Share

บทที่ 26

last update Last Updated: 2025-03-31 16:17:15

การถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยจากเพียงดาว ทำให้บรูคลินกลับมาคิดทบทวนว่าเขาจริงจังกับความรู้สึกครั้งนี้มากแค่ไหน เขาพร้อมจะปล่อยเพียงดาวไปหรือหยุดทุกอย่างไว้เพียงแค่นี้

และคำตอบที่บรูคบินได้คือไปต่อ แต่เพราะงานที่กำลังทำอยู่ยุ่งแสนยุ่ง เนื่องจากกำลังมีโปรเจคที่ร่วมทุนกับลูกค้าต่างชาติ เขาจึงยังไม่มีเวลาปลีกตัวไปจัดการเรื่องนี้ แม้ทุกอย่างมันจะคอยกวนใจมากก็ตาม

ส่วนเพียงดาวก็กล้าๆ กลัวๆ ที่จะง้องอนชายหนุ่ม จึงทิ้งระยะเวลาเพื่อทดสอบความรู้สึกของตัวเองเช่นกัน ว่าหากผ่านไปสักหนึ่งอาทิตย์หรือมากกว่านี้ เธอจะยังคงอยากตามง้อบรูคลินอยู่อีกไหม

“ถ้าใช่ต่อให้นานแค่ไหนมันก็ใช่นั่นแหละ” เพียงดาวเอ่ยบอกตัวเอง เธอเหมือนเจ้าสาวที่กลัวฝนไม่มีผิด อยากมีความรักแต่อีกใจก็กลัว จึงเกิดความสับสนอย่างเห็นได้ชัด

ส่วนดรินทร์เองก็กำลังสับสน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังใจแข็ง เพราะไม่ต้องการให้อีกฝ่ายผิดสังเกต โดยดรินทร์บอกกับทุกคนว่าเธอจะกลับบ้านที่ปากช่อง แม้จะอยากรั้งตัวเธอให้อยู่ที่นี่ด้วยกันทุกวัน แต่สุดท้ายปรียาก็ทำไม่ลง นั่นเพราะไม่อาจเห
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 27

    “ไว้เจอกันครับ” เอ่ยจบชายหนุ่มก็เดินตรงไปยังรถที่จอดอยู่ โดยมีดรินทร์เดินมาส่ง กระทั่งรถของปุณณ์เคลื่อนตัวออกไปแล้วเธอจึงหมุนตัวกลับการมาของปุณณ์ทำให้ดรินทร์หวั่นไหว ยิ่งเขาพูดหรือทำดีด้วยแม้จะเพียงเล็กน้อย กลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหม่าและใจสั่นอยู่เสมอขณะขับรถกลับเข้ากรุงเทพฯ ปุณณ์เองก็พยายามใช้เวลากับตัวเอง เพื่อคิดและไตร่ตรองกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ว่าเขานั้นเห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่าที่จะรักดรินทร์ เพราะเวลาของเขามันน้อยลงไปทุกที เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้ปุณณ์เกิดความลังเลเพราะคิดไม่ตกต่างฝ่ายต่างปล่อยให้เวลาเป็นตัวพิสูจน์ กระทั่งผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ที่ดรินทร์ไม่ได้ติดต่อหาปุณณ์ ทั้งคู่ไม่แม้แต่จะส่งไลน์หากันเลยด้วยซ้ำ แต่ความคิดถึงที่มีให้อีกฝ่ายนั้นกลับทวีคูณมากขึ้นตามวันและเวลาที่ห่างกัน จึงส่งผลให้ใครบางคนมาปรากฏตัวขึ้นที่หน้าห้องทำงานของดรินทร์ที่ปากช่องแบบไม่มีปี่ไม่ขลุ่ยมาก่อน“พี่ปุณณ์” ดรินทร์อุทานออกมาอย่างตกใจ ก่อนจะรีบเดินออกมาหาชายหนุ่ม เธอรู้สึกแปลกๆ ที่เห็นเขาตอนน

    Last Updated : 2025-04-01
  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 28

