ลูคัสมองท่าทางยั่วยวนและรู้สึกว่าร่างกายช่วงล่างของเขามันขยายใหญ่คับแน่นไปหมด เขามองใบหน้าหน้าสวยหวานที่แดงก่ำไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ผสมกับยาตัวใหม่แล้วใจเต้นแรง ดวงตาคู่สวยของเธอเต็มไปด้วยแรงปรารถนาและความต้องการ ท่าทางที่หญิงสาวแสดงออกมานั้นเขารู้ดีว่าจะต้องทำยังไงให้เธอหาย
ใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีรถตู้คันหรูก็มาจอดบ้านหลังใหญ่ ลูคัสรีบสวมเสื้อผ้าให้เธอก่อนจะอุ้มขึ้นไปยังห้องนอนที่ตอนนี้ลูกน้องวิ่งขึ้นมาเปิดไว้รอแล้ว
“กลับไปพักได้ที่เหลือฉันจัดการเอง”
หญิงสาวที่ดูเหมือนจะไม่ประสีประสาในเรื่องบนเตียงคนนี้กำลังทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังเป็นหนุ่มน้อยที่เพิ่งจะเจอผู้หญิงสวยถูกใจเป็นครั้งแรก
“ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง”
“ร้อนค่ะ หวานร้อนไปหมดแล้ว” หญิงสาวดึงเสื้อและชั้นในของตัวเองออกอีกครั้งแล้วลูคัสก็ไม่คิดจะห้ามเขาจ้องมองเรือนร่างที่สวยงามของเธอแล้วกระตุกยิ้ม รูปร่างแบบนี้เป็นอะไรที่เขาชอบมากที่สุด อกอวบอิ่มเอวคอดเล็กสะโพกผายขาเรียวยาวน่ามอง
“ยังอยากให้ฉันช่วยอยู่ไหม”
“อยากสิคะ ได้โปรดช่วยหวานด้วยนะคะมันร้อนอึดอัดมาก”
เมื่อเธอยืนยังอีกครั้งเขาก็ก้มลงไปจุมพิตเร้าร้อนและดูดดื่มหญิงสาวรู้สึกปั่นป่วนสมองมึนงง ปากเล็กเปิดรับปลายลิ้นร้อนอย่างที่ไม่เคยยอมให้ใครทำแบบนี้มาก่อน ร่างกายของเธอกำลังเสียการควบคุม เขาผละจูบอออกเพื่อให้เธอได้พักหายใจ ตาทั้งสองจ้องประสาน เขาเห็นแววตาที่สั่นระริกและไฟปรารถนาอย่างปิดไม่มิดก็ครางในลำคออย่างพอใจ
เขาดันให้เธอนอนลงบนเตียงช้าๆ ตาคมมองใบหน้าสวยที่แดงก่ำเมื่อเขาโน้มใบหน้าเข้าหาเธอก็หลับตาและเบียดเข้าหากายแกร่ง
“ลูคัสขา”
หญิงสาวเบียดกายเข้าหาพลางเรียกเขาด้วยเสียงกระเส่า
“อยากให้ฉันช่วยอะไรล่ะสาวน้อย”
“ช่วยให้หวานหายทรมานทีค่ะ ช่วยหวานนะคะ”
“ฉันจะทำให้เธอหายและเธอจะมีแต่ความสุขนะหวาน”
ชายหนุ่มกระซิบแหบต่ำตอนนี้เขาเองก็กำลังมีความต้องการไม่ต่างจากหญิงสาวตรงหน้าเลย
ปกติแล้วเขาไม่ชอบมีอะไรกับคนที่ได้รับยาเพราะรู้ว่าสิ่งที่พวกเธอแสดงออกนั้นไม่ใช่สิ่งที่เธอรู้สึกจริงๆ แต่กับผู้หญิงคนนี้เขากลับมีความต้องการเธอจนรู้สึกร่างกายร้อนรุ่มและปวดร้าวแก่นกายอย่างที่สุด
ลูคัสกดริมฝีปากลงบนกลับปากบางพร้อมกับส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปหยอกเย้าเพียงนิดร่างของหญิงสาวก็สั่นสะท้านยิ่งเห็นก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของมาเฟียหนุ่มได้เป็นอย่างดี
“อื้อ ลูคัส”
เธอครางหวานเมื่อถูกริมฝีปากร้อนผ่าวลากไปตามซอกคอและขบเม้ม ทุกสัมผัสมันเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ในใจอยากจะเอ่ยห้ามแต่ร่างกายกลับรู้สึกดีอย่างประหลาด หญิงสาวหายใจแรงจนอกอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงไปตามจังหวะ มันล่อตาล่อใจเขาจนอดที่จะลิ้มลองไม่ได้
“เธอสวยและน่ากินมากนะหวาน ฉันอยากจะรู้ว่าตัวเธอจะหวานเหมือนชื่อของเธอหรือเปล่า”
คำพูดของเขาปลุกเร้าให้สติของเธอให้แตกกระเจิงจนไม่หลงเหลือความอายเลยสักนิด เสียงหวานครางแทบไม่เป็นภาษาตัวยกแอ่นเบียดกายแกร่งเพื่ออยากให้เขาได้สัมผัสเธอมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ มือเล็กแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มออกจนเห็นมัดกล้ามเรียงตัวสวย ยิ่งเห็นก็ยิ่งหลงใหลและอดไม่ได้ที่จะลูบไล้ปลายนิ้วไปบนหน้าท้องของเขา
“คุณหุ่นดีมากฉันชอบกล้ามท้องของคุณจัง”
เธอเอ่ยชมออกมาจากความรู้สึก ทำให้เจ้าตัวยิ้ม แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเสน่หา เขามอบรางวัลให้เธอด้วยการโน้มลงไปจุมพิตอย่างนุ่มนวลแสนหวานอยู่ไม่นานก่อนจะเปลี่ยนจูบที่เร่าร้อนดูดดื่มและเต็มไปด้วยไฟปรารถนา
นฤดาดิ้นพล่านเมื่อลูคัสเลื่อนปากร้อนไปตามซอกคอและตํ่าลงสู่ทรวงอกอิ่มหยอกเย้ากับยอดถันสีสวยด้วยปลายลิ้นเปียกชื้น มือใหญ่ก็คลึงเคล้นอีกข้างหนักเบาไปตามแรงปรารถนา
“อ๊ะ...อื้ม...”
