Share

20

Author: Sanassetong
last update Last Updated: 2025-03-18 21:17:55

รุ่งเช้าของวันอภิเษกสมรสองค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่พาพระชายาหลิวเสียงเหย่าเข้าคารวะฮ่องเฮา แต่ตัวขององค์ชายรัชทายาทเองนั้น ไม่ได้เข้าไปในตำหนักของฮองเฮาเพราะถูกฮ่องเต้เรียกตัว

"มากันแล้วสินะ ข้านั้นก็นึกเสียดายนะพระชายาหลิว หากเจ้ามาเป็นครอบครัวเดียวกับข้าคงจะดี ไม่สินะนี้ก็ถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกับข้าแล้ว"

ฮองเฮากล่าวขึ้น หลิวเสียงเหย่าฟังความหมายของนางออก แต่นางไม่ถือสาเพราะคนผู้นี้ไม่ได้หวังดีกับนางอย่างใจจริง

"หม่อมฉันหลิวเสียงเหยาชายาขององค์รัชทายาทหนามกงฟู่ขอคารวะฮองเฮาเพคะ"

หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้น

"ข้าแค่รู้สึกเสียดายเจ้าก็เท่านั้นเพราะเขานั้นวัดหวังที่จะให้เจ้าแต่งให้องค์ชาย 3 แต่เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วเจ้าก็คงจะเลือกผู้ที่มีตำแหน่งที่สูงกว่าข้าก็ไม่ขัดข้องเจ้า"

ฮองเฮากล่าวขึ้น

"ขอบพระทัยเพคะฮองเฮา"

หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้น และย่อตัวเล็กน้อยนางไม่ได้ขัดฮองเฮาแม่แต่น้อยทำให้ฮ่องเฮาขัดใจ นางเพียงแค่พูดกระแนะกระแหนเพียงเท่านั้นไม่คิดมากสตรีผู้นี้จะหน้าหนายอมรับโดยตรง

"เจ้าได้ตำแหน่งพระชายาขององค์ชายรัชทายาทแล้วเจ้าคงจะมองไม่เห็นหัวสตรีแบบข้ากระมั่ง"

ฮ่องเฮากล่าวขึ้นอีกครั้ง

"จะเป็นอย
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   21

    "ท่านแม่เจ้าขาวันนี้ลูกจะนำของไปเยี่ยมพระชายาหลิวเสียงเหย่านะเจ้าคะ ยังไงนางก็เป็นสหายของข้าอย่างไรข้าก็ต้องนำของไปเยี่ยมเพราะนางเพิ่งออกเรือนเมื่อวานข้ายังไม่ได้แสดงความยินดีกับนางเลย ท่านแม่ช่วยเตรียมของให้ค่ะด้วยนะเจ้าคะ"หลู่ชิงเหยากล่าวขึ้น"ยังไงกันหรือครั้งก่อนหน้านั้นเจ้าไม่อยากจะสนใจว่านางจะเป็นเช่นไรแต่เมื่อวานเจ้าไปพบกับนักพจน์มาแล้วเจ้าก็เปลี่ยนท่าทีไปแบบนี้แสดงว่าแม่นางผู้นั้นมีอะไรกันหรือ"มารดาของหลู่ชินเหยาถามขึ้น เพราะนางเห็นบุตรีของตนเชื่อท่านนักพรตผู้นี้เป็นพิเศษ และบุตรของตนก็มีบุญวาสนากับองค์ชายสามหนามกงเฉียวเพราะนักพรตท่านนั้นช่วยแท้ๆ"นักพรตท่านนั้นไม่ได้ว่าสิ่งใดหรอกเจ้าค่ะ เพียงแค่ตอนนี้เราไม่สามารถที่จะคุมดวงขององค์ชายรัชทายาทให้อยู่จุดต่ำเช่นเดิมได้อีก และในภายภาคหน้านั้นเขาอาจจะอยู่ที่จุดสูงสุดก็เป็นได้ ข้าจึงอยากเข้าไปในตำหนักองค์ชายรัชทายาทเสียหน่อย ข้าจะได้ดูน่าดูหลังสักนิดเผื่อข้านั้นเปลี่ยนแผนเจ้าค่ะท่านแม่"หลู่ชิงเหยากล่าวโดยไม่อายสิ่งใดทั้งสิ้น"จะเป็นแบบนั้นได้อย่างไรในเมื่อท่านนับพรตเคยกล่าวไว้ว่าองค์ชายรัชทายาทนั้นจะลงมาต่ำ และองค์ชายสามนั้นจะมีโ

    Last Updated : 2025-03-19
  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   22

