Home / โรแมนติก / หย่ารักสามีทรยศ / ตอนที่5 ไร้เยื่อใย

Share

ตอนที่5 ไร้เยื่อใย

last update Last Updated: 2025-03-05 13:28:59

2 อาทิตย์ต่อมา

หลังจากที่งานแต่งได้ถูกจัดขึ้นในโรงแรมหรูหราระดับห้าดาว ทั้งแขกที่มาร่วมงานและทุกๆ คนต่างมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มแสดงความยินดี แต่คงจะมีเพียงชายหนุ่มคนเดียวเท่านั้นที่เอาแต่ทำสีหน้าบูดบึ้งตึง เคร่งเครียดเย็นชาตลอดทั้งงาน แม้แต่ในขั้นตอนพิธีสวมแหวนแต่งงานเขาก็ไม่เต็มใจที่จะสวมให้กับหญิงสาวอย่างวนิดาเลยด้วยซ้ำ

หญิงสาวที่เห็นท่าทีเยือกเย็นจนคล้ายกับไร้เยื่อใยที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงของชายหนุ่มแล้ว ทำให้ความเจ็บปวดระลอกแล้วระลอกเล่าผุดขึ้นมาเสียความรู้สึกราวกับว่าหัวใจดวงน้อยกำลังถูกเข็มทิ่มแทง แต่เธอก็ทำได้เพียงแอบใช้หลังมือปาดน้ำตาด้วยความเจ็บปวดน้อยใจอดทนเพื่อลูกในท้องเท่านั้น...

บ้านหลังหนึ่ง

ห้องรับแขก

“หนูวนิดาชอบไหมจ๊ะ” คุณหญิงได้เอ่ยถามหญิงสาวในฐานะแม่สามีมีใบหน้ายิ้มแย้มอย่างไม่มีท่าทีที่จะรังเกียจเธอเลยแม้แต่น้อย

“ชอบค่ะคุณแม่”

“บ้านหลังนี้แม่สร้างขึ้นเพื่อจะมอบให้กับวายุกับหนูเพื่อเป็นของขวัญวันแต่งงานนะ”

“ขอบคุณนะคะคุณแม่” ริมฝีปากสวยคลี่ยิ้ม หญิงสาวได้แต่กวาดสายตามองไปยังบริเวณภายในของบ้านซึ่งถูกตกแต่งได้อย่างสวยหรูดูแพงตามฐานะอย่างตื้นตันใจ จนแทบจะสรรหาคำไหนมาบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้เลยว่าตัวเธอโชคดีมากแค่ไหนที่มีวาสนาได้แม่สามีที่ใจดีกับเธอได้ถึงขนาดนี้

“ส่วนเรื่องของใช้อะไรที่ขาดเหลือหรืออยากได้อะไรเพิ่มหนูบอกแม่ได้เลยนะ เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วหนูไม่ต้องเกรงใจนะลูก”

“แค่นี้ก็เยอะมากแล้วค่ะคุณแม่”

“เยอะตรงไหนกันแค่นี้ยังเล็กน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ลูกสะใภ้แม่จะน้อยหน้าคนอื่นได้ยังไง แม่ไม่ยอมหรอกนะ” คุณหญิงแม่สามีพูดอย่างเอาใจลูกสะใภ้แสนดีอย่างวนิดา ทำให้เธอแอบอดคิดไม่ได้เลยว่าถ้าหากสามีจะแสนดีเอาใจใส่เธอแบบนี้สักนิดมันคงจะดีไม่น้อย

“แม่ว่าเราไปซื้อของตกแต่งมาเพิ่มดีไหม ตรงนี้เหมือนว่ามันจะดูโล่ง ๆ ไป หนูวนิดาว่าไง”

“ดาแล้วแต่คุณแม่เลยค่ะ”

“อย่างนั้นก็เอาตามที่แม่ว่าก็แล้วกัน ส่วนเรื่องแม่บ้าน…”

“มะ...ไม่ต้องก็ได้ค่ะ เดี๋ยวงานบ้านหนูทำเองดีกว่า” ยังไม่ทันให้คุณหญิงพูดจบประโยคหญิงสาวรีบยกมือเรียวขึ้นโบกมือส่ายไปมาด้วยความเกรงใจทันที

“ได้ยังไงกัน หนูกำลังท้องกำลังไส้อยู่นะ ไม่รู้ล่ะแม่ไม่ยอมให้หนูต้องทำงานหนัก ๆ หรอกนะลูก”

คุณหญิงรีบเอ่ยปากค้านอย่างหนักทำให้ชายหนุ่มอย่างจิรายุที่นั่งฟังเงียบอยู่ใกล้ๆ ถึงกับกลอกตามองบนอย่างหมั่นไส้กับความเอาใจใส่ลูกสะใภ้ที่เกินหน้าเกินตา เขาไม่คิดเลยว่าผู้เป็นแม่จะหลงผู้หญิงคนนั้นที่เขาไม่ชอบใจอย่างไม่ลืมหูลืมตาได้ถึงขนาดนี้

ครืด ครืด

ในระหว่างการสนทนาจู่ๆ โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของชายหนุ่มได้ส่งเสียงดังขึ้น ทำให้เขาต้องรีบล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาดู

(สายเรียกเข้า 'ทีน่า')

เมื่อบนหน้าจอโทรศัพท์แสดงให้เห็นว่าเป็นใครโทรเข้ามา ชายหนุ่มแยกยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อยอย่างมีเลศนัยก่อนที่จะไม่รอช้ารีบกดรับสายโดยทันที

“ฮัลโหลครับทีน่า” ชายหนุ่มพูดกับปลายสายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานปานจะหยดต่อหน้าต่อตาผู้เป็นแม่และวนิดาที่เพิ่งจะแต่งเข้ามาเป็นภรรยาของเขาถูกต้องตามกฎหมายอย่างหน้าตาเฉยโดยไม่สนใจเลยว่าเธอจะรู้สึกยังไง

(พี่วายุขา ทีน่าคิดถึงพี่วายุจังเลยค่ะ) เสียงออดอ้อนของเด็กใสสต๊อกทำเอาชายหนุ่มใจอ่อนยวบยาบราวกับขี้ผึ้งถูกไฟลน

“พี่ก็คิดถึงน้องทีน่าครับ”

(ทีน่าคิดถึงพี่วายุมาก ๆ เลยค่ะ แล้วก็ทีน่าอยากไปช็อปปิ้งด้วย พี่วายุพาทีน่าไปได้มั้ยคะ นะ นะ น่าพี่วายุขา)

“ได้สิครับ รอพี่แป๊บนะเดี๋ยวพี่จะรีบไปหา” น้ำเสียงของชายหนุ่มเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่เสน่หายิ้มแย้มออกหน้าออกตาดูมีความสุขมากกว่าครั้งไหนๆ

