แชร์

บทที่ 1050

ผู้เขียน: เจว๋เหริน
"คุณยาย คุณ... คุณรู้จักหนานกงเชียนชิวเหรอครับ?" หานซานเฉียนหายใจเร็วอย่างอธิบายไม่ได้ หนานกงเชียนชิว ตระกูลหนานกง! ทั้งสองมีความเกี่ยวข้องกันอย่างนั้นเหรอ? จะเป็นไปได้อย่างไร!

หนานกงเชียนชิวเป็นคนของตระกูลหนานกงอย่างนั้นเหรอ?

“เธอนี่มันหลานอกตัญญู เรียกชื่อคุณย่าเฉย ๆ ได้อย่างไรกัน?” หญิงชราจ้องหานซานเฉียนด้วยความโกรธ

หานซานเฉียนไม่เคยมองว่าหนานกงเชียนชิวเป็นคุณย่าของเขา ความลำเอียงของเธอได้ลบล้างความรู้สึกทั้งหมดของหานซานเฉียนที่มีต่อเธอ แม้แต่ตอนที่เธอกำลังแควนคอตัวเอง หานซานเฉียนก็ไม่ได้รู้สึกสงสารเธอเลยแม้แต่น้อย

ถ้าไม่ใช่เพราะหนานกงเชียนชิว หานซานเฉียนจะมีวัยเด็กที่เจ็บปวดแบบนั้นได้อย่างไร

คุณย่าแบบนี้จะมีความหมายอะไรกับหานซานเฉียน?

“เธอไม่เคยถือว่าผมเป็นหลานของเธอเลย และเธอก็ไม่เหมาะสมที่จะเป็นคุณย่าของผมด้วย” หานซานเฉียนพูดนิ่ง ๆ

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หญิงชราก็ยิ่งโกรธจัด จนถึงกับเหวี่ยงไม้ค้ำของเธอใส่หานซานเฉียน

หานซานเฉียนไม่หลบเลี่ยง แรงของหญิงชราคนนี้ไม่สามารถทำร้ายเขาได้ และไม้ค้ำมันก็เพียงแค่ข่วนร่างกายของเขาเท่านั้น

“คุกเข่าลงและขอโทษเธอซะ” หญิงชรากล่าว

สีหน้าขอ
บทที่ถูกล็อก
อ่านต่อที่ GoodNovel
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทที่เกี่ยวข้อง

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1051

    หนานกงป๋อหลิงหายใจเข้าลึก ทักษะแบบนี้จะประมาทเขาไม่ได้หนานกงป๋อหลิงไม่เคยเห็นความแข็งแกร่งอันทรงพลังที่สามารถฆ่าคนได้ในหมัดเดียวแบบนี้มีก่อน กล่าวได้ว่าหานซานเฉียนทำให้เขาตกใจมากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน "คุณปู่" ในเวลานี้หนานกงเฟิงที่ไม่อยากจะยอมรับความจริงกัดฟันและพูดขึ้นว่า "เป็นไปไม่ได้ที่คนของผมจะไม่ได้เรื่อง ผู้ชายคนนี้ต้องเล่นเล่ห์เหลี่ยมอะไรแน่ ๆ หนานกงซุนสามารถทำได้ทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ผลงานที่ดีต่อหน้าคุณปู่”"หนานกงเฟิง ฉันเข้าใจได้ที่นายจะไม่อยากยอมรับความจริง แต่วิธีการเอาชนะด้วยพละกำลังแบบนี้ นายคิดว่าฉันสามารถเล่นเล่ห์เหลี่ยมแบบไหนได้ หรือว่าฉันจะสามารถติดสินบนคนของนายได้งั้นเหรอ?" หนานกงซุนกล่าวอย่างภาคภูมิใจ เขาอดทนระงับความโกรธจากการถูกหนานกงเฟิงเยาะเย้ยมานานแล้ว ในที่สุดเขาก็สามารถระบายมันออกมาได้เสียทีหนานกงเฟิงมีสีหน้าบูดเบี้ยว ถึงเขาจะอยากใส่ร้ายหนานกงซุนมากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่สามารถใช้วิธีนี้ได้หากคนของเขาเองถูกหนานกงซุนติดสินบนโดย นั่นก็หมายความว่าเขาไม่ได้เรื่องน่ะสิ และถึงแม้ว่าเขาจะได้รับสินบนจริง ๆ มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่าตายได้ด้วยหมัดเดียว หนานกงเฟิง