    “ลินเคยบอกครับ” จู่ๆ ปุณณ์ก็เอ่ยถึงดรินทร์ขึ้นมาแบบดื้อๆ นั่นทำเอาเธอหน้าเหวอเล็กๆ“ป้าแก่แล้วก็จะเข้าหาแต่สิ่งที่ทำแล้วสบายใจ นี่ถ้าลินแต่งงานมีครอบครัว มีคนดีๆ มาคอยดูแล ป้าก็คงหมดห่วง ตอนนั้นก็ตั้งใจจะโกนผมบวชชีไม่สึก”“แม่...พูดแบบนี้อีกแล้ว” ดรินทร์เอ่ยขึ้นบ้าง นั่นเพราะไม่คิดว่าผู้เป็นแม่จะพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าปุณณ์“แต่ลูกสาวป้าคงขึ้นคานแน่ๆ แล้วละ เพราะอายุก็ป่านนี้แล้วยังไม่คบหาใครเสียที”“แม่ก็” คำแซวของแม่ทำเอาคนฟังหน้างอเล็กๆ ส่วนคนฟังอีกคนอย่างปุณณ์กลับยิ้มชอบใจอยู่เงียบๆ น่าแปลกที่เทียนแขกับปุณณ์นั้นเข้ากันได้ดีอย่างเหลือเชื่อ อาจเพราะเทียนแขกับปรียาแม่ของปุณณ์อายุไล่ๆ กัน ปุณณ์จึงพอจะรู้ว่าควรจะหยิบเรื่องไหนมาคุย ยิ่งรู้ว่าเทียนแขชอบเรื่องธรรมมะก็ยิ่งเข้าทางเพราะปุณณ์ก็บวชเรียนมาแล้วเช่นกันก่อนที่เทียนแขจะวกมาถามเรื่องที่ให้ดรินทร์ไปงานแต่งงานของดาวจรัส นั่นทำเอาเจ้าบ่าวถึงกับรีบหยิบน้ำขึ้นมาจิบแก้กระหาย

    Last Updated : 2025-04-02
  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 29

    “อืม...แต่ก่อนไปขอเคลียร์งานสักครู่สิ”“ไม่มีปัญหา” เจนนิสไหวไหล่รับ ก่อนจะเดินตามบรูคลินเข้าไปยังห้องทำงาน ซึ่งเธอเคยมาที่นี่บ่อยๆ เมื่อมาถึงเจนนิสก็หย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้รับรองแขก ในขณะที่เจ้าของห้องอย่างบรูคลินตรงไปยังโต๊ะทำงานปล่อยให้เลขาส่วนตัวยืนรอพูดอยู่หน้าห้องทำงานเก้อ เพราะไม่มีจังหวะได้บอกนั่นเอง“แล้วนี่นายกับคุณเพียงดาวเป็นยังไงบ้าง ปรับความเข้าใจกันหรือยัง”“ยัง...ที่สำคัญตอนนี้เธอหายไปจากชีวิตเราแล้ว”“จริง”“จริง...ไม่ติดต่อไม่อะไรกันมาจะหนึ่งอาทิตย์แล้วมั้ง”“แล้วทำไมถึงทิ้งช่วงขนาดนั้น ไหนบอกว่าชอบเธอมาก เราก็พิสูจน์ให้นายเห็นแล้วนี่ว่าคุณเพียงดาวเธอไม่ได้ชอบผู้หญิงด้วยกันล้านเปอร์เซ็นต์” เจนนิสถอนหายใจออกมาเบาๆ นั่นเพราะไม่คิดว่าบรูคลินจะถอดใจง่ายๆ ถึงเพียงนี้ โดยหารู้ไม่ว่าขณะที่ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่ เพียงดาวกำลังยืนฟังอย่างเงียบๆ ด้วยหัวใจที่คล้ายจะถู

    Last Updated : 2025-04-03
  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 30

    เพราะเสียใจ ทำให้เพียงดาวขับรถไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดหมาย มารู้ตัวอีกทีก็เลี้ยวรถเข้ามาจอดยังรีสอร์ตของดรินทร์ที่ปากช่อง ซึ่งทันทีที่เห็นรถของเพียงดาว ดรินทร์ก็ตรงมาหาพร้อมปุณณ์ที่ยังไม่กลับเข้ากรุงเทพฯ พอเจอหน้ากันยังไม่ทันจะได้พูดอะไรเพียงดาวก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก กว่าจะคุยกันรู้เรื่องก็กินเวลาเกือบชั่วโมง“พี่จะไปจัดการให้ เอาแบบไหนคางเหลืองหยอดน้ำข้าวต้มหรือจองศาลาเลย” เพราะไม่ค่อยชอบวิธีของบรูคลิน ทำให้ปุณณ์เองก็ไม่พอใจ พร้อมเอาคืนให้เพียงดาวเช่นกัน“จองศาลาเลยก็ได้ค่ะ”“เอ้า! นี่ก็ยุขึ้นอีกคน พอเลยทั้งคู่” ไปๆ มาๆ กลับกลายเป็น ดรินทร์ที่ใจเย็นที่สุด เพราะคอยห้ามทั้งปุณณ์และเพียงดาว แต่เหมือนปุณณ์จะยังไม่ยอม“แต่พี่ว่าสั่งสอนสักหน่อยก็ดี”“พี่ปุณณ์”“โอเคครับ โอเค” ปุณณ์จำต้องเงียบเมื่อเจอสายตาดุๆ ของ ดรินทร์ จะว่าไปเรื่องนี้ก็ผิดทั้งเพียงดาวทั้งบรูคลินนั่นแหละเ

    Last Updated : 2025-04-04
  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 1

    ความโกลาหลกำลังเกิดขึ้นภายในห้องพักของโรงแรมชื่อดัง ซึ่งเวลานี้มีไว้สำหรับแต่งตัวเจ้าสาว แต่ทว่ากลับไม่มีใครเจอตัวเจ้าสาวของงานแม้แต่คนเดียวภายในห้องไม่มีการรื้อค้น ข้าวของ ทุกอย่างยังคงวางอยู่ที่เดิม โดยเฉพาะชุดแต่งงานแสนสวย ที่ถูกสั่งตัดมาเป็นพิเศษเพื่อวันที่แสนพิเศษเช่นวันนี้“มีใครเจอตัวเจ้าสาวหรือยัง”“ยังค่ะยัง” บรรดาญาติพี่น้องต่างเอ่ยถามและตอบกันไปมา นั่นเพราะทันทีที่รู้ข่าว พวกเขาก็พากันแยกย้ายเพื่อตามหาจนทั่วโรงแรม แต่กลับไม่เจอตัวญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวพากันเครียดจนเป็นลมล้มพับไปหลายคน โดยเฉพาะแม่เจ้าสาวที่ถึงขนาดต้องเรียกรถพยาบาลมาสแตนบาย เพราะไม่คิดว่าจู่ๆ ลูกสาวจะหนีหน้าหายไปเอาในวันแต่งงานเช่นนี้ ทั้งๆ ที่ตกลงกันไว้ดิบดีว่าจะเข้าพิธีแต่งงานกับเจ้าบ่าวที่ชื่อ...ปุณณ์เพราะตกลงกันไว้แล้ว เมื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันจึงช็อคไปตามๆ กัน นั่นเพราะหากงานแต่งงานครั้งนี้เกิดอุปสรรค ถึงขั้นล่มขึ้นมา หนี้สินที่ทางครอบครัวมีก็คงยิ่งพอกพูน เพราะนี่คือการแต่งงานเพื่อปลดหนี้ของครอบครัวเธอนั่นเอง“เกิดเรื่องแล้วค่ะคุณป้า”“เรื่องอะไรกุ๊กไก่”“คือ...พี่ดาวหายตัวไปค่ะ” เพียงดาวเอ่ยบอกออกไป นั่

    Last Updated : 2025-03-27
  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 2

    เขามั่นใจว่าเธอเองก็ไม่ได้รักเขา เช่นเดียวกับที่เขานั้นก็ไม่ได้รักเธอ แต่เขาจะไปแคร์อะไรกับความรัก ในเมื่ออีกไม่นานเขาก็ต้องตายแล้ว ขอแค่ก่อนตายเขาสามารถเสกเด็กเข้าท้องผู้หญิงคนนั้นได้สักคนสองคน หวังว่าน้ำยาของเขามันจะไม่อ่อนแอจนเกินไป เพราะหลังจากเขาตายไปแล้ว แม่จะได้มีเพื่อนรวมถึงตระกูลเขาก็จะมีทายาทไว้สืบสกุลด้วย “วันนี้ลูกชายแม่หล่อมาก”“ขอบคุณครับ คุณแม่...ถ้าผมไม่อยู่แล้ว คุณแม่ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆ นะ”“พูดยังกับปุณณ์จะไปไหนไกลแล้วไม่กลับมาอีกอย่างนั้นละ” ปรียาส่ายหน้าให้ลูกชาย โดยไม่ได้อะใจในคำพูดราวกับสั่งเสียนั่นแม้แต่น้อย “ก็หลังแต่งงานผมมีบินไปฮันนีมูนนี่ครับ”“แค่อาทิตย์เดียวไม่ใช่หรือไง พูดยังกับจะไปตลอดชีวิต ไม่เอาไม่พูด วันนี้วันดีแม่ไม่อยากเจอข่าวไม่ดีซ้ำอีก” “คุณแม่เจอข่าวไม่ดีอะไรมาเหรอครับ”“ไม่มีจ้ะ” ปรียาตอบปฏิเสธ นั่นเพราะยังไม่อยากให้ปุณณ์รู้เรื่องนี้นั่นเอง เพราะเธอเดาความคิดลูกชายออก ว่าหากรู้เรื่องเข้าคงล่มงานแต่งงานวันนี้เป็นแน่ ซึ่งเธอไม่อยากให้เป็นเช่นนั้นในขณะที่ทุกคนกำลังนั่งหน้าเครียดและคิดหาทางแก้ปัญหา จู่ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา ซึ่งก็ค