เธอครางสะท้านเบียดอกให้เขาได้ดูดกินอย่างถนัด สะโพกยกส่ายเข้าหาร่างแกร่งความร้อนในกายสูงขึ้นอย่างไม่มีทีท่าจะลดน้อยลงเลยสักนิด
“ลูคัสขา หวานทรมานไม่ไหว มันร้อนมากร้อนจากข้างใน”
หญิงสาวพยายามจะถอดกางเกงของตัวเองออกเมื่อลูคัสเห็นก็รีบช่วยจนในที่สุดร่างของเธอก็เหลือเพียงชั้นในตัวบาง มือใหญ่เกี่ยวมันออกจากเรียวขาอย่างรวดเร็ว
“สวยมาก หวาน”
เขามองดอกไม้กลีบอวบที่เต็มไปด้วยน้ำหวานตรงหน้าและกลืนน้ำลายคงคอ กลิ่นความสาวของเธอทำให้เขาอดใจไม่ได้ที่เอื้อมมือไปสัมผัส
“อ๊ะ! …อื้อ...”
นฤดาครางสะท้านลำตัวบิดเร่าเมื่อปลายนิ้วของชายหนุ่มสัมผัสลงบนกลีบกุหลาบอย่างแผ่วเบา ร่างเธอสั่นสะท้านเพราะความเสียวซ่านทรมาน ใบหน้าเธอแดงก่ำดวงตาฉ่ำปรือเพราะฤทธิ์ยาที่ดื่มเขาไปมันกระตุ้นให้ร่างกายเป็นแบบนี้
“ลูคัสขา หวานทรมาน”
เธอยกสะโพกเข้ามหานิ้วของเขาอย่างไม่อายอยากให้เขาสัมผัสมากกว่านี้ อยากใกล้ชิดเขามากกว่านี้
มาเฟียหนุ่มครางในลำคอย่างพอใจที่เห็นปฏิกิริยาของหญิงสาว เขาวนปลายนิ้วลงบนเกสรสวาทที่อาบไปด้วยน้ำหวานเป็นจังหวะ ยิ่งสัมผัสน้ำหวานก็ยิ่งไหลอาบไปทั่วนิ้ว
“อื้อ ... เสียว ลูคัสขาหวานเสียว”
กลิ่นหอมหวานของเธอกระตุ้นไฟในกายของเขาจนลุกโชนและอดไม่ได้ที่ลิ้มลองความหอมหวานตรงหน้า
“อื้อ....”
เธอครางหวานเมื่อเขาเปลี่ยนจากปลายนิ้วเป็นลิ้นเปียกชื้นสะบัดรัวลงบนเกสสรเสียวเป็นจังหวะ ร่างกายเธอร้อนจนแทบระเบิดเมื่อปลายลิ้นสร้างความเสียวซ่านจนต้องยันกายขึ้นมามอง เมื่อเห็นเขาดูดกินความสาวอย่างไม่รังเกียจก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้แตกกระเจิงยิ่งขึ้น
“เสียวจัง ดีจังหวานชอบที่สุดอื้อ...มันดีแบบนี้เองเหรอ อ้า เสียวจนจะขาดใจแล้วนะ”
ปลายลิ้นของชายหนุ่มสัมผัสทักทายกับกลีบอวบอย่างรุนแรงทำให้หญิงสาวลมหายใจสะดุด เธอดิ้นพล่านจนผมกระจายเต็มหมอนใบใหญ่ สะโพกผายพยายามถอยหนีความเสียวและทรมานนี้แต่เขาก็ใช้มือใหญ่กดลงบนหน้าท้องเพื่อไม่ให้เธอขยับหนีไปไหน
ลูคัสสะบัดปลายลิ้นพริ้วไหวอย่างชำนาญจนคนที่เพิ่งเคยเจอประสบการณ์แบบนี้ครางสะท้านร่างกายบิดเกร็ง ความเสียวซ่านทวีมากขึ้น สองมือที่ดึงรั้งผ้าปูเปลี่ยนมาจิกลงบนผิวเนื้อของเขาเพื่อระบายความเสียวแรงอารมณ์ที่กำลังจะถึงขีดสุด
“อื้อ..เจ็บ”
ความเสียวซ่านลดลงฮวบเมื่อเขาเปลี่ยนจากปลายลิ้นเป็นนิ้วยาวกดเข้ามายังกลางกลีบกุหลาบที่ปิดสนิทอย่างไม่ทันตั้งตัว
“เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวก็ดีขึ้น”
เขาพูดแล้วกดจูบเธออีกครั้งเพื่อให้หญิงสาวได้ผ่อนคาย ปากร้อนจูบซับไปดูดดึงไปตามผิวเนียนก่อนจะจบลงที่ยอดถันสีสวยอีกครั้งสร้างความเสียวซ่านจนนฤดาตกลงไปในกองเพลิงตัณหาอีกครั้ง
“แค่นิ่วเธอยังรัดแรงแบบนี้ ถ้าเป็นไอ้นั่นของฉันคงดีไม่น้อย”
เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่าเมื่อรู้สึกถึงแรงตอดรัดที่นิ้วยาว
“อื้อ ... ลูคัส...อ่า มันเสียวมาก แรงอีกได้ไหมคะ”
เธอเอ่ยออกมาอย่างไม่อายเมื่อปลายนิ้วของเขากดโดยจุดกระสันทางด้านในที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสมาก่อน
“ชอบเหรอ ตรงนี้ใช่ไหม”
“ชะ ชอบ ตรงนั้น มันดี มันเสียวที่สุด”
เมื่อได้คำตอบแล้วเขาก็กดย้ำไปยังจุดเดิมทำให้หญิงสาวดิ้นพล่านเพราะทั้งเสียวและทรมาน
“อื้อ..ไม่ไหวแล้ว เสียวทรมาน...ลูคัสขา...ช่วยหวานนะคะ เร็วอีกนิด แรงๆ อีกนิดแบบนั้น อื้อ.... แบบนั้น หวานใจจะขาดแล้ว อื้อ อ๊ายยยย.....”