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1052

    คนที่ยืนอยู่ข้างหน้าหนานกงเยี่ยนชื่อเฉิงเฟิง เขาไม่ได้สูงมากนัก แต่กล้ามเนื้อของเขานั้นแข็งแรงมาก เขามีพละกำลังที่ไม่ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้นคือตาคู่นั้นของเขาที่ดูเหมือนจะไม่มีอารมณ์ใด ๆ เลยราวกับหุ่นยนต์ก็ไม่ปาน "บางทีจุดจบของผมก็อาจจะเหมือนกับคน ๆ นั้น" เฉิงเฟิงกล่าว หานซานเฉียนไม่ได้แสดงท่าทางอะไรมากนักบนสังเวียน ดังนั้นเฉิงเฟิงจึงไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเขาแข็งแกร่งมากถึงขั้นไหน แต่ถ้าดูจากความแข็งแกร่งของหมัดนั้น เฉิงเฟิงรู้สึกว่าเขาก็น่าจะมีผลลัพธ์เช่นเดียวกันคำพูดเหล่านี้ทำให้สีหน้าของหนานกงเยี่ยนมืดมนขึ้นไปอีก เขาไม่เคยคิดว่าหนานกงซุนจะพบยอดฝีมือในสถานที่ที่ผุพังอย่างเรือนจำตี้ซินได้ ในสายตาของคนนอกเรือนจำตี้ซินนั้นลึกลับ ยากที่จะหยั่งลึก และถูกปกคลุมด้วยม่านที่ไม่สามารถยกขึ้นได้แต่สำหรับคนในตระกูลหนานกง เรือนจำตี้ซินเป็นสถานที่กักขังเดนมนุษย์ หลายคนไม่แม้แต่จะสนใจเรือนจำตี้ซิน และตอนนั้นเขาก็สละเรือนจำตี้ซินด้วยความสมัครใจ แต่ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจในครั้งนั้น เพราะถ้าตอนนั้นเขาเลือกเรือนจำตี้ซิน ตอนนี้หานซานเฉียนก็ต้องเป็นคนของเขาแต่น่าเสียดาย มันสายเกินไปแ

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1053

    ไม่เพียงแต่ซูหยิงเซี่ยที่กำลังรออยู่ แต่ยังมีอีกหลายคนในหยุนเฉิงที่กำลังรอการกลับมาของหานซานเฉียน รวมถึงตระกูลเทียน ม่อหยาง และตัวหมากหลายตัวที่หานซานเฉียนเคยแอบวางไว้ก่อนหน้านี้ด้วยเช่นกันหลังจากได้ยินคำพูดของซูหยิงเซี่ย ซือจิงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เธอได้เห็นความรักที่จริงใจแบบนี้ในคู่รักหนุ่มสาวคู่นี้เท่านั้นสำหรับซือจิงซึ่งมาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียงในเหยียนจิง ส่วนใหญ่ที่เธอเห็นคือการแสดงออกมาเพื่อหวังผลกำไรเสียมากกว่า จะมีใครที่สามารถแสดงความรักที่แท้จริงอย่างซูหยิงเซี่ยได้บ้างกัน?ในเวลานี้ ม่อหยางมาถึงคฤหาสน์ ซือจิงชี้ไปที่ชั้นบนโดยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ และม่อหยางก็ขึ้นไปที่ชั้นบนห้องนอนใหญ่ยังคงเป็นของเจี่ยงหลานและซูกั๋วเย่า หานเทียนหยางไม่ได้ครอบครองบ้านของผู้อื่นโดยพลการ แต่ขึ้นมาอาศัยอยู่บนชั้นสามแทนระเบียงเปิดโล่งเป็นสถานที่โปรดปราณของหานเทียนหยาง แม้แต่ลมหนาวที่กัดกร่อนก็ไม่สามารถหยุดหานเทียนหยางในการเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ที่นี่ได้ตอนอยู่ในเรือนจำตี้ซิน หานเทียนหยางไม่ได้สัมผัสกับการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลแบบนี้มาเป็นเวลานานแล้ว ดังนั้นแม้แต่ลมหนาวก็เป็นสิ่งที่ควรค่าแ

