Share

บทที่ 33

last update Last Updated: 2024-12-07 17:17:28

มิลานตามเขาเข้ามาในห้องแบบอายๆ จะไม่ให้อายได้ยังไง ทุกคนที่อยู่ข้างนอกต่างก็มองตามเธอเป็นตาเดียว

"ทำไมเราถึงต้องมาที่นี่" จะไม่ถามก็ไม่ได้ แทนที่เขาจะรีบจัดการเรื่องของพ่อเธอ แต่ทำไมต้องมาที่นี่ด้วย

"ไม่ต้องถาม" ว่าแล้วคนร่างหนาก็ทิ้งกายลงนอนที่เตียงแบบหมดเรี่ยวแรง ที่หมดแรงก็เพราะตั้งแต่ตามหาเธอยังไม่ได้พักผ่อนเลย ..แต่เขาก็ไม่ได้แสดงอาการว่าเหนื่อยล้าออกมาให้เธอเห็น

หญิงสาวมองซ้ายขวาเพื่อที่จะหา มุมที่พอจะนอนได้ ในห้องนอนโล่งมากมีแค่เตียง และตู้เสื้อผ้า

"ทำอะไร" เขาถามขึ้นเมื่อเห็นเธอกำลังจะหย่อนกายลงนั่งที่พื้น

"ฉัน.." หญิงสาวลุกขึ้นยืน เพราะตอนนี้เธอต้องเงียบปากเงียบคำไว้ให้มากที่สุด ถึงแม้ในใจจะร้อนรุ่มมากแค่ไหนก็ตาม

"เธอจะนอนที่เตียง..หรือจะออกไปนอนกับไอ้สามคนข้างนอก"

ขาเรียวค่อยๆ ก้าวเดินมาที่เตียง แบบประหม่า แล้วก็หย่อนกายลงนั่ง มุมที่คิดว่าพอจะนอนได้บนเตียงนั้น เพราะตอนนี้เขาเล่นนอนตรงกลาง

"นอน!!"

"อึก" หญิงสาวถึงกับสะดุ้งแล้วรีบหลับตาลง

"สร้างแต่ปัญหา ไม่ได้หยุดหย่อน" สิ้นคำพูดชายหนุ่มก็นอนหันหลังให้แบบไม่สนใจ

นอนตัวแข็งทื่ออยู่แบบนั้นนานพอสมควร ก็สังเกตว่าคนข้างๆ คงหลับสนิท
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • สยบรัก   บทที่ 34

    "เจ็บ" ที่จริงมันจุกมากกว่า ไม่รู้จะบอกยังไง เพราะเขาเล่นกระแทกรัว ..เขาคงคิดว่าเธอกับพ่อของเขามีอะไรกันแล้ว ถึงทำกับเธอเหมือนไม่สนว่าจะเจ็บไหม"อ้าาา ซี๊ดดด" ชายหนุ่มแทบจะไม่ได้ยินเสียงที่เธอพูดออกมาเลย เพราะความต้องการในตัวเธอมันมากมายเหลือเกิน ปากอาจจะพูดไม่ดีแต่สวนทางกับความรู้สึกมากคนตัวโตยังคงขยับท่อนล่างต่อไป โดยการจับร่างบางตะแคงข้างพร้อมกับส่งแก่นกายเข้าไปในท่าที่คร่อมขาเรียวไว้ข้างหนึ่ง มันยิ่งทำให้เธอจุกมากขึ้น เพราะความใหญ่โตของเขาดันท้องน้อย"โอ๊ย..นายเหนือ ฉันเจ็บ" มือเรียวพยายามผลักดันหน้าท้องอันแข็งแกร่งของเขาไว้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะช่วยอะไรไม่ได้เลย เขายังคงทำแบบนั้นกับเธอต่อไป ตอนนี้ไม่รู้ว่าไอ้ที่มันฉีกขาด กับตรงที่ยอดปลายมันกระแทกเข้ามาตรงไหนเจ็บมากกว่ากันทุกสิ่งอย่างที่เขาทำกับเธอ เพราะต้องการทำลายสิ่งนี้ ไม่ให้เธอได้เก็บมันไว้เพื่อล่อหลอกพ่อของเขาอีกต่อไปชายหนุ่มยังคงกระแทกต่อไปโดยไม่สนใจว่าร่างกายของเธอจะเกร็งมากแค่ไหน"อ๊าาา สะ..สะ..เสียวว" หลังจากที่มันเสียดสีกันหนักเข้า ความรู้สึกเสียวซ่านก็ได้ประดังเข้ามา จนเจ้าของท่อนเอ็นลำใหญ่เริ่มจะทนไม่ไหว จับหญิงสาวร่

    Last Updated : 2024-12-07
  • สยบรัก   บทที่ 35

    "พวกมึงก็ออกไปรอข้างนอกด้วย" พอคนของพ่อออกไปแล้วเขาก็เลยหันไปสั่งเพื่อนของเขาบ้าง"มีอะไรจะพูดก็รีบพูดมา ทำเป็นมีลับลมคมในไปได้" ตอนนี้ในห้องมีแค่เขากับพ่อเพียงสองคน"พ่อจำได้ไหมครับว่าบริษัทนี้เป็นชื่อใคร"จากที่ไม่สนใจว่าลูกชายจะพูดอะไร สำราญถึงกับวางของที่อยู่ในมือลง แล้วมองไปที่ลูกชายแบบเต็มตา"แกไม่ต้องมาขู่พ่อ""ผมไม่ได้ขู่ ผมแค่ขอให้พ่อปล่อยครอบครัวของเธอไป""หึ.. แต่ก่อนเป็นแกไม่ใช่เหรอที่อยากจะเล่นงานคนพวกนั้น"เหนือตะวันถึงกับหยุดชะงัก ใช่แล้วแต่ก่อนเป็นเขา ..ที่หนีเตลิดออกจากบ้านไปก็เพราะเรื่องนี้ แต่ทำไมถึงเป็นเขาอีก ที่กำลังดิ้นรนช่วยเธออยู่"พ่อไม่ต้องมาย้อนผม" ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น ฆ่าได้หยามไม่ได้ ยิ่งพ่อจับจุดได้แบบนี้ เขาต้องรีบกลบเกลื่อน"ถึงแกจะพูดยังไง พ่อก็ต้องเอามันคืนอยู่แล้ว..ออกไป" สำราญยังคงโมโห ถึงแม้ว่าลูกสาวของพวกเขาจะตกเป็นเมียลูกชายไปแล้ว แต่ยังไงก็จะเล่นงานครอบครัวนั้นให้ได้อยู่ดี"พ่อ..""และแกไม่ต้องมาขู่พ่อนะ ถ้าแกอยากจะไปอยู่ที่บ้านนอกคอกนาแบบนั้นก็ไปเลย" สำราญรู้ดีว่าลูกจะเอาเรื่องพวกนี้มาข่มขู่เพื่อให้ล้มเลิกความตั้งใจเดิม"ใครบอกว่าผมจะขู่พ่อล

    Last Updated : 2024-12-07
  • สยบรัก   บทที่ 36

    ทีแรกคิดว่าจะคุยเล่นกับเพื่อนไปก่อน รอให้เพื่อนง่วงนอนค่อยเข้ามา เดี๋ยวพวกมันจะหาว่าเอะอะอยากจะเข้าห้องหาแต่เมียแต่เธอกลับเป็นคนมาเรียกเข้าห้องเอง ..ก็รู้แหละว่าที่เธอเรียกเพราะเหตุใดคนร่างบางหย่อนกายลงนั่งบนเตียงแบบประหม่า แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจ..เธอก็เลยเอนกายลงนอน พอหัวถึงหมอนเท่านั้นแหละคนที่นอนหันหลังให้ก็รีบหันมาขึ้นคร่อมร่างของเธอไว้ทันที"นาย! อืมมม" หญิงสาวยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกเขาประกบปากจูบชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่าต้องการตัวเธอมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก ถึงแม้ว่าเธอจะต่อต้านแต่ก็สู้แรงดันของลิ้นนั้นไม่ไหว"อืมม" เขาจูบแบบดูดดื่มอยู่แบบนั้นนานจนรู้สึกว่าสมควรที่จะทำอย่างอื่นต่อได้แล้ว ถึงถอนริมฝีปากหนาออก เพื่อซุกไซร้ซอกคอระหง สองมือบีบเคล้นสองเต้าไม่ยอมวางอยู่ที่ซอกคอได้เพียงไม่นานเขาก็ขยับริมฝีปากต่ำลงมาที่เนินหน้าอก"ปล่อย" หญิงสาวไม่ดิ้นรน ไม่ต่อสู้ แต่เธอขอให้เขาปล่อย"ทำไม" ชายหนุ่มละใบหน้าจากหน้าอกอวบอิ่มนั้น แล้วเงยขึ้นมามองสบตา"คนผิดคำสัญญา ไหนคุณบอกว่าจะช่วยพ่อฉันไง" ดวงตากลมโตเริ่มถูกบดบังด้วยม่านน้ำตาที่คลอออกมา"แล้วรู้ได้ยัง

    Last Updated : 2024-12-07
  • สยบรัก   บทที่ 37

    เช้าวันต่อมา.."นาย..นาย.. ตื่นได้แล้ว"คนร่างหนางัวเงียหรี่ตาขึ้นมาดูนิดหนึ่งแล้วก็หลับต่อ"เช้าแล้วนะ..ไหนนายบอกว่าจะเข้าบริษัทไง""อืม.. ขอนอนต่ออีกนิดเดียว""นิดเดียวก็ไม่ได้ เดี๋ยวมันสายรถจะติด""อะไรของเธอนักหนา..แล้วนี่แต่งตัวจะไปไหน" พอลุกขึ้นมาได้ก็เห็นว่าเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมที่จะออกไปข้างนอกเรียบร้อยแล้ว"ก็เมื่อคืนนี้นายบอกว่าจะให้ฉันเข้าบริษัทด้วยไม่ใช่เหรอ""ใครพูด?" คิดไปคิดมา..ตัวเองเป็นคนพูดเอง ..ตอนนั้นก็มันอยากได้นี่หว่าก็เลยเผลอปากพูดไป"แต่นี่มันยังเช้าอยู่เลยนะ" มองไปดูนาฬิกายังไม่หกโมงเช้าเลยด้วยซ้ำ"ก็บอกแล้วไงกลัวรถติด" คนร่างบางใช้แรงที่มีอันน้อยนิดกระชากตัวเขาให้ลุกจากที่นอน"โอ๊ย" แต่ด้วยร่างกายที่อ่อนเพลียกับความเจ็บปวดที่มันยังหลงเหลืออยู่ทำให้คนร่างเล็กเสียหลักล้มลงไปทับร่างของเขา"หึ..หาเรื่อง" ทั้งสองมองประสานสายตาแป๊บหนึ่ง จากที่ยังง่วงนอนและอ่อนเพลีย แต่ตอนนี้เธอทำให้เขาตื่นตัวเต็มที่ ไม่ได้ตื่นแค่ตัว...ไอ้นั่นก็ตื่นด้วยมิลานรีบลุกขึ้นเพราะเธอสัมผัสถึงพลังงานอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ทัน"ปล่อยนะ!""เธอหาเรื่องเองทำไมล่ะ" คนร่างหนาตะครุบตัวเธอไว้แล้วก็

    Last Updated : 2024-12-07
  • สยบรัก   บทที่ 38

    "พ่ออยู่บ้านไหมครับ" เหนือตะวันเลือกที่จะนั่งแท็กซี่กลับมาบ้าน เพราะอยากมาเจอหน้าแม่ด้วย"เข้ามายังไม่ได้นั่งเลยก็ออกไปอีกแล้ว""แม่เป็นอะไรครับทำไมดูสีหน้าไม่ดีเลย" พอเห็นสีหน้าของผู้เป็นแม่แบบไม่สู้ดีนัก ชายหนุ่มก็เดินเข้าไปโอบกอดเพื่อปลอบใจ"คืนนี้ลูกจะมานอนค้างที่บ้านเราใช่ไหม""คืนนี้เหรอครับ?""ลูกอยู่เป็นเพื่อนแม่หน่อยนะ""แม่อย่าร้องไห้นะครับเดี๋ยวผมจะอยู่เป็นเพื่อนเอง" พอเห็นน้ำตาของแม่ เขาก็ตอบตกลงไปในทีนทีเวลาผ่านไป"อะไรนะครับ" เหนือตะวันเห็นแม่ทานยาตัวหนึ่งแล้วหลับไป ก็เลยถามแม่บ้านดูว่ามันคือยาอะไร พอได้ยินแม่บ้านตอบออกมาเขาถึงกับตกใจเพราะแม่บ้านตอบว่ามันคือยาระงับประสาท เขาไม่รู้เลยว่าแม่ต้องได้กินยาอะไรพวกนี้"ท่านกินมาสักระยะหนึ่งแล้วค่ะ""แล้วคุณพ่อรู้เรื่องนี้ไหม""ท่านจะไปรู้อะไรล่ะคะ กลับมาทีก็ได้ยินแต่เสียงทะเลาะกัน""ขอบคุณมากนะครับป้าที่ดูแลแม่แทนผม""ใครก็ดูแลได้ไม่ดีเท่ากับลูกหรอกค่ะ คุณหนูกลับมาอยู่บ้านกับคุณแม่นะคะ""คือว่าผม..""คุณหนูอย่าลืมนะคะว่า คุณหนูมีแม่เพียงแค่คนเดียว ถ้าไม่ดูแลท่านตอนนี้แล้วจะดูแลท่านตอนไหน" ที่ป้ากล้าสั่งสอนเพราะป้าก็คือคนที่เล

    Last Updated : 2024-12-07
  • สยบรัก   บทที่ 39

    "หยุดนะ!!" ในขณะที่เหนือตะวันกำลังประคองแม่จะกลับเข้าบ้านอยู่นั้น ชายหนุ่มหันกลับมาก็เห็นภาพที่ผู้หญิงอีกคนกำลังจะตบหน้าเธอ แต่มือของแม่เหนี่ยวรั้งลูกชายไว้ไม่ยอมปล่อย ..จะให้สะบัดแม่แล้ววิ่งไปช่วยเธอเขาก็ทำไม่ได้ เพราะกลัวว่าแม่จะล้มเพี๊ยะ!! ใบหน้างามไม่ยอมหันไปตามแรงกระแทก สายตาเธอยังจ้องมองมาที่เขา เพราะตอนนี้รู้แล้วว่าเขาคงจะเลือกแม่ โดยทิ้งครอบครัวของเธอไป แต่เธอขอใช้ความน่าสงสารนี้ขอร้องให้เขากลับมาช่วยใหม่อีกครั้ง"เธอมีสิทธิ์อะไรไปตบหน้าคนอื่น" ชายหนุ่มพยายามแกะมือของแม่ออก ถึงแม้ว่าท่านจะเกาะแน่นมาก พอเป็นอิสระเขาก็รีบตรงเข้าไปกลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะทำร้ายเธออีกส่วนประไพก็ไม่ยอมแพ้รีบเดินตามหลังลูกชายเข้ามา"สิทธิ์ที่เป็นคู่หมั้นของลูกไง" นางเป็นคนเอ่ยพูดขึ้นมาเอง เพราะตอนนี้จะทำยังไงก็ได้ให้ผู้หญิงคนนี้ออกไปจากชีวิตของครอบครัวนางก่อน"แม่พูดอะไร" ในขณะที่เขาหันกลับไปหาผู้เป็นแม่ มือของวุ้นเส้นรีบคว้าต้นแขนเขาเข้ามาแนบไว้กับลำตัว เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ"..ฉันขอโทษค่ะที่มารบกวน" ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า มันทำให้เธอลืมแม้ทุกอย่างที่กำลังทำอยู่ในตอนนี้ จะให้หน้าด้านขอร้องเขาต่อก

    Last Updated : 2024-12-07
  • สยบรัก   บทที่ 40

    "แม่รออะไรอยู่ล่ะ ไปเก็บของสิ" ภูธรหันไปพูดกับภรรยารักในขณะที่โอบกอดลูกสาวอยู่"อะไรนะพ่อ" ดุจดาวคิดว่าตัวเองฟังผิด"ไม่ได้ยินที่ลูกชวนเหรอ" พอเห็นสภาพของลูกสาวแล้ว มันสามารถดึงความเป็นคนในตัวของผู้เป็นพ่อกลับมาได้ ลูกสาวตัวเล็กๆ แค่นี้ ยังสามารถทำเพื่อพ่อที่แก่แต่ไม่มีความคิดแบบเขาได้ ทำไมเขาถึงจะทำเพื่อลูกบ้างไม่ได้"คุณพ่อยอมไปกับลูกแล้วใช่ไหมคะ""ก็เราไม่เหลืออะไรแล้วนี่ หนูเลี้ยงตาแก่กับยายแก่แบบพ่อกับแม่ได้ไหมล่ะ" ผู้เป็นพ่อพูดพร้อมกับซับน้ำตาออกจากใบหน้าให้ลูกสาว"ได้สิคะ เราจะไปอยู่ด้วยกัน" ในความโชคร้ายอาจจะเป็นโชคดีของเธอก็ได้ ที่ได้เห็นตัวตนของพ่ออีกครั้งตั้งแต่ความโลภเข้ามาบังตา พ่อก็รีบกอบโกยเอาจนไม่เห็นหัวคนในครอบครัวเลย ทำได้แม้กระทั่งพาลูกสาวไปเสนอให้กับเสี่ยรวยๆ เพื่อทรัพย์สมบัติมหาศาลพวกนี้แต่ครั้งนี้เธอสัมผัสได้ถึงพ่อคนเดิม คนที่ปลอบใจเวลาเธอหกล้ม เวลาถูกเพื่อนแกล้งมาจากโรงเรียน ก็ได้อ้อมกอดอันอบอุ่นของพ่อและแม่คอยปลอบ ..มิลานยอมรับว่าโหยหาอ้อมกอดนี้มาก จนเธอคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอมันอีกแล้วทั้งสามเก็บข้าวของเครื่องใช้ โชคดีเธอยังมีเงินเก็บอยู่จำนวนหนึ่ง เพราะเธ

    Last Updated : 2024-12-07
  • สยบรัก   บทที่ 41

    "หยุดเดี๋ยวนี้นะตะวัน นั่นลูกจะไปไหน!" ใบหน้าที่ยิ้มแก้มปริ่มแทบจะแตกของผู้เป็นแม่ ตอนนี้ถึงกับหุบยิ้มแทบไม่ทันเมื่อเห็นลูกชายเดินตรงไปที่ประตูทางออกทำไมเขาถึงจะไม่ได้ยินเสียงแม่เรียก แต่เขาเลือกที่จะไม่หยุด เพราะเขาไม่ได้เต็มใจที่จะให้เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้น รักแม่ก็รัก แต่ไม่คิดว่าท่านจะข้ามเส้นความเป็นแม่แบบนี้ เพราะนี่มันคือชีวิตทั้งชีวิตของเขา ถึงแม้เป็นแม่เขาก็ไม่คิดจะให้มาก้าวก่ายชายหนุ่มตรงออกมาที่ลานจอดรถ.."คุณรีบตามลูกไปสิคะ หรือไม่ก็โทรหยุดลูกไว้ ให้ลูกกลับมาแต่งงานให้เสร็จก่อน" พอประไพตามลูกชายไปไม่ทันก็รีบกลับมาหาผู้เป็นสามีแต่พอกลับมาก็เห็นสามีนั่งจิบไวน์เหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย"นี่คุณ! ฉันพูดอะไรคุณไม่ได้ยินเลยหรือไง! ถ้าลูกไปแบบนั้นแล้ว ใครจะเป็นเจ้าบ่าวล่ะ!!" นางเริ่มโมโหแต่ก็ไม่กล้าใช้เสียงแรง เพราะหน้าตาทางสังคมมันค้ำคออยู่"จะไปยากอะไรถ้าไม่มีเจ้าบ่าวเดี๋ยวผมเป็นให้" รัฐมนตรีสำราญพูดออกมาเหมือนไม่สะทกสะท้าน พอพูดเสร็จก็หยิบไวน์ขึ้นมากระดกทีเดียวจนหมดแก้ว"ทำไมคุณพูดแบบนี้ คุณคิดจะขายหน้าฉันในงานนี้อีกแล้วใช่ไหม!""อย่าลืมทำตามที่ตกลงกันไว้แล้วกัน" สำราญเหมือน

    Last Updated : 2024-12-07

Latest chapter

  • สยบรัก   บทที่ 100 ตอนจบ

    สามเดือนผ่านไปตอนนี้ท้องของมิลานก็เริ่มโตขึ้นจนโผล่พ้นออกมาให้เห็นมากแล้ว"ทำไมกลับบ้านเร็วล่ะคะ" หลายวันมานี้สามีกลับบ้านก่อนเวลาตลอด"ว่าจะไม่ไปทำงานด้วยซ้ำ""ทำไมล่ะ""ก็เป็นห่วงคุณไง ดูสิจะเดินจะนั่งก็ดูลำบากไปหมด" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับประคองภรรยาค่อยๆ นั่งลงที่โซฟา"ฉันอยู่ที่บ้านกับคุณแม่ไม่เห็นมีอะไรต้องน่าเป็นห่วงเลยค่ะ"ถึงแม้ว่าแม่ของเขาจะดูแลเธอเป็นอย่างดี แต่ผู้เป็นสามีก็อดห่วงไม่ได้ เพราะอยากจะดูแลเธอเอง มือหนาลูบไล้หน้าท้องของภรรยาซึ่งตอนนี้เด็กดื้อที่อยู่ในนั้นกำลังดิ้นแรงมาก"เหลืออีกตั้งสี่เดือนกว่า ลูกถึงจะคลอด ถ้าไม่ไปทำงานใครจะดูงานให้ล่ะคะ""ก็ให้ท่านรองประธานดูไปสิ""คุณเสกสรรนะเหรอ""ไอ้เสกมันทำงานเก่งไม่เป็นแบบที่คุณคิดหรอกนะ" ใครจะคิดว่าเสกสรรจะเก่งในการทำงานขนาดนี้ เพราะเคยเห็นแต่สำมะเลเทเมาไปวันวานพอรู้ว่าโปรเจคงานที่ก่อปัญหาในครั้งนั้นเป็นผลงานของเสกสรร เหนือตะวัน และพ่อของมิลานก็มองเสกสรรใหม่ จนตอนนี้ให้ตำแหน่งเขาเป็นถึงท่านรองประธาน เพื่อที่จะมาดูงานช่วยกันอีกแรงแต่เสกสรรจะยอมรับตำแหน่งนั้น ถ้าให้ภรรยาของเขาเป็นเลขาส่วนตัว เพราะทีแรกจั๊กจั่นขอไปทำงานที่แ

  • สยบรัก   บทที่ 99

    เช้าวันต่อมา.."ถ้ามีโอกาส เราจะมาเที่ยวเล่นที่นี่อีกนะ" ประไพเอ่ยพูดขึ้นกับลุงพงษ์และป้าวรรณีที่เดินมาส่งตรงท้ายหมู่บ้านเพื่อจะขึ้นรถไปสนามบิน"เชิญพวกท่านทั้งสองได้เสมอเลยครับ" ลุงพงษ์ตอบกลับไปแบบนอบน้อม"ถ้าเมื่อไรอยากได้ถนน กับไฟฟ้า ให้บอกมาได้ตลอดเลยนะ เดี๋ยวให้คนมาจัดการให้" คำพูดนี้ท่านรัฐมนตรีเป็นคนพูดเอง เพราะถ้าเป็นคำสั่งของท่านคงใช้เวลาไม่นาน"ก็ไอ้หำน่ะสิ..เออ..ขอโทษครับ" ลุงพงษ์เผลอปากเรียกลูกชายท่านว่าหำต่อหน้า"ไม่เป็นไรหรอกครับลุง ลุงถนัดแบบไหนก็พูดแบบนั้นเถอะ" เหนือตะวันที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ได้พูดให้ลุงคลายกังวล"ลูกหลานมันอยากจะเก็บบรรยากาศแบบนี้ไว้ ก็ทำตามคนที่เขาอยู่อาศัยต่อเถอะครับท่าน" มันยิ่งทำให้ป้าและลุงรักหลานชายคนนี้เพิ่มขึ้น เพราะเขาไม่ใช่คนธรรมดา แต่ยังมาอาศัยอยู่กับพวกท่าน ถือว่าบุญเก่าเคยทำมาร่วมกัน"คุณพ่อกับคุณแม่กลับไปก่อนนะครับ ถ้าพ้นช่วงฮันนีมูนแล้วเดี๋ยวผมจะพาลูกสะใภ้กลับไปหาเอง" เหนือตะวันพูดพร้อมกับเปิดประตูให้ผู้เป็นพ่อกับแม่ได้ขึ้น"ฝากดูแลท่านทั้งสองด้วยนะเสก" เขายังหันไปพูดกับเสกสรรที่กำลังจะขึ้นรถอีกคัน"ได้สิ มึงอย่าลืมนะว่านี่ก็พ่อตาแม่ยายกูเ

  • สยบรัก   บทที่ 98

    "คิดถึง""คะ?" จะตกใจอะไรก่อนดี ระหว่าคำที่ท่านบอกว่าคิดถึง หรือมือที่ท่านยื่นมาโอบกอด สัมผัสแบบนี้ไม่เคยเจอมาเป็นสิบปีแล้ว ถึงแม้เวลามันจะยาวนาน แต่นางก็นับวันนับคืน ว่าเมื่อไรสามีจะหันหน้ากลับมาหา แต่ยิ่งท่านหันหลังให้ก็ยิ่งเดินห่างไกลออกไป วิ่งตามเท่าไรก็ตามไม่ทัน"ท่านไม่สบายหรือเปล่าคะ" ความคิดนี้พุ่งขึ้นมาในหัว ส่วนมากถ้าคนที่เป็นโรคร้าย ชอบจะกลับมาตายรังแบบนี้เสมอ เพราะอีหนูพวกนั้นคงดูแลไม่ได้"ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ""ก็ดูท่านเปลี่ยนไป" นอกจากคำว่าคุณแล้ว ประไพชอบเรียกสามีว่าท่าน เพราะยังไงนางก็อายุน้อยกว่าเป็นสิบปี"ถ้าผมไม่สบายจริง คุณจะดูแลไหม"เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงสะอื้นของภรรยาเก่า พร้อมกับมือที่ขยับขึ้นปาดน้ำตาตัวเองออก"คุณเป็นอะไร" สำราญตกใจ รีบลุกขึ้นนั่ง จะจุดไฟตะเกียงก็ทำไม่ได้แล้วเพราะทำไม่เป็น"คุณป่วยระยะที่เท่าไรแล้วคะ""ระยะที่เท่าไรหมายความว่ายังไง""คุณเป็นมะเร็งใช่ไหม คุณไปหาหมอมาหรือยัง แล้วทำไมคุณไม่รีบกลับมาหาฉัน" สิ้นประโยคคำพูดเสียงสะอื้นของนางก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ที่ประไพคิดแบบนี้ ก็เพราะมีไม่กี่โรคหรอกคนรุ่นราวคราวนี้ที่จะเจอ"ใจเย็นก่อนสิคุณ""ทำไมคุณไม่รี

  • สยบรัก   บทที่ 97

    ในเวลาเดียวกันนั้นที่บ้านปลายนา..หลังจากร่วมรับประทานอาหารเย็นกันเสร็จแล้ว ลุงพงษ์กับป้าวรรณี และคู่ที่มาฮันนีมูนก็ได้กลับบ้าน ซึ่งปล่อยให้ท่านรัฐมนตรีกับอดีตภรรยาได้อยู่ด้วยกันแค่สองคน ในบ้านหลังที่พ่อและแม่ของมิลานเคยอาศัยอยู่เรามารู้จักกับท่านรัฐมนตรีและภรรยาเก่ากันบ้าง สำราญ ชายวัย 57 ปี แต่รูปร่างหน้าตาก็ไม่ได้เป็นไปตามอายุเท่าไร เพราะดูแลร่างกายดี ส่วนประไพ ซึ่งอายุน้อยกว่าสามีเก่าถึง 10 ปี ตอนที่เรียนมหาวิทยาลัยในปีนั้นนางก็ได้คว้าดาวมหาวิทยาลัยมาครอง ความสวยของนางก็ยังคงมีอยู่ แต่ด้วยความไม่พอของสามี จึงยังต้องการเด็กสาวเข้ามาเติมเต็ม"คุณนอนได้ไหมล่ะคะ""นอนได้สิ" สำราญพูดพร้อมกับค่อยๆ หย่อนกายมุดเข้าไปในมุ้งแบบลำบากเพราะไม่เคยนอนแบบนี้มาก่อน"หึ..มันก็สรรหาที่มาอยู่นะ""แต่ผัวเมียคู่นั้นก็ดูรักลูกเราดีนะคะ""อืมม..ชีวิตแบบนี้ก็ดีไปอีกแบบ""คุณนอนไปก่อนเลยนะคะ ฉันจะลงไปเล่นข้างล่าง" ว่าแล้วนางก็แยกตัวลงมาก่อน ..อายุปูนนี้แล้วทำไมหัวใจยังเต้นแรงอยู่อีกควรพอได้แล้วมั้งประไพ เข้าใกล้สามีเก่าแล้วรู้สึกหวั่นไหวจนต้องได้ตำหนิตัวเองพอลงมาถึงข้างล่างนางก็มองขึ้นไปบนท้องฟ้า ซึ่งตอนน

  • สยบรัก   บทที่ 96

    "คนเจ้าเล่ห์" ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรเพื่อแลกเปลี่ยน"เจ้าเล่ห์ที่ไหนอยากรู้ความลับก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนกันหน่อยสิ" ใบหน้าหล่อคมขยับเข้ามาใกล้ริมฝีปากบางแบบห้ามใจตัวเองไม่อยู่"ครั้งนี้พี่จะเป็นเหมือนครั้งที่แล้วไหม" หญิงสาวไม่ปฏิเสธแถมเธอยังหลับตาให้ แต่อดที่จะถามออกไปไม่ได้ เพราะกลัวว่าเรื่องแบบเดิมๆ มันจะกลับมาอีกครั้ง"ไม่แล้ว..และพี่จะไม่ขอโทษเราอีก แต่พี่จะทำให้เราเห็น" เสกสรรรู้ดีว่าเธอหมายถึงอะไร ตอนนั้นเขายังคึกคะนองในตัวเอง และเสียดายความโสดของตัวเอง จึงได้พยายามผลักไสเธอออกไป"พี่จะทำอะไรให้ฉันเห็น" ดวงตากลมเปิดขึ้นอีกครั้งเพื่อมองสบตา"ทำให้เห็นว่าพี่รักเราไง"น้ำตาได้ไหลลงมาจากดวงตางามคู่นั้น เธอสัมผัสได้ว่าที่เขาพูดมันออกมาจากใจจริง ไม่เหมือนครั้งก่อนที่เขาต้องการแค่ร่างกายของเธอ"ไม่ร้องนะคนเก่งของพี่" จากที่จะจูบก็เลยได้เปลี่ยนมาเป็นซับน้ำตาให้"ฉันเก่งที่ไหน""เก่งสิ..ถ้าจั๊กจั่นของพี่ไม่เก่งแล้วใครจะเก่งล่ะ" เสกสรรคว้าร่างบางเข้ามากอดไว้"ยังเจ็บอยู่ไหม"หญิงสาวตอบด้วยการส่ายหน้าเบาๆ สิ่งที่เกิดขึ้นมันทำให้เธอลืมความเจ็บปวดไปได้ เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะมีความ

  • สยบรัก   บทที่ 95

    "จะ..จะ..จริงเหรอวะ" อัมพรแม่ของจั๊กจั่นไม่ค่อยเชื่อ แต่พอมีคนไปตามก็รีบมาดู"ต่อไปนี้แม่จะไม่ให้ใครทำร้ายหนูได้อีกแล้ว เราจะกลับไปพร้อมกันนะ" ประไพพูดพร้อมกับลูบผมของจั๊กจั่นเบาๆ เพื่อปลอบใจหญิงสาวไม่ตอบแต่เธอพยักหน้าเพราะตื้นตันใจ ขนาดท่านไม่ใช่แม่แท้ๆ ยังเป็นห่วงเธอขนาดนี้"คนนี้บอกว่าเป็นแม่ของคุณจั๊กจั่นครับท่าน" ตำรวจที่ควบคุมสถานการณ์อยู่ข้างนอกได้พาผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา"จั๊กจั่น" อัมพรตกใจที่เห็นลูกสาวอยู่ในอ้อมกอดของใครก็ไม่รู้"คนนี้ใช่ไหม" ประไพถามจั๊กจั่น แต่สายตามองไปที่อัมพร ซึ่งข้างกายของอัมพรก็มีผู้หญิงอีกคนที่รุ่นราวคราวเดียวกับจั๊กจั่นยืนอยู่ด้วยจั๊กจั่นทำได้แค่ส่ายหน้า เพราะเป็นห่วงแม่ ยังไงท่านก็เป็นแม่ที่ให้กำเนิด"บอกแม่มาตามตรง คนนี้ใช่ไหมคือแม่ใจร้ายที่ทำหนู""เกิดอะไรขึ้นน่ะน้า" ตั๊กแตนสะกิดข้างของน้าอัมพร แล้วถามเบาๆ สายตาก็ได้มองไปดูทั่วบริเวณบ้านของเสกสรร ซึ่งตอนนี้ผู้ชายที่แต่งตัวภูมิฐาน ต่างก็ยืนรอบล้อมอยู่แถวนั้น"ท่านนี้คือผู้ใหญ่ที่จะมาสู่ขอจั๊กจั่นให้ผมครับ" เสกสรรซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล ก็เดินเข้ามาแนะนำให้แม่ของจั๊กจั่นได้รู้จัก"ท่านคือ ท่านรัฐมนตรีสำร

  • สยบรัก   บทที่ 94

    "กูขอโทษด้วยนะที่ทำให้มึงเดือดร้อนไปด้วย" พอเหตุการณ์ปกติ ทั้งสี่ก็ได้มานั่งคุยกันที่บ้านหลังเดิมของมิลาน"ไม่เป็นไรหรอกน่าา เป็นเพื่อนกัน""แล้วพ่อมึงจะยอมมาไหมวะ" ด้วยความโมโหและความเป็นห่วงคนรัก เขาก็เลยพูดไปโดยไม่ได้คิด เพราะคนระดับท่านรัฐมนตรีจะว่างมาให้ไหม"ต้องลองคุยกับพ่อดูก่อน""อย่าคิดมากนะเดี๋ยวทุกอย่างมันก็ผ่านไป" มิลานได้แต่ปลอบใจจั๊กจั่นที่นั่งทำหน้าเศร้า"ทุกคนก็เลยต้องได้มาเดือดร้อนเพราะฉัน ฉันน่าจะกลับไปพร้อมแม่ให้เรื่องมันจบๆ ไป""ทุกคนเต็มใจช่วย อย่าพูดแบบนั้นอีกนะ เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ"เหนือตะวันก็เลยเดินเข้ามาเอาโทรศัพท์ที่รถ เพื่อที่จะโทรหาพ่อดูก่อน.. ที่เขาต้องเก็บโทรศัพท์ไว้ในรถเพราะยังไงบ้านปลายนาก็ไม่ค่อยมีสัญญาณอยู่แล้ว แถมไม่มีไฟฟ้าที่จะชาร์จโทรศัพท์ด้วยเวลาผ่านไป.. ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว เขาก็ได้กลับมาหาทั้งสามที่นั่งรออยู่ที่เดิม"พ่อกูติดประชุมในพรรค""ท่านปลีกตัวมาไม่ได้เลยเหรอ" มิลานเดินเข้ามาถามสามี"ไม่แน่ใจ""ทำไมไม่ถามดีๆ ก่อนล่ะ""ทุกคนพอแค่นี้เถอะ ฉันจะกลับบ้าน" จั๊กจั่นไม่อยากจะให้ พวกเพื่อนๆ ต้องมาเดือดร้อนกับเธอมากไปกว่านี้อีกแล้ว"ไม่ได้นะ

  • สยบรัก   บทที่ 93

    "มานี่เลยนะนังลูกไม่รักดี!" อัมพรเดินเข้าไปคว้าตัวลูกสาวเข้ามาหวังจะทำโทษ"อย่าทำอะไรจั๊กจั่นนะน้า" เสกสรรที่เดินตามหลังมา ดูท่าไม่ดีก็เลยรีบเข้ามาขวางไว้"เราคุยกันรู้เรื่องแล้วไม่ใช่เหรอเสก ไหนตกลงกับน้าแล้วไงว่าจะไม่เจอหน้ากัน""ผมแค่มาส่งเห็นมันมืดค่ำแล้ว น้าจะปล่อยให้ลูกสาวมีอันตรายหรือไง" ในขณะที่พูดสายตาของเขาตวัดมองไปที่ตั๊กแตน แต่ก่อนไม่เคยรู้เลยว่าตั๊กแตนจะเป็นคนนิสัยแบบนี้ เพราะดูเรียบร้อย ผิดกับอีกคนที่เขากำลังหลงใหลอยู่ในตอนนี้ เธออาจจะเป็นคนที่ดูแรง แต่เธอก็ไม่ได้เสแสร้งเหมือนตั๊กแตน"ใครก็พูดได้ถ้าจะพูดแบบนี้" ตั๊กแตนยังพูดยุแยง เพราะได้ยินเมื่อตอนกลางวันเรื่องที่เสกสรรมาสู่ขอจั๊กจั่นอีกครั้ง ก็เลยเริ่มจะหมั่นไส้"ตกลงแม่จะตีไหม ถ้าไม่ตีฉันจะกลับเข้าห้องแล้ว""จั๊กจั่นอย่าพูดแบบนั้น" เสกสรรห้ามปรามไว้ เพราะมันเหมือนกับไปกระตุ้นอารมณ์ของแม่ เขากลัวว่าน้าอัมพรจะตีเธอซ้ำรอยเดิม"พี่ไม่ต้องมายุ่งหรอกกลับบ้านพี่ไปเถอะ" จั๊กจั่นหันมาตวาดใส่เสกสรร เพราะถ้าเขายังอยู่กลัวว่าเรื่องจะบานปลายมากไปกว่านี้"พี่จะกลับ แต่ต้องแน่ใจก่อนว่าน้าอัมพรจะไม่ตีเรา" แต่เสกสรรไม่ยอมไปเพราะกลัวแม

  • สยบรัก   บทที่ 92

    "ไอ้เสกมึงจะฆ่าแม่หรือไง" พ่อรีบเข้ามาในครัวเมื่อได้ยินเสียง"ผมฆ่าแม่ตอนไหน""ก็เรื่องที่มึงกำลังพูดอยู่เมื่อกี้ไง!""พ่อได้ยินแล้วเหรอ""กูได้ยินตั้งแต่คำแรกที่มึงพูดแล้ว" ที่พ่อของเขาได้ยินเพราะท่านอยู่แถวหน้าต่าง ตรงที่เขาคุยกับแม่พอดี"นะพ่อนะ..ไปขอเมียให้ผมหน่อยนะ"ผู้เป็นพ่อไม่ตอบ แต่เดินเข้าไปเก็บของที่ภรรยาทำตกหล่น"พ่อกับแม่จะไปคุยให้ผมไหมเนี่ย""มึงจำได้ไหมก่อนที่มึงจะหนีเข้ากรุงเทพฯ มึงก็พูดคำนี้แหละ แต่มึงให้พวกกูไปถอนคำพูด จนเสียค่าสินไหมไปกี่แสน""เรื่องนั้นผมขอโทษ ผมรับรองว่ามันจะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีกแล้ว""กูไม่เชื่อมึงหรอกไอ้เสก""เชื่อผมเถอะพ่อ" เสกสรรเดินตามพ่อออกมาหน้าบ้าน เพราะตอนนี้พ่อเอาขยะออกมาทิ้ง"ถูกตีเลยเหรอวะ" จังหวะนั้นป้าร้านค้ากำลังคุยกับตั๊กแตนอยู่พอดี"จะเหลือเหรอป้า""เรื่องปกติของแม่มันอยู่แล้ว เอะอะอะไรก็ตีลูก""สมน้ำหน้าน่ะสิไม่ว่า เดี๋ยวก็ท้องไม่มีพ่อเข้าสักวัน""กำลังพูดถึงเรื่องใครอยู่" เสกสรรเดินตามพ่อออกมาได้ยินคำนี้พอดี"จะพูดถึงใครล่ะ ก็พูดถึงเรื่องผู้หญิงที่พี่ไม่เอาแล้วไง" ตั๊กแตนหันไปพูดกับเสกสรรแบบได้ใจ เหมือนกับว่าหาแนวร่วมเพราะ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status