าว " เค้กที่ตั้งใจจะไปนั่งกับทิวเขามองเพื่อนต่างคณะ แล้วยิ้มให้ " เพื่อนทิว ชื่อ ม่อน " เค้าแนะ
" ม่อนเป็นเมียทิวนะครับ " คนตรงหน้าถามย้ำอีกที แล้วจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆ สัมผัสของร่างกายเปลือยเปล่าเสียดสีกัน อวัยวะของคนสองคนแนบชิด แม้จะเป็นความไม่คุ้นเคยแปลกใหม่ แต่ไม่น่ารังเกียจสักนิด แต่กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ทางเพศที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน ให้มีชีวิตมีพลัง มือเรียวยาวที่เคยจับแต่ปากกา สัมผัสอวัยวะของคนตรงหน้า อาวุธอวบใหญ่ คงจะทำให้มีความสุขได้ ด้วยร่างกายบางอย่าง " ทิว " เสียงเรียกชื่อดังออกมา เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อน สัมผัสที่ปลายยอดของอาวุธประจำกาย คนที่นอนอยู่ใจสั่นรัว ปากแดงๆ ใบหน้าหล่อเหลา ดูดชิมร่างกายของตัวเองอย่างไม่รังเกียจ มือที่ว่างอยู่ ลูบผมเอาไว้แล้วร้องเสียงหวานออกมา สัมผัสแบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้น แต่มันสุขยิ่งกว่าครั้งไหน เมื่อได้รับสัมผัสจากทิวเขาที่มอบให้มา ลิ้นอุ่นตวัดชิมลงมาข้างล่างเลียไล้อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะใช้มือขยับรูด สัมผัส ร่างกายถูกปลุกเร้าอย่างเต็มที่จนนอนอยู่ไม่ได้ต้องลุกขึ้นมานั่ง แล้วปล่อยให้เค้าใช้มือทำให้ต่อ ริมฝีปากอ่อนนุ่มจูบกันแลกเปลี่ยนน้ำลายอย่างไม่มีใครรังเกียจ กลิ่นฟีโรโมนฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนที่ปากของทิวเขาจะไล่ลงมาที่คอขาว ดูดทำ
" ทิว " เสียงเรียกชื่อสั่นไหว ร่างกายมันถูกปลุกเร้าแปลกๆ คนตรงหน้ามีเสน่ห์เกินต้าน แต่เพราะความไม่เคย ทำให้ต้องหยุดนิ่ง " รังเกียจหรอ " ทิวเขาถามออกมา หยุดการกระทำ มองใบหน้าของคนตรงหน้าใจสั่นรัว " ม่อนไม่เคย " เค้าบอกออกมา ตามตรง ทิวเขาลุกขึ้นยืน จับมือของคนที่นั่งอยู่ แล้วพาเดินมานั่งที่โซฟา " ทิว ก็ไม่เคยเหมือนกัน " เค้าบอกเสียงสั่น แต่เพราะหัวใจมันสั่งให้ทำ คนตรงหน้า น่ารักมีเสน่ห์เย้ายวน จนแทบทนไม่ไหว มือที่ลูบแก้มสัมผัสเบาๆ ที่คอขาว ไ่มาที่กระดูกไหปลาร้า แล้วลูบตรงเสื้อยืด ที่สวมอยู่ " ถอดได้ไหม "เค้าถามแบบไม่ต้องการคำตอบ ทิวเขาลุกขึ้นยืน ถอดเสื้อของคนตรงหน้า แล้วนั่งลงที่พื้นหน้าโซฟา เลียริมฝีปากของตัวเอง กลืนน้ำลายลงคอ อย่างยากลำบาก มือที่ลูบไล้ที่ขาเล็ก ที่มีกางเกงขายาวสวมอยู่ ก่อนจะขยับตัวเข้าไป ประคองใบหน้าของคนตรงหน้าเอาไว้ ม่อนน่ารักเหลือเกิน ใบหน้าเล็ก จมูกโด่ง ปากแดง นิ้วโป้งที่อยู่ตรงหน้า ไล้ไปที่ริมฝีปากแดงเบาๆ " ม่อนครับ ทิวจูบม่อนนะ "เค้าไม่รอแล้ว ริมฝีปากบางสัมผัสเบาๆ กับคนตรงหน้า แว่นตาที่สวมอยู่ถูกถอดออก แล้ววางบนโต๊ะ ความจริงก็ไม่ได้สายตาสั้นอะไร