แต่ท่าทีแบบนั้นของชายหนุ่มกำลังทำให้ริมฝีปากบางเรียวของหญิงสาวต้องเม้มแน่นขึ้น มือเรียวทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่น ดวงตาดำสนิทตราตรึงอยู่บนใบหน้าของหล่อเขาซึ่งเป็นสามีของเธอนิ่ง เต็มด้วยความเจ็บปวดหัวใจ หยาดน้ำอุ่นๆ เอ่อขึ้นในตาจนวิสัยทัศน์พร่ามัวแต่ต้องฝืนกลั้นอดทนต่อความรู้สึกเอาไว้ภายในใจอย่างสุดกำลัง

(รีบๆ มานะคะ ทีน่ามีของขวัญรอพี่วายุด้วยน๊า) น้ำเสียงออดอ้อนดั่งลูกแมวน้อยมีหรือเสือร้ายจะอดใจไหว ชายหนุ่มได้ลุกขึ้นพรวดออกจากโซฟาแล้วรีบเดินดุ่มๆ ออกมาจากตรงนั้นทันที โดยไม่คิดจะนึกถึงความรู้สึกของภรรยาอย่างวนิดาในตอนนี้เลยสักนิด

“เจ้าวายุนั่นแกจะไปไหนกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! เจ้าลูกไม่รักดีคนนี้ มันน่าเขกหัวกระบาลเสียจริงๆ”

"..." ผู้เป็นแม่กัดฟันกรอดเมื่อเห็นแล้วว่าไม่สามารถที่จะหยุดเจ้าลูกชายตัวดีของตนได้อีกต่อไป ก่อนที่เสียงสตาร์ตรถดังขึ้นแล้วถูกขับออกไปด้วยความเร็ว ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนจะเริ่มอบอวลไปด้วยความหม่นหมองภายในบ้านหลังใหม่

“หนูวนิดาลูก...” ฝ่ามือเล็กแตะลงบนท่อนแขนเรียวของลูกสะใภ้อย่างเศร้าสร้อยทั้งเห็นใจ

ในตอนนี้หญิงสาวรู้สึกขมขื่นทั้งเสียใจไม่น้อยเมื่อสามีอย่างเขาไม่คิดจะหันมาสนใจเหลียวแลแม้ว่าเธอจะกำลังทั้งครรภ์ลูกน้อยของเขาก็ตาม....

“แม่ต้องขอโทษหนูแทนลูกชายที่ไม่เอาไหนของแม่ด้วยนะลูก”

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่ไม่จำเป็นต้องมาขอโทษหนูเลย” หญิงสาวพยายามบังคับน้ำเสียงของตัวเองไม่ให้สั่นแม้ว่ามันจะเป็นไปได้ยากก็ตาม เธอพยายามไม่คิดมากเพราะกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อลูกน้อย

แต่ทุกอย่างมันกลับตรงกันข้าม ยิ่งเขาละเลยต่อเธอมากเท่าไหร่หัวใจดวงน้อยของเธอยิ่งบอบช้ำมากเท่านั้น

คนสองคนแต่งงานโดยที่ไม่ได้รักกัน ทุกอย่างมันเกิดจากความผิดพลาด...ก็คงไม่แปลกที่คนอย่างเธอจะไม่ได้รับความรักจากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี…

“อดทนสักนิดนะลูก ยังไงแม่ก็เชื่อว่าสักวันหนึ่งวายุลูกชายตัวดีของแม่คงจะตาสว่างได้เห็นความรัก ความหวังดีในตัวของหนูอย่างแน่นอน”

“...”

“สักวันหนึ่งลูกชายของแม่จะต้องเปิดใจรับหนู อย่างที่แม่กำลังทำอยู่ในตอนนี้”

“ค่ะคุณแม่” หญิงสาวพยักหน้าตอบรับอย่างเค้นยิ้มขมๆ ก่อนที่คุณหญิงจะต้องขอตัวกลับเพราะดันมีธุระสำคัญเข้ามา แต่ก็ไม่วายที่ท่านได้กำชับห้ามให้เธอยกกระเป๋าเสื้อผ้าสัมภาระใบใหญ่ขึ้นไปบนชั้นสองโดยเด็ดขาด

'กระเป๋าพวกนี้หนูห้ามยกขึ้นไปข้างบนด้วยตัวเองนะ ไว้วายุกลับมาก่อนเข้าใจที่แม่สั่งใช่ไหม'

'เข้าใจค่ะคุณแม่'

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง

หญิงสาวได้รอให้ชายหนุ่มสามีของเธอกลับมาอย่างใจจดใจจ่อในความเงียบ เธอได้แต่นั่งชะเง้อคอมองว่าเมื่อไหร่เขาจะขับรถกลับมา แต่ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่มันก็ยังไร้วี่แวว

“เฮ้อ” สุดท้ายแล้วหญิงสาวก็ได้แต่นั่งถอนหายใจในเวลาบ่ายคล้อย ก่อนที่เธอจะหันไปมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ซึ่งถูกวางเอาไว้อยู่กลางบ้าน พลางครุ่นคิดว่าเห็นทีเธอคงต้องจัดการลากมันขึ้นไปยังห้องนอนด้วยตัวเองแล้วจริงๆ

“ฮึบ” พละกำลังแขนอันน้อยนิดกำลังฉุดกระชากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ สองฝ่าเท้าเล็กพยายามก้าวขาเดินขึ้นบันไดด้วยความทุลักทุเล กว่าเธอจะลากกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นมาถึงห้องนอนได้ก็ใช้เวลานานอยู่พอสมควร เพราะถ้าหากเธอไม่ระวังมันอาจจะส่งผลกระทบต่อลูกน้อยในท้องก็เป็นได้

“แม่จะอดทนเพื่อหนูนะลูก” เสียงหวานของหญิงสาวดังขึ้นพลางเธอได้ก้มต่ำลงมองหน้าท้องซึ่งเริ่มนูนเด่นตามอายุครรภ์ที่เพิ่มมากขึ้นของตัวเองด้วยใจรักและเปี่ยมไปด้วยความสุข

“เอาใจช่วยแม่ด้วยนะลูก แม่จะอดทนเพื่อหนูคนดี”

ตึก ตึก ตึก

“มีอะไรกินบ้างนะ” หลังจากการเก็บเสื้อผ้าใส่ตู้เสร็จหญิงสาวก็รีบลงมายังด้านล่าง มุ่งหน้าเดินไปยังห้องครัวเพราะนี่ก็ใกล้จะถึงเวลาเตรียมอาหารมือเย็น และเมื่อเปิดตู้เย็นออกมาก็เห็นว่าภายในนั้นได้อัดแน่นเต็มไปด้วยของสดสำหรับไว้ทำอาหารมากมาย เธอกวาดสายตามองครู่หนึ่งก่อนที่จะจัดการหยิบวัตถุดิบที่จะทำอาหารออกมาทีละอย่าง

“ทำอาหารง่าย ๆ ก็แล้วกัน” พูดเสร็จหญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะรีบลงมือทำอาหารโดยทันที เธอรู้สึกมีความสุขขึ้นมาบ้างเมื่อได้จัดเตรียมอาหารพวกนี้ในฐานะภรรยาที่ดี ปรนนิบัติสามีอย่างที่ภรรยาอย่างเธอควรจะทำ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

“หวังว่าคุณจะชอบฝีมือการทำอาหารของดานะคะ วายุ” ริมฝีปากอวบอิ่มฉ่ำน้ำคลี่ยิ้มหวาน เมื่อเธอมองผลงานในการทำอาหารซึ่งถูกวางอยู่บนโต๊ะ เหลือเพียงแค่รอเวลาที่ชายหนุ่มจะกลับมาทานข้าวเย็นพร้อมกัน

แต่ทว่า...

