Share

บทที่ 19 การดูแลเป็นส่วนตัวของเธอ

Auteur: สาวน้อยสุดจี๊ด
"ตื่นแล้วหรอ?" ชายคนนั้นปิดแล็ปท็อปและเงยหน้าขึ้นมองเธอ

“ อืม…” แอเรียนอยากจะลุกขึ้น แต่การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เธอปวดไหล่ซ้าย ตอนนั้นเองเธอก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

มาร์ค เทรมอนต์ เดินหน้าไปตรวจดูบาดแผลของเธอ “อย่าขยับ”

แอเรียนอยู่นิ่งอย่างเชื่อฟังในขณะที่แรงกระตุ้นจากหน้าท้องส่วนล่างของเธอทำให้เธออึดอัดใจอย่างไม่น่าเชื่อ เธออยากไปห้องน้ำ แต่มีเพียงมาร์ค เทรมอนต์ ที่อยู่ที่นี่และความคล่องตัวของเธอก็ลดลง…การเคลื่อนไหวเล็กน้อยใด ๆ จะทำให้เธอบาดเจ็บ

“คุณอยากไปห้องน้ำไหม?”

“ใช่ค่ะ…” แอเรียน วินน์ หน้าแดง

มาร์ค เทรมอนต์ ไม่ได้พูดอะไรในขณะที่เขาช่วยเธออย่างตั้งใจ ความอ่อนโยนของเขาไม่เหมือนตัวเองตามปกติ ถึงอย่างนั้นแอเรียนก็ยังคงเหงื่อออกจากความเจ็บปวด สีแดงเข้มเปื้อนผ้าพันแผลรอบ ๆ บาดแผลของเธอ

เเอเรียนได้ไปที่ห้องอาบน้ำโดยมาร์ค เทรมอนต์ ช่วยพยุร่างของเธอ เมื่อมือของเขาไปที่กางเกงของเธอ เธอก็รีบพูดว่า“ ฉันจะทำเอง!”

มาร์ค เทรมอนต์หยุดการกระทำของเขา เขาจ้องมองและวางเอเรียนลงบนขอบ

“คุณ…อยู่ห่าง ๆ สักหน่อยได้ไหม?”

‘อยู่ห่าง ๆ‘ ของมาร์ค เทรมอนต์ นั้นคือการหันหน้าไปทางอื่น

เมื่อรู้ว่าเขาจะไม่ออกไป แอเรียนฝืนจิตใจในช่วงสั้น ๆ ก่อนที่เธอจะเคลื่อนตัวไปด้วยแขนขวาที่ยังเคลื่อนไหวได้ อย่างไรก็ตามการเคลื่อนไหวแต่ละครั้งไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ทำให้บาดแผลของเธอแย่ลงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอก้มตัวลง แม้แต่การกระทำที่ง่ายที่สุดก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ เลือดที่ซึมออกมาจากบาดแผลทำให้ชุดคนไข้ของเธอเป็นสีแดง

เมื่อเขาไม่ได้ยินเสียงใด ๆ จากด้านหลัง มาร์ค เทรมอนต์ ก็หันกลับมาและขมวดคิ้วเมื่อเห็นชุดที่เปื้อนสีแดงเข้มของแอเรียน เขาดึงกางเกงของเธอลงอย่างรวดเร็วและหันกลับมาอีกครั้ง

เมื่อนั่งลงบนโถส้วม แอเรียนไม่สามารถปัสสาวะได้อย่างสงบแม้จะรู้สึกถึงแรงกระตุ้นก็ตาม ถ้ามีรูบนพื้นเธอคงจะตะเกียกตะกายลงไปในนั้นจากความรู้สึกลุกลี้ลุกลน

ในที่สุดความเขินอายก็กลายเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบสำหรับแอเรียนหลังจากที่ผ่านไปยี่สิบนาที

กลับไปที่เตียงเธอฝังตัวลงในผ้าห่มขณะที่มาร์ค เทรมอนต์ เรียกหมอมารักษาบาดแผลที่ฉีกขาดราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

บอดี้การ์ดสองคนมาส่งอาหารรอบหนึ่งทุ่มมาร์ค เทรมอนต์ นำโจ๊กไปที่เตียงก่อนจะช่วยพยุงตัว แอเรียนขึ้นมา เมื่อประคองเธอขึ้นมาอย่างปลอดภัยเเล้วเขาก็นำโจ๊กมาป้อนให้กับเธอ

แอเรียนไม่กล้าปฏิเสธเขา เธอกินอย่างระมัดระวัง ยาชูกำลังในโจ๊กเอาชนะรสชาติอ่อน ๆ แบบดั้งเดิมของอาหาร แต่ก็ไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่ เธอสามารถบอกได้ว่าแมรี่ทำมันขึ้นมา

แอเรียนค่อนข้างกังวลไม่คุ้นเคยกับการดูแลอย่างกะทันหันของมาร์ค เทรมอนต์

ฉัน… ฉันทำเองได้?”