" ว่าไง " คนที่สวมกางเกงนอนขายาว เสื้อยืด เดินมาทางด้านข้าง ในมือมีไอแพดติดมือมาเครื่องเดียว " ไหนบอกจะมาอ่านหนังสือ " เจ้าของห้องถามแล้วกดลิฟต์กลับขึ้นไปห้องตัวเอง บรรยากาศในลิฟต์ทำเอาอึดอัด ทิวเขา ยืนอยู่ด้านหน้า โดยที่คนที่มาหา อยู่ข้างหลัง " สูงเท่าไหร่ " เค้าถามออกมา " 185 " คำตอบที่บอกออกไป แล้วหันกลับกักตัวเค้าให้ชิดผนัง " เฮ้ย " คนที่ตกใจที่อยู่ดีดีคนตรงหน้าก็หันมากักตัวเองเอาไว้ ระยะห่างแค่คืบเดียว " แล้วคุณละ สูงเท่าไหร่ " ทิวเขาย้อนถาม อมยิ้มกับภาพคนตรงใจ หน้าแดงไปหมด ยิ่งน่ารักน่าแกล้ง " 178 ขยับออกไปด้วย อึดอัด " " อึดอัด หรือ อาย " คนขี้แกล้งถาม แล้วเดินออกจากลิฟต์เดินมาที่ห้องของตัวเอง ห้องวีไอพีขนาดใหญ่ แอร์เย็นฉ่ำทันทีที่เปิดเข้าไป รองเท้าสลิปเปอร์วางอยู่หน้าประตู พร้อมกับที่เจ้าของห้อง วางรองเท้าคู่ใหม่ให้คนที่มา " จะมาอ่านหนังสือใช่ไหม ไม่ใช่มากวนนะ "คนที่อยากอ่านหนังสือของตัวเองถามเสียงดุ เปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าออกมาส่งให้ " อือ เอาหนังสือคุณมา ผมยืมก่อน แล้วจดลงไอแพด "เค้าบอกแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ของโต๊ะกินข้าว มองรอบๆ ห้อง ที่จัดตกแต่งอย่างสวย
@ทิวเขา@ ผมจีบม่อนได้ไหมล่ะ@ม่อน@ บ้าหรอ ตั้งใจเรียนนะ ไม่คุยแล้ว คนที่อ่านข้อความเขินจัด จีบบ้าจีบบออะไร วิศวะต้องจีบหมอสิวะ ทำไมหมอต้องมาจีบ ไอ้หมอบ้า คนที่อ่านข้อความไปมาเพียงไม่กี่บรรทัด แต่อมยิ้มออกมา จนเพื่อนถาม" อะไรรับไอ้ม่อน มึงคุยกับใครทำไมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนั้น สารภาพมา "เพื่อนเสียงดังลั่น เมื่อเห็นคนหล่อที่สุดในกลุ่มอมยิ้มอยู่คนเดียวกับโทรศัพท์" ป่าว มึงบ้าบออะไร กูป่าวยิ้ม " เสียงหนุ่มๆ ที่นั่งอยู่โห่เสียงดังลั่น " เฮ้ย มึงเบาๆ พวกหมอเค้าเรียนกันอยู่ " เพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา และเกรงใจนักเรียนแพทย์กลุ่มใหญ่ จึงได้แต่ปรามเพื่อน นักเรียนแพทย์หันมามองทางวิศวะเป็นตาเดียว คนที่กำลังรู้สึกอะไรบางอย่าง ฟุบหน้าลงทันที จะมองทำไมไอ้บ้าทิว ม่อนบ่นกับตัวเอง ทิวเขาเอากระดาษในมือปิดหน้าแล้วอมยิ้มป่านนี้เขินแย่แล้วมั้ง " มีอะไรหรือเปล่าทิว " เค้กถามแล้วมองคนข้างๆ " เปล่า ไม่มีอะไร " เค้าตอบกลับไป ชำเลืองมองอีกคนที่โผล่หน้าขึ้นมา ใบหน้าขาวแดงจัด แล้วก็แอบหลบต่อไปอีก เสียงบรรยายโรคต่างๆ ของเพื่อนที่ทำสรุปมา แล้วนำมาแยกโรคด้วยกันอีกครั้ง สมาธิของคนตรงหน้า โฟกัสที่เสียงเ