    องค์ชายรัชทายาทค้านที่จะพูดคุยกับสตรีผู้นี้ จึงขอตัวก่อน"องค์ชายรัชทายาทคงเข้าใจหม่อมฉันผิดจริงๆเพคะ หม่อนฉันจะอธิบายให้ฟังนะเพคะ"หลู่ชิงเหยารีบกล่าวขึ้น"เราไม่ต้องการรับรู้เรื่องของเจ้าเสียหน่อย เจ้าจะมาอธิบายทำไมกัน เจ้าเสียชื่อเสียงมันก็เรื่องของเจ้าข้าไม่ได้ใส่ใจอะไร ข้าไม่ค่อยมีสหายไม่คิดที่จะนำเรื่องของเจ้าไปพูดในทางไม่ดีแน่นอน"องค์ชายรัชทายาทกล่าวขึ้นและรีบเดินหนีทันที"สตรีผู้นี้ช่างไร้อย่างอายเสียจริงขอรับ ข้าจำเสียงเขาได้เป็นอย่างดี เขาที่อยู่กับองค์ชายสามในวันที่ข้านั้นไปสืบข้อมูลมา วันนั้นเสียงของเขายังติดอยู่ในหัวของข้าน้อยมิหาย ยังมีหน้ามาว่าพระชายามันโกหกอีกทั้งที่ตัวเองนั่นแหละที่โกหก"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น ครั้งนั้นเขาได้ยินเสียงเขาจึงอยากจะเห็นหน้าตาสักครั้ง ครั้งนี้ได้เห็นหน้าตาแล้วพร้อมกับความที่ไม่รู้จักอายของสตรีผู้นั้นเป็นสตรีที่หน้าตาสวยงามเลยทีเดียวแต่นิสัยเขานั้นรับไม่ได้จริงๆ"เจ้าจดจำเสียงตรีผู้นั้นได้ติดหูเลยเหรอหรือเจ้าติดใจเสียงกันแน่นะซูเสวี่ย"องค์ชายรัชทายาทถามขึ้น"เจ้านายน้อยท่านคิดว่าข้าเป็นคนเยี่ยงไรหรือขอรับ ท่านถึงได้กล่าวเยี่ยงนี้ ลองให้ท่านไปไ

    Last Updated : 2025-03-20
  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   23

    องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่เดินทางเกือบออกจากหมู่บ้านในวังหลวง ก็พบกับรถม้ารถหนึ่งจอดอยู่ ซึ่งรถม้าหรูนั้นรู้เลยว่าเป็นของตระกูลหลู่ องค์ชายรัชทายาทเองไม่ได้ลงจากหลังม้าแต่อย่างใด แต่เป็นซู่เสวี่ยลูกน้องคนสนิทขององค์ชายรัชทายาทนั้นกระโดดลงไปและจูงม้าเข้าไปหารถม้าคันหรูคันนั้น"ขอทางด้วยพวกเราเร่งที่จะเดินทางไปค่าย ขอให้รถม้าของตระกูหลู่นั้นหลบทางให้องค์ชายรัชทายาทด้วย หากยังจอดขวางอยู่เยี่ยงนี้ข้าจะคิดว่าพวกเจ้าขัดขวางการทำงานของทางหลวงต้องมีการนำไปกราบลงฝ่าบาท"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น ผู้คนที่เดินทางสัญจรไปมากำลังจับจ่ายซื้อสอยในตลาดทางเข้าหมู่บ้านนั้นก็มองดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เมื่อมีรถมาคันหรูคันหนึ่งจอดขวางขบวนขนเสบียงของทหารพวกเขาจึงพากันดูว่าคนที่อยู่ในรถมานั้นเป็นผู้ใด ถึงกล้ามีเรื่องกับทางหลวงขนาดนั้น ไม่นานสตรีผู้หนึ่งที่แต่งชุดที่สวยหรูกำลังเดินลงมาจากรถม้า ดูท่าทีที่สะโอดสะองทั้งสองมือของนางกำชายกระโปรงยกขึ้นเล็กน้อยแล้วเดินลงจากรถม้าไป รอยยิ้มของนางโปรยลงมาตั้งแต่ไกลทำให้ผู้ที่อยู่ใกล้ๆนั้นแทบจะหยุดหายใจเมื่อมองใบหน้าของนาง"ข้าเพียงมาลาองค์ชายรัชทายาทให้เขาคุยกับข้าสักครู่จะได้ห

    Last Updated : 2025-03-21
  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   24