หลังจากที่หญิงสาวได้จัดเตรียมโต๊ะอาหารเสร็จแล้ว เวลาผ่านไปเกือบจะสามชั่วโมงจนท้องฟ้าด้านนอกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าชายหนุ่มจะกลับมาเลยแม้แต่น้อย เธอก็ทำได้แค่นั่งเฝ้ารออย่างมีความหวังว่าเขาจะรีบกลับมาหา

แต่แล้วคนอย่างเธอก็ต้องพบกับความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกเช่นเคย…

'เขาจะมาสนใจผู้หญิงหน้าไม่อายอย่างเธอทำไมกัน'

แต่ถึงอย่างไรหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขาแล้ว มันคงไม่เป็นอะไรหรอกใช่มั้ย ถ้าหากเธออยากจะโทรศัพท์ไปถามว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนและกำลังทำอะไรอยู่...

หญิงสาวได้นั่งชั่งใจอยู่นานพลางดวงตาหวานจับจ้องอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ที่แสดงเบอร์โทรของชายหนุ่มอย่างลังเล จนในที่สุดความเป็นห่วงก็สามารถเอาชนะความลังเลภายในใจได้ เธอจึงสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ และผ่อนออกมาเบาๆ ก่อนจะกดต่อสายโทรหาเขาทันที

(ฮัลโหล) เสียงทุ้มแฝงไปด้วยความเย็นชาดังมาจากปลายสาย พร้อมกับมีเสียงพูดคุยของหญิงชายหลายคนดังแทรกผ่านเข้ามาในสายได้ยินอย่างชัดเจน

“คะ...คุณคะ คุณจะกลับบ้านเมื่อไหร่เหรอคะ”

(โทรมาทำไม ฉันจะกลับตอนไหนมันก็เรื่องของฉัน ไม่ต้องมายุ่งน่ารำคาญ) น้ำเสียงดุดันของชายหนุ่มตวาดใส่หญิงสาวทันทีก่อนที่เขาจะรีบลุกขึ้นยืนเดินออกมาจากโต๊ะ เพื่อหามุมเงียบสงบคุยกับเธอในสาย

(มีอะไร)

“คะ คือว่า ฉันทำกับข้าวรอคุณกลับมาทานพร้อมกันค่ะ...แล้วคุณจะกลับบ้านตอนไหนคะฉันจะได้รอ” หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มคงกำลังโกรธที่เธอโทรไปรบกวน

(ไม่กิน! แล้วก็ไม่ต้องรอด้วย อย่ามาวุ่นวายกับฉันน่ารำคาญจริงๆ)

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

ทันทีที่ชายหนุ่มตะคอกเสียงใส่หญิงสาวจบ เขาก็ได้ตัดสายโทรศัพท์ของเธอทิ้งอย่างไร้เยื่อใย

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่6 กินข้าวทั้งน้ำตา

    หลังจากสายโทรศัพท์ถูกชายหนุ่มกดสายตัดไป มือเรียวที่ถือโทรศัพท์แนบหูอยู่ก็ค่อยๆ ลดลงอย่างช้าๆ ในความเงียบ คำพูดของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเข็มเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงหัวใจของหญิงสาวเข้าอย่างแรง ก่อนที่หยาดน้ำตาแห่งความปวดใจจะเอ่อไหลทะลักลงมาเหมือนทำนบแตกอย่างอั้นไว้ไม่ไหวอีกต่อไปร่างเล็กทรุดนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง ความผิดหวังและความน้อยเนื้อต่ำใจพุ่งเข้ามาฉีกกระชากหัวใจของเธออย่างโหดเหี้ยม ทั้งในสมองและความรู้สึกของหญิงสาวในตอนนี้กำลังสับสนอย่างไม่เข้าใจเลยว่าตัวเธอนั้นทำอะไรผิดนักหนาถึงทำให้ผู้ชายที่เคยรักเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเคยรักและเอาใส่ใจดูแลเธอเป็นอย่างที่ดียิ่งกว่าสุภาพบุรุษขี่ม้าขาว ที่ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนเห็นแล้วก็ต้องอิจฉาคู่รักของเธอกับเขาแต่ทว่าตั้งแต่ที่ชายหนุ่มรู้ว่าหญิงสาวกำลังตั้งท้องลูกของเขาแล้ว ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหวในทันทีและผู้ชายที่รักเธอมากในวันนั้นได้หายไป เหมือนกับว่าเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้เลย ด้วยซ้ำ มาในตอนนี้กลับมีเพียงผู้ชายที่กำลังเลือดเย็นไร้หัวใจทำราวกับว่าเธอเป็นผู้หญิงที่น่ารังเกียจในสายตาของเขาไปแล้วหรือที่ผ่านมามันเป็นแค่ก

    Last Updated : 2025-03-05
  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่7 รังเกียจ