นฤดาเก็รงสะท้านสะโพกยกขึ้นสูงค้างไว้ เธอรู้สึกราวกับตัวเองกำลังล่องลอยอยู่บนปุยเมฆก่อนจะตกลงมาอีกครั้งพร้อมกับความเหนื่อยและความสุขอย่างที่ไม่เกิดขึ้นมาก่อน
“โธ่เว้ย” ลูคัสสบถอย่างหัวเสียเมื่อคนที่เขาเพิ่งมอบความสุขให้เมื่อครู่นั้นหลับไปโดยที่เขายังทันได้สนุกกับเธออย่างที่คิดเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกไปหาคริสลูกน้องคนสนิทแล้วสั่งให้พาผู้หญิงมาหาเขาที่คอนโดภายใน 20 นาทีเพราะตอนนี้เขากำลังต้องการปลดปล่อย แต่จะทำกับคนที่หลับไปแล้วอย่างนฤดาก็ไม่ใช่นิสัยของมาเฟียอย่างเขาลูคัสไม่รู้เลยว่าที่หญิงสาวหลับไปนั้นเป็นเพราะฤทธิ์ของยาที่ทานเข้าไปหรือเพราะว่าเมาจนหลับไปเองกันแน่เนื่องจากเขายังไม่รู้ว่าผู้หญิงอีกสามคนที่เหลือมีอาการเป็นยังไงบ้างหลังจากทานยานี้เข้าไปแต่เขาก็ไม่มีเวลาคิดอะไรมากนักเพราะตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการก็คือการได้ปลดปล่อยความอัดอั้นออกไปจากตัว แม้จะยังไม่ได้นอนกับหญิงสาวที่พามาแต่คนอย่างเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้เธอได้ออกไปจากบ้านอย่างง่ายๆ แน่นอนลูคัสยิ้มอย่างพอใจเมื่อมาถึงคอนโดมิเนียมพบว่าผู้หญิงที่เขาให้ลูกน้องจัดการนั้นมารออยู่แล้ว“ทีน่าดีที่คุณเรียกใช่ทีน่านะคะ คืนนี้ทีน่าจะทำคุณมีแต่ความสุข” “อย่าเสียเวลาพูดเลยทีน่า” “นั่งลงสิคะ ทีน่าฉันจะทำให้คุณมีความสุข” ทีน่าผลักชายหนุ่มให้นั่งลงบนโซฟาแล้วขึ้นนั่งคร่อมบนตักของเขา สองมือถ
ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้นฤดาดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดจนถึงคอแต่นอนไปได้ไม่นานเธอก็นึกขึ้นได้ว่าห้องนอนของตนเองไม่มีแอร์แล้วความเย็นจะมาจากไหน เพราะทั้งห้องเงียบกริบไม่ได้ยินเสียงพัดลมอย่างเคยเมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติหญิงสาวรีบลืมตาขึ้นมาก่อนจะพบว่าตอนนี้ตนเองนอนอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่ห้องของตัวเองแล้วก็เริ่มนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับตนเองบ้างนฤดาอยากจะร้องกรี๊ดและโวยวายเหมือนนางเองในละครแต่เธอก็รู้ว่าความจริงมันไม่ใช่แบบนั้น เธอจำทุกอย่างได้ดีทุกอย่างมันเริ่มขึ้นหลังจากที่เธอคุยกับปรเมศวร์เสร็จแล้ว หญิงสาวจำได้แม้กระทั่งเรื่องน่าอายที่เกิดขึ้นระหว่างตนเองกับผู้ชายที่เจอในผับ ผู้ชายคนนั้นชื่อลูคัสเขาชวนเธอสูดอากาศข้างนอกร้าน จากนั้นเธอก็ตามเขาไปในรถและเป็นคนเริ่มจูบเขาก่อนเธอรู้ตัวทุกอย่างแต่กลับคุมตัวเองไม่ได้เธอไม่เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะเท่าที่คุยกับปรเมศวร์ทำให้เธอรู้ว่ายังไงผู้ชายก็ไม่ได้ต้องการความบริสุทธิ์จากผู้หญิงอยู่แล้ว แต่ตอนนี้สิ่งแรกที่นฤดาคิดว่าตนควรจะต้องรับทำก็คือออกไปจากที่นี่เธอรีบเก็บเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมอย่างรวดเร็วเพราะกลัวเจ้า
“ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นคนเห็นแก่เงินขนาดนี้” ลูคัสมองหน้านฤดาอย่างผิดหวังเขาแอบคิดว่าเธอจะต่างจากคนอื่นแต่พอเขาบอกจำนวนเงินหญิงสาวก็ทำตาโต“เงินตั้งล้านนะคะใครไม่เอาก็บ้า แต่ฉันต้องทำงานทั้งเดือนเลยเหรอคะ” “ก็ใช่น่ะสิเงินหนึ่งล้านแลกกับระยะเวลาหนึ่งเดือนที่เธอต้องมาอยู่ที่นี่ในฐานะหม่ามี้ของจัสมิน” เขาบอกถึงเงื่อนไขการทำงาน“ฉันลดให้คุณเหลือห้าแสน” “ไหนว่าอยากได้เงิน” “ก็เพราะอยากได้เงินน่ะสิ แต่ฉันมีข้อแม้” ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่เขาเสนอนั้นเธอคิดว่าตนเองไม่น่าจะทำได้ครบเวลา“อะไรของเธออีกล่ะ” “ฉันอยู่กับคุณและลูกได้แค่อาทิตย์เดียว” “ทำไมอาทิตย์เดียวเธอเรียกฉันถึงห้าแสนล่ะ มันน่าจะแค่สองแสนห้านะ แต่ฉันอยากจ้างเธอหนึ่งดือน” “ฉันสัญญาเลยว่าฉันจะทำให้ความทรงจำของลูกคุณมีแต่ความสุขระหว่างที่ฉันทำหน้าที่แม่” นฤดาพูดออกไปอย่างนั้นทั้งที่ไม่รู้หรอกว่าหน้าที่แม่ของจัสมินต้องทำอะไรบ้าง หญิงสาวต้องการเงินค่าจ้างแต่ครั้นฉันจะอยู่เต็มหนึ่งเดือนอย่างที่เขาบอกมันก็เป็นไปไม่ได้เพราะมารดาของเธอไปทำธุระต่างจังหวัดแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น “ฉันขอเหตุผลหน่อยว่าทำไมเธอถึงจะอยู่กับจัสมินได้แค่อาทิตย
ลูคัสโอนเงินค่าจ้างครึ่งหนึ่งให้กับนฤดาส่วนที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งเขาจะจ่ายให้เธอหลังจากทำงานครบหนึ่งเดือน“รออยู่ตรงนี้ก่อนเดี๋ยวคนของฉันจะเอาชุดมาให้เปลี่ยน”“แล้วคุณจะไปไหนคะ”“ฉันก็จะเปลี่ยนชุดสิ หรือเธอจะให้ฉันนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัว ฉันเห็นนะว่าเธอแอบมองกล้ามท้องฉันอยู่”"ฉันจะแอบมองทำไม ทำอย่างกับตัวเองหุ่นดีนัก”“แต่เมื่อคืนเธอไม่ได้พูดแบบนี้นะ ฉันจำได้เธอชมว่าฉันหุ่นดีกล้ามน่าจับ”“ที่ฉันพูดเพราะฉันเมา แต่มันก็แปลกนะปกติฉันก็เคยกินเหล้าแต่ก็ไม่เคยมีอาการเหมือนเมื่อคืน หรือคุณวางยาฉัน”“ฉันจะทำแบบนั้นทำไม แล้วเครื่องดื่มที่ฉันสั่งให้เธอฉันก็เป็นคนกินเอง”“หรือว่าแก้วนั้น” นฤดาคิดถึงเครื่องดื่มที่ว่างอยู่บนโต๊ะของปรเมศวร์“นึกออกแล้วเหรอว่าไปกินที่ไหนมา”“นึกออกแล้ว น่าจะเป็นแก้วที่อยู่บนโต๊ะของแฟนฉัน ไม่ใช่สิต้องเรียกว่าแฟนเก่ามากกว่าเพราะฉันบอกเลิกเขาไปแล้ว” เสียงพูดเบาลงอย่างเห็นได้ชัด“เธอบอกเลิกเขาตอนเมาหรือเปล่า แล้วถ้ามาทำงานกับฉันแบบนี้เขาจะไม่ว่าใช่ไหม” ลูคัสรีบชวนคุยเรื่องอื่นเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะนึกออกว่าตนเองนั้นไปดื่มอะไรที่ไหนมาบ้าง“ฉันเมาก็จริงแต่ฉันก็พอมีสติ” นฤดาจำเรื
“ไม่มีผู้หญิงที่ไหนรักลูกของฉันได้เท่ากับฉันและครอบครัวหรอกนะ พวกเธอก็หวังแค่เงินเท่านั้น” สิ่งที่นฤดาบอกไม่ใช่ว่าลูคัสไม่เคยทำ เขาเคยพาผู้หญิงที่คิดจะจริงจังด้วยมาทานข้าวมาลองทำความรู้จักกับจัสมินเธอทำดีกับจัสมินทุกอย่างแต่พอลับหลังลูคัสพวกเธอก็พูดจาทำร้ายจิตใจจัสมินและบอกว่าเขาจะมีลูกคนใหม่และจัสมินจะกลายเป็นเด็กที่ไม่มีใครต้องการ“แล้วทำไมคุณถึงจ้างหนูล่ะ ไม่กลัวว่าหนูจะทำให้หลานสาวของคุณเสียใจเหรอ” “กลัวสิ ฉันเลยต้องพาเธอมาคุยกับพวกเราที่นี่ก่อน” “คืออย่างนี้นะหนูหวาน พวกเราอยากขอร้องว่าเวลาอยู่กับจัสมินห้ามพูดเรื่องมีน้องหรือมีลูกคนใหม่ให้จัสมินได้ยิน ห้ามพูดว่าลูคัสจะไม่รักจัสมินห้ามบอกว่าจะไปจากเธอ ถ้าจัสมินถามว่าทำไมถึงไปไม่ไปที่สิงคโปร์ให้หนูบอกว่าจะอยู่ดูแลลูคัสที่นี่” “แล้วถ้าหนูจัสมินถามว่าทำไมหนูถึงมาหาเธอล่ะคะ” “พวกเราบอกว่าแม่ของเธอไปทำงานที่ไกลๆ และที่มาหาไม่ได้หลายปีเพราะงานมันสำคัญมากและถ้ากลับมาก่อนกำหนดจะมีความผิด“ค่ะ” นฤดาพยายามเข้าใจทุกอย่างและคำขอร้องที่มารดาเขาบอกนั้นมันก็ไม่ยากเลยแต่เธอกลัวว่าตนเองจะเข้ากับจัสมินไม่ได้มากกว่า“ถ้าคิดว่าตัวเองทำได้ก็เซ็นชื