อาคารเรียนรวมวันนี้ มีจำนวนนักศึกษามากเป็นพิเศษ คนที่ลงวิชาตามเพื่อนไม่ทันจำใจต้องเรียนวิชาที่ตัวเองไม่ได้ชอบ ใบหน้าบึ้งตึง ในเสื้อช้อปสีเลือดหมู เดินตรงมาที่ห้องเรียน นักศึกษาชั้นปีที่4นับร้อยคนนั่งอยู่ในห้องเรียนรวม กันเต็มห้อง และทุกคนมีเพื่อนของตัวเองมาด้วยทั้งนั้น ใบหน้าขาวใสสวมแว่นสายตานั่งอยู่ข้างหลังสุด ชุดนักศึกษาที่เป็นเสื้อแขนยาวสีขาว กับกางเกงสีดำ ถูกระเบียบเรียบร้อยทุกอย่าง คนใจเต้นรัว เดินเข้าไปนั่งข้างๆ มุมในสุด ทีเอที่เป็นรุ่นพี่เพียงไม่กี่ปี เดินเข้ามาทักทายรุ่นน้อง แล้วเรียกชื่อตามลำดับ " เดี๋ยวพี่ขอเช็คชื่อก่อน น้องๆ ขานรับ แล้วรบกวนบอกคณะให้เพื่อนๆ ได้รู้จักกันนะครับ เพราะว่า วิชาเรียนรวม วิชานี้ อาจารย์ให้จับคู่กันเรียน เนื่องจากจำนวนนักศึกษาค่อนข้างมาก เกือบร้อยคน ดังนั้น เมื่อจับคู่กัน งานและคะแนนจะเท่ากัน ถ้าไม่อยากให้เพื่อนอีกคนเดือดร้อน เราต้องรับผิดชอบทุกอย่างให้ดีที่สุด "ทีเอบอกรายละเอียดคร่าวๆ แล้วเริ่มทันที เกือบทั้งหมดในคลาสนี้เป็นนักศึกษาคณะ มนุษยศาสตร์ บัญชี เศรษฐศาสตร์ มีเพียง " ทิวเขา " “แพทยศาสตร์ครับ" มานนท์ " " วิศวะครับ "สองชื่อที่ด
ตารางเรียนของเทอมนี้ออกแล้ว คนที่เรียนหนักมากมาตลอดเห็นตารางเรียนแล้วถอนหายใจออกมา ตำราเรียนและอุปกรณ์การเรียน วางเป็นระเบียบอยู่ที่ชั้นหนังสือ มือบางหยิบหนังสือออกมา ไอแพด และกระเป๋าเครื่องเขียน ใส่กระเป๋าเป้ แล้วแต่งตัวให้สุภาพเรียบร้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องมา นิติบุคคลสาว มองนักศึกษาที่เรียนแพทย์ด้วยความชื่นชม น้องทิวรูปหล่อ สุภาพ แถมยังเรียนดีอีกด้วย ใบหน้าหล่อเหลายิ้มอายๆ แทบทุกครั้งที่ได้เจอ " น้องทิว ไปอ่านหนังสือหรือคะ " " ครับ "เพราะมหาวิทยาลัยอยู่ไม่ไกลจากคอนโดเลย ดังนั้นการไปนั่งอ่านหนังสือ ที่นั่นก็ดีกว่าอยู่ที่นี่ วันหยุดแบบนี้ที่มหาวิทยาลัยมีคนน้อยมาก มีนักศึกษาที่มาเรียนปริญญาโท เป็นส่วนใหญ่ ชายหนุ่มยื่นบัตรนักศึกษาให้เจ้าหน้าที่ ก่อนจะเดินไปที่มุมหน้าต่าง ที่เป็นที่ประจำ ห้องสมุดหลายชั้นที่แบ่งแยกหนังสือเอาไว้หลายประเภท มุมนี้เป็นมุมด้านในที่เงียบสงบ มีหน้าต่างให้มองพักสายตาออกไปข้างนอกเวลาที่เครียดจัด คนที่ต้องอ่านหนังสือ เสียบหูฟังเอาไว้ แล้วเริ่มการทบทวนตำราทางวิชาการทันที " ไอ้เชื่ย มึงนะมึง เสือกมาใช้กู "คนที่ต้องเอาหนังสือมาคืนแทนเพื่อน เดินหอบหนัง