    ครึ่งชั่วโมงต่อมาดวงตาหญิงสาวนั่งจ้องมองจานอาหารบนโต๊ะตรงหน้านิ่งอยู่อย่างนั้นราวกับคนหมดอาลัย ความเงียบเหงาได้แล่นจู่โจมเข้าสู่หัวใจจนหยดน้ำตายังคงเอ่อขึ้นมาคลอเบ้าอย่างน้อยเนื้อต่ำใจกับความเฉยชาที่ชายหนุ่มผู้เป็นสามีได้ปฏิบัติต่อภรรยาอย่างเธอยังไม่จางหายแต่ในระหว่างนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงรถหรูของชายหนุ่มได้วิ่งเข้ามาชะลอจอดตรงลานหน้าบ้าน ไม่นานนักร่างสูงของเขาจะก้าวเข้ามาในบ้านมุ่งหน้าเดินมาหาหญิงสาวในห้องครัวทันทีด้วยสีหน้าและท่าทางที่เกรี้ยวกราดก่อนที่มือใหญ่ของชายหนุ่มจะเอื้อมเข้ามาคว้าท่อนแขนเล็กของหญิงสาวเอาไว้อย่างแรงในขณะที่เธอยังคงนั่งมีสีหน้าเศร้าอยู่ที่โต๊ะทานอาหาร ไม่ทันได้สังเกตว่าเขากลับมาแล้วทำให้เธอที่กำลังอยู่ในความเหม่อลอยถึงเบิกตากว้างตื่นตระหนกอย่างหนัก“ยังไม่ทันไร เธอนี่ชักจะเอาใหญ่ขึ้นทุกทีแล้วนะ” น้ำเสียงชายหนุ่มเปี่ยมพลังตวาดอย่างเกรี้ยวกราด“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะคะคุณ”“อย่ามาทำเป็นสำออยไปหน่อยเลย เก่งนักนะ เห็นแม่ของฉันทำดีด้วยหน่อย ยังไม่ทันไรก็วิ่งแจ้นโทรไปพูดเป่าหู ฟ้องท่านสารพัดเรื่องจนเนื้อตัวสั่นเลยสินะ”“ฉันเปล่านะคะ” หญิงสาวรีบเอ่ยปากปฏิเสธทันทีในสิ่งที่เธ

    Last Updated : 2025-03-05
  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่8 สำออย

    02.00น.ห้องนอนบรรยากาศในช่วงตกดึกที่เงียบสงัดชายหนุ่มนอนหลับสบายอยู่บนเตียงนุ่มทั้งมีห่มผ้าผืนหนาให้ห่ม แต่ผิดกลับหญิงสาวที่ถูกเขาผู้เป็นสามีผลักไสอย่างเย็นชาให้เธอลงมานอนอยู่บนพื้นปูนแข็งกระด้างร่างบางของหญิงสาวเริ่มนอนตัวงอสั่นเทิ่มเพราะความหนาวเย็นของอุณหภูมิแอร์ในห้องที่เขาได้ปรับให้เย็นขึ้น ทั้งเธอรู้สึกมีอาการปวดหลังจนยากที่จะข่มตานอนหลับอย่างสบายใจได้หญิงสาวทำได้แค่นอนตะแคงเอามือเรียวประสานกอดร่างกายบางของเธอเอาไว้ภายใต้ผ้าห่มผืนบางเพื่อสร้างความอบอุ่นอยู่เงียบๆ ทั้งดวงตาสุกใสแดงระเรื่อขึ้นด้วยความน้อยอกน้อยใจแต่กลับทำอะไรไม่ได้เพราะคำว่า ‘อดทนเพื่อลูก’ แค่คำเดียว07.30น.ห้องครัวหญิงสาวที่อดทนนอนปวดหลังมาตลอดทั้งคืน ได้ตื่นนอนขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสางเพื่อทำหน้าที่ภรรยาที่ดีของสามี เร่งรีบลงมาเข้าครัวทำอาหารมื้อเช้าสุดอร่อยอย่างพิถีพิถันและใส่ใจให้ทันก่อนที่ชายหนุ่มจะตื่นนอนและไม่นานนักในขณะที่หญิงสาวกำลังจัดจานอาหารมื้อเช้าหน้าตาน่าทานทั้งมีกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทั้งบ้านที่เธอนั้นได้ตั้งใจทำอย่างสุดฝีมือเสร็จพอดี และเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ร่างสูงของชายหนุ่มอยู่ในคราบชุ

    Last Updated : 2025-03-05
  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่9 ประชด

    ร่างกายอ้อนแอ้นยังคงสั่นสะท้านขณะสะอื้นไห้ราวกับได้ยินเสียงหัวใจตนเองถูกฉีกทึ้งแล้วเขวี้ยงทิ้งลงพื้นเหมือนดอกไม้ในระหว่างนั่งทำแผลที่นิ้วเรียวของตนเองอยู่เงียบๆ ภายในห้องนั่งเล่น ในความรู้สึกโหวงเหวงอ้างว้างกุมหัวใจ คำพูดเย็นชาเหล่านั้นของชายหนุ่มยังคงแทรกเข้ามาผ่านโสตประสาทของหญิงสาวแผดเผาหัวใจจนเจ็บแสบราวกับโดนยาพิษ ไม่ว่าเธอจะทำดีสักแค่ไหน แต่เขากลับไม่เคยเห็นความดีที่เธอคอยพยายามทำมาเลยสักครั้งผิดกับตอนที่เพิ่งรักกันใหม่ๆ ไปโดยสิ้นเชิงเพราะตอนนี้ในสายตาของเขานั้นได้มองเธอเป็นเพียงผู้หญิงโง่คนหนึ่งที่เขาเบื่อและไม่ต้องการไปตั้งนานแล้ว...หญิงสาวยกมือขึ้นปิดหน้าครวญครางร้องไห้ด้วยความอัปยศอดสูในความเจ็บปวดระลอกแล้วระลอกเล่าผุดขึ้นมาเสียดความรู้สึก ทั้งในดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความอ่อนแอไร้ที่พึ่ง ช่างน่าเศร้านักที่เธอดันไปหลงรักคนเลือดเย็นไร้หัวใจอย่างเขา…ติ๊ดดด~ในระหว่างที่ความเสียใจกำลังล้นทะลักออกมาให้เจ็บปวดอยู่นั้น จู่ๆ เสียงสายเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ได้ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่มีแต่ความเสียใจเศร้าโศกของหญิงสาวมือบางสั่นระริกรีบยกขึ้นมาปาดน้ำตาที่ยังคงไหลไม่หยุดบนแก้มเนียนออกพ

    Last Updated : 2025-03-05
  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่10 ชั่ววูบ

    ร่างบางเล็กของหญิงสาวเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นมาไม่หยุด ร่างกายยังคงสั่นเทาเพราะพิษไข้ แม้ว่าชายหนุ่มจะพยายามเช็ดตัวและห่มผ้าหนาๆ ให้แล้วแต่อุณหภูมิในตัวของเธอก็ยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลยสักนิด ทำให้ความกังวลและความหวาดกลัวได้พลันถาโถมเข้ามาในใจของเขาทันทีอย่างกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไปชายหนุ่มสับสนจนทำอะไรไม่ถูกในตอนนี้ เขาไม่มีทางเลือกจึงได้ตัดสินใจรวบร่างเล็กของหญิงสาวมากอดไว้ในอ้อมอกและใช้อ้อมแขนอันทรงพลังกอดร่างเธอเอาไว้แน่นทันที คิดว่าอาจจะคลายความหนาวได้บ้าง“นะ หนาว หนาวจังเลย” น้ำเสียงสั่นเครือได้เอ่ยพูดแผ่วเบา“ทำใจดีๆ ไว้ เธออย่าเป็นอะไรไปนะ” บนใบหน้าชายหนุ่มปรากฏความกังวลใจเอ่ยพูดกับเธอเสียงอ่อน“นะ หนาวเหลือเกิน”“อึก”ใบหน้าเคร่งขรึมแสดงความวิตกกังวลออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ก้มมองร่างเล็กของหญิงสาวที่ซุกซบอยู่ในอ้อมกอดกำลังตัวสั่นเทาบวกกับอุณหภูมิในร่างกายของเธอที่ยังคงพุ่งขึ้นเรื่อยๆชายหนุ่มที่เห็นท่าทีว่าหญิงสาวดูไม่ดีขึ้นทำให้หัวใจของเขาบีบตัวแน่นอย่างไร้สาเหตุ ความร้อนใจที่กลายเป็นความตื่นตระหนกกำลังกัดกินหัวใจเขาอย่างช้าๆ เขาจึงไม่รอช้าตั