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1054

    ปราสาทโบราณตระกูลหนานกงกลางดึก หานซานเฉียนกำลังนอนหลับสนิท และเสียงเคาะประตูก็ทำให้เขาตื่นขึ้นจากความฝัน ในความฝันหานซานเฉียนกำลังอุ้มหานเนี่ยนไว้ในอ้อมแขน แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นมา เขาก็ทำได้เพียงเช็ดน้ำตาที่มุมตา สำหรับเขาการที่หานเนี่ยนถูกลักพาตัวไปเป็นเรื่องที่สะเทือนใจเขาอย่างยิ่ง และความโหยหาจนแทบรู้สึกใจสลายนี้ก็ทำให้เขาฝันถึงหานเนี่ยนทุกคืน"นายกำลังทำอะไร?" พอเปิดประตูและเห็นหนานกงซุน หานซานเฉียนก็ถามด้วยใบหน้าเย็นชาหนานกงซุนหน้าซีดเล็กน้อย นัยต์ตามีความโกรธและสับสน เขาพูดว่า "ตามฉันมา"หานซานเฉียนไม่อิดออด เขาหวังว่าหนานกงซุนจะมีงานให้เขาทำ เพราะด้วยวิธีนี้เท่านั้นเขาถึงจะมีสิทธิ์เอ่ยเงื่อนไขกับหนานกงซุนได้ และหวังว่าจะได้วิดีโอคอลกับหานเนี่ยนอีก กลางดึกเวลานี้เป็นเวลาที่สมาชิกทุกคนในตระกูลหนานกงควรพักผ่อน แต่เมื่อมาถึงห้องนั่งเล่นของปราสาท หานซานเฉียนก็พบว่าสมาชิกในตระกูลหนานกงเกือบทั้งหมดมารวมตัวกันที่นี่พวกเขาจัดประชุมครอบครัวในตอนกลางคืนด้วยอย่างนั้นเหรอ?แต่ถ้าเป็นการประชุมครอบครัวแล้วจะเรียกเขามาทำไมกันล่ะ?"นั่นไงเขา""นั่นไงเขา""นั่นไงเขา"จากระยะไกล หาน

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1055

    เมื่อหานซานเฉียนพูดแบบนั้น หนานกงซุนก็ตื่นทันทีเป็นเรื่องจริงที่ตอนนี้เขามีทุนที่จะแข่งขันกับหนานกงเยี่ยน แล้วหนานกงเยี่ยนจะยอมอยู่เฉย ๆ ได้อย่างไร? ที่เขายอมถอยหนึ่งก้าวเมื่อคราวก่อน ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเขากลัวหานซานเฉียน มีเพียงการทำให้หานซานเฉียนตายเท่านั้น เขาถึงจะสามารถกำจัดภัยคุกคามนี้ได้"ฉันจะบอกคุณปู่เดี๋ยวนี้" หนานกงซุนกล่าว"ถึงจะไปบอกท่านก็ไม่มีประโยชน์อะไร" หานซานเฉียนรีบหยุดหนานกงซุน เขาสงสัยจริง ๆ ว่าหลังจาก หนานกงซุนกลับมาที่บ้านของตระกูลหนานกงแล้วไอคิวของเขาลดลงเหรอ ถึงเขาจะไปหาหนานกงป๋อหลิงแล้วจะมีประโยชน์อะไร?ไม่ใช่ว่ากลับมาที่บ้านแล้วไอคิวของหนานกงซุนลดลง แต่เป็นเพราะว่าเขากังวลจนทำให้เขาไม่สามารถมีที่ว่างให้คบคิดมากนัก เพราะนี่คือการต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งผู้นำในอนาคต และในฐานะหนึ่งในผู้ท้าชิง หนานกงซุนไม่สามารถทำเหมือนเป็นเรื่องปกติทั่วไปได้ “ทำไมจะไม่มีโยชน์ ถ้าบอกให้คุณปู่รู้ว่าเขาเป็นฆาตกร ท่านจะได้ปล่อยนายไปและลงโทษเขาแทน” หนานกงซุนกล่าว"โอ้" หานซานเฉียนพูดนิ่ง ๆ "นายมีหลักฐานอะไรบ้างล่ะ? ถ้าหนานกงป๋อหลิงบอกให้นายแสดงหลักฐาน นายจะแสดงอะไรให้เขาดู หรือ

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1056

    คำพูดของหานซานเฉียนทำให้การเคลื่อนไหวของหนานกงข่ายหยุดลงชั่วครู่แต่ไม่นานหนานกงข่ายก็ยังคงแสดงท่าทางซื่อ ๆ และยิ้มให้หานซานเฉียนเหมือนเดิมอย่างไรก็ตาม การกระทำของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้หานซานเฉียนแน่ใจว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นแทงใจดำของหนานกงข่ายถ้าหนานกงข่ายแสร้งทำเป็นเสียสติจริง เหตุผลจะต้องเกี่ยวข้องกับแม่ของเขาอย่างแน่นอน และบางทีมันอาจจะเหมือนสิ่งที่หานซานเฉียนคิดไว้ก็ได้ว่า หนานกงข่ายเห็นว่าแม่ของเขาถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา “แสร้งทำเป็นปัญญาอ่อนมาหลายปี นายมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ เพื่อล้างแค้นให้แม่ของนายอย่างนั้นเหรอ?” หานซานเฉียนพูดต่อหนานกงข่ายยื่นมือที่ถือโคลนอยู่ออกไป ราวกับว่าเขาต้องการถามว่าหานซานเฉียนอยากจะเล่นด้วยกันไหมหานซานเฉียนยื่นมือออกจากกรงเหล็กหยิบโคลนขึ้นมาแล้วพูดว่า "พวกเราก็เป็นคนประเภทเดียวกัน ฉันอยากออกจากที่นี่ และนายก็อยากแก้แค้น บางทีการร่วมมือกันออาจช่วยให้นายบรรลุเป้าหมายได้เร็วขึ้นก็ได้นะ"จู่ ๆ หนานกงข่ายก็อารมณ์เสีย เขาคว้าดินกลับมาจากหานซานเฉียน และปั้นหุ่นดินเผาด้วยตัวเอง“ความสามารถของนายในตอนนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะแก้แค้นด้วยตัวเอง ฉันเดาว่าว