“ใช่สิ อย่าลืมว่าเธอคือแม่และฉันคือพ่อหรือเธอกลัวที่จะนอนห้องเดียวกับฉัน”“ใครกลัวกันล่ะคะ ก็แค่นอนด้วยกันคุณคงไม่คิดทำอย่างอื่นใช่ไหม”“ทำอย่างอื่นหมายถึงเหมือนเมื่อคืนเหรอ แต่เมื่อคืนเธอขอร้องให้ฉันช่วยเธอเองนะ หรือจำไม่ได้”“จำได้สิ ฉันจำได้ทุกอย่าง” นฤดาตอบเขาอย่างมั่นใจเธอจำได้ว่าเขาพามาในห้องนอนและเธอขอร้องให้เขาช่วยจากนั้นก็จำเรื่องที่เหลือไม่ได้ แต่คิดแล้วว่าตอนนี้ตัวเองคงเสียความบริสุทธิ์ให้กับเขาไปแล้ว แม้จะอดแปลกใจที่ตื่นเช้ามาผ้าปูที่นอนไม่มีเลือด ไม่รู้สึกเจ็บจนเดินแทบไม่ได้เหมือนนิยายที่อ่านแต่เธอเปลือยกายล่อนจ้อนต่อหน้าเขาแบบนั้นคงไม่มีผู้ชายคนไหนปล่อยให้เธอนอนอยู่เฉยๆ เป็นแน่หรือที่เธอไม่เจ็บไม่มีเลือดเพราะขนาดของเขามันเล็กมากก็เป็นได้ นฤดาหัวเราะคิกๆ เมื่อนึกไปถึงขนาดน้องชายของเขา“เธอหัวเราะแบบนี้หมายความว่ายังไงไม่เสียใจเลยเหรอ”“เสียใจสิคะ เป็นใครก็ต้องเสียใจด้วยกันทั้งนั้น แต่มันก็เรียกร้องอะไรคืนมาไม่ได้ อีกอย่างผู้ชายสมัยนี้เขาก็ไม่สนใจกันหรอกค่ะว่าผู้หญิงจะยังบริสุทธิ์ไหม เขาสนแค่ลีลาบนเตียงแค่นั้นอง”“ไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน” เขามองเธออย่างผิดหวังเพราะไม่ค
ลูคัสส่งครีมกันแดดให้นฤดาตามที่ลูกสาวบอก เธอรับมาถือไว้แต่ก็ยังไม่ยอมทาให้เขาสักที“รออะไรรีบทาสิฉันไม่อยากให้จัสมินรอนานนะ”“คุณก็หันหลังมาสิ”นฤดาหน้าร้อนผ่าวเมื่อเห็นแผ่นหลังของเขาที่มีรอยเล็บอยู่เต็มไปหมดซึ่งมันมากกว่าทางด้านหน้าที่เธอเห็นเมื่อเช้าอยู่มาก“คุณเจ็บไหม”“ถ้าฉันบอกว่าเจ็บเธอจะทำยังไง”“หวานขอโทษ” คำขอโทษเป็นสิ่งเดียวที่นฤดาจะพูดกับเขาเพราะนึกคำอื่นไม่ออกเลย สีหน้าของเธอกำลังสำนึกผิด“มันก็ไม่เจ็บเท่าไหร่ ฉันคิดว่ามันคุ้มนะ”“คุ้มอะไร”“ไม่มีอะไรหรอกน่ารีบทาเถอะ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน”“หวานว่าคุณควรใส่เสื้อนะคะ ถ้าคนอื่นเห็นรอยพวกนี้...”“ฉันก็จะบอกทุกคนว่าเธอเป็นคนทำ” เขาพูดพลางหัวเราะเมื่อเห็นหญิงสาวอายจนหน้าแดง ผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนอารมณ์ไปมาเร็วจนเขานึกสนุกที่ได้แกล้ง“เอาสิหวานก็จะบอกทุกคนเหมือนกันว่าคุณก็ทำรอยไว้บนตัวหวานเหมือนกัน” พูดจบหญิงสาวก็ถอดเสื้อยืดออกเพื่อให้ลูคัสเห็นสิ่งที่เขาทำไว้ชายหนุ่มมองคนที่สวมชุดว่ายน้ำแบบบิกินี่สีตำตรงหน้าแล้วต้องยอมรับเลยว่านฤดาเป็นผู้หญิงที่สวยและตรงสเปกเขามากที่สุดเพียงแค่เห็นร่างกายของเขาก็ร้อนรุ่มและอยากจะสานต่อเรื่องเมื่อคื
หลังจากทานอาหารเย็นและเล่านิทานให้กับจัสมินฟังจนเด็กสาวหลับไปแล้วนฤดาก็กลับมายังห้องนอนของเธอและลูคัสซึ่งเขาบอกว่าเธอกับเขาต้องนอนห้องเดียวกันถ้าส้มโอหรือคนอื่นรู้ก็อาจจะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับจัสมิน ลูกสาวเขาอาจจะเกิดความสงสัยว่าทำไม่บิดามารดาถึงไม่นอนห้องเดียวกัน“หวานนอนบนโซฟาก็ได้ค่ะ”“เตียงตั้งกว้างนอนสองคนคงไม่เบียดกันเท่าไหร่หรอกหรือกลัวว่าฉันจะทำอะไรเธอล่ะ”“หวานว่าคุณคงไม่ทำอะไรหวานหรอกค่ะ เพราะถ้าคุณทำให้หวานไม่พอใจขึ้นมาแล้วหวานหนีไปจากที่นี่คุณกับลูกคงว้าวุ่นกันน่าดู”“ทำไมถึงคิดว่าฉันจะทำให้เธอไม่พอใจล่ะ หรือเพราะคิดว่าขนาดของฉันมันเล็กจนไม่รู้สึกอะไร” เขาเดินมาใกล้แล้วใช้แขนแกร่งรวบตัวเธอเข้ามาใกล้โดยที่นฤดาไม่ทันได้ตั้งตัว กลิ่นกายหอมของนฤดาทำให้เขาติดใจ“ปล่อยหวานนะคะ ถ้าไม่ปล่อยหวานจะร้องให้คนช่วย”“ถ้าเธอร้องคนก็จะรู้กันทั้งบ้านว่าเราทำอะไรกันหรืออยากจะให้คนอื่นรู้กันล่ะ”“คุณลูคัสขาอย่าล้อเล่นสิคะ หวานทำหน้าที่แม่ของลูกคุณอยู่นะคะ” เมื่อต่อต้านไม่ได้ผลนฤดาก็เรียกเขาเสียงหวานเหมือนที่จัสมินเรียกเขา“อย่าอ้อนไปเลยเธอไม่ใช่จัสมินที่ฉันยอมใจอ่อน”“คุณโกรธที่หวานดูถูกคน เอา