มาร์คเทรมอนต์ มองเธออย่างเย็นชา แอเรียนมองลงมาโดยไม่พูดอะไร ขนตายาวของเธอทอดเงาบนใบหน้าของเธอ

ในแต่ละวันที่แอเรียน วินน์ อยู่ในโรงพยาบาล มาร์ค เทรมอนต์ อยู่ด้วยตลอดเวลาและดูแลเธอโดยไม่จากไปไหน เขานิ่งขรึมและดุดัน แต่อย่างใดเธอก็รู้สึกว่ามันมีบางอย่างเปลี่ยนไป…

เมื่อแอเรียนกลับไปที่คฤหาสน์เทรมอนต์ ตอนนี้เธอสามารถหายใจด้วยความโล่ง อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องถูกดูแลโดยเขาหรือถูกพาไปที่ห้องน้ำภายใต้การดูแลของเขา…

แอเรียนถูกกักบริเวณเพื่อให้เธอได้พักผ่อน เธอไม่สามารถไปมหาวิทยาลัยได้ เธอยังต้องสมัคเลื่อนสอบเนื่องจากเธอจะพลาดในกลางภาคเรียน

มาร์ค เทรมอนต์ กลับบ้านมาก่อนปีใหม่ บอดี้การ์ดยื่นร่มให้เขาเพื่อกันหิมะ เมื่อเขาเข้ามาทางประตูเขาก็ได้กลิ่นลมหนาวและน้ำค้างแข็งจาง ๆ ก่อนที่เครื่องทำความร้อนที่บ้านจะละลายมันหายไป

แอเรียนเพิ่งลงจากบันไดเมื่อพวกเขาสบตากันและจ้องมองไม่นานหลังจากนั้น

อาหารของพวกเขาถูกเสิร์ฟบนโต๊ะอาหารแล้วเมื่อมาร์ค เทรมอนต์ ลงมาชั้นล่างจากการอาบน้ำของเขา ความคิดนับล้านแล่นผ่านหัวของแอเรียน ขณะที่เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะ เมื่อไม่นานมานี้พวกเขาปราศจากความขัดแย้งและเธอก็คอยปกป้องความปรองดองโดยจิตใต้สำนึกเช่นกัน กระทำด้วยความรอบครอบ เมื่อนึกถึงการพรากจากกันอย่างไม่น่าพอใจในตอนคืนก่อนพิธีของมหาวิทยาลัย แอเรียนรู้สึกขอบคุณที่อุบัติเหตุนี้เกิดขึ้น มิฉะนั้นชะตากรรมของเธอคงจะต้องลงเอยด้วยความเลวร้ายกว่านี้

จานบนโต๊ะอาหารเสริมด้วยยาชูกำลังมากมาย เป็นเวลานานมาแล้วและแอเรียนก็ค่อนข้างเบื่อหน่าย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอดูดีขึ้นมาก ผิวของเธอก็ดูอ่อนเยาว์เช่นกัน ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ท่ามกลางสายลมหรือแสงแดดที่รุนแรง แม้กระทั่งแก้มของเธอก็มีสีผิวที่สวยใสอยู่แล้วทำให้เธอดูสดชื่นและเปล่งประกาย

แอเรียนผู้แปลกหน้า มาร์ค เทรมอนต์ จับตาดูเธอเมื่อเธอจดจ่ออยู่กับการกิน เมื่อแยกแยะได้ว่าเธอดูเป็นผู้หญิงมากขึ้นจากรูปลักษณ์ที่ดูอ่อนแอก่อนหน้านี้ รอยยิ้มที่ยากที่จะสามารถตรวจจับได้ที่มุมริมฝีปากของเขา

เขาเป็นคนแรกที่ทานอาหารเสร็จแล้วยืนขึ้นเพื่อจะตรงขึ้นไปชั้นบน

“มาที่ห้องผม หลังจากคุณทานเสร็จแล้ว”
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Related chapter

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 20 ไม่ชอบเหรอ?

    มือของแอเรียนที่กำลังถือช้อนของเธอสั่นไหว เมื่อมองไปที่ชามซุปครึ่งชามเธอลังเลก่อนที่จะพูดว่า “แม่นมแมรี่ช่วยหนูที…”แมรี่มองผ่านกลเม็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอและตอบเบา ๆ ว่า “อ่า ทำไมเธอกลัวคุณท่านนักล่ะ? เขาไม่เขมือบเธอหรอก”หลังจากที่แอเรียนทานอาหารเสร็จ เธอเดินขึ้นบันไดหลังจากที่แมรี่ทำความสะอาดโต๊ะเสร็จแล้วประตูห้องนอนใหญ่ถูกกั้นไว้เพื่อเปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง อย่างไรก็ตามเธอยังคงเคาะประตูก่อนเข้าไปมาร์ค เทรมอนต์ กำลังอ่านเอกสารอยู่หน้าหน้าต่างสไตล์ฝรั่งเศสพร้อมบุหรี่ที่อยู่ระหว่างนิ้วของเขา และไวน์ครึ่งแก้วตั้งอยู่บนโต๊ะตัวเล็กข้าง ๆ เขาเขาดับบุหรี่ลงเมื่อแอเรียนไอจากการสำลักควันโดยธรรมชาติ“มานี่สิ”เธอเข้าไปใกล้เขามากขึ้น “มี…อะไรที่คุณต้องการจากผมไหม?”มาร์ค เทรมอนต์ วางเอกสารในมือของเขา เขาดึงร่างของเธอเข้าสู่อ้อมกอดของเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว “พรุ่งนี้ผมจะไปทำธุระที่ต่างประเทศ มากับผม"ความสามารถในการคิดของแอเรียน ผงะลงเมื่อนั่งลงบนขาของเขา เมื่อเธอได้ยินว่าเขาต้องการพาเธอออกไป ความตื่นตัวของเธอก็เพลาลง“คุณกำลังเดินทางไปทำธุรกิจ… มันดีกว่า… มันจะดีกว่าถ้าฉันไม่ไป?”ต