    Last Updated : 2025-03-27
  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 3

    “หรือไม่ก็แก้ผ้าเอาหน้ารอด ด้วยการหาผู้หญิงสักคนมาเป็นเจ้าสาว” ขณะพูดเพียงดาวก็มองตรงมายังดรินทร์ โดยที่คนถูกมองนั้นไม่รู้ตัวสักนิด ว่าเพื่อนกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ “บ้า...ผู้หญิงสติดีที่ไหนจะยอมแต่งงานกับใครง่ายๆ ขนาดนั้นกัน”“แกไง”“เราเนี่ยเหรอ”คราวนี้ดรินทร์ตกใจจนตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วทำตาปริบๆ มองมายังเพียงดาว ส่วนคนพูดนั้นกลับส่งยิ้มหวานมาให้ในเมื่อสถานการณ์มันบีบบังคับถึงขั้นนี้แล้ว บางทีสวรรค์อาจกำหนดให้ดรินทร์กับปุณณ์ได้แต่งงานกัน ทุกอย่างมันถึงได้ประจวบเหมาะ“ใช่” เพียงดาวพยักหน้ารับด้วยความหนักแน่น “ละ...แล้วทำไมต้องเป็นเราด้วยยะ” “ก็แกเหมาะที่จะสวมรอยเป็นเจ้าสาวของพี่ปุณณ์มากที่สุดแล้วยายลิน”“จะบ้าหรือไง”“ไม่บ้า” เพียงดาวรีบตอบเช่นกัน “แล้วเรื่องอะไรเราจะต้องยอมสวมรอยเป็นเจ้าสาว เพื่อไปแต่งงานกับพี่ชายแกด้วย ไม่เอา” ดรินทร์ส่ายหน้าปฏิเสธ แม้ใจหนึ่งจะแอบคิดว่าจะตอบตกลงก็ตาม ซึ่งคำพูดของเธอกำเอาคนเจ้าแผนการอย่างเพียงดาวเริ่มอ้ำๆ อึ้งๆ “ถือซะว่าช่วยเราหน่อยเถอะนะเพื่อนนะ อีกอย่างแกก็เคยชอบ พี่ปุณณ์ไม่ใช่เหรอ”“ยอมรับว่าเคย”“นั่นไง” คนฟังด

    Last Updated : 2025-03-27
  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 4

    “นะแก...อีกแค่ไม่ถึงสิบนาที งานก็จะเริ่มแล้ว” เพียงดาวกุมมือของดรินทร์ไว้ สีหน้าแววตานั้นร้องขอความช่วยเหลือ ถึงขนาดที่ดรินทร์เกือบใจอ่อน ก่อนจะกัดฟันปฏิเสธออกไป “ไม่”“ลิน...เพื่อนรัก เราขอร้อง” ‘หัวเด็ดตีนขาดเราก็ไม่ยอมเป็นเจ้าสาวสวมรอยพี่ปุณณ์เด็ดขาด...ไม่มีทาง’ นี่คือประโยคที่ดรินทร์ควรจะตอบเพียงดาว แต่ทว่าสุดท้ายแล้วเธอกลับเลือกที่จะตอบอีกอย่าง “ก็ได้”“จริงๆ นะ” เพียงดาวถามย้ำ เพราะกลัวตัวเองหูฟาดไป “อืม...เพราะถ้าไม่ใช่แกขอร้อง อย่าหวังว่าเราจะยอม” และอีกหนึ่งเหตุผลคือถ้าเจ้าบ่าวไม่ใช่ปุณณ์เธอก็คงไม่ตอบตกลงเช่นกัน “ขอบใจมากนะลิน เรารักแกที่สุด” เพียงดาวดึงดรินทร์เข้ามากอด จากนั้นก็รีบลากเพื่อนรักไปแต่งหน้าแต่งตัว ซึ่งทันทีที่เธอปรากฎตัวขึ้น บรรดาช่างแต่งหน้าทำผมต่างเข้ามารุมล้อมชนิดที่ดรินทร์นั้นแทบหายใจไม่ออก“พอดีเป๊ะเลยค่ะคุณน้อง” ช่างทำผมคนหนึ่งเอ่ยชมขึ้น เมื่อเห็นว่าดรินทร์นั้นสามารถใส่ชุดเจ้าสาวของดาวจรัสได้อย่างพอดิบพอดี เรียกได้ว่าโชคเข้าข้างสุดๆระหว่างนั้นเพียงดาวก็รีบวิ่งไปหาปรียาที่ห้องพัก ก่อนจะขอเวลาคุยด้วยเป็นการส่วนตัว ซึ่งเธอก็เล่าความจริงทุกอย่างให้ปรีย