    เมื่อกลุ่มขององค์ชายรัชทายาทออกจากวังหลวงแล้ว ชาวบ้านก็ยังไม่ไหวที่จะพูดถึงเรื่องที่คุณหนูตระกูลหลู่ยื่นถุงหอมที่มีเครือเถาย์หลงอยู่ในนั้นให้กับองค์ชายรัชทายาท จนเรื่องไปถึงหูของฮ้องเต้ ฮ้องเต้ทรงไม่พอพระทัยเป็นอย่างมาก เพราะกลัวว่าพระชายาหลิวจะโกรธเคือง เขาจึงเรียกพระชายาหลิวเสียงเหย่ามาพูดคุย"ถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ"หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้น เมื่อมาถึงห้องทรงอักษรแล้ว"ไม่ต้องมากพิธีหรอกเจ้าขึ้นมานั่งตั่งนี้ ยังไงเจ้าก็คือลูกสะใภ้ของข้า เรื่องที่บุตรชายของข้านั้นนัดพบสตรีนอกวังหลวงนั้น ข้าเกรงว่าเจ้าจะไม่พอใจบุรุษส่วนมากก็จะเป็นแบบนี้ยิ่งพวกเขาเป็นชายชาตินักรบซึ่งไม่ค่อยพบเห็นอีรสตรีสักเท่าไหร่ ก็จะมีพฤติกรรมอย่างนี้หากเจ้าไม่ถือสา ข้าก็ว่าหากกลับจากรบแล้วจะให้สตรีผู้นั้นเป็นชายารองเจ้าจะว่าอย่างไร"ฮ่องเต้กล่าวถามลูกสะใภ้ขึ้น"หม่อมฉันจะว่าอย่างไรได้ล่ะเพคะ หม่อมฉันก็แค่พระชายาจะไปบงกาลชีวิตขององค์ชายรัชทายาทได้อย่างไร เรื่องสมรสนั้นแล้วแต่ฮ่องเต้เพคะ แต่หม่อมฉันอยากเตือนสติสักนิด สตรีผู้นั้นคือแม่นางหลู่ หลู่ชิงเหยาซึ่งเป็นสหายของหม่อมฉัน เขาชอบพออยู่กับองค์ชายสามหนามกงเฉียว หากฮ่องเ

    Last Updated : 2025-03-22
  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   25

    เมื่อกลุ่มองค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่หยุดพักผ่อนในระหว่าเดินทาง เขาก็เรียกคุยกับลูกน้องคนสนิท"ซูเสี่ยเจ้าคิดว่าเรื่องที่ตลาดนั้นทางวังหลวงจะรู้หรือเปล่า"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟูถามขึ้น"กระหม่อมคิดว่าเรื่องนี้น่าจะถึงวังหลวงแล้วและตอนนี้พระชายาอาจจะไม่พอใจอยู่ก็เป็นได้ขอรับ หากกระหม่อมเป็นนายน้อยกระหม่อมจะเขียนจดหมายไปสารภาพผิดกับพระชายาก่อนที่เรื่องจะถึงหูพระนางเสียอีก"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น"แล้วถ้าหากเรื่องไปถึงหูนางแล้วล่ะ ข้าจะต้องทำเช่นไรดี หากเขียนจดหมายไปตอนนี้จะทันหรือไม่"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่ถามลูกน้องคนสนิทขึ้น เพราะว่าตัวเขาเองไม่เคยมีความรักไม่รู้ว่าจะต้องเอาใจเยี่ยงไร หรือต้องทำอย่างไรเพื่อที่จะให้อีกฝ่ายไม่คิดมาก"กระหม่อมคิดว่านายน้อยน่าจะเขียนจดหมายไปสำนึกผิดขอรับ แล้วก็บอกความในใจแก่พระนาง ให้พระองค์บอกเล่าถึงความเป็นมาว่าเป็นอย่างไร และพระองค์รักพระนางเพียงผู้เดียวเท่านี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วขอรับ"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น"งั้นเจ้าไปหาซองจดหมายสีชมพูมาแล้วข้าจะส่งให้พระชายา"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่กล่าวขึ้น"หากเป็นซองจดหมายสีชมพูพระชายาจะยิ่งโกรธหรือไม่ล่ะขอรับ ในเมื่อนายน้อ

    Last Updated : 2025-03-23
  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   26

    "ฮ่องเต้พะยะค่ะจดหมายขององค์ชายรัชทายาทกล่าวถึงอะไรพะยะค่ะทำไมถึงใช้ซองจดหมายสีดำกัน"เสนาหลู่กล่าวถามขึ้น เมื่อสักครู่ฮ่องเต้กับเขากำลังคุยเรื่องขององค์ชายรัชทายาทกับหลู่ชิงเหยาอยู่ดีๆ ก็มีผู้รายงานวิ่งลู่เข้ามาบอกว่าพระชายาหลิวได้รับจดหมายซองสีดำจากองค์ชายรัชทายาท เรื่องนี้คงปิดไม่ได้แล้ว"เป็นเพียงจดหมายขององค์ชายรัชทายาทส่งถึงพระชายาเพียงเท่านั้น เนื้อหาภายในนั้นข้าไม่อาจที่จะแพร่งพรายบอกกับผู้อื่นได้ เอาเป็นว่ามันเป็นจดหมายส่วนตัว ไม่ใช่จดหมายเกี่ยวกับการรบแต่อย่างใด แต่ที่ใช้ซองสีดำนั้นพวกเขาอาจจะหาซองจดหมายสีชมพูไม่ทัน"ฮ่องเต้กล่าวขึ้น แต่เสนาหลู่ก็ยังมีสีหน้าที่สงสัย"วันนี้พอแค่นี้แหละข้าจะต้องจัดการสิ่งอื่นแล้ว"ฮองเต้กล่าวขึ้น"แล้วเรื่องของบุตรีของกระหม่อมกระกับองค์ชายรัชทายาทล่ะพะยะคะ"เสนาหลู่รีบถามขึ้น"เรื่องนั้นให้มันจบเพียงเท่านั้นเถอะมันคงไม่มีสิ่งใดกระมัง"ฮ่องเต้กล่าวขึ้นเพราะเขาอ่านจดหมายของบุตรชายของตัวเองแล้ว จึงกล่าวปฏิเสธออกไป"ไม่ได้นะพะยะค่ะฮ่องเต้เรื่องนี้มันเสียชื่อเสียงของบุตรดีของกระหม่อม"เสนาหลู่ลนลานทีจะพูด"แบบนั้นเจ้าก็ไปสืบเรื่องให้มันกระจ่างแล้ว

