แชร์

บทที่ 178

ผู้เขียน: เจว๋เหริน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2021-08-16 15:36:22
ทุกคนในตระกูลซูมาถึงที่ไซต์งานก่อสร้าง สีหน้าของหญิงชราเต็มไปด้วยความปลื้มปีติ พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลขนาดนี้เป็นสถานที่ที่กำลังดำเนินการพัฒนา มีความเป็นไปได้มากว่าจะเข้ามาแทนที่เขตเหมืองหลักของเมืองหยุนเฉิงในอนาคต เนื่องจากตระกูลซูอาศัยช่องทางนี้ หมายความว่าพวกเขาจะกลายเป็นตระกูลแนวหน้าของเมืองหยุนเฉิงได้อย่างไม่ยากเย็น นี่คือสิ่งที่หญิงชราปรารถนาเป็นอย่างยิ่ง จนเก็บเอาไปฝัน

“ฉันคิดว่าชั่วชีวิตของฉันคงไม่มีวันได้เห็นตระกูลซูโผล่เข้ามาเป็นตระกูลแนวหน้าของเมืองหยุนเฉิง คิดไม่ถึงว่าสวรรค์จะเมตตามอบโอกาสนี้ให้กับฉันอย่างไม่คาดคิด” นี่เป็นครั้งแรกของหญิงชราที่ได้มาสำรวจทางตะวันตกของเมือง จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นดีใจเล็กน้อย

“คุณย่าครับ คุณย่าไม่ต้องกังวลนะครับ ภายใต้การนำของผม ตระกูลซูจะสามารถทัดเทียมกับตระกูลเทียนได้อย่างแน่นอนครับ บางทีอาจจะอยู่เหนือตระกูลเทียนก็ได้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย” ซูไห่เฉาพูดด้วยรอยยิ้ม

หญิงชราพยักหน้าและพูดชื่นชมว่า “ไม่เลว แกเป็นคนทะเยอทะยานอย่างนี้ ภายหลังฉันก็สามารถตายตาหลับได้แล้ว”

“คุณย่าครับ ผมจะโทรศัพท์หาซูหยิงเซี่ย เพื่อดูว่าเธออ
บทที่ถูกล็อก
อ่านต่อเรื่องนี้บน Application

บทที่เกี่ยวข้อง

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 179

    “หยิงเซี่ย ในเมื่อเจ้านายของบริษัทลั่วเฉวให้ความสำคัญกับเธอขนาดนี้ เธอไม่สามารถทำให้เขาผิดหวังได้นะ” หญิงชรากล่าวซูหยิงเซี่ยพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณย่าไม่ต้องกังวลนะคะ หนูจะทำอย่างเต็มที่ค่ะ แต่ที่บริษัทยังมีงานที่หนูต้องจัดการอีกมาก หนูอาจจะไม่สามารถมาที่ไซต์งานก่อสร้างได้อีกต่อไป ถ้าอย่างนั้นคุณย่าช่วยหนูเลือกใครสักคนมาช่วยหนูที่ไซต์งานก่อสร้าง และเฝ้าจับตามองก็ดีนะคะ”แค่เฝ้าจับตามองเท่านั้น ไม่มีงานอย่างอื่นให้ทำ ยิ่งไม่มีอำนาจอะไรเลยหญิงชราเหลือบมองซูอี้หาน งานนี้ไม่สามารถยอมให้ซูไห่เฉาทำได้อย่างแน่นอน ถ้าเขาไปที่ไซต์งานก่อสร้าง บริษัทก็คงถูกปกครองโดยซูหยิงเซี่ยเพียงคนเดียวจริง ๆ ไม่เพียงหัวหน้างานจะไม่มีอำนาจใด ๆ แล้ว แต่ยังเท่ากับทำให้อำนาจของซูไห่เฉานั้นหมดสิ้นลงซูอี้หานพบว่าหญิงชรากำลังมองเธออยู่ เธอก็รู้สึกกระวนกระวายในทันที เธอไม่อยากทำงานอยู่กลางแสงแดดทุกวัน ผิวขาว ๆ ของเธอ ถ้าถูกพิษจากรังสีอัลตราไวโอเลตเข้าคงกลายเป็นถ่านสีดำแน่“คุณย่าคะ หนูไม่ทำนะคะ คุณย่าอย่าหวังว่าหนูจะมาทำงานนี้เลยค่ะ” ซูอี้หานไม่รอให้หญิงชราเริ่มพูดก็ปฏิเสธขึ้นมาทันทีหญิงชราถอนหายใจ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-16
  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 180