    Last Updated : 2025-03-27

Latest chapter

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 30

    เพราะเสียใจ ทำให้เพียงดาวขับรถไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดหมาย มารู้ตัวอีกทีก็เลี้ยวรถเข้ามาจอดยังรีสอร์ตของดรินทร์ที่ปากช่อง ซึ่งทันทีที่เห็นรถของเพียงดาว ดรินทร์ก็ตรงมาหาพร้อมปุณณ์ที่ยังไม่กลับเข้ากรุงเทพฯ พอเจอหน้ากันยังไม่ทันจะได้พูดอะไรเพียงดาวก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก กว่าจะคุยกันรู้เรื่องก็กินเวลาเกือบชั่วโมง“พี่จะไปจัดการให้ เอาแบบไหนคางเหลืองหยอดน้ำข้าวต้มหรือจองศาลาเลย” เพราะไม่ค่อยชอบวิธีของบรูคลิน ทำให้ปุณณ์เองก็ไม่พอใจ พร้อมเอาคืนให้เพียงดาวเช่นกัน“จองศาลาเลยก็ได้ค่ะ”“เอ้า! นี่ก็ยุขึ้นอีกคน พอเลยทั้งคู่” ไปๆ มาๆ กลับกลายเป็น ดรินทร์ที่ใจเย็นที่สุด เพราะคอยห้ามทั้งปุณณ์และเพียงดาว แต่เหมือนปุณณ์จะยังไม่ยอม“แต่พี่ว่าสั่งสอนสักหน่อยก็ดี”“พี่ปุณณ์”“โอเคครับ โอเค” ปุณณ์จำต้องเงียบเมื่อเจอสายตาดุๆ ของ ดรินทร์ จะว่าไปเรื่องนี้ก็ผิดทั้งเพียงดาวทั้งบรูคลินนั่นแหละเ

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 29

    “อืม...แต่ก่อนไปขอเคลียร์งานสักครู่สิ”“ไม่มีปัญหา” เจนนิสไหวไหล่รับ ก่อนจะเดินตามบรูคลินเข้าไปยังห้องทำงาน ซึ่งเธอเคยมาที่นี่บ่อยๆ เมื่อมาถึงเจนนิสก็หย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้รับรองแขก ในขณะที่เจ้าของห้องอย่างบรูคลินตรงไปยังโต๊ะทำงานปล่อยให้เลขาส่วนตัวยืนรอพูดอยู่หน้าห้องทำงานเก้อ เพราะไม่มีจังหวะได้บอกนั่นเอง“แล้วนี่นายกับคุณเพียงดาวเป็นยังไงบ้าง ปรับความเข้าใจกันหรือยัง”“ยัง...ที่สำคัญตอนนี้เธอหายไปจากชีวิตเราแล้ว”“จริง”“จริง...ไม่ติดต่อไม่อะไรกันมาจะหนึ่งอาทิตย์แล้วมั้ง”“แล้วทำไมถึงทิ้งช่วงขนาดนั้น ไหนบอกว่าชอบเธอมาก เราก็พิสูจน์ให้นายเห็นแล้วนี่ว่าคุณเพียงดาวเธอไม่ได้ชอบผู้หญิงด้วยกันล้านเปอร์เซ็นต์” เจนนิสถอนหายใจออกมาเบาๆ นั่นเพราะไม่คิดว่าบรูคลินจะถอดใจง่ายๆ ถึงเพียงนี้ โดยหารู้ไม่ว่าขณะที่ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่ เพียงดาวกำลังยืนฟังอย่างเงียบๆ ด้วยหัวใจที่คล้ายจะถู