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 21 งานเลี้ยงของวิล ซีวาน

    มาร์ค เทรมอนต์ ออกเดินทางในตอนเช้าของวันรุ่งขึ้นแอเรียน วินน์ เปิดตู้เสื้อผ้าของเธอออก แต่เธอก็ไม่พบสิ่งใดที่เหมาะจะสวมใส่ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกอยากไปช้อปปิ้ง เธอชวนทิฟฟานี่ เลน และทั้งสองก็มุ่งหน้าไปที่ห้างสรรพสินค้าด้วยกันเมื่อแิอเรียนไปจ่ายเงินปากของทิฟฟานี่ก็กลายเป็นรูปตัว "O" เมื่อเธอเห็นข้อความหักค่าบริการของธนาคารในโทรศัพท์มือถือก่อนหน้านี้ “แอริ นั่นมากไปหน่อยนะ ฉันคิดมาตลอดว่าเธอน่าสงสาร แต่ดูเหมือนว่าเธอแค่แสร้งทำเป็นน่าสงสาร หึ! เธอเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างร่ำรวยนิดหน่อยนี่!”แอเรียนลังเลที่จะพูดถึงว่าเงินนั้นมาจากมาร์ค เทรมอนต์ เธอจึงเพียงแค่ตอบว่า “นั่นเป็นเรื่องไร้สาระน่า ไปกันเถอะ"การรวมตัวกันในตอนกลางคืนตั้งอยู่ที่วิลลาริมชายหาดของครอบครัววิล ซีวานเมื่อแอเรียน วินน์ และทิฟฟานี่ เลน มาถึงงานเลี้ยง ฝูงชนก็ได้รวมตัวกันขึ้นแล้ว แอเรียนไม่คุ้นเคยกับแขกส่วนใหญ่เนื่องจากไม่เคยพบพวกเขา วิล ซีวาน โดดเด่นที่สุดในบรรดาผู้คนมากมายและดึงดูดสายตาของเธอแทบจะในทันที“แอเรียน มันก็ผ่านมาสักพักแล้วนะ” ซีวานเดินขึ้นไปหาเธอและยิ้ม ดวงตาที่หล่อเหลาของเขาจ้องมาที่เธอโดยไม่กระพริ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 22 สกปรก

    ไบรอัน เพียซ แสดงออกอย่างมืดมนและคาดการณ์ได้ว่าจะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้น เขารีบกลับรถอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่มาร์ค เทรมอนต์ เดือดดาล มันเป็นเพราะการกระทำของแอเรียน วินน์แอเรียนเพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับไปเป็นุเดิมในห้องของเธอที่คฤหาสน์เทรมอนต์ เมื่อประตูถูกเปิดออกทำให้กระเเทกเข้าอย่างแรงเธอหันไปมองด้วยความประหลาดใจ เธอได้พบกับสายตาที่จ้องมองอย่างโกรธเกรี้ยวของมาร์ค เทรมอนต์ เธอดึงแจ็คเก็ตมาคลุมด้านหน้าของเธอเนื่องจากตอนนี้เธอไม่ได้สวมอะไรเลย เสียงของเธอสั่นเมื่อเธอถามว่า “คุณกลับบ้านทำไม…”ความโกรธในดวงตาของมาร์ค เทรมอนต์ สว่างขึ้นเมื่อเขาเห็นเสื้อผ้าที่เธอกำอยู่คือเสื้อแจ็คเก็ตของผู้ชาย "เอาออกซะ!"เธอเอาแจ็คเก็ตออก จากนั้น…ในขณะที่เธอตกอยู่ในความหวาดระแวง มาร์ค เทรมอนต์ ที่อยู่ตรงหน้าบีบคางของเธอ“คุณจะทำเองหรือต้องให้ผมทำ?” แอเรียน วินน์ ปราถนาว่ามันไม่จำเป็นจะมีทางเลือกสักทาง เธอกำเสื้อผ้าอย่างเเน่นด้วยความกลัวอย่างเงียบ ๆ เมื่อหมดความอดทน มาร์ค เทรมอนต์ ก็ดึงแจ็คเก็ตที่คลุมตัวเธอออกแล้วโยนโทรศัพท์ทิ้งต่อหน้าเธอ“คิดว่าผมไปแล้วเหรอ? คุณตื่นเต้นอยากไปเจอมันมากเหรอ?!”สายตา

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 23 เธอจะทำทุกอย่าง

    มาร์ค เทรมอนต์ ลุกขึ้นและจากไปด้วยความรังเกียจ “คุณไม่มีคุณสมบัติพอที่จะต่อรองกับฉัน!”ประตูห้องถูกปิดลงเสียงดังปังทำให้แอเรียนสั่นสะท้านไปทั้งตัว เป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่เธอรู้สึกเหมือนโลกพังทลายคำพูดกราดเกรี้ยวของมาร์ค เทรมอนต์ ดังก้องอยู่ในหูของเธอทำให้เธอกลัวจริง ๆ แอเรียนพยายามอย่างที่สุดเพื่อที่จะโทรหาทิฟฟานี่ตลอดช่วงบ่าย แต่คำตอบเดียวที่เธอได้รับคือสายไม่ว่างแอเรียน ตื่นตระหนก มาร์ค เทรมอนต์ สามารถบังคับให้พวกเขาออกไปได้อย่างนั้นเหรอ?เธอกัดฟันแน่นและเดินไปที่ห้องของเขา นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่พุ่งเข้ามาโดยไม่เคาะประตูห้องมีควันโขมง มาร์ค เทรมอนต์ ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าหน้าต่างสไตล์ฝรั่งเศส แต่คราวนี้เขาหันหลังให้เธอ ที่เขี่ยบุหรี่ข้าง ๆ เขาเต็มไปด้วยก้นบุหรี่และขี้เถ้า ด้านหลังของเขาเจือไปด้วยความรู้สึกเศร้าโศก“ได้โปรด… อย่าทำอะไรพวกเขาเลยนะคะ มันเป็นความผิดของฉันเอง ฉันรู้ว่าฉันผิด…” แอเรียนร้องไห้ขณะที่เธอขอร้องเขา การเดินทางไปต่างประเทศครั้งสุดท้ายของซีวานเป็นเพียงคำเตือน เธอไม่สามารถจินตนาการได้ว่ามาร์ค เทรมอนต์ จะทำอะไรกับพวกเขาเมื่อคดีในครั้งนี้รุนแรงกว่าที