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1057

    เรื่องที่หนานกงข่ายแสร้งทำเป็นคนเสียสติถูกเปิดเผยไปทั้งตระกูลหนานกง เมื่อหนานกงป๋อหลิงสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาใช้เครื่องตรวจจับค้นหาวัตถุระเบิดที่ฝังอยู่ในพื้นที่ของปราสาทโบราณ สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปอย่างมากระเบิดหนักเกือบร้อยกิโลกรัมทำเอาคนใจสั่นด้วยความหวาดกลัว ถ้ามันระเบิดขึ้นจริง ๆ คงไม่มีใครรอดแน่ไม่มีใครคิดว่าหนานกงข่ายผู้แสร้งทำเป็นคนเสียสติ ถึงขั้นยอมกินดินจะแอบทำเรื่องที่สั่นสะเทือนโลกแบบนี้ได้“ไอ้ปัญญาอ่อนนั่นมันบ้าจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่ามันอยากจะฆ่าพวกเราทุกคน”“โชคดีที่ท่านผู้นำค้นพบเรื่องนี้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นผลที่ตามมาจะต้องเลวร้ายจนไม่อาจจินตนาการได้เลยแน่ ๆ”“ไอ้บ้านี่ ฉันกลัวจนขาอ่อนแรงไปหมดแล้ว”ในขณะที่ทุกคนอยู่ในอารมณ์แห่งความหวาดกลัว และก็ต่างดุด่า สาปแช่งหนานกงข่ายด้วยความโกรธไปพร้อม ๆ กันหนานกงข่ายคุกเข่าในห้องนั่งเล่นด้วยท่าทางสิ้นหวังเป็นเวลากว่าสิบปีแล้วที่เขาแสร้งทำเป็นคนเสียสติเพื่อล้างแค้นให้แม่ของเขา เพื่อที่หลังจากแก้แค้นแล้ว เขาจะได้ไม่ต้องกลัวว่าจะฝันถึงสายตาขอความช่วยเหลือของแม่เขาอีกต่อไปเขาใกล้จะประสบความสำเร็จแล้ว แค่มีโอกาสเข้าไปใ

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1058

    ครึ่งเดือนต่อมาช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของตระกูลหนานกงกำลังจะมาถึง วันนี้คนใหญ่คนโตของระดับนั้นกำลังจะมาที่ตระกูลหนานกงในตอนเช้า หนานกงป๋อหลิงเรียกสมาชิกทุกคนในตระกูลหนานกงให้ลุกขึ้น และไปสนามบินด้วยความเคารพอย่างสูงสุดการที่สมาชิกทุกคนในตระกูลหนานกงไปที่นั่น ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าหนานกงป๋อหลิงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากเพียงใดในประเทศเกาะเล็ก ๆ แห่งนี้ ตระกูลหนานกงมีอำนาจมาก ดังนั้นเมื่อคนทั่วไปเห็นความเอิกเกริกนี้ จึงประหลาดใจและถอนหายใจ ในเวลาเดียวกัน พวกเขาต่างก็ยังสงสัยว่าคนประเภทใดกันที่ได้รับการดูแลต้อนรับแบบนี้จากตระกูลหนานกงแบบนี้เครื่องบินลงจอดที่สนามบิน ชายชราและชายหนุ่มเดินลงจากเครื่องบินชายชราอายุมากแล้ว แต่ออร่าของเขายังคงเหมือนเสือมังกร เวลาเดินมีลมพัดใต้ฝ่าเท้า และย่างก้าวที่มั่นคงนั้นให้ความรู้สึกเหนือกว่าที่สง่างาม แม้แต่หนานกงป๋อหลิงเมื่อเทียบกับเขาก็ยังดูต่ำกว่าอยู่มากนักและชายหนุ่มคนนั้นที่เชิดหน้า เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้สนใจคนจากตระกูลหนานกงเท่าไหร่ แต่ท่าทางเย่อหยิ่งของเขาก็ทำให้ผู้หญิงหลายคนในตระกูลหนานกงหลงใหล แม้แต่หนานกงหลิวหลีก็ก็อดไม่ได้ท