    Last Updated : 2025-03-24
  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   27

    เมื่อเช้าตรู่ของวันใหม่หลู่ชิงเหยาก็เร่งเดินทางออกจากจวนตั้งแต่เช้า เพื่อที่จะไปหาท่านนักพรตผู้นั้น ซึ่งนางเองไม่ทันได้สังเกตว่ามีคนที่คอยตามนางอยู่ ครั้งที่หลิวเสียงเหย่าสงสัยในตัวของสหายผู้นี้ นางจึงให้คนสอดส่องตลอดเวลา เมื่อหลิวชิงเหยาออกเดินทางตั้งแต่รุ่งเช้าจึงทำให้ผู้ที่ติดตามเกิดความสงสัย และติดตามนางไปจนถึงทางออกหมู่บ้านสตรีนางนี้ที่มากับบ่าวราวๆหกถึงเจ็ดคน ก็ไม่ลดละเอาเสียเลย พวกเขามุ่งไปด้านหน้าเพียงอย่างเดียวโดยไม่ได้ระหว่างตัวเนื่องจากว่าที่ผ่านมานั้นเมื่อรุ่งเช้าแบบนี้พวกเขาเดินทางได้ชำนาญแล้ว จึงไม่ทันสังเกตว่ามีคนแอบติดตาม ผู้ที่ติดตามสองคนได้แต่แอบติดตาม ตามเดิมพวกเขาติดตามนางในระยะประชั้นชิดแต่ตอนนี้เหมือนไร้ผู้คนรอบข้างพวกเขาทั้งแปดคนได้เดินออกจากผู้คนแล้ว หนึ่งในนั้นจึงอาสาที่จะตามไปเพียงคนเดียว ส่วนอีกคนนั้นกลับไปรายงานยังตำหนักขององค์ชายรัชทายาททันที "เมื่อมีคนมายังตำหนักองค์ชายรัชทายาทแต่พระชายาหลิวนั้นยังหลับอยู่และเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญทีแรกบ่าวรับใช้ก็เกรงว่าจะปลุกพระชายาดีหรือไม่แต่หลิวเสียงเหย่านั้นรู้สึกตัวจึงถามบ่าวหน้าแท่นบรรทม"ใครกันหรือที่มาแต่เช

    Last Updated : 2025-03-25
  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   28

    "เสี่ยวไป๋เจ้าเป็นคนกว้างขวางเจ้ารู้หรือไม่ว่าฟังที่บุรุษผู้นั้นกล่าวถึงนั้น คือสถานที่ใดกันละแวกนั้นมีสิ่งใดที่น่าไป แต่เป็นทีปิดบังหากเจ้ามีเวลาลองออกไปตรวจตาดูสักหน่อยเถอะข้าเชื่อในฝีมือเจ้า"หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้น กับผู้ที่อยู่ในเงามืด ตั้งแต่ที่นางฟื้นขึ้นมาในร่างนี้อีกครั้ง นางก็ต้องระวังตัวตลอดเวลาจึงสั่งให้เสี่ยวไป๋คอยอยู่ดูแลนางไม่ห่างและนางก็รับรู้ได้ว่าเขาฟังบุรุษผู้ที่มารายงานเรื่องนี้แล้ว เงานั้นหายไปทันทีไร้ซึ่งการตอบใดๆ เสี่ยวไป๋เป็นคนที่พูดน้อย และประวัติของเขานั้นางก็ไม่ค่อยรู้สักเท่าไหร่ เนื่องจากบิดาเป็นผู้หาให้ ครั้นจะสืบดูประวัตินางก็ไม่ค่อยมีเวลาแต่เขาเป็นคนที่เชื่อถือได้คนหนึ่ง นางจึงใช้งานเขา ทางการได้ตรวจสอบที่เกิดเหตุและศพของบุรุษผู้นั้น จนในที่สุดก็รู้ว่าบุรุษผู้นั้นยามค่ำคืนได้กินเหล้าที่หน้าจนตระกูลหลู่ และตอนเช้าก็พบศพอยู่นอกหมู่บ้านทางการจึงแพ่งเล็งมาที่จวนทุกคนหลู่"เป็นใครกันที่ให้การว่าบุรุษผู้นั้น อยู่หน้าจวนของเราทั้งที่พ่อเองก็ไม่รู้ว่าบุรุษผู้นั้นคือใคร และใครทำให้มันตายแล้วแบบนี้จะให้จัดการได้อย่างไร"เสนาหลู่กล่าวกับบุตรี ครั้นหลู่ชิงเหยาจะไม่บ