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 24 สามปี

    แอเรียนอ้าปากค้างจากความเจ็บปวด ในขณะที่เธอกำลังจะลุกขึ้น รองเท้าหนังสั่งทำคุณภาพสูงคู่หนึ่งก็ปรากฏต่อหน้าเธอ เสียงที่ไม่แยแสของมาร์ค เทรมอนต์ ดังมาจากเหนือหัวของเธอ“คุณมีเวลาสองนาที”แอเรียนมองขึ้นไปในดวงตากลมลึกของเขาและถามอย่างระมัดระวัง “คุณ… ปล่อยพวกเขาไปได้ไหม?”เธอไม่ได้รู้สึกความผิดหวังที่เกิดขึ้นในดวงตาของเขา สิ่งที่เขาอยากจะได้ยินไม่ใช่สิ่งนี้“คุณกำลังทำให้ผมเสียเวลา ถ้านั่นคือทั้งหมดที่คุณต้องพูดหลังจากที่ไล่ตามรถของฉันอย่างบุ่มบ่าม”มาร์ค เทรมอนต์ เดินกลับไปที่รถโดยอย่างไม่เหลียวแลหลังจากพูด การกระแทกประตูรถอย่างแรงของเขาทำให้ไบรอันตกใจ“ยกเลิกตั๋วขากลับของฉันในสัปดาห์หน้า ฉันจะดูแลสาขาในต่างประเทศด้วยตัวเอง”ไบรอัน เพียซ ลังเล“ท่านครับ… ท่านจะกลับมาไม่ได้อีกอย่างน้อยสามปี… แน่ใจเหรอครับต้องการยกเลิก?”“ทำตามที่ฉันพูด!” ริมฝีปากของมมาร์ค เทรมอนต์ ถูกกดทับกันเป็นเส้นบาง ๆ ในขณะที่เขาหลับตาและเอนตัวพิงเบาะแอเรียน วินน์ ยืนอยู่บนจุดนั้นจนกระทั่งรถหายไปจากสายตาของเธอ เธอยังคงมึนงง หัวใจของเธอรู้สึกว่างเปล่า เธอมีลางสังหรณ์ว่าตอนนี้เธอสูญเสียทุกอย่างไปอย่างแท้จริง…

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 25 กระทำอย่างไร

    ในที่สุดก็ย่อยข้อมูลนี้ ตอนนี้แอเรียน วินน์ รู้สึกประหม่ามากกว่าตอนที่เธอรับสายเสียอีก เธอพุ่งลงไปชั้นล่าง“แม่นมแมรี่ กรุณาทำความสะอาดบ้านให้ดีด้วยนะคะ…”แมรี่รู้สึกประหลาดใจเนื่องจากโดยปกติแล้วแอเรียนจะไม่ใส่ใจกับเรื่องดังกล่าว“ว่าไงแอริ”แอเรียนไม่สามารถระบุได้ว่าเธอรู้สึกมีความสุขหรือกลัว “เขา…กำลังจะกลับมา”แมรี่งุนงงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตระหนักว่าแอเรียนหมายถึงใคร ยิ้มด้วยแววตาของเธอ "จริงเหรอ? ท่านกำลังจะกลับมาอย่างนั้นเหรอ? เยี่ยมไปเลย พวกคุณไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่แต่งงานกันเมื่อสามปีที่แล้ว เป็นข่าวดีที่เขาจะกลับมา ฉันจะทำความสะอาดบ้านให้สะอาด ไม่ต้องห่วง”แอเรียนกลับไปที่ห้องของเธอและจัดการภาพร่างมากมายอย่างยุ่งเหยิงที่กระจัดกระจายไปทั่ว เธอทำงานในบริษัทออกแบบแฟชั่นที่เพิ่งผ่านการทดสอบมา ปกติเธอจะยุ่งและห้องของเธอก็เป็นภาพสะท้อนของสิ่งนั้น แมรี่ไม่กล้าทำความสะอาดห้องของเธออย่างไม่ใส่ใจเพราะเธอไม่รู้ว่าจะจัดระเบียบภาพของเธออย่างไร ตอนนี้มาร์ค เทรมอนต์กำลังจะกลับมา แอเรียนไม่ต้องการให้เขาเห็นด้านที่ยุ่งเหยิงของเธอ...ในวันที่มาร์ค เทรมอนต์ กลับมา แอเรียนได้ขอเวลาเที่ย

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 26 สามีและภรรยา

    คำตอบสั้น ๆ ของเขาหยุดเธอได้สำเร็จ เธอไม่เคยสงสัยในความสามารถของมาร์ค เทรมอนต์ ในการระงับบริษัทที่เธอทำงานอยู่จากการดำเนินงานหากเขาต้องการ…อย่างไรก็ตามแอเรียนไม่ได้พูดอะไรเลยเลือกที่จะกลับไปชั้นบนที่ห้องของเธอ นอนอยู่บนเตียงจิตใจของเธอนั้นว่างเปล่ามาร์ค เทรมอนต์ วางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะอาหารอย่างไร้อารมณ์และกินอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กับข้อความที่ซ้อนกันไม่ให้พวกเขาเหลือบมองอีกต่อไป“แมรี่ ย้ายเธอไปที่ห้องของฉัน”แมรี่กำลังทำความเข้าใจ “ นี่ควรเป็นเช่นนั้น… คุณไม่ได้อยู่ที่นี่มาสามปีแล้วใช่ไหม? แอริได้พักในห้องเดิมของเธอ ตอนนี้คุณกลับมาแล้วเธอควรจะย้าย ได้เลยค่ะ”มาร์ค เทรมอนต์ แก้ไขเธอ “คุณควรเปลี่ยนการเรียกใหม่”“ โอ้ ใช่แล้ว ดิฉันเคยชินกับมัน ดิฉันต้องเรียกเธอว่านายหญิงตั้งแต่นี้ไป” แมรี่ตอบด้วยรอยยิ้มเมื่อแมรี่ไปที่ห้องของแอเรียนเพื่อย้ายของด้วยความยินดี และงงงวยเล็กน้อย “คุณกำลังทำอะไรอยู่แมรี่? คุณกำลังจะย้ายของของฉันไปไหน?”แมรี่ตอบอย่างรวดเร็ว “ท่านกลับมาแล้ว คุณสองคนเป็นสามีภรรยากัน แน่นอนคุณต้องอยู่ด้วยกัน ท่านไม่ใช่เด็กอีกต่อไปคุณทั้งสองสามาร