ลูคัสมองใบหน้าสวยที่แดงซ่านอย่างหลงใหล ปลายนิ้วร้ายเริ่มขยับปลุกเร้าร่างกายของคนรักอย่างเต็มที่ ขาเรียวสั่นระริกมือเล็กโอบรอบลำคอเขาไว้แน่น ใบหน้าสวยซุกอยู่กับแผงอกแกร่ง เมื่อรู้สึกถึงแรงตอดบนปลายนิ้ว ชายหนุ่มก็ใช้มืออีกข้างจับปลายคางของนฤดาขึ้นเขาอยากเห็นหน้าคนรักในเวลาที่เธอไปถึงสวรรค์“หวานจ๋าอย่าหลับตาสิที่รัก พี่อยากให้หวานมองหน้าพี่ พี่ชอบเวลาที่เห็นหวานเสร็จ มันเซ็กซี่และน่าเอาที่สุด”คำพูดหื่นห่ามกระตุ้นไฟในกายของหญิงสาวให้ลึกโชนทุกครั้งที่อยู่กันตามลำพังเขามักจะคำพูดแบบนี้และเธอก็ชอบที่จะได้ฟัง“ดีไหม ชอบไหม”“พี่คีธขา หวาน อื้อ....ใกล้แล้ว อีกนิดพี่คีธ...อ้ายยย....”นฤดากรีดร้องเสียงยาวเมื่อสัมผัสร้อนของคนรักส่งเธอไปยังปลายทางสีรุ้ง ลูคัสมองใบหน้าสวยยามสุขสมแล้วตนเองก็ปวดหนึบไปทั้งแก่นกาย ชายหนุ่มพลิกตัวแล้วดันให้นฤดานอนลงบนที่นอนด้วยความอ่อนโยน จมูกโด่งเริ่มซุกไซร้ฝากรอยรักลงบนซอกคอหอมกรุ่นอย่างหิวกระหาย นฤดาไม่เคยทำให้ความต้องการของเขาลดน้อยลงสักครั้งยิ่งได้อยู่ใกล้ได้กลิ่นกายหอมเขาก็พร้อมที่จะกระโจนเข้าหาเธออย่างห้ามไม่อยู่ที่ผ่านมาลูคัสไม่เคยรู้สึกต้องการผู้หญิงคนไหนมา
จัสมินกลับไปอยู่สิงคโปร์ได้หลายวันแล้ว ช่วงนี้นฤดาเลยเหงาอยู่ที่บ้านคนเดียว ช่วงกลางวันลูคัสจะออกไปทำงานพอตกเย็นก็กลับมาทานข้าวด้วยกันก่อนจะออกไปตรวจงานที่ผับอีกครั้งและกลับเข้ามาเกือบจะตีสองนฤดารู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไปจากเดิมมาก เขาทำงานหนักขึ้นและมีเวลาให้เธอน้อยลง ถ้าหากชายหนุ่มยังเป็นแบบนี้อีกต่อไปเรื่องที่เธอจะคบกับเขาต่อก็คงจะคิดหนักเสียงรถที่เข้ามาจอดในเวลาห้าทุ่มทำให้นฤดาที่กำลังจะสสมชุดนอนรีบหยิบเสื้อคลุมมาใส่เพราะคิดว่าลูคัสน่าจะลืมของเหมือนทุกครั้งที่เขาออกไปแล้วกลับมาก่อนเวลาเพราะลืมเอกสารหรือบางครั้งก็ลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องทำงาน พอเธอเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นเขานั่งอยู่บนเตียง“ลืมของเหรอคะ เอาวางไว้ตรงไหนเดี๋ยวหวานช่วยหาให้ค่ะ” เธอกำลังจะเดินออกไปห้องทำงานแต่เขาก็คว้าเอวบางไว้แล้วก็จับให้หญิงสาวมานั่งอยู่บนหน้าตักของตนเอง“จับไว้แบบนี้แล้วหวานจะไปช่วยหาของได้ยังไงล่ะคะ”“วันนี้พี่ไม่ได้ลืมของ” สรรพนามที่มาเฟียหนุ่มเรียกแทนตัวเองเปลี่ยนนับตั้งแต่เธอบอกว่าจะให้โอกาสเขา“แล้วกลับมาทำไมคะ หรือว่างานเสร็จแล้ว”“งานเสร็จแล้วครับ แต่คนยังไม่เสร็จ” ลูคัสมองหญิงสาวด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
เหลือเวลาอีกไม่กี่วันจัสมินก็ต้องเดินทางกลับสิงคโปร์แล้ววันนี้เด็กน้อยเลยขอมานอนค้างกับคุณยายประภาพรที่บ้าน ซึ่งลูคัสให้ลูกน้องมาต่อเติมห้องนอนและติดเครื่องปรับอากาศให้ถึงสองห้องสำหรับประภาพรห้องหนึ่งและเอาอีกห้องหนึ่งสำหรับนฤดาที่วันนี้พาจัสมินมาค้างที่นี่ด้วย“คุณยายขาคืนนี้จะจัสมินขอนอนกับคุณยายได้ไหมคะ แดดดี๊บอกว่าห้องคุณยายไม่ร้อนแล้ว”“ได้สิ เดี๋ยวยายจะเล่านิทานให้หนูฟังก่อนนอนดีไหมคะ”“แต่จัสมินลืมเอาหนังสือนิทานมาจากบ้านค่ะ” เพราะมัวแต่ตื่นเต้นว่าจะมาทานขนมชั้นเธอเลยลืมหยิบหนังสือนิทานมาด้วย ซึ่งปกติเวลาไปค้างที่ไหนจัสมินจะเลือกหนังสือนิทานเล่มที่อยากฟังใส่กระเป๋าเป้เล็กๆ ของเธอเอง“นิทานของยายเป็นนิทานพื้นบ้านค่ะจัสมิน ไม่ต้องใช้หนังสือ”“นิทานพื้นบ้านคืออะไรคะหม่ามี้”“ก็เป็นนิทานของคนที่เล่าสืบต่อกันมา ตอนเด็กๆ คุณยายจะเล่าให้หม่ามี้ฟังตลอดเลย”“แล้วนิทานพื้นบ้านสนุกไหมคะ”“สนุกสิหม่ามี้ว่าหนูจะต้องชอบมากๆ แน่เลย”“เราไปกันเลยไหมคะคุณยายจัสมินอยากฟังนิทานแล้ว”“จัสมินไปรอในห้องคุณยายก่อนนะคะ เดี๋ยวยายตามไปค่ะ”เมื่อจัสมินเข้าไปในห้องแล้วประภาพรก็ช่วยลูกสาวปิดหน้าต่างและประต