    ภายในห้องประชุมเงียบกริบ ทุกคนต่างพากันก้มหน้าก้มตา ไม่พูดอะไรออกมาเลยซูไห่เฉาไม่คิดว่าซูหยิงเซี่ยจะกล้านำเรื่องนี้ออกมาพูดจริง ๆ เธอไม่กลัวว่ามันจะขัดใจทุกคนบ้างเลยหรือไง?“ซูหยิงเซี่ย ในเมื่อเธอเป็นคนที่ดูแลรายการเดินบัญชีของบริษัท เงินจะหายไปไหนได้ เธอไม่ถามตัวเอง แต่วิ่งมาถามพวกเรา คิดว่าตลกมากหรือไง?” ซูไห่เฉากล่าว“เงินเข้ากระเป๋าใคร ฉันรู้ดีที่สุด นายต้องการให้ฉันแจกแจงเงินทุกก้อนหรือเปล่าล่ะ?” ซูหยิงเซี่ยตอกกลับซูไห่เฉาหน้าชา การทุจริตของทุกคนจำนวนเงินล้วนไม่เท่ากัน เรื่องแบบนี้นำมาพูดเดิมพัน ไม่เพียงแค่ทำให้เสียหน้า ยังทำให้เกิดความไม่พอใจของแต่ละบ้านด้วย“หยิงเซี่ย เธออยากให้เกิดการทะเลาะกันภายในครอบครัวเหรอ?” ซูไห่เฉากล่าว“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ซูหยิงเซี่ย พวกเขาล้วนทำงานเพื่อบริษัท ครั้งนี้ฉันจะยกเว้นให้ แต่ครั้งต่อไปจะไม่มีอีกแล้ว” หญิงชราลุกขึ้นยืนแล้วพูดปัญหาที่ยุ่งยากขนาดนี้ คิดจะยุติกันง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ?ซูหยิงเซี่ยมองหญิงชราด้วยความแปลกใจเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะคิดอยู่แล้วว่าหญิงชราไม่มีทางที่จะลงโทษใคร แต่อย่างน้อยที่สุดก็ต้องยับยั้งสักหน่อย ถ้าเรื่องจบอย่า

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-16
  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 181

    “ซูหยิงเซี่ย แล้วพวกเราจะคอยดู บริษัทนี้ถ้ามีเธอก็ต้องไม่มีผม” ซูไห่เฉาพูดอย่างเย็นชา“รอฉันแต่งงานกับคนรวยก่อนเถอะ ฉันจะทำให้เธอเงยหน้าไม่ได้ไปทั้งชีวิตเลยคอยดู” ซูอี้หานพูดจบ ก็เดินตามซูไห่เฉาออกจากห้องประชุมไปพร้อมกัน“เป็นผู้หญิงที่ไม่รู้จักชั่วดีจริง ๆ”“แล้วจะคอยให้ถึงวันนั้น ถ้าพวกเราไม่มีชีวิตที่ดี เธอก็ไม่มีเหมือนกัน”“หาเหตุผลในการใช้กำลังอย่างกับผู้มีอำนาจ คิดว่าทำแค่นี้ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรแล้วสินะ?”หลังจากญาติทุกคนออกจากห้องประชุม ซูหยิงเซี่ยค่อยกลับมาที่ห้องทำงานของตัวเอง เธอรู้ว่าการทำแบบนี้จะนำไปสู่ความโกรธเกรี้ยวของทุกคน แต่มันไม่ใช่สิ่งสำคัญเลย ถึงอย่างไรก็ตาม ตระกูลซูก็ไม่มีใครเห็นเธออยู่ในสายตาอยู่แล้ว การกลายเป็นศัตรูกับเธอเท่านั้น ถึงจะทำให้เธอไม่มีข้ออ้างที่จะใจอ่อนในอนาคตหลังจากเลิกงาน ซูหยิงเซี่ยนั่งอยู่บนรถของหานซานเฉียน พูดแค่ประโยคเดียวว่า “ตอนนี้ทุกคนต่างอยากให้ฉันตายใจจะขาด”หานซานเฉียนไม่ได้พูดอะไร แต่ถ้าใครก็ตามกล้าแตะต้องซูหยิงเซี่ยแม้แต่ปลายผมเส้นเดียว เขาจะทำให้อีกฝ่ายตายทั้งเป็นหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป หรงหลิ่วกับหยางเหวินยังคงคุกเข่าอยู่ในห้องโถ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-16
  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 182