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 27 แม้ว่าฉันจะเมามาย

    เสียงแปลกปลอมของชายคนหนึ่งดังมาจากอีกด้านหนึ่งของสาย"ฮัลโหล? พี่สะใภ้เหรอครับ? เอ่อ มาร์คดื่มมากเกินไปแล้ว คุณคิดว่าคุณจะมารับเขาได้ไหม?”พี่สะใภ้ครับ? ถ้อยคำเหล่านั้นให้เธอตกใจ ปฏิกิริยาแรกของแอเรียนคือผู้โทรต้องเข้าใจผิดแน่ ๆ เธอค่อนข้างงงงวย"อะไร? ที่ไหน”แอเรียนต้องใช้ความพยายามพอสมควรในการชี้แจงว่าพวกเขาอยู่ที่บาร์อะไรเนื่องจากปลายสายอีกด้านหนึ่งมีเสียงดังมากวางสาย เธอใส่เสื้อคลุมและปลุกเฮนรี่ เธอไม่มีใบขับขี่และไม่สามารถไปรับเขาได้ด้วยตัวเองเมื่อมาถึงสถานที่ เธอเห็นผู้ชายที่ทางเข้าบาร์จากระยะไกลขณะที่เธอลงจากรถ นอกจากมาร์ค เทรมอนต์ ที่มึนเมาแล้ว ยังมีผู้ชายอีกสองคน‘คนประเภทเดียวกันรวมตัวกัน’ - นี่คือความคิดทันทีของแอเรียน ชายทั้งสองดูดีและสูงส่ง ที่ผ่านมาเธอไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อนและไม่มีโอกาสทำความคุ้นเคยกับกลุ่มเพื่อนของเขา“เอ่อ มาร์คเก่งเรื่องการปิดบังน่ะ เขาเผลอบอกความลับเรื่องที่เขาแต่งงานออกมา แต่หลังจากเมาวันนี้ ฉันไม่เคยคาดหวังว่าคนประเภทเขาจะเป็นคนที่สดชื่นและไร้เดียงสาแบบนี้ คุณไม่ใช่คนที่เขาเอาเข้ามา…ไม่ใช่เหรอ?” แจ็คสัน เวสต์ เบิกตากว้างเมื่อเห็นแอเรียน

Latest chapter

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1270 การปรากฏตัวของเจนิซ

    แน่นอนว่าแอเรียนจะไม่กล้าอุ้มเพลโตอีกเนื่องจากเธอกลัวว่าลูกชายของเธอจะอิจฉาเมื่อแอเรียนบอกให้ทิฟฟานี่ตั้งชื่อเล่นให้เพลโต ทิฟฟานี่ก็ส่ายหัว “ผู้ชายจำเป็นต้องมีชื่อเล่นด้วยเหรอ? ถ้าสมอร์โตไปเป็นหนุ่มหล่อ มันจะไม่ตลกเหรอถ้าเราจะเรียกเขาว่าสมอร์? พวกสาว ๆ ที่ชอบเขาจะต้องหัวเราะจนน้ำตาไหลแน่นอน ชื่อเล่นจะน่ารักแค่ตอนที่ยังเด็กเท่านั้นแหละ”แอเรียนเบะปาก “เธอแค่ขี้เกียจที่จะคิดชื่อ ถูกไหม? เธอเลยอ้างเหตุผลทั้งหมดนี้ ชื่อเล่นเขาก็มีไว้เรียกเฉพาะตอนที่ยังเด็กเท่านั้นแหละ ใครเขาจะเรียกชื่อเล่นกันตอนโตล่ะ?”เมื่อพวกเธอกำลังคุยกันอยู่ อยู่ ๆ แจ็คสันก็โทรมา “คุณขับรถไปหาแอเรียนกับเพลโตคนเดียวเลยเหรอ? คุณไม่รู้จักฝีมือการขับรถตัวเองเลยเหรอ? ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะทำยังไง? คุณน่าจะขอให้คนขับรถของแม่ไปส่งคุณแทน”ทิฟฟานี่หงุดหงิดมาก “นี่คุณคงอยากให้อะไรเกิดขึ้นกับฉันมากสินะ? ฉันมาถึงแล้ว แค่นั้นยังไม่ดีพออีกเหรอ? ฉันแค่ถอยรถไม่เก่งแค่นั้นเอง ถ้าฉันขับเดินหน้าอย่างเดียวจะมีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นได้บ้าง? คุณทำงานของคุณต่อไปเถอะค่ะ”ทิฟฟานี่อาจจะหงุดหงิด แต่จริง ๆ แล้วเธอก็แอบดีใจ อารมณ์ของเธอชัดเจนมากแม้ก