“ฉันอาจจะเก่งในเรื่องการทำงานแต่เรื่องความรู้สึกแบบนี้มันเข้าใจยาก”“งั้นหวานขอถามว่าทำไมเมื่อกี้คุณถึงไปแสดงตัวต่อหน้าพี่กายและเพื่อนหวานแบบนั้น”“เพราะฉันไม่อยากให้ใครมายุ่งกับคนฉัน ฉันกลัวเธอจะใจอ่อนแล้วกลับไปคบกับเขา ฉันยอมไม่ได้หรอกนะ ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าไม่มีเธออยู่ข้างๆ ฉันกับจัสมินจะเป็นยังไง” ลูคัสบอกความรู้สึกของตนเองให้หญิงสาวฟังอย่างไม่มีปิดบัง เขากลัวว่าผู้หญิงจิตใจดีแบบนฤดาจะยอมให้อภัยผู้ชายคนนั้น“คุณอาจจะต้องการหวานตอนนี้เพราะจัสมินอยู่เมืองไทยก็ได้นะคะ หวานอยากรู้ว่าถ้าครบหนึ่งเดือนแล้วจัสมิและครอบครัวคุณไม่อยู่ที่นี่ความรู้สึกที่คุณมีให้หวานยังเหมือนเดิมหรือเปล่า”“ไม่ว่าจัสมินจะอยู่ที่นี่หรือเปล่าแต่ฉันก็ต้องการให้เธออยู่ใกล้ๆ เหมือนเดิม นะหวานนะขอโอกาสฉันหน่อย หรือที่เธอไม่อยากเป็นครอบครัวเพราะฉันอายุมากใช่ไหม” เขาพูดด้วยความน้อยใจ“ไม่ใช่เรื่องอายุหรอกค่ะ หวานแค่อยากมั่นใจกว่านี่อีกสักนิด”“ฉันต้องทำยังไงบ้างเธอถึงจะมั่นใจ ให้พ่อแม่ของฉันไปคุยกับแม่ของเธอดีไหม”“ไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้ค่ะ หวานจะลองให้โอกาสคุณดูก็ได้”“จริงนะ”“ค่ะ”“ฉันดีใจที่เธอยอมเปิดใจ แต่ฉั
เมื่อถึงเวลาผับปิดลูคัสก็เดินมาบอกกับเพื่อนของนฤดาว่าเขาจะเป็นคนไปส่งเธอที่บ้านเอง หลังจากบอกลาเพื่อนๆ เสร็จแล้วนฤดาก็เดินตามลูคัสมาที่รถทันทีที่ประตูรถปิดลงหญิงสาวก็หันมามองหน้าลูคัสอย่างเอาเรื่อง“คุณไปพูดกับเพื่อนหวานแบบนั้นได้ยังไงคะ หวานบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่อยากให้คนอื่นรู้ ทีนี้เขาก็เข้าใจผิดกันหมดสิว่าเรากำลังคบกัน”“ถ้าฉันไม่พูดไอ้แฟนเก่าของคุณมันจะไปจากคุณไหมล่ะ”“นี่หวานต้องขอบคุณคุณใช่ไหมคะ”“มันก็ควรเป็นอย่างนั้นหรือเปล่าล่ะ”“หวานจะขอบคุณก็ได้ที่คุณทำให้พี่กายไปจากหวานจริงๆ แล้วเรื่องที่เราคบกันล่ะ”“ก็ไม่ต้องทำอะไร”“คุณรู้ไหมว่าเพื่อนหวานต่างก็อยากรู้เรื่องของเรามาก”“แล้วเธอบอกเพื่อนยังไงล่ะ”“หวานบอกแค่ว่าเราเพิ่งเริ่มคุยกัน”“ทำไมไม่บอกความจริงเขาไปล่ะ”“ความจริงที่ว่าหวานเป็นเมียคุณเพื่อเงินน่ะเหรอคะ”“ฉันหมายถึงความจริงที่ว่าตอนนี้เรากำลังคบกันอยู่ไง”“เราไม่ได้คบกันนะคะลูคัส คุณจ้างหวานให้อยู่กับคุณต่างหาก”“เธอไม่คิดอะไรกับฉันเลยเหรอ ที่อยู่กับฉันเพราะเงินเหรอหวาน”“มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น เพราะระหว่างเรามันคือการได้ผลประโยชน์ร่วมกัน”“ฉันไม่เชื่อหรอก”“ไม่เชื่ออะ
“คุณเฉินเขาน่ารักดีนะ” มีนาเอ่ยชมคนรักของเพื่อนที่ยกเค้กมาอวยพรวันเกิดให้กับปลาเมื่อครู่“นั่นสิน่าอิจฉาปลาจัง เมื่อไหร่ฟ้าจะมีแฟนกับเขาบ้างนะ”“ก็ฟ้าเลือกมากเอง มีคนมาจีบเยอะแยะแต่ไม่ยอมใจอ่อนกับใครสักคน” นุ่นแกล้งว่า“ก็ยังไม่มีใครที่ถูกใจ ฟ้าไม่อยากเสียเวลาคบคนที่ไม่ใช่”“หวานเห็นด้วยกับฟ้านะ จะคบใครต้องดูดีๆ จะได้ไม่โดนหลอกเหมือนหวาน”“พูดเรื่องนี้มาก็ดีเลย ปลาอยากจะถามว่าตอนนี้หวานกับพี่กายยังติดต่อกันอยู่ไหม”“ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้วล่ะ”“นุ่นดีใจด้วยนะที่หวานตัดใจจากผู้ชายคนนั้นได้ แสดงว่าตอนนี้หวานก็โสดน่ะสิ”“อือ” นฤดาตอบไปแบบนั้นเพราะรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของตนกับลูคัสเป็นแค่ลูกจ้างกับนายจ้าง“แต่มีนาว่าหวานโสดไม่นานหรอกดูผู้ชายคนนั้นสิจ้องหวานตลอดเลย” มีนาบอกเพื่อนให้มองไปยังโต๊ะด้านในสุด“เอ๊ะ นั่นเจ้านายคุณเฉินนี่ คนที่ไปส่งหวานที่บ้านไงละ” ปลาจำหน้าของเจ้านายคนรักได้ดีกว่าใครก็พูดขึ้นนฤดาหันไปมองตามเพื่อนบอกแล้วก็ทำเป็นไม่สนใจเพราะก่อนออกมาจากบ้านเธอบอกเขาไปแล้วว่าห้ามเข้ามาทักทายหรือแสดงตัวเพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องที่เธอยอมเป็นของเขาเพื่อแลกกับเงิน“ดูเหมือนเขาสนใจหว