    Last Updated : 2025-03-26

Latest chapter

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   33

    แม่ทัพหลิวจัดเตรียมทหารไว้ตั้งแต่คราแรกที่อ่องเต้ได้อ่านจดหมายขององค์ชายรัชทายาทแล้ว เนื่องจากว่าบุตรรีของเขาได้กำชับกับเขาเป็นหมั้นเป็นเหมาะว่าจะต้องสนับสนุนองค์ชายรัชทายาทให้เต็มที่ เมื่อเขาต้องการคนผู้เป็นพ่อตาจึงต้องจัดเตรียมให้ แม่ทัพหลิวเข้าไปในกองทหารของตนเอง และกล่าวกับทหารทุกคนอย่างพร้อมเพรียงกัน หากผู้ใดจะออกไปรบก็ให้ร่วมลงนามเนื่องจากว่าครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นใด ผู้ที่ร่วมลงนามนั้นจะต้องพร้อมใจที่จะออกไปรับใช้บ้านเมืองเท่านั้นหากผู้ที่มีภาระอยู่ไม่ต้องออกไปลงนามทั้งสิ้น ทหารของแม่ทัพหลิวเองมีราวๆห้าหมื่นกว่านาย ผู้ที่พร้อมลงนามราวๆสามหมื่นกว่านายแต่ท่านแม่ทัพหลิวก็ยังไม่ได้ส่งทั้งสามหมื่นนายออกไปเขาจึงคำนวณอยู่ในใจว่าจะส่งไปซักสองหมื่นนายก็น่าจะเพียงพอ ส่วนเรื่องเสบี่ยงอะไรก็จนปัญญาอย่างยิ่งถ้าหากว่าฮ่องเต้ไม่ทรงอนุญาตก็คงจะต้องใช้เบี้ยของตัวเองจัดเตรียมให้ แล้ว เขาต้องการจะให้บุตรีเพียงคนเดียวของเขาสบายใจ หากสวามีของนางอยู่ยังแดนไกลแล้วไร้ทหารคอยป้องกันนาง ก็คงจะหวั่นวิตกไม่น้อย และตอนนี้นางก็ตั้งครรภ์แล้ว จะให้นางคิดหนักกับเรื่องสามีได้อย่างไรและอีกอย่างอาจคิ

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   32

    "นายน้อยขอรับแล้วแบบนี้พวกเราจะทำอย่างไรดีขอรับ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นดังที่นายน้อยคิดเอาไว้ไม่มีผิดแล้วทางนี้เราก็นำทหารมาเพียงห้าร้อยนายเท่านั้นเราจะจัดการอย่างไรดี"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น"ท่านแม่ทัพถึงคนของเราจะน้อย แต่มีข้าผู้นึงแหละที่จะสู้แบบไม่ถอย และข้าเชื่อว่าทหารทุกคนที่อยู่ทางนี้ก็จะสู้เช่นเดียวกัน"ทหารผู้หนึ่งกล่าวขึ้นเขาเห็นพวกข้าศึกบุกมาขนาดนี้ทำให้เขาฮึกเหิมที่จะออกไปสู้รบ ทหารที่อยู่ใกล้ๆและได้ยินพยักหน้ากัน"เราเขียนจดหมายขอคนจากวังหลวงตั้งแต่ที่เราจะออกเดินทางมาตะวันออกแล้วอีกไม่นานกลุ่มนั้นน่าจะมาถึงให้ทหารหนึ่งนายที่มีความเร็ววิ่งย้อนไปเพื่อที่จะตามหากลุ่มทหารที่ส่งมาจากวังหลวงให้เร่งเดินทางมาให้เร็วที่สุด และเข้าไปแจ้งวังหลวงว่าทิศตะวันออกนั้นมีข้าศึกบุกมา ให้เขารายงานเป็นคำพูดเลย"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่กล่าวขึ้น ทหารผู้ที่กล่าวว่าเขายินดีที่จะอยู่ต่อสู้แม้คนน้อยนั้นรีบหมอบเคารพและรีบวิ่งไปหาทหารผู้หนึ่งเพื่อที่จะส่งข่าวและทหารผู้นั้นก็วิ่งออกไปทันทีทหารผู้ที่ไปส่งข่าวนั้นรีบกลับเข้ามาเพื่อที่จะฟังว่าท่านแม่ทัพจะสั่งการเช่นไรอีก ณ เวลานี้แม่ทัพใหญ่ก็คือองค์ชายรัชทายาทน