บทล่าสุด

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1455

    เมื่อเผชิญกับทัศนคติเช่นนี้ของเฟยหลิงเอ๋อร์ หานซานเฉียนก็ไม่รู้ว่าจะจัดการกับนางอย่างไรขอทานตัวน้อยคนนี้จงใจปกปิดตัวตน การเก็บนางไว้จะเป็นเรื่องดีหรือร้ายกันนะ?แต่นางรู้ข่าวเกี่ยวของเจียงหยิงหยิงและรู้ตัวตนของไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ด้วย ดังนั้นหานซานเฉียนจึงไม่สามารถขับไล่นางไปได้แต่ถ้าอยากรู้ตัวตนของนาง นางก็พูดเอาไว้อย่างชัดเจนแล้วว่าต้องเก็บนางเอาไว้ถึงจะรู้ได้ว่านางเป็นใคร“เจ้ามาหาข้าเพราะเหตุใด” หานซานเฉียนถาม และหลังจากถามคำถามนี้ เขาก็เตือนอีกว่า “ข้าจำเป็นต้องรู้ หากเจ้าไม่เต็มใจที่จะตอบข้าอย่างตรงไปตรงมา ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าอยู่ด้วย”“ข้าคิดว่าท่านมีพลังมาก เหตุผลนี้เพียงพอหรือไม่” เฟยหลิงเอ๋อร์กล่าวนี่...หานซานเฉียนพูดไม่ออก และทันใดนั้นก็รู้สึกว่าคำถามของเขาไม่จำเป็นเลย และเขาก็ไม่สามารถได้รับคำตอบที่ลึกกว่านี้ได้แต่สิ่งหนึ่งที่หานซานเฉียนแน่ใจก็คือ เฟยหลิงเอ๋อร์ต้องซ่อนความลับบางอย่างไว้ สำหรับสิ่งที่นางต้องการนั้น บางทีอาจต้องรู้จักกันสักพักถึงจะสามารถรู้ได้“ท่านคงไม่คิดที่จะเก็บนางไว้จริง ๆ หรอกใช่หรือไม่?” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์มองหานซานเฉียนด้วยท่าทางเป็นกังวล นาง

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1454

    “เจ้าเป็นใครกันแน่ ข้าไม่คิดว่าเจ้าเป็นขอทาน” หานซานเฉียนถามเฟยหลิงเอ๋อร์อย่างตรงไปตรงมาเฟยหลิงเอ๋อร์ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ถ้าอยากรู้ว่าข้าเป็นใคร ก็เก็บข้าไว้ แล้วท่านจะได้รู้ในภายหลัง"หานซานเฉียนขมวดคิ้วเล็กน้อย สิ่งที่เด็กหญิงตัวน้อยพูดมันชัดเจนมาก นางยอมรับว่าตัวเองไม่ใช่ขอทาน แต่ถ้าหานซานเฉียนอยากรู้ เขาก็ต้องเก็บนางไว้ข้างกาย“นี่เป็นข้อตกลงอย่างนั้นหรือ?” หานซานเฉียนถามพลางขมวดคิ้วเฟยหลิงเอ๋อร์ยิ้มและพยักหน้า“หากข้าไม่สงสัยเกี่ยวกับตัวตนของเจ้า ข้าก็ไล่เจ้าไปได้ใช่หรือไม่?” หานซานเฉียนกล่าวต่อราวกับว่านางไม่คิดว่าหานซานเฉียนจะพูดแบบนั้น เฟยหลิงเอ๋อร์ย่นจมูกและดูครุ่นคิด เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างเพื่อตอบโต้หานซานเฉียน“เราไม่อยากรู้เกี่ยวกับเจ้า รีบออกไปซะ” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น“ไม่ ท่านต้องสงสัยเกี่ยวกับตัวข้าแน่” เฟยหลิงเอ๋อร์กล่าวหานซานเฉียนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ เขาไม่ได้คาดหวังว่าสาวน้อยคนนี้จะผยองเช่นนี้ แต่เขาได้รับไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์เอาไว้แล้วหนึ่งคน และตัวตนของนางก็พิเศษมากด้วย เขาจะยอมให้เฟยหลิงเอ๋อร์อยู่ด้วยได้อย่างไร?หานซานเฉีย