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 28

    “ลินเคยบอกครับ” จู่ๆ ปุณณ์ก็เอ่ยถึงดรินทร์ขึ้นมาแบบดื้อๆ นั่นทำเอาเธอหน้าเหวอเล็กๆ“ป้าแก่แล้วก็จะเข้าหาแต่สิ่งที่ทำแล้วสบายใจ นี่ถ้าลินแต่งงานมีครอบครัว มีคนดีๆ มาคอยดูแล ป้าก็คงหมดห่วง ตอนนั้นก็ตั้งใจจะโกนผมบวชชีไม่สึก”“แม่...พูดแบบนี้อีกแล้ว” ดรินทร์เอ่ยขึ้นบ้าง นั่นเพราะไม่คิดว่าผู้เป็นแม่จะพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าปุณณ์“แต่ลูกสาวป้าคงขึ้นคานแน่ๆ แล้วละ เพราะอายุก็ป่านนี้แล้วยังไม่คบหาใครเสียที”“แม่ก็” คำแซวของแม่ทำเอาคนฟังหน้างอเล็กๆ ส่วนคนฟังอีกคนอย่างปุณณ์กลับยิ้มชอบใจอยู่เงียบๆ น่าแปลกที่เทียนแขกับปุณณ์นั้นเข้ากันได้ดีอย่างเหลือเชื่อ อาจเพราะเทียนแขกับปรียาแม่ของปุณณ์อายุไล่ๆ กัน ปุณณ์จึงพอจะรู้ว่าควรจะหยิบเรื่องไหนมาคุย ยิ่งรู้ว่าเทียนแขชอบเรื่องธรรมมะก็ยิ่งเข้าทางเพราะปุณณ์ก็บวชเรียนมาแล้วเช่นกันก่อนที่เทียนแขจะวกมาถามเรื่องที่ให้ดรินทร์ไปงานแต่งงานของดาวจรัส นั่นทำเอาเจ้าบ่าวถึงกับรีบหยิบน้ำขึ้นมาจิบแก้กระหาย

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 27

    “ไว้เจอกันครับ” เอ่ยจบชายหนุ่มก็เดินตรงไปยังรถที่จอดอยู่ โดยมีดรินทร์เดินมาส่ง กระทั่งรถของปุณณ์เคลื่อนตัวออกไปแล้วเธอจึงหมุนตัวกลับการมาของปุณณ์ทำให้ดรินทร์หวั่นไหว ยิ่งเขาพูดหรือทำดีด้วยแม้จะเพียงเล็กน้อย กลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหม่าและใจสั่นอยู่เสมอขณะขับรถกลับเข้ากรุงเทพฯ ปุณณ์เองก็พยายามใช้เวลากับตัวเอง เพื่อคิดและไตร่ตรองกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ว่าเขานั้นเห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่าที่จะรักดรินทร์ เพราะเวลาของเขามันน้อยลงไปทุกที เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้ปุณณ์เกิดความลังเลเพราะคิดไม่ตกต่างฝ่ายต่างปล่อยให้เวลาเป็นตัวพิสูจน์ กระทั่งผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ที่ดรินทร์ไม่ได้ติดต่อหาปุณณ์ ทั้งคู่ไม่แม้แต่จะส่งไลน์หากันเลยด้วยซ้ำ แต่ความคิดถึงที่มีให้อีกฝ่ายนั้นกลับทวีคูณมากขึ้นตามวันและเวลาที่ห่างกัน จึงส่งผลให้ใครบางคนมาปรากฏตัวขึ้นที่หน้าห้องทำงานของดรินทร์ที่ปากช่องแบบไม่มีปี่ไม่ขลุ่ยมาก่อน“พี่ปุณณ์” ดรินทร์อุทานออกมาอย่างตกใจ ก่อนจะรีบเดินออกมาหาชายหนุ่ม เธอรู้สึกแปลกๆ ที่เห็นเขาตอนน

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 26

    การถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยจากเพียงดาว ทำให้บรูคลินกลับมาคิดทบทวนว่าเขาจริงจังกับความรู้สึกครั้งนี้มากแค่ไหน เขาพร้อมจะปล่อยเพียงดาวไปหรือหยุดทุกอย่างไว้เพียงแค่นี้และคำตอบที่บรูคบินได้คือไปต่อ แต่เพราะงานที่กำลังทำอยู่ยุ่งแสนยุ่ง เนื่องจากกำลังมีโปรเจคที่ร่วมทุนกับลูกค้าต่างชาติ เขาจึงยังไม่มีเวลาปลีกตัวไปจัดการเรื่องนี้ แม้ทุกอย่างมันจะคอยกวนใจมากก็ตามส่วนเพียงดาวก็กล้าๆ กลัวๆ ที่จะง้องอนชายหนุ่ม จึงทิ้งระยะเวลาเพื่อทดสอบความรู้สึกของตัวเองเช่นกัน ว่าหากผ่านไปสักหนึ่งอาทิตย์หรือมากกว่านี้ เธอจะยังคงอยากตามง้อบรูคลินอยู่อีกไหม“ถ้าใช่ต่อให้นานแค่ไหนมันก็ใช่นั่นแหละ” เพียงดาวเอ่ยบอกตัวเอง เธอเหมือนเจ้าสาวที่กลัวฝนไม่มีผิด อยากมีความรักแต่อีกใจก็กลัว จึงเกิดความสับสนอย่างเห็นได้ชัดส่วนดรินทร์เองก็กำลังสับสน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังใจแข็ง เพราะไม่ต้องการให้อีกฝ่ายผิดสังเกต โดยดรินทร์บอกกับทุกคนว่าเธอจะกลับบ้านที่ปากช่อง แม้จะอยากรั้งตัวเธอให้อยู่ที่นี่ด้วยกันทุกวัน แต่สุดท้ายปรียาก็ทำไม่ลง นั่นเพราะไม่อาจเห