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1269 สมอร์เป็นเด็กใจร้อน

    เมื่อเมลานีทานอาหารเสร็จและพวกเขาออกจากบ้าน อเลฮานโดรก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีที่พวกเขาขึ้นรถเมลานีเห็นดังนั้นจึงถามเขาว่า “โล่งอกใช่ไหมล่ะ? ฉันบอกแล้วว่าไม่ต้องมา แต่คุณไม่ฟังฉันเอง ฉันเองยังเบื่อพ่อแม่ตัวเองเลย”อเลฮานโดรเงียบโดยไม่ตอบอะไร เขาตื่นเช้ามากและยังคงง่วงนอนอยู่ เขาจึงหลับตาลงและพักสายตาเมลานีเริ่มไม่สบายใจ อเลฮานโดรรู้เรื่องที่เธอแอบติดต่อกับทิฟฟานี่หรือเปล่า? เขาน่าจะ… ไม่รู้เรื่องหรอก ถูกไหม? ไม่อย่างนั้นเขาน่าจะโวยวายไปแล้วแทนที่จะนิ่งสงบแบบนี้ เธอเลยคิดว่าเธอน่าจะบอกเขาก่อนที่เขาจะรู้ด้วยตนเองหลังจากที่ลังเลอยู่ชั่วครู่เธอก็พูดว่า “ฉันติดต่อกับทิฟฟานี่อยู่”ร่างกายของอเลฮานโดรแข็งทื่อโดยไม่รู้ตัว “แล้ว?”เธอคิดถูกแล้วจริง ๆ อเลฮานโดรจะมีปฏิกิริยาก็ต่อเมื่อมันเป็นเรื่องของทิฟฟานี่ แต่นอกจากนั้นเขาจะเมินทุกคำพูดของเธอ เมลานีแอบไม่พอใจ แต่ไม่แสดงให้เขาเห็น “คุณไม่โกรธเหรอ?”อเลฮานโดรลืมตาและมองหน้าเธอ “ทำไมผมจะต้องโกรธด้วย? ยังไงคุณก็ไม่ทำอะไรเธออยู่แล้ว”เมลานีพูดไม่ออก เขามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าเธอจะไม่ทำอะไรทิฟฟานี่? เธอคิดมาเสมอว่าเธอไม่รู้จักอเลฮานโด

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1268 อเลฮานโดรผู้ได้รับรางวัลออสการ์สำหรับนักแสดงดีเด่น

    อเลฮานโดรรู้ตัวดีว่ามันเป็นเพียงความคิดตามสัญชาตญาณผู้ชายของเขาและไม่มีสิ่งอื่นใดหลังจากนั้นไม่นานหนังตาของเมลานีก็เริ่มหนัก อาจจะเป็นเพราะความเงียบสนิทที่เปรียบดั่งเพลงกล่อมนอนอย่างดี บวกกับครรภ์ของเธอที่ทำให้เธอง่วงเหนื่อยง่ายขึ้น ตอนแรกเธอคิดว่าเธอจะไม่สามารถนอนหลับได้เพราะอเลฮานโดรด้วยซ้ำ…ขณะที่เธอกำลังหาพลิกตัวหาท่านอนที่สบายด้วยความงัวเงีย อยู่ ๆ อเลฮานโดรก็พูดขึ้นมาว่า “หยุดขยับไปขยับมาสักที”เมลานีที่กำลังจะผล็อยหลับตื่นทันทีที่ได้ยินเสียงของเขาที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เธอเริ่มรู้สึกรำคาญและเหวี่ยงใส่เขา “นี่มันบ้านของฉันและเตียงของฉัน ทำไมฉันจะขยับตัวไม่ได้? นี่คุณอย่าหาเรื่องโดยไม่มีเหตุผลได้ไหม?”เธอไม่ทันรู้ตัวว่าเธอเผลอไปโดนขาของเขาขณะที่เธอพลิกตัวไปมา ทันใดนั้นอเลฮานโดรก็ขึ้นคร่อมเธอโดยที่แขนแต่ละข้างของเขาอยู่ข้างตัวเธอเมลานีตกใจและหันหน้าหนีทันที “คุณจะทำอะไร? ลงไปเลยนะ!”กำปั้นของเธอเล็กมาก มันไม่เพียงแต่ไม่สามารถทำให้อเลฮานโดรเจ็บได้ แต่การกระทำของเธอยังทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้นอีกด้วย “ผมบอกให้คุณเลิกขยับไง คุณจะไม่ฟังผมใช่ไหม?”เมลานีไม่กล้าที่จะขยับตัวอีกและ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1267 คนสองคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรกันสามารถอยู่ด้วยกันได้เหรอ

    ในความเป็นจริงแล้วอเลฮานโดรกลับรู้สึกสบายใจโดยไม่รู้เหตุผลเมื่อเข้ามาในห้องของเธอ “คุณสบายดีไหม?”เมลานีตะลึงเล็กน้อย “ฉันบอกคุณแล้วว่าคุณไม่ต้องแสดงหรอก ที่นี่ไม่มีใครสักหน่อย แล้วคุณจะแกล้งทำทำไม? ฉันไม่ฟ้องคุณปู่หรอก เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้คุณกลับไปเลยก็ได้ ฉันอยู่ที่นี่แล้วสบายดี”อเลฮานโดรไม่สนใจสิ่งที่เมลานนีพูดและเรียกหาเจตต์ผู้ซึ่งนำทุกอย่างที่อเลฮานโดรได้ซื้อให้เธอเข้ามาให้ โต๊ะเครื่องแป้งของเธอเต็มไปด้วยข้าวของมากมายในไม่ช้าหัวใจของเมลานีเริ่มละลายแต่เธอบังคับให้ตัวเองสงบนิ่งต่อไปเมื่อเธอพูดว่า “ขอบคุณสำหรับน้ำใจของคุณนะคะ แต่ฉันขอไม่รับของพวกนี้ดีกว่า เพราะฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ให้มันด้วยความเต็มใจ”เจตต์ไม่ต้องการรู้เห็นเกี่ยวกับการทะเลาะของพวกเขา เขาจึงออกไปจากห้องเมื่อวางของเสร็จแล้วอเลฮานโดรพูดนิ่ง ๆ ว่า “ถ้าคุณไม่อยากได้นก็ทิ้งไปสิ เครื่องสำอางพวกนี้ไม่ได้แพงขนาดนั้น พวกเครื่องประดับก็ราคาแค่สองสามแสนดอลลาร์ เพราะฉะนั้นคุณจะทำอะไรกับพวกมันก็แล้วแต่คุณเลย ในเมื่อคุณไม่อยากเห็นหน้าผม ผมกลับวันพรุ่งนี้ก็ได้ นอนเถอะ ผมจะไปอาบน้ำก่อน”เมื่อเมลานีเห็นเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำเธอ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1266 เล่นใหญ่