    Last Updated : 2025-03-05
  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่11 กลัวเสียหน้า

    ไร้เงาของชายหนุ่มอย่างจิรายุยามเมื่อพยาบาลพิเศษเดินทางมาถึงบ้านหลังใหญ่ มีเพียงหญิงสาวตั้งครรภ์นอนซมเพราะพิษไข้อยู่บนเตียงเพียงลำพัง เธอคงยังมีไข้แต่ไม่สูงมากเท่าไหร่เหมือนก่อนหน้านี้หลังจากได้พยาบาลพิเศษคอยดูแลอย่างใกล้ชินไม่นานก็คงหายสองวันผ่านไป...ร่างกายของคนป่วยเริ่มฟื้นฟูไม่มีไข้ หญิงสาวยังคงนอนหลับใหลไม่ได้สติดีจนมาวันนี้วันที่พิษไข้ทุเลาลงมากขึ้น“อื้อ” เสียงครางในลำคอเล็กดังขึ้นก่อนที่เปลือกตาบางเริ่มขยับหลังจากหลับไปเป็นเวลานาน ทำให้ดวงตาคู่สวยของเธอได้รับการปรับแสง“ตื่นแล้วเหรอคะ” เสียงหวานของพยาบาลวัยกลางคนเอ่ยดังขึ้นทันทีเมื่อหญิงสาวตื่นเปิดเปลือกตาเต็มดวงเพื่อจ้องมองพยาบาลวัยกลางคนในชุดทำงานตรงหน้า“คะ...คุณคือ” หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย“ฉันเป็นพยาบาลพิเศษที่คุณจิรายุจ้างให้มาดูแลคุณค่ะ”“จ้างให้ดูแลฉัน อย่างนั้นเหรอคะ” หญิงสาวย้ำถามหญิงตรงหน้าขึ้นอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ“ใช่ค่ะ คุณไม่สบายมีไข้สูง คุณจิรายุเลยโทรให้ฉันมาช่วยดูแลคุณ” พยาบาลวัยกลางคนส่งยิ้มพูดคุยอย่างเป็นมิตรจนหญิงสาวอดไม่ได้ที่จะยิ้มตามเธอ“แล้ว…นี่คุณวายุเขาอยู่ไหนเหรอคะ”“คะ? ค

    Last Updated : 2025-03-05
  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่12 ความเจ็บปวดที่ไร้เสียง

    ห้องครัวพยาบาลพิเศษวัยกลางคนได้ประคองหญิงสาวลงมาที่ห้องครัวเพื่อรับประทานอาหารทั้งที่เธอไม่หิวแต่ก็ต้องฝืนร่างกายตัวเองกินเพื่อให้มีแรงและเพื่อลูกน้อยในท้องหลังจากที่ชายหนุ่มจิตใจร้ายกาจทั้งเย็นชาออกไปข้างนอกแล้วหญิงสาวไม่รู้เลยว่าเขาไปไหนหรือมีธุระอะไรแต่ในตอนนี้เธอเองก็ไม่จำเป็นและไม่อยากจะไปสนใจเรื่องของเขาอีกต่อไปแล้ว เหมือนกันกับที่เขาไม่เคยคิดจะสนใจเธออย่างตอนนี้…ดวงตากลมโตกวาดมองดูอาหารหน้าตาน่าทานหลายอย่างที่ถูกจัดเตรียมไว้บนโต๊ะครู่หนึ่ง ก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วระบายลมหายใจออกมาเบาๆ ข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ด้วยหัวใจที่เหนื่อยล้าก่อนที่มือเรียวของเธอจะยื่นไปหยิบช้อนแล้วค่อยๆ ตักอาหารเข้าปากทีละคำสองคำแต่ทว่าหญิงสาวกลับกินไปเพียงไม่กี่คำก็รู้สึกอิ่มจนฝืนกินต่อไม่ไหวแล้ว ทำให้พยาบาลพิเศษวัยกลางคนที่ชายหนุ่มจ้างให้มาดูแลเธอที่กำลังยืนเฝ้าอยู่ๆ ข้างเห็นว่าเธอกินน้อยก็ได้เอ่ยปากพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูเป็นกังวลทั้งเห็นอกเห็นใจเธอไม่น้อย“คุณวนิดากินอีกสักนิดเถอะนะคะ คุณกินน้อยเกินไปร่างกายจะไม่มีแรงเอานะคะ”“ฉันกินไม่ลงแล้วจริงๆ ค่ะ”“…”ใบหน้าระทมทุกข์ของหญิงสาวแลดู

    Last Updated : 2025-03-05
  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่13 ไถ่โทษ

    หญิงสาวร่างเล็กอุ้มท้องลูกของชายหนุ่มเธอนั่งร้องไห้อยู่บนเตียงนอนอย่างเงียบ ๆ ความเจ็บปวดแทรกไปทั่วทุกอณูของหัวใจดวงน้อยที่เจ็บช้ำครั้งแล้วครั้งเล่า มันยิ่งทำให้เธออยากจะก้าวขาเดินออกไปจากตรงจุดนี้ วินาทีนี้ ตอนนี้ เธออยากจะหนีออกไปให้พ้นจากผู้ชายใจร้ายอย่างเขาเต็มที่แล้วจริงๆครืด ครืด ครืดในความว่างเปล่า จู่ๆ เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ดึงสติของหญิงสาวให้กลับมา เธอจึงหันหน้าไปมองยังทางต้นเสียงโทรศัพท์เครื่องบางที่กำลังส่งเสียงร้อง ทำให้กรอบดวงตาแดงก่ำผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักกำลังจ้องมองชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์'แม่'เพียงแค่ได้เห็นชื่อของผู้เป็นมารดาที่แสดงอยู่บนหน้าจอ หญิงสาวก็รีบใช้ฝ่ามือปาดน้ำตาให้เหือดแห้งทันที ก่อนที่เธอจะสูดลมหายใจเข้าออกอย่างเต็มปอดพยายามบังคับโทนน้ำเสียงของตัวเองไม่ให้สั่นแล้วเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายของท่าน“สวัสดีค่ะแม่”(ยัยนิดลูกรักของแม่ แม่ขอให้แกกับตัวเล็กในท้องมีความสุขมาก ๆ เลยนะ)(พ่อเองก็เหมือนกันนะ พ่อขอให้ลูกและเจ้าตัวน้อยหลานพ่อมีสุขภาพที่แข็งแรงมีความสุขมาก ๆ นะลูก)หลังจากสิ้นเสียงของผู้เป็นบิดาและมารดาที่อยู่ในสาย คิ้วเรี