    เมื่อซูหยิงเซี่ยตื่นมาตอนเช้า เธอพบว่าท่านอนของตัวเองมันแปลกไป ซึ่งทำให้เธอหน้าแดงขึ้นทันทีเธอแอบมองหานซานเฉียนอย่างละเอียดสักพัก และพบว่าเขายังหลับอยู่จึงรู้สึกโล่งใจถ้าเรื่องแบบนี้ให้เขารู้ล่ะก็ คงอับอายไม่น้อยเธอกำลังที่จะแอบดึงขากลับมาที่เดิม จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งมาจับข้อเท้าของเธอเอาไว้หานซานเฉียนลืมตาขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะและพูดว่า “ทับผมทั้งคืนยังคิดจะหนีอีกเหรอ?”“อ๊ะ! คุณ… คุณตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่?” ซูหยิงเซี่ยเอ่ยถามอย่างลุกลี้ลุกลนหานซานเฉียนตื่นตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนการพักผ่อนของซูหยิงเซี่ย เขาจึงไม่ขยับเขยื้อนร่างกายไปไหนเลย โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดแบบนี้ล้ำค่ามาก เป็นเรื่องปกติที่จะรักและทะนุถนอมอย่างรู้คุณค่าในทุกวินาที“คุณทับผมตลอดทั้งคืน จะไม่ให้ผมตื่นได้ยังไง?” หานซานเฉียนกล่าวเมื่อซูหยิงเซี่ยได้ฟัง สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันทีแล้วพูดด้วยความโกรธว่า “คุณรังเกียจที่ฉันอ้วนใช่ไหม?”หานซานเฉียนทำหน้าสงสัย นี่เขายังไม่ได้พูดถึงเรื่องน้ำหนักเลยด้วยซ้ำ เธอเข้าใจว่าเขารังเกียจที่เธออ้วนได้อย่างไรกัน?ก่อนจะได้อธิบาย ซูหยิงเซี่ยก็ลุกลงจากเตียงด้วยความโกรธ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-16
  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 183

    ทั้งสองคนขับรถเข้าไปในหมู่บ้านเล็ก ๆ แถบชานเมืองหยุนเฉิงหลังจากสอบถามจากคนในพื้นที่นั้นอยู่หลายครั้งก็รู้ว่าเตาสือเอ้อร์อาศัยอยู่ที่ไหนบ้านอิฐสีแดงเก่าและล้าสมัย เป็นที่กำบังจากลมและฝนทั้งหมดได้แค่เล็กน้อย ซึ่งจินตนาการได้ยากมากที่จะคิดว่าคนอย่างเตาสือเอ้อร์จะพักอาศัยอยู่ในสถานที่ทรุดโทรมแบบนี้ประตูไม้ที่โยกเยกนั้นทำให้หานซานเฉียนไม่กล้าออกแรงเคาะประตูมากเกินไป เพราะกลัวว่าจะเคาะประตูจนพังเสียงเอี๊ยดอ๊าดของประตูดังขึ้น พร้อมกับเตาสือเอ้อร์ที่ผลักประตูบ้านออกมา เมื่อเขาเห็นหานซานเฉียนกับม่อหยาง ทั้งสองคนต่างมองกันอย่างไม่ละสายตาหลังจากเดินเข้ามามีสนามรอบบ้านหนึ่งผืน แม้จะเป็นโคลนทั้งหมด แต่ก็ไม่มีวัชพืชเลยสักต้น ดูท่าทางแล้ว เขาคงดูแลและจัดการภายในบ้านได้อย่างสะอาดเวลาต่อมาก็มีคนในหมู่บ้านจำนวนมากรีบวิ่งเข้าไปในลานบ้าน และตะโกนเอะอะโวยวายเสียงดัง“แกติดเงินพวกเรา เมื่อไหร่แกจะคืนเงิน”“แกหลบอยู่แต่ในบ้านทุกวัน คิดว่าที่พวกเราไม่พูดอะไร เลยจะไม่คืนก็ได้อย่างนั้นเหรอ?”“แกมันสมควรตาย ถ้าเปลี่ยนเป็นเงินไม่ได้ ทำไมถึงยังไม่ขายลูกสาวอีกล่ะ? เก็บไว้ให้ตัวเองใช้ตอนแก่หรือไง?”ข

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-17
  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 184

    เมื่อออกจากหมู่บ้าน หานซานเฉียนเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้าน อายุประมาณสิบขวบและผูกผมหางม้าเมื่อเห็นเธอ หานซานเฉียนรู้ทันทีว่าเงินของเตาสือเอ้อร์นั้นถูกใช้จ่ายไปกับอะไร เสื้อผ้าของเด็กผู้หญิงตั้งแต่หัวจรดเท้าล้วนเป็นของแบรนด์เนมที่ใช้ได้ดีทีเดียว“ความคิดของเตาสือเอ้อร์ทั้งหมดล้วนใช้ไปกับตัวของลูกสาว ไม่แปลกใจเลยที่ถึงจะให้เงินเขา แต่ก็ไม่ยินดีที่ช่วยทำงานให้” หานซานเฉียนพูดพร้อมกับยิ้มออกมาม่อหยางมีสีหน้าท่าทางเอาจริงเอาจัง เพราะเมื่อครู่นี้ที่หานซานเฉียนพูดว่าคืนนี้เย่เฟยจะต้องตายอย่างแน่นอนนั้น แต่ที่เขาเห็น นี่ไม่ใช่งานที่ง่าย ๆ งานหนึ่งเลยข้างกายเย่เฟยมีบอดี้การ์ดมากมายรายรอบ ๆ คนเหล่านั้นล้วนเป็นนักเลงของสนามมวย เย่เฟยมีพฤติกรรมที่ละเอียดรอบคอบ แม้จะพักผ่อนในยามว่างก็มีสถานที่ที่จะไปเป็นประจำ และจะส่งคนจำนวนมากไปคุ้มกัน ถ้าต้องการจะฆ่าเขาก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำไม่ได้ แต่จะต้องมีการเคลื่อนไหวทีควรได้ผลมากกว่านี้ และมีผลกระทบแผ่กระจายออกเป็นวงกว้างมากเกินไป มีความเป็นไปได้มากที่จะเอาตัวเองเข้าไปพัวพันด้วย“หานซานเฉียน นายวางแผนจะจัดการกับเย่เฟยยังไง?” ม่อหยางถามเ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-17
  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 185