นฤดายกจานขนมและน้ำดื่มมาวางตรงหน้าสองพ่อลูกที่นั่งดูทีวีรออยู่ห้องรับแขก“ขนมของคุณยายอร่อยที่สุดเลยค่ะคุกกี้แบบนี้จัสมินชอบมากค่ะ”“ถ้าชอบเดี๋ยวหม่ามี้จะเอาใส่กล่องไปให้กินที่บ้านด้วยดีไหมคะ”“ดีค่ะหม่ามี้ทำขนมเหมือนคุณยายได้ไหมคะ”“หม่ามี้ทำได้ค่ะแต่ไม่อร่อยเท่าคุณยายไม่อร่อยก็ต้องฝึกค่ะคุณย่าบอกว่าเราทำอะไรไม่เก่งเราก็ต้องฝึกอีกหน่อยก็เก่งเองค่ะ”“ช่างพูดจริงนะ” ประภาพรที่เดินเข้ามาหลังจากอาบน้ำอย่างรวดเร็วก็อดชื่นชมไม่ได้“คุณยายขา ขนมของคุณยายอร่อยมากๆ ค่ะ”“ถ้าหนูชอบยายจะทำอีกนะคะ”“ขอบคุณค่ะ คุณยายของจัสมินใจดีที่สุดในโลกเลยค่ะ”“วันนี้ผมคงต้องขอตัวกลัวก่อนนะครับเอาไว้วันหลังจะแวะมาใหม่” ลูคัสพูดขึ้นหลังจากนั่งคุยกันมาได้พักใหญ่“คุณยายขาจัสมินจะมาเยี่ยมคุณยายใหม่นะคะ” จัสมินที่นั่งอยู่บนตักของประภาพรพูดอย่างประจบตั้งแต่มาถึงมาถึงบ้านหลังนี้เด็กเด็กน้อยก็คลอเคลียอยู่ข้างคุณยายของเธอไม่ห่างมันยิ่งทำให้ประภาพรทั้งรักและเอ็นดูเพราะความสดใสและความช่างอ้อน“ได้สิคะ ถ้าหนูจะมาวันไหนให้หม่ามี้ของหนูโทรบอกคุณยายก่อนคุณยายจะได้ทำขนมอร่อยๆ ไว้รอดีไหมคะ”“ดีค่ะ คุณยายขาจัสมินอยากกินขนมที่
ตลอดระยะเวลาที่ได้เที่ยวด้วยกันตามลำพังพ่อแม่ลูกหนึ่งสัปดาห์ความผูกพันระหว่างนฤดาและจัสมินก็เพิ่มมากขึ้นทั้งสองเข้ากันได้ดีจนลูคัสมองแล้วอยากจะให้เธอมาเป็นครอบครัวของเขาจริงๆ แต่มันก็เป็นไปได้ยากเพราะเขาไม่เคยคิดจะให้ใครมาแทนที่มีร่าภรรยาคนก่อนที่เสียชีวิตไปเกือบจะสี่ปีแล้ว“จัสมินไม่อยากกลับกรุงเทพเลยค่ะแดดดี๊ ขอจัสมินเที่ยวต่ออีกได้ไหมคะ”“แดดดี้กับหม่ามี้ต้องกลับไปทำงานค่ะเอาไว้ถ้าช่วงไหนหยุดหลายวันเราค่อยมาเที่ยวด้วยกันอีกดีไหมคะ” ลูคัสบอกลูกสาวที่งอแงเพราะพรุ่งนี้จะต้องเดินทางกลับกรุงเทพ“ครั้งหน้าแดดดี้จะพาหนูขึ้นไปเที่ยวเชียงใหม่”“ที่เชียงใหม่มีอะไรคะแดดดี๊” เพราะไม่เคยไม่เคยไปมาก่อนพอได้ยินก็เลยอยากจะรู้ว่าที่นั่นมีอะไรน่าสนใจบ้าง“เชียงใหม่ก็มีอากาศเย็นๆ วิวสวยๆ แดดดี๊จะพาหนูไปเก็บสตรอว์เบอร์รีดีมั้ยคะ”“ดีค่ะจะจัสมินชอบกินสตอว์เบอร์รีหม่ามี้ล่ะคะชอบไหม”“หม่ามี้ก็ชอบค่ะ”“จัสมินอยากไปเชียงใหม่”“แต่กลับไปครั้งนี้แดดดี๊ต้องทำงานก่อนค่ะ หนูเที่ยวในกรุงเทพกับหม่ามี้ได้ไหมคะ” เพราะมีงานใหญ่รออยู่เขาจึงพาเธอไปเที่ยวไม่ได้“หม่ามี้ต้องทำงานไหมคะ”“หม่ามี้ขอไปทำธุระหนึ่งวันจากนั้น
“ชอบไหม รู้สึกดีหรือเปล่า”เขาขยับตัวขึ้นกระซิบถาม ชายหนุ่มจ้องไปในตาของหญิงสาวแล้วกระตุกยิ้มเมื่อเห็นว่าตอนนี้เธอเองก็กำลังต้องหารเขา“คีธ จะทำอะไรก็รีบทำเถอะหวานกลัวจัสมินตื่น”“นี่แหละที่ฉันอยากได้ยิน”นฤดาร้อนไปทั้งร่างเธออยากให้เขาช่วยปลดปล่อยความเสียวซ่านที่แสนทรมานหญิงสาวโน้มศีรษะเขาลงมามอบจูบกระตุ้นให้เลือดในกายของเขาสูบฉีดไปทั่วร่าง ลูคัสแทบคลั่งตอนนี้แก่นกายของเขาปวดหนึบจนมันแทบระเบิดเขาดันขาเธอให้แยกออกจนเห็นกลีบกุหลาบงามที่ปิดสนิทตรงหน้าลิ้นร้อนของเขาชอนไชไปทั้งทุกซอกหลืบของกุหลาบดอกสวย น้ำหวานที่ไหลรินทำให้เขาทั้งดูดเลียอย่างไม่รู้เบื่อ“หอมหวานที่สุด ฉันกำลังเสพติดเธอแล้วนะหวาน”“คีธ..อื้อ คุณ...หวาน...อื้อ....”หญิงสาวเสียวจนพูดอะไรไม่ออกเมื่อเขารัวลิ้นและดูดเลียสลับกันไปมา เธอดิ้นพล่านผมกระจายเต็มที่นอน สองมือกดศีรษะเขาให้เขาอย่างลืมตัว ลมหายใจหอบกระชั้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่ร่างกายจะเกร็งสะท้านแอ่นเข้าหาปากร้อน แล้วเสียงกรีดร้องเพราะความสุขก็ดังไปทั่วห้องลูคัสมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหาย เขาชอบที่เห็นเธอมีความสุข ใบหน้าหล่อก้มต่ำลงอีกครั้งเพ