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   31

    เมื่อองค์ชายรัชทายาทจะออกจากค่ายด้านเหนือจึงเขียนจดหมายกลับไปหาฮ่องเต้เพื่อที่จะขอคนจากวังหลวงเพื่อที่จะไปศึกษาเส้นทางที่อยู่ดินแดนติดกับแม่น้ำฝั่งตะวันออก เขายื่นจดหมายให้รองแม่ทัพเพื่อที่จะหาคนไปส่งให้เขา ยังวังหลวงมีจดหมายจากวังหลวงมาถึงองค์ชายรัชทายาทหนึ่งฉบับ"นายน้อยขอรับน่าจะเป็นจดหมายจากพระชายาขอรับ"ซู่เสวี่ยกล่าวขึ้น องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่รีบคว้าจดหมายนั้นมาเปิดทันที "หวังว่าท่านพี่คงสบายดี น้องนั้นได้ตั้งครรภ์ตามที่เราปรารถนาแล้ว หวังว่าท่านพี่คงจะดูแลตัวเองเป็นอย่างดีเพื่อที่จะกลับมาอยู่กับน้องและบุตร ทางชายแดนด้านตะวันออกของแคว้นตรงนั้นติดกับแม่น้ำหนองหว้าท่านพี่ไม่น่าจะวางใจทางแม่น้ำท่านน่าจะรีบจัดคนไปเฝ้าไว้ น้องได้ข่าวจากท่านพ่อว่าแคว้นอื่นๆตอนนี้เหมือนว่าจะคุ้มกันค่ายที่ติดกับแคว้นตงของเราเพียงอย่างเดียว ไม่ได้คิดที่จะโจมตีแต่อย่างใด น้องคิดว่ามันเป็นอุบายเพื่อให้เราตายใจ และจะก่อตัวโจมตีอีกครั้งหลังที่วางคนให้เดินทางข้ามแม่น้ำนั้นมาแล้ว ท่านพี่ให้คนไปสังเกตการณ์ทางด้านทิศแม่น้ำหรือยังเพคะหากยังน้องว่าท่านที่ต้องรีบเร่งแล้ว "พระชายาเขียนจดหมายถึงสวามีเขาจำได้ว่าใน

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   30

    พระชายาหลิบกลับตำหนักและเขียนจดหมายถึงองค์ชายรัชทายาททันที ทางด้านองค์ชายรัชทายาทเมื่อเขียนจดหมายให้พระชายาก่อนที่ตนออกจากเมืองหลวงแล้ว ก็เฝ้ารอจดหมายของพระชายาตอบกลับแต่ก็ไร้วี่แววยิ่งนัก เมื่อไปถึงชายแดนเหนือพระองค์ชายรัชทายาทนั้นก็ออกสำรวจเส้นทางทันที ภายในกระโจมในยามค่ำคืนองค์ชายรัชทายาทเปิดแผนที่ตรวจดูอีกครั้ง สายสืบที่ไปสืบยังแคว้นอี้กลับคืนมาบอกว่าทางค่ายของแคว้นอี้นั้นไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เมื่อแคว้นอี้ที่ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ และแคว้นเป้ยกับแคว้นจิ้นเองก็น่าจะไร้ความเคลื่อนไหวเช่นเดียวกัน ทั้งทั้งที่ทุกที่ทุกทางกำลังตึงเครียดแต่ก็เพียงแค่ปกป้องค่ายของตนเองไว้เฉยๆแต่ไร้ความเคลื่อนไหวใดๆ กลุ่มเหล่านั้นน่าจะกำลังเสนอกำลังทำให้เกิดสงครามแก่แคว้นตงของพวกเขาอย่างเดียวเป็นแน่ เขามองดูแผนที่ที่แคว้นตัวเองอยู่ตรงกลางและทิศเหนือทิศตะวันออกและทิศใต้นั้นติดกับแคว้นต่างๆ แต่ยังมีทิศตะวันออกนั้นซึ่งติดกับแม่น้ำ ซึ่งข้ามแม่น้ำไปก็จะมีแคว้นเหว่ยอีกหนึ่งแคว้น ก่อนที่ตนจากมาพาชายาก็ยังเอ่ยถึงเรื่องทิศที่เป็นแม่น้ำ ในการที่พระชายากล่าวในหลายๆเรื่องเหมือนนางรู้เรื่องอะไรมาและก็ถูกดั่งที่นางใจเ