    ทิฟฟานี่ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าสีหน้าของแจ็คสันเยือกเย็น แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไรไป “เป็นอะไรเหรอ? ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ?”มันเหมือนกับว่าเขาเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลย แม้แต่น้ำเสียงของเขาก็เยือกเย็น “เขาแต่งงานเพื่อความสะดวกแบบนั้น คุณยังจะเชื่อจริง ๆ เหรอว่าเขาจะมีความรู้สึกให้เมลานี ลาร์คจริง ๆ ? คุณคิดไปเองทั้งหมด ผมบอกคุณแล้วว่าห้ามไปเจอเขา ไม่ว่ามันจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจยิ่งห้ามแล้วใหญ่ คราวหน้าก็หลีกเลี่ยงเขาซะนะ!”ท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเขาทำให้ทิฟฟานี่ตกใจกลัว เธอกลืนน้ำลายและไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรแจ็คสันรีบอาบน้ำให้เสร็จและออกไปโดยปล่อยเธอไว้คนเดียวในห้องน้ำ เธอรู้สึกว่างเปล่าทันที ทุกอย่างกำลังไปได้ดีจนกระทั่งเธอพูดถึงอเลฮานโดรและทุกอย่างกลายมาเป็นแบบนี้… แจ็คสันหนีไปที่ห้องทำงานของเขาหลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำเพื่อแอบดูดบุหรี่อย่างต่อเนื่องโดยที่ทิฟฟานี่ไม่รู้ นิ้วที่เขาถือบุหรี่สั่นไม่หยุด เขากลัวเกินกว่าที่จะคิดถึงปฏิกิริยาของทิฟฟานี่เมื่อเธอต้องรู้ว่าจริง ๆ แล้วอเลฮ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1265 ใจเย็น ๆ เจ้าซื่อบื้อ

    ขณะที่เขากำลังหาสวิตช์เปิดไฟบนกำแพงเพื่อที่จะเปิดไฟทิฟฟานี่ก็หยุดเขาเอาไว้ “ไม่! ฉันชอบแบบปิดไฟมากกว่า ฉันอายนิดหน่อยน่ะ”เขารู้ดีว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เธอกลัวว่ารอยแตกของเธอจะทำให้เขาหมดอารมณ์ เขายิ้มและจุ๊บหน้าผากเธอ “ไม่เอาน่า ปกติคุณไม่ขี้อายนี่ ผมไม่ยักรู้ว่าคุณจะอายเป็นด้วยซ้ำ ผมไม่มีวันที่จะหมดอารมณ์กับคุณหรอก คุณได้รอยแตกเหล่านั้นมาเพราะคุณอุ้มท้องลูกของผม พวกมันเป็นรางวัลแห่งเกียรติยศของคุณนะ”ทิฟฟานี่เชื่อคำพูดของเขา เขามีลิ้นที่กะล่อนที่ช่วยให้เขาสามารถถ่ายทอดคำพูดเหล่านั้นอย่างราบรื่นได้จริง ๆแจ็คสันเปิดไฟเมื่อเธอกำลังเหม่อลอยในห้วงความคิดทิฟฟานี่รีบหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวเองทันทีที่ไฟสว่างขึ้น “โธ่ อะไรเนี่ย! ฉันไม่อยากเปิดไฟ ขอเวลาฉันปรับตัวหน่อยสิคะ!”เขายิ้มอย่างมีเลศนัยขณะที่เมินคำบ่นของเธอและคว้าแขนเธอเพื่อหยุดเธอจากการดิ้นหนี…เธอลืมหายใจเมื่อเขาจับคางของเธอ สายตาเธอเริ่มพร่ามัวหมอนใบหนึ่งนอนอยู่บนพื้นหน้าเตียงราวกับว่ามันรับความป่าเถื่อนของพวกเขาไม่ได้...หลังจากที่เสร็จภารกิจแล้ว ทิฟฟานี่ก็ขดตัวในอ้อมแขนของแจ็คสันและวาดวงกลมบนแขนของเขาแจ็คสันจับมือของเธ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1264 เหล่าแม่ ๆ และภรรยา