เสียงเพลงในผับดังจนปวดหู คนที่ไม่คุ้นชินกับบรรยากาศแบบนี้เดินออกมาข้างนอก เพื่อผ่อนคลายอารมณ์ หลังจากสอบเสร็จ นักเรียนแพทย์ที่เรียนมาอย่างหนักหน่วงตลอดปี ได้มาลองเปิดหูเปิดตากับสถานบันเทิง ใกล้กับมหาวิทยาลัย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของทิวเขา เพียงแค่เค้าไม่ค่อยชอบ เบียร์ขวดเล็กที่ถือติดมา ยกดื่มหมดขวดแล้ววางทิ้งเอาไว้ข้างนอก ภาพข้างที่ตรงมุมมืด เป็นภาพคนหลายคนกำลังล้อมคนคนเดียวอยู่ " มึงถือว่ามึงหล่อมากหรอวะ จะจีบใครก็ได้งั้นหรอ " คนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ได้ยินทั้งหมด " ก็ผู้หญิงเค้ามาหากูเอง พวกมึงจะมาวอแวทำไม คราวหน้ามึงก็ล่ามโซ่ผู้หญิงของมึงเอาไว้ให้ดีแล้วกัน "คนที่ยืนอยู่คนเดียวต่อปากต่อคำ ไม่สนใจใครทั้งนั้น แล้วมองคนตรงหน้าที่เตรียมจะหาเรื่องเต็มที่ เสียงตุบตับตุบตับดังลั่นบริเวณตรงนั้น ทิวเขาเดินหันหลังกลับเข้ามา ไม่ใช่เรื่องที่ต้องไปยุ่งเลย ต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกัน นักเรียนแพทย์นับสิบคนกินดื่มอย่างเต็มที่ เพื่อนสาวๆ หลายคนเริ่มเมาแล้ว " กลับเถอะ ดึกแล้ว " เค้าบอกกลุ่มเพื่อน แล้วพยายามจะพาหญิงสาวที่เมาเดินออกมา สวนกับคนที่เดินเข้าไป คนที่โดนตึ้บมา ผิวขาวจัด ใบหน้ามีรอยแดงช้ำหลายจุ
พี่สาวกอดน้องชายคนที่สองแน่น ทิวเขาของพี่ ต้องทุกข์ใจมากแค่ไหน ต้องเก็บเรื่องราวเอาไว้นานเป็นปี ไม่ปริปากบอกใคร จนเจ้าเมฆตัวดี จับได้ขึ้นมาจึงยอมบอก น้องชายคนเล็กที่เเข็งแกร่งไม่แพ้ใคร เก็บความลับให้พี่ชาย ไม่ปริปากบอกใครออกมา จนกระทั่งปรึกษาพี่ดิน ที่เป็นดั่งพี่ชายคนโตของบ้าน แม้ในใจจะคิดว่า พี่ทรายเลิกกับพี่ดินไปแล้ว แต่เมฆน้องชายคนเล็ก บอกพี่ทิวว่า เชื่อเถอะว่า พี่ดินไม่มีวันปล่อยพี่ทราย และพี่ทราย แค่รอเวลาให้พี่ดินมาง้อเช่นกัน งานเลี้ยงส่งพี่ทรายและพี่ดิน จัดขึ้นที่ดาดฟ้าของโรงแรม ที่เป็นที่ตั้งของร้านอาหารชื่อดัง งานนี้น้องชายขออนุมัติจากพ่อแม่เป็นผู้จัดการเลือกร้านอาหารเอง พี่สาวพยักหน้า ได้เท่านั้น จะท้วงติงอะไรไม่ได้ " เมฆ อยากไปเอง แล้วเอาพี่มาอ้างใช่ไหม ตัวแสบ "น้องชายที่กำลังฮอตเต็มที่ส่ายหน้า แล้วยิ้มให้พี่สาว ตอนนี้ ที่ไหนดัง ที่ไหนฮิต ไม่มีสักที่ ที่เมฆยังไม่ได้ไป เหยี่ยวราตรี และ เพลย์บอยหนุ่มบอกยิ้มๆ " ถ้าทิวสะดวกจะพาแฟนมา พี่ก็ยินดีนะ " พี่ทรายให้โอกาสน้องชายได้พาแฟนมาเจอ แต่คนที่ยังไม่พร้อมส่ายหน้า และน้องชายก็พูดแซวขึ้นมา " เมฆไปคอนโด