    Last Updated : 2025-03-05

Latest chapter

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่29 หมดเวรหมดกรรม (จบ)

    ความโศกเศร้าปกคลุมไปทั่วบริเวณภายในวัด แขกที่ตามร่วมงานกันมากมายต่างสวมใส่ชุดสีดำเพื่อไว้อาลัยให้กับผู้ล่วงลับ“ดิฉันขอแสดงความเสียใจกับคุณหญิงด้วยนะคะ” มารดาของหญิงสาวเดินทางมาร่วมไว้อาลัยให้กับลูกเขยอย่างจิรายุ ถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะทำไม่ดีกับบุตรสาวเอาไว้มากมายแต่ในเมื่อเขาจากไปแล้วก็ทำได้แค่อโหสิกรรมให้แก่กันเท่านั้น“ขอบคุณจากใจนะคะที่คุณหญิงอุตส่าห์เดินทางมาร่วมงาน อีกอย่างต้องขอโทษคุณหญิงแทนวายุลูกชายดิฉันด้วยนะคะกับในสิ่งที่เคยทำไม่ดีกับหนูวนิดา”ผู้เป็นมารดาพูดขอโทษทั้งน้ำตาอย่างเจ็บปวดใจที่ต้องมาสูญเสียลูกชายคนเดียวทั้งที่ยังไม่ได้ตั้งตัวและยังทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เลยสักนิด หัวอกของคนเป็นแม่แตกสลายเมื่อได้เห็นร่างไร้ลมหายใจของลูกชายชิงตายจากไปก่อนอย่างไม่อาจจะยอมรับความจริงได้ในตอนนี้“คุณหญิงไม่ต้องขอโทษดิฉันเลยค่ะ เรื่องแบบนี้คงไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น...แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้ว เราคนเป็นแม่ก็ทำให้ได้แค่ต้องทำใจยอมรับมันให้ได้เท่านั้น” มารดาของหญิงสาวก็เศร้าใจไม่น้อยทั้งเห็นใจหัวอกคนเป็นแม่ด้วยกันว่ามันทรมานเจ็บปวดเจียนตายแค่ไหนที่ต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ ทุกอย่า

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่28 คำขอโทษสุดท้าย

    หญิงสาวที่กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานชายหนุ่มพร้อมกับแม่สามี เธอพยายามตั้งสติระบายลมหายใจออกมาเบาๆ ข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปเคาะบานประตูทันทีก๊อก ก๊อก ก๊อกเพียงไม่นานนักผ่านประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงของชายหนุ่มที่เสื้อผ้าอยู่ในสภาพยับเยิน คงไม่ต้องเดาเลยว่าเขาเพิ่งจะเสร็จจากภารกิจทางกายมาแต่ทว่าทันทีที่ได้เห็นเธอกับมารดาอยู่ตรงหน้าเขาถึงกับเบิกตากว้าง ใบหน้าก็ซีดเผือดลงทันทีหญิงสาวที่เห็นสภาพของชายหนุ่มที่รักมากในตอนนี้แล้ว ริมฝีปากของเธอถึงกับสั่นระริกอย่างแค้นใจ แต่ทำได้แค่ผ่อนลมหายใจระงับอารมณ์ความรู้สึกเหล่านั้นเอาไว้ในอก “คะ คุณแม่กับดา…มากันตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ทำไมไม่โทรมาบอกผมก่อน” ชายหนุ่มเอ่ยถามน้ำเสียงอึกอัก“ว่าไงพ่อตัวดี คุยกับหนูวนิดาเขาเถอะนะ ฉันไม่อยากจะคุยกับแก” น้ำเสียงของผู้เป็นแม่แข็งกระด้าง ชักสีหน้าใส่ลูกชายด้วยความโกรธก่อนจะยืนกอดอกหันหลังให้กับเขา“เห็นช่วงนี้คุณทำงานหนักไม่ค่อยได้กลับไปทานข้าวที่บ้าน...ดาก็เลยซื้อข้าวมาฝากคุณค่ะ”“อะ อ๋อขอบคุณนะครับ” ชายหนุ่มยิ้มเจื่อน ยื่นมือมารับถุงข้าวในมือของหญิงส

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่27 อาหารข้างทางมันอร่อยกว่า

    คฤหาสน์“หนูวนิดาไปยังไงมายังไงลูก” แม่สามีอ้าแขนโอบกอดร่างของลูกสะใภ้ด้วยความรักก่อนที่ทั้งสองจะนั่งลงบนโซฟาในห้องรับแขก แต่เธอในตอนนี้เมื่อเห็นใบหน้าของท่านแล้วถึงกับลำคอตีบตัน พยายามสะกดความรู้สึกที่แสบร้อนในดวงตาเอาไว้“สวัสดีค่ะคุณแม่” เธอยกมือพนมไหว้“แม่คิดถึงหนูจังเลย เป็นยังไงบ้างลูกช่วงนี้”“ก็ดีค่ะคุณแม่ หนูกับคุณวายุก็เพิ่งจะกลับมาจากเที่ยวทะเล”“ดีจริง วายุลูกชายของแม่ดูเอาใจใส่หนูเก่งจังเลยนะช่วงนี้ เห็นแบบนี้แล้วแม่ค่อยสบายใจหน่อย” เมื่อเห็นท่าทีว่าแม่สามีกำลังสบายใจ เธอจึงเค้นยิ้มรับบางๆ ที่แสนอ่อนโยนและขมขื่นใจยังไม่อยากจะพูดอะไรออกไปในตอนนี้“คุณแม่คะ เย็นนี้คุณแม่ว่างหรือเปล่าคะ พอดี…ดาอยากจะพาคุณแม่ไปที่หนึ่งหน่อยนะค่ะ”“ได้สิสำหรับลูกสะใภ้ของแม่ แม่ว่างอยู่แล้วจ้ะ ว่าแต่หนูวนิดาอยากพาแม่ไปที่ไหนเหรอลูก”“ดายังขอไม่บอกตอนนี้นะคะ พอดีเป็นเซอร์ไพรส์ค่ะ”“แหมะ ลูกสะใภ้คนนี้มีเซอร์ไพรส์ให้แม่ด้วย น่ารักจริงๆ เลย” พูดจบแม่สามีก็คว้าร่างตั้งครรภ์ของลูกสะใภ้เข้ามากอดด้วยความรัก หญิงสาวรรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นอ่อนโยนจากท่านพลันทำให้น้ำตาแวววาวค่อยๆ เอ่อขึ้นมาคลอเบ้าตาอย่าง