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   29

    หลิวเสียงเหย่าปล่อยเรื่องที่เสี่ยวไป๋สืบได้ไปก่อน นางได้ข้อมูลคร่าวๆแล้วและนางก็คิดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่นางพยายามเปลี่ยนแปลงจากอดีตในชาติที่แล้ว แต่ยังมีคนของสำนักเต๋าผู้นี้ซึ่งให้คำปรึกษากับหลู่ชิงเหยาอยู่ จึงทำให้เมื่อนางปรับเปลี่ยนสถานการณ์ไปจากเดิม คนผู้นั้นก็จับทางนางได้และให้คำปรึกษากับหลู่ชิงเหยา ให้ปรับเปลี่ยนแก้เกมของนาง สตรีผู้นี้ช่างโชคดีเสียเหลือเกิน ที่เพียงแค่คิดจะแย่งชิงดวงของนางพวกเขาก็แย่งชิงได้ เพราะมีคนอยู่เบื้องหลังนี่เอง เขาต้องรู้ให้ได้ว่าผู้ที่อยู่สำนักเต๋าผู้นั้นเป็นใครกัน แต่นางเองยังไม่เข้าใจคำว่าสำนักเต๋าเลยด้วยซ้ำ นางจึงต้องศึกษาให้มากกว่านี้ นางจึงไปหาตำราจากห้องตำราของตำหนักองค์ชายรัชทายาท นางหาตำราที่เกี่ยวกับสำนักเต๋าได้มาราวๆสามเล่ม นางจึงนำมันกลับไปศึกษา ทางด้านองค์ชายสามส่งคนไปตรวจสอบตามที่หลู่ชิงเหยากล่าวให้ฟัง ก็ไม่ได้ความว่าทางการส่งบุรุษผู้นั้นไปแต่อย่างไร เขาจึงให้คนไปช่วยจัดการงานอย่างรวดเร็ว และให้เบี้ยกับคนในครอบครัวของผู้นั้นและสอบถามเขาว่าผู้นั้นทำงานให้ผู้ใดกันหรือ"ข้าเองก็เป็นมารดาของเขาแต่ข้าไม่เคยรู้เลย ว่าเขาทำงานให้ผู้ใด เพราะปกติเขาก็

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   28

    "เสี่ยวไป๋เจ้าเป็นคนกว้างขวางเจ้ารู้หรือไม่ว่าฟังที่บุรุษผู้นั้นกล่าวถึงนั้น คือสถานที่ใดกันละแวกนั้นมีสิ่งใดที่น่าไป แต่เป็นทีปิดบังหากเจ้ามีเวลาลองออกไปตรวจตาดูสักหน่อยเถอะข้าเชื่อในฝีมือเจ้า"หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้น กับผู้ที่อยู่ในเงามืด ตั้งแต่ที่นางฟื้นขึ้นมาในร่างนี้อีกครั้ง นางก็ต้องระวังตัวตลอดเวลาจึงสั่งให้เสี่ยวไป๋คอยอยู่ดูแลนางไม่ห่างและนางก็รับรู้ได้ว่าเขาฟังบุรุษผู้ที่มารายงานเรื่องนี้แล้ว เงานั้นหายไปทันทีไร้ซึ่งการตอบใดๆ เสี่ยวไป๋เป็นคนที่พูดน้อย และประวัติของเขานั้นางก็ไม่ค่อยรู้สักเท่าไหร่ เนื่องจากบิดาเป็นผู้หาให้ ครั้นจะสืบดูประวัตินางก็ไม่ค่อยมีเวลาแต่เขาเป็นคนที่เชื่อถือได้คนหนึ่ง นางจึงใช้งานเขา ทางการได้ตรวจสอบที่เกิดเหตุและศพของบุรุษผู้นั้น จนในที่สุดก็รู้ว่าบุรุษผู้นั้นยามค่ำคืนได้กินเหล้าที่หน้าจนตระกูลหลู่ และตอนเช้าก็พบศพอยู่นอกหมู่บ้านทางการจึงแพ่งเล็งมาที่จวนทุกคนหลู่"เป็นใครกันที่ให้การว่าบุรุษผู้นั้น อยู่หน้าจวนของเราทั้งที่พ่อเองก็ไม่รู้ว่าบุรุษผู้นั้นคือใคร และใครทำให้มันตายแล้วแบบนี้จะให้จัดการได้อย่างไร"เสนาหลู่กล่าวกับบุตรี ครั้นหลู่ชิงเหยาจะไม่บ

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   27

    เมื่อเช้าตรู่ของวันใหม่หลู่ชิงเหยาก็เร่งเดินทางออกจากจวนตั้งแต่เช้า เพื่อที่จะไปหาท่านนักพรตผู้นั้น ซึ่งนางเองไม่ทันได้สังเกตว่ามีคนที่คอยตามนางอยู่ ครั้งที่หลิวเสียงเหย่าสงสัยในตัวของสหายผู้นี้ นางจึงให้คนสอดส่องตลอดเวลา เมื่อหลิวชิงเหยาออกเดินทางตั้งแต่รุ่งเช้าจึงทำให้ผู้ที่ติดตามเกิดความสงสัย และติดตามนางไปจนถึงทางออกหมู่บ้านสตรีนางนี้ที่มากับบ่าวราวๆหกถึงเจ็ดคน ก็ไม่ลดละเอาเสียเลย พวกเขามุ่งไปด้านหน้าเพียงอย่างเดียวโดยไม่ได้ระหว่างตัวเนื่องจากว่าที่ผ่านมานั้นเมื่อรุ่งเช้าแบบนี้พวกเขาเดินทางได้ชำนาญแล้ว จึงไม่ทันสังเกตว่ามีคนแอบติดตาม ผู้ที่ติดตามสองคนได้แต่แอบติดตาม ตามเดิมพวกเขาติดตามนางในระยะประชั้นชิดแต่ตอนนี้เหมือนไร้ผู้คนรอบข้างพวกเขาทั้งแปดคนได้เดินออกจากผู้คนแล้ว หนึ่งในนั้นจึงอาสาที่จะตามไปเพียงคนเดียว ส่วนอีกคนนั้นกลับไปรายงานยังตำหนักขององค์ชายรัชทายาททันที "เมื่อมีคนมายังตำหนักองค์ชายรัชทายาทแต่พระชายาหลิวนั้นยังหลับอยู่และเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญทีแรกบ่าวรับใช้ก็เกรงว่าจะปลุกพระชายาดีหรือไม่แต่หลิวเสียงเหย่านั้นรู้สึกตัวจึงถามบ่าวหน้าแท่นบรรทม"ใครกันหรือที่มาแต่เช

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   26

    "ฮ่องเต้พะยะค่ะจดหมายขององค์ชายรัชทายาทกล่าวถึงอะไรพะยะค่ะทำไมถึงใช้ซองจดหมายสีดำกัน"เสนาหลู่กล่าวถามขึ้น เมื่อสักครู่ฮ่องเต้กับเขากำลังคุยเรื่องขององค์ชายรัชทายาทกับหลู่ชิงเหยาอยู่ดีๆ ก็มีผู้รายงานวิ่งลู่เข้ามาบอกว่าพระชายาหลิวได้รับจดหมายซองสีดำจากองค์ชายรัชทายาท เรื่องนี้คงปิดไม่ได้แล้ว"เป็นเพียงจดหมายขององค์ชายรัชทายาทส่งถึงพระชายาเพียงเท่านั้น เนื้อหาภายในนั้นข้าไม่อาจที่จะแพร่งพรายบอกกับผู้อื่นได้ เอาเป็นว่ามันเป็นจดหมายส่วนตัว ไม่ใช่จดหมายเกี่ยวกับการรบแต่อย่างใด แต่ที่ใช้ซองสีดำนั้นพวกเขาอาจจะหาซองจดหมายสีชมพูไม่ทัน"ฮ่องเต้กล่าวขึ้น แต่เสนาหลู่ก็ยังมีสีหน้าที่สงสัย"วันนี้พอแค่นี้แหละข้าจะต้องจัดการสิ่งอื่นแล้ว"ฮองเต้กล่าวขึ้น"แล้วเรื่องของบุตรีของกระหม่อมกระกับองค์ชายรัชทายาทล่ะพะยะคะ"เสนาหลู่รีบถามขึ้น"เรื่องนั้นให้มันจบเพียงเท่านั้นเถอะมันคงไม่มีสิ่งใดกระมัง"ฮ่องเต้กล่าวขึ้นเพราะเขาอ่านจดหมายของบุตรชายของตัวเองแล้ว จึงกล่าวปฏิเสธออกไป"ไม่ได้นะพะยะค่ะฮ่องเต้เรื่องนี้มันเสียชื่อเสียงของบุตรดีของกระหม่อม"เสนาหลู่ลนลานทีจะพูด"แบบนั้นเจ้าก็ไปสืบเรื่องให้มันกระจ่างแล้ว

  • หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง   25

    เมื่อกลุ่มองค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่หยุดพักผ่อนในระหว่าเดินทาง เขาก็เรียกคุยกับลูกน้องคนสนิท"ซูเสี่ยเจ้าคิดว่าเรื่องที่ตลาดนั้นทางวังหลวงจะรู้หรือเปล่า"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟูถามขึ้น"กระหม่อมคิดว่าเรื่องนี้น่าจะถึงวังหลวงแล้วและตอนนี้พระชายาอาจจะไม่พอใจอยู่ก็เป็นได้ขอรับ หากกระหม่อมเป็นนายน้อยกระหม่อมจะเขียนจดหมายไปสารภาพผิดกับพระชายาก่อนที่เรื่องจะถึงหูพระนางเสียอีก"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น"แล้วถ้าหากเรื่องไปถึงหูนางแล้วล่ะ ข้าจะต้องทำเช่นไรดี หากเขียนจดหมายไปตอนนี้จะทันหรือไม่"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่ถามลูกน้องคนสนิทขึ้น เพราะว่าตัวเขาเองไม่เคยมีความรักไม่รู้ว่าจะต้องเอาใจเยี่ยงไร หรือต้องทำอย่างไรเพื่อที่จะให้อีกฝ่ายไม่คิดมาก"กระหม่อมคิดว่านายน้อยน่าจะเขียนจดหมายไปสำนึกผิดขอรับ แล้วก็บอกความในใจแก่พระนาง ให้พระองค์บอกเล่าถึงความเป็นมาว่าเป็นอย่างไร และพระองค์รักพระนางเพียงผู้เดียวเท่านี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วขอรับ"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น"งั้นเจ้าไปหาซองจดหมายสีชมพูมาแล้วข้าจะส่งให้พระชายา"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่กล่าวขึ้น"หากเป็นซองจดหมายสีชมพูพระชายาจะยิ่งโกรธหรือไม่ล่ะขอรับ ในเมื่อนายน้อ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status