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1453

    เมื่อหานซานเฉียนกลับมาที่ลานบ้าน ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์กำลังนั่งอยู่บนบันไดศาลาลานด้วยความงุนงงราวกับว่านางเสียสติไปแล้ว“เป็นอะไรไป?” หานซานเฉียนเดินเข้ามาก่อนจะถามขึ้นไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ชี้ไปข้างหน้าและไม่พูดอะไรเมื่อมองไปทางนิ้วของไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ หานซานเฉียนก็พบแผ่นหลังของหญิงสาวผมหางม้า นางดูตัวเล็กมาก แต่เมื่อมองจากด้านหลังก็เดาได้ว่านางเป็นคนที่สวยงาม“นางเป็นใคร?” หานซานเฉียนถามอย่างสงสัยไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ได้สติ นางเงยหน้าขึ้นมองหานซานเฉียนแล้วพูดว่า “นางคือขอทานตัวน้อยคนนั้นไงเจ้าคะ”ขอทานตัวน้อย!หานซานเฉียนก้าวไปข้างหน้าและตะโกนเรียกขอทานตัวน้อย “หันกลับมาให้ข้าดูหน่อยสิ”ขอทานตัวน้อยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันกลับมาอย่างเขินอาย ใบหน้าของนางแดงราวกับแอปเปิลประณีต ไร้ที่ติ นี่เป็นคำจำกัดความที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่หานซานเฉียนนึกถึงได้เด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเหมือนกับตุ๊กตา ไม่เพียงแต่ผิวพันของนางจะเนียนสวยไร้ที่ติเท่านั้น แต่หน้าตาของนางก็ปราณีตมาก ในชีวิตของหานซานเฉียน ไม่มีใครเทียบความงามของฉี๋อีหยุนได้ แต่ด้วยการปรากฏตัวของขอทานตัวน้อยคนนี้ ดูเห

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1452

    เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฮวงเซียวหย่งก็รู้สึกเป็นกังวล ท่านอาจารย์มาหาเขาที่จวนของเจ้าเมืองเป็นครั้งแรก แต่ถูกขัดขวางโดยคนโง่เหล่านี้!“เจ้าพวกโง่ กล้าดียังไงมาขวางอาจารย์ของข้า!” ฮวงเซียวหย่งตะโกนยามดูเสียใจและพูดว่า “คุณชายฮวง พวกเราแค่กลัวว่าเขาจะโกหกน่ะขอรับ”ฮวงเซียวหย่งตบหัวยามคนนั้นแล้วพูดว่า “เจ้านี่ช่างโง่เขลาจริง ๆ ใครจะกล้ามาแสร้งทำเป็นอาจารย์ของข้าที่จวนเจ้าเมืองอีก เว้นเสียแต่ต้องการตาย”เมื่อยามได้ยินสิ่งนี้ เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามันสมเหตุสมผลฮวงเซียวหย่งคือใคร เขาเป็นบุตรชายของเจ้าเมืองเชียวนะ!จะมีใครกล้ามาแกล้งทำเป็นอาจารย์ของเขาได้อย่างไร?ซึ่งหมายความว่าชายหนุ่มที่อยู่นอกประตูนั้นเป็นปรมาจารย์สามอันดับหลังจริง ๆ ทันใดนั้นเหงื่อเย็นก็ไหลลงมาที่หลังของยาม เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาเพิ่งพูดกับหานซานเฉียนไปเมื่อครู่ เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้ผ่านประตูนรกไปแล้ว!ถ้าหานซานเฉียนมีนิสัยดุร้าย เกรงว่าพวกเขาคงตายไปนานแล้วฮวงเซียวหย่งวิ่งไปจนสุดทางของจวนเจ้าเมือง ไม่กล้าแม้แต่จะพักหายใจ เมื่อเขาเห็นหานซานเฉียนถูกพวกโง่เขลาขวางไว้ เขาก็โกรธมาก“พวกเจ้ากำลังทำอะไร กล้าดียังไงมา

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1451

    “เจ้ากำลังทำอะไร รู้หรือไม่ว่านี่คือที่ไหน นี่คือจวนของเจ้าเมือง เจ้าไม่สามารถเข้าไปได้!”จวนของเจ้าเมืองหานซานเฉียนถูกยามขวางเอาไว้ยามในชุดเกราะหลายคนดูมีพลังราวกับสายรุ้ง โดยมีออร่าที่แม้แต่ราชาแห่งสวรรค์ก็ไม่สามารถหยุดยั้งพวกเขาได้หานซานเฉียนรู้สึกคุ้นเคยกับความรู้สึกนี้มาก และทันใดนั้นเขาก็อดหัวเราะไม่ได้นี่มันเหมือนกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประตูของคลับระดับไฮเอนด์ หรือโรงแรมบนโลกปัจจุบันที่พยายามขวางเขาไม่ให้เข้าประตูเลยไม่ใช่เหรอเมื่อนึกถึงความจริงที่ว่าหานซานเฉียนเคยพบกับสิ่งต่าง ๆ มากมายบนโลกมาก่อนแล้ว เขาไม่คิดเลยว่าสถานการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นกับเขาในโลกเชวียนหยวนด้วย ดูเหมือนว่าธรรมชาติของมนุษย์จะเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าโลกไหน ๆ ก็มักจะมีคนที่ดูถูกคนอื่นอยู่เสมอ“ข้ามาหาฮวงเซียวหย่ง ไปบอกเขา แล้วเขาจะมาพบข้าเอง” หานซานเฉียนกล่าวพวกยามดูไม่พอใจ ตอนนี้ฮวงเซียวหย่งคือความภาคภูมิใจของจวนเจ้าเมือง ฮวงเซียวหย่งมีความแข็งแกร่งระดับโคมห้า แม้แต่ยามเหล่านี้ก็ดูเหมือนด้พึ่งบารมีของเขาไปด้วยเมื่อเอ่ยถึงและผู้ชายที่อยู่ข้างหน้ากลับพูดอย่างโจ่งแจ้งว่าต้องการพบฮวงเซียวหย

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1450

    ตระกูลเฉินเคยรุ่งโรจน์อย่างยิ่งในเมืองหลงหยุน และเฉินเถี่ยซินซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลเฉินก็มีสถานะที่ไม่ธรรมดา แต่ตอนนี้เขาได้รับความทุกข์ทรมานจากจุดจบเช่นนี้ แม้ว่ามันจะเป็นความผิดของเขาเอง แต่ก็ยังทำให้หลายคนถอนหายใจด้วยความเสียดาย“แค่มีเงินก็เปล่าประโยชน์ โลกเชวียนหยวนความแข็งแกร่งคือการรับประกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุด”“เฉินเถี่ยซิน โอ้อวดมากเกินไป ถึงกับบอกว่าเขาจะสามารถเข้าสู่ราชสำนักได้อย่างแน่นอน แต่กลับต้องมาเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดตั้งแต่ยังเยาว์วัย”“เขาเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งเพื่อตามหาอาจารย์ แต่อาจารย์ที่แท้จริงก็อยู่ข้าง ๆ เขา แต่เขากลับทำลายโอกาสนี้เสียเอง ไม่มีที่สำหรับความเห็นอกเห็นใจจริง ๆ”“ใครจะคิดว่าคนไร้ค่าที่ถูกตระกูลเฉินขับไล่ออกไปจะเป็นคนที่มีอำนาจได้ขนาดนี้ ฮวงเซียวหย่งเลื่อนขึ้นสู่ระดับโคมห้าในช่วงเวลาสั้น ๆ ความแข็งแกร่งของเขาจะต้องอยู่ในสามลำดับหลังอย่างแน่นอน”ประโยคนี้ได้รับการยอมรับจากหลาย ๆ คน ไม่มีใครคาดคิดถึงความแข็งแกร่งของหานซานเฉียนจริง ๆ เพราะการแสดงของเขาในตระกูลเฉินนั้นดูไร้ค่าโดยไม่มีความเชี่ยวชาญใด ๆ เลยแต่ตอนนี้พวกเขารู้แล้

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1449

    ในการรับรู้ของทุกคน หานซานเฉียนเป็นคนไร้ค่าที่ถูกไล่ออกจากตระกูลเฉิน ตอนนั้นเขาถูกคนนับไม่ถ้วนหัวเราะเยาะแต่ตอนนี้ จู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนไป และกลายเป็นอาจารย์ของฮวงเซียวหย่ง!ความสามารถในการทำให้ฮวงเซียวหย่งเลื่อนจากระดับโคมสองทะลวงไปสู่ระดับโคมห้าได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ ปรมาจารย์คนนี้จะต้องทรงพลังมากเพียงใดแล้วชายที่แข็งแกร่งเช่นนี้จะกลายเป็นคนไร้ค่าในตระกูลเฉินได้อย่างไร?“คุณ...คุณชายฮวง ล้อเล่นหรือไม่?”“หานซานเฉียน คุณชายกำลังพูดถึงหานซานเฉียนที่เรารู้จักหรือเปล่าขอรับ”“ถ้าเขาเป็นคนที่ทรงพลัง เหตุใด...เขาถึงถูกเฉินเถี่ยซินขับไล่ออกไปล่ะขอรับ?”ทุกคนถามฮวงเซียวหย่งด้วยความไม่เชื่อ เพราะเรื่องนี้อยู่นอกเหนือขอบเขตที่คนธรรมดาจะเข้าใจได้โดยสิ้นเชิงเขาเป็นคนทรงพลัง แต่ถูกเฉินเถี่ยซินที่อยู่เพียงระดับโคมสองรังแก มันช่างไม่มีเหตุผลเอาซะเลย“พวกเจ้าได้ยินไม่ผิด และข้าก็ไม่ได้ล้อเล่น อาจารย์ของข้าคือหานซานเฉียนจริง ๆ สำหรับสาเหตุที่เขาอยู่ในตระกูลเฉิน และเหตุใดถึงถูกเฉินเถี่ยซินขับไล่นั้น เป็นเพราะว่าอาจารย์ของข้าขี้เกียจเกินกว่าจะโต้เถียงด้วย” ฮวงเซียวหย่งกล่าวเมื่อเห็นว่าทุกคนยังค

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1448

    หานซานเฉียนยิ้มและไม่พูดอะไร ทำไมเขาต้องจำเฉินเหยียนหรันด้วยล่ะ? ผู้หญิงคนนี้ไม่คู่ควรที่จะมาครอบครองพื้นที่ใดในใจของเขาเลย“ไม่กล้าตอบข้ามาตรง ๆ ท่านกลัวงั้นหรือ” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ถามอย่างไม่เต็มใจ“อย่าว่าแต่นางเลย แม้แต่เจ้า ข้าก็จะลืมไปในไม่ช้า คำตอบนี้พอใจแล้วหรือไม่” หานซานเฉียนหัวเราะเบา ๆจู่ ๆ ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ก็โกรธ นางถามเกี่ยวกับความคิดของหานซานเฉียนที่มีต่อเฉินเหยียนหรัน แล้วมันจะเกี่ยวอะไรกับนาง แถมยังพูดจาทำร้ายจิตใจคนฟังเช่นนี้อีก“ข้าจะทำให้มันเป็นที่น่าจดจำสำหรับท่านอย่างแน่นอน และทำให้ท่านไม่มีวันลืมข้าไปตลอดชีวิต” ไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์พูดผ่านไรฟันหานซานเฉียนขี้เกียจเกินกว่าจะคุยกับไป๋หลิงหว่านเอ๋อร์ จึงกลับไปที่ห้องของเขาตอนนี้ราชสำนักตระหนักถึงการดำรงอยู่ของเขา และแม้แต่จักรพรรดิซุนก็ยังต้องการเอาใจเขา ในสายตาของคนอื่น ๆ นี่เป็นสิ่งที่ดี แต่หานซานเฉียนคิดว่าสิ่งต่าง ๆ กำลังพัฒนาเร็วเกินไป และกำลังจะอยู่เหนือการควบคุมของเขา ราชสำนักเป็นหนึ่งในสามแกนหลักของโลกเชวียนหยวน หานซานเฉียนยังไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับ โลกเชวียนหยวนมากนัก การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องระด

  • ลูกเขยฟ้าประทาน   บทที่ 1447

    “ท่านเป็นอะไรไป?”"เกิดอะไรขึ้น!"การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของโหยวไห่ทำให้ปี่ยางและฝูซานสับสน เพราะพวกเขาไม่รู้สึกอะไรเลย“ข้า...ข้าไม่รู้” เหงื่อเย็นหยดลงมาราวกับหยดลงมาราวกับเม็ดฝนบนหน้าผากของโหยวไห่ แรงกดเมื่อครู่นี้แทบจะทำให้เขาระเบิดตาย“เมื่อครู่...เมื่อครู่ ข้ารู้สึกถึงแรงกดอย่างรุนแรงจนเกือบจะบดขยี้ข้าได้” โหยวไห่อธิบายให้ทั้งสองคนฟังหลังจากสูดลมหายใจเข้าแรงกด?ทันใดนั้นสีหน้างุนงงของปี่ยางก็แปลเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก ก่อนจะพูดกับทั้งสองคน “รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า”เมื่อเผชิญกับความตื่นตระหนกของปี่ยาง แม้ว่าฝูซานและโหยวไห่จะสับสนเล็กน้อย แต่ก็ไม่อยู่ที่นี่นานลานบ้านของหานซานเฉียนเฉินเถี่ยซินยังคงตัวสั่นเทาคุกเข่าอยู่บนพื้นเขาไม่เคยคิดฝันว่าแผนการที่สมบูรณ์แบบของเขาจะจบลงเช่นนี้แม้ว่าศพจะถูกพบแล้ว แต่ปี่ยางก็ยังไม่ตัดสินโทษ แถมยังเป็นความเห็นชอบจากจักรพรรดิซุนอีกด้วย นี่แสดงให้เห็นว่าแม้ว่าหานซานเฉียนจะยังไม่ได้ไปที่ราชสำนัก แต่เขาก็ได้รับความสนใจจากจักรพรรดิซุนเป็นอย่างมากแล้วและเขาก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะไปต่อกรกับบุคคลดังกล่าวตอนนี้เมื่อเขาทำให้หานซานเฉ

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status