    ”หยุดทำไมล่ะคะ?” แอเรียนถาม “เล่นต่อสิ”“เธอก็มาผลักสิ ไม่อย่างนั้นก็มานั่งกับสมอร์” มาร์คชักชวนแอเรียนเคยตกชิงช้าเมื่อตอนที่เธอยังเด็ก เธอจึงหวาดกลัว “ไม่ ๆ ไม่ คุณเล่นกับเขาเลย เดี๋ยวฉันผลักให้ ขาคุณก็ออกจะยาว คุณน่าจะแกว่งตัวเองได้สบาย ไม่เห็นจะต้องพึ่งฉันเลย แล้วคุณจะขอให้ฉันผลักทำไม?”เขาเลิกคิ้วหนึ่งข้างและตอบว่า “เพื่อที่เธอจะได้มีส่วมร่วมด้วยแทนที่จะยืนเหม่อลอยอยู่ยังไงล่ะ…”มีบางอย่างผิดปกติในคำพูดของเขา…แอเรียนยอมแพ้และเดินไปข้างหลังพวกเขา เธอวางมือบนหลังเขาและออกแรงผลักแอริสโตเติลจะส่งเสียงร้องด้วยความดีใจเป็นครั้งคราว ดูเหมือนว่าแอริสโตเติลไม่ได้มีความสุขได้เฉพาะเวลาที่เล่นกับเจนิซ เพียงแต่ว่าเวลาที่แอเรียนเล่นกับเขาเธอมักจะเล่นแบบนิ่ม ๆ และเงียบ ๆ เพราะเขาคือลูกคนแรกของเธอและมันเป็นครั้งแรกที่เธอต้องเล่นกับเด็กทารก เพราะฉะนั้นยังมีอีกหลายอย่างที่เธอยังต้องเรียนรู้อีก...ในขณะเดียวกันที่ไวท์ วอเตอร์ เบย์ วิลล่าหลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จแจ็คสันก็กำลังล้างจานในห้องครัวตามปกติ ทิฟฟานี่สามารถจ้องเขาในชุดผ้ากันเปื้อนได้ทั้งวัน เธอไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากยืนพิงกำแพงในห้

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1263 เขานึกว่าเธอคิดว่า

    หลังจากนั้นไม่นาน อเลฮานโดรและเจตต์ก็เดินออกมาจากห้างสรรพสินค้าและขึ้นรถไปอเลฮานโดรจ้องกองสินค้าสำหรับผู้หญิงข้าง ๆ เขา ระหว่างคิ้วของเขาแอบมีร่องรอยของความไม่พอใจเจตต์มองเขาผ่านกระจกมองหลัง “ท่านครับ อย่าปล่อยให้เรื่องอื่นเบี่ยงเบนความตั้งใจของท่านเลยครับ ท่านตัดสินใจที่จะไปเยี่ยมนายหญิงที่อายาเช่แล้ว” เขาเตือนเบา ๆ “ดอน สมิธจะไม่มีวันมอบสมบัติของตระกูลสมิธให้ท่านถ้าท่านลงมือในตอนนี้”อเลฮานโดรมองออกไปนอกหน้าต่างและตอบอย่างใจเย็นว่า “รู้แล้ว”เขาคงจะไม่ได้ออกมาซื้อของในวันนี้หากดอน สมิธไม่ได้กดดันเขา เขายังต้องเหนื่อยซื้อของมากมายให้เมลานีอีกด้วย เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะเจอแอเรียนและทิฟฟานี่ที่นี่เหมือนกัน ดูจากสีหน้าของแอเรียนแล้ว มาร์คคงจะบอกเธอทุกอย่างแล้วเขาได้ต้นไม้นั้นมาจากคนอื่นอีกที มันเป็นสายพันธุ์ที่หายากจากนาฟาเอธ เขาต้องลำบากอย่างมากเพื่อที่จะนำมันกลับเข้ามาในประเทศ และไม่มีใครรู้เลยว่ามันจะออกดอกเมื่อไหร่ ถ้ามันได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถัน มันคงจะออกดอกในไม่ช้า ตอนแรกเขาตั้งใจว่าเขาจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขากับทิฟฟานี่เมื่อต้นไม้นั้นออกดอก แต่น่าเสียดายที่การเปลี่ย

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1262 หุบปากซะไอ้สารเลว

    หลังจากที่คุยกันนานพอสมควร ในที่สุดทิฟฟานี่ก็จำได้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อซื้อเครื่องสำอางกับแอเรียน เธอหันไปหาแอเรียนและพบกับสีหน้าที่แปลกไปบนใบหน้าของแอเรียน “แอริ เป็นอะไรเหรอ?” เธอถามด้วยความสงสัย “ทำไมดึงหน้าแบบนั้นล่ะ? เธอโอเครึเปล่า?”แอเรียนหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะตอบว่า “ไม่ ฉันรู้สึกเหนื่อย ๆ นิดหน่อย ฉันไม่อยากช้อปปิ้งแล้ว ไปกันเถอะ”ทิฟฟานี่เอื้อมมือไปจับหน้าผากของแอเรียน “เพราะโรคเลือดจางของเธอรึเปล่า? เธอดูซูบ ๆ นะ ไว้ฉันจะบอกให้มาร์คขุนเธอให้อ้วน แต่ไหน ๆ เราก็มาถึงที่นี่แล้ว ทำไมไม่ซื้อของของเธอเลยล่ะ? เหลือแค่ต้องจ่ายเงินเอง ไม่นานขนาดนั้นหรอก ไปนั่งก่อนไหม? เดี๋ยวฉันจ่ายให้”อเลฮานโดรหันมามองแอเรียน แววตาของเขาแฝงไปด้วยการยั่ยยุ ทั้งคู่ต่างตระหนักถึงสถานการณ์ในตอนนี้ดีแอเรียนกลบเกลื่อนความโกรธของเธอและหาม้านั่ง เธอหวังเพียงว่าทิฟฟานี่จะเร่งรีบซื้อเครื่องสำอางเพื่อที่พวกเธอจะได้รีบออกไปจากที่นี่ ทุก ๆ วินาทีที่อยู่กับอเลฮานโดรถือเป็นความเสี่ยง“ทิฟฟานี่ ต้นไม้ที่ผมให้คุณออกดอกหรือยังครับ?” อเลฮานโดรจงใจถามถึงต้นไม้ในกระถาง ทิฟฟานี่ยื่นบัตรเครดิตของเธอให้พนักงานคิดเง

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status