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 25

    “เป็นอะไร นั่งเหม่อเชียว”“มีเรื่องในใจให้คิดนิดหน่อย”“เรื่องอะไร เล่าได้นะ เราพร้อมรับฟัง”“คือ...” เพียงดาวอ้ำอึ้งนิดหน่อย เพราะไม่รู้จะเริ่มเล่าจากจุดไหนก่อนดี แต่สุดท้ายก็เริ่มพูดเริ่มระบายความรู้สึกของตัวเธอเองออกมา โดยหลักๆ คือเธอไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทั้งชอบและไม่ชอบบรูคลิน เขาดูเจ้าชู้ไก่แจ้ แต่มองอีกทีก็มีเสน่ห์ ถ้าเธอชอบเขา เขาคงได้หลงตัวเองอีกแน่ๆ ว่ามีผู้หญิงมาชอบที่สำคัญคือเธอยังไม่อยากมีแฟน ยังอยากทำงานเก็บเงินสร้างเนื้อสร้างตัวให้ฐานะมั่นคงกว่านี้อีกสักหน่อย ค่อยคิดเรื่องอื่น “อะไรคือนิยามความมั่นคงของแก” ดรินทร์เอ่ยถามถึงนิยามความมั่นคงในชีวิตของเพียงดาว“ก็มีบ้าน มีรถ มีเงินสดในบัญชีเยอะหน่อย”“แกก็มีครบหมดแล้วนี่ แถมยังมีบริษัทเป็นของตัวเองด้วย มั่นคงกว่านี้ก็ตอหม้อทางรถไฟแล้วมั้ง”“แต่เราว่า...” ยังไม่ทันที่เพียงดาวจะได้เอ่ยอะไรออกมา ดรินทร์ก็แทรกขึ้นเพราะอยากพูดให้เพื่อนได้คิด“บางครั้งความรักก็ไม่จำเป็นต้องรอจนพร้อมเพอร์เฟคไปเสียทุกสิ่งอย่างก็ได้แก ขืนรอถึงขนาดนั้นมดลูกแกได้ฝ่อกันหมดพอดีสิ หรือไม่ผู้ชายที่หมายตาก็พากันหายจ้อยไปมีลูกมีเมียกันหมดแล้ว แกจะเอาแบบนั้นเ

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 24

    เมื่ออาการป่วยเพราะอาหารเป็นพิษดีขึ้นมากแล้ว คู่ฮันนีมูนแบบมัดมือชกอย่างปุณณ์และดรินทร์ก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ อย่างสวัสดิภาพ ทันทีที่มาถึงบ้าน ปรียาก็ตรงเข้าไปถามไถ่อาการของดรินทร์ด้วยความเป็นห่วง แวบหนึ่งเธอแอบสังเกตเห็นแววตาเอื้ออาทรที่ลูกชายส่งมาให้ดรินทร์ก็รู้สึกดีอย่างที่สุด แม้จะผิดหวังและเสียหน้าเพราะดาวจรัส แต่อย่างน้อยสวรรค์ก็ส่งดรินทร์มาให้“เป็นยังไงบ้างปุณณ์”“เป็นยังไงบ้างคืออะไรครับคุณแม่” ลูกชายคนเดียวของปรียาถามกลับมาอย่างไม่เข้าใจ “เอ้า! ก็ไปฮันนีมูนกับน้องมาทั้งที ไม่มีอะไรกลับมาฝากแม่บ้างเลยเหรอ”“อ๋อ...ถ้าของฝากอยู่ในรถครับ เดี๋ยวผมไปหยิบมาให้”“แม่ไม่ได้หมายถึงของ แม่หมายถึงหลาน” ในที่สุดปรียาก็ต้องเฉลยออกไป ว่าของฝากที่พูดถึงนั้นคืออะไรกันแน่ “คุณแม่ครับ ผมกับลินเราก็แค่แต่งงานกันแค่ในนามเท่านั้นเอง ผมจะไปฝืนใจทำเรื่องแบบนั้นกับลินได้ยังไง” พูดไปแล้วก็ทำให้ปุณณ์นึกขึ้นได้ว่าไม่ควรพูดประโยคอะไรแบบนี้ออกไป เพราะอาจขัดใจผู้เป็นแม่จนโรคหัวใจกำเริบ แต่เพราะปรียาลืมตัวว่ากำลังเล่นบทคนป่วยหนักอยู่ เธอจึงไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา “โถ่พ่อลูกชายคนดีของแม่ เอาเถอะๆ วันพระ