    เมื่อจอดรถเสร็จแล้ว หานซานเฉียนก็เดินเข้าไปในคฤหาสน์จินเฉียวผู้จัดการล็อบบี้เป็นผู้หญิงแต่งหน้าจัดและแต่งตัวสวย เมื่อเห็นหานซานเฉียนก็พูดต้อนรับอย่างกระตือรือร้นขึ้นมาว่า “คุณคะ ไม่ทราบว่าคุณจะไปชั้นไหนคะ?”คฤหาสน์จินเฉียวแบ่งออกเป็นสามชั้น ที่ชั้นหนึ่งคุณสามารถนวดเท้าได้ ที่ชั้นสองสามารถอาบน้ำได้ ส่วนชั้นสามนั้นเป็นชั้นสวรรค์ของผู้ชายหลาย ๆ คน ตราบใดที่มีเงิน ไม่มีอะไรในที่แห่งนี้ที่คุณไม่สามารถเพลิดเพลินได้“ชั้นสาม” หานซานเฉียนกล่าว“กรุณาตามดิฉันมาค่ะ” ชั้นที่แตกต่างกัน ค่าใช้จ่ายย่อมแตกต่างกันด้วย ดังนั้นหานซานเฉียนบอกว่าจะไปชั้นสาม ทำให้ผู้จัดการล็อบบี้แสดงความความกระตือรือร้นมากยิ่งขึ้น และนำทางหานซานเฉียนขึ้นไปชั้นบนด้วยตัวเองที่ชั้นสามนั้นสิ่งรอบตัวมีความหรูหรามาก ทุกห้องเป็นห้องสวีทเล็ก ๆ แบบห้องเดี่ยว หานซานเฉียนต้องการห้องหรูหราที่สุดหนึ่งห้อง มาตรฐานของค่าใช้จ่ายอยู่ที่ห้าพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวนภายในห้องมีแสงไฟสลัว ผู้จัดการล็อบบี้ได้แนะนำหานซานเฉียนเกี่ยวกับรายการของการบริการรวมถึงราคาด้วย แม้กระทั่งเมนูอาหารก็ยังมีเมนูที่เรียกว่าอาหารดังกล่าวนั้นคือข้อมูลของหม

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-17
  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 186

    เมื่อเห็นว่าผู้จัดการกำลังจะเปลื้องผ้า หานซานเฉียนถึงรู้ว่าเธอเข้าใจผิดแล้ว จึงรีบพูดออกมาว่า “ที่ผมเรียกคุณมาเพราะมีเรื่องอย่างอื่นให้คุณช่วย”“เรื่องอย่างอื่นเหรอคะ?” ผู้จัดการมองหานซานเฉียนอย่างระแวดระวังและพูดว่า “คุณคงไม่มีความกระหายอย่างอื่นเป็นพิเศษใช่ไหมคะ? ฉันไม่ยอมรับสิ่งแปลกปลอมพวกนั้นนะคะ”หานซานเฉียนยิ้มอย่างไม่มีทางเลือก ในสมองของผู้จัดการคนนี้มีแต่เรื่องอะไรเนี่ย แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอจะคิดมาก“ผมต้องการรู้ว่าเย่เฟยอยู่ห้องไหน และตอนนี้ข้างกายเขามีผู้ติดตามกี่คน” หานซานเฉียนถาม ถึงแม้จะรู้ว่าเย่เฟยมาถึงที่คฤหาสน์จินเฉียวเรียบร้อยแล้ว แต่ในเรื่องสถานที่อยู่ด้านนอก เขาไม่กล้าบุ่มบ่ามลงมือตรวจสอบเอง ด้วยเหตุนี้การถามคนอื่นจึงเป็นวิธีที่ดีที่สุด“พี่เฟยเหรอ? คุณคิดจะทำอะไรกันแน่?” ผู้จัดการมองหานซานเฉียนอย่างประหลาดใจ เย่เฟยเป็นแขกประจำของคฤหาสน์จินเฉียว และยังเป็นพี่ใหญ่ของสนามมวยใต้ดินแห่งเมืองหยุนเฉิง เจ้านายของคฤหาสน์จินเฉียวให้เขาเข้ามาเป็นสมาชิกกรณีพิเศษ เมื่อมาถึงที่นี่ไม่ต้องจ่ายเงินแม้แต่หยวนเดียว แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะเห็นถึงสถานะของเย่เฟย