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่26 ตัดสินใจ

    อารมณ์ของหญิงสาวในตอนนี้ดิ่งลงสู่เหว แววตาคู่นั้นมองลึกเข้าไปในตาของชายหนุ่มอย่างพยายามสะกดกลั้นความขมขื่นเจ็บปวดในใจ ไม่ว่ารสชาติของอาหารตรงหน้ามันจะอร่อยมากขนาดไหนแต่ความรู้สึกของเธอในตอนนี้นั้นมันชั่งขมฝาดลิ้นกินเหลือเกิน จนกินได้ไม่กี่คำก็ต้องวางช้อนยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มแต่ผิดกับชายหนุ่มที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเขากำลังนั่งทานอาหารตามปกติทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น แต่เธอก็แอบสังเกตได้ว่าสายตาของเขาเหลือบมองไปยังโต๊ะของหญิงสาวซึ่งอยู่โต๊ะถัดไปที่เขาได้แอบเจอกันก่อนหน้าตอนไปห้องน้ำเป็นครั้งคราว แลดูแล้วอายุของหล่อนน่าจะน้อยกว่าเธอไม่กี่ปีแต่ทว่าผู้หญิงคนนั้นดูมีเสน่ห์ไม่น้อย ใบหน้าดูสะสวยรสนิยมในการแต่งตัวก็ดูเซ็กซี่ทั้งน่าค้นหา ไม่เหมือนกับเธอในตอนนี้ที่ดูจืดชืดมองไปตรงไหนก็ไม่มีชีวิตชีวาแตกต่างราวฟ้ากับเหว สรุปแล้วเธอไม่มีอะไรเทียบผู้หญิงคนนั้นได้เลยจริงๆ …ห้องพัก“เดี๋ยวผมจะลงไปซื้อยามาให้ คุณนอนรอผมอยู่ที่ห้องก่อนนะ”“อย่าไปนานนะคะ ดา…ไม่อยากอยู่คนเดียว”“ครับที่รัก รอแป๊บนึงนะแล้วผมจะรีบกลับมา”“ค่ะ” ริมฝีปากชมพูดยกเป็นรอยยิ้มขมๆ หลังจากจบบทสนทนาหญิงสาวพยักหน้ารับ

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่25 คนทรยศ!

    00.45น.ด้วยฮอร์โมนของคุณแม่ตั้งครรภ์ทำให้หญิงสาวสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกรู้สึกปวดฉี่อยากเข้าห้องน้ำแทบจะทุกเวลา ทว่าหัวใจของภรรยาอย่างเธอหล่นไปกองอยู่ปลายเท้าเมื่อไร้เงาของสามี“คุณคะ”เงียบ ไม่มีเสียงตอบรับ หญิงสาวจึงพยุงร่างขึ้นมาแล้วก้าวขาลงจากเตียง ก่อนที่เธอกวาดสายตามองหาร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มรอบห้องแต่ก็ไม่มีแม้แต่เงาของเขาแต่โทรศัพท์เขาก็ยังไม่เอาไปหญิงสาวทำได้เพียงเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจเธอจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วกลับมานอนบนเตียงเช่นเดิมราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนเวลาล่วงเลยผ่านไปพักหนึ่งเปลือกตาบางยังคงข่มตานอนไม่หลับนอนพลิกตะแคงไปมาอย่างเป็นกังวลทั้งข้องใจว่าชายหนุ่มนั้นหายไปไหนในเวลาดึกขนาดนี้ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกวูบโหวงอยู่ภายในใจราวกับว่าเซ้นส์สัมผัสกำลังทำงานขึ้นมาอย่างน่าแปลกประหลาด อีกทั้งลูกน้อยในท้องก็ออกแรงดิ้นจนเธอรู้สึกจุกราวกับว่าเด็กน้อยกำลังสื่อสารอะไรบางอย่างให้เธอรู้02.30น.แกร๊กเสียงประตูห้องพักถูกเปิดออกแม้มันจะแผ่วเบามากแค่ไหนแต่ก็ยังมีเสียงเล็ดลอดออกมาท่ามกลางความเงียบงัน เพียงไม่นานเสียงฝ่าเท้าหนักๆ ก็เดินเข้ามาในห้องนอน หญิงสาวที่ยังคงนอนไม

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่24 จะรักคุณเพียงคนเดียว

    หลายวันต่อมา“หน้าตาคุณดูอิดโรยจังเลยนะคะช่วงนี้ พักผ่อนก็น้อยทำงานก็หนักดาเป็นห่วงคุณจัง”หญิงสาวเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังนั่งทานอาหารเช้า เธอมองหน้าของสามีด้วยความเป็นห่วงทั้งกังวลอยู่ในใจลึกๆ เพราะเห็นว่าช่วงนี้เขาทำงานจนต้องกลับบ้านดึกทุกวัน เวลาพักผ่อนก็ไม่ค่อยจะมีแถมรุ่งเช้าก็รีบขับรถออกไปทำงานอีกเป็นแบบนี้มาสักพักหนึ่งแล้ว“คุณไม่ต้องเป็นห่วงผมนะ ที่ผมทำงานหนักก็เพื่อให้คุณกับลูกได้อยู่อย่างสุขสบายนะรู้มั้ย” ชายหนุ่มยื่นฝ่ามือไปกุมมือหญิงสาวเอาไว้ทั้งยังคงมีรอยยิ้มอ่อนโยนให้เธอเหมือนกับในทุกครั้งๆ“ขอบคุณนะคะที่คุณยอมทำงานหนักเพื่อดากับลูก”“อีกไม่กี่เดือนก็ใกล้จะคลอดแล้ว คุณอยู่แต่บ้านคงจะเบื่อแย่เลยใช่มั้ย งั้นเราไปหาที่ผ่อนคลายสมองสักหน่อยดีมั้ยครับเผื่อคุณจะได้สบายใจขึ้น คุณอยากไปเที่ยวที่ไหนหรือเปล่าเดี๋ยวผมพาไป”“ดาไปได้เหรอคะ” ได้ยินชายหนุ่มพูดแบบนั้นแล้วดวงตากลมโตก็เบิกกว้างอย่างตื่นเต้นขึ้นมาทันที“ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ แต่ห้ามไกลเกินไปนะคุณท้องแก่แล้วผมไม่อยากให้คุณต้องรถเดินไกลนานๆ” ทันทีที่ชายหนุ่มพูดจบหญิงสาวคลี่ยิ้มหวานอย่างรื่นเริงใจ เธอจึงไม่รอช้ารีบบอกสถานที่ที่อยากจ

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่23 โกหกเมียว่าทำงานทั้งที่กำลังทำอย่างอื่น

    ห้องนอน“คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” หญิงสาวเอ่ยถามสามีทันทีเมื่อเธอลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าชายหนุ่มกำลังนอนอยู่ข้างๆ ทั้งกลิ่นอายที่คุ้นเคยยังโอบกอดร่างของเธอเอาไว้แน่น“เมื่อเช้าครับ แต่เดี๋ยวอีกสักพักผมก็ต้องกลับเข้าไปทำงานต่อพอดีเมื่อคืนยังทำไม่เสร็จเลย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงีย‘ที่งานไม่เสร็จเพราะเขามัวแต่ตรวจอย่างอื่นตลอดทั้งคืนจวบจนรุ่งเช้ามันทำให้เขาต้องเสียเวลาในการทำงานไปไม่น้อย’“คุณพักผ่อนบ้างนะคะ อย่าหักโหมทำงานหนักมากจนเกินไปเดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้นะ” เธอเอ่ยพูดน้ำเสียงนุ่มนวลอย่างเป็นห่วงใยหารู้ไม่ว่าที่จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน“ขอบคุณนะที่คุณเป็นห่วง ที่รักผมขอนอนสักงีบนะเดี๋ยวถ้าใกล้จะถึงเวลาคุณปลุกผมหน่อยนะ”“ได้ค่ะ”หลังจากหญิงสาวตอบรับ ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มผู้เป็นสามีก็ค่อยๆ หรี่ตาลงจนปิดสนิทก่อนที่เขาจะหลับเข้าสู่ห้วงนิทรา มีเพียงเธอที่นั่งมองผู้ขายที่รักด้วยแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความอิ่มเอมในโดยที่ไม่รู้เลยว่า…‘ผู้ชายคนนี้ได้ทรยศต่อคำสัญญาที่เคยพูดไว้กับเธอไปแล้ว’จนเวลาผ่านไปพักใหญ่ หญิงสาวได้ปลุกชายหนุ่มให้ตื่นอาบน้ำแต่งตัวก่อนครึ่งชั่วโมงเมื่อใกล้จะถึงเวล

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่22 เต็มใจ

    เนื้อนวลผิวพรรณขาวผ่องตรงหน้าดูอวบอิ่มมีน้ำมีนวลชวนให้หลงใหล หล่อนเดินเข้ามาประชิดกายจนใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มอยู่ในระดับเดียวกันกับหน้าอกอวบใหญ่ ยิ่งได้เห็นยิ่งได้กลิ่นกายหอมๆ มันก็ยิ่งทำให้เขาสติแตกแทบจะอดใจไม่ไหวอีกต่อไปหัวใจของชายหนุ่มในเวลานี้กระเพื่อมไหวระลอกแล้วระลอกเล่าหวั่นไหวยากจะสงบ ความต้องการภายใต้จิตใจพุ่งทะยานจนห้ามไม่อยู่กับสิ่งยั่วยุตรงหน้า ยิ่งวนิดาผู้เป็นภรรยาไม่ค่อยจะให้เขาจับต้องเนื้อตัวสักเท่าไหร่นั่นก็ยิ่งทำให้ต้องการความใคร่ทางกายมากยิ่งขึ้นเท่านั้นเพียงครู่เดียวความคิดอันแสนเลวร้ายพุ่งเข้าสู่หัวสมองของชายหนุ่ม คิดว่าถ้าหากเขาและหล่อนเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับก็จะไม่มีใครรู้ ความลับจะยังคงเป็นความลับตลอดไป เขาเองก็ไม่ได้รักผู้หญิงตรงหน้าเลยสักนิดแต่เป็นเพราะหล่อนเองที่ยอมเสนอตัวใช้ร่างกายแลกกับความสุขชั่วคราวเท่านั้นต่างหากสุดท้ายแล้วจิตใจที่ยึดมั่นในคำสัญญาที่ให้ไว้กับหญิงสาวที่กำลังอุ้มท้องลูกของเขารอที่อยู่บ้านมาตั้งแต่ไหนแต่ไรกลับถูกสิ่งยั่วยวนทางกายตรงหน้าก่อกวนปลุกระดมห้วงอารมณ์อ่อนไหว จนถึงขั้นยอมทำผิดต่อเธอเป็นครั้งที่สองเพราะเพียงแค่ให้ได้ปลดปล่อ

  • หย่ารักสามีทรยศ    ตอนที่21 เสนอตัวเข้าแลก

    บริษัท“ขยันจังเลยนะ มาแต่เช้าเชียว”“ยี่หวาอยากทำให้เต็มที่นะคะ” “ขยันไว้ดีแล้ว เดี๋ยวเอากาแฟไปเสิร์ฟให้ผมสักหนึ่งแก้วนะ”“ได้ค่ะ” หล่อนยิ้มหวานหยดเป็นพิเศษแต่ทว่าแววตาแฝงไปด้วยความเสน่หาเวลาผ่านไปยี่หวามาฝึกงานที่นี่เกือบจะครบหนึ่งเดือนแล้ว กิ่งแก้วเลขาสาวของชายหนุ่มยังคงขอลางานชั่วคราวเพราะว่าแม่ของเธออาการยังไม่ดีขึ้นเป็นปกติ ซึ่งหน้าที่ของเลขาสาวแทบจะทั้งหมดในตอนนี้คอยมียี่หวาจัดการเป็นธุระแทนทุกอย่างและหล่อนก็ทำมันได้อย่างดีเยี่ยมราวกับไม่ใช่ฝีมือของนักศึกษาฝึกงานใหม่ห้องทำงาน“นี่ค่ะกาแฟ”“ขอบคุณ” ชายหนุ่มยื่นมือมารับแก้วกาแฟก่อนจะยกขึ้นดื่มเพื่อคลายความง่วงทั้งที่สายตาคมเข้มของเขายังคงก้มหน้าอ่านเอกสารในมือ โดยมีแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหลแอบแฝงของยี่หวาคอยจ้องมองอยู่ตลอดเวลาอย่างโหยหาปราถนาที่อยากจะครอบครองเป็นเจ้าของหัวใจดวงนั้น“วันนี้ผมมีงานอะไรบ้าง” “ค่ะ วันนี้คุณวายุมีงาน…” ยี่หวาทำการรายงานตารางงานของชายหนุ่ม ซึ่งจากที่ฟังตารางงานแน่นอนว่าวันนี้เขาคงได้กลับบ้านดึกอีกแล้ว“ช่วงนี้ตารางงานของคุณวายุแน่นทุกวันลากยาวไปถึงอาทิตย์หน้าเลยค่ะ”“ผมน่ะไม่เป็นไร แต่เธอนี่สิ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status