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 23

    “ฮะ”“ฉันรู้สึกไม่โอเคสักเท่าไหร่กับการที่คุณทำแบบนี้” เวลานี้ต่อให้ต้องเสียลูกค้าเพียงดาวก็ยอม และเธอยังทิ้งระยะห่างออกไปด้วยการใช้สรรพนามแทนตัวเองว่าฉัน เพื่อบ่งบอกว่ากำลังไม่ปลื้มกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น “แบบไหนคะ” แม้จะรู้แต่เจนนิสก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ ลึกๆ ก็สงสารเพียงดาวไม่น้อย เพราะเธอคงอึดอัดใจแย่“คุณก็น่าจะรู้ว่าแบบไหน”“คุณเพียงดาวรู้แล้วอย่างนั้นเหรอคะ ว่าเจนคิดยังไงกับคุณ”“ค่ะ...ฉันว่าฉันพอจะรู้”“ดีจัง...แล้วแบบนี้คุณเพียงดาวพอจะเปิดใจให้เจนได้ไหมคะ เราจะได้ทำความรู้จักกันได้มากขึ้น” แทนที่จะถอยเพราะเพียงดาวไม่เล่นด้วย เจนนิสกลับตื้อต่อก็เพื่อต้องการฆ่าเวลาให้บรูคลินมาถึงร้านนั่นเอง “ต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันมีแฟนแล้ว”“เจนไม่เชื่อฮะ”“ไม่เชื่อก็ต้องเชี่อค่ะ เพราะคนรักของฉันเดินมานั่นแล้ว” เพียงดาวส่งยิ้มให้เจนนิส ก่อนจะโบกไม้โบกมือไปยังบรูคลิน ซึ่งชายหนุ่มเองก็ตั้งใจเดินเข้ามาในร้านอาหารตั้งแต่แรกแล้ว นั่นเพราะ เจนนิสรายงานตลอดว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่“ที่รักคะ ทางนี้ค่ะ” เอ่ยเรียกแบบหวานหยดเสร็จ เพียงดาวกลับไม่รอให้บรูคลินเดินตรงมาหา เพราะเธอลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาเข

  • หลงรักเจ้าสาวผิดคิว   บทที่ 22

    “ใช่ค่ะ พอดีเจนรู้มาจากเพื่อนๆ ว่าบริษัทของคุณเพียงดาวจัดงานออแกไนซ์ได้เยี่ยมมาก เจนเลยเจาะจงมาที่นี่เพื่อขอใช้บริการโดยเฉพาะ”“ขอบคุณมากค่ะ ที่เล็งเห็นว่าออแกไนซ์เล็กๆ ของเพียงดาวมีคุณภาพพอที่จะรับใช้ได้” เพียงดาวยิ้มรับคำชมนั้นอย่างจริงใจเช่นกัน เพราะทุกคำชมมันคือผลตอบรับว่าเธอและลูกน้องทุกคนเต็มที่กับงานทุกอย่างเสมอ ไม่ว่าจะเป็นงานเล็กๆ หรืองานใหญ่ระดับชาติ “อีกอย่างที่เจนประทับใจคือเจ้าของบริษัทที่สวยด้วยฮะ”“อ๋อค่ะ...แล้วคุณเจนอยากให้ทางเราจัดงานวันไหนคะ” แม้จะถูกชมซึ่งหน้าแต่เพียงดาวก็ยังคงไม่เสียสมาธิ เพราะพร้อมจะคุยเรื่องงานได้ทันทีเช่นกัน “วันที่ยี่สิบนี้ค่ะ”“ยี่สิบนี่เหรอคะ” ถามย้ำเสร็จก็หันไปมองปฏิทิน เพราะนับดูแล้วจากวันนี้ไปจนถึงวันที่ยี่สิบก็เหลือเวลาอีกแค่หกวันก็เท่านั้นเอง “ทำไมฮะ เวลากระชั้นชิดไปอย่างนั้นเหรอ”“มากค่ะ เพียงดาวเกรงว่าทางเราจะเตรียมงานไม่ทัน” เพียงดาวเอ่ยบอกไปตามตรง นั่นเพราะไม่อยากตั้งความหวังให้ลูกค้าว่าต้องได้ “งั้นไม่เป็นไร เจนขยับวันออกไปให้คุณเพียงดาวได้ คุณเพียงดาวสะดวกวันไหนบอกเจนมาได้เลยค่ะ”“เอ่อ...รบกวนคุณเจนระบุวันมาดีกว่านะคะ”“อืม...ข

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status