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-08-17

บทล่าสุด

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1455

    เมื่อเผชิญกับทัศนคติเช่นนี้ของเฟยหลิงเอ๋อร์ หานซานเฉียนก็ไม่รู้ว่าจะจัดการกับนางอย่างไรขอทานตัวน้อยคนนี้จงใจปกปิดตัวตน การเก็บนางไว้จะเป็นเรื่องดีหรือร้ายกันนะ?แต่นางรู้ข่าวเกี่ยวของเจียงหยิงหยิงและรู้ตัวตนของไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ด้วย ดังนั้นหานซานเฉียนจึงไม่สามารถขับไล่นางไปได้แต่ถ้าอยากรู้ตัวตนของนาง นางก็พูดเอาไว้อย่างชัดเจนแล้วว่าต้องเก็บนางเอาไว้ถึงจะรู้ได้ว่านางเป็นใคร“เจ้ามาหาข้าเพราะเหตุใด” หานซานเฉียนถาม และหลังจากถามคำถามนี้ เขาก็เตือนอีกว่า “ข้าจำเป็นต้องรู้ หากเจ้าไม่เต็มใจที่จะตอบข้าอย่างตรงไปตรงมา ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าอยู่ด้วย”“ข้าคิดว่าท่านมีพลังมาก เหตุผลนี้เพียงพอหรือไม่” เฟยหลิงเอ๋อร์กล่าวนี่...หานซานเฉียนพูดไม่ออก และทันใดนั้นก็รู้สึกว่าคำถามของเขาไม่จำเป็นเลย และเขาก็ไม่สามารถได้รับคำตอบที่ลึกกว่านี้ได้แต่สิ่งหนึ่งที่หานซานเฉียนแน่ใจก็คือ เฟยหลิงเอ๋อร์ต้องซ่อนความลับบางอย่างไว้ สำหรับสิ่งที่นางต้องการนั้น บางทีอาจต้องรู้จักกันสักพักถึงจะสามารถรู้ได้“ท่านคงไม่คิดที่จะเก็บนางไว้จริง ๆ หรอกใช่หรือไม่?” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์มองหานซานเฉียนด้วยท่าทางเป็นกังวล นาง

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1454

    “เจ้าเป็นใครกันแน่ ข้าไม่คิดว่าเจ้าเป็นขอทาน” หานซานเฉียนถามเฟยหลิงเอ๋อร์อย่างตรงไปตรงมาเฟยหลิงเอ๋อร์ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ถ้าอยากรู้ว่าข้าเป็นใคร ก็เก็บข้าไว้ แล้วท่านจะได้รู้ในภายหลัง"หานซานเฉียนขมวดคิ้วเล็กน้อย สิ่งที่เด็กหญิงตัวน้อยพูดมันชัดเจนมาก นางยอมรับว่าตัวเองไม่ใช่ขอทาน แต่ถ้าหานซานเฉียนอยากรู้ เขาก็ต้องเก็บนางไว้ข้างกาย“นี่เป็นข้อตกลงอย่างนั้นหรือ?” หานซานเฉียนถามพลางขมวดคิ้วเฟยหลิงเอ๋อร์ยิ้มและพยักหน้า“หากข้าไม่สงสัยเกี่ยวกับตัวตนของเจ้า ข้าก็ไล่เจ้าไปได้ใช่หรือไม่?” หานซานเฉียนกล่าวต่อราวกับว่านางไม่คิดว่าหานซานเฉียนจะพูดแบบนั้น เฟยหลิงเอ๋อร์ย่นจมูกและดูครุ่นคิด เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างเพื่อตอบโต้หานซานเฉียน“เราไม่อยากรู้เกี่ยวกับเจ้า รีบออกไปซะ” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น“ไม่ ท่านต้องสงสัยเกี่ยวกับตัวข้าแน่” เฟยหลิงเอ๋อร์กล่าวหานซานเฉียนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ เขาไม่ได้คาดหวังว่าสาวน้อยคนนี้จะผยองเช่นนี้ แต่เขาได้รับไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์เอาไว้แล้วหนึ่งคน และตัวตนของนางก็พิเศษมากด้วย เขาจะยอมให้เฟยหลิงเอ๋อร์อยู่ด้วยได้อย่างไร?หานซานเฉีย

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1453

    เมื่อหานซานเฉียนกลับมาที่ลานบ้าน ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์กำลังนั่งอยู่บนบันไดศาลาลานด้วยความงุนงงราวกับว่านางเสียสติไปแล้ว“เป็นอะไรไป?” หานซานเฉียนเดินเข้ามาก่อนจะถามขึ้นไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ชี้ไปข้างหน้าและไม่พูดอะไรเมื่อมองไปทางนิ้วของไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ หานซานเฉียนก็พบแผ่นหลังของหญิงสาวผมหางม้า นางดูตัวเล็กมาก แต่เมื่อมองจากด้านหลังก็เดาได้ว่านางเป็นคนที่สวยงาม“นางเป็นใคร?” หานซานเฉียนถามอย่างสงสัยไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ได้สติ นางเงยหน้าขึ้นมองหานซานเฉียนแล้วพูดว่า “นางคือขอทานตัวน้อยคนนั้นไงเจ้าคะ”ขอทานตัวน้อย!หานซานเฉียนก้าวไปข้างหน้าและตะโกนเรียกขอทานตัวน้อย “หันกลับมาให้ข้าดูหน่อยสิ”ขอทานตัวน้อยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันกลับมาอย่างเขินอาย ใบหน้าของนางแดงราวกับแอปเปิลประณีต ไร้ที่ติ นี่เป็นคำจำกัดความที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่หานซานเฉียนนึกถึงได้เด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเหมือนกับตุ๊กตา ไม่เพียงแต่ผิวพันของนางจะเนียนสวยไร้ที่ติเท่านั้น แต่หน้าตาของนางก็ปราณีตมาก ในชีวิตของหานซานเฉียน ไม่มีใครเทียบความงามของฉี๋อีหยุนได้ แต่ด้วยการปรากฏตัวของขอทานตัวน้อยคนนี้ ดูเห

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1452

    เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฮวงเซียวหย่งก็รู้สึกเป็นกังวล ท่านอาจารย์มาหาเขาที่จวนของเจ้าเมืองเป็นครั้งแรก แต่ถูกขัดขวางโดยคนโง่เหล่านี้!“เจ้าพวกโง่ กล้าดียังไงมาขวางอาจารย์ของข้า!” ฮวงเซียวหย่งตะโกนยามดูเสียใจและพูดว่า “คุณชายฮวง พวกเราแค่กลัวว่าเขาจะโกหกน่ะขอรับ”ฮวงเซียวหย่งตบหัวยามคนนั้นแล้วพูดว่า “เจ้านี่ช่างโง่เขลาจริง ๆ ใครจะกล้ามาแสร้งทำเป็นอาจารย์ของข้าที่จวนเจ้าเมืองอีก เว้นเสียแต่ต้องการตาย”เมื่อยามได้ยินสิ่งนี้ เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามันสมเหตุสมผลฮวงเซียวหย่งคือใคร เขาเป็นบุตรชายของเจ้าเมืองเชียวนะ!จะมีใครกล้ามาแกล้งทำเป็นอาจารย์ของเขาได้อย่างไร?ซึ่งหมายความว่าชายหนุ่มที่อยู่นอกประตูนั้นเป็นปรมาจารย์สามอันดับหลังจริง ๆ ทันใดนั้นเหงื่อเย็นก็ไหลลงมาที่หลังของยาม เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาเพิ่งพูดกับหานซานเฉียนไปเมื่อครู่ เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้ผ่านประตูนรกไปแล้ว!ถ้าหานซานเฉียนมีนิสัยดุร้าย เกรงว่าพวกเขาคงตายไปนานแล้วฮวงเซียวหย่งวิ่งไปจนสุดทางของจวนเจ้าเมือง ไม่กล้าแม้แต่จะพักหายใจ เมื่อเขาเห็นหานซานเฉียนถูกพวกโง่เขลาขวางไว้ เขาก็โกรธมาก“พวกเจ้ากำลังทำอะไร กล้าดียังไงมา

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1451

    “เจ้ากำลังทำอะไร รู้หรือไม่ว่านี่คือที่ไหน นี่คือจวนของเจ้าเมือง เจ้าไม่สามารถเข้าไปได้!”จวนของเจ้าเมืองหานซานเฉียนถูกยามขวางเอาไว้ยามในชุดเกราะหลายคนดูมีพลังราวกับสายรุ้ง โดยมีออร่าที่แม้แต่ราชาแห่งสวรรค์ก็ไม่สามารถหยุดยั้งพวกเขาได้หานซานเฉียนรู้สึกคุ้นเคยกับความรู้สึกนี้มาก และทันใดนั้นเขาก็อดหัวเราะไม่ได้นี่มันเหมือนกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประตูของคลับระดับไฮเอนด์ หรือโรงแรมบนโลกปัจจุบันที่พยายามขวางเขาไม่ให้เข้าประตูเลยไม่ใช่เหรอเมื่อนึกถึงความจริงที่ว่าหานซานเฉียนเคยพบกับสิ่งต่าง ๆ มากมายบนโลกมาก่อนแล้ว เขาไม่คิดเลยว่าสถานการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นกับเขาในโลกเชวียนหยวนด้วย ดูเหมือนว่าธรรมชาติของมนุษย์จะเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าโลกไหน ๆ ก็มักจะมีคนที่ดูถูกคนอื่นอยู่เสมอ“ข้ามาหาฮวงเซียวหย่ง ไปบอกเขา แล้วเขาจะมาพบข้าเอง” หานซานเฉียนกล่าวพวกยามดูไม่พอใจ ตอนนี้ฮวงเซียวหย่งคือความภาคภูมิใจของจวนเจ้าเมือง ฮวงเซียวหย่งมีความแข็งแกร่งระดับโคมห้า แม้แต่ยามเหล่านี้ก็ดูเหมือนด้พึ่งบารมีของเขาไปด้วยเมื่อเอ่ยถึงและผู้ชายที่อยู่ข้างหน้ากลับพูดอย่างโจ่งแจ้งว่าต้องการพบฮวงเซียวหย

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1450

    ตระกูลเฉินเคยรุ่งโรจน์อย่างยิ่งในเมืองหลงหยุน และเฉินเถี่ยซินซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลเฉินก็มีสถานะที่ไม่ธรรมดา แต่ตอนนี้เขาได้รับความทุกข์ทรมานจากจุดจบเช่นนี้ แม้ว่ามันจะเป็นความผิดของเขาเอง แต่ก็ยังทำให้หลายคนถอนหายใจด้วยความเสียดาย“แค่มีเงินก็เปล่าประโยชน์ โลกเชวียนหยวนความแข็งแกร่งคือการรับประกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุด”“เฉินเถี่ยซิน โอ้อวดมากเกินไป ถึงกับบอกว่าเขาจะสามารถเข้าสู่ราชสำนักได้อย่างแน่นอน แต่กลับต้องมาเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดตั้งแต่ยังเยาว์วัย”“เขาเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งเพื่อตามหาอาจารย์ แต่อาจารย์ที่แท้จริงก็อยู่ข้าง ๆ เขา แต่เขากลับทำลายโอกาสนี้เสียเอง ไม่มีที่สำหรับความเห็นอกเห็นใจจริง ๆ”“ใครจะคิดว่าคนไร้ค่าที่ถูกตระกูลเฉินขับไล่ออกไปจะเป็นคนที่มีอำนาจได้ขนาดนี้ ฮวงเซียวหย่งเลื่อนขึ้นสู่ระดับโคมห้าในช่วงเวลาสั้น ๆ ความแข็งแกร่งของเขาจะต้องอยู่ในสามลำดับหลังอย่างแน่นอน”ประโยคนี้ได้รับการยอมรับจากหลาย ๆ คน ไม่มีใครคาดคิดถึงความแข็งแกร่งของหานซานเฉียนจริง ๆ เพราะการแสดงของเขาในตระกูลเฉินนั้นดูไร้ค่าโดยไม่มีความเชี่ยวชาญใด ๆ เลยแต่ตอนนี้พวกเขารู้แล้

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1449

    ในการรับรู้ของทุกคน หานซานเฉียนเป็นคนไร้ค่าที่ถูกไล่ออกจากตระกูลเฉิน ตอนนั้นเขาถูกคนนับไม่ถ้วนหัวเราะเยาะแต่ตอนนี้ จู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนไป และกลายเป็นอาจารย์ของฮวงเซียวหย่ง!ความสามารถในการทำให้ฮวงเซียวหย่งเลื่อนจากระดับโคมสองทะลวงไปสู่ระดับโคมห้าได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ ปรมาจารย์คนนี้จะต้องทรงพลังมากเพียงใดแล้วชายที่แข็งแกร่งเช่นนี้จะกลายเป็นคนไร้ค่าในตระกูลเฉินได้อย่างไร?“คุณ...คุณชายฮวง ล้อเล่นหรือไม่?”“หานซานเฉียน คุณชายกำลังพูดถึงหานซานเฉียนที่เรารู้จักหรือเปล่าขอรับ”“ถ้าเขาเป็นคนที่ทรงพลัง เหตุใด...เขาถึงถูกเฉินเถี่ยซินขับไล่ออกไปล่ะขอรับ?”ทุกคนถามฮวงเซียวหย่งด้วยความไม่เชื่อ เพราะเรื่องนี้อยู่นอกเหนือขอบเขตที่คนธรรมดาจะเข้าใจได้โดยสิ้นเชิงเขาเป็นคนทรงพลัง แต่ถูกเฉินเถี่ยซินที่อยู่เพียงระดับโคมสองรังแก มันช่างไม่มีเหตุผลเอาซะเลย“พวกเจ้าได้ยินไม่ผิด และข้าก็ไม่ได้ล้อเล่น อาจารย์ของข้าคือหานซานเฉียนจริง ๆ สำหรับสาเหตุที่เขาอยู่ในตระกูลเฉิน และเหตุใดถึงถูกเฉินเถี่ยซินขับไล่นั้น เป็นเพราะว่าอาจารย์ของข้าขี้เกียจเกินกว่าจะโต้เถียงด้วย” ฮวงเซียวหย่งกล่าวเมื่อเห็นว่าทุกคนยังค

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1448

    หานซานเฉียนยิ้มและไม่พูดอะไร ทำไมเขาต้องจำเฉินเหยียนหรันด้วยล่ะ? ผู้หญิงคนนี้ไม่คู่ควรที่จะมาครอบครองพื้นที่ใดในใจของเขาเลย“ไม่กล้าตอบข้ามาตรง ๆ ท่านกลัวงั้นหรือ” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ถามอย่างไม่เต็มใจ“อย่าว่าแต่นางเลย แม้แต่เจ้า ข้าก็จะลืมไปในไม่ช้า คำตอบนี้พอใจแล้วหรือไม่” หานซานเฉียนหัวเราะเบา ๆจู่ ๆ ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ก็โกรธ นางถามเกี่ยวกับความคิดของหานซานเฉียนที่มีต่อเฉินเหยียนหรัน แล้วมันจะเกี่ยวอะไรกับนาง แถมยังพูดจาทำร้ายจิตใจคนฟังเช่นนี้อีก“ข้าจะทำให้มันเป็นที่น่าจดจำสำหรับท่านอย่างแน่นอน และทำให้ท่านไม่มีวันลืมข้าไปตลอดชีวิต” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์พูดผ่านไรฟันหานซานเฉียนขี้เกียจเกินกว่าจะคุยกับไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ จึงกลับไปที่ห้องของเขาตอนนี้ราชสำนักตระหนักถึงการดำรงอยู่ของเขา และแม้แต่จักรพรรดิซุนก็ยังต้องการเอาใจเขา ในสายตาของคนอื่น ๆ นี่เป็นสิ่งที่ดี แต่หานซานเฉียนคิดว่าสิ่งต่าง ๆ กำลังพัฒนาเร็วเกินไป และกำลังจะอยู่เหนือการควบคุมของเขา ราชสำนักเป็นหนึ่งในสามแกนหลักของโลกเชวียนหยวน หานซานเฉียนยังไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับ โลกเชวียนหยวนมากนัก การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องระด

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1447

    “ท่านเป็นอะไรไป?”"เกิดอะไรขึ้น!"การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของโหยวไห่ทำให้ปี่ยางและฝูซานสับสน เพราะพวกเขาไม่รู้สึกอะไรเลย“ข้า...ข้าไม่รู้” เหงื่อเย็นหยดลงมาราวกับหยดลงมาราวกับเม็ดฝนบนหน้าผากของโหยวไห่ แรงกดเมื่อครู่นี้แทบจะทำให้เขาระเบิดตาย“เมื่อครู่...เมื่อครู่ ข้ารู้สึกถึงแรงกดอย่างรุนแรงจนเกือบจะบดขยี้ข้าได้” โหยวไห่อธิบายให้ทั้งสองคนฟังหลังจากสูดลมหายใจเข้าแรงกด?ทันใดนั้นสีหน้างุนงงของปี่ยางก็แปลเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก ก่อนจะพูดกับทั้งสองคน “รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า”เมื่อเผชิญกับความตื่นตระหนกของปี่ยาง แม้ว่าฝูซานและโหยวไห่จะสับสนเล็กน้อย แต่ก็ไม่อยู่ที่นี่นานลานบ้านของหานซานเฉียนเฉินเถี่ยซินยังคงตัวสั่นเทาคุกเข่าอยู่บนพื้นเขาไม่เคยคิดฝันว่าแผนการที่สมบูรณ์แบบของเขาจะจบลงเช่นนี้แม้ว่าศพจะถูกพบแล้ว แต่ปี่ยางก็ยังไม่ตัดสินโทษ แถมยังเป็นความเห็นชอบจากจักรพรรดิซุนอีกด้วย นี่แสดงให้เห็นว่าแม้ว่าหานซานเฉียนจะยังไม่ได้ไปที่ราชสำนัก แต่เขาก็ได้รับความสนใจจากจักรพรรดิซุนเป็นอย่างมากแล้วและเขาก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะไปต่อกรกับบุคคลดังกล่าวตอนนี้เมื่อเขาทำให้หานซานเฉ

DMCA